ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 07.02.2014
Ψηφίσθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων η τροπολογία που περιεχόταν στο νομοσχέδιο για τον ΑΔΜΗΕ και αφορούσε σε ρύθμιση θεμάτων για τα αναπηρικά επιδόματα και το ΕΚΑΣ, με τροποποιήσεις και αλλαγές προς θετική κατεύθυνση για τα άτομα με αναπηρία. Πρόκειται για αποτέλεσμα μεγάλων και κοπιαστικών αγώνων της ΕΣΑμεΑ και όλων των φορέων της σε όλη τη χώρα, κινητοποιήσεων και διαμαρτυριών - παρ’ όλ’ αυτά, το αναπηρικό κίνημα δεν εφησυχάζει καθώς μένουν πολλά να γίνουν.
Η καταβολή της αναπηρικής σύνταξης και των αναπηρικών επιδομάτων στους δικαιούχους, ενόσω εκκρεμεί στις υγειονομικές επιτροπές ΚΕΠΑ ιατρική κρίση χωρίς υπαιτιότητά τους, αποτελεί ναι μεν θετικό γεγονός, όμως η χρονική ισχύς της παράτασής τους για μερικούς μήνες (μέχρι 30-4.2014) δεν λύνει το πρόβλημα. Δεν είναι κατανοητή αυτή η εμμονή του υπουργείου Εργασίας να δίνει τόσο μικρό χρονικό ορίζοντα, τη στιγμή ο ίδιος ο υφυπουργός Εργασίας Β. Κεγκέρογλου κάνει λόγο για 85.000 άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις που βρίσκονται στην αναμονή και θα έρθει ξανά, για τέταρτη φορά(!), ο καιρός που θα χρειαστεί το υπουργείο Εργασίας να δώσει άλλη μία παράταση. Στο μεσοδιάστημα τα άτομα με αναπηρία θα μείνουν χωρίς σύνταξη ή επίδομα και το αναπηρικό κίνημα θα είναι στο δρόμο να διεκδικεί τα αυτονόητα. Επιτέλους, το υπουργείο ας δώσει παράταση μέχρι το τέλος του 2014, μέχρι να εξομαλυνθεί το σύστημα! Με δεδομένη την αναβολή συνεδριάσεων των υγειονομικών επιτροπών από τα τέλη Δεκεμβρίου και την συνέχιση αυτών των αναβολών με την συνεχιζόμενη απεργία, είναι αδύνατη η υλοποίηση των στόχων του υπουργείου Εργασίας .
Επίσης, στην τροπολογία όπως ψηφίστηκε, με την εξαίρεση των συνταξιούχων αναπηρίας με ποσοστό αναπηρίας 80% από το ηλικιακό όριο βάσει του οποίου διακόπτεται το ΕΚΑΣ, μένει εκτός μεγάλο μέρος συνταξιούχων αναπηρίας του ιδιωτικού τομέα που έχουν κριθεί με ποσοστό αναπηρίας κάτω από 80%, των οποίων οι αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις είναι μόνιμες και μη αναστρέψιμες. Επομένως, η διάταξη της τροπολογίας συνιστά άνιση μεταχείριση μεταξύ μελών της ίδιας κοινωνικής ομάδας και εμφανώς αντιβαίνει την ισονομία των ελλήνων πολιτών όπως ορίζει η παρ. 1 του άρθρου 4 του Συντάγματος. Η ΕΣΑμεΑ το είχε επισημάνει με επιστολή της στους Έλληνες βουλευτές πριν την ψήφισή της τροπολογίας.
Το αναπηρικό κίνημα θα συνεχίσει να αγωνίζεται και να διεκδικεί τα αυτονόητα:
Να οριστεί ότι το ΕΚΑΣ καταβάλλεται σε όλους τους συνταξιούχους (γήρατος, αναπηρίας, θανάτου) ανεξαρτήτως ηλικιακού ορίου.
Να παραταθεί η καταβολή πάσης φύσεως επιδομάτων αναπηρίας, συντάξεων (αναπηρίας, γήρατος, θανάτου) όπως και του δικαιώματος χορήγησης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, δεδομένων και των νέων οξυμένων προβλημάτων που παρατηρούνται στα ΚΕΠΑ.
Μεταβιβάσιμα αρχεία:
Δ/Τ σε ηλεκτρονική μορφή (application/msword, 101 KB)
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 07.02.2014
Εν’ όψει της συζήτησης που θα διεξαχθεί στην επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής για το ν/σ «Αναδιοργάνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, του Πυροσβεστικού Σώματος και της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασία» που κατατέθηκε πρόσφατα από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, η Ε.Σ.Α.μεΑ. καταθέτει προτάσεις που αφορούν σε θέματα φυσικής και ηλεκτρονικής προσβασιμότητας των πολιτών με αναπηρία στις υπηρεσίες και τους εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σε θέματα εκπαίδευσης του προσωπικού της αστυνομίας σε θέματα αναπηρίας, καθώς και σε εργασιακά θέματα του προσωπικού που υπηρετεί στα Σώματα Ασφαλείας και στο Πυροσβεστικό Σώμα, μέσω επιστολή της που επισυνάπτεται.
Μεταβιβάσιμα αρχεία:
Δ/Τ σε ηλεκτρονική μορφή (application/msword, 96 KB)
Επιστολή σε ηλεκτρονική μορφή (application/msword, 153 KB)
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 07.02.2014
Στην 8η Συνάντηση της Ομάδας Εργασίας του ΟΗΕ, που διοργανώνεται αυτή την εβδομάδα στην Νέα Υόρκη, για την Ανάπτυξη των Στόχων για την Αειφόρο Ανάπτυξη (Eighth session of the Open Working Group on Sustainable Development Goals), μίλησε ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ Ιωάννης Βαρδακαστάνης, με την ιδιότητά του ως πρόεδρος της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Αναπηρία (IDA).
Είναι γνωστό ότι το τελικό έγγραφο της Διάσκεψης του Ρίο+20 αναγνώρισε ότι τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν όχι μόνο σημαντικούς περιορισμούς σε όλες τις πτυχές της ανάπτυξης, αλλά θα πρέπει να θεωρούνται ότι είναι ευάλωτη πληθυσμιακή ομάδα και να ενταχθούν ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη των στόχων της Αειφόρου Ανάπτυξης. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, κατά τον καθορισμό των στόχων για την ατζέντα για την Ανάπτυξη μετά το 2015, αναγνώρισε την Αναπηρία ως ένα από τα διατομεακά θέματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά το σχεδιασμό και τελικών στόχων. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που το αναπηρικό κίνημα διεθνώς ζητά να επιτευχθεί: η αναγνώριση του εγκάρσιου χαρακτήρα της Αναπηρίας μέσα από την Ανάπτυξη και η χρησιμοποίηση των δεικτών και των στόχων χωρίς αποκλεισμούς.
Εντωμεταξύ στις 6 Φεβρουαρίου ο κ. Βαρδακαστάνης ήταν εκ των κύριων ομιλητών του side event μαζί με τους Ivan Simonovic, βοηθό Γ.Γ. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του ΟΗΕ, Thomas Mayr-Harting, επικεφαλής της αντιπροσωπείας της ΕΕ στον ΟΗΕ, Μιχαήλ Σπινέλλη, Πρέσβη της Ελλάδα στον ΟΗΕ, στην εκδήλωση «Ένταξη των ατόμων με αναπηρία στο πλαίσιο της διαδικασίας για την Αειφόρο Ανάπτυξη», που διοργανώθηκε από την Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ΟΗΕ, την Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδας, την IDA, και τη Διεθνή Σύμπραξη για την Αναπηρία και την Ανάπτυξη (Disability and Development Consortium). Την ομιλία του κ. Βαρδακαστάνη μπορείτε να την βρείτε στο τέλος του Δελτίου Τύπου.
Σήμερα Παρασκευή 7/2 ο κ. Βαρδακαστάνης έχει συναντήσεις με τους Μόνιμους Αντιπροσώπους στον ΟΗΕ των κρατών Μεξικό, Ουγγαρία και Αργεντινή, καθώς και με στελέχη του γραφείου του Προέδρου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Τις προηγούμενες ημέρες είχαν προηγηθεί συναντήσεις με τους Πρέσβεις της Ελλάδας και της Κύπρου.
Η ομιλία του προέδρου της IDA Ιωάννη Βαρδακαστάνη.
«Σας απευθύνομαι σήμερα ως πρόεδρος της Παγκόσμιας Οργάνωσης για την Αναπηρία, μια οργάνωση οκτώ παγκόσμιων και τεσσάρων περιφερειακών οργανώσεων των ατόμων με αναπηρία. Η IDA δεν είναι απλά μια ακόμη ΜΚΟ, είναι το δίκτυο των δικτύων: μια οργάνωση που βασίζεται στα μέλη της και αντιπροσωπεύει με μοναδική και έγκυρη φωνή μια από τις μεγαλύτερες και πιο παραγνωρισμένες μειονοτικές ομάδες στον κόσμο. Κάθε μέλος της IDA έχει ένα σημαντικό αριθμό οργανώσεων εθνικών μελών σε όλο τον κόσμο, και μαζί καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος κρατών μελών του ΟΗΕ.
Τα μέλη μας είναι:
Ο Αραβικός Οργανισμός των Ατόμων με Αναπηρία (Arab Organisation of Persons with Disabilities)
Η Διεθνής Οργάνωση των Ατόμων με Αναπηρία (Disabled People’s International)
Η Παγκόσμια Οργάνωση Ατόμων με Σύνδρομο Down (Down Syndrome International)
Το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία (European Disability Forum)
Διεθνής Αναπηρική Οργάνωση για την Ένταξη (Inclusion International)
Διεθνής Ομοσπονδία Βαρήκοων (International Federation of Hard of Hearing People)
Δίκτυο Λατινικής Αμερικής των Μη-Κυβερνητικών Οργανώσεων των Ατόμων με Αναπηρία και των Οικογενειών τους (Latin American Network of Non-Governmental Organisations of Persons with Disabilities and their Families)
Φόρουμ Ατόμων με Αναπηρία του Ειρηνικού (Pacific Disability Forum)
Παγκόσμια Ένωση Τυφλών (World Blind Union)
Παγκόσμια Ομοσπονδία Κωφών (World Federation of the Deaf)
Παγκόσμια Ομοσπονδία Τυφλοκωφών (World Federation of the DeafBlind)
Παγκόσμιο Δίκτυο των Χρηστών και Επιζώντων της Ψυχιατρικής (World Network of Users and Survivors of Psychiatry)
Όπως θα έχετε ακούσει, υπάρχουν περίπου ένα δισεκατομμύριο άτομα με αναπηρία που ζουν σε όλη την υδρόγειο-80 τοις εκατό των οποίων ζουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. Τα άτομα με αναπηρία υπερεκπροσωπούνται μεταξύ εκείνων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας και αντιμετωπίζουν αποκλεισμό και κοινωνικές διακρίσεις σε πολλές κοινωνίες. Τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν περιορισμένη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση, τις ευκαιρίες απασχόλησης και, σε πολλές περιπτώσεις, είναι τα πρώτα θύματα της βίας και της κακοποίησης.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η διεθνής κοινότητα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο μετά την υιοθέτηση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία του 2006, ο αριθμός των επικυρώσεων μέχρι σήμερα είναι εντυπωσιακός και άνευ προηγουμένου. Αλλά πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την εφαρμογή και να συνειδητοποιήσουμε τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στην Σύμβαση. Τα άτομα με αναπηρία θα πρέπει να είναι σε θέση να απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματά τους σε ισότιμη βάση με τους υπόλοιπους πολίτες του κόσμου. Μιλώ για τις γυναίκες και τους άνδρες με αναπηρία, τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, οι οποίοι αναμένουν πλήρη και ουσιαστική συμμετοχή στην κοινωνία.
Οι Αναπτυξιακοί Στόχοι της Χιλιετίας δεν περιείχαν καμία αναφορά στα άτομα με αναπηρία, και ως εκ τούτου, εξακολουθούν να υπάρχουν ως ένας από τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς του παγκοσμίως. Ένα μελλοντικό πλαίσιο ανάπτυξης που θα επικεντρωθεί μόνο στην οικονομία δεν θα αντιμετωπίσει την εκτεταμένη ανισότητα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία σε όλους τους τομείς της ζωής. Η αναπηρία είναι ένα διατομεακό ζήτημα που θα πρέπει να ενσωματωθεί σε όλους τους μελλοντικούς στόχους.
Το αποτέλεσμα των Στόχων της Αειφόρου Ανάπτυξης θα επηρεάσει άμεσα τα άτομα με αναπηρία. Τα άτομα με αναπηρία θα βρεθούν σε κίνδυνο λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, όπως οι φυσικές καταστροφές και η επισιτιστική ανασφάλεια, καθώς και η έλλειψη πρόσβασης σε καθαρό νερό και αποχέτευση. Επιπλέον, τα άτομα με αναπηρία είναι μεταξύ των πλέον ευάλωτων στην κλιματική αλλαγή και την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Από τα περίπου 200 εκατομμύρια άνθρωποι που υπολογίζεται ότι θα εκτοπιστούν από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής μέχρι το 2050, τουλάχιστον 18 εκατομμύρια είναι πιθανό να είναι άτομα με αναπηρία.
Για την αντιμετώπιση αυτών των εμποδίων, οι στόχοι της Αειφόρου Ανάπτυξης πρέπει να βασίζονται σε ένα πλαίσιο για τα ανθρώπινα δικαιώματα που ενσωματώνουν τις αρχές της μη διάκρισης και της ισότητας, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών. Οι στόχοι αυτοί θα πρέπει να περιλαμβάνουν ένα αυτόνομο στόχο σχετικά με τις ανισότητες. Επιπροσθέτως, η IDA θα ήθελε να τονίσει τη σημασία του διαχωρισμού των δεδομένων που βασίζονται στη διαφορετική κατάσταση των μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της αναπηρίας, καθώς και την ανάπτυξη νέων συνόλων δεδομένων για τα άτομα με αναπηρία. Δείκτες και στόχοι πρέπει να είναι χωρίς αποκλεισμούς για τα άτομα με αναπηρία και πρέπει να αναπτυχθούν σε διάφορους στόχους όπως η εκπαίδευση, η απασχόληση, η υγεία, η φτώχεια, και η συμμετοχή στην πολιτική. Η IDA δεν προωθεί ένα αυτόνομο στόχο για την αναπηρία, αλλά υποστηρίζει την ένταξη της διάστασης της Αναπηρίας σε όλη την ατζέντα.
Η Ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα και σε κάθε γωνιά του κόσμου πρέπει να είναι χωρίς αποκλεισμούς των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Πρέπει να οδηγείται από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Η ένταξη, η μη διάκριση και η ισότητα πρέπει να είναι οι κινητήριες αρχές επί των οποίων θα στηρίζεται η διαδικασία της Αειφόρου Ανάπτυξης. Η ένταξη των ατόμων με αναπηρία στην ατζέντα για τους Στόχους για την Αειφόρο Ανάπτυξη μετά το 2015 έχει αναγνωριστεί ως ζωτικής σημασίας σε έναν αριθμό σημαντικών ψηφισμάτων, σε εκθέσεις και σε έγγραφα που θα περιλαμβάνονται στο τελικό έγγραφο της Συνόδου Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη, στο τελικό έγγραφο Ρίο +20 , στις εκθέσεις του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το 2012 και το 2013 καθώς στις εκθέσεις της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου. Εσείς, οι φορείς λήψης αποφάσεων, καθώς και οι οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία, έχουν την ευθύνη για να εξασφαλιστεί ότι αυτό θα γίνει πραγματικότητα.
Ελπίζουμε ότι θα εκφράσετε και θα δηλώσετε τη δέσμευσή σας για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας και στις διαπραγματεύσεις που ακολουθούν. Σας ζητούμε να θέσετε σε εφαρμογή τους απαραίτητους μηχανισμούς για να ανταποκριθούν σε αυτές τις δεσμεύσεις και καταλήξουμε σε πρακτικά αποτελέσματα, σε συνεργασία με τις οργανώσεις των ατόμων με αναπηρία.
Τα άτομα με αναπηρία, οι πολίτες των κρατών μελών, οι πολίτες του κόσμου πρέπει να είναι σε θέση να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους σε ισότιμη βάση με τους άλλους.
Σας ευχαριστώ».
Φωτογραφικό υλικό στο προφίλ της ΕΣΑμεΑ στο facebook – Esamea Ncdp
Μεταβιβάσιμα αρχεία:
Δ/Τ σε ηλεκτρονική μορφή (application/msword, 114 KB)
Μία ομάδα extreme ακροβατών προχώρησαν ένα βήμα – στην τρέλα – παραπέρα. Σήκωσαν δύο αερόστατα που ήταν ενωμένα με ένα σκοινί ακροβασίας και έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα. Τα πλάνα, καθώς επίσης και η προσπάθεια, κόβουν την ανάσα.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Η μουσική ήταν παρούσα από την πρώτη στιγμή που ήρθε στη ζωή τον Ιούλιο του 1936. Ο Νίκος Ξυλούρης γεννήθηκε στα Ανώγεια Μυλοποτάμου και καταγόταν από μουσική οικογένεια με πολλούς λυράρηδες.
Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε από τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης.
Ήταν ακόμα πολύ μικρός όταν έπεισε με την βοήθεια του δασκάλου του τον πατέρα του να του αγοράσει την πρώτη του λύρα. Λίγο αργότερα έπαιζε σε γάμους και πανηγύρια ενώ μόλις έγινε 17 χρονών μετακόμισε στο Ηράκλειο κι έπιασε δουλειά σε νυχτερινό κέντρο. Η μόδα όμως απαιτούσε στροφή στην ευρωπαϊκή μουσική και ο νεαρός Ξυλούρης δεν μπορούσε να την ακολουθήσει. Τα έσοδά του τον συντηρούσαν με δυσκολία. Παρά τη μόδα όμως, κάποιοι διοργάνωναν πανηγύρια μόνο και μόνο για να τον ακούν να παίζει.
Η προσωπική ζωή
Στις 21 Μαΐου του 1958 παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ουρανία Μελαμπιανάκη. Την ίδια χρονιά ηχογράφησε και τον πρώτο του δίσκο με τίτλο "Μια μαυροφόρα που περνά". Ο δίσκος αγαπήθηκε από το κοινό κι έτσι ο Νίκος ηχογράφησε κι άλλα τραγούδια σε δίσκους των 45 στροφών.
Το 1960 γεννήθηκε ο γιος του Γιώργος και το 1966 η κόρη του Ρηνιώ. Την χρονιά της γέννησης τη κόρης του κέρδισε και το πρώτο βραβείο σε ένα φεστιβάλ μουσικής στο Σαν-Ρέμο παίζοντας με τη λύρα του ένα συρτάκι. Την επόμενη χρονιά άνοιξε στο Ηράκλειο το μουσικό κέντρο "Ερωτόκριτος" και σταμάτησε να ανησυχεί για την επιβίωση του.
Η αναγνώριση στην Αθήνα
Το 1969 ηχογράφησε με μεγάλη επιτυχία το δίσκο "Ανυφαντού" και λίγους μήνες αργότερα εμφανίστηκε και πάλι σε Αθηναϊκό μουσικό κέντρο. Οι καταστάσεις όμως πλέον είχαν ωριμάσει και ο κόσμος τον υποστήριζε περισσότερο. Έτσι μετακόμισε στην Αθήνα.
Γνώρισε τον ποιητή και σκηνοθέτη Ερρίκο Θαλασσινό ο οποίος αποφάσισε να τον συστήσει στο Γιάννη Μαρκόπουλο και έτσι ξεκίνησε μια λαμπρή συνεργασία με το δίσκο "Χρονικό" και τα "Ριζίτικα".
Η πορεία προς την κορυφή
Για το ποιος «ανακάλυψε» το Νίκο Ξυλούρη, τα λεγόμενα της συζύγου του κ. Ουρανίας Ξυλούρη όπως δημοσιεύτηκαν σε σχετικά αφιερώματα των περιοδικών «Δίφωνο» και «Μονογραφίες» είναι διαφορετική από αυτήν που συνήθως επικρατεί σε αρκετές βιογραφίες του Νίκου Ξυλούρη, ότι τον ανακάλυψε ο Ερρίκος Θαλασσινός και τον ανέδειξε ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Η ανάδειξη του Ξυλούρη οφείλεται στο τραγούδι του «Ανυφαντού» και το πρόσωπο που τον ανακάλυψε και τον ανέδειξε ήταν ο διευθυντής της δισκογραφικής εταιρείας «Κολούμπια» Τάκης Λαμπρόπουλος, ο οποίος τον ηχογράφησε σε ένα γαμήλιο γλέντι στα Ανώγεια και έστειλε την κασέτα στον συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο ο οποίος ήταν τότε στο Παρίσι, προκειμένου να ακούσει τη φωνή του Ανωγειανού Λυράρη. Οι εφημερίδες της εποχής έγραψαν ότι ο Λαμπρόπουλος πήγε στην Κρήτη όπου ανακάλυψε μια σπουδαία και σημαντική φωνή. Από εκεί πληροφορήθηκε ο Γιάννης Μαρκόπουλος για το Νίκο Ξυλούρη και του πρότεινε τα τραγούδια του «Χρονικού».
Αδέλφια του είναι οι επίσης γνωστοί μουσικοί της κρητικής μουσικής ο Αντώνης Ξυλούρης (Ψαραντώνης) και ο Γιάννης Ξυλούρης (Ψαρογιάννης) .
Τα χρόνια της δικτατορίας
Το 1971 ξεκίνησε κοινές εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ "Λήδρα" και η φωνή του έγινε σύμβολο της αντίστασης. Συνεργάστηκε στενά, εκείνα τα χρόνια, με τον Θρακιώτη τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια στις μπουάτ της Πλάκας και σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1973 τραγούδησε στο θεατρικό έργο «Το μεγάλο μας τσίρκο» με πρωταγωνιστές τον Κώστα Καζάκο και τη Τζένη Καρέζη στο θέατρο "Αθήναιον".
Το πρόωρο τέλος
Ο Νίκος Ξυλούρης στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο. Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Νοσοκομείο Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980 σε ηλικία μόλις 43 χρονών. Με τη φωνή και το ήθος του σημάδεψε τα χρόνια της χούντας, την αντίσταση σε αυτήν, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Όπως ο ίδιος έλεγε μετά τη μεταπολίτευση, αναφερόμενος στους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας "εγώ τους ίδιους ανθρώπους έβλεπα να κανονίζουν επί χούντας, τους ίδιους βλέπω και τώρα".
Πηγή: http://www.enikos.gr
