Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Η φωτογραφική πανδαισία του National Geographic


Δείτε φωτογραφίες από τον φετινό διαγωνισμό.

Ταλαντούχοι φωτογράφοι από πολλές χώρες ταξίδεψαν στα πέρατα του κόσμου επιδιώκοντας να βγάλουν θεαματικές φωτογραφίες.

Από τις παραδοσιακές κούρσες με βουβάλια στο Μπαλί μέχρι τις λαμπερές πυγολαμπίδες του Γουισκόνσιν, πολλές μοναδικές στιγμές από πολλές γωνιές του πλανήτη αποτυπώθηκαν στο φωτογραφικό φακό και συμμετέχουν στον ετήσιο φωτογραφικό διαγωνισμό του National Geographic.

Κάθε χρόνο ο νικητής διεκδικεί τη δημοσίευση της φωτογραφίας του στο περιοδικό και έπαθλο 10.000 δολαρίων.

Οι συμμετοχές υποβάλλονται σε τρεις κατηγορίες: άνθρωποι, μέρη και φύση.

Η προθεσμία υποβολής λήγει στις 16 Νοεμβρίου.

Παραδοσιακή κούρσα με βουβάλια στο Μπαλί



Ταξίδι με τρένο στο Μπαγκλαντές



Φαντασμαγορικό θέαμα στο Γουισκόνσιν



Μαμά και παιδί σε αμμοθύελλα στο Τανζανία



Το μεγαλείο του κεραυνού



Η μάχη δύο πιγκουίνων με τα στοιχεία της φύσης. Ανταρκτική, -25 βαθμοί Κελσίου



Matterhorn, ελβετικές Άλπεις.



Ψάρεμα στο Μαρόκο



Σκίουρος κάνει… στρέτσινγκ



Το… φαντασμαγορικό ξεκίνημα της κοινής ζωής, νησιά Κεϊμάν




Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Πώς βγήκε η φράση «το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται»


Πώς συνδέεται το ψάρεμα και το κυνήγι με τη γνωστή έκφραση.

Οι άνθρωποι που θεωρούν τον εαυτό τους έξυπνο, μοιραία κάποια στιγμή θα βρεθούν απέναντι σε κάποιον πιο πονηρό από τους ίδιους, πέφτοντας στην παγίδα που τους έχει στήσει. Τότε, «το έξυπνο πουλί από τη μύτη θα έχει πιαστεί», όπως λέει ο λαός.

Η φράση προέρχεται από ένα συγκεκριμένο τρόπο κυνηγιού που θυμίζει αυτόν των ψαράδων. Όπως τα ψάρια πιάνονται με αγκίστρια πάνω στα οποία έχουν τοποθετηθεί δολώματα, με τον ίδιο τρόπου μπορούν να πιαστούν και πουλιά.

Έτσι, παλιότερα, ορισμένοι κυνηγοί πήγαιναν σε μέρη που γνώριζαν ότι μαζεύονταν πουλιά και άπλωναν τα δίχτυα τους με αγκίστρια δολωμένα στην άκρη με σκουλήκια ή σπόρους. Τα πουλιά πεινασμένα ορμούσαν και με το ράμφος τους κατάπιναν τα δολώματα. Μαζί όμως με αυτά κατάπιναν και τα αγκίστρια κι έτσι αιχμαλωτίζονταν.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

6 χρήσεις του αλουμινόχαρτου που δεν φαντάζεστε


Πιθανόν να συνηθίζετε να το χρησιμοποιείτε αποκλειστικά και μόνο για να τυλίξετε το φαγητό σας. Ωστόσο, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να βγάλετε αυτό το φαινομενικά μονόπλευρο υλικό από την αχρηστία του. Δείτε που θα σας χρησιμεύσει και εκμεταλλευτείτε τις δυνατότητές του.

1.Καλύψτε με αλουμινόχαρτο τα ντουλάπια της κουζίνας και τα συρτάρια σας. Με αυτόν τον τρόπο, θα φωτίσετε ακόμη και τις πλέον σκοτεινές γωνιές τους και θα προφυλάξετε το υλικό των ντουλαπιών από πιθανές φθορές.

2.Φτιάξτε μια μπάλα από αλουμινόχαρτο και χρησιμοποιήσετε αυτό το αυτοσχέδιο «σφουγγάρι» για να καθαρίσετε τα λίπη από το τηγάνι σας, τη σχάρα του φούρνου ή την ψησταριά σας.

3.Προστατέψτε τη βεράντα ή τον κήπο σας από τα ανεπιθύμητα σημάδια που αφήνουν πίσω τους τα πουλιά κρεμώντας λωρίδες από αλουμινόχαρτο από τα δέντρα και τα φυτά σας.

4.Κάντε το σιδέρωμα των ρούχων σας πιο εύκολη υπόθεση τοποθετώντας ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο κάτω από το σιδερόπανό σας. Με αυτόν τον τρόπο, οι ζάρες από τα ρούχα σας θα εξαφανιστούν άμεσα και αποτελεσματικά.

5.Φτιάξτε ένα χωνί από αλουμινόχαρτο για να μεταφέρετε εύκολα διάφορα υγρά (π.χ. νερό, ξίδι ή λάδι) σε άλλα δοχεία. Επειδή το υλικό είναι εξαιρετικά εύπλαστο μπορείτε να του δώσετε οποιοδήποτε μέγεθος θέλετε και να το εφαρμόσετε ακόμα και σε πολύ στενά στόμια.

6.Χρησιμοποιήστε το για να μεταφέρετε ή να αλλάξετε θέση στα πιο βαριά έπιπλά σας. Τυλίξτε τα πόδια τους με αλουμινόχαρτο και σύρετέ στη νέα τους θέση χωρίς φόβο ότι θα γδάρετε ή θα καταστρέψετε το πάτωμά σας.


Πηγή: http://www.enikos.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ανοίγει σε επισκέπτες το σπίτι του κιθαρίστα – θρύλου Τζίμι Χέντριξ


Έχει ξαναφτιαχτεί όπως ήταν τη δεκαετία του 1960.

Τουριστικό αξιοθέατο θα είναι από του χρόνου το διαμέρισμα όπου ο διάσημος κιθαρίστας Τζίμι Χέντριξ έζησε και πέθανε, στο Λονδίνο.

Είναι στο αριθμό 23 της Brook Street στην περιοχή Mayfair της βρετανικής πρωτεύουσας, ακριβώς δίπλα στο σπίτι όπου είχε ζήσει, δύο αιώνες νωρίτερα, ο συνθέτης George Frideric Handel.

Το ίδρυμα Handel House Trust, στο οποίο ανήκουν και τα δύο σπίτια, αφιέρωσε δύο χρόνια και 3,7 εκατ. δολάρια για την ανακαίνιση του διαμερίσματος του Χέντριξ.

Η εικόνα του είναι ίδια με αυτή που είχε το 1969, όταν ο Χέντριξ έδωσε ορισμένες από τις μεγαλύτερες συναυλίες του.

Ο κύκλος του Χέντριξ, φίλοι και γνώριμοι από το χώρο της μουσικής, βοήθησαν στην «ανασύνθεση» του σπιτιού συνεισφέροντας με λεπτομέρειες για τη ζωή του εκεί.



Ο Χέντριξ άρχισε τη μουσική καριέρα του στις ΗΠΑ αλλά εκτοξεύτηκε στην κορυφή μετά τη δημιουργία του Jimi Hendrix Experience στο Λονδίνο.

Πέθανε το 1970.

«Ελπίζουμε το άνοιγμα του διαμερίσματος του Τζίμι Χέντριξ στο κοινό να προσφέρει στους επισκέπτες μια καλύτερη εικόνα για τη ζωή και τη δουλειά του», τόνισε ο πρόεδρος του ιδρύματος.

Τα εισιτήρια για το σπίτι του Τζίμι Χέντριξ θα αρχίσουν να πωλούνται από τις 2 Νοεμβρίου.




Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Η πολυτάραχη ιστορία του «sex.com»


Απάτες, συλλήψεις, ατελείωτες δίκες και άπειρα χρήματα για το «διαμάντι» του ίντερνετ.

Στις αρχές της δεκαετίας του '90, τα άγουρα εκείνα χρόνια του διαδικτύου, όσοι έβλεπαν μπροστά ή απλά φάνηκαν τυχεροί, έσπευσαν να «καπαρώσουν» τα πιο δημοφιλή ονόματα τομέα για διευθύνσεις (domain names). Ένα από αυτά ήταν και ο τομέας «sex.com».

«Τι πιο λογικό;» θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος, δεδομένου ότι το σεξ και η πορνογραφία λειτουργούν σαν μαγνήτης για το αδηφάγο κοινό. Κι όμως, τα πράγματα δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι με το «sex.com». Αντίθετα, πίσω από τη μαγική λέξη με την κατάληξη «.com» υπάρχει μια άκρως πολυτάραχη ιστορία που τα έχει σχεδόν όλα, εκτός από… σεξ: απάτες, συλλήψεις, διαφυγή σε ξένη χώρα, μια μακρά δικαστική ιστορία και φυσικά άπειρα χρήματα! Διόλου τυχαίο είναι ότι μέχρι σήμερα έχουν γραφτεί δύο βιβλία που εξιστορούν την ιστορία αυτή.

Ας δούμε λοιπόν, εν συντομία, την ιστορία του πιο πολύτιμου πετραδιού στο ορυχείο που ονομάζεται «ίντερνετ»…

Η αρχική κατοχύρωση του «sex.com»

Το domain «sex.com» κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά στις 8 Οκτωβρίου του 1994 από τον Γκάρι Κρέμεν, έναν μεταφραστή, ο οποίος είχε νωρίτερα ιδρύσει την υπηρεσία διαδικτυακών ραντεβού Match.com. Ο ίδιος άνθρωπος είχε σπεύσει, τα πρώτα εκείνα χρόνια του διαδικτύου, να αγοράσει και πολλές γενικές ονομασίες domain, όπως το jobs.com (εργασία.com) και το housing.com (οικία.com). Ο Κρέμεν κατοχύρωσε το πολύτιμο όνομα από την εταιρεία Network Solutions.

Ο Γκάρι Κρέμεν

Ο Κρέμεν παρά την απόκτηση του πολύτιμου domain, δεν ασχολήθηκε περεταίρω με την ανάπτυξή του, καθώς είχε στρέψει το ενδιαφέρον του στο Match.com. Ωστόσο, μερικούς μήνες αργότερα, το 1995, ειδοποιήθηκε ότι το e-mail του site είχε αλλάξει. Ο Κρέμεν πίστεψε ότι πρόκειται για κάποια μικρο-βλάβη, κάτι διόλου ασυνήθιστο με το επίπεδο της τεχνολογίας την εποχή εκείνη. Ωστόσο, σύντομα παρατήρησε ότι εκτός από τη διεύθυνση ταχυδρομείου, είχαν αλλάξει και οι πληροφορίες ιδιοκτησίας του ιστότοπου.

Πίσω από την αλλαγή κρύβονταν ο Στίβεν Κόεν, με την εταιρεία Network Solutions να του έχει μεταφέρει την κυριότητα του domain, χωρίς έγκριση. Ο Στίβεν Κόεν προσπαθούσε για καιρό να αποκτήσει τον έλεγχο του «sex.com», παραπλανώντας την εταιρεία, με τηλεφωνικές κλήσεις, e-mails και πλαστές επιστολές. Τελικά κατόρθωσε να αλλάξει την ιδιοκτησία του site, πιθανότατα και με τη βοήθεια εσωτερικών διασυνδέσεων στη Network Solutions.

Η πρώτη σύγκρουση για τον έλεγχο του domain

Ο Στίβεν Κοέν είχε γεννηθεί στο Λος Άντζελες και αφού παρατήσει το σχολείο στράφηκε στις μικρο-κλοπές και τις απάτες. Παράλληλα, είχε δείξει το ενδιαφέρον του για την επιχειρηματική εκμετάλλευση του σεξ, οργανώνοντας στο σπίτι του πάρτι ανταλλαγής συντρόφων. Έτσι, ο Κοέν είχε… γνωριστεί με τις Αρχές, καθώς ήδη από το ’91 είχε καταδικαστεί σε 46μηνη φυλάκιση για απάτη.

Ο Στίβεν Κοέν σε νεαρή ηλικία

Ας γυρίσουμε όμως πίσω, τη στιγμή που ο Κρέμεν συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει την κυριότητα του domain. Το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να τηλεφωνήσει στον αριθμό που εμφανίζονταν στα στοιχεία κυριότητας. Το τηλέφωνο σήκωσε ο ίδιος ο Στίβεν Κόεν. Ήταν η πρώτη επικοινωνία των δύο αντρών που τα επόμενα χρόνια θα αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλο στις δικαστικές αίθουσες.

«Τι κάνεις με το όνομα τομέα που μου ανήκει;» ρώτησε ο Κόεν για να εισπράξει την απάντηση: «Όχι, τώρα είναι δικό μου domain», όπως αφηγείται ο Kieren McCarthy, δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου «sex.com».

Ο Κρέμεν προχώρησε άμεσα σε δικαστικά μέτρα προκειμένου να πάρει το «sex.com» πίσω. Την ίδια ώρα, ο Κόεν είχε ξεκινήσει να εκμεταλλεύεται το πολύτιμο απόκτημά του, πουλώντας διαφημίσεις που του απέφεραν περίπου μισό εκατ. δολάρια την ημέρα! Κι αν αναρωτιέστε πώς κατάφερνε να προσελκύει τόσους επισκέπτες, σκεφτείτε ότι το Google δεν υπήρχε τότε και οι περισσότεροι πληκτρολογούσαν τις διευθύνσεις που θέλαν να επισκεφτούν κατά την περιήγησή τους στον Ιστό. Έτσι, το «sex.com» ήταν ένα όνομα που εύκολα ερχόταν στο μυαλό του κάθε χρήστη. Το site έφτασε να δέχεται κάθε μέρα 25 εκατ. «κλικ»!

Η επαγγελματική κάρτα του Στίβεν Κόεν για το «sex.com»

Η δικαστική μάχη που ακολούθησε, κράτησε για 5 ολόκληρα χρόνια, με τους δύο άντρες να είναι ανυποχώρητοι στη διεκδίκηση του πολύτιμου domain.

«Ήταν δύο πολύ έξυπνοι και αποφασισμένοι άνθρωποι, που κανένας από τους δύο δεν ήταν διατεθειμένος να χάσει σε οποιοδήποτε επίπεδο. Έτσι ο Κόεν το έκλεψε και κέρδιζε εκατομμύρια, έτσι πολέμησε με νύχια και δόντια για να το κρατήσει, ενώ από την άλλη ο Κρέμεν είχε κατακλυστεί από το συναίσθημα αδικίας. Ήταν απολύτως αποφασισμένος να νικήσει αυτόν τον τύπο».

Η δικαστική νίκη χωρίς αντίκρισμα, ο δεύτερος γύρος της σύγκρουσης και η φυγή στο εξωτερικό

Ο Κρέμεν τελικά κατόρθωσε να κερδίσει την υπόθεση, θέτοντας δικαστικό προηγούμενο ότι τα domain αποτελούν άυλα περιουσιακά στοιχεία που μπορεί κάποιος να κλέψει. Ο Κόεν όμως δεν τα παράτησε και άσκησε έφεση, φτάνοντας μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, που όμως αρνήθηκε να του δώσει τη δυνατότητα ακρόασης. Αντίθετα, διατάχθηκε το 2001 να καταβάλει 64 εκατ. δολάρια στον Κρέμεν σαν αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη, κάτι που αποτέλεσε το σημείο έναρξης του δεύτερου γύρου διαμάχης για το πολύτιμο domain.

Έχοντας τον τυχοδιωκτισμό στο αίμα του και μην θέλοντας να πληρώσει το ποσό, ο Κόεν τράπηκε σε φυγή, καταφεύγοντας στην Τιχουάνα του Μεξικού όπου οι αμερικανικές αρχές δεν μπορούσαν πλέον να τον αγγίξουν. Πριν διαφύγει μάλιστα είχε εμφανιστεί στο δικαστήριο, αρνούμενος να επιτρέψει την εκτίμηση της επιχείρησής του, δίνοντας ψευδείς πληροφορίες και βγάζοντας χρεωκοπημένες τις περισσότερες επιχειρήσεις του, την ίδια ώρα που μετέφερε περιουσιακά στοιχεία εκτός του πεδίου δράσης των αμερικανικών αρχών.

Ανθρωποκυνηγητό και επικήρυξη

Ο Κρέμεν δεν έκατσε όμως με σταυρωμένα τα χέρια: γέμισε την μεξικανική πόλη με αφίσες του Κόεν και πληροφορίες για τον ίδιο, με την επισήμανση «καταζητούμενος», ενώ προσέφερε 50.000 δολάρια ως ανταμοιβή σε όποιον του έδινε πληροφορίες για τον εχθρό του!

Τελικά, τον Οκτώβριο του 2005, δηλαδή 10 χρόνια μετά την κλοπή του domain, ο Κόεν συνελήφθη στην Τιχουάνα για παραβάσεις και οι μεξικανικές αρχές των παρέδωσαν στις ΗΠΑ. Ο άντρας φυλακίστηκε για 6 μήνες μέχρι που οι δικαστικές αρχές παραιτήθηκαν από την προσπάθεια να τον κάνουν να πληρώσει τις αποζημιώσεις που του είχαν επιβληθεί. Έτσι, στις 5 Δεκεμβρίου του 2006, ο Κόεν αφέθηκε ελεύθερος, μην έχοντας καταβάλει ούτε ένα δολάριο στον Κρέμεν, ο οποίος στο μεταξύ είχε βάλει στο στόχαστρό του και την εταιρεία Network Solutions, υποβάλλοντας μήνυση εναντίον της.

Το μόνο που ο Κρέμεν κατάφερε να πάρει από το μεγάλο του εχθρό ήταν ένα ιδιοκτησιακό στοιχείο, το οποίο όμως άγνωστοι κατέστρεψαν πριν φτάσει στα χέρια του. «Ο Κρέμεν πληρώνει μια στρατιά δικηγόρων απλά για να ακολουθούν τον Κόεν σε ό,τι κάνει. Απλά παίζουν τον “τη γάτα και το ποντίκι” για 10 χρόνια. Καταδιώκει τον Κόεν σε ολόκληρο τον κόσμο προσπαθώντας να του αποσπάσει τα χρήματα και ο Κόεν πετάει σε ολόκληρο τον κόσμο αρνούμενος να πληρώσει», περιγράφει ο Kieren McCarthy.



Τα δικαστήρια έχουν δικαιώσει πολλές φορές τον Κρέμεν από το 2006, με στοιχεία ότι 7 ιδιώτες και 12 επιχειρήσεις χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν τον Κόεν να κρύψει τα χρήματα, μεταξύ των οποίων και ο αδελφός του, η πρώην γυναίκα του και επίσης ο πρώην δικηγόρος του. Σε εξέλιξη είναι μάλιστα μια δική εναντίον του αδελφού του.
Η κατάληξη του «sex.com» και το ρεκόρ Γκίνες

Όσο για το περίφημο «sex.com», δημοπρατήθηκε το 2010 για 13 εκατ. δολάρια, λαμβάνοντας έτσι τον επίζηλο τίτλο του πιο ακριβού domain στον κόσμο, μπαίνοντας στα ρεκόρ Γκίνες. Τον ιστότοπο αγόρασε η διαχειρίστρια εταιρεία domain, Sedo.



Έκτοτε, το πολύτιμο domain έχει αλλάξει αρκετές φορές χέρια για να φτάσει τελικά να λειτουργεί από το Μάιο του 2012 σαν το «Pinterest του πορνό», όπως αυτό-συστήνεται. Το site επιτρέπει στους χρήστες να ανεβάζουν και να μοιράζονται «ροζ» περιεχόμενο για ενήλικες. Αν και σημειώνει κέρδη και έχει μια αξιοπρεπή επισκεψιμότητα, της τάξης του 1,8 εκατ. ανά ημέρα, επ’ ουδενεί δεν φτάνει τη δημοφιλία που είχε γνωρίσει τις εποχές πριν την έλευση της Google.

Η εμφάνιση του site το Φεβρουάριο του 2011

Σήμερα, στο site που έδρα έχει το Μόντρεαλ, εργάζονται περίπου 20 άνθρωποι, σύμφωνα με τον Martin Kelly που είχε μιλήσει στο Vice. «Πολλά sites με ιστορικά και “βαριά” ονόματα είχαν πρόβλημα στο να φέρουν το κατάλληλο περιεχόμενο στους κατάλληλους χρήστες. Αυτό που θέλαμε να κάνουμε, είναι να πάμε πίσω και να αναλύσουμε τα δεδομένα ποιο είναι το προτεινόμενο περιεχόμενο και να σχεδιάσουμε περιοχές που πραγματικά θα αναδεικνύουν τις επιθυμίες των χρηστών μας», δήλωσε ο Martin Kelly.


Το εξώφυλλο του βιβλίου «sex.com» του δημοσιογράφου Kieren McCarthy «Ένα domain, δύο άντρες, δώδεκα χρόνια και μια σκληρή μάχη για το πετράδι του στέμματος του ίντερνετ», ο υπότιτλος του βιβλίου.




Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Διαμονή μέσα σε ένα… κοχύλι


Ιδιαίτερη αρχιτεκτονική σε νησάκι της Καραϊβικής - Δείτε φωτογραφίες.

Για εκείνους που αναζητούν ήρεμες διακοπές δίπλα στη θάλασσα μακριά από τις ορδές των τουριστών, ιδανικό προορισμό αποτελεί αυτό το ξεχωριστό κατάλυμα- κοχύλι στο Μεξικό.

Σχεδιασμένο από τους Raquel και Eduardo Ocampo, για πολλά χρόνια κανείς δεν ήξερε πώς να κάνει εκεί κράτηση για τις διακοπές του.

Πλέον η Airbnb δίνει την ευκαιρία στους ενδιαφερόμενους να μείνουν στο ιδιωτικό και ιδιαίτερο κοχύλι που βρίσκεται στο νησί μικροσκοπικό Isla Mujeres της Καραϊβικής.

Οι παραθεριστές θα απολαύσουν τη σπάνια αρχιτεκτονική δίπλα στην πισίνα ή θα κάνουν μια βουτιά στη θάλασσα στην κοντινή παραλία.

Το σπίτι χωρά τέσσερα άτομα- δύο σε κάθε κοχύλι.

Η πρωτότυπη κατοικία βρίσκεται στην πλαγιά ενός βράχου και εξασφαλίζει μεγάλο βαθμό ιδιωτικότητας να και μερικές φορές οι τουρίστες εντυπωσιάζονται βλέποντας από μακριά το κοχύλι και σπεύδουν να το δουν και από κοντά.


















Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Κόζα Νόστρα, η αιματοβαμμένη ιστορία της Σικελικής μαφίας


Η γέννηση, οι τελετές μύησης, οι κωδικοποιημένες επαφές και η ιεραρχία της φονικότερης εγκληματικής οργάνωσης.

Κάποτε η λέξη «μαφία» ήταν συνώνυμο του τρόμου και της βίας. Σήμερα εμπεριέχεται σε ένα μακρύ κατάλογο ιταλικών λέξεων όπως «πίτσα», «σπαγγέτι», «όπερα», και «συμφορά» (disastro) οι οποίες έχουν εμπλουτίσει άλλες γλώσσες σε όλο τον κόσμο.

Συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράψει εγκληματίες πέραν της Σικελίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, των δύο σημείων που έχει τη βάση της με την αυστηρή έννοια της λέξης. Η λέξη «μαφία» έχει εξελιχθεί σε όρο που υπονοεί ευρεία γκάμα συμμοριών -κινεζικές, ιαπωνικές, ρωσικές, τσετσένικες, αλβανικές, ελληνικές, τουρκικές- οι οποίες ελάχιστη ή και απολύτως καμία σχέση έχουν με την γνήσια σικελική μαφία.



Καμία σχέση με την δομή, τους άγραφους νόμους, την ιεραρχία και την δράση της «Κόζα Νόστρα» της εγκληματικής οργάνωσης που πέρασε στη σφαίρα του μύθου και για την οποία γράφτηκαν βιβλία, γυρίστηκαν ταινίες και ντοκιμαντέρ και απασχολεί τις Ιταλικές αρχές για πάνω από 135 χρόνια!


Η γέννηση της «Κόζα Νόστρα»



Η μαφία γεννήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το νέο ιταλικό κράτος. Στην πραγματικότητα ο τρόπος που εμφανίστηκε και χρησιμοποιήθηκε γενικότερα η λέξη «μαφία» είναι περίεργος, κυρίως επειδή η ιταλική κυβέρνηση, η οποία τοποθέτησε το όνομα αυτό στη κορυφή της αντεγκληματικής της πολιτικής, έπαιξε επίσης κάποιο ρόλο στην υπόθαλψη της οργάνωσης που το έφερε.

Η μαφία εμφανίστηκε στην περιοχή που ακόμα και σήμερα αποτελεί τον πυρήνα της. Την Σικελία. Στο Παλέρμο και το Κορλεόνε. Αναπτύχθηκε εκεί όπου ήταν συγκεντρωμένος πλούτος του νησιού, στη βαθυπράσινη παραλιακή λωρίδα, ανάμεσα στις σύγχρονες για την εποχή καπιταλιστικές εξαγωγικές επιχειρήσεις που είχαν την έδρα τους στις ειδυλλιακές εκτάσεις με τις πορτοκαλιές και τις λεμονιές.



Οι πρακτικές της μαφίας διαμορφώθηκαν στη διάρκεια της περιόδου της ραγδαίας ανάπτυξης της βιομηχανίας καλλιέργειας και συγκομιδής εσπεριδοειδών. Στα τέλη του 18ου αιώνα, τα λεμόνια αποτελούσαν περιζήτητο εξαγώγιμο προϊόν.

Όσο και αν ακούγεται περίεργο για κάποιους (αν και δεν θα έπρεπε δεδομένου πως στη συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε άφθονος πλούτος) από εκείνα τα πανέμορφα μέρη ξεκίνησαν όλα.

Η υπόθεση του δόκτορα Γκαλάτι και οι «χρυσές» λεμονιές



Ο Γκασπάρε Γκαλάτι, ένας αξιοσέβαστος χειρουργός, είναι ο πρώτος άνθρωπος που βίωσε στο πετσί του την εκδικητικότητα της μαφίας και κατέγραψε με λεπτομέρειες τα παθήματά του.

Το 1872, (σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο βιβλίο: «Κόζα Νόστρα, η ιστορία της Σικελικής μαφίας», του ιστορικού John Dickie που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κανάκη») ο δόκτωρ Γκαλάτι ανέλαβε τη διαχείριση μιας κληρονομιάς για λογαριασμό των θυγατέρων του και της θείας τους. Το βασικό τμήμα της κληρονομιάς ήταν το Φόντο Ριέλα, ένα αγρόκτημα ή περιβόλι, 40 στρεμμάτων με λεμονιές και μανταρινιές στη Μαλασπίνα. Μια περιοχή που βρίσκεται σε απόσταση μόλις 15 λεπτών με τα πόδια από τις παρυφές του Παλέρμο.



Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του Φόντο Ριέλα, ο γαμπρός του δόκτορος Γκαλάτι, είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή εξαιτίας απειλητικών επιστολών που δεχόταν. Όπως είχε αποκαλυφθεί αποστολέας των επιστολών αυτών ήταν ο επιστάτης του Φόντο, Μπενεντέτο Καρόλο!

Έχοντας μάθει όλα τα παραπάνω, ο Γκαλάτι προκειμένου να… γλιτώσει τα χειρότερα αποφάσισε να εκμισθώσει το κτήμα σε κάποιον άλλο. Ο Καρόλο, όμως, είχε διαφορετική άποψη και κάθε φορά που εμφανιζόταν κάποιος υποψήφιος ενοικιαστής, ο επιστάτης του ξεκαθάριζε με κοφτό τρόπο πως: «Μα το αίμα του Ιούδα, ετούτο το περιβόλι δεν πρόκειται ούτε να νοικιαστεί, ούτε να πωληθεί».



Ο δόκτορας Γκαλάτι τον απέλυσε και τότε ξεκίνησαν όλα. Στις 2 Ιουλίου του 1874 ο αντικαταστάτης του Καρόλο εκτελείτε με πολλές σφαίρες στην πλάτη. Η οικογένεια του Γκαλάτι πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει την εμπλοκή του πρώην επιστάτη στην υπόθεση αλλά ο αξιωματικός δεν βρήκε… επαρκή τα στοιχεία.

Τότε άρχισε και ο Γκαλάτι να λαμβάνει απειλητικές επιστολές προκειμένου να ξαναπροσλάβει τον «άνδρα της τιμής» και να μην ξαναδώσει δουλειά σε ένα «άτιμο ρουφιάνο». Ούτε αυτές οι επιστολές όμως κινητοποίησαν την τοπική αστυνομία.



Ο Γκασπάρε Γκαλάτι ξεκίνησε τότε μια έρευνα τα αποτελέσματα της οποία τον εξέπληξαν. Ήρθαν στον φως οι στενές σχέσεις μια φιλανθρωπικής οργάνωσης της εκκλησίας, με την αστυνομία και με ανθρώπους σαν τον Καρόλο. Όλοι αυτοί μαζί είχαν τον απόλυτο έλεγχο ολόκληρης της περιοχής.

Ο Γκαλάτι αποφάσισε να παρακάμψει την αστυνομία και πήγε στις ανακριτικές αρχές προκειμένου να καταθέσει όλα όσα ήξερε. Τα απειλητικά μηνύματα συνεχίστηκαν, ωστόσο, και θύμα απόπειρας δολοφονίας έπεσε και ο νέος του επιστάτης. Το θύμα επέζησε της επίθεσης αλλά την κρίσιμη ώρα και πριν καταθέσει κατά των συνεργατών του Καρόλο, τα «βρήκε» μαζί τους και έτσι ο Γκαλάτι που πλέον κατάλαβε ότι είναι απελπιστικά μόνος απέναντι σε όλο αυτό, αναγκάστηκε να φύγει από την περιοχή για να γλιτώσει τη δική του ζωή.

Οι τελετές μύησης στη μαφία και το περίπλοκο σύστημα αναγνώρισης των μαφιόζων

Η υπόθεση Γκαλάτι είναι η πρώτη, εν έτη 1875, που καταγράφηκε ιστορικά και έφερε στο φως τις πρώτες ενδείξεις ότι η μαφία ήταν μια μυστική εταιρεία, τα μέλη της οποίας συνδέονταν με όρκους αίματος.



Όποιος επρόκειτο να μυηθεί στη μαφία κατά τη δεκαετία του 1870 παρουσιαζόταν μπροστά σε μια ομάδα αφεντικών και υπαρχηγών. Ένας από αυτούς τρυπούσε το χέρι του επίδοξου μαφιόζου και τον πρόσταζε να αλείψει με αίμα από την πληγή του ένα εικόνισμα. Στη συνέχεια έδινε όρκο πίστης, την ώρα που η εικόνα καιγόταν και οι στάχτες της σκορπίζονταν, συμβολίζοντας με αυτό τον τρόπο την εξόντωση όλων των προδοτών.

Σκηνή από την ταινία ο Νονός με τον Μάρλον Μπράντο

Παράλληλα, οι μαφιόζοι χρησιμοποιούσαν και ένα περίπλοκο σύστημα αναγνώρισης. Έναν κωδικοποιημένο διάλογο ο οποίος άρχιζε με μια συζήτηση σχετική με τον… πονόδοντο!

Α: Ανάθεμα! Πονάει το δόντι μου! (δείχνοντας έναν από τους κυνόδοντες στην άνω γνάθο)

Β: Κι εμένα

Α: Πότε σ’ έπιασε;

Β: Ανήμερα του Ευαγγελισμού

Α: Που βρισκόσουν;

Β: Στο Πάσο ντι Ριγκάνο

Α: Και ποιοι ήσαν εκεί;

Β: Ορισμένοι καλοί άνθρωποι

Α: Ποιοι;

Β: Νούμερο 1 ο Αντονίνο Τζαμόνα, νούμερο 2 ο Αλφόνσο Σπάτολα κλπ

Α: Και πως ξόρκισαν το κακό;

Β: Τράβηξαν κλήρο και κέρδισε ο Αλφόνσο Σπάτολα. Πήρε έναν άγιο, τον έβαψε με το αίμα του, τον ακούμπησε στην παλάμη μου και του έβαλε φωτιά. Έπειτα σκόρπισε τις στάχτες στον αέρα.

Α: Και τι σου είπαν να λατρεύεις;

Β: Τον ήλιο και το φεγγάρι

Α: Και ποιος είναι ο θεός σου;

Β: Κάποιος «αέρας»

Α: Σε ποιο βασίλειο ανήκεις;

Β: Σ’ αυτό του δείκτη του χεριού

Το Πάσο ντι Ριγκάνο εδώ, είναι ένα άλλο χωριό στα περίχωρα του Παλέρμο. Οι αναφορές στον ήλιο και το φεγγάρι, στον αέρα και τον δείκτη προσδιορίζουν με ακρίβεια την Οικογένεια στην οποία είχε μυηθεί ο μαφιόζος Β.

Πώς πήρε το όνομα της η μαφία και οι βαθμοί της ιεραρχίας της

Στη διάλεκτο του Παλέρμο, το επίθετο «μαφιόζο» σήμαινε κάποτε «όμορφος», «τολμηρός», «άνθρωπος με αυτοπεποίθηση». Η εγκληματική υποδήλωση της λέξης «μαφιόζος» οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο πολύ επιτυχημένο θεατρικό έργο «I mafiusi di la Vicaria» που γράφτηκε στη σικελική διάλεκτο και πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό το 1863. Οι «μαφιούζοι» είναι μια συμμορία φυλακισμένων με συνήθειες οι οποίες εκ των υστέρων φαντάζουν… εξαιρετικά οικείες!



Έχουν αφεντικό, και τελετουργία μύησης ενώ κατά τη διάρκεια του έργου οι ήρωες χρησιμοποιούν τον όρο «πίτσου» για να περιγράψουν την απόσπαση χρημάτων με εκβιαστικές μεθόδους, όπως κάνουν οι σημερινοί μαφιόζοι. Στα σικελικά η λέξη σημαίνει «ράμφος». Αν κάποιος πληρώσει το «πίτσου», τότε του επιτρέπεται να «βρέξει το ράμφος του»!

Να σημειωθεί πως τις πληροφορίες στους δυο συγγραφείς του έργου για τον τρόπο δράσης των κακοποιών τις έδωσε ένας ταβερνιάρης από το Παλέρμο ο οποίος όπως αποδείχθηκε αργότερα ήταν αναμεμειγμένος στο οργανωμένο έγκλημα!

Σκηνή από την ταινία ο Νονός με τον Αλ Πατσίνο

Αν και στο έργο ο όρος «μαφιούζοι» αναφέρεται μόνο μια φορά και αυτή στον τίτλο ήταν αρκετή για να περάσει η λέξη από τη σκηνή στους δρόμους. Στο εξής οι λέξεις μαφία και μαφιόζοι θα χρησιμοποιούνταν για εγκληματικά στοιχεία τα οποία ενεργούν με τρόπο παρόμοιο με εκείνο των χαρακτήρων.

Παράλληλα, σύμφωνα με κάποιους μαφιόζους, το πραγματικό όνομα της μαφίας είναι «Cosa Nostra» (Κόζα Νόστρα) που μεταφορικά σημαίνει «δικό μας πράγμα» και κυριολεκτικά «ο κόσμος μας», η «παράδοσή μας», οι «αξίες μας».



Από τη στιγμή της γέννησής της η μαφία είχε αυστηρή δομή και ιεραρχία. Η Κόζα Νόστρα αποτελείται από μαφιόζους που αυτοαποκαλούνται uomini d'onore (άνδρες τιμής) και η δομή της είναι κάθετη και έχει σχήμα πυραμίδας.

Στη βάση της οργάνωσης βρίσκονται οι famiglie (οικογένειες), στις οποίες όλα τα μέλη γνωρίζονται μεταξύ τους, που διοικούνται από τον capo-famiglia (ο Δον, το αφεντικό της οικογένειας).



Άλλα σημαντικά πρόσωπα είναι ο sottocapo (υπό του αφεντικού) και οι consiglieri(σύμβουλοι), οι οποίοι δεν είναι περισσότεροι από τρεις. Οι οικογένειες χωρίζονται σε ομάδας των 10 ανδρών, τις λεγόμενες decine (δεκάδες), διοικούμενες από τονcapo-decina (αφεντικό, ομαδάρχης). Τρεις οικογένειες σε μια περιοχή αποτελούν τοmandamento (περιοχή), του οποίου εκπρόσωπος είναι ο capo-mandamento (αφεντικό της περιοχής), ο οποίος κατά κανόνα δεν είναι αφεντικό κάποιας από τις οικογένειες ώστε να μην τυγχάνει καμίας προνομιακής μεταχείρισης.

Χαρτογράφηση των οικογενειών που δρούσαν στη Σικελία το 2014 από την ιταλική εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα

Οι διάφοροι capi-mandamento απαρτίζουν μια commissione ή cupola (επαρχιακή επιτροπή), η πιο σημαντική από τις οποίες είναι εκείνη του Παλέρμο. Αυτής της επαρχιακής επιτροπής προεδρεύει από κάποιον capo-mandato ο οποίος, για να τονιστεί ο ρόλος του ως «πρώτος μεταξύ ίσων», αρχικά ονομαζόταν segretario(γραμματέας), αν και φαίνεται ότι σήμερα έχει πάρει τον τίτλο capo (αφεντικό).

Παλαιότερη απεικόνιση των φατριών που δρούσαν στη περιοχή της Σικελίας

Για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν υπήρχε η ανάγκη για κάποιο όργανο ανώτερο από την επαρχιακή επιτροπή, δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι οικογένειες βρίσκονταν στην επαρχία του Παλέρμο. Όταν όμως η οργάνωση άπλωσε ρίζες σε όλη τη Σικελία, προέκυψε η ανάγκη για μια περιφερειακή επιτροπή, τη λεγόμενη interprovinciale(διεπαρχιακή), στην οποία μετείχαν όλοι οι εκπρόσωποι των διαφόρων επαρχιών και όπου ο τίτλος του capo διδόταν στο αφεντικό της πιο ισχυρής επαρχιακής επιτροπής, δηλαδή του Παλέρμο.


Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...