Όταν δεν αγαπάμε το σώμα μας είναι πιθανές οι διατροφικές διαταραχές.
Η εικόνα του σώματος αποτελεί γνωσιακό σχήμα που εμπεριέχει τις σκέψεις ενός ατόμου σχετικά με το ίδιο του το σώμα, ειδικά την εμφάνισή του.
Στο γνωσιακό σχήμα εμπλέκονται επίσης ιδέες, στάσεις, συναισθήματα για τον εαυτό μας που προσδίδουν μια εσωτερική εικόνα για αυτόν και την αίσθηση της θέσης μας στον κόσμο. Άγχος και ανησυχία για την εικόνα του σώματος μπορεί να μειώσει την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση της ικανότητας του ατόμου να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις της ζωής.
Σε έντονες καταστάσεις διαστρεβλωμένης εικόνας σώματος ίσως το άτομο να αναπτύξει φοβικές συμπεριφορές, όπως την κατανάλωση πολύ μικρής ποσότητας τροφής ή υγιεινών τροφών ειδικά σε εξωτερικούς χώρους, από φόβο μήπως δεχτεί επίκριση, ενώ κατά την επιστροφή στο σπίτι να κάνει υπερφαγικό επεισόδιο, καταναγκαστική και συχνή ζύγιση κ.ά.
Έχουν φανεί κάποια στοιχεία που αξίζει να διαβάσετε σε σχέση με τη διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος και την ποσότητα της τροφής που καταναλώνει το άτομο.
- Άτομα ελλιποβαρή τείνουν να καταναλώνουν πολύ μικρές μερίδες και άρα βιώνουν πάντα μια έντονη πείνα έως ότου αποκατασταθεί το βάρος τους.
- Παχύσαρκοι που χάνουν βάρος, συνεχίζουν να αισθάνονται τον εαυτό τους παχύ, ακόμη κι όταν φτάσουν κοντά στο βάρος-στόχο. Ως αποτέλεσμα, το άτομο αρχίζει να καταναλώνει πάλι μεγάλες ποσότητες τροφής, αφού δεν κατάφερε να βιώσει, να καταλάβει την αλλαγή ή να βελτιώσει την αίσθηση της εικόνας του σώματός τους.
- Συχνά οι άνδρες εκφράζουν δυσαρέσκεια προς την εικόνα του σώματός τους μέσα από εμμονές για υπερβολική γυμναστική, χρήση στεροειδών και «ειδικών» διαιτολογίων χαμηλών σε ενέργεια για να μειώσουν το σωματικό λίπος. Έτσι καταφεύγουν σε διαιτολόγια που περιλαμβάνουν πολύ μικρές μερίδες τροφής με κύρια σύσταση την αύξηση της πρωτεΐνης.
- Τα πρότυπα από τους γονείς επίσης φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο. Κόρες με μητέρες σε διαρκείς στερητικές δίαιτες τείνουν να κληρονομούν αυτό το χαρακτηριστικό, δηλαδή τις μιμούνται και οι μερίδες της τροφής τους είναι πολύ φτωχές. Μαζί με αυτό κληρονομούν και μία χαμηλή αυτοεκτίμηση.
- Το άτομο που «πάσχει» από διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος, επειδή ακριβώς δεν μπορεί να δει το σώμα του αναλώνεται ψυχικά με συνεχή ή συχνά ζυγίσματα του σωματικού του βάρους. Αν το άτομο είναι σε προσπάθεια απώλειας βάρους και διαπιστώσει ότι έχει βάρος παραπάνω από αυτό που περιμένει, αυτό συνήθως φέρνει απογοήτευση και κατανάλωση μεγάλων μερίδων τροφής. Από την άλλη, αν το άτομο πάσχει από διατροφική διαταραχή, η ζύγιση θα πρέπει να αποφεύγεται. Ειδικά σε ψυχογενή ανορεξία σε υποτροπή, η ζύγιση θα φέρει και άλλη μείωση τροφής.
Συμπερασματικά, η διαταραγμένη εικόνα σώματος σχετίζεται με συναισθηματικό φαγητό και υπερκατανάλωση τροφής, πρώιμη διακοπή μιας διατροφής απώλειας βάρους, καθώς και με συναισθήματα ενοχών και απογοήτευσης.
Με άλλα λόγια, όταν δεν αγαπάμε το σώμα μας είναι πιο πιθανό να έχουμε αυτοκαταστροφικές τάσεις με συμπεριφορές υπερφαγίας ή ακόμα και το άλλο άκρο, συμπεριφορές αφαγίας. Αυτό συμβαίνει γιατί παρατηρείται στην ψυχοσύνθεση του ατόμου έλλειψη αποδοχής και φροντίδας του εαυτού.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Ενστάσεις διατυπώνει για την έρευνα μερίδα ειδικών.
Οι γυναίκες που τρώνε πολύ κόκκινο κρέας στην αρχή της ενήλικης ζωής τους, κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, για την οποία όμως διατυπώνονται αρκετές ενστάσεις από άλλους ειδικούς, οι οποίοι δεν θεωρούν ότι είναι πειστικά τα νέα ευρήματα.
Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τη δρ. Μάριαμ Φάρβιντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το BBC και τη Guardian, ανέφεραν ότι αν μία γυναίκα αντικαταστήσει το κόκκινο κρέας με ένα συνδυασμό οσπρίων, πουλερικών, ξηρών καρπών και ψαριών, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου.
Οι αμερικανοί επιστήμονες ανέλυσαν επί αρκετά χρόνια στοιχεία για περίπου 89.000 γυναίκες ηλικίας 24 έως 43 ετών, από τις οποίες σχεδόν 3.000 ανέπτυξαν καρκίνο του μαστού. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, η υψηλότερη κατανάλωση κόκκινου κρέατος σχετιζόταν με μια αύξηση 22% κατά μέσο όρο του κινδύνου για καρκίνο του μαστού, με κάθε πρόσθετη ημερήσια μερίδα κόκκινου κρέατος να αυξάνει κατά 13% τον κίνδυνο.
Όμως ουκ ολίγοι βρετανοί ειδικοί αντέτειναν πως άλλες σχετικές μελέτες δεν έχουν δείξει κάποια ξεκάθαρη συσχέτιση ανάμεσα στο κόκκινο κρέας και στον καρκίνο του μαστού. Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει το κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας μόνο με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου και στα δύο φύλα.
Ο καθηγητής επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Τιμ Κέι επεσήμανε πως η αμερικανική μελέτη δεν διαπίστωσε παρά μία «ασθενή» μόνο σχέση ανάμεσα στο κόκκινο κρέας και στον καρκίνο του μαστού, «η οποία δεν είναι αρκετά ισχυρή για να αλλάξει τα υπάρχοντα δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία δεν έχει διαπιστωθεί σαφής συσχέτιση ανάμεσα σε αυτά τα δύο». «Οι γυναίκες μπορούν να μειώσουν ον κίνδυνο καρκίνου του μαστού διατηρώντας σε υγιή επίπεδα το βάρος τους, πίνοντας λιγότερο αλκοόλ και κάνοντας σωματική άσκηση - ενώ είναι κακή ιδέα να μειώσουν το κόκκινο κρέας, που συνδέεται με τον καρκίνο του εντέρου, τρώγοντας περισσότερο λευκό κρέας, όσπρια ή ψάρι», πρόσθεσε.
Η καθηγήτρια Βάλερι Μπέραλ, διευθύντρια της Μονάδας Επιδημιολογίας Καρκίνου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, επεσήμανε και αυτή ότι «όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν πως η κατανάλωση κόκκινου κρέατος έχει μικρή ή καθόλου επίπτωση στον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, συνεπώς τα αποτελέσματα από μία μόνο έρευνα δεν μπορούν να αξιολογηθούν μεμονωμένα».
Ο καθηγητής επιδημιολογίας του καρκίνου Πολ Φάροου του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ υπογράμμισε ότι, σε κάθε περίπτωση, αυτό που δείχνει η αμερικανική μελέτη, είναι μια πολύ μικρή αύξηση του κινδύνου και πρόσθεσε ότι το να υπάρχει μια συσχέτιση, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη πως το ένα πράγμα (κόκκινο κρέας) αποτελεί την αιτία για το άλλο (καρκίνο του μαστού).
Από την άλλη, οι αμερικανοί ερευνητές αντέτειναν ότι οι παλαιότερες έρευνες στο θέμα είχαν εστιάσει την προσοχή τους στην κατανάλωση κόκκινου κρέατος κατά την μέση ή τρίτη ηλικία και όχι στην αρχή της ενήλικης ζωής.
Εξάλλου, μια ξεχωριστή επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες με μεγάλο αριθμό από ελιές στο δέρμα τους μπορεί να κινδυνεύουν περισσότερο από καρκίνο του μαστού, χωρίς να είναι σαφές γιατί αυτό συμβαίνει.
Αυξάνει τις πιθανότητες για μερική απώλεια κατά 15%.
Οι επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία δεν είναι λίγες και τώρα φαίνεται πως ήρθε να προστεθεί άλλη μία και μάλιστα αναπάντεχη. Πρόκειται για τη μερική απώλεια της ακοής.
Οι καπνιστές έχουν κατά μέσο όρο 15% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν μειωμένη ακοή με το πέρασμα του χρόνου, σε σχέση με τους μη καπνιστές, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Η μελέτη δείχνει ότι το πρόβλημα αφορά ακόμη και στους παθητικούς καπνιστές.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πάιερς Ντόουζ του Κέντρου Ανθρώπινης Επικοινωνίας και Κώφωσης του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ωτορινολαρυγγολογίας «Journal of the Association for Research of Otolaryngology», σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 165.000 ενηλίκους ηλικίας 40 έως 69 ετών, που είχαν κάνει ένα τεστ ακοής (αναγνώριση ομιλίας σε συνθήκες διάχυτου θορύβου).
Έτσι, ακόμη και οι παθητικοί, εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα σχετικής απώλειας της ακοής. Και στις δύο περιπτώσεις -τόσο στο ενεργητικό, όσο και στο παθητικό κάπνισμα- όσο περισσότερα τσιγάρα καπνίζει κανείς ή σε όσο περισσότερο καπνό των άλλων εκτίθεται, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος να εμφανίσει μειωμένη ακοή σταδιακά.
Παραμένει ασαφές γιατί η ακοή επηρεάζεται από το κάπνισμα, αλλά μπορεί να εμπλέκονται καρδιαγγειακά αίτια. «Δεν είμαστε βέβαιοι αν οι τοξίνες στον καπνό του τσιγάρου επηρεάζουν άμεσα την ακοή ή αν τα καρδιαγγειακά προβλήματα που σχετίζονται με το κάπνισμα, προκαλούν μικροαγγειακές μεταβολές στα αυτιά, που επιδρούν στην ακοή ή αν συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα», δήλωσε ο υπεύθυνος της έρευνας.
Από την άλλη, η κατανάλωση αλκοόλ -που επίσης μελετήθηκε στην ίδια έρευνα- φαίνεται να ευνοεί μάλλον την ακοή, αφού όσοι πίνουν αλκοόλ, είναι λιγότερο πιθανό να χάσουν εν μέρει την ακοή τους, σε σχέση με όσους δεν έχουν πιεί ποτέ στη ζωή τους.
Οι ερευνητές συμπέραναν ότι ο τρόπος ζωής (κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ κ.α.) έχουν επίπτωση, θετική ή αρνητική, στην απώλεια της ακοής. Ενώ το αλκοόλ φαίνεται να δρα προστατευτικά (αρκεί να μην μεθάει κανείς), το κάπνισμα φαίνεται να βλάπτει, συνεπώς, όπως τονίζουν, η μείωση ή το κόψιμο του τσιγάρου μπορεί να βοηθήσει στο να διατηρήσει κανείς την ακοή του ή να μετριάσει την αναπόφευκτη απώλειά της λόγω προχωρημένης ηλικίας.
Η ρινική γέλη της ερωτικής απόλαυσης!
Ένα νέο φάρμακο που έχει περάσει επιτυχώς τις δοκιμές και αναμένεται να κάνει πολλά… κρεβάτια να στενάξουν (!) μπορεί να είναι σύντομα διαθέσιμο στην αγορά.
Πρόκειται για μία ρινική γέλη, η οποία βρέθηκε ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική και η οποία αυξάνει τους γυναικείους οργασμούς!
Το τζελ αυτό περιέχει την ορμόνη του σεξ τεστοστερόνη, η οποία όταν βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα συνδέεται με τη μειωμένη λίμπιντο.
Οι κατασκευαστές του νέου αυτού προϊόντος, σύμφωνα με δημοσίευμα της MailOnline, σχεδιάζουν να φέρουν το προϊόν αυτό στην αγορά.
Έχει σχεδιαστεί για τη θεραπεία της διαταραχής του οργασμού στις γυναίκες, η οποία χαρακτηρίζεται από δυσκολία στην επίτευξη οργασμού και δυσφορία ως αποτέλεσμα αυτής της δυσκολίας.
Κατά τη διάρκεια των πειραματικών δοκιμών, 253 γυναίκες από τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία, που έπασχαν από τη διαταραχή αυτή πήραν τρεις διαφορετικές δόσεις του συγκεκριμένου τζελ ή ένα εικονικό φάρμακο.
Η θεραπεία τους διήρκεσε 84 ημέρες. Οι ερευνητές ήλπιζαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να διαπιστώσουν αν η θεραπεία μπορούσε να αυξήσει τη συχνότητα των οργασμών τους. Ακόμη, ήλπιζαν να ανακαλύψουν αν το φάρμακο θα είχε κάποιες παρενέργειες.
Ανακάλυψαν ότι οι ασθενείς που πήραν το φάρμακο βιώσαν κατά μέσο όρο 2,3 οργασμούς κατά τη διάρκεια της δοκιμαστικής περιόδου, ενώ εκείνες που πήραν το εικονικό φάρμακο 1,7.
Ισχυρίζονται ακόμη –όπως αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα- ότι δεν εμφάνισαν καμία παρενέργεια, ως αποτέλεσμα της χρήσης της ρινικής γέλης.
Η «δικαιολογία» που βρίσκουν οι καπνιστές.
Ο φόβος της πρόσληψης βάρους αποτρέπει πολλούς καπνιστές από το να απαλλαγούν από τη βλαβερή για τον οργανισμό τους συνήθεια του καπνίσματος.
Πολλοί καπνιστές αποφεύγουν να δεχτούν ακόμη και βοήθεια για να κόψουν το τσιγάρο, αν έχουν δοκιμάσει ξανά στο παρελθόν και πήραν βάρος στην προσπάθειά τους να σταματήσουν να καπνίζουν.
Αμερικανοί ερευνητές αναφέρουν ότι ένας μέσος άνθρωπος παίρνει από 3,5 έως 6 κιλά τα πρώτα χρόνια που θα κόψει το τσιγάρο.
Αυτό οδηγεί πολλούς να συνεχίζουν να καπνίζουν, απλά και μόνο γιατί δε θέλουν να δουν τη ζυγαριά τους να ανεβαίνει.
Στην έρευνα του πανεπιστημίου Penn State College of Medicine της Πενσιλβάνια συμμετείχαν 186 καπνιστές, οι οποίοι αναζήτησαν βοήθεια για να κόψουν το τσιγάρο και ακόμη 102, οι οποίοι απέφευγαν οποιαδήποτε μέθοδο για να σταματήσουν να καπνίζουν.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτό που φοβούνταν, τόσο εκείνοι που αναζήτησαν βοήθεια, όσο και εκείνοι που αρνούνταν να κόψουν το κάπνισμα ήταν ότι ανησυχούσαν για το βάρος τους και τα επιπλέον κιλά που θα έπαιρναν.
Μάλιστα, οπως αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline, αν είχαν δοκιμάσει στο παρελθόν και είδαν τη ζυγαριά τους να ανεβαίνει, ήταν ακόμη πιο αρνητικοί.
