Κυριακή, 14 Φεβρουαρίου 2016

Η κλιματική αλλαγή θα καθυστερεί τα υπερατλαντικά ταξίδια


Πώς θα επηρεάζονται οι πτήσεις από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ.

Τα αεροπλάνα που πετάνε ανάμεσα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ θα χρειάζονται περισσότερο χρόνο, όσο επιδεινώνεται η κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Επιταχύνοντας το «τζετ στριμ», ένα ρεύμα αέρα που πνέει από τη δύση προς την ανατολή πάνω από τον Ατλαντικό, η κλιματική αλλαγή θα συντομεύσει τις πτήσεις που κινούνται από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη, αλλά αντίστροφα θα επιμηκύνει χρονικά τις πτήσεις από την Ευρώπη προς τις ΗΠΑ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ατμοσφαιρικό επιστήμονα δρα Πολ Γουίλιαμς του Πανεπιστημίου του Ρέντινγκ, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό περιβαλλοντικών ερευνών «Environmental Research Letters» επεσήμαναν ότι οι εκτιμήσεις τους πρέπει να ληφθούν υπόψη από αεροπορικές εταιρείες, αεροδρόμια και επιβάτες.

Η μελέτη υπολόγισε ότι ένα αεροπλάνο που πραγματοποιεί συνεχή υπερατλαντικά δρομολόγια, θα περνάει 2.000 παραπάνω ώρες στον αέρα κάθε χρόνο, γεγονός που συνεπάγεται εκατομμύρια πρόσθετα δολάρια για αεροπορικά καύσιμα, αυξημένη πιθανότητα καθυστερήσεων κ.α.

«Η αεροπορική βιομηχανία αντιμετωπίζει αυξημένες πιέσεις να μειώσει τις επιπτώσεις της για το περιβάλλον, όμως η νέα έρευνα δείχνει το αντίθετο, ότι η ίδια είναι ευάλωτη στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής», δήλωσε ο Γουίλιαμς.

Όπως είπε, «τα κακά νέα για τους επιβάτες είναι ότι οι πτήσεις προς δυσμάς (ΗΠΑ) θα παλεύουν ενάντια σε ισχυρότερους ανέμους. Τα καλά νέα είναι ότι οι πτήσεις προς ανατολάς (Ευρώπη) θα σπρώχνονται από ισχυρότερους ανέμους, όχι όμως σε βαθμό που να αντισταθμίζεται η μεγαλύτερη διάρκεια της πτήσης προς δυσμάς. Έτσι, το τελικό ισοζύγιο θα είναι ταξίδια μετ' επιστροφής σημαντικά μεγαλύτερα σε διάρκεια. Αυτό, επειδή θα αυξήσει το κόστος των αεροπορικών καυσίμων, μπορεί να αυξήσει και τα αεροπορικά εισιτήρια».

Η μελέτη κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα, υποθέτοντας ότι τις επόμενες δεκαετίες θα αυξηθεί σημαντικά το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα. Οι αεροδιάδρομοι ΗΠΑ-Ευρώπης είναι από τους πιο πολυσύχναστους στον κόσμο, με περίπου 600 πτήσεις τη μέρα (σε σύνολο 100.000 πτήσεων παγκοσμίως καθημερινά).

Οι μέσοι άνεμοι μεταξύ του αεροδρομίου Χίθροου του Λονδίνου και του αεροδρομίου Κένεντι της Νέας Υόρκης προβλέπεται ότι θα γίνουν κατά 15% ταχύτεροι τον χειμώνα, αυξανόμενοι κατά μέσο όρο από τα 77 στα 89 χιλιόμετρα ανά ώρα, ενώ ανάλογες αυξήσεις θα γίνουν και τις άλλες εποχές του έτους. Έτσι, οι πτήσεις προς Λονδίνο μπορεί να πέφτουν συχνά κάτω από τις πέντε ώρες και 20 λεπτά, ενώ οι πτήσεις προς Ν.Υόρκη θα χρειάζονται πάνω από επτά ώρες.

Το ρεκόρ -εκτός «Κονκόρντ»- για πτήση Ν.Υόρκης-Λονδίνου σήμερα είναι πέντε ώρες και 16 λεπτά και το έκανε μια πτήση της British Airways στις 8/1/12015, η οποία αξιοποίησε ένα παροδικά πολύ ισχυρό «τζετ στριμ». Στο μέλλον το ρεκόρ αναμένεται να σπάσει πολλές φορές.

Λόγω των μεγαλύτερης διάρκειας πτήσεων, η συνολική κατανάλωση καυσίμων από τα αεροπλάνα θα αυξηθεί κατά 22 εκατ. δολάρια ετησίως, ενώ η ατμόσφαιρα θα επιβαρυνθεί με 70 εκατομμύρια κιλά διοξειδίου του άνθρακα το χρόνο.

Δεδομένου ότι «τζετ στριμ» υπάρχει και στο νότιο ημισφαίριο, η μελέτη δεν αποκλείει ότι ανάλογες επιπτώσεις θα υπάρξουν και σε άλλα μέρη του κόσμου. Μία προηγούμενη μελέτη των ίδιων ερευνητών είχε συμπεράνει ότι η κλιματική αλλαγή θα έχει ως συνέπεια πιο ισχυρές και πιο συχνές αναταράξεις κατά τις πτήσεις στο μέλλον.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Η ιστορία μιας οικογένειας νάνων που σώθηκε από το Ολοκαύτωμα


«Οι 7 νάνοι του Άουσβιτς» και τα πειράματα του Μένγκελε.

Στις 19 Μαΐου 1944, η Πέρλα Όβιτς και η οικογένειά της περνούσαν την πύλη του Άουσβιτς, υπό το έκπληκτο βλέμμα των φρουρών των SS. Με ύψος που δεν ξεπερνούσε αυτό ενός πεντάχρονου παιδιού, οι δύο καλοντυμένοι άνδρες και οι πέντε κυρίες με τα πλουμιστά φορέματα και το θεατρικό βάψιμο έμοιαζαν να μην καταλαβαίνουν πως είχαν «αποβιβαστεί» σε ένα από τα στρατόπεδα-κολαστήρια, που είχε στήσει η ναζιστική μηχανή θανάτου του Γ' Ράιχ ανά την Ευρώπη· σε αντίθεση με τους υπόλοιπους «κρίκους» της τεράστιας ανθρώπινης αλυσίδας που οδηγούνταν απευθείας από τα βαγόνια - θανάτου στους θαλάμους αερίου...

Οι Όβιτς κατάγονταν από το μικρό χωριό Ροζαβλέα της βόρειας Ρουμανίας. Ο πατέρας τους Αϊζικ παντρεύτηκε δυο φορές και απέκτησε επτά παιδιά νάνους και τρία κανονικού ύψους. Τα «λιλιπούτεια» μέλη της οικογένειας είχαν ταλέντο στη μουσική και ακολουθώντας την προτροπή της μητέρας τους «...στα καλά και στα κακά, ποτέ μη χωριστείτε. Να είστε ενωμένοι, να φυλάτε ο ένας τον άλλον, να ζείτε ο ένας για τον άλλον...» έφτιαξαν τον δικό τους θίασο -Θίασο των Λιλιπούτ- τη δεκαετία του '30. Για πολλά χρόνια έδιναν παραστάσεις στη Ρουμανία, την Ουγγαρία και την Τσεχοσλοβακία, αποκτώντας μεγάλη φήμη, ώσπου η πορεία τους ανακόπηκε βίαια, όταν οδηγήθηκαν στο Άουσβιτς.

Ήταν, ωστόσο, η σωματική αυτή δυσμορφία των επτά -εκ των συνολικά δώδεκα- μελών της οικογένειας Όβιτς που τους γλίτωσε από τους θαλάμους αερίου, αλλά όχι και από τα φριχτά πειράματα του διαβόητου δρ. Μένγκελε, ο οποίος μόλις πληροφορήθηκε την άφιξή τους στο στρατόπεδο λέγεται πως πετάχτηκε από την καρέκλα του και έτρεξε να δει τα νέα του... πειραματόζωα.

«Αν ήμουν ένα υγιές εβραιόπουλο, με ύψος ένα μέτρο και εβδομήντα εκατοστά, θα είχα εκτελεστεί με αέριο όπως οι εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι Εβραίοι στη χώρα μου. Γι’ αυτό αν ποτέ αναρωτιόμουν γιατί γεννήθηκα νάνος, η απάντησή μου θα ήταν ότι η αναπηρία μου, η δυσμορφία μου, ήταν ο μόνος τρόπος του Θεού να με κρατήσει ζωντανή» είπε η Πέρλα Όβιτς στους Yehuda Koren και την Eilat Negev, τους Ισραηλινούς συγγραφείς και δημοσιογράφους στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth, που θέλησαν να καταγράψουν την ιστορία της οικογένειάς της. Η μαρτυρία της αυτή είναι μία μόνο από τις πτυχές της συγκλονιστικής ιστορίας που αφηγείται το βιβλίο «Οι 7 νάνοι του Άουσβιτς» (εκδ. Πηγή), που παρουσιάστηκε το προηγούμενο διήμερο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

book

Παρ' όλον τον πόνο και τα τραύματα -ψυχικά και σωματικά- που άφησαν πάνω της τα πειράματα που έκανε πάνω τους ο «Δρ. Θάνατος», η Πέρλα Όβιτς θα πει, σχεδόν μισό αιώνα μετά, στους Yehuda Koren και την Eilat Negev, πως ...σώθηκε χάρη στον διάβολο!

Ήταν, μάλιστα, τέτοια η πίστη της, ότι οφείλει το γεγονός πως όλα τα μέλη της οικογένειάς της επέζησαν χάρη στην ένταξή τους στην ομάδα πειραμάτων του Μένγκελε, που, όπως λέει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Yehuda Koren, μια φορά που πήγε για να μιλήσει σε παιδιά για το Ολοκαύτωμα και τη σημασία της ιστορικής μνήμης, μαζί με το πορτοφόλι και το κραγιόν της έβαλε στο τσαντάκι και μια δική του φωτογραφία. «Για να τους δείξω το αφεντικό μου» εξήγησε στον Koren, που την κοίταζε με απορία. Ενώ όταν ο Μένγκελε πέθανε, «έκλαιγε όλη νύχτα», συμπληρώνει η Eilat Negev.

«Πίστευε πως ο Θεός ήταν ο μόνος που θα έπρεπε να τον τιμωρήσει για όλα τα ειδεχθή εγκλήματά του, ενώ η ίδια αναζητούσε ως το τέλος της ζωής της τον γιο του Μένγκελε, προκειμένου να βρει τυχόν στοιχεία για τα πειράματα, στα οποία υποβλήθηκε τόσο η ίδια όσο και τα άλλα μέλη της οικογένειάς της» εξηγεί η Negev και θυμάται την ηλικιωμένη πλέον -τη συνάντησαν το 1994- Πέρλα Όβιτς να τους λέει πόσο μεγάλη ανάγκη είχε να καταλάβει τι της είχε συμβεί.

Η Πέρλα και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας Όβιτς ζούσαν σε δικό τους χώρο στο στρατόπεδο, φορούσαν τα δικά τους ρούχα και απολάμβαναν μιας ιδιότυπης «προστασίας», την οποία «πλήρωναν», ωστόσο, πολύ ακριβά λίγο αργότερα στα δωμάτια πειραμάτων του Μένγκελε. Η σωματική τους δυσμορφία είχε εξάψει τη φαντασία του και τους υπέβαλλε σε επώδυνα πειράματα, προκειμένου να μάθει τα «μυστικά» της γενετικής τους.

Επέζησαν όλοι και συνέχισαν να ζουν όλοι μαζί. Ως τον θάνατο, όπως τους είχε συμβουλέψει η μητέρα τους. Η Πέρλα Όβιτς, η τελευταία από τον Θίασο των Λίλιπουτ, πέθανε στη Χάιφα, στις 9 Σεπτεμβρίου του 2001. Όχι όμως και η ιστορία των «7 νάνων του Άουσβιτς» που «δεν ήταν υπό την επίβλεψη μιας καλοκάγαθης Χιονάτης, αλλά ενός άκαρδου τέρατος...».


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τα άλογα καταλαβαίνουν τα ανθρώπινα συναισθήματα


Αντιδρούν πιο έντονα στα αρνητικά παρά στα θετικά ερεθίσματα.

Τα άλογα είναι σε θέση να διακρίνουν ανάμεσα σε χαρούμενα και θυμωμένα πρόσωπα ανθρώπων, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, που για πρώτη φορά επιβεβαιώνει ότι τα εν λόγω ζώα αναγνωρίζουν τα ανθρώπινα συναισθήματα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ, με επικεφαλής την Έϊμι Σμιθ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Biology Letters» πραγματοποίησαν τεστ σε 28 άλογα ιπποδρομιών.

Οι επιστήμονες έδειξαν στα ζώα μεγάλες φωτογραφίες άγνωστων ανδρικών προσώπων και επιβεβαίωσαν ότι τα άλογα αντιδρούσαν, θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με τα συναισθήματα των ανθρώπων. Όταν το άλογο αντιδρά αρνητικά, τότε κοιτάζει κάτι κυρίως με το αριστερό μάτι του, το οποίο αντιστοιχεί στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου του, που επεξεργάζεται τα αρνητικά ερεθίσματα. Ανάλογη αριστερόστροφη αντίδραση έχουν και άλλα θηλαστικά, όταν κάτι δεν τους αρέσει ή τους φοβίζει.

Εκτός από τις φωτογραφίες, οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν τις αντιδράσεις των αλόγων, καταγράφοντας τους παλμούς της καρδιάς τους, οι οποίοι αυξάνονταν σημαντικά στη θέα θυμωμένων ανθρώπινων προσώπων, μία ένδειξη αυξημένου στρες. Οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι τα άλογα αντιδρούν πιο έντονα στα αρνητικά παρά στα θετικά ερεθίσματα, πράγμα αναμενόμενο, καθώς ανέκαθεν έπρεπε να αναγνωρίζουν τις απειλές στο περιβάλλον τους.

Παρόμοια ευρήματα έχουν βρεθεί σε πρόσφατη μελέτη σε σκύλους. Οι βιολόγοι πιστεύουν ότι τα άλογα και οι σκύλοι μάλλον είχαν μια έμφυτη ικανότητα αναγνώρισης συναισθημάτων άλλων ζώων του είδους τους, την οποία επέκτειναν στους ανθρώπους για λόγους προσαρμογής, όταν εξημερώθηκαν από αυτούς.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πώς βγήκε η φράση «έριξε κανόνι»


Η έκφραση έρχεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Για κάποιον που πτώχευσε και δεν μπόρεσε να πληρώσει τα χρέη του, λέμε πως «έριξε ή έσκασε κανόνι».

Η φράση αυτή έρχεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας, όποτε και η πτώχευση ενός εμπόρου ανακοινωνόταν με κανονιοβολισμό, προκειμένου να το πληροφορηθούν οι πιστωτές του.

Υπάρχει και η άποψη ότι η φράση θέλει να υποδηλώσει την ταραχή των πιστωτών, που μαθαίνουν πως κάποιος, που τους χρωστούσε… φαλίρισε (από το ιταλικό φαλιμέντο), όμοια με την ταραχή που δοκιμάζει κανείς από ξαφνική εκπυρσοκρότηση.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Οι ηφαιστειακές εκρήξεις σε ψηφιακή εφαρμογή


Το ηλεκτρονικό «παιχνίδι» που ενημερώνει μικρούς και μεγάλους.

Μία νέα ψηφιακή εφαρμογή με τίτλο «Από τις ηφαιστειακές εκρήξεις στην αιωνιότητα» εντάσσει, από την Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Απολιθωμένου Δάσους Λέσβου στην έκθεση «Το δάσος κάτω από το, δρόμο», που φιλοξενείται στο Ίδρυμα Ευγενίδου.

Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό «παιχνίδι», γεμάτο ερωτήσεις και απαντήσεις, που δίνει σε μικρούς και μεγάλους την ευκαιρία να μάθουν, με ευχάριστο και ψυχαγωγικό τρόπο, σχετικά με την ηφαιστειακή δραστηριότητα στη χώρα μας, καθώς και τον ρόλο της στη διαμόρφωση του ελληνικού χώρου μέσα από τα μεγάλα ενεργά ηφαίστεια του ελληνικού αρχιπελάγους.

Η εφαρμογή, στο πλαίσιο της επιστημονικής ενημέρωσης των επισκεπτών, πλαισιώνεται από εφαρμογές βίντεο με αναφορές στο Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου και τις γεωλογικές διαδικασίες που το δημιούργησαν. Επίσης, παρουσιάζεται ένα μεγάλο πλήθος ηφαιστειακών γεωμνημείων του Αιγαίου, ως αποτέλεσμα της έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια.

Η δραστηριότητα των ηφαιστείων συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, μετατοπισμένη προς τα νότια, στα νησιά του ηφαιστειακού τόξου του νοτίου Αιγαίου (Νίσυρος, Σαντορίνη, Μήλος, Πόρος, Μέθανα, Σουσάκι Κορινθίας), δημιουργώντας εντυπωσιακές γεωμορφές και κάνοντας τη χώρα μας ένα ζωντανό «γεωλογικό εργαστήρι», χαρίζοντάς μας μεγάλο αριθμό φυσικών πόρων, όπως εκτεταμένα γεωθερμικά πεδία και θερμές πηγές, ορυκτά και μεταλλεύματα.

Μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες λειτουργίας της, η έκθεση είχε περισσότερους από 4.500 επισκέπτες, ενώ μέχρι το τέλος της παραμονής της στο Ίδρυμα Ευγενίδου αναμένεται να ξεπεράσει τους 30.000.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...