Μεταμοσχεύσεις για να σωθεί η ζωή έξι ασθενών.
Γιατροί στην Αυστραλία έγραψαν ιστορία στα ιατρικά χρονικά. Σε έναν εκπληκτικό ιατρικό μαραθώνιο κατάφεραν να κάνουν ταυτόχρονα 12 επεμβάσεις –για να αφαιρέσουν και να μεταμοσχεύσουν όργανα- στα τέσσερα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Μελβούρνης από έξι δωρητές σε έξι ασθενείς.
Η «ασυνήθιστη» αλυσίδα επεμβάσεων ξεκίνησε από την αλτρουιστική κίνηση ενός ατόμου το οποίο προσέφερε το νεφρό του σε έναν άγνωστο προς αυτόν άνθρωπο και ακολούθησαν άλλοι πέντε που έδωσαν το συγκεκριμένο όργανο για να «γλιτώσουν» ισάριθμοι ασθενείς, επίσης άγνωστοι σε αυτούς.
Η απόπειρα έγινε για να σωθούν οι ζωές αυτών των ανθρώπων και οι γιατροί ελπίζουν ότι μετά από όλα αυτά τα πράγματα θα πάνε καλά και περνώντας τα κρίσιμα 24ωρα –μετά τις μεταμοσχεύσεις- η πορεία της υγείας των ασθενών θα είναι καλή.
Αρχικά, οι δότες επιθυμούσαν να σώσουν έναν δικό τους άνθρωπο, μόνο που τα μοσχεύματα δεν ήταν συμβατά. Υπήρχε όμως ο τρόπος οι γιατροί να βρουν τα άτομα τα οποία είχαν συμβατά μοσχεύματα, αν οι δότες ήταν διατεθειμένοι να δώσουν το μόσχευμα τους για να σωθεί μια άλλη ζωή. Όλο αυτό ξεκίνησε να προετοιμάζεται εδώ και μερικούς μήνες για να φτάσει η στιγμή που θα γίνονταν ταυτόχρονα 12 επεμβάσεις μέσα σε μία ημέρα, με τους μεταφορείς να τρέχουν για να προλάβουν να φτάσουν έγκαιρα και σε καλή κατάσταση τα νεφρά στα τέσσερα νοσοκομεία.
Τίποτα δε μπορούσε να σταματήσει τη διαδικασία, ούτε μια… βόμβα, όπως έλεγαν παριστάμενοι.
Το σύνδρομο ταξινομήθηκε επίσημα ως διαταραχή διατροφής.
Οι άνθρωποι που ξυπνάνε μέσα στη νύχτα με όρεξη να αδειάσουν το ψυγείο, έχουν ένα πραγματικό σύνδρομο (και όχι φανταστικό όπως υποστήριζαν μερικοί επιστήμονες), το οποίο πιθανώς οφείλεται στα γονίδιά τους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Σατσιντανάντα Πάντα του Ινστιτούτου Salk της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Cell Reports», σύμφωνα με το BBC, πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια και διαπίστωσαν ότι όταν είναι ελαττωματικά τα γονίδια που συγχρονίζουν την όρεξη με τον ύπνο, τότε προκύπτει μια διαταραχή, που οδηγεί σε αλλαγή των ωρών φαγητού, σε υπερκατανάλωση τροφής και, αναπόφευκτα, σε παχυσαρκία.
Περίπου το 1% έως 2% των ανθρώπων εκτιμάται ότι έχει την συνήθεια να ξυπνάει για να φάει νυχτιάτικα, κάτι που -όπως φαίνεται- μπορεί να έχει βιολογική βάση. Πρόσφατα το σύνδρομο ταξινομήθηκε επίσημα ως διαταραχή διατροφής, αλλά η αιτία του παραμένει άγνωστη, αν και η νέα μελέτη δίνει μια πιθανή βιολογική εξήγηση (που πάντως είναι αμφίβολο κατά πόσο ισχύει για όλους όσοι έχουν αυτή την τάση). Επειδή κανείς συνήθως τρώει ό,τι βρει μπροστά του, η νυχτερινή διατροφή του τείνει να είναι ανθυγιεινή, με πολλές θερμίδες και έτσι να οδηγεί σε παραπανίσια κιλά.
Οι ερευνητές τροποποίησαν γενετικά τα πειραματόζωα, ώστε να φέρουν ένα γονίδιο ανθρώπινου βιολογικού «ρολογιού». Όταν, στη συνέχεια, πάλι τεχνηέντως οι επιστήμονες έκαναν αυτό το γονίδιο να «σιγάσει», τα ποντίκια αποσυγχρονίστηκαν και άρχισαν να τρώνε την ώρα που κανονικά θα έπρεπε να κοιμιούνται. Εξάλλου η σκόπιμη μετάλλαξη σε ένα άλλο γονίδιο του βιολογικού «ρολογιού» -το οποίο εμπλέκεται στις διαταραχές ύπνου- έκανε τα ποντίκια να κοιμούνται περισσότερο από το φυσιολογικό.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα εν λόγω γονίδια συνεργάζονται για να διατηρούν τον ύπνο και το φαγητό στον σωστό συγχρονισμό. Όταν όμως δυσλειτουργούν, τότε απορρυθμίζεται η όρεξη και η διατροφή, καθώς και ο ύπνος.
«Εδώ και πολύ καιρό οι άνθρωποι υποβάθμιζαν το σύνδρομο νυχτερινής διατροφής ως μη πραγματικό», επεσήμανε ο Πάντα και τόνισε ότι η νέα μελέτη ανοίγει πλέον ένα νέο πεδίο ερευνών σχετικά με τον τρόπο που ρυθμίζεται στον οργανισμό ο κύκλος ύπνου-φαγητού.
Μια στις τρεις μαμάδες αναφέρει συμπτώματα κατάθλιψης.
Η κατάθλιψη είναι πιο συχνή στις νέες μαμάδες όταν το παιδί τους φτάσει την ηλικία των 4 ετών και όχι κατά τον πρώτο χρόνο μετά τη γέννηση, όπως πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Αυτό υποστηρίζει έρευνα που διενεργήθηκε από αυστραλούς επιστήμονες.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι σχεδόν μια στις τρεις νέες μαμάδες αναφέρει καταθλιπτικά συμπτώματα, τουλάχιστον μια φορά στο χρονικό διάστημα από τη γέννα μέχρι τα 4 έτη του παιδιού.
Το 23% των μαμάδων με ένα μόνο παιδί δήλωσαν ότι παρουσίασαν καταθλιπτικά συμπτώματα 4 χρόνια μετά τη γέννα, ενώ το ποσοστό μειωνόταν στο 11% για τις μαμάδες με 2 ή περισσότερα παιδιά.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο BJOG (Journal of Obstetrics and Gynaecology).
Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι Οδηγίες σχετικά με την ψυχική υγεία που ισχύουν αυτή τη στιγμή στη Βρετανία και στην Αυστραλία εστιάζουν στην εγκυμοσύνη και στους πρώτους μήνες μετά τον τοκετό, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους περισσότερες από τις μισές γυναίκες που υποφέρουν από κατάθλιψη τα πρώτα χρόνια της μητρότητας.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από 1.507 νέες μητέρες, οι οποίες γέννησαν σε 6 νοσοκομεία της Μελβούρνης στην Αυστραλία. Οι συμμετέχουσες στην έρευνα, συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια στους 3, στους 6 και στους 18 μήνες μετά τον τοκετό και κατόπιν στα 4 χρόνια του παιδιού.
Πηγή: http://www.vita.gr
Πρωινό και μεσημεριανό αντί για έξι μικρά γεύματα.
Μέχρι σήμερα, βασική οδηγία σε σχέση με τη διατροφή των ατόμων με υψηλό σάκχαρο και διαβήτη τύπου ΙΙ ήταν «τρώτε μικρά και συχνά γεύματα μέσα στην ημέρα».
Το τοπίο ωστόσο αλλάζει λίγο, καθώς μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό Diabetologia καταλήγει στο συμπέρασμα ότι άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ μπορούν να ελέγξουν καλύτερο το βάρος και το σάκχαρό τους αν έχουν μέσα στην ημέρα δύο μεγάλα γεύματα (πρωινό και μεσημεριανό), αντί για έξι μικρά γεύματα με τις ίδιες συνολικές θερμίδες.
Η μελέτη αξιολόγησε 54 υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθενείς (29 άνδρες, 25 γυναίκες) που λάμβαναν από του στόματος θεραπεία για το διαβήτη, ηλικίας 30-70 ετών. Οι 54 συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε 2 ομάδες των 27, με κάθε ομάδα να κάνει ένα από τα δύο προγράμματα για 12 εβδομάδες, και στη συνέχεια να κινείται στο άλλο πρόγραμμα και πάλι για 12 εβδομάδες. Η διατροφή και στα δύο σχήματα είχε την ίδια περιεκτικότητα σε θερμίδες και μακροθρεπτικά συστατικά.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση μόνο δύο γευμάτων οδήγησε σε μεγαλύτερη απώλεια βάρους, καθώς επίσης και σε καλύτερους δείκτες σε σχέση με το σάκχαρο. Σύμφωνα πάντα με τους ερευνητές, αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι για τους τύπου ΙΙ διαβητικούς ασθενείς οι οποίο βρίσκονται σε πρόγραμμα απώλειας βάρους, η κατανάλωση δύο μεγαλύτερων γευμάτων (πρωινό και μεσημεριανό) μπορεί να επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα από ότι τα έξι μικρότερα γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ωστόσο, σίγουρα απαιτείται μεγαλύτερη διευρεύνηση και περισσότερα στοιχεία πριν προβεί κανείς σε επίσημη σύσταση.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Τι αναφέρουν ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης.
Μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο της Γλασκώβης που προσπαθεί να «μπει» μέσα στο μυαλό των serial killers και μαζικών δολοφόνων, υποστηρίζει ότι έχει βρει το συνδυασμό ψυχικών ασθενειών –από αυτισμό μέχρι τραύματα στον εγκέφαλο- και ψυχολογικών τραυμάτων που οδηγούν σε βίαια εγκλήματα.
Η μελέτη αυτή είναι η πρώτη του είδους της και προσδιορίζει τη σχέση ανάμεσα στα νευρο-αναπτυξιακά προβλήματα και τους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες.
Οι ερευνητές βρήκαν ότι το 28% των μαζικών δολοφόνων πάσχουν από κάποια διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD), ενώ το 21% έχει υποστεί κάποιο τραυματισμό στο κεφάλι κατά το παρελθόν.
Από εκείνους που πάσχουν από ASD ή εγκεφαλικό τραύμα, το 55% έχει βιώνει τραυματικά γεγονότα που προκάλεσαν ψυχολογικό στρες.
Η επικεφαλής της μελέτης, Dr Clare Allely από το ινστιτούτο υγείας κι ευημερίας του πανεπιστημίου, δήλωσε στον Independent: «Είναι κρίσιμο να σημειώσουμε ότι δεν υπονοούμε ότι τα άτομα με κάποια διαταραχή αυτισμού ή τραυματισμό στον εγκέφαλο είναι πιο πιθανό να γίνουν serial killers ή να διαπράξουν κάποιο σοβαρό έγκλημα».
«Αυτό που δείχνει η μελέτη μας είναι, ότι ίσως υπάρχει μια υποομάδα ατόμων μέσα σε αυτές τις ομάδες ανθρώπων, οι οποίοι μπορεί να είναι πιο πιθανό να διαπράξουν σοβαρά εγκλήματα, όταν εκτίθεται σε συγκεκριμένους ψυχολογικούς, στρεσογόνους παράγοντες».
Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Violent and Aggressive Behaviour και δείχνουν ότι υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα τις νευροαναπτυξιακές διαταραχές και ψυχολογικές διαταραχές, όπως η έκθεση σε σωματική ή σεξουαλική βία κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.
