Ελπίδες σε ασθενείς που περιμένουν εναγωνίως να εγχειριστούν.
Ερευνητές στις ΗΠΑ ανακάλυψαν μια νέα τεχνική, που δοκίμασαν με επιτυχία σε πειραματόζωα, χάρη στην οποία μπορούν να διατηρούν υγιή τα προς μεταμόσχευση όργανα, κρατώντας τα σε ψύξη έως τέσσερις ημέρες μετά την αφαίρεσή τους, πολύ περισσότερο από ό,τι έχει ποτέ επιτευχθεί μέχρι σήμερα. Έτσι, τριπλασιάζεται έως τετραπλασιάζεται το πολύτιμο «παράθυρο» του χρόνου διατήρησης των οργάνων σε καλή κατάσταση.
Η νέα μέθοδος «υπερψύξης», όπως ονομάστηκε, εφόσον δοκιμαστεί με ανάλογη επιτυχία και στους ανθρώπους, δίνει νέες ελπίδες σε πολλές χιλιάδες ασθενείς σε όλο τον κόσμο, που περιμένουν εναγωνίως μια μεταμόσχευση οργάνου, καθώς η όλη διαδικασία δεν θα είναι πια τόσο βιαστική όπως κατ’ ανάγκη συμβαίνει τώρα. Θα είναι, έτσι, πλέον δυνατή η συχνότερη αεροπορική μεταφορά οργάνων για μεταμόσχευση από και προς όλο τον κόσμο, ακόμη και με διηπειρωτικά ταξίδια. Επίσης, θα επιτραπεί το καλύτερο ταίριασμα του δότη με τον λήπτη, με αποτέλεσμα να μειωθούν οι περιπτώσεις απόρριψης εν καιρώ του οργάνου από τον οργανισμό του λήπτη, καθώς και οι σχετικές επιπλοκές σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή εμβιομηχανικής Κορκούτ Ουϊγκούν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Γενικού Νοσοκομείου της Μασαχουσέτης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», σύμφωνα με το BBC και το «New Scientist», έκαναν πειράματα με αρουραίους. Όπως έδειξαν, το προς μεταμόσχευση ήπαρ είναι δυνατό να διατηρηθεί υγιές σε κατάσταση επί τρεις έως τέσσερις ημέρες, έναντι των 24 ωρών το πολύ με τη σημερινή τεχνολογία, που συνδυάζει την ψύξη με ένα χημικό διάλυμα που ανακαλύφθηκε στις ΗΠΑ το 1983. Το ποσοστό επιβίωσης των πειραματόζωων, στα οποία έγινε μεταμόσχευση οργάνου μετά από ψύξη διάρκειας τεσσάρων ημερών, ήταν 58%.
Η πρώτη μεταμόσχευση ολόκληρου ανθρώπινου οργάνου, ενός νεφρού, έγινε πριν από περίπου 60 χρόνια και αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο στην ιατρική. Από τότε, πολλά όργανα μεταμοσχεύονται κάθε χρόνο παγκοσμίως, αλλά υπάρχει μια εντεινόμενη έλλειψη διαθέσιμων δωρητών και οργάνων, με συνέπεια είτε οι ασθενείς να περιμένουν επί μήνες έως ότου βρεθεί διαθέσιμο όργανο, είτε οι γιατροί να καταφεύγουν στην μεταμόσχευση οργάνων από ζώα (ξενομεταμόσχευση).
Μόλις ένα όργανο αφαιρείται από το σώμα, τα κύτταρά του αρχίζουν να πεθαίνουν. Η ψύξη επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία, μειώνοντας το ρυθμό μεταβολισμού των κυττάρων, όμως μέχρι σήμερα, όταν η ψύξη κρατά πάνω από μία ημέρα, κάνει μη αναστρέψιμη ζημιά στο όργανο, καθώς αυτό παγώνει. Η νέα τεχνική συνδυάζει την ψύξη του αφαιρεθέντος οργάνου (στους μείον έξι βαθμούς Κελσίου) με την χορήγηση σε αυτό δύο αντιψυκτικών χημικών και θρεπτικών ουσιών, καθώς και οξυγόνου μέσω των αιμοφόρων αγγείων του. Αυτό παρατείνει το χρονικό «παράθυρο» για την μεταμόσχευση του οργάνου, προτού παγώσει.
Θα χρειαστούν κι άλλα πειράματα, κατ’ αρχήν σε μεγαλύτερα ζώα και τελικά σε ανθρώπους, έως ότου βεβαιωθούν οι επιστήμονες ότι αυτό που πέτυχαν με ένα μικρό ήπαρ τρωκτικού βάρους μόνο δέκα γραμμαρίων, είναι δυνατό να επαναληφθεί σε ένα ανθρώπινο ήπαρ βάρους ενάμισι κιλού. Οι ερευνητές αισιοδοξούν πάντως ότι η τεχνική τους θα δουλεύει και με άλλα προς μεταμόσχευση όργανα, πέρα από το ήπαρ, όπως την καρδιά, τα νεφρά κ.α. Οι πρώτες κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους αναμένονται σε τρία έως τέσσερα χρόνια.
«Σύμμαχος» η μείωση του σωματικού βάρους.
Η βελτίωση της ποιότητας της διατροφής σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη, ανεξάρτητα από άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής, σύμφωνα με νέα μελέτη που πραγματοποίησαν ερευνητές στη σχολή Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Βρέθηκε ότι τα άτομα που βελτίωσαν την ποιότητα της διατροφής τους σε διάστημα τεσσάρων ετών, καταναλώνοντας περισσότερα φρούτα και λαχανικά και λιγότερα ροφήματα με προσθήκη ζάχαρης και κορεσμένα λιπαρά, είχαν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κατά περίπου 20%, σε σύγκριση με τα άτομα που δεν πραγματοποίησαν αλλαγές στη διατροφή τους.
Οι ερευνητές έλεγξαν επίσης κατά πόσο η βελτίωση της διατροφής σχετιζόταν με μείωση του σωματικού βάρους και αύξηση των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας, κάτι που ενδεχομένως να διαμεσολαβούσε τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαβήτη. Βρέθηκε λοιπόν ότι η βελτίωση της ποιότητας διατροφής οδήγησε σε μειωμένο κίνδυνο ανεξάρτητα από το αν παράλληλα επιτεύχθηκε απώλεια σωματικού βάρους ή αύξηση των επιπέδων φυσικής δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, πρόκειται για ένα σημαντικό εύρημα καθώς για πολλούς ανθρώπους είναι δύσκολο να διατηρήσουν μια υποθερμιδική δίαιτα για μεγάλο χρονικό διάστημα προκειμένου να χάσουν βάρος και να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη. Επομένως, ακόμη και μόνο η βελτίωση της ποιότητας της διατροφής, όπως για παράδειγμα η αύξηση της πρόσληψης φρούτων, λαχανικών και δημητριακών ολικής άλεσης και η μείωση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και αναψυκτικών, μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Ποια πρέπει να είναι η στάση των καταναλωτών.
Τα τελευταία χρόνια, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει παρατηρηθεί αύξηση σε προβλήματα υγείας, με τους περισσότερους ανθρώπους να πάσχουν από παθήσεις όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις. Αυτό έχει οδηγήσει σε αυξανόμενο ενδιαφέρον για έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Τόσο οι καταναλωτές, όσο και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της αγοράς τροφίμων, άρχισαν να λαμβάνουν μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης.
Οι καταναλωτές αναζητούν πιο υγιεινές επιλογές τροφίμων, δείχνοντας μεγαλύτερη προτίμηση στα φρέσκα τρόφιμα και ειδικά αυτά που έχουν ευεργετικά οφέλη για την υγεία τους. Δεδομένου ότι τα θέματα με την παχυσαρκία και την γενική υγεία γενικότερα έχουν διαδοθεί και οι καταναλωτές ανησυχούν, οι έμποροι άδραξαν την ευκαιρία για να ωθήσουν στην αγορά τις υπερτροφές. Τι εννοούμε, όμως, με τον όρο υπερτροφές;
Οι υπερτροφές ή αλλιώς superfoods είναι τροφές με υψηλή διατροφική αξία, δηλαδή περιέχουν υψηλή συγκέντρωση βιταμινών και μετάλλων. Η διατροφική τους αξία είναι πολύ μεγαλύτερη των υπολοίπων τροφών, ενώ μικρή ποσότητά τους επαρκεί για τον εφοδιασμό του οργανισμού με απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Η κατανάλωσή τους προσφέρει ευεργετικές ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό, μέσω της ισχυρής αντιοξειδωτικής ικανότητας που έχουν. Η αντιοξειδωτική τους δράση προσφέρει αντιγήρανση και συμβάλλει στην πρόληψη χρόνιων νοσημάτων. Κάποια τρόφιμα που ανήκουν στις υπερτροφές είναι τα μύρτιλλα, η σπιρουλίνα, το Goji Berry, το ιπποφαές, το ρόδι, τα βατόμουρα, η παπάγια κ.ά.
Οι υπερτροφές έχουν σημειώσει ταχεία αύξηση στις πωλήσεις τους, όσο αυξάνεται το ενδιαφέρον των καταναλωτών για μια πιο υγιεινή διατροφή. Ειδικότερα, η κατανάλωση των υπερφρούτων αυξήθηκε κατά 20% από το 1990 έως το 1999, σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ. Πιο συγκεκριμένα, μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αμερική έδειξε ότι η κατανάλωση της παπάγιας τα έτη 1998-1999 αυξήθηκε κατά 56% και υπερτριπλασιάστηκε η κατανάλωση του μάνγκο. Μετέπειτα, στην αγορά εισήχθησαν περισσότερα υπερτρόφιμα, όπως τα gojiberries, τα μούρα acai, τα μύρτιλλα, το ιπποφαές κ.ά.
Όμως, στις υποβαθμισμένες περιοχές του πλανήτη, ο αγώνας για επιβίωση όλο και δυσχεραίνει. Αποτέλεσμα είναι η αύξηση της φτώχειας και κατά συνέπεια η δυσκολία αγοράς βασικών ειδών διατροφής. Για ένα άτομο πεινασμένο, «υπερτροφή» μπορεί να είναι ένα κομμάτι ψωμί και ένα ποτήρι γάλα, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις ίσως να αποβεί σωτήριο για τη ζωή του.
Η έξυπνη διατροφή αποτελεί τη λύση στον προβληματισμό αυτό. Τρέφομαι έξυπνα σημαίνει ότι επιλέγω να τρέφομαι με τροφές πλούσιες σε θρεπτικές ουσίες και χαμηλές σε κόστος αλλά και ενεργειακό φορτίο. Φθηνές υπερτροφές θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα όσπρια, το ελαιόλαδο, τα φρούτα, το μπρόκολο και άλλα λαχανικά.
Μία ακόμη επιπλέον λύση στο πρόβλημα του υψηλού κόστους κάποιων υπερτροφών (π.χ. μύρτιλλο) είναι η εντόπια παραγωγή τους στην Ελλάδα, ώστε να μειωθεί το κόστος τους και να γίνουν προσιτές στους εγχώριους καταναλωτές. Είναι στο χέρι του καθενός να έχει μια πλήρη διατροφή με ποικιλία τροφίμων από όλες τις ομάδες τροφίμων, στην οποία μπορούν να συμπεριληφθούν και οι υπερτροφές.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Επτά λόγοι για να απολαμβάνετε περισσότερο το αγαπημένο σας ρόφημα.
Ο καφές έχει «κατηγορηθεί» ότι είναι εθιστικός, ότι διεγείρει τον οργανισμό και προκαλεί άγχος και φυσικά ότι διαταράσσει τον ύπνο.
Ωστόσο, αν ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που δε μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους να ξυπνά χωρίς να πίνουν μια γουλιά από το αγαπημένο του ρόφημα, δείτε παρακάτω μερικά από τα οφέλη του καφέ και… παρηγορηθείτε:
1. Βοηθά στο αδυνάτισμα
Η καφεΐνη είναι μία από τις ελάχιστες φυσικές ουσίες που μπορούν να σας βοηθήσουν να κάψετε λίπος. Έρευνες έχουν δείξει ότι η καφεΐνη ενισχύει το μεταβολισμό κατά 3-11%, ενώ οι ειδικοί υποστηρίζουν ακόμη ότι καφές βοηθά τον οργανισμό να καίει το λίπος γρηγορότερα έως και κατά 10% στους υπέρβαρους ανθρώπους και κατά 29% στους αδύνατους, αναφέρει δημοσίευμα της ιστοσελίδας mindthemunchies.com.
2. Αποτελεί εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών
Ο καφές είναι μια εξαιρετική πηγή ωφέλιμων αντιοξειδωτικών, που προστατεύουν τον οργανισμό από τις ελεύθερες ρίζες. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Χημικών, ο καφές είναι η νούμερο ένα πηγή αντιοξειδωτικών για το μέσο Αμερικανό.
3. Η μυρωδιά του καφέ έχει ηρεμιστική δράση
Μια έρευνα από το πανεπιστήμιο της Σεούλ βρήκε ότι η μυρωδιά του καφέ ηρεμούσε τα ποντίκια που είχαν στερηθεί τον ύπνο. Ενώ λοιπόν ο καφές μπορεί να αποτελεί αιτία για… τα άυπνα βράδια σας, θα σας κάνει να νιώσετε καλύτερα την επόμενη μέρα!
4. Καταπολεμά την κατάθλιψη
Όσοι πίνουν καφέ είναι έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη. Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε πέρυσι από το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ, όσοι πίνουν τέσσερις ή και παραπάνω κούπες καφέ την ημέρα, έχουν 10% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη, από κάποιον που δεν πίνει καθόλου.
5. Ενισχύει τις σωματικές επιδόσεις
Είτε είστε επαγγελματίας αθλητής, είτε όχι ο καφές θα βελτιώσει την απόδοσή σας. Οι New York Times είχαν γράψει ότι η καφεΐνη «έχει αποδειχτεί ότι αυξάνει τον αριθμό των λιπαρών οξέων στο αίμα, κάτι που επέτρεπε στους αθλητές να κάνουν πεντάλ για περισσότερη ώρα».
6. Μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου ΙΙ
Ορισμένες έρευνες έχουν συνδέσει τη συχνή κατανάλωση καφέ (τέσσερις κούπες τη μέρα ή και παραπάνω) με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου ΙΙ… αρκεί να φροντίσετε να περιορίσετε την ποσότητα ζάχαρης που βάζετε μέσα σε αυτόν.
7. Προστατεύει το συκώτι
Όσοι πίνουν τέσσερις ή και παραπάνω κούπες καφέ την ημέρα έχουν 80% λιγότερες πιθανότητες να πάθουν κίρρωση του ήπατος.
Η ανακάλυψή της μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της ζωής των πασχόντων.
Μια φοιτήτρια ιατρικής έκανε μια πρωτοποριακή ανακάλυψη στις έρευνες γύρω από την κυστική ίνωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση των θεραπειών που λαμβάνουν οι πάσχοντες, κάτι που θα μπορούσε να αυξήσει το προσδόκιμο όρο ζωής τους.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Independent, η 21χρονη φοιτήτρια ιατρικής Jo Armstead, αφιέρωσε πολλές ώρες στο νοσοκομείο Wythenshawe του Μάντσεστερ, μελετώντας δεδομένα από ασθενείς από 30 διαφορετικές χώρες, για να εξετάσει τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην ασθένεια αυτή που επηρεάζει τους πνεύμονες και το μύκητα aspergillus.
Η φοιτήτρια διαπίστωσε ότι από τους 75.000 περίπου ασθενείς που έπασχαν από τη γενετική αυτή ασθένεια, οι μισοί είχαν μολυνθεί από το συγκεκριμένο μύκητα.
Η έρευνά της, που ξεκίνησε ως ένα καλοκαιρινό πρόγραμμα εκπαίδευσης, οδήγησε σε μια έρευνα τα συμπεράσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο Public Library of Science, με τη Jo να απολαμβάνει της αναγνώρισης πολλών ειδικών στον τομέα αυτό, σημειώνει το δημοσίευμα.
«Η Jo μάς βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην ασθένεια και το μύκητα αυτό, κάτι που θα οδηγήσει σε καλύτερες διαγνώσεις και στρατηγικές θεραπείας. Πολλοί ασθενείς στο μέλλον θα είναι ευγνώμονες στην εργασία της Jo» ανέφερε στην εφημερίδα ο καθηγητής David Denning.
Η 21χρονη Jo βρίσκεται στο τρίτο έτος των σπουδών της στο τμήμα ιατρικής του πανεπιστημίου του Νιούκασλ.
Παρότι οι ασθενείς που υποφέρουν από κυστική ίνωση είναι γνωστό ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ασπεργίλλωσης (aspergillosis), η έρευνα της φοιτήτριας είναι η πρώτη που δείχνει την έκταση της σχέσης ανάμεσα στην ασθένεια και τη μόλυνση από το συγκεκριμένο μύκητα.
