Τα προβλήματα οφείλονται στην ανεπάρκεια ωαρίων.
Σε υπογονιμότητα οδηγεί κατά κύριο λόγο η πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, δηλαδή η εξάντληση των ωοθυλακίων και ωαρίων μιας γυναίκας ηλικίας κάτω των 40 ετών.
Μπορούν, όμως, να παρατηρηθούν και άλλα προβλήματα υγείας στη γυναίκα, εξ αιτίας της πολύ πρώιμης έκπτωσης της ορμονικής λειτουργίας της ωοθήκης, όπως οστεοπόρωση και βλάβες του καρδιαγγειακού συστήματος. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η χορήγηση ορμονικής θεραπείας υποκατάστασης για ορισμένα χρόνια, προκειμένου να προστατευθούν οι γυναίκες αυτές από την έλλειψη οιστρογόνων, αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Οι αιτίες αυτού του προβλήματος δεν είναι ακόμα πλήρως γνωστές. Είναι, όμως, γνωστό ότι σ΄ ένα σημαντικό ποσοστό υπάρχει κληρονομική προδιάθεση, ενώ σε άλλες σπανιότερες περιπτώσεις υπάρχουν γενετικά αίτια, τα οποία μπορεί να συνδέονται και με άλλα προβλήματα υγείας. Επίσης, υπάρχουν ιατρογενείς λόγοι, όπως η αφαίρεση των ωοθηκών, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία στην οποία υποβάλλονται οι γυναίκες που έχουν προσβληθεί από καρκίνο» εξήγησε ο καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο ΑΠΘ, Βασίλειος Ταρλατζής, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο πλαίσιο του 12ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Μαιευτικής και Γυναικολογίας.
Σύμφωνα με προσωπικές εκτιμήσεις του κ Ταρλατζή, οι οποίες όπως είπε δεν είναι τεκμηριωμένες από επιστημονικές έρευνες, ένα ποσοστό 10% των γυναικών παρουσιάζει πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια.
«Τα τελευταία χρόνια η ηλικία απόκτησης του πρώτου παιδιού στη χώρα μας, όπως και στις περισσότερες δυτικές κοινωνίες, έχει αυξηθεί κατά περίπου 7-10 χρόνια. Ενώ, λοιπόν, η ηλικία απόκτησης πρώτου παιδιού ήταν 20-25 χρόνια τώρα είναι 30-35. Επειδή οι γυναίκες αποκτούν σε μεγαλύτερη ηλικία παιδί, διαπιστώθηκε ότι κάποιες από αυτές παρουσιάζουν πρόωρη εξάντληση των ωοθυλακίων και ωαρίων με αποτέλεσμα τη μείωση της γονιμότητας και την έκπτωση της παραγωγής των ορμονών από τις ωοθήκες, γεγονός που συνιστά την έννοια της ωοθηκικής ανεπάρκειας» πρόσθεσε ο κ Ταρλατζής.
Η λύση που προτείνεται για γυναίκες, που δεν είναι έτοιμες να αποκτήσουν παιδί είναι η κρυοσυντήρηση των ωαρίων τους σε νεαρή ηλικία, τότε που υπάρχουν σε αφθονία, ούτως ώστε να μπορέσουν να τεκνοποιήσουν αργότερα όταν δεν θα έχουν επαρκή ωάρια.
Εξάλλου, στις γυναίκες που λαμβάνουν φάρμακα για τη διέργερση των ωοθηκών
προκειμένου να ληφθούν πολλά ωάρια για εξωσωματική γονιμοποίηση, εφαρμόζεται πλέον μια νέα τεχνική προκειμένου να αποφευχθεί το σύνδρομο της υπερδιέγερσης των ωοθηκών.
Το σύνδρομο αυτό είναι μία από τις επιπλοκές της φαρμακευτικής διέγερσης των ωοθηκών και έχει ως συνέπεια τη μεγάλη διόγκωσή τους, λόγω της παραγωγής πολλών ωοθυλακίων και, επί πλέον, τη διαφυγή υγρού από αυτά στην κοιλιά, με αποτέλεσμα να προκαλείται έντονη δυσφορία στη γυναίκα. Το φαινόμενο αυτό πυροδοτείται σε κάποιες γυναίκες από το τελευταίο φάρμακο, που χορηγείται (χοριακή γοναδοτροπίνη) και επιδεινώνεται σε περίπτωση εγκυμοσύνης, λόγω της αυξανόμενης παραγωγής της χοριακής γοναδοτροπίνης από το έμβρυο ή τα έμβρυα.
«Μέχρι πρόσφατα, παρά την προσπάθεια των ειδικών γιατρών, δεν ήταν πάντοτε δυνατόν να αποτραπεί η εμφάνιση της επιπλοκής αυτής.
Τον τελευταίο καιρό, ένα καινούργιο πρωτόκολλο διέγερσης των ωοθηκών επιτρέπει την επιτυχή ωρίμανση και λήψη των ωαρίων, χωρίς την εμφάνιση του συνδρόμου.
Επί πλέον, τα γονιμοποιημένα ωάρια μπορούν να καταψυχθούν, ώστε να μεταφερθούν με απόλυτη ασφάλεια στον επόμενο κύκλο της γυναίκας. Με τον τρόπο αυτό είναι σήμερα δυνατόν να αποφευχθεί πλήρως αυτή η βασανιστική και πολλές φορές επικίνδυνη επιπλοκή στις γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση. Ως εκ τούτου, η μέθοδος αυτή συνιστά μία σημαντική πρόοδο στην ασφάλεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης», ανέφερε ο κ Ταρλατζής.
Λόγω της αύξησης τα τελευταία χρόνια των τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παρατηρούνται πλέον συχνά πολύδυμες κυήσεις, οι οποίες θεωρούνται υψηλού κινδύνου και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.
«Ενώ η συχνότητα των διδύμων φυσικών κυήσεων είναι 1%, στις γυναίκες που κάνουν, εξωσωματική είναι 25%, ενώ η συχνότητα των φυσικών τρίδυμων κυήσεων που είναι μία στις 3200 γεννήσεις, στις γυναίκες που κάνουν εξωσωματική είναι μία στις 22. Στις μονήρεις κυήσεις η συχνότητα προεκλαμψίας είναι 7%, στις δίδυμες 14% και στις τρίδυμες 21%.
Η συχνότητα εγκεφαλικής παράλυσης στα δίδυμα είναι 5 φορές μεγαλύτερη από ότι στις μονήρεις κυήσεις, ενώ στα τρίδυμα είναι 20 φορές μεγαλύτερη, γεγονός που οφείλεται στα προβλήματα της προωρότητας, της υπολειπόμενης ενδομήτριας ανάπτυξης των πολυδύμων εμβρύων και των επιπλοκών που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του τοκετού. Άρα θεωρούνται υψηλού κινδύνου κυήσεις και χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα και προσοχή», ανάφερε ο καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Άρις Αντσακλής.
Τόσο ο κ Αντσακλής όσο και ο κ Ταρλατζής επισήμαναν ότι όταν γίνεται εξωσωματική γονιμοποίηση το σωστό είναι να εμφυτεύονται στις γυναίκες κάτω των 40 ετών ένα ή το πολύ δύο γονιμοποιημένα ωάρια. Μάλιστα ο κ Αντσακλής χαρακτήρισε ως ιατρικό σφάλμα τις πολύδυμες κυήσεις μετά από εξωσωματική.
Με τη νέα θεραπεία παρατηρήθηκε βελτίωση στις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου.
Στις νεότερες εξελίξεις για την θεραπεία της νόσου Cushing, 100 χρόνια μετά την πρώτη περιγραφή της, αναφέρθηκαν οι επιστήμονες του Τμήματος Νευροενδοκρινολογίας της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ενημέρωσης για τη νόσο.
O κ. Γ. Μαστοράκος, Πρόεδρος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας και της Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων, Αν. Καθηγητής, Ενδοκρινολογική Μονάδα, Β’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Αρεταίειο, χαιρετίζοντας την εκδήλωση, είπε: «Σήμερα, 100 χρόνια μετά την πρώτη περιγραφή της νόσου Cushing, και παρά της προόδους που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, η έγκαιρη διάγνωση της νόσου παραμένει μία πρόκληση».
Η νόσος Cushing αποτελεί μία σχετικά σπάνια ενδοκρινική νόσο που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική έκκριση κορτιζόλης στον οργανισμό και οφείλεται στην υπερέκκριση μίας ορμόνης (της ACTH) από καλοήθες αδένωμα (όγκο) της υπόφυσης. Τα συμπτώματα της νόσου είναι ποικίλα, ενώ πολλά - όπως για παράδειγμα η αύξηση βάρους, ο διαβήτης, η υπέρταση, και η εύκολη κόπωση – συχνά αποδίδονται σε άλλες πιο κοινές παθήσεις.
Το γεγονός αυτό δυσκολεύει την έγκαιρη διάγνωση, η οποία μπορεί να καθυστερήσει έως και 6 χρόνια σε ορισμένους ασθενείς, ενώ συχνά απαιτούνται πολλαπλές επισκέψεις σε ιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων και σειρά ειδικών εξετάσεων. Συνεπώς, η ευαισθητοποίηση της ιατρικής κοινότητας, αλλά και του κοινού, είναι επιτακτική, καθώς υπάρχουν συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά της νόσου, όπως η παχυσαρκία κορμού (συσσώρευση λίπους στην κοιλιά με λεπτά άνω και κάτω άκρα), το πανσεληνοειδές προσωπείο (στρογγυλό, ερυθρό, φουσκωμένο πρόσωπο), οι πορφυρές ραβδώσεις του δέρματος στην κοιλιά, τους μηρούς και τους μαστούς, ο εύκολος μωλωπισμός, και τα κατάγματα.
Όταν υπάρχει σοβαρή υποψία για τη νόσο, η παραπομπή σε ενδοκρινολόγο είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιβεβαιωθεί ή να αποκλεισθεί η διάγνωση.
Αν η νόσος δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα και αποτελεσματικά, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές στην υγεία των ασθενών, όπως για παράδειγμα διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση), λοιμώξεις, θρομβώσεις και υψηλή χοληστερίνη και τριγλυκερίδια (υπερλιπιδαιμία), μειώνοντας κατά πολύ το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών. Η κα. Ν. Καραβιτάκη, Ενδοκρινολόγος, Διευθύντρια στο Oxford Centre for Endocrinology and Metabolism του Νοσοκομείου Churchill της Οξφόρδης, παρουσιάζοντας πρόσφατο ερευνητικό έργο, το οποίο πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία των Ενδοκρινολογικών Τμημάτων της Οξφόρδης και του Ευαγγελισμού σχετικά με τη θνησιμότητα και τις επιπλοκές της νόσου χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Η θνησιμότητα των ασθενών με νόσο Cushing είναι μέχρι και 8 φορές υψηλότερη σε σύγκριση με τον αντίστοιχο υγιή πληθυσμό, ιδιαίτερα στους ασθενείς εκείνους στους οποίους δεν επιτυγχάνεται επαρκής έλεγχος της νόσου. Δυστυχώς, ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, αρκετές και μάλιστα σημαντικές κλινικές επιπτώσεις που σχετίζονται με τη νόσο Cushing όπως η υπέρταση, η δυσλιπιδαιμία και η οστεοπενία ή οστεοπόρωση, παραμένουν. Το γεγονός αυτό ίσως οφείλεται στη καθυστερημένη διάγνωση.»
Μέχρι στιγμής, η καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση για τη νόσο Cushing είναι η χειρουργική εξαίρεση του αδενώματος της υπόφυσης, η οποία πραγματοποιείται από εξειδικευμένο νευροχειρουργό μέσω της διασφηνοειδικής οδού. Στην περίπτωση που η εγχείρηση δεν είναι αποτελεσματική άλλες θεραπευτικές επιλογές είναι: η ακτινοβολία της υπόφυσης και η αμφοτερόπλευρη λαπαροσκοπική επινεφριδεκτομή. Παράλληλα, μπορεί να χορηγηθούν φάρμακα που αναστέλλουν τη παραγωγή κορτιζόλης.
«Παρά της υπάρχουσες θεραπευτικές επιλογές, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντικό θεραπευτικό κενό στην αντιμετώπιση της νόσου Cushing» ανέφερε ο κ. Σ. Τσαγκαράκης, Ενδοκρινολόγος, Συντονιστής Διευθυντής του Τμήματος Ενδοκρινολογίας και Διαβητολογικού Κέντρου στο Νοσοκομείο «Ο Ευαγγελισμός», ενώ εξήγησε, «Δυστυχώς με το χειρουργείο δεν θεραπεύονται όλοι οι ασθενείς, ενώ ακόμη και στις επιτυχείς επεμβάσεις η νόσος μπορεί να υποτροπιάσει. Εκτιμάται ότι το 25-35% των περιπτώσεων δεν αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με την νευροχειρουργική επέμβαση. Ο χειρισμός των ασθενών αυτών με τα διαθέσιμα φάρμακα ή τα άλλα θεραπευτικά μέσα δεν είναι πάντοτε εύκολος και προϋποθέτει την αντιμετώπιση των περιπτώσεων αυτών σε εξειδικευμένα ενδοκρινολογικά κέντρα».
Πρόσφατα ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) ενέκρινε τη κυκλοφορία ενός νέου φαρμακευτικού σκευάσματος, την πασιρεοτίδη (Signifor), η οποία ανήκει στα ανάλογα σωματοστατίνης, για τη θεραπεία ενήλικων ασθενών με νόσο Cushing, οι οποίοι δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση ή στους οποίους η χειρουργική επέμβαση δεν ήταν επιτυχής. Η πασιρεοτίδη αποτελεί την πρώτη στοχευμένη φαρμακευτική θεραπεία για τη νόσο Cushing, καθώς αναστέλλει την υπερπαραγωγή της ACTH από το αδένωμα της υπόφυσης.
Σύμφωνα με μεγάλη πολυκεντρική μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο έγκριτο περιοδικό New England Journal of Medicine και όπως ανέφερε ο κ. Σ. Τσαγκαράκης που συμμετείχε στην έρευνα, στην πλειονότητα των ασθενών που έλαβαν τη θεραπεία, παρατηρήθηκε άμεση μείωση των επίπεδων ελεύθερης κορτιζόλης ούρων (UFC), ενώ σε μία υποομάδα ασθενών επετεύχθη η ομαλοποίηση των επιπέδων αυτών. Επιπλέον, παρατηρήθηκε βελτίωση στις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου, όπως η αρτηριακή πίεση, η χοληστερίνη, το βάρος, και ο δείκτης μάζας σώματος. Η πασιρεοτίδη χορηγείται μέσω υποδόριας ένεσης.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Επηρεάζει την ικανότητα μάθησης.
Η πολλή ζάχαρη μπορεί να σας κάνει πιο… χαζούς, λένε οι επιστήμονες. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια συνέκριναν στο εργαστήριο τις επιπτώσεις από την κατανάλωση σιροπιού από καλαμπόκι που έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη, το οποίο είναι έξι φορές πιο γλυκό από τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο και από ένα συστατικό που περιέχεται σε επεξεργασμένες τροφές με ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που είναι γνωστό ότι ενισχύουν τη μνήμη και την ικανότητα μάθησης.
Έκαναν πειράματα σε δύο ομάδες ποντικιών. Η μία κατανάλωνε επί έξι εβδομάδες αρκετή ζάχαρη, ενώ η άλλη ακολουθούσε υγιεινή διατροφή.
Στην αρχή του πειράματος, τα αποτελέσματα του οποίου δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Physiology, οι επιστήμονες τοποθέτησαν τα ποντίκια σε ένα λαβύρινθο, βάζοντας σημάδια για να τα βοηθήσουν να βρουν τη σωστή διαδρομή.
Έξι εβδομάδες μετά μελέτησαν την ικανότητά τους να «θυμηθούν» τη διαδρομή.
Ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, ο καθηγητής Fernando Gomez-Pinilla, ανέφερε ότι τα ποντίκια που τρέφονταν με ζάχαρη καθυστερούσαν περισσότερο συγκριτικά με τα υπόλοιπα.
«Η κατανάλωση τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη, μπορεί μακροχρόνια να επηρεάσει την ικανότητα του εγκεφάλου να μαθαίνει και να θυμάται πληροφορίες» είπε.
Αντίθετα, η κατανάλωση ξηρών καρπών και ψαριών, όπως ο σολομός, μπορεί να επιφέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.
«Η μελέτη μας καταδεικνύει ότι αυτό που τρώμε επηρεάζει τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Αν προσθέσει κανείς τροφές με ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μπορεί να μειωθεί η “καταστροφή” που γίνεται» πρόσθεσε.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Επτά γερμανικά νοσοκομεία άνοιξαν τις πόρτες τους.
Εκπαίδευση και εργασία με την υπογραφή του γερμανικού συστήματος υγείας θα έχουν την ευκαιρία να λάβουν όσοι Έλληνες γιατροί επιθυμούν. Επτά γερμανικά νοσοκομεία άνοιξαν τις πόρτες τους και ζητούν γιατρούς από την Ελλάδα.
Γερμανοί ειδικοί της υπηρεσίας EURES της Γερμανίας και εκπρόσωποι πολλών γερμανικών νοσοκομείων θα βρεθούν στην Αθήνα την Τρίτη 22 Μαΐου και στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 24 Μαΐου, προκειμένου να διδάξουν στους Έλληνες γιατρούς και νοσηλευτές τον τρόπο εργασίας και τη ζωή στη χώρα τους, ώστε αν επιθυμούν να μεταβούν να εργασθούν στη Γερμανία ή να λάβουν και ειδικότητα.
Οι εκπρόσωποι των νοσοκομείων έρχονται στην Ελλάδα καθώς οι διοικήσεις των νοσηλευτικών ιδρυμάτων έχουν ήδη εκφράσει επιθυμία να προσλάβουν Έλληνες επιστήμονες οι οποίοι όμως θα πρέπει να μιλούν Γερμανικά.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα γίνουν παρουσιάσεις των νοσοκομείων, θα γίνουν συνεντεύξεις με τους ενδιαφερόμενους, προσωπική επικοινωνία και παράλληλα οι Έλληνες επιστήμονες θα μπορούν να προωθήσουν και τα Βιογραφικά τους.
Εκτός αυτού δύο σύμβουλοι EURES της Γερμανίας, θα παράσχουν γενικές πληροφορίες για θέματα που αφορούν τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας στη Γερμανία.
Οι συναντήσεις γίνονται μετά από συνεργασία του ΟΑΕΔ με το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Απασχόλησης EURES της Ελλάδας και με την Υπηρεσία EURES της Γερμανίας.
Τα νοσοκομεία που έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον να προσλάβουν Έλληνες και στέλνουν εκπροσώπους τους είναι:
Katholische Kliniken Kleve, LVR-Klinik Bedburg-Hau, Katholische Hospitalvereinigung Weser-Egge gGmbH, SLK-Kliniken Heilbronn GmbH Klinikum am Plattenwald, Universitätsklinikum Aachen (UKA), BeneVit Pflege in Hessen GmbH Haus Rosengarten, Senioren-Appartments am Isar Hochufer.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Μειώθηκαν ως και 40% - Αύξηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης.
Μείωση μισθών έως και 40% αλλά και αύξηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και της εισφοροδιαφυγής, εμφανίζουν τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας για το πρώτο τετράμηνο του τρέχοντος έτους.
Από την αρχή του χρόνου περίπου οι μισές προσλήψεις γίνονται με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση.
Οι προσλήψεις μειώθηκαν κατά 11%, ενώ η μετατροπή συμβάσεων πλήρους απασχόλησης και εκ περιτροπής με μονομερή εργοδοτική απόφαση αυξήθηκε κατά περίπου 170% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο και κατά 10.486% σε σχέση με το 2010.
Ειδικότερα η αλλαγή των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης των προηγούμενων ετών που μετατράπηκαν στη διάρκεια του Α΄ τετραμήνου του 2012 είναι αυξημένες κατά 47,24% όσον αφορά τη μερική απασχόληση, 6,67% για την εκ περιτροπής απασχόληση, κατόπιν συμφωνίας με τους εργαζομένους και 169,36% για την εκ περιτροπής απασχόληση με μονομερή απόφαση του εργοδότη σε σχέση με τις αντίστοιχες του 2011.
Ένας στους τρεις είναι ανασφάλιστος, ενώ τα πρόστιμα που επέβαλε η Επιθεώρηση Εργασίας ξεπέρασαν τα 4 εκατομμύρια ευρώ.
Το α’ τετράμηνο 2011 μετατράπηκαν 20.045 συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης σε άλλες μορφές ευέλικτων συμβάσεων εργασίας.
Ο αριθμός αυτός είναι κατά 337% αυξημένος σε σχέση με το α’ τετράμηνο του μετατράπηκαν 28.796 ευέλικτων συμβάσεων εργασίας.
Ο αριθμός αυτός είναι κατά 43,6% αυξημένος σε σχέση με 2010.
