Το Facebook ευθύνεται για την επιδείνωση του άσθματος;

Ιταλοί γιατροί, για πρώτη φορά στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία, ανέφεραν ένα ασυνήθιστο περιστατικό, που δείχνει ότι η χρήση του κοινωνικού δικτύου Facebook μπορεί να πυροδοτήσει κρίσεις άσθματος σε νέους.

Οι ερευνητές, υπό τον Τζενάρο Ντ'Άμάτο του Νοσοκομείου της Νάπολης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο έγκριτο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ανέφεραν ότι ο 18χρονος νέος, που είχε ιστορικό άσθματος, ξαφνικά βίωνε κρίσεις αδυναμίας αναπνοής, ακόμα και στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, όταν στο παρελθόν δεν εμφάνιζε τέτοια συμπτώματα αυτή την περίοδο.

 

Όπως αποκαλύφθηκε, ο νέος ήταν πολύ στενοχωρημένος, επειδή τα είχε χαλάσει με τη φίλη του, η οποία τον είχε διαγράψει από τη λίστα των "φίλων" της στο Facebook, ενώ παράλληλα είχε συμπεριλάβει σε αυτήν πολλούς άλλους νέους φίλους.

 

Χρησιμοποιώντας όμως ψευδώνυμο, ο απελπισμένος 18χρονος πέτυχε να γίνει "φίλος" της για μια ακόμη φορά και τελικά να αποκτήσει πρόσβαση στην εικόνα που περιείχε το "προφίλ" της στο κοινωνικό δίκτυο.

 

Οι γιατροί ζήτησαν από το νέο -και τον έπεισαν- να φοράει μια ειδική μάσκα που μετράει τη ροή του αέρα και του οξυγόνου, κάθε φορά που συνδεόταν στο Facebook. Όπως διαπίστωσαν, κάθε φορά που ο 18χρονος συνδεόταν online στο δίκτυο, ο όγκος του αέρα που εισέπνεε μειωνόταν δραματικά, μερικές φορές περισσότερο από 20%.

 

Μετά από τις συμβουλές ψυχιάτρου, ο νέος δέχτηκε να μην ξανασυνδέεται στο Facebook και αμέσως οι κρίσεις άσθματος σταμάτησαν. Οι γιατροί συμπέραναν ότι ήταν αποκλειστικά το άγχος σύνδεσης και κανένα άλλο ιατρικό πρόβλημα που πυροδοτούσε ξανά και ξανά το άσθμα. Ο ασθενής κυριολεκτικά "πνιγόταν" στην προοπτική ότι θα δει και θα "επικοινωνήσει" με την (ουσιαστικά πρώην) φίλη του.

 

Οι ιταλοί γιατροί αναφέρουν ότι το συγκεκριμένο περιστατικό μπορεί να φανεί χρήσιμο στους γιατρούς που συναντούν μυστηριώδεις περιπτώσεις αναπνευστικών δυσκολιών κυρίως σε νέους, για τους οποίους η κοινωνική δικτύωση έχει γίνει κανόνας ζωής, αντικαθιστώντας τις δια ζώσης κοινωνικές σχέσεις.

 

"Το Facebook και τα κοινωνικά δίκτυα γενικότερα μπορεί να αποτελούν μια νέα πηγή ψυχολογικού στρες, αντιπροσωπεύοντας ένα παράγοντα που πυροδοτεί την επιδείνωση της κατάστασης καταθλιπτικών ασθματικών ατόμων", σύμφωνα με την μελέτη.

Πηγή: http://www.newsit.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Το κινητό πιο επικίνδυνο από το αλκοόλ στην οδήγηση

Η χρήση κινητού τηλεφώνου, κατά τη διάρκεια της οδήγησης, είναι πιο επικίνδυνη ακόμα και από την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ επιβεβαιώνουν παλαιότερες έρευνες που δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, μόνο το 2002 προκλήθηκαν, λόγω χρήσης κινητών κατά την οδήγηση, 240.000 τροχαία που κόστισαν τη ζωή σε 995 άτομα.

Οι έρευνες αυτές - που είχαν κρατηθεί στο συρτάρι, έρχονται να πιστοποιήσουν περισσότερα από 150 επιστημονικά άρθρα που αποδεικνύουν ότι μια τηλεφωνική συνομιλία την ώρα της οδήγησης περιορίζει σημαντικά τα αντανακλαστικά του οδηγού.

Το πρόβλημα, πάντως, εντοπίζεται στο γεγονός ότι, ενώ οι οδηγοί αποδέχονται σε μεγάλο ποσοστό την επικινδυνότητα της ομιλίας στο κινητό, θεωρούν πως είναι πολύ ικανοί και ότι τα ατυχήματα θα συμβούν μόνο... στους άλλους.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η... ζούγκλα του γραφείου αγριεύει

Ζούγκλα είναι εκεί έξω. Πισώπλατα μαχαιρώματα, μηχανορραφίες, «θαψίματα», κολακείες με στόχο την ευνοϊκή μεταχείριση. Στον κατάλογο μπορούν να προστεθούν και άλλα πολλά, ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο.

Το ποσοστό των εργαζομένων που διαπιστώνει ότι το «θάψιμο» κοντά στον ψύκτη ή στο φωτοτυπικό ανέρχεται πια στο 98%, σύμφωνα με μελέτη που δείχνει ότι οι office politics (πολιτικές γραφείου) αποκτούν πλέον διαστάσεις επιδημίας.

«Όταν αυξάνεται ο ανταγωνισμός, είναι πιο πιθανό ν’ αρχίσουν τα ''πισώπλατα μαχαιρώματα''» εκτιμά από την πλευρά της η Τζέιν Κλαρκ, διευθύντρια της Nicholson McBride, εταιρείας συμβούλων που πραγματοποίησε την έρευνα, αναφέροντας «τώρα που οι άνθρωποι φοβούνται να μη χάσουν τη δουλειά τους, σκέφτονται, ''πώς θα διασφαλίσω ότι το τσεκούρι θα πέσει σε αυτούς και όχι σε μένα;'' .Έτσι παρασύρονται σε συμπεριφορές για τις οποίες δεν είναι περήφανοι, αλλά βλέπουν άλλους να τις υιοθετούν. Πιστεύουν ότι, αν παίξουν με τους κανόνες, αυτό δεν θα τους βοηθήσει να σταθούν σε αυτό το κλίμα».

Η συγκεκριμένη «πολιτική», όμως, ποικίλλει. Μπορεί να είναι αθώο να στέλνεις πολλά e-mails, για να καλύπτεις τα νώτα σου. Δεν είναι αθώο να οικειοποιείσαι, όμως, τη δουλειά άλλων, να κατηγορείς τους συναδέλφους σου για δικά σου λάθη ή να συμβάλλεις με τον τρόπο σου, ώστε κάποιοι άλλοι να χάνουν τη δουλειά τους.

«Οι ψυχολόγοι πιστεύουν ότι όλοι γεννιόμαστε με την επιθυμία να επηρεάζουμε αυτό που συμβαίνει γύρω μας. Ο χώρος εργασίας δεν είναι κάτι το διαφορετικό» προσθέτει η Κλαρκ.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η μοναξιά είναι… κολλητική

Μήπως νιώθετε μοναξιά; Το πιθανότερο είναι πως δεν είστε οι μόνοι. Έρευνα επιστημόνων που μελετούν τη μεταδοτικότητα συναισθημάτων και συνηθειών αποδεικνύει πως (και) η μοναξιά είναι κολλητική.

Με παλαιότερες έρευνές τους, ο δρ Χριστάκης, καθηγητής Ιατρικής και Ιατρικής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και ο δρ Τζέιμς Φόλερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, είχαν τεκμηριώσει την κοινωνική μεταδοτικότητα της ευτυχίας, της παχυσαρκίας, ακόμα και της διακοπής του καπνίσματος.

Τώρα, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με τον δρ Τζον Τ. Κατσιόπο, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, προσθέτουν στον... κατάλογο και τη μοναξιά.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 4.793 ανθρώπους για μία δεκαετία, από το 1991 έως και το 2001, παίρνοντας προσωπικές συνεντεύξεις από τον καθένα τους κάθε δύο χρόνια.

Διαπίστωσαν, λοιπόν, πως ο φίλος ενός ανθρώπου που νιώθει μοναξιά έχει έως και 52% περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσει κι αυτός παρόμοια συναισθήματα μέσα στην επόμενη διετία!

Η μεταδοτικότητα της μοναξιάς, όμως, δεν σταματά εκεί. Ο φίλος αυτού του φίλου έχει έως και 25% περισσότερες πιθανότητες.

Tον μεγαλύτερο κίνδυνο να «κολλήσουν», λοιπόν,  έχουν οι φίλοι. Ακολουθούν οι γείτονες και (αρκετά) πιο κάτω οι σύντροφοι και τα παιδιά.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Η όπερα κάνει καλό στην… καρδιά

Μελέτη αποκαλύπτει ότι η σωστή μουσική μπορεί να ελαττώσει την αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, το είδος της μουσικής έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Οι όπερες, όπως η Nessun Dorma του Πουτσίνι, είναι οι καλύτερες, ενώ μπορούν να συμβάλουν στην αποκατάσταση από σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Σε χώρες, όπως η Βρετανία, η μουσική χρησιμοποιείται ήδη σε πολλά νοσοκομεία, για να χαλαρώνει τους ασθενείς και να βελτιώνει τη διάθεσή τους. Σε μερικά νοσηλευτικά ιδρύματα, μάλιστα, χρησιμοποιείται και από τους ίδιους τους γιατρούς, προκειμένου να ηρεμούν και οι ίδιοι και να γεμίζουν ζωντάνια - ακόμα και μέσα στις χειρουργικές αίθουσες.

Όπως γράφουν επιστήμονες από την Ιταλία στην ιατρική επιθεώρηση «Circulation», η μουσική ασκεί εμφανείς επιδράσεις σε σώμα και ψυχή. Τα είδη της μουσικής με γρήγορο τέμπο αυξάνουν την αναπνοή, τον καρδιακό παλμό και την αρτηριακή πίεση, ενώ τα slow κομμάτια και τα αργά ή τα έργα της κλασικής μουσικής έχουν τις ακριβώς αντίθετες επιδράσεις.

Στη νέα μελέτη, ο επικεφαλής ερευνητής δρ Λουτσιάνι Μπερνάντι και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο της Παβία κατέγραψαν τις σωματικές αντιδράσεις 24 υγιών εθελοντών, ενώ άκουγαν πέντε έργα κλασικής μουσικής ( Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν, μία άρια από την όπερα «Τουραντό» του Τζιάκομο Πουτσίνι, τη καντάτα Νο 169 του Μπαχ, το χορωδιακό «Va Pensiero» από την όπερα «Ναμπούκο» του Τζουζέπε Βέρντι και το «Libiamo Nei Lieti Calici» από την όπερα «Λα Τραβιάτα» του Βέρντι.

Κάθε κρεσέντο (είναι η βαθμιαία αύξηση στην ένταση του έργου) «ξυπνούσε» το σώμα τους, προκαλώντας συστολή των αιμοφόρων αγγείων κάτω από το δέρμα, αύξηση της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού παλμού και επιτάχυνση της αναπνοής. Αντιθέτως, κάθε ντιμινουέντο (είναι η βαθμιαία μείωση στην ένταση της μουσικής) χαλάρωνε το σώμα τους, επιβραδύνοντας τον καρδιακό παλμό, με αποτέλεσμα να  ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση.

Οι ερευνητές δοκίμασαν στη συνέχεια διάφορους συνδυασμούς μουσικής στους εθελοντές, διαπιστώνοντας ότι τα έργα με πολλές εναλλαγές αργών και γρήγορων ρυθμών ήταν τα καλύτερα για την κυκλοφορία του αίματος και την καρδιά.

Πηγή: http://www.zougla.gr

Διαβάστε περισσότερα...