Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

Πότε το πορνό κάνει καλό στη σχέση


Της Ελεάνας Ελευθερίου




Το πορνό μέσα σε μία σχέση θα πρέπει να έχει ενδιαφέρον και για τους δύο. Αυτό συμβαίνει όταν χρησιμοποιείται ως παιχνίδι ή ως μέσο που αυξάνει τη διέγερση. Όταν όμως μόνο ο ένας παρακολουθεί πορνό και παραμελεί το σύντροφό του, τότε δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα στη σχέση.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν δει ταινίες ή περιοδικά πορνό περισσότερες από μία φορά, είτε από περιέργεια, είτε για να εμπλουτίσουν τη φαντασία τους, είτε γιατί κατέληξαν ότι είναι διεγερτικό και σαφώς ως επί τω πλείστων η έκθεση τους σε αυτό δεν έχει αρνητικό αντίκτυπο στη σεξουαλικότητα ή τη σεξουαλικήτους συμπεριφορά, δεν επηρεάζει τους ίδιους ή τις σχέσεις τους, τις αντιλήψεις τους για το φύλο τους ή το άλλο φύλο, αλλά ούτε και τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.

Στην ερωτική ζωή των ζευγαριών το πορνό μπορεί να αποτελεί ένα ερέθισμα που αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση, ένα ερωτικό παιχνίδι ή ακόμα και μια πηγή από όπου και στους δύο συντρόφους γεννιούνται καινούργιες ιδέες. Απώτερος στόχος είναι ο πειραματισμός και την ανανέωση των σεξουαλικών πρακτικών τους.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως η σχέση του ανθρώπου με τη πορνογραφία έχει τρεις ερμηνείες:

Η πρώτη είναι η πολιτισμική ερμηνεία , δηλαδή η απεικόνιση σεξουαλικών παραστάσεων στην αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη, την Ινδία και την Ιαπωνία ήταν απόλυτα νομιμοποιημένη και αποδεκτή ως τέχνη, ενώ γνωρίζουμε ότι πολιτισμοί που δεν δαιμονοποιήσαν τον ερωτισμό και το σεξ, το εξύμνησαν και το εξυγίαναν απεικονίζοντας το. Η πορνογραφία δε αντιμετωπίστηκε ενίοτε από τις τέχνες με μια διάθεση απελευθέρωσης από ηθικιστικές νόρμες και ψευδοσυντηρητικά κατεστημένα.

Η δεύτερη, η επιστημονική, όπου μετά από μελέτες οι επιστήμονες κατέληξαν και στη βιολογική εξήγηση της σχέσης του ανθρώπου με τη πορνογραφία. Σύμφωνα με αυτήν, ο σεξουαλικός ερεθισμός προκαλείται στον άνθρωπο από την οπτική επαφή με πορνογραφικό υλικό αφού συνδέεται με τους σχετικά πρόσφατα ανακαλυφθέντες κατοπτρικούς νευρώνες του εγκεφάλου, αυτούς δηλαδή που προκαλούν τη μηχανική επανάληψη μιας πράξης που συμβαίνει μπροστά μας.

Έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη έφεση στο πορνό από ότι οι γυναίκες, διότι ερεθίζονται ευκολότερα μέσα από τις οπτικές τους προσλαμβάνουσες. Συγκεκριμένα ο ανδρικός εγκέφαλος είναι «προγραμματισμένος» να ερεθίζεται σχετικά εύκολα σεξουαλικά, γεγονός που σχετίζεται με τα πρωτόγονα ένστικτα της αναπαραγωγής του ανθρώπινου είδους.

Η τρίτη, που βασίζεται στην ψυχολογική ερμηνεία, είναι το διαφορετικό, το καινούργιο και το πρωτόγνωρο που κάνουν το πορνό ερεθιστικό για τους περισσότερους ανθρώπους, αφού συνήθως οι ερωτικές σκηνές που περιγράφονται ή αναπαριστώνται στη πορνογραφία δεν έχουν ομοιότητες με τη προσωπική σεξουαλική ζωή τους, είτε λόγω ντροπής και αναστολών, είτε λόγω άγνοιας.

Μπορεί λοιπόν το πορνό στη σχέση όταν χρησιμοποιείται ως παιχνίδι ή ως μέσο που αυξάνει τη διέγερση να είναι ενδιαφέρον και ευχάριστο και για τους δύο. Όταν όμως περνάμε στη αντίπερα όχθη και το πορνό αποτελεί απαραίτητη και αναγκαία προϋπόθεση της σεξουαλικής διέγερσης και της σεξουαλικής επαφής, τότε καθηλώνει, αποχαυνώνει και συνδράμει στην εξάπλωση μιας νέας επιδημίας που θα μπορούσε να ονομάζεται «σεξουαλικός αυτισμός».

Γιατί δημιουργούνται εντάσεις και προβλήματα

Σε αυτές τις περιπτώσεις η εξοικείωση μεταξύ των ανθρώπινων σωμάτων αντικαθίσταται από την εξοικείωση του σώματος με την εικόνα, με αποτέλεσμα μέσα από την ιδεατή αρχικά επιθυμία, ορμή και ικανοποίηση να επιτυγχάνεταιτελικά η απαξίωση της πραγματικής σεξουαλικής επαφής.

Με αυτό τον τρόπο αλλοιώνονται οι ανθρώπινες σεξουαλικές σχέσεις, το άτομο υπόκειται σε ευνουχισμό που σχετίζεται με τη πραγματική σεξουαλική επαφή, ενώ η αυτοϊκανοποίηση αποτελεί τη μόνη οδό ικανοποίησης.

Ουσιαστικά μέσα από τη προσκόλληση στο πορνογραφικό υλικό δεν καταργείται μόνο η αυτονομία της ανθρώπινης σεξουαλικής φαντασίωσης η οποία καταλήγει πλήρως καθοδηγούμενη αλλά ολόκληρο το οικοδόμημα του σεξουαλικού όντος, αφού το άτομο απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τη δυαδική σεξουαλική πράξη και στρέφεται προς τη δυαδική σχέση του εαυτού του με την καταγεγραμμένη και οπτικοποιημένη σεξουαλικότητα.

Προχωρώντας σε μια βαθύτερη ανάλυση θα δούμε πως οι περισσότερες πραγματικές ερωτικές σχέσεις έχουν κατακλυσθεί πλέον από το στρες και την αβεβαιότητα του δυτικού τρόπου ζωής, ακολουθώντας πιστά την καθημερινότητα μας,εν αντιθέσει με τη προβλέψιμη «πραγματικότητα» του πορνό.

Την ίδια στιγμή, η μετάλλαξη, σύμφωνα με το φιλόσοφο Norberto Bobbio, του homo sapiens σε homo videns, οδήγησε το σύγχρονο άνθρωπο στο να βλέπει χωρίς να σκέφτεται ενώ θα έπρεπε να σκέφτεται χωρίς να βλέπει-στη περίπτωση δηλαδή του πορνό να φαντασιώνεται χωρίς να καθοδηγείται οπτικά από ένα «προκατασκευασμένο» σεξουαλικό σενάριο.

Δεν κάνει κακό λοιπόν το πορνό στην ερωτική σχέση, αλλά οτιδήποτε αντικαθιστά την πραγματική σεξουαλική επαφή ή υποκαθιστά τη διέγερση που προέρχεται από την ερωτική επιθυμία και τη φυσική έλξη.

Η κ. Ελεάνα Ελευθερίου είναι Ψυχοθεραπεύτρια-Κλινική Θεραπεύτρια Σεξουαλικών Διαταραχών

Διαβάστε περισσότερα...

Πειραματικό φάρμακο αυξάνει τα επίπεδα της «καλής» χοληστερόλης


Σύμφωνα με νέα έρευνα, πειραματικό φάρμακο αύξησε με ασφάλεια τα επίπεδα καλής χοληστερόλης σε όρια ρεκόρ, ενώ μείωσε την κακή χοληστερόλη σε πρωτόγνωρα χαμηλά επίπεδα.

Επικεφαλής της έρευνας είναι ο δρ Christopher Cannon, από το «Brigham and Women's Hospital» στη Βοστόνη.

Η έρευνα, που χρηματοδοτήθηκε από τη Φαρμακευτική - Χημική Εταιρεία Merck, εξέτασε το φάρμακο σε 1.623 ανθρώπους που ήδη λάμβαναν στατίνες –οι μισοί ήδη είχαν υποστεί μια καρδιακή προσβολή και οι υπόλοιποι είχαν παθήσεις όπως διαβήτη.

Σημειώνεται ότι η χοληστερόλη LDL από 100 έως 129 θεωρείται καλή για υγιείς ανθρώπους, αλλά ασθενείς όπως οι πάσχοντες από καρδιά και διαβήτη θα πρέπει να στοχεύουν σε επίπεδο κάτω του 100 ή ακόμα και κάτω του 70, σύμφωνα με οδηγίες. Για την HDL χοληστερόλη, 40 έως 59 είναι ικανοποιητικό επίπεδο (υψηλότερα επίπεδα θεωρούνται περισσότερα ικανοποιητικά).

Έπειτα από έξι μήνες χρήσης του «Αnacetrapib», όπως είναι το όνομα του πειραματικού φαρμάκου, τα επίπεδα LDL στους ασθενείς υποχώρησαν από 81 στο 45, ενώ η HDL χοληστερόλη αυξήθηκε από 41 σε 101.

Το «Αnacetrapib» δεν θα κυκλοφορήσει σύντομα στην αγορά. Χρειάζονται περισσότερες δοκιμές, για να διαπιστωθεί αν οι σημαντικές επιδράσεις του στη χοληστερόλη θα μεταφραστούν σε λιγότερες καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια και θανάτους.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στη διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού «New England Journal of Medicine».

Διαβάστε περισσότερα...

Ενημερωτική εκστρατεία για το σακχαρώδη διαβήτη


Συνολικά 7.000.000 άτομα παγκοσμίως χάνουν τη ζωή τους από σακχαρώδη διαβήτη που συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών επεισοδίων. Παράλληλα, προκαλεί σημαντικό αριθμό άλλων σοβαρών επιπλοκών, μεταξύ των οποίων χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, μόνιμες βλάβες του αμφιβληστροειδούς, που οδηγούν σε τύφλωση, καθώς επίσης και οι ακρωτηριασμοί.

Όσον αφορά στους ακρωτηριασμούς, τα ποσοστά είναι άκρως ανησυχητικά, εάν ληφθεί υπόψη ότι σήμερα διεθνώς πραγματοποιείται ένας ακρωτηριασμός κάτω άκρου ενός συνανθρώπου μας κάθε 30 δευτερόλεπτα! Σύμφωνα, μάλιστα, με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας για το Σακχαρώδη Διαβήτη, το 70% των ακρωτηριασμών που διενεργούνται σήμερα σε όλο τον κόσμο αφορούν διαβητικούς ασθενείς, οι οποίοι διατρέχουν 25 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να χάσουν το ένα ή και τα δύο πόδια σε σύγκριση με άλλους. Στατιστικά, 1.000.000 άτομα με σακχαρώδη διαβήτη αναγκάζονται να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό ενός άκρου τους σε ετήσια βάση.

Το απογοητευτικό είναι ότι στο εγγύς μέλλον οι αριθμοί αυτοί αναμένεται να αυξηθούν, καθώς ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) προβλέπει αύξηση του αριθμού των διαβητικών αρρώστων έως και 70% μέσα στην επόμενη εικοσαετία. Υπολογίζεται ότι το 2030 θα υπάρχουν 435.000.000 διαβητικοί ασθενείς σε παγκόσμια κλίμακα, αριθμός που το 2003 ήταν 194.000.000, ενώ έως τότε θα έχει διπλασιαστεί και ο αριθμός των ακρωτηριασμών σε όλο τον κόσμο.

Ενημερωτική εκστρατεία και προληπτικές εξετάσεις για το κοινό

Στο πλαίσιο αυτό, η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Παθήσεων Διαβητικού Ποδιού (Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π.) διοργανώνει ενημερωτική εκστρατεία ευαισθητοποίησης και προληπτικών εξετάσεων του κοινού στις 22 - 23 Νοεμβρίου στην Αθήνα. Κατά το διήμερο αυτό θα εγκατασταθεί ειδικό ενημερωτικό περίπτερο στην έξοδο του METRO επί της Πλατείας Συντάγματος, κατά τις ώρες 09:00 - 17:00, στο οποίο θα πραγματοποιείται δωρεάν έλεγχος των ποδιών των ατόμων με διαβήτη από ιατρούς-μέλη της Ε.ΜΕ.ΔΙ.Π., ενώ θα διανέμεται και πληροφοριακό υλικό σχετικό με την πρόληψη των ακρωτηριασμών.

Διαβάστε περισσότερα...

Ψυχοθεραπεία: «Φάρμακo» για τον πόνο στη μέση


Η γνωσιακή και συμπεριφορική ψυχοθεραπεία δεν θεραπεύει μόνο τα τραύματα της ψυχής αλλά και τον πόνο στη μέση!

Βρετανοί επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς που υποφέρουν από χρόνιους πόνους στη μέση έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναρρώσουν ακολουθώντας τη συγκεκριμένη ψυχοθεραπευτική μέθοδο σε σχέση με τους ασθενείς που καταφεύγουν στις συμβατικές λύσεις, όπως είναι η σωματική άσκηση και τα παυσίπονα.

Η εν λόγω ψυχοθεραπεία βοηθά τους ασθενείς να αλλάξουν τον τρόπο που συνηθίζουν να «βλέπουν» τα πράγματα.

Τι σχέση μπορούν να έχουν όλα αυτά με κάποιον που υποφέρει από τη μέση του;
 «Ασφαλώς πρόκειται για ένα οργανικό πρόβλημα, αλλά ο τρόπος που το αντιλαμβανόμαστε επηρεάζει τον τρόπο που το αντιμετωπίζουμε» εξηγεί η Ζάρα Χάνσεν, μέλος της επιστημονικής ομάδας από το Πανεπιστήμιο του Γουόργουικ στη Βρετανία.

«Όταν κάποιος υποφέρει από πόνους στη μέση σκέφτεται συνήθως ότι έχει βλάψει ο ίδιος τον εαυτό του προκαλώντας κάποιο τραύμα. Αυτή η σκέψη τον κάνει να απομακρύνεται από τη φυσική δραστηριότητα και την κίνηση και να φοβάται τον πόνο. Έτσι, οδηγείται σε ακινησία και περισσότερο πόνο» προσθέτει η Χάνσεν.

Όπως αποδείχθηκε από την έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Lancet», το 59% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε γνωστική και συμπεριφορική ψυχοθεραπεία δήλωσε ότι απαλλάχθηκε από το πρόβλημά του.

Διαβάστε περισσότερα...

Ταχύτερη η αποκατάσταση καταγμάτων με νέα υλικά οστεοσύνθεσης


Νέα υλικά οστεοσύνθεσης, που τοποθετούνται στα οστά με τομές μεγέθους κουμπότρυπας, εξασφαλίζουν γρήγορη αποκατάσταση των καταγμάτων των άνω άκρων.
Πρόκειται για λεπτές ανατομικές πλάκες με ειδικές βίδες, που τοποθετούνται στο οστό με ελάχιστο τραυματισμό, καθώς και για ενδομυελικούς ήλους, που χρησιμοποιούνται χωρίς να χρειάζεται να ανοιχθεί όλη η εστία του κατάγματος.

Τα προαναφερθέντα επισημαίνει στο ΑΠΕ ο καθηγητής ορθοπεδικής στο Α.Π.Θ.(Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης),  Αναστάσιος Χριστοδούλου, με αφορμή το 5ο Σεμινάριο Χειρουργικής Άνω Άκρου, το οποίο αρχίζει αύριο στη Θεσσαλονίκη και συνδιοργανώνεται από την Α΄και Β΄Ορθοπεδική Κλινική του Α.Π.Θ. .

Ο κ. Χριστοδούλου τονίζει ότι τα νοσοκομεία Παπανικολάου και Γεννηματάς της Θεσσαλονίκης πρωτοπορούν στις αρθροσκοπήσεις και στις αρθοπλαστικές ώμου, αγκώνα και καρπού, εξασφαλίζοντας καλύτερη ποιότητα ζωής στους ασθενείς.
«Τα τελευταία 3-5 χρόνια, οι επεμβάσεις αυτές γίνονται με νέο σχεδιασμό και με τη χρήση νέων υλικών. Διαρκούν από 1 έως 2,5 ώρες και η βελτίωση στον ασθενή είναι σημαντική. Για παράδειγμα, ένα άτομο που δεν μπορούσε να χτενιστεί λόγω πόνου στον ώμο, μετά από τέτοιες επεμβάσεις, παρουσιάζει σημαντική βελτίωση. Στο νοσοκομείο Παπανικολάου γίνονται 50-60 αρθροσκοπήσεις και 150 αρθροπλαστικές κάθε χρόνο» αναφέρει ο κ. Χριστοδούλου.

Διαβάστε περισσότερα...