Τυχαία έπεσα πάνω σε ένα βίντεο. Ήταν για τον νικητή του "Αμερική έχεις ταλέντο" της σεζόν 10 το 2015, Paul Zerdin (περισσότερα γι΄αυτόν στο βίντεο στο τέλος του άρθρου). Τρομερός πράγματι. Στο τέλος στην ανακοίνωση του νικητή, ήταν παρών και ο άλλος φιναλίστ, αυτός που κατετάγει 2ος στον διαγωνισμό αυτό. Θα περιμένετε όλοι να γράψω μερικά πράγματα για τον πρώτο στον διαγωνισμό αυτό, γιατί ποιος ασχολείται με τον δεύτερο; Σωστά; Όχι. Εγώ θα σας μιλήσω για τον Drew Lynch, που έκανε ταλέντο την αναπηρία, που απέκτησε μετά από ατύχημα. Την αναπηρία - ταλέντο που τον οδηγείσαι ένα βήμα πριν την πρώτη θέση ενός μεγάλου διαγωνισμού για την χώρα του.
Ας δούμε τι λέει ο ίδιος για τον εαυτό του στο blog του. (Συγνώμη για πιθανά λάθη στην μετάφραση, αλλά δεν βρήκα κάπου να αναφέρονται σε αυτόν από ελληνική πηγή).
------------------
Σήμερα είναι μια πολύ ξεχωριστή μέρα. Σηματοδοτεί την επέτειο ενός χρόνου του ατυχήματος μου. Δεν είναι το είδος του ατυχήματος, όπου μπορείτε κατουρήσετε το παντελόνι σας, αλλά το είδος όπου ένα χτύπημα στο λαιμό θα αλλάξει το τρόπο ομιλίας σας και τότε θα κατουρήσετε το παντελόνι σας. Πριν από ένα χρόνο οι φωνητικές χορδές μου προσέλαβαν μερικούς δικηγόρους για να τις χωρίσουν νόμιμα. Όμως, ήταν δικηγόροι διορισμένοι από το κράτος. Λυπάμαι, που παινεύω τον εαυτό μου, ενώ δεν θα έπρεπε.
Σε αυτό το blog θα προσπαθήσω να σας πω ακριβώς τι συνέβη σε μένα, στις 16 Οκτωβρίου, 2011.
Κάθε Κυριακή από το περασμένο φθινόπωρο, συνήθιζα να βρίσκομαι στον αγώνα softball με τους συναδέλφους της εταιρεία μου. Θα αστειευόμασταν για τις άλλες ομάδες και για το πώς είμαστε νέοι σε αυτό, ή πώς μας πιάσανε σε μια κακιά ημέρα, αλλά πραγματικά, δεν είμασταν και τόσο καλοί. Είχα παίξει μπέιζμπολ για 7 ή 8 χρόνια, όταν ήμουν νεότερος, οπότε το σόφτμπολ το ένιωθα σαν δύο κομμάτια του κέικ ... Ποιος ποτέ έχει μόνο ένα; .. ψεύτης (εδώ κάνει χρήση του παραλαγμένου αστείου "piece of cake" που στα αγγλικά σημαίνει κάτι το πολύ εύκολο).
Κερδίζαμε ή χάναμε δεν είχε σημασία, γιατί την επόμενη μέρα είχα μια πρόταση για δεύτερο επανέλεγχο για το "Mad Men". Την Τρίτη, μου είχε προγραμματιστεί να παρουσιάσω μια σκηνή για ατζέντηδες και διευθυντές casting και είχα περάσει τον τελευταίο μήνα σε πρόβες. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα είχα μια οντισιόν για το “How I Met Your Mother” και πήρα μια κλήση για πιθανή πρόσκληση από το Disney Channel, για να παίρνω συνεντεύξεις από νέες διασημότητες και αστέρια της ποπ μουσικής. Αυτό ήταν πριν από το κούρεμα της Miley. Στις 16 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, το εγώ μου δεν θα μπορούσε να φτάσει κανείς. Softball ήταν κατώτερό από μένα, και ήμουν ανώτερος όλων.
Γύρω στην 4η περίοδο και λίγο πριν χάσουμε (το μεταφράζω κομψά), κάποιος με ρώτησε αν ήθελα να παίξω outfield (θέση στο baseball μακριά από τις βάσεις). Είχα παίξει shortstop (θέση στο baseball κοντά από τις βάσεις) όλη την ημέρα, δεν ήμουν έτοιμος να πάω έξω προς τα αριστερά πεδίο όπου δεν υπήρχε καθόλου δράση. Το κορίτσι με το ρόπαλο πάντα χτύπησε κοντά, γι' αυτό "μπουσούλισα" ως εκεί. Ο τύπος μετά από αυτήν, προφανώς χτύπησε την μπάλα δεξιά προς το χοντρό εγώ μου και είχα ξεχάσει να τρέξω προς τα πίσω όταν ήταν μπάλα ήταν ακόμα επάνω. Ο όρος «κακό γκελ" δεν θα μπορούσε καν να περιγράψει πώς «τρομερά στραβά" αυτή η στρογγυλή μπάλα ήρθε σε μένα. Όταν με χτύπησε το λαιμό μου, την σήκωσα και την πέταξα στην πρώτη βάση, χωρίς να καταφέρω να τον βγάλω από το παιχνίδι. Νομίζω το ότι απέτυχα να τον βγάλω έξω, πλήγωσε περισσότερο το εγώ μου.
Στην αρχή ήμουν είδος ζάλη, και δεν μπορούσε να μιλήσει ή να αναπνεύσει. Έπεσα στο έδαφος, επειδή το πεδίο άρχισε να γυρίζει, και ο ήλιος πήρε πιο φωτεινό. Ήμουν πολύ σίγουρος ότι αυτός ο τύπος μου σκοτώθηκαν. Τι παράξενο είναι ότι θα μπορούσα να μιλήσω πρόστιμο αφού ανέκτησε τις αισθήσεις του. Κάθισα στον πάγκο, το κερασάκι λαιμό μου μέχρι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Μετά από αυτό πήγα στη δουλειά, και αυτό έγινε πολύ σαφές στους συναδέλφους μου ότι είχα μια διάσειση. ήρθε ένας φίλος και μου πήρε από την εργασία, και πήγα σπίτι και κοιμήθηκα σαν ηλίθιος.
Ξύπνησα την επόμενη μέρα taaaal-kiiiiiing ... thiiiiiiiii-iiiiiiiiis ... ssslooo-WWWWWWWW. Οι γονείς μου πέταξε έξω για να με δει στο νοσοκομείο, ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν ΩΡΛ και νευρολογικές ειδικοί κοιτάζω σε μένα, ενώ προσπαθούν να διαγνώσουν το θέμα αυτό. Ήταν σίγουρα μια μικρή διάσειση, με φωνητικά θλάση. Μου είπαν ότι θα πάρει καλύτερα σε 1-2 εβδομάδες και, καλά, εδώ είμαστε.
ο ατζέντης μου μου έπεσε, δεν είχα βιτρίνα, και δεν θα πάρετε για να πάρει συνέντευξη από Miley για κακές αποφάσεις. Ωστόσο, είχα ξεκινήσει να γράφω για αυτή την εμπειρία. Γραφή, γραφή, και περισσότερο εγγράφως έως ένα χρόνο αργότερα, ψάχνω για να ξεκινήσει την επίσκεψή σας στην μοιράζονται την ιστορία μου χώρα (σε αστεία μορφή) για τους νέους στα κολέγια. Έχω γράψει σχεδόν 45 λεπτά αστεία σε ένα έτος (κάποιες καλές και κάποιες F-ING EPIC), που έχει ποτέ επιτυχία επιδιώκεται σταθεί, όταν σκέφτηκα την καριέρα μου είχε τελειώσει για τα καλά. Ήμουν αλλάξει, απορρίφθηκε, και ταπείνωσε προκειμένου να ανοίξει τα μάτια μου σε μια διαφορετική ζωή. Έχω ακόμα πολλά να μάθουν για τους ανθρώπους, κωμωδία, και τον περιοδικό πίνακα των στοιχείων, αλλά τουλάχιστον τώρα είμαι περήφανος για αυτό που είμαι.
Οι λαοί σήμερα μάθημα, δεν είναι ποτέ κοιμηθεί σε μια διάσειση. Θα πάρετε μια καριέρα από αυτό 🙂
Tha-ου-tha-tha-tha-ου-ότι είναι όλοι οι λαοί!
Πηγή: http://drewlynch.com/accidents-happen/
