Ακόμα μια έρευνα δείχνει την αξία της γυμναστικής στην υγεία των νεογνών.
Η μελέτη έδειξε ότι η σωματική άσκηση που κάνουν οι μέλλουσες μαμάδες κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης επιδρά άμεσα στην εγκεφαλική λειτουργία των μωρών τους.
Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η άσκηση κάνει πιο ώριμο τον εγκέφαλο του εμβρύου. Είναι πολλές οι μέχρι σήμερα έρευνες, που έχουν αναδείξει την αξία της γυμναστικής στην υγεία των νεογνών.
Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 18 έγκυες γυναίκες, οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ. Την πρώτη ομάδα αποτελούσαν 10 μέλλουσες μαμάδες, που τρεις φορές την εβδομάδα έκαναν καρδιαγγειακή άσκηση (π.χ. περπάτημα, τρέξιμο, κολύμβηση) μέτριας έντασης για τουλάχιστον 20 λεπτά. Κατά μέσο όρο, έκαναν γυμναστική 117 λεπτά την εβδομάδα. Την δεύτερη ομάδα αποτελούσαν οκτώ έγκυες γυναίκες, που διένυαν το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης τους και οι οποίες δεν γυμνάζονταν σχεδόν καθόλου. Η συνολική διάρκεια άσκησης που έκαναν σε διάστημα μιας εβδομάδας δεν ξεπερνούσε τα 12 λεπτά.
Μετά τη γέννα και συγκεκριμένα όταν τα μωρά τους ήταν 8 με 12 ημερών, οι επιστήμονες με τη βοήθεια ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (EEG) μέτρησαν και κατέγραψαν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα ενώ κοιμόντουσαν. Επικεντρώθηκαν στην ικανότητά τους να αναγνωρίσουν ένα νέο ήχο, ένδειξη που αντανακλά την ωριμότητα του εγκεφάλου.
Οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα μωρά, των οποίων οι μαμάδες έκαναν γυμναστική κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είχαν ένα ελαφρύ πλεονέκτημα. «Ο εγκέφαλος ήταν πιο αποτελεσματικός σε αυτά τα μωρά. Μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον ήχο με λιγότερη προσπάθεια», εξήγησε η επιστήμονας Elise Labonte-LeMoyne, υποψήφια διδάκτωρ Κινησιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ.
Οι ερευνητές πιθανολογούν πως το ελαφρύ αυτό προβάδισμα στην ανάπτυξη του εγκεφάλου μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά αργότερα στη ζωή τους όσον αφορά τη χρήση της γλώσσας. Αυτό που μένει να εξακριβωθεί είναι αν το πλεονέκτημα αυτό παραμένει μέχρι την ηλικία του 1 έτους.
Τα ευρήματα της μελέτης παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση της Ένωσης Νευροεπιστημόνων στο Σαν Ντιέγκο.
Πηγή: http://www.vita.gr
Συνεργασία δήμου Θεσσαλονίκης και συλλόγου «Φίλων Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες».
Επιμορφωτική ημερίδα με θέμα: «Ο Μαθητής με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα (Χρόνια Αρθρίτιδα): όσα χρειάζεται να γνωρίζουν οι δάσκαλοί του (κλινικά χαρακτηριστικά, συμπεριφορά, διαχείριση κινητικής λειτουργικότητας)» διοργανώνει ο δήμος Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το σύλλογο «Φίλων Παιδιών με Χρόνιες Ρευματοπάθειες», την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου.
Η ημερίδα που διοργανώνεται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Ημέρα της Αρθρίτιδας, που γιορτάζεται αύριο, πραγματοποιείται στην αίθουσα διαλέξεων του Κέντρου Ιστορίας του δήμου της συμπρωτεύουσας, από τις 18:00 έως 20:00. Απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς με στόχο την επιμόρφωση τους σχετικά με την νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα (κλινικά χαρακτηριστικά, κ.ά).
Πηγή: http://www.thestival.gr
Η απάντηση βρίσκεται στη θεωρία της εξέλιξης.
Ακόμη κι αν είστε πατέρας ενός κοριτσιού που γεννήθηκε... μόλις χτες, έχετε ήδη αρχίσει να... μισείτε το μελλοντικό σύντροφο της κόρης σας! Πόσω μάλλον αν η «πριγκίπισσά» σας έχει μεγαλώσει αρκετά (κοινώς βρίσκεται σε «ηλικία γάμου»)!
Παραδεχτείτε το. Δεν υπάρχει περίπτωση να θεωρήσετε «αρκετό για εκείνη» κανέναν από τους συντρόφους που ενδεχομένως σας έχει συστήσει από τότε που ήταν έφηβη.
Έχετε προσπαθήσει πολύ να δείχνετε άνετος, να την κάνετε να πιστέψει ότι εμπιστεύεστε την κρίση της και ότι είστε στο πλευρό της, όμως εσείς μέσα σας... «βράζετε».
Και όχι μόνο αυτό, αλλά φαίνεται ότι είστε ο μοναδικός που αισθάνεται έτσι!
Το έχετε συζητήσει με τους φίλους σας, έχετε προσπαθήσει να εκλογικεύσετε την κατάσταση αλλά... κάτι σε «αυτόν» δε σας αρέσει.
Τι συμβαίνει λοιπόν και η πλειοψηφία των γονιών δεν εγκρίνει τους συντρόφους των παιδιών τους;
Γιατί οι «νύφες» και οι «γαμπροί» πρέπει πάντα να αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα με τα πεθερικά τους;
Δύο επιστήμονες ισχυρίζονται ότι ένα μοντέλο που ανέπτυξαν με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή «κρύβει» την απάντηση!
Η μελέτη των Franjo Weissing και Bram Buunk δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο a study Evolution and Human Behaviour. Σε αυτή υποστηρίζουν ότι όλα σχετίζονται με το γεγονός ότι τα παιδιά προσπαθούν να πάρουν λεφτά από τους γονείς τους.
Για να το αποδείξουν αυτό δημιούργησαν ένα εξελικτικό μοντέλο με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή, βάσει του οποίου οι άντρες είχαν διαφορετικές ικανότητες να παρέχουν τα απαραίτητα στα μελλοντικά παιδιά τους, ενώ οι γυναίκες εμφάνιζαν διαφορετικά σημάδια προτίμησης γι’ αυτά τα χαρακτηριστικά. Τα παιδιά αυτών των ζευγαριών θα κληρονομούσαν τα χαρακτηριστικά των γονιών τους, με μερικές διαφοροποιήσεις. Ωστόσο, υπήρχαν και κάποιες άλλες μεταβλητές, όπως για παράδειγμα ότι οι γονείς θα μπορούσαν να επηρεάσουν την επιλογή τους, όπως και να μοιράσουν την περιουσία τους ανάμεσα στα παιδιά τους, όπως εκείνοι ήθελαν.
Καθώς «έτρεξαν» το μοντέλο τους σε διάφορες γενιές, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι οι γονείς μοίραζαν την περιουσία τους άνισα. Έδιναν περισσότερα στις κόρες τους απ’ ότι στους γιους.
Αυτό ήταν απολύτως λογικό για τους γονείς, υποστήριξαν οι ερευνητές, γιατί έτσι πίστευαν ότι εξασφάλιζαν την επιβίωση των... εγγονιών τους. Φαίνεται πως οι κόρες επέλεγαν συντρόφους που δεν τις πρόσεχαν πολύ, γνωρίζοντας ότι οι γονείς τους θα ήταν πάντα στο πλάι τους. Για να εξισορροπηθεί η κατάσταση, οι γονείς άρχισαν να τις ενθαρρύνουν να επιλέγουν κάποιον πιο... αξιόπιστο για σύντροφο ζωής.
Αν όμως η μία κόρη επέλεγε τον «κ. Τέλειο», η άλλη θα κατέληγε με μεγαλύτερο περιουσιακό μερίδιο. Και κάπου εκεί ξεκινούσαν τα προβλήματα.
Γι’ αυτό, καταλήγει το άρθρο της Martha Gill στο NewStatesman, εσείςοι πατεράδες εκεί έξω... μην ανησυχείτε που δε σας αρέσει κανένας από τους συντρόφους που επιλέγουν οι κόρες σας.
Είναι πλέον θέμα γονιδίων... και εξελικτικής διαδικασίας!
Προκαλεί αδυναμία συγκέντρωσης και φτωχότερη διαύγεια πνεύματος.
Πολύ συχνά ακούμε για τις επιπτώσεις που έχει η κατανάλωση του junk food στον ανθρώπινο οργανισμό: αύξηση του σωματικού βάρους και συνεπώς της παχυσαρκίας, αύξηση του κινδύνου ανάπτυξης καρδιαγγειακών και άλλων νοσημάτων, λόγω του αυξημένου αλατιού, των αυξημένων λιπαρών και σακχάρων που περιέχουν τέτοιου είδους τροφές. Γνωρίζατε όμως πως η κατανάλωση του «γρήγορου φαγητού» μπορεί να έχει αρνητική επίδραση και στον ανθρώπινο εγκέφαλο;
Όλο και περισσότερες έρευνες γίνονται γύρω από το θέμα, καθώς αποτελεί ένα σχετικά καινούργιο ζήτημα στον τομέα της δημόσιας υγείας. Έτσι, η πλειοψηφία των ερευνών δείχνει πως η συχνή κατανάλωση του junk food φαίνεται να συσχετίζεται με αδυναμία συγκέντρωσης, φτωχότερη διαύγεια πνεύματος και συχνότερη εμφάνιση κατάθλιψης.
Μάλιστα, το ζήτημα αφορά σε μεγάλο βαθμό και την παιδική ηλικιακή ομάδα, καθώς αρκετές έρευνες έχουν γίνει όσον αφορά την κατανάλωση ανθυγιεινών φαγητών και την εγκεφαλική ανάπτυξη των παιδιών. Δυστυχώς, τα αποτελέσματα δεν είναι ενθαρρυντικά, καθώς δείχνουν πως η κατανάλωση junk food φαίνεται να επηρεάζει την πνευματική υγεία των παιδιών και να σχετίζεται με την εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς.
Ευτυχώς, έρευνες έχουν γίνει και προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή προς τη βελτίωση της εγκεφαλικής λειτουργίας μέσω της τροφής! Και φυσικά, ο απόλυτος σύμμαχος για τη σωστή λειτουργία του εγκεφάλου είναι τα «θαυματουργά» ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Έτσι, σύμφωνα με τις μελέτες, η αυξημένη κατανάλωση ωμέγα-3 φαίνεται να σχετίζεται με βελτίωση της πνευματικής διαύγειας και της μνήμης σε ενήλικες, όπως και φαίνεται να έχει ευεργετική δράση σε διαταραχές κατάθλιψης.
Όσον αφορά την παιδική ηλικία, υπάρχει μια συσχέτιση με την αύξηση της ικανότητας συγκέντρωσης και μάθησης σε παιδιά σχολικής ηλικίας και γενικά φαίνεται η κατανάλωση πηγών των ωμέγα-3 να συμβάλλει στη σωστή ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών. Εκτός όπως από τα παιδιά και τους ενήλικες, τα ωμέγα-3 δείχνουν να επηρεάζουν θετικά τη λειτουργία του εγκεφάλου και στην τρίτη ηλικία, καθώς η συχνή κατανάλωση πλούσιων πηγών φαίνεται να συσχετίζεται με μειωμένες πιθανότητες εμφάνισης άνοιας τύπου Αλτσχάιμερ.
Όλοι λοιπόν αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικό αντίβαρο αποτελούν τα ωμέγα-3 ενάντια στην κατανάλωση του «γρήγορου φαγητού», σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του εγκεφάλου. Έτσι, δεν έχουμε παρά να αυξήσουμε την ύπαρξη πηγών ωμέγα-3 στη διατροφή μας!
Τροφές πλούσιες σε ωμέγα-3:
- Βάλτε το ψάρι στη ζωή σας! Αυξήστε την κατανάλωση λιπαρών ψαριών, όπως ο σολομός, ο γαύρος και η σαρδέλα σε 2 φορές/ εβδομάδα.
- Ένα γρήγορο και χορταστικό σνακ πλούσιο σε ωμέγα-3 είναι η κατανάλωση 5-6 ανάλατων ξηρών καρπών, όπως τα αμύγδαλα ή τα καρύδια.
- Δοκιμάστε το τόφου, που είναι τυρί από γάλα σόγιας και καλή πηγή ωμέγα-3 λιπαρών οξέων.
- Μην ξεχνάτε το αυγό, του οποίου ο κρόκος είναι πλούσια πηγή. Οι συστάσεις λένε μέχρι 3 αυγά την εβδομάδα!
- Τέλος πολλά τρόφιμα, όπως οι φυτικές μαργαρίνες, είναι εμπλουτισμένα με ωμέγα-3, προκειμένου να αυξήσουν την περιεκτικότητά τους, και αποτελούν μία καλή λύση.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Μία επίσκεψη στο γιατρό αρκεί για τη συλλογή των απαραίτητων στοιχείων.
Ερευνητές στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων ένας Έλληνας, ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν μια νέα φόρμουλα (ένα μαθηματικό - στατιστικό αλγόριθμο) που είναι σε θέση να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί το Αλτσχάιμερ για κάθε ασθενή ξεχωριστά και πόσος χρόνος θα περάσει από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων του έως την τελική επιδείνωση.
Μάλιστα, οι δημιουργοί της φόρμουλας ισχυρίζονται ότι για τη μέθοδό τους αρκούν στοιχεία για τον ασθενή που έχουν συλλεγεί από μία και μοναδική επίσκεψη στο γιατρό.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροψυχολογίας Γιαακόβ Στερν του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα της νόσου Αλτσχάιμερ «Journal of Alzheimer Disease», δοκίμασαν κλινικά την τεχνική τους με επιτυχία.
Μεταξύ των ερευνητών είναι ο Νικόλαος Σκαρμέας, επίκουρος καθηγητής νευρολογίας στο Ινστιτούτο Τάουμπ και στο Κέντρο Σεργκιέφσκι του πανεπιστημίου Κολούμπια. Στη δημιουργία της φόρμουλας έχουν επίσης συμβάλει επιστήμονες από τα αμερικανικά πανεπιστήμια Ντιουκ, Τζον Χόπκινς και Χάρβαρντ.
Η νόσος Αλτσχάιμερ έχει το χαρακτηριστικό ότι είναι αρκετά απρόβλεπτη, καθώς, για παράδειγμα, δύο ασθενείς μπορεί να φαίνονται ότι έχουν μια ήπια μορφή της πάθησης, όμως στον ένα η εξέλιξη τελικά είναι πολύ γρήγορη και στον άλλο πολύ αργή.
Το μοντέλο πρόβλεψης, που χτίστηκε με βάση τις παρακολουθήσεις της εξέλιξης της νόσου σε ασθενείς επί μια δεκαετία, επιτρέπει στο γιατρό να μαντέψει τι από τα δύο θα συμβεί σε ένα ασθενή. Έτσι, εκτιμά -για κάθε ξεχωριστό περιστατικό- πόσος περίπου χρόνος θα περάσει από τα αρχικά συμπτώματα, έως ότου ο ασθενής καταστεί αδύνατο να αυτοεξυπηρετηθεί και εξαρτάται πλέον πλήρως από τις φροντίδες των συγγενών ή κάποιας νοσοκόμας.
Όπως δήλωσε ο Νικόλαος Σκαρμέας, η νέα τεχνική «μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο εργαλείο τόσο για τους γιατρούς, όσο και για τις οικογένειες των ασθενών. Η νέα μέθοδος είναι πολύ πιο πρακτική από προηγούμενες, που ήταν και λιγότερο ακριβείς».
Η τεχνική λαμβάνει υπόψη της 16 διαφορετικές παραμέτρους, όπως την ικανότητα συμμετοχής του ασθενούς στις καθημερινές δραστηριότητες, τις κινητικές ικανότητές του, τη νοητική κατάστασή του, τη διάρκεια των τρέμουλων, της ακαμψίας και άλων νευρολογικών συμπτωμάτων, την ύπαρξη ή όχι ψυχιατρικών συμπτωμάτων (π.χ. ψευδαισθήσεων) κ.α.
Η φόρμουλα μπορεί να προβλέψει ακόμα και το πότε περίπου θα πεθάνει κάποιος ασθενής (π.χ. ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, γίνεται η πρόβλεψη ότι ο ένας θα πεθάνει μετά από τρία χρόνια, ενώ ο άλλος ασθενής μετά από δέκα). Επίσης, μπορεί να προβλέψει επιμέρους ανάγκες, για παράδειγμα επί πόσο χρόνο ο ασθενής θα ζήσει μεν, αλλά εξαρτώμενος από τη βοήθεια τρίτων για να φάει, να ντυθεί, να πάει στο μπάνιο κ.α.
Η μέθοδος άρχισε να αναπτύσσεται από το 1989 και από τότε βελτιώνεται συνεχώς. «Το γεγονός ότι αυτή η μέθοδος πρόβλεψης άρχισε πριν από περίπου 25 χρόνια, δείχνει τις δυσκολίες μελέτης της πολύπλοκης νόσου Αλτσχάιμερ», δήλωσε ο καθηγητής νευρολογίας, ψυχιατρικής και επιδημιολογίας Ρίτσαρντ Μαγιό του Κολούμπια.
Οι ερευνητές αναπτύσσουν τώρα ένα πρόγραμμα λογισμικού, που θα επιτρέπει στους γιατρούς να εισάγουν τα δεδομένα για κάθε ασθενή και να έχουν αμέσως μια πρόβλεψη για την περίπτωσή του. Το πρόγραμμα αναμένεται να είναι διαθέσιμο στους νευρολόγους μέσα στην επόμενη διετία.
