Τίθενται σε κίνδυνο οι πιθανότητες μιας επιτυχούς εγκυμοσύνης.
Οι παχύσαρκες γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να έχουν μη υγιή έμβρυα με λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης και δυνητικά περισσότερες πιθανότητες τα παιδιά τους να εμφανίσουν προβλήματα υγείας αργότερα στη ζωή τους, προειδοποιούν οι ειδικοί.
Σύμφωνα με την πρώτη μελέτη του είδους της, υπάρχουν μεγάλες διαφορές στα πρώτα στάδια ανάπτυξης των εμβρύων στις παχύσαρκες και υπέρβαρες γυναίκες, συγκριτικά με εκείνες που διατηρούν ένα υγιές και φυσιολογικό σωματικό βάρος.
Ακόμη και τα ωάρια των παχύσαρκων γυναικών είναι πιο μικρά, κάτι που διακινδυνεύει τις πιθανότητες μιας επιτυχούς εγκυμοσύνης, αναφέρουν ερευνητές από τη σχολή Ιατρικής του πανεπιστημίου Hull στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν, ότι τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι τα παιδιά που γεννιούνται από τέτοια έμβρυα (παχύσαρκων γυναικών) θα εμφανίσουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, είναι η πρώτη φορά που επιστήμονες μελέτησαν τις δυνητικά επιβλαβείς αλλαγές κατά τη διάρκεια της σύλληψης, που σχετίζονται με το σωματικό βάρος της μητέρας.
«Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει, ότι το βάρος μιας μητέρας κατά την εποχή της σύλληψης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών και μεταβολικών ασθενειών, αργότερα στη ζωή των παιδιών τους. Αυτό που βρήκαμε εμείς είναι, ότι η παχυσαρκία κατά την εποχή της σύλληψης φαίνεται ότι προκαλεί αλλαγές στο έμβρυο, στα πρώτα στάδια ανάπτυξης και πως αυτές οι αλλαγές, κατά πάσα πιθανότητα, είναι το αποτέλεσμα των συνθηκών που επικρατούν στις ωοθήκες, όπου ωριμάζει το ωάριο» εξήγησε ο Dr Roger Sturmey.
Η τελευταία αυτή μελέτη βρήκε, ότι τα ωάρια των παχύσαρκων ή υπέρβαρων γυναικών είναι σημαντικά μικρότερα από εκείνων που διατηρούν σε φυσιολογικά επίπεδα το σωματικό τους βάρος και, έχουν λιγότερες πιθανότητες να φτάσουν σε ένα κρίσιμο στάδιο της ανάπτυξής τους (βλαστοκύστη), περίπου στις πέντε ημέρες μετά τη γονιμοποίηση.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν, ότι τα έμβρυα των παχύσαρκων γυναικών που έφταναν σε αυτό το στάδιο, το έκαναν περίπου 17 ώρες νωρίτερα, σε σχέση με τα έμβρυα των γυναικών με υγιές σωματικό βάρος. Αυτή η επιτάχυνση στα πρώτα στάδια ανάπτυξης σήμαινε, ότι είχαν δημιουργηθεί λιγότερα κύτταρα στη φάση αυτή (βλαστοκύστη), κάτι που θα μπορούσε να έχει επιβλαβείς επιδράσεις στον πλακούντα.
Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο Human Reproduction.
Για πρώτη φορά επιστήμονες τις συνδύασαν με την ακτινοθεραπεία.
Εντυπωσιακά αντικαρκινικά αποτελέσματα έφεραν δύο δραστικές ουσίες, που περιέχονται στο φυτό της κάνναβης (από όπου, μεταξύ άλλων, προέρχεται η μαριχουάνα και το χασίς), και εφαρμόστηκαν σε πειραματόζωα, όταν συνδυάστηκαν με παραδοσιακή ακτινοθεραπεία.
Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Σεν Τζορτζ του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρ. Γουάι Λιου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Molecular Cancer Therapeutics», έκαναν πειράματα με ποντίκια που είχαν καρκινικούς όγκους στον εγκέφαλο.
Οι ερευνητές, για πρώτη φορά, δοκίμασαν στο εργαστήριο τις χημικές ουσίες της κάνναβης, τετραϋδροκανναβιδόλη και κανναβιδιόλη, είτε μόνες τους, είτε σε διάφορους συνδυασμούς με συμβατικές θεραπείες. Τα πειράματα έδειξαν ότι οι δύο αυτές ουσίες, μαζί με ακτινοθεραπεία, πέτυχαν να φρενάρουν ή και ουσιαστικά να εξαφανίσουν τους όγκους στα πειραματόζωα.
Ο καρκίνος του εγκεφάλου είναι από τις πιο δύσκολες μορφές της νόσου και αποδεικνύεται ιδιαίτερα θανατηφόρος. Η πρόγνωση των ασθενών για επιβίωση μέσα στην επόμενη πενταετία από την αρχική διάγνωση της ασθένειας είναι γύρω στο 10%.
«Τα αποτελέσματα είναι υπερβολικά ενθαρρυντικά», δήλωσε ο Γουάι Λιου και επεσήμανε ότι «υπήρξε δραστική μείωση στο μέγεθος των όγκων, ενώ σε μερικά ζώα εξαφανίστηκαν τελείως. Η εξέλιξη αυτή είναι ευοίωνη για τις περαιτέρω έρευνες σε ανθρώπους».
Πρόσθεσε, επίσης, ότι «τα οφέλη κάποιων συστατικών του φυτού της κάνναβης ήσαν ήδη γνωστά, αλλά η δραστική συρρίκνωση του καρκίνου του εγκεφάλου με την ταυτόχρονη χρήση ακτινοβολιών είναι κάτι καινούριο και μπορεί να αποδειχτεί πολλά υποσχόμενο για ασθενείς σε πολύ σοβαρές καταστάσεις».
Οι επιστήμονες σχεδιάζουν ήδη μια κλινική δοκιμή με καρκινοπαθείς, όπου θα δοκιμαστεί αυτός ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας και ουσιών κάνναβης.
Αν και αποτελεί την πηγή προέλευσης γνωστών ναρκωτικών ουσιών, το φυτό της κάνναβης -που περιέχει 85 κανναβινοειδή- είναι επίσης γνωστό για τις ιατρικές ιδιότητές του. Έχει χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση συμπτωμάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο, το AIDS, τη σκλήρυνση κατά πλάκας, την ανορεξία, την κατάθλιψη και άλλες παθήσεις.
Ο πλαστικός ιατρικός εξοπλισμός κρύβει κινδύνους.
Σε ανησυχητικά υψηλά επίπεδα μιας κατηγορίας επικίνδυνων χημικών ουσιών, των φθαλικών ενώσεων, εκτείθενται τα μωρά που έχουν γεννηθεί πολύ πρόωρα και πρέπει να τύχουν ιατρικής φροντίδας στα μαιευτήρια.
Η ανησυχία αφορά κυρίως μια φθαλική ένωση, τη DEHP, που συχνά περιέχεται στον πλαστικό ιατρικό εξοπλισμό, όπως σε αναπνευστικούς και ενδοφλέβιους σωλήνες.
Οι έως τώρα μελέτες για την επικινδυνότητα των φθαλικών δεν έχουν καταλήξει σε οριστικά συμπεράσματα, αλλά η αρμόδια ευρωπαϊκή εποπτική Αρχή έχει κατατάξει τη DEHP στις ουσίες που είναι δυνητικά καρκινογόνες για τους ανθρώπους.
Τα πρόωρα νεογέννητα στις μονάδες των μαιευτηρίων ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου λόγω της έκθεσής τους στα εν λόγω φθαλικά, ακριβώς επειδή αυτά τα μωρά έρχονται σε επαφή με αρκετά πλαστικά ιατρικά εξαρτήματα. Από τον Ιούλιο του 2015, η Γαλλία θα γίνει η πρώτη χώρα που θα προχωρήσει σε απαγόρευση, στις μαιευτικές και παιδιατρικές κλινικές, της χρήσης υλικών με DEHP.
Έως τώρα, αν και ήταν γνωστό ότι διάφορες ιατρικές συσκευές και εξαρτήματα περιέχουν φθαλικά, ο κίνδυνος είχε θεωρηθεί εντός αποδεκτών ορίων. Τα φθαλικά κάνουν πιο εύκολη τη χρήση των ιατρικών βοηθημάτων, πιο ακίνδυνη για τους ιστούς του σώματος και πιο καλά ανεκτή από τους ασθενείς, καθώς η ουσία DEHP κάνει πιο μαλακά και εύκαμπτα τα πλαστικά. Όμως η ουσία αυτή είναι δυνατό να διαρρεύσει από το πλαστικό και, όπως έχουν δείξει πειράματα στο εργαστήριο, είναι πιθανό να προκαλέσει στα ζώα προβλήματα αναπαραγωγής - στειρότητας, ανάπτυξης των πνευμόνων, του εγκεφάλου, του εντέρου, των ματιών κ.α.
Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον δρ. Έρικ Μάλοου της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, υπολόγισαν ότι ένα πρόωρα γεννημένο μωρό συνδεμένο σε έναν αναπνευστήρα μπορεί να εκτεθεί σε περίπου 16 μιλιγκράμ DEHP ανά κιλό σωματικού βάρους, ένα επίπεδο 4.000 έως 160.000 φορές υψηλότερο από αυτό που θεωρείται ασφαλές και μη τοξικό.
Ο Έρικ Μάλοου δήλωσε ότι τα πρόωρα μωρά που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση, δέχονται ιατρικές φροντίδες σε ένα περιβάλλον που αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από πλαστικά. «Ο ρόλος αυτών των συνθετικών υλικών στην κλινική πορεία των ασθενών παραμένει ένα σχεδόν τελείως ανεξερεύνητο θέμα», ανέφερε.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το PVC είναι το κατ' εξοχήν εύκαμπτο πλαστικό που χρησιμοποιείται στις περισσότερες μονάδες των μαιευτηρίων και αυτό μπορεί να έχει ως συνέπεια την έκθεση των μωρών σε υψηλά επίπεδα της φθαλικής ένωσης DEHP. Σε κάθε περίπτωση, όπως είπαν, το ζήτημα χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση.
Οι δίγλωσσοι επεξεργάζονται πιο αποτελεσματικά τις πληροφορίες.
Η γνώση μιας ή και παραπάνω ξένων γλωσσών εκτός από το ότι μας δίνει τη δυνατότητα επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους και εμπλουτίζει το βιογραφικό μας, ταυτόχρονα… «τροχίζει» και το μυαλό μας.
Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, οι δίγλωσσοι μπορούν να επεξεργαστούν πιο αποτελεσματικά τις πληροφορίες που λαμβάνουν, σε σχέση με κάποιον που μιλά μόνο τη μητρική του γλώσσα, αναφέρει δημοσίευμα στο time.com.
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο Northwestern και το πανεπιστήμιο του Χιούστον μελέτησαν τις ικανότητες κατανόησης μιας ομάδας εθελοντών, χρησιμοποιώντας μαγνητικές τομογραφίες.
Βρήκαν ότι όσοι μιλούσαν πάνω από μία γλώσσα, επεξεργάζονταν καλύτερα τις άχρηστες λέξεις σε σχέση με τους μονόγλωσσους, των οποίων ο εγκέφαλος έδειξε ότι έπρεπε να «εργαστεί» πιο σκληρά για να ολοκληρώσει τις ίδιες πνευματικές εργασίες.
Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό έντυπο Brain and Language.
Διάφοροι μύθοι διατηρούνται για τα παιδιά χωρισμένων γονιών: «Αν οι γονείς είναι δυστυχείς στο γάμο, είναι και τα παιδιά. Ο χωρισμός λοιπόν βοηθάει και τους γονείς και τα παιδιά. Ό,τι είναι καλό για τη μαμά και το μπαμπά είναι καλό για τα παιδιά». Πλέον ένα πλήθος ερευνών γύρω από τα διαζύγια και τις επιπτώσεις τους αποκαλύπτει ότι τα παιδιά υποφέρουν όταν διαλύεται ο γάμος.
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά χωρισμένων γονέων έχουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και επικοινωνίας συγκριτικά με παιδιά οικογενειών με δύο γονείς. Έχουν μεγαλύτερη επιθετικότητα, παρορμητικότητα, αντικοινωνικές συμπεριφορές και πιο προβληματικές σχέσεις με τις μητέρες και του πατέρες τους. Έχουν χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις, με το 75% των παιδιών να εμφανίζουν ραγδαία πτώση στις προηγούμενες επιδόσεις τους. Τα παιδιά που βιώνουν το διαζύγιο σε νεαρότερες ηλικίες είναι πιθανότερο να εμφανίσουν προβλήματα. Τα αγόρια που ζουν με τον πατέρα τους και τα κορίτσια που ζουν με τη μητέρα τους έχουν λιγότερες δυσκολίες από τα παιδιά που παραμένουν με γονέα του αντίθετου φύλου.
Η ένταση των ψυχολογικών επιπτώσεων σχετίζεται επίσης τους εξής παράγοντες:
1. Ποιότητα της γονεΐκής σχέσης πριν το χωρισμό.
2. Ένταση και διάρκεια των συγκρούσεων των γονέων.
3. Ικανότητα των γονέων να εστιάσουν στις ανάγκες των παιδιών στο διαζύγιο.
Τα βρέφη αδυνατούν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν ως γεγονότα τις αλλαγές στο σπίτι. Ο τρόπος που επικοινωνείται η αλλαγή είναι με την κατάρρευση του προηγούμενου συναισθηματικού πλαισίου ασφάλειας που αποτελεί προϋπόθεση για την ομαλή συναισθηματική και ψυχολογική εξέλιξη του βρέφους. Τα συναισθήματα φόβου, αγωνίας, θυμού, ανασφάλειας, απογοήτευσης των γονιών, η απουσία του γονέα που χάνει τη επιμέλεια εγχαράζουν μνήμες εγκατάλειψης, ανασφάλειας σε πρωτογενείς περιοχές του αναπτυσσόμενου βρεφικού εγκεφάλου. Συχνά παρατηρείται επιστροφή σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια, το μωρό επιστρέφει στις κρέμες από τις στερεές τροφές, χάνει δεξιότητες, καθυστερεί η ομιλία, επιστρέφει στην πάνα. Εμφανίζει δυσκολίες στον ύπνο, είναι ανήσυχο. Προσκολλάται πάνω στον γονιό που παραμένει στο σπίτι. Έχει ξεσπάσματα σε κλάματα και λυγμούς.
Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν μια ασαφή κατανόηση της νέα πραγματικότητας, ότι ο μπαμπάς και η μαμά δε θα ζουν πλέον μαζί. Φοβούνται την εγκατάλειψη. Εάν ένας γονιός έφυγε, τι θα σταματήσει και τον άλλον να φύγει;
Προκειμένου να εμποδίσουν το γονιό να φύγει προσπαθούν απελπισμένα να κρατήσουν το δεσμό. Αντιδρούν όπως σε κάθε άλλη περίσταση απειλής εγκατάλειψης, όπως όταν ένας γονιός απομακρύνεται για εργασία μακριά από το σπίτι ή όταν ένα νέο άτομο ανταγωνίζεται την προσοχή του γονέα. Γκρινιάζουν, γίνονται ευερέθιστα, έχουν εκρήξεις θυμού.
Παλινδρομούν, κουβαλούν μαζί τους αρκουδάκια, κουβέρτες, μασουλάνε τον αντίχειρα, «βρέχονται» στο κρεβάτι τους. Φτιάχνουν φανταστικές ιστορίες, κατηγορούν τους εαυτούς τους, νιώθουν ένοχα. Η μαγική εγωκεντρική σκέψη αυτής της ηλικίας οδηγεί στην πεποίθηση ότι οι αταξίες τους προκάλεσαν την απομάκρυνση του γονέα.
Παιδιά σχολικής ηλικίας έχουν την ανάγκη να αγαπηθούν και από τους δύο γονείς και να αγαπήσουν και τους δύο γονείς. Φαντασιώνονται την επανένωση των γονιών τους. Πιέζουν τους γονείς να αλληλεπιδράσουν με οποιαδήποτε τρόπο. Δημιουργούν κρίσεις για να αναγκάσουν την επαφή του ζευγαριού, «ξεχνούν» αντικείμενα ώστε να αναγκάσουν στην επιστροφή στο σπίτι του άλλου γονιού. Θέλουν να ακυρώσουν τα γεγονότα του χωρισμού και κατηγορούν τους εαυτούς τους. Τα μεγαλύτερα παιδιά (9-12 ετών) είναι πιο ντροπαλά, θυμωμένα ή επιθετικά. Παίρνουν την πλευρά του ενός γονέα απέναντι στον άλλο. Συχνά σωματοποιούν το άγχος τους με παράπονα πονοκεφάλων, πόνου στην κοιλιά, αϋπνίας, εφιαλτικών ονείρων. Κάποια υιοθετούν παραβατικές ή χειριστικές συμπεριφορές, ψεύδη, κλοπές, φθορές. Η σχολική επίδοση πέφτει. Έρευνες συσχετίζουν τις διατροφικές διαταραχές με εμπειρία χωρισμού στην πρώιμη εφηβεία.
Οι έφηβοι έχουν μια περισσότερο ενήλικη κατανόηση του χωρισμού όμως παραμένουν συναισθηματικά ανώριμοι. Ενδέχεται να αντιδράσουν με θλίψη, άγχος, θυμό, προστατευτισμό ή να κρύψουν τελείως τα συναισθήματα τους.
Βιώνουν απογοητεύσεις στις παρέες, απουσίες σε σχολικές δραστηριότητες και αρρωσταίνουν συχνότερα. Κάνουν συχνότερα χρήση ναρκωτικών ουσιών συγκριτικά με έφηβους από μη χωρισμένες οικογένειες. Δαπανούν πολύτιμο χρόνο σε οικιακές εργασίες για τη βοήθεια της χωρισμένης μαμάς ή διασπάται το απαιτητικό σχολικό τους πρόγραμμα με τις μετακινήσεις ανάμεσα στα σπίτια των χωρισμένων γονέων.
Στην πρώτη ενήλικη ζωή είναι λιγότερο πιθανό να πετύχουν και να ολοκληρώσουν ανώτερη εκπαίδευση, συχνότερα μένουν άνεργοι, έχουν προβληματικές σχέσεις με τους γονείς τους και τα αδέρφια τους και μεγαλύτερες δυσκολίες στους συναισθηματικούς δεσμούς.
Τα ζευγάρια που χωρίζουν, πριν προχωρήσουν στην απόφαση τους πρέπει να είναι ενήμερα για το πιθανό κόστος στους εαυτούς τους και στα παιδιά τους. Όταν η προσοχή περιορίζεται στις προσωρινές προσωπικές δυσκολίες και απογοητεύσεις, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες ενός διαζυγίου στα παιδιά συχνά υποτιμούνται ή αγνοούνται.
