Αιτία η παραίτηση Θεοχάρη.
Προσωρινή αναστολή των χορηγήσεων ορισμένων πιστοποιητικών μέσω του συστήματος TAXISnet φέρνει η παραίτηση του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, Χάρη Θεοχάρη.
Πρόκειται για πιστοποιητικά που πρέπει να φέρουν μηχανική επιτύπωση της υπογραφής του γενικού γραμματέα.
Έτσι, σύμφωνα και με την ανακοίνωση της γενικής γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, «αναστέλλεται έως την Τρίτη η χορήγηση πιστοποιητικών ΕΝ.Φ.Ι.Α. και των Αποδεικτικών Φορολογικής Ενημερότητας καθώς και των αντιγράφων εκκαθαριστικών Φόρου Ακίνητης Περιουσίας ετών 2010-2013 και Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων οικ. ετών 2012-2014».
Επιπλέον, «για τις δηλώσεις Φ.Ε.Φ.Π. οικ. έτους 2014 που συνεχίζουν να υποβάλλονται κανονικά, αναστέλλεται η έκδοση Διοικητικής Πράξης Προσδιορισμού του Φόρου επίσης έως την Τρίτη, 10/6. Το ίδιο ισχύει για τις εκκρεμείς πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού ηλεκτρονικών τροποποιητικών δηλώσεων Φ.Α.Π. ετών 2011, 2012 & 2013».
Όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση «η ολοκλήρωση της διαδικασίας εκκαθάρισης των δηλώσεων που θα βρίσκονται εξ αυτού του λόγου σε εκκρεμότητα θα πραγματοποιηθεί αμέσως μετά την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διοικητικών ενεργειών για την αναπλήρωση των αρμοδιοτήτων του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, οπότε θα επαναλειτουργήσουν και οι υπηρεσίες χορήγησης πιστοποιητικών».
Η συνεξέλιξη γονιδίων – πολιτισμού ακολουθεί κοινή πορεία.
Ο τρόπος με τον οποίο τρεφόμαστε, ανακαλύπτουμε τον κόσμο και αλληλεπιδρούμε με τους άλλους μπορεί να επηρεάσει τα γονίδιά μας.
Στο πέρασμα των χρόνων το ανθρώπινο είδος εξελίχθηκε και προσαρμόστηκε ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούσαν στο περιβάλλον του και απ’ ό,τι φαίνεται… δεν τα έχει πάει και πολύ άσχημα.
Πώς όμως μπορεί η σύγχρονη κοινωνία να επηρεάσει τα παιδιά του μέλλοντος (και κατά συνέπεια… τον άνθρωπο του μέλλοντος);
Ο άνθρωπος, για παράδειγμα, δε θα έπρεπε να είναι σε θέση να πίνει γάλα. Οι πρόγονοί του τουλάχιστον δε μπορούσαν, γράφει ο Jason G Goldman στο BBC. Η ικανότητα αυτή εμφανίστηκε στο ανθρώπινο είδος πριν από περίπου 9.000 χρόνια, όταν οι πρόγονοί μας κατάφεραν να πιουν γάλα χωρίς να αρρωσταίνουν.
Κι αν τα παιδιά μπορούσαν να το κάνουν (μητρικός θηλασμός), οι ενήλικες απέκτησαν την ικανότητα να μπορούν να χωνεύουν το γάλα μόνο όταν στράφηκαν προς τη γαλακτοκομία.
Φαίνεται ότι οι πολιτισμοί που έχουν ιστορία με τη… γαλακτοκομία, εμφανίζουν πιο υψηλά ποσοστά ανοχής στη λακτόζη –και κατά συνέπεια του γονιδίου που σχετίζεται με αυτήν- σε σχέση με όσους δεν ανέπτυξαν και τόσο την γαλακτοκομική παραγωγή.
Η κατανάλωση του γάλακτος αποτελεί ένα μόνο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι παραδόσεις και οι πολιτιστικές πρακτικές μπορούν να επηρεάσουν την πορεία εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Παραδοσιακά, ο πολιτισμός και γενετική θεωρούνταν ως δύο ανεξάρτητες πορείες, όμως οι ερευνητές αρχίζουν να συνειδητοποιούν σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, ότι ανάμεσα σε αυτά τα δύο υπάρχει μια άρρηκτη σχέση και πως το ένα επηρεάζει τη φυσική πρόοδο του άλλου.
Οι επιστήμονες το αποκαλούν «συνεξέλιξη γονιδίων-πολιτισμού».
Για ποιο λόγο είναι σημαντικό όμως αυτό;
Αν μπορέσουμε να καταλάβουμε πώς οι πολιτιστικές επιρροές επιδρούν επάνω στο γενετικό μας κώδικα, και πώς οι ίδιες διαδικασίες βρίσκουν εφαρμογή και σε άλλα πλάσματα, τότε θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε καλύτερα πώς ο τρόπος με τον οποίο δρούμε ως κοινωνία στις μέρες μας, θα μπορούσε να επηρεάσει το μέλλον μας.
Ένα άλλο παράδειγμα του πώς ο πολιτισμός επηρεάζει τα γονίδιά μας, είναι και αυτός της καλλιέργειας γιαμ και της αντίστασης στην ελονοσία.
Στις περισσότερες περιοχές της Αφρικής, οι λαοί δίνουν «μάχη» με την ελονοσία. Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, το 2010 καταγράφηκαν περίπου 219 εκατομμύρια περιστατικά ελονοσίας σε όλον τον κόσμο και τα 660.000 επέφεραν το θάνατο στους ασθενείς. Πάνω από το 90% αυτών ζούσαν στην Αφρική.
Υπάρχουν όμως ορισμένοι άνθρωποι, οι οποίοι φαίνεται πως έχουν ένα φυσικό μηχανισμό άμυνας. Τα ερυθρά αιμοσφαίριά τους -που συνήθως έχουν σχήμα πεπλατυσμένου δίσκου- έχουν σχήμα ημισελήνου ή δρεπανοκυτταρικό. Λόγω του περίεργου αυτού σχήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, μπορεί να προκληθεί απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε πόνο και βλάβες στα όργανα. Όμως, λόγω μιας βιολογικής ιδιορρυθμίας, το γονίδιο της δρεπανοκυτταρικής μπορεί να δρα προστατευτικά έναντι της ελονοσίας.
Έτσι, σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, όπου τα ποσοστά εμφάνισης ελονοσίας είναι πολύ υψηλά (όπως η Αφρική), η φυσική επιλογή μπορεί να ευνοεί τα δρεπανοειδή κύτταρα.
Οι κοινότητες που καλλιεργούν γιαμ εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά να έχουν το γονίδιο της δρεπανοκυτταρικής, συγκριτικά με άλλες στην ίδια περιοχή, που ακολουθούν όμως διαφορετικές γεωργικές πρακτικές.
Προκειμένου να μπορέσουν να προχωρήσουν στην καλλιέργεια του γιαμ, οι κοινότητες έπρεπε να κόψουν δέντρα. «Η αφαίρεση των δέντρων είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί το ποσοστό του στάσιμου νερού όταν έβρεχε, κάτι που παρείχε με τη σειρά του ‘γόνιμο έδαφος’ αναπαραγωγής για τα κουνούπια-φορείς της ελονοσίας» σύμφωνα με τον βιολόγο του πανεπιστημίου του St Andrews, Kevin Laland.
Περισσότερα κουνούπια σημαίνουν πιο πολλή ελονοσία, κάτι που με τη σειρά του δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για προσαρμογή των δρεπανοκυτταρικών γονιδίων.
Έτσι, ενώ η δρεπανοκυτταρική αναιμία προστατεύει έναντι της ελονοσίας, αυτό που επέτρεψε στην εξελικτική διαδικασία να «ενεργήσει» ήταν η ανθρώπινη παρέμβαση μέσω της καλλιέργειας του γιαμ.
Βέβαια, δεν είναι όλα τα παραδείγματα συνεξέλιξης πολιτισμού και γονιδίων το ίδιο ευεργετικά.
Οι Πολυνήσιοι, για παράδειγμα, εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά παγκοσμίως σε διαβήτη τύπου ΙΙ.
Μια ομάδα ερευνητών ανακάλυψε ότι οι Πολυνήσιοι εμφανίζουν ιδιαίτερα υψηλή συχνότητα στην παραλλαγή ενός γονιδίου που ονομάζεται PPARGC1A και πιστεύουν ότι αυτό ευθύνεται για τα υψηλά ποσοστά διαβήτη τύπου ΙΙ, ή πως αυτό τουλάχιστον ίσχυε σε πολύ μεγάλο βαθμό στο παρελθόν.
Οι ερευνητές εκτιμούν ακόμη ότι αυτό σχετίζεται με την εξερευνητική φύση των προγόνων τους. Οι Πολυνήσιοι ήταν πολύ δεινοί εξερευνητές και έκαναν μακρινά ταξίδια στον ωκεανό, κατά τη διάρκεια των οποίων αντιμετώπιζαν δυσκολίες όπως έλλειψη τροφής και πείνα καθώς και δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες. Αυτό μπορεί να ενθάρρυνε το «λιτό μεταβολισμό», ο οποίος επιτρέπει στον οργανισμό του ανθρώπου να δημιουργεί αποθέματα λίπους πιο γρήγορα όταν βρίσκει φαγητό.
Η φυσική επιλογή μπορεί να αύξησε τη συχνότητα των συσχετιζόμενων παραλλαγών γονιδίων μεταξύ τους. Όμως, το είδος του μεταβολισμού που ενδεχομένως να ήταν χρήσιμος στους εξερευνητές εκείνης της εποχής, μπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία και διαβήτη τύπου ΙΙ στις σύγχρονες κοινωνίες.
Έτσι, οι σύγχρονοι Πολυνήσιοι μπορεί να έχουν κληρονομήσει μια ευαισθησία στο διαβήτη τύπου ΙΙ, όχι επειδή κάνουν καθιστική ζωή, αλλά επειδή οι πρόγονοί τους αποφάσισαν να… μπουν μέσα σε μερικά κανό και να εξερευνήσουν τον πλανήτη!
Τι μας επιφυλάσσει το μέλλον
Οι πολιτιστικές επιδράσεις στην εξέλιξη του ανθρώπου μπορεί να συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς, όμως στην παρούσα φάση είναι σχεδόν αδύνατο να προβλέψει κανείς πώς και τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Τι είδους γενετικές προσαρμογές θα προκύψουν ως αποτέλεσμα της τεχνολογικής κοινωνίας στην οποία ζούμε; Οι προσαρμογές αυτές θα έχουν παγκόσμια εφαρμογή, ή μόνο ανάμεσα στις κοινωνίες που έχει αναπτυχθεί και υιοθετηθεί η τεχνολογία;
Πώς θα επηρεάσουν οι διεπαφές ανθρώπων-μηχανών, όπως τα ρομποτικά προσθετικά ή νευρωνικά εμφυτεύματα, τα γονίδιά μας; Μήπως η τάση προς βίαια σπορ σε ορισμένες κοινωνίες οδηγήσουν σε τέτοιου είδους γονιδιακές προσαρμογές, που ο άνθρωπος να μπορεί να παραμένει προστατευμένος έναντι τραυμάτων στο κεφάλι;
Και ποιες ερωτήσεις, που τώρα δε μας περνάνε καν από το μυαλό, θα πρέπει να αρχίσουμε να… αναρωτιόμαστε;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι η γενετική και ο ανθρώπινος πολιτισμός δεν είναι δύο ξεχωριστά πράγματα. Η δυσκολία έγκειται στο να αναγνωρίσουμε και να καταλάβουμε πώς το ένα επηρεάζει το άλλο.
Κοινή συνισταμένη ο... έρωτας.
Τι κοινό μπορεί να έχουν οι ακρίδες με τον άνθρωπο; Φαίνεται, ότι τα μικροσκοπικά αυτά έντομα –σε σχέση με ένα μέσο άνθρωπο- έχουν ένα κοινό τελετουργικό, σε ό,τι αφορά το… ζευγάρωμα!
Και χωρίς να θέλουμε να προκαταβάλουμε πού μπορεί να πάει ο νους σας, αυτό στο οποίο αναφερόμαστε είναι ότι πριν από την… πράξη, προηγείται ένα πλουσιοπάροχο γεύμα.
Ο έρωτας περνάει από το στομάχι δε λένε;
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail, ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα θηλυκά έντομα είναι πιο πιθανό να ζευγαρώσουν με ένα αρσενικό, που τους έχει πάει τροφή, με τη μορφή μιας γιγαντιαίας -για τις διαστάσεις τους- μπάλας ζελέ (συνήθως στο ένα τρίτο του μεγέθους τους).
Μάλιστα, εκείνα τα αρσενικά που τολμήσουν να διανοηθούν ότι θα μπορούσαν να ζευγαρώσουν μαζί τους, χωρίς να έχουν φροντίσει να ικανοποιήσουν πρώτα το στομάχι των θηλυκών… το πιο πιθανό είναι να απορριφθούν κλοτσηδόν!
Το να προσφέρουν τα αρσενικά στα θηλυκά δώρα με τη μορφή τροφής κατά τη διάρκεια των ερωτοτροπιών ή του ζευγαρώματος, είναι κάτι κοινό στον κόσμο των εντόμων. Ωστόσο, οι εντομολόγοι εκφράζουν διαφορετικές απόψεις ως προς το γιατί εξελίχθηκε αυτή η πρακτική.
Οι δύο βασικές θεωρίες είναι ότι τα αρσενικά χρησιμοποιούν την τροφή για να αποσπάσουν την προσοχή των θηλυκών, έτσι ώστε να μπορέσουν να ζευγαρώσουν για περισσότερο διάστημα, ή επειδή αν τα θηλυκά τραφούν καλά, διασφαλίζονται γεροί απόγονοι.
Ο εξελικτικός βιολόγος από το πανεπιστήμιο του Σάσεξ Dr James Gilbert, ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Ντέρμπι Karim Vahed και ερευνητές από την Ακαδημία Επιστημών της Καλιφόρνια και από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Ciudad Victoria στο Μεξικό, στην προσπάθειά τους να λύσουν το «μυστήριο» γύρω από τα τελετουργικά του φλερτ των εντόμων, μελέτησαν 44 είδη από ακρίδες (γνωστές ως katydids).
Η μελέτη τους, αποκάλυψε ότι οι αρσενικές ακρίδες προσφέρουν ένα πλουσιοπάροχο γεύμα στις θηλυκές ακρίδες, για να παρατείνουν τη μεταφορά σπέρματος, διασφαλίζοντας όχι τόσο την «ποιότητα» των απογόνων, όσο την… ποσότητά τους.
Τα συμπεράσματα των ερευνών τους θα δημοσιευτούν στο επιστημονικό περιοδικό Evolution.
Την έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών στα 4,5 δισεκατομμύρια της ζωής του βιώνει ο πλανήτης.
Την έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών στα 4,5 δισεκατομμύρια της ζωής του βιώνει ο πλανήτης Γη σύμφωνα με μελέτη του αμερικανικού πανεπιστημίου Duke.
Όπως αναφέρει η μελέτη εξαφανίζονται 100 ως 1000 είδη ανά εκατομμύριο ετησίως, ρυθμός 1000 φορές υψηλότερος από τον αυτόν που προστάζει η κανονική εξέλιξη των ειδών, χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση στα οικοσυστήματα.
Συνολικά έχουν εντοπιστεί και κατηγοριοποιηθεί περίπου 1,9 εκατ. είδη, με τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι ο αριθμός τους κυμαίνεται από 5 έως 11 εκατομμύρια.
Κυριότερη ανθρωπογενής αιτία εξαφάνισης των ειδών είναι η καταστροφή των ενδιαιτημάτων της βιοποικιλότητας (ζώων και φυτών).
Η μελέτη βασίστηκε στη γενετική εξέταση των ζώων σε βάθος χρόνου. Με βάση την εξελικτική διαδικασία, βιολόγοι υπολόγισαν ότι κατά μέσο όρο ένα είδος σπονδυλωτού «γεννά» ένα άλλο συγγενικό είδος κάθε 10 εκατ. χρόνια.
Ωστόσο, λόγω της ανθρώπινης παρέμβασης ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών έχει ξεπεράσει αυτόν της εμφάνισης νέων (διαβάστε εδώ ποια είναι τα δέκα πιο εντυπωσιακά είδη του 2010) με αποτέλεσμα η βιοποικιλότητα να μειώνεται 1000 φορές ταχύτερα σε αντίθεση με αυτό που συνέβαινε πριν ο άνθρωπος αποφασίσει να αυτοανακηρυχθεί σε “κύριο και κτήτορα” της φύσης.
Για να υπολογίσουν τους ρυθμούς εξαφάνισης πριν την εμφάνιση του σύγχρονου ανθρώπου, εδώ και 200.000 χρόνια, ο επικεφαλής της μελέτης, βιολόγος Στιούαρτ Πιμ και οι συνεργάτες του επεξεργάστηκαν δεδομένα από απολιθώματα και χρησιμοποίησαν μαθηματικά μοντέλα για τις περιπτώσεις που δεν είχαν επαρκή στοιχεία.
Η ανάλυση αυτή αποκάλυψε ότι πριν την εξέλιξη του ανθρώπου, εξαφανιζόταν λιγότερο από ένα είδος ανά εκατομμύριο.
Οι επιστήμονες δεν μπορούν να προβλέψουν με ακρίβεια πότε θα επέλθει η κατάρρευση των οικοσυστημάτων με αυτούς τους ρυθμούς εξαφάνισης των ειδών, ωστόσο η εξέλιξη αυτή θεωρείται βέβαιη.
Η πορεία προς την αφάνιση των ειδών μπορεί τουλάχιστον να επιβραδυνθεί με την ενεργό εμπλοκή των πολιτών στις προσπάθειες προστασίας των ειδών , αλλά και τη χρήση των νέων τεχνολογιών (όπως πχ τα drones της Google που παρακολουθούν τη λαθροθηρία στην Αφρική).
Για την ιστορία, οι προηγούμενες πέντε μαζικές εξαφανίσεις των ειδών που εξάλειψαν τουλάχιστον τα μισά έλαβαν χώρα πριν από 440 εκατ. χρόνια, 375 έως 359 εκατ., 252 εκατ. (η μεγαλύτερη από όλες, προκάλεσε την καταστροφή τουλάχιστον του 90% των ειδών), 201 εκατ. και 66 εκατ. χρόνια (εξαφάνιση δεινοσαύρων πιθανώς από πτώση αστεροειδούς).
Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».
Πηγή: http://www.econews.gr
Ή πώς ανοίγεις 10.000 καταστήματα σε μία μέρα….
Η γαλλική φίρμα καταστημάτων λιανικής Comptoir des Cotonniers έβαλε σκοπό να φέρει την επανάσταση στα ψώνια, εγκαινιάζοντας αυτό που θα μείνει στην ηλεκτρονική Ιστορία ως «fast shopping»!
Μετά το fast food λοιπόν, η επόμενη τρέλα ακούει στο όνομα της εφαρμογής της γνωστής παριζιάνικης αλυσίδας casual ρουχισμού που επιτρέπει στον χρήστη να αγοράζει ρουχαλάκια σε μόλις 20 δευτερόλεπτα από 10.000 σημεία της Γαλλίας, που δεν είναι άλλα φυσικά από στάσεις λεωφορείων.
Κι αν η τεχνολογία κινείται πια με την ταχύτητα του φωτός, η μόδα είναι φαίνεται υποχρεωμένη να υποταχθεί στους καταιγιστικούς ρυθμούς της και τις ασύλληπτες καινοτομίες. Χορεύοντας λοιπόν στον σκοπό της τεχνολογίας, η Comptoir des Cotonniers δεν περιορίζεται μόνο σε στάσεις λεωφορείων, αλλά μέσω των διαδραστικών διαφημίσεών της επιτρέπει στον χρήστη να αγοράζει στη στιγμή τα ρούχα της από τραπεζάκια σε καφέ και μπαρ, από νοικιασμένα αυτοκίνητα, από περιοδικά και εφημερίδες, ακόμα και από μπλουζάκια και τσάντες!
Κατεβάζοντας λοιπόν το σχετικό app, μπορείς με το τηλέφωνό σου να σκανάρεις κάθε διαφήμιση της φίρμας που βλέπεις, όπου κι αν τη βλέπεις, να επιλέξεις το ρουχαλάκι των ονείρων σου και αυτό να σου έρθει πακετάκι στην οικία σου, καθώς η εφαρμογή αποθηκεύει όλα σου τα στοιχεία, από πιστωτικές κάρτες και λογαριασμούς τραπέζης μέχρι και σημεία παράδοσης. Το μόνο που έχεις να κάνεις λοιπόν είναι να επικεντρώσεις το κινητό σου στη διαφήμιση, να επιλέξεις το αντικείμενο και σε λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα αυτό θα είναι έτοιμο για shipping.
Το μέλλον χτυπά λοιπόν και το shopping…
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
