Τι πρέπει να προσέξουμε για να μη μας βγει «ξινό».
Πριν από οποιαδήποτε ταξίδι μας, με αυτοκίνητο πρέπει να ελέγξουμε το αυτοκίνητό μας (υγρά, ελαστικά, ηλεκτρολογικά).
Φοράμε, πάντοτε τη ζώνη ασφαλείας, όταν οδηγούμε και εμείς και οι συνεπιβάτες μας.
Εφαρμόζουμε, πιστά, τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Κ.Ο.Κ.).
Τα παιδιά κάθονται πάντα, στο πίσω κάθισμα, στο ειδικό καθισματάκι, δεμένα με τις ζώνες ασφαλείας.
Όταν ταξιδεύουμε με το αυτοκίνητό μας, σε περιοχές που δεν γνωρίζουμε, ας είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και ας μην αναπτύσσουμε μεγάλες ταχύτητες. Ας μην ξεχνάμε τον κίνδυνο των τροχαίων ατυχημάτων.
Αν οδηγούμε πολλές ώρες, πρέπει να κάνουμε συχνές στάσεις (τουλάχιστον κάθε δύο ώρες) και να καταναλώνουμε άφθονα υγρά.
Οι στάσεις πρέπει να γίνονται, σε Σταθμούς Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών (ΣΕΑ) ή στους ειδικούς χώρους στάθμευσης, που υπάρχουν, στο οδικό δίκτυο.
Αν σταματήσουμε, σε κάποιο κατάστημα, για να «τσιμπήσουμε» κάτι, πρέπει να προσέξουμε:
Οι σαλάτες πρέπει να διατηρούνται σε ειδικές βιτρίνες – ψυγεία.
Τα κρύα σάντουιτς να διατηρούνται στο ψυγείο.
Τα ψυγεία δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένα στον ήλιο.
Τα ζεστά σάντουιτς ή μικρογεύματα (τυρόπιτες κ.λπ.) διατηρούνται, σε θερμοκρασίες πάνω από 60o C.
Τα κρέατα πρέπει να είναι καλοψημένα.
Πρέπει να υπάρχουν τιμοκατάλογοι στο χώρο του καταστήματος.
Ο κλιματισμός μας βοηθάει να κάνουμε πιο ξεκούραστο ταξίδι. Προσοχή, όμως, στις μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας εσωτερικού χώρου του αυτοκινήτου, με το περιβάλλον. Πριν το τέλος του ταξιδιού ή πριν κάνουμε κάποια 'στάση', προσαρμόζουμε τη θερμοκρασία του εσωτερικού του αυτοκινήτου με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος.
Εάν επιλέξουμε να ενοικιάσουμε αυτοκίνητο, πρέπει, πρώτα, να κάνουμε μια έρευνα αγοράς, για να μάθουμε τιμές, όρους και τυχόν προσφορές.
Όταν υπογράφουμε τη σύμβαση ενοικίασης, προσέχουμε:
Τι υποχρεώσεις αναλαμβάνουμε, σε περίπτωση ατυχήματος.
Τι θα καλύψει η ασφαλιστική εταιρία, σε περίπτωση ατυχήματος και τι θα πληρώσουμε εμείς.
Πώς παραλαμβάνουμε και πώς παραδίδουμε το όχημα.
Πώς χρεωνόμαστε (με τη μέρα, με τα χιλιόμετρα κ.λπ.).
Αν μπορούμε να ταξιδέψουμε, εκτός συνόρων.
Αν πρέπει να επιστρέψουμε το αυτοκίνητο, με γεμάτο ντεπόζιτο.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Τι δείχνουν οι τελευταίες έρευνες από Αυστραλούς και Βρετανούς επιστήμονες.
Η λήψη μικρών δόσεων ασπιρίνης σε χαμηλές δόσεις κάθε μέρα και για μεγάλο χρονικό διάστημα, που συνήθως γίνεται με στόχο να μειώσει τον κίνδυνο για εμφράγματα και εγκεφαλικά, μειώνει επίσης την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του εντέρου, σύμφωνα με μια νέα αυστραλιανή και βρετανική επιστημονική έρευνα.
Αυστραλοί και Βρετανοί επιστήμονες ερεύνησαν από 876 άτομα που έπασχαν από το σύνδρομο Lynch, μια κληρονομική πάθηση που όσοι πάσχουν απ' αυτή έχουν αυξημένες πιθανότητες να προσβληθούν από καρκίνο στο παχύ έντερο.
Πέντε χρόνια αργότερα διαπιστώθηκε πως ο αριθμός αυτών που λάμβαναν ασπιρίνη και προσεβλήθησαν από καρκίνο ήταν μικρότερος απ' αυτό δεν την λάμβαναν.
Τα αποτελέσματα της μελέτης θα δημοσιευτούν στο ιατρικό περιοδικό «The Lancet». Σύμφωνα με την έρευνα αυτή η ασπιρίνη μειώνει τα περιστατικά ορθοκολικού καρκίνου κατά το ένα τέταρτο και τους θανάτους από καρκίνο του παχέος εντέρου κατά το ένα τρίτο. Η προστατευτική δράση της πιστεύεται ότι οφείλεται στο ότι καταστέλλει ένα ένζυμο (COX-2) που βοηθά στον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων.
Η ανακάλυψη των επιστημόνων, όπως είπαν, θα μπορούσε πλέον να γείρει την πλάστιγγα υπέρ της ασπιρίνης ως προτιμώμενου προληπτικού φαρμάκου για τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που παίρνουν υψηλές δόσεις ασπιρίνης, είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν καρκίνο του παχέος εντέρου, καθώς και τους πολύποδες που μπορεί κάποια στιγμή να μετατραπούν σε καρκινικούς όγκους. Όμως η ίδια η ασπιρίνη μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνη για μερικούς ανθρώπους, ειδικά σε μεγάλη δοσολογία, προκαλώντας αιμορραγία στο στομάχι και τα έντερα.
Το νερό ασπίδα προστασίας κατά του καρκίνου και του διαβήτη.
Δυο νέα επιχειρήματα υπέρ της κατανάλωσης νερού προέκυψαν από ισάριθμες μελέτες. Η πρώτη κατέδειξε ότι η αυξημένη κατανάλωση νερού μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης ενώ η δεύτερη ότι η μειωμένη κατανάλωσή του συνδέεται με αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
Νερό κατά του καρκίνου
Τα οφέλη της κατανάλωσης νερού σε σχέση με τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης διαπιστώθηκαν από μελέτη αμερικανών ερευνητών του Πανεπιστημίου Brown. Στη μελέτη διάρκειας 22 ετών έλαβαν μέρος 48.000 άνδρες ηλικίας (στην έναρξή της) 40 ετών και άνω. Κάθε τέσσερα χρόνια, οι εθελοντές καλούνταν να απαντήσουν σε εκτενή ερωτηματολόγια που αφορούσαν τόσο την υγεία τους όσο και τις συνήθειές τους.
Ανάλυση των ερωτηματολογίων κατάδειξε ότι οι άνδρες που κατανάλωναν 2,5 λίτρα υγρών (και κυρίως νερού) ημερησίως, είχαν 24% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Οι επιστήμονες αποδίδουν τη συσχέτιση στην ικανότητα του νερού να «ξεπλένει» καρκινικές ενώσεις από την ουροδόχο κύστη.
Νερό κατά του διαβήτη
Γάλλοι ερευνητές μελέτησαν την επίδραση της κατανάλωσης νερού στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα 3.615 εθελοντών. Οι εθελοντές, ηλικίας 30-65 ετών, είχαν κανονικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους κατά την έναρξη της μελέτης η οποία διήρκεσε 9 χρόνια. Στο διάστημα αυτό 202 εθελοντές ανέπτυξαν διαβήτη και 565 ανέπτυξαν υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μια κατάσταση η οποία ονομάζεται «προδιαβητική».
Η ανάλυση των δεδομένων που αφορούσαν τις συνήθειες των εθελοντών κατέδειξε ότι εκείνοι που κατανάλωναν μόνο δυο ποτήρια (ή και λιγότερο) νερό την ημέρα, είχαν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη ή προ-διαβήτη. Αντίθετα, όσοι έπιναν τουλάχιστον μισό λίτρο νερού μείωναν κατά 28% την πιθανότητα εμφάνισης υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα τους.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Η έντονη ερωτική επιθυμία μία από τις αιτίες του «κακού».
Τελικά, η πρόωρη κορύφωση στη διάρκεια του σεξ δεν αποτελεί μόνο ανδρικό μειονέκτημα αλλά εντοπίζεται και στις γυναίκες. Σύμφωνα με μία νέα πορτογαλική μελέτη αποκαλύπτει πως ένα απρόσμενα μεγάλο ποσοστό γυναικών επίσης έχουν οργασμό νωρίτερα απ’ ό,τι θα ήθελαν.
Στη μελέτη συμμετείχαν 510 γυναίκες, από τις οποίες μόνο το 44% δήλωσαν πως έχουν πάντοτε τον έλεγχο του οργασμού τους, ενώ οι υπόλοιπες παρουσίαζαν πρόωρο οργασμό από σποραδικά έως συνεχώς.
Ο πρόωρος οργασμός παραδοσιακά θεωρείται ανδρική σεξουαλική διαταραχή - είναι η πρόωρη εκσπερμάτωση, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή σεξουαλικής δυσλειτουργίας στους νεαρούς άντρες, προσβάλλοντας ποσοστό 20-40% από αυτούς.
Οι ερευνητές από το Νοσοκομείο Magalhães Lemos, στο Πόρτο, θέλησαν να μάθουν ιδίοις όμασσι εάν η ίδια διαταραχή εκδηλώνεται και στις γυναίκες, διότι όταν προσπάθησαν να βρουν σχετικά στοιχεία στην ιατρική βιβλιογραφία, διαπίστωσαν πως ήταν ελάχιστα.
Έτσι, έστειλαν ένα ειδικό ερωτηματολόγιο στις εθελόντριές τους, το οποίο συμπεριλάμβανε ερωτήματα για το αν είχαν αισθανθεί ποτέ ότι έχασαν τον έλεγχο ως προς το πότε θα έχουν οργασμό και εάν αυτό τις είχε ενοχλήσει.
Οι απαντήσεις τους έδειξαν πως το 41% είχαν βιώσει κάποια στιγμή οργασμό νωρίτερα απ’ ό,τι επιθυμούσαν, ενώ το 14% είχαν αρκετά συχνά πρόωρο οργασμό.
Όπως εξηγούν οι ερευνητές στην Ευρωπαϊκή Επιθεώρηση Ιατρικής Σεξολογίας «Sexologies», παραδοσιακά η γυναικεία σεξουαλική δυσλειτουργία τυγχάνει λιγότερης προσοχής απ’ ό,τι η ανδρική – και ο οργασμός δεν αποτελεί εξαίρεση.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο οργασμός για τους άντρες αποτελεί πηγή έντονου άγχους. Για τις γυναίκες τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι περισσότερες από τις εθελόντριες της μελέτης με πρόωρο οργασμό απέδωσαν τον οργασμό σε παράγοντες, όπως το ότι έχουν καλή σχέση με το σύντροφό τους, το ότι είχαν καιρό να κάνουν σεξ όταν τους συνέβη, το ότι είχαν πάρα πολύ έντονη ερωτική επιθυμία κ.ά.
Υπήρχαν, όμως, αρκετές που εκδήλωσαν έντονη ενόχληση γι’ αυτόν και έδειξαν να προβληματίζονται όσο θα προβληματιζόταν και ένας άντρας με πρόωρη εκσπερμάτωση.
Οι περισσότεροι δε γνωρίζουν ότι δεν είναι μεταδοτική.
Διακόσιες πενήντα χιλιάδες άνθρωποι, περίπου, πάσχουν στην Ελλάδα από ψωρίαση και αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα.
Κυρίαρχο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική με αποτέλεσμα οι πάσχοντες να υφίστανται σημαντική ψυχοκοινωνική επιβάρυνση.
Έλλειψη ενημέρωσης και σωστής πληροφόρησης για τη νόσο κατέδειξε άλλωστε και ηλεκτρονική έρευνα της Γ΄ Δερματολογικής κλινικής του Νοσοκομείου Συγγρός, που έγινε με την υποστήριξη του Σωματείου Υποστήριξης ασθενών με Ψωρίαση, «Καλυψώ», και τα αποτελέσματά της ανακοινώθηκαν σήμερα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης στις 29 Οκτωβρίου.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών 32%, ρώτησε για τις θεραπείες που υπάρχουν για την ψωρίαση και ένα μεγάλο ποσοστό, 17%, ρώτησε για τη μεταδοτικότητα και την κληρονομικότητα.
«Η καλή σχέση γιατρού-ασθενή και το χτίσιμο της εμπιστοσύνης είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που βοηθά τους ασθενείς να δεχτούν την ψωρίαση, να την αντιμετωπίσουν και να μπορέσουν να ζήσουν με αυτή», δήλωσε η πρόεδρος του Σωματείου « Καλυψώ» και ψυχολόγος Ευαγγελία Άνθη.
Αν και η ψωρίαση σπανίως είναι έντονα απειλητική για τη ζωή, έχει σημαντικές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Λόγω της ορατότητας της νόσου, η ψωρίαση μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα στρες, άγχους, θυμού και κατάθλιψης.
Είναι αποδεδειγμένο ότι η ψωρίαση επηρεάζει πολλές πλευρές της ποιότητας ζωής δυσκολεύοντας την καθημερινή λειτουργικότητα, τις διαπροσωπικές σχέσεις και την επαγγελματική σταδιοδρομία. Η σημαντικότερη επίπτωση θα μπορούσε να πει κανείς είναι ο κοινωνικός στιγματισμός και η απομόνωση των ασθενών.
Η ψωρίαση είναι μια συχνή, χρόνια, φλεγμονώδης δερματοπάθεια που προσβάλλει περίπου το 2% του πληθυσμού και διαφέρει ανάλογα με τη φυλή, το γεωγραφικό πλάτος και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Οι άντρες και οι γυναίκες προσβάλλονται εξίσου.
Η συνήθης ηλικία έναρξης είναι η 3η - 4η δεκαετία της ζωής. Περίπου 10-15% των ασθενών εμφανίζουν τη νόσο πριν την ηλικία των 10 ετών.
Στην περίπτωση αυτή προσβάλλεται μεγαλύτερη έκταση του σώματος και η νόσος ανταποκρίνεται σημαντικά λιγότερο στην τοπική θεραπεία.
Όσον αφορά στην κληρονομικότητα σύμφωνα με μελέτες η πιθανότητα εκδήλωσης ψωρίασης στα παιδιά, εάν πάσχει ο ένας από τους δυο γονείς είναι 28%, εάν πάσχουν και οι 2 γονείς, είναι 75%, εάν οι γονείς είναι υγιείς, αλλά ένα παιδί πάσχει από ψωρίαση η πιθανότητα εμφάνισης σε άλλα αδέλφια είναι 24%.
Η ψωρίαση στις περισσότερες περιπτώσεις χρειάζεται αγωγή σε όλη τη διάρκεια της ζωής και ειδικά στην περίοδο των εξάρσεων της νόσου. Υπάρχουν πολλά θεραπευτικά σχήματα για την ψωρίαση και ανάλογα με τη βαρύτητα της, την ηλικία του ασθενούς, τον τόπο διαμονής και αρκετές άλλες παραμέτρους καθορίζεται το εκάστοτε σχήμα για τον ασθενή.
