Το Blog των AμεA (Ατόμων με Αναπηρία) - Αναπηρία - Δικαιώματα, Παροχές, Ενημέρωση και Πληροφορίες για τα Άτομα με Αναπηρία... και όχι μόνο. Ανάπηροι αλλά ίσοι - Disabled but Equal
Τι γράφει στο μπλογκ του ο σύζυγός της.
Τον Ιούνιο του 2014, η αμερικανίδα τραγουδίστρια της Κάντρι, Joey Feek-μαζί με τον σύζυγό της Rory αποτελούσαν το δίδυμο Joey + Rory-, διαγνώσθηκε με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μόλις τέσσερις μήνες πριν τα συγκλονιστικά αυτά νέα, η 40χρονη σήμερα μουσικός, είχε φέρει στον κόσμο ένα κοριτσάκι, την Indiana.
Έπειτα από έναν δύσκολο αγώνα, η οικογένεια ανακοίνωσε χθες ότι η Joey ολοκλήρωσε την ιατρική θεραπεία και πως θα συνέχιζε την νοσηλεία στο σπίτι. Στο μπλογκ που διατηρεί ο σύζυγός της, το «This Life I Live», αποκάλυψε ότι σκοπεύουν να περάσουν τις τελευταίες ημέρες της μαζί, ως οικογένεια-ειδικά η Joey και η 21μηνών Indiana που έχει σύνδρομο Ντάουν. «Τις τελευταίες μέρες, πηγαίνω την Indiana στη μαμά της, ώστε να περάσουν μερικό χρόνο μαζί», έγραψε ο Rory. «Και των δυο τα μάτια λάμπουν κάθε φορά που βλέπει η μια την άλλη. Είναι υπέροχο», συμπληρώνει.
«Χθες, την έβαλα να καθίσει μπροστά από τη μαμά της. Γέλασαν, έπαιξαν και λάτρεψαν η μια την άλλη, με τον τρόπο που μόνο μια μάνα και τα παιδιά της μπορούν», συνεχίζει. «Η Joey είναι ήρεμη για το που είναι και το που θα πάει. Όπως είναι και εγώ», έγραψε ο πατέρας αναφέροντας ότι η σύζυγός του διαβάζει και ηχογραφεί παιδικά βιβλία ώστε μια μέρα η κόρη της να την ακούει να της διηγείται παραμύθια.
Θα κορυφωθούν την Τρίτη με την καθιερωμένη πορεία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ. Το επίκαιρο των μηνυμάτων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του '73, επεσήμαναν σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν νωρίτερα σήμερα, η Συντονιστική Επιτροπή Εορτασμού της 42ης Επετείου του Πολυτεχνείου και οι Πρυτανικές αρχές του ΕΜΠ. Όπως κάθε χρόνο, το Πολυτεχνείο θα ανοίξει τις πύλες του στο κοινό και θα φιλοξενήσει ομιλίες και δράσεις από τις 15 του μηνός, Κυριακή, μέχρι την 17η του μηνός, όταν θα κορυφωθούν οι εκδηλώσεις με τη μεγάλη πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ιστορική πόρτα του Πολυτεχνείου κηρύχθηκε ως μνημείο της εξέγερσης και θα τοποθετηθεί και φέτος για τον εορτασμό, δίπλα από το άγαλμα/μνημείο μπροστά από την ιστορική πρυτανεία. «Η μετάδοση και η διατήρηση της ιστορικής μνήμης του Πολυτεχνείου δεν μπορεί και δεν πρέπει να μουσειοποιηθεί», τόνισε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ 1967-1974), Κώστας Μανταίος και πρόσθεσε ότι το Πολυτεχνείο «δίνει το μήνυμα της ενεργού κοινωνικής και πολιτικής συμμετοχής του πολίτη για τη διαμόρφωση της ζωής και της τύχης του». Απ’ την πλευρά του, ο πρύτανης του ΕΜΠ, Γιάννης Γκόλιας, τόνισε ότι σήμερα, η ερμηνεία των συνθημάτων του Πολυτεχνείου εξακολουθεί να είναι επίκαιρη: Ίσες ευκαιρίες για Παιδεία, εξασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας και ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Ακόμη ο κ. Γκόλιας, δράττοντας την ευκαιρία, τόνισε ότι η Πολιτεία οφείλει να εξασφαλίζει την αξιοπρεπή φοίτηση των φοιτητών και ανέφερε το μεγάλο πρόβλημα της υποχρηματοδότησης των πανεπιστημίων, με το ΕΜΠ να λαμβάνει το 25% της χρηματοδότησης που λάμβανε πριν από πέντε χρόνια - δηλαδή, μια χρηματοδότηση 75% μικρότερη, η οποία δεν αρκεί για τα πάγια έξοδα. Ο πρύτανης έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και για την «τραγική μείωση» διδακτικού και τεχνικού προσωπικού, η οποία μαζί με την υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ, έχουν φέρει το ίδρυμα σε σημείο που «σύντομα το ΕΜΠ δε θα μπορεί να λειτουργεί». Ειδικότερα, όσον αφορά τις εκδηλώσεις, το διήμερο Κυριακής 15/11 και Δευτέρας 16/11, το συγκρότημα Πατησίων θα ανοίξει στις 9:30 και θα κλείσει στις 21:00. Κατά την 17η Νοεμβρίου, ο εορτασμός θα κορυφωθεί με το καταληκτικό γεγονός της πορείας, η οποία θα ξεκινήσει στις 15:30 και για το λόγο αυτό, το συγκρότημα Πατησίων θα ανοίξει στις 9:30 το πρωί της Τρίτης και θα κλείσει στις 13:00. Επίσης, κατά τη διάρκεια και των τριών ημερών, θα παρουσιαστεί έκθεση φωτογραφικών ντοκουμέντων και θα προβληθεί η ταινία «Εδώ Πολυτεχνείο» στην αίθουσα Γκίνη - ενώ εκδηλώσεις έχουν προγραμματιστεί παράλληλα και στη Θεσσαλονίκη. Πιο αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων, αναμένεται να ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες. Υπενθυμίζεται ότι η Συντονιστική Επιτροπή Εορτασμού της 42ης Επετείου του Πολυτεχνείου, αποτελείται από τον ΣΦΕΑ, τις φοιτητικές παρατάξεις, τους συλλόγους φοιτητών του ΕΜΠ, την Πρυτανεία του ΕΜΠ και της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, τους συλλόγους διδασκόντων και εργαζομένων του ΕΜΠ, το ΤΕΕ, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, την ΟΛΜΕ, τη ΔΟΕ και την Προοδευτική Ένωση Μητέρων Ελλάδας. Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Ο... όρος τον οποίο βάζει ο ιδιοκτήτης. Μια αγγελία για διαμέρισμα που νοικιάζεται στο Λονδίνο με μόλις 1 λίρα το μήνα θεωρείται ευκαιρία. Ή μήπως όχι; Εξαρτάται με τους όρους και τους λόγους που το κάνει ο ενοικιαστής.
Ο συγκεκριμένος ενοικιαστής δημοσίευσε μια αγγελία στην οποία αναφέρει ότι νοικιάζει το διαμέρισμα του για μία λίρα το μήνα αλλά θα πρέπει αυτή που θα το νοικιάσει να είναι μια ελεύθερη φοιτήτρια και επίσης θα μένει και εκείνος μαζί! Ο λόγος; Επειδή είναι «αυτοφοβικός» όπως λέει και φοβάται να κοιμηθεί μόνος του το βράδυ!
Έτσι προσκαλεί όποια κοπέλα θέλει να μείνει στο σπίτι του σε δικό της κρεβάτι και με δικό της μπάνιο χωρίς να πληρώνει τίποτα, παρά μόνο μια λίρα το μήνα, μόνο και μόνο για να μην κοιμάται μόνος του. Ο νεαρός γράφει χαρακτηριστικά στην αγγελία «Νοικιάζω ένα κρεβάτι και όλο τον χώρο στο διαμέρισμα μου γιατί έχω αυτοφοβία δηλαδή φοβάμαι να κοιμάμαι μόνος μου. Επικοινωνήστε μαζί μου για λεπτομέρειες και για να δείτε το σπίτι». Ωστόσο η αγγελία «κατέβηκε» από την ιστοσελίδα που είχε δημοσιευθεί μετά από καταγγελίες χρηστών. Ο διευθύνων σύμβουλος της ιστοσελίδας αγγελιών είπε «Πιστεύουμε ότι η ενοικίαση ενός χώρου ή διαμερίσματος από κοινού και η συγκατοίκηση είναι πολύ καλή ιδέα αλλά με συγκεκριμένες προϋποθέσεις».
Η αντίδραση των φοιτητριών είναι ανάμεικτη ενώ μια φοιτήτρια μιλώντας στην εφημερίδα των σπουδαστών είπε: «Αυτό είναι ανατριχιαστικό. Κατανοώ ότι κάποιος θέλει να συγκατοικήσει γιατί φοβάται να κοιμάται μόνος του αλλά είναι λίγο παράξενο να ζητάει συγκεκριμένα γυναίκα και μάλιστα ελεύθερη». Μια άλλη κοπέλα σχολίασε ότι δεν καταλαβαίνει πώς ο φόβος ξεπερνιέται με συγκεκριμένο φύλο. Ωστόσο κάποιοι το αντιμετώπισαν με μεγαλύτερη συμπάθεια με χαρακτηριστικό παράδειγμα έναν φοιτητή που δήλωσε «Ω Θεέ μου, τον λυπάμαι λίγο...».
Εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Μαθητές σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του δήμου Ρεθύμνου, μαθαίνουν μέσα από ομιλίες ενημέρωσης, πρόληψης και ευαισθητοποίησης για το θέμα της κακοποίησης και βίας στις γυναίκες. Η εκστρατεία ξεκίνησε σήμερα από το Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας του δήμου. Αφορμή για την εκστρατεία ενημέρωσης που θα διαρκέσει τρεις ημέρες, στάθηκε, η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών που έχει ανακηρυχθεί η 25η Νοεμβρίου. Τα στελέχη του Κέντρου (ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός και κοινωνιολόγος) θα μιλήσουν σε εκπαιδευτικούς και μαθητές για την «Κακοποίηση, Έμφυλη βία, Πρόληψης Βίας» με στόχο να ενημερωθεί το πιο ευαίσθητο τμήμα της κοινωνίας μας, οι νέοι, όπως αναφέρουν, για τις παραμέτρους ενός σπουδαίου κοινωνικού ζητήματος, από το οποίο εξαρτάται εν πολλοίς η αρμονική συμβίωση, η ψυχική ισορροπία και η κοινωνική εξέλιξη, των ανθρώπων. Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Η τραγική ιστορία της Karla Jacinto που έπεσε θύμα σωματεμπόρων. Η Karla Jacinto κάθεται μέσα σε έναν ειδυλλιακό κήπο, εκεί όπου έχει στηθεί το σκηνικό της συνέντευξης που παραχώρησε στο CNN. Κοιτάζει τον δημοσιογράφο και του λέει τον αριθμό 43.200-είναι ο αριθμός όσων έχουν ασελγήσει επάνω της, όσοι τη βίασαν όταν έπεσε θύμα απαγωγής από σωματεμπόρους στο Μεξικό, από όπου και κατάγεται. Είπε ότι ήταν τουλάχιστον 20-30 άντρες την ημέρα, επί επτά ημέρες την εβδομάδα, για τέσσερα χρόνια… Η ιστορία της αναδεικνύει την ωμή πραγματικότητα του εμπορίου λευκής σαρκός στο Μεξικό και στις ΗΠΑ, έναν υπόκοσμο που έχει καταστρέψει τις ζωές χιλιάδων κοριτσιών, όπως της karla. «Προέρχομαι από μια δυσλειτουργική οικογένεια. Κακοποιήθηκα σεξουαλικά σε ηλικία 5 ετών από έναν συγγενή και η μητέρα μου με είχε απορρίψει», αποκαλύπτει η γυναίκα. Σε ηλικία 12 ετών, έγινε στόχος ενός άντρα ο οποίος κατάφερε και την έπεισε να φύγει μακριά του. Ήταν σωματέμπορος. «Βρισκόμουν στον σιδηροδρομικό σταθμό, περιμένοντας φίλους στην Πόλη του Μεξικό, όταν ένα ευγενικό αγόρι που πουλούσε καραμέλες με πλησίασε», λέει. Πέντε λεπτά αργότερα, την πλησίασε ένας μεγαλύτερος άντρας, ο οποίος της είπε ότι ήταν πωλητής μεταχειρισμένων αυτοκινήτων. Όταν της εξομολογήθηκε ότι είχε πέσει και εκείνος θύμα κακοποίησης, τότε συγκινημένη από την ιστορία του, του ζήτησε να ανταλλάξουν τηλέφωνα.
«Όταν είδα το αυτοκίνητό του, δεν μπορούσα να πιστέψω το πόσο εντυπωσιακό ήταν. Μου ζήτησε να μπω μέσα, ώστε να επισκεφτούμε διάφορα μέρη», είπε όταν ο γοητευτικός άντρας επέστρεψε για να την δει μερικές εβδομάδες αργότερα. Δεν χρειάστηκε να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια ένας 22χρονος να πείσει μια 12χρονη να το σκάσει μαζί του-ειδικά στην περίπτωση της Karla που δεν ζούσε και ειδυλλιακά. «Έζησα μαζί του για 3 μήνες και μου φερόταν αρκετά καλά. Με αγαπούσε, μου αγόραζε ρούχα, μου έδειχνε αφοσίωση, μου έπαιρνε λουλούδια, σοκολάτες. Όλα ήταν υπέροχα», δηλώνει και αυτόματα «σκοτεινιάζει». «Μερικές ημέρες αργότερα, όμως, άρχισε να με δασκαλεύει για το πόσο θα είναι η ταρίφα, ποιες στάσεις να κάνω, και γενικά μου έλεγε όλα εκείνα που έπρεπε να μάθω για να ικανοποιώ τους πελάτες…», διηγείται. Αυτή ήταν η αρχή της κόλασης που έζησε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Αρχικά, «εργάστηκε» στην Γκουανταλαχάρα, τη μεγαλύτερη πόλη του Μεξικό: «ξεκινούσα στις 10 το πρωί και τελείωνα τα μεσάνυχτα. Κάντε τα μαθηματικά. 20 άντρες την ημέρα καθημερινά επί 7 ημέρες. Μερικοί άντρες γελούσαν μαζί μου, γιατί έκλαιγα. Έκλεινα τα μάτια μου για να μη βλέπω τι μου έκαναν, για να μη νιώθω τίποτα», λέει και περιγράφει ότι ο άνθρωπος που την εξανάγκαζε να εκπορνεύεται, τη χτυπούσε με αλυσίδα, τη γρονθοκοπούσε, την κλοτσούσε, την έφτυνε στο πρόσωπο και ενίοτε την έκαιγε και με σίδερο… «Όταν του έλεγα ότι θέλω να φύγω, μου έλεγε ότι μου άρεσε που ήμουν πόρνη». Η Karla γέννησε στα 15 της ένα κοριτσάκι –πατέρας ήταν ο προαγωγός της, ο οποίος της άρπαξε το μωρό το οποίο εκείνη δεν είδε παρά όταν αυτό έγινε ενός έτους. Η λύτρωση για την Karla ήρθε το 2006, κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης της αστυνομίας στην Πόλη του Μεξικού. Ήταν μόλις 16 ετών, σήμερα είναι 23, όταν σταμάτησε ο εφιάλτης, αλλά θα θυμάται τις φρικτές αναμνήσεις για όσο ζει.
