Στον «Ριζοσπάστη» του περασμένου Σαββάτου, σε ένα μικρό μαύρο πλαίσιο της σελίδας 22 περνούσε στα ψιλά μία αγγελία τυπωμένη σε πέντε αράδες: «Η Δήμητρα Πέτρουλα αναζητά μέσω της εφημερίδας φωτογραφία του πατέρα της Σωτήρη, αντάρτη του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ στη Λακωνία, από σύντροφο ή συναγωνιστή του, γιατί η ίδια δεν έχει καμία φωτογραφία του. Ο Σωτήρης Πέτρουλας δολοφονήθηκε από το μοναρχοφασιστικό καθεστώς τον Απρίλη του 1948 στις φυλακές της Σπάρτης».
Η τελευταία φορά που η κ. Πέτρουλα αντίκρισε τον πατέρα της ήταν τον παγωμένο Γενάρη του 1946, όταν κοριτσάκι τριάμισι ετών, πέρασε δύο μέρες, τριγυρίζοντας μόνη και νηστική ανάμεσα στα πτώματα της μάνας, των αδελφών της και άλλων τεσσάρων συγγενών που είχαν βασανιστεί και δολοφονηθεί μπροστά της, στην αυλή του σπιτιού τους στο Μοναστήρι Λακωνίας από ντόπιους Χίτες, πρώην συνεργάτες των ναζί και μετέπειτα διώκτες των κομμουνιστών που έλαβαν μέρος στην Αντίσταση.
«Τότε κατέβηκε από το βουνό ο πατέρας μου με τον αδελφό μου τον Βασίλη. Έβαλαν στην κουζίνα τη δωδεκάχρονη αδελφή μου που δεν είχε πεθάνει ακόμη, για να μην τη φάνε ζωντανή τα κοράκια. Αυτό το ελάχιστο μπόρεσαν να κάνουν. Κανείς από το χωριό δεν τόλμησε να πλησιάσει. Λίγες μέρες αργότερα τον θυμάμαι στο μισοσκόταδο να μου φτιάχνει μία φέτα ψωμί με λίγο λάδι και να κυλούν δάκρυα στο μάγουλό μου. Έκτοτε, δεν τον ξαναείδα», διηγείται στο Έθνος η κ. Πέτρουλα.
«Αναζητώ μία φωτογραφία του. Είναι σημαντικό για μένα να δω πως ήταν, λένε ότι του μοιάζω, αλλά ποιος ξέρει… Ο πατέρας μου, μετά από αυτό που συνέβη, άσπρισε μέσα σε μία μέρα. Όταν τον είδε ο αδελφός μου στις φυλακές της Τρίπολης, είπε: «Αν αυτός με τη μακριά γενειάδα δεν ήταν τόσο γέρος και τυφλός, θα έλεγα ότι είναι ο πατέρας μου, τόσο του μοιάζει. Και ήταν αυτός. Θέλω, λοιπόν, να δω την εικόνα του. Προ ετών έστειλα άνθρωπο και στην ασφάλεια μήπως από τους φακέλους υπήρχε κάτι. Μου είπαν ότι δεν έχουν τίποτα. Απευθύνομαι, λοιπόν, σε όποιον μπορεί να βοηθήσει. Θα συμπληρωθεί μέσα μου ένα παζλ ζωής», λέει με φωνή ποτισμένη από τρυφερότητα-εντυπωσιακή, αν αναλογιστεί κανείς τη φρίκη που χάραξε τη ζωή της.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Μεσίστιες είναι σήμερα οι σημαίες στην πανέμορφη αλλά και ξεχασμένη από την πολιτεία Κάσο.
Αν και στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα σήμερα γιορτάζουν την επίσημη ενσωμάτωσή τους με την Ελλάδα, οι κάτοικοι της Κάσου νιώθουν πιο αποκομμένοι και εξοργισμένοι με τη μητέρα πατρίδα παρά ποτέ. Ένα μόνο δρομολόγιο την εβδομάδα τους συνδέει με Πειραιά, Κρήτη και Ρόδο, για το οποίο δεν έχουν ούτε έγκαιρη ενημέρωση για το πότε εκτελείται, όταν εκτελείται βέβαια, καθώς είναι πολύ συχνό το φαινόμενο να μην πραγματοποιείται λόγω κακοκαιρίας και βλαβών, με το νησί να είναι για εβδομάδες αποκλεισμένο.
Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού, λέει η λαϊκή θυμοσοφία και οι κάτοικοι της Κάσου, της Καρπάθου, της Χάλκης και της Ανάφης εδώ και τέσσερις μήνες, με αβέβαιο το μέλλον, βιώνουν τις τραγικές συνέπειες της. Το τακτικό πλοίο της γραμμής «Πρέβελης» βρίσκεται από τα τέλη του Οκτώβρη στο καρνάγιο για συντήρηση και αν και ο συνηθισμένος χρόνος επισκευής είναι ο ένας μήνας, κανείς δεν ξέρει πότε θα επιστρέψει στη γραμμή.
Τι και αν η συμβολή των Κασίων στην εμπορική ναυτιλία ήταν σπουδαία και καθοριστική, η ακτοπλοϊκή σύνδεση του νησιού με την υπόλοιπη Ελλάδα είναι «τιμωρία», όπως λέει χαρακτηριστικά η δήμαρχος του νησιού, Μαίρη Σορώτου-Τσανάκη.
«Στα ακριτικά νησιά οι κάτοικοι κρατούν την πραγματική Ελλάδα ψηλά και , αντί να βοηθηθούμε παραπάνω, μας τιμωρούν που δεν εγκαταλείπουμε το νησί μας και θέλουμε να ζούμε εδώ».
Το 39χρονο πλοίο «Βιτσέντζος Κορνάρος», με μόλις ένα δρομολόγιο την εβδομάδα από τα τρία που εκτελούσε το πλοίο «Πρέβελης», εδώ και τέσσερις μήνες έχει τη σύμβαση της ακριτική γραμμής μέχρι και τις 31-10. Το ταξίδι μαζί του θυμίζει μικρή Οδύσσεια αφού για να φτάσει στο λιμάνι της Κάσου μπορεί να ξεπεράσει τις 28 ώρες…
Πηγή: http://www.enikos.gr
Είχε πέσει από άρμα κατά τη διάρκεια καρναβαλικής παρέλασης.
Έχασε τελικά τη μάχη για τη ζωή ο 55χρονος καρναβαλιστής ο οποίος είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά όταν έπεσε από άρμα κατά τη διάρκεια της καρναβαλικής παρέλαση στις 22 Φεβρουαρίου στο Ρέθυμνο.
Ο 55χρονος, γράφει το flashnews.gr είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Χανίων και εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιδρύματος με κάταγμα στο κρανίο και στον αυχένα.
Δυστυχώς, χθες το βράδυ, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στη ΜΕΘ, κατέληξε.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η οικογένεια του εκλιπόντος έλαβε την απόφαση να προχωρήσει σε δωρεά των οργάνων του 55χρονου.
Η χαρά μετρατράπηκε σε τραγωδία και ο θάνατος σε ζωή μέσα σε μόλις 15 ημέρες.
Εκτέλεση εργασιών στις 9 και 16 Μαρτίου.
Κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα ισχύσουν στις 9 και 16 Μαρτίου, για λίγα λεπτά, λόγω εκτέλεσης εργασιών στη νέα εθνική οδό Αθηνών – Κορίνθου.
Συγκεκριμένα, όπως ανακοινώθηκε, λόγω εκτέλεσης εργασιών εγκατάστασης ορθογωνικών βρόγχων καταγραφής στοιχείων κυκλοφορίας, θα πραγματοποιηθεί πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων στη Ν.Ε.Ο. Αθηνών - Κορίνθου, στο ύψος της χ/θ 38+950, ρεύμα κυκλοφορίας προς Κόρινθο, περιοχής Δήμου Μεγαρέων, στις 9 και 16-3-2015, για μέγιστο χρονικό διάστημα οκτώ λεπτών, μεταξύ των ωρών 12:00 έως 12:30.
Οι οδηγοί των οχημάτων παρακαλούνται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί κατά τη διέλευσή τους από τα σημεία των εργασιών και να ακολουθούν την υπάρχουσα οδική σήμανση.
Ο ήχος από την έκρηξη ακούστηκε σε μεγάλο μέρος της πόλης.
Νάρκη, που είχε εντοπιστεί στο βόρειο λιμάνι της Πάτρας πριν από περίπου δύο εβδομάδες, εξουδετέρωσαν σήμερα πυροτεχνουργοί.
Η εξουδετέρωση της νάρκης έγινε στο λιμάνι, αφού πρώτα είχαν ληφθεί, όλα τα μέτρα ασφαλείας, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Σημειώνεται ότι ο ήχος από την έκρηξη ακούστηκε σε μεγάλο μέρος της Πάτρας, αλλά και γειτονικών περιοχών, ενώ ταυτόχρονα έγινε αισθητή και ασθενής σεισμική δόνηση.
Η νάρκη που εξουδετερώθηκε είχε βάρος περίπου 400 κιλών, ενώ όπως εκτιμάται πιθανόν να είχε ποντιστεί, κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
