Δεν απαγορεύεται αλλά απαιτείται προσοχή.
Η κατανάλωση αλκοόλ αποτελεί για πολλούς μια συνήθεια, που συνοδεύει συχνά τα γεύματα ή τις εξόδους για διασκέδαση.
Από την άλλη, η συστηματική πρόσληψή του σε μικρές ποσότητες, έχει συσχετισθεί από μελέτες με οφέλη για το καρδιαγγειακό σύστημα. Τι ισχύει, όμως, για τα άτομα που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη; Μπορεί το αλκοόλ να ενταχθεί με ασφάλεια στο διαιτολόγιό τους;
Στην πραγματικότητα, η κατανάλωση αλκοόλ δεν απαγορεύεται σε διαβητικούς ασθενείς. Μάλιστα, έχει φανεί πως όταν αυτή δεν υπερβαίνει τη συχνότητα και ποσότητα που ορίζουν οι διεθνείς συστάσεις, τότε μπορεί να έχει ανάλογα οφέλη στη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου με εκείνα που παρατηρούνται σε υγιή άτομα.
Σε κάθε περίπτωση, εάν ένα άτομο με σακχαρώδη διαβήτη επιλέξει να καταναλώσει αλκοόλ, θα πρέπει να δώσει προσοχή σε ορισμένα σημεία, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών. Έτσι, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι η ενημέρωση του θεράποντος ιατρού, καθώς είναι πιθανό ο σακχαρώδης διαβήτης να συνυπάρχει με άλλα προβλήματα υγείας, και συνεπώς να συστήνεται πλήρης αποφυγή του αλκοόλ.
Από την άλλη, οι διαβητικοί ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν πως το αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση υπογλυκαιμίας, ακόμη και αρκετές ώρες μετά την κατανάλωσή του, ειδικότερα σε περιπτώσεις όπου λαμβάνεται ινσουλίνη ή φάρμακα που επάγουν την έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας. Γι’ αυτό το λόγο, το αλκοόλ δε θα πρέπει να καταναλώνεται με άδειο στομάχι, ενώ τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα θα πρέπει να ελέγχονται πριν την πρόσληψή του, σε τακτά χρονικά διαστήματα μετά από αυτή και ιδιαίτερα πριν τον ύπνο, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος εμφάνισης υπογλυκαιμίας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Τέλος, όσον αφορά στη συχνότητα και ποσότητα κατανάλωσης, συστήνεται η πρόσληψη αλκοόλ να μην υπερβαίνει το 1 ποτό ανά ημέρα για τις γυναίκες και τα 2 ποτά ανά ημέρα για τους άνδρες.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Ασκήσεις που συνδυάζονται με τη φλεβική ανεπάρκεια.
Πολλοί ασθενείς αναρωτιούνται αν θα μπορούσαν μέσω της συστηματικής άσκησης να προλάβουν την εμφάνιση ή ακόμη και την εξέλιξη των ευρυαγγειών και των κιρσών τους.
Ο αγγειοχειρουργός Νικόλαος Τσεκούρας μας ενημερώνει για τα οφέλη της γυμναστικής στη φλεβική κυκλοφορία των κάτω άκρων και μας συμβουλεύει για το σωστό τρόπο προπόνησης.
Όσον αφορά τις ευρυαγγείες η σωματική άσκηση θα μπορούσε να βελτιώσει τη φλεβική κυκλοφορία και κατ΄ επέκταση να δράσει προληπτικά στην επιδείνωση των ευρυαγγειών. Θα πρέπει όμως να διευκρινιστεί πως η γυμναστική δεν βελτιώνει τις υπάρχουσες ευρυαγγείες. Κάθε ευρυαγγεία που εμφανίζεται στο δέρμα έρχεται για να μείνει!
Στην περίπτωση των κιρσών, αν αυτοί ήδη έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα πόδια σας, η άσκηση, κάποιες φορές, μπορεί να είναι οδυνηρή. Ωστόσο, αν αυτή γίνεται με σωστό τρόπο, μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη στον ασθενή, χωρίς επιπλέον επιβάρυνση των υπαρχόντων κιρσών. Προσπαθήστε, λοιπόν, να τροποποιήσετε την προπόνησή σας σύμφωνα με τις παρακάτω πρακτικές συμβουλές.
Ασκήσεις με τα πόδια στο ίδιο ή πάνω από το επίπεδο της καρδιάς σας
Οι κιρσοί δημιουργούνται όταν οι φλεβικές βαλβίδες καταστρέφονται. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, στην όρθια ή την καθιστική θέση, όπου η βαρύτητα έλκει το αίμα προς τα κάτω, δεν υπάρχει η αντίσταση των φλεβικών βαλβίδων να συγκρατήσουν την στήλη του αίματος μέσα στις φλέβες. Το αποτέλεσμα είναι το αίμα να παλινδρομεί και να λιμνάζει μέσα σε φλεβικά στελέχη, τα οποία σταδιακά διογκώνονται σε βαθμό που να προεξέχουν του δέρματος και να παίρνουν την χαρακτηριστική εικόνα των κιρσών.
Επιπλέον, ορισμένες ασκήσεις όπως «η άρση βαρών» ή το τρέξιμο σε σκληρή επιφάνεια, μπορεί να αυξήσει την πίεση που δέχονται οι φλέβες σας και αυτό να γίνει αιτία ανάπτυξης νέων κιρσών.
Μία καλή λύση είναι να ζητήσετε από τον γυμναστή σας, να σας προτείνει ασκήσεις όπου θα έχετε τα πόδια σας τοποθετημένα στο ίδιο επίπεδο ή πάνω από το επίπεδο της καρδιά σας.
Μην κρατάτε την αναπνοή σας
Πολλοί άνθρωποι όταν ασκούνται με βάρη, αντανακλαστικά, κρατούν την αναπνοή τους. Κρατώντας την αναπνοή σας, η πίεση του αίματος μέσα στις φλέβες αυξάνει σημαντικά, προκαλώντας επιδείνωση των κιρσών.
Η σωστή άσκηση με βάρη πρέπει να γίνεται με σωστή χρήση της λειτουργίας της αναπνοής. Θα πρέπει να υπάρχει απόλυτος συγχρονισμός της κάθε άσκησης με την αναπνοή. Αυτό, πρακτικά σημαίνει ότι η εκπνοή πρέπει να γίνεται στην φάση της άρσης του βάρους και η εισπνοή να ακολουθεί στην φάση της μυϊκής χαλάρωσης.
Ασκήσεις που συνδυάζονται με τη φλεβική ανεπάρκεια
Κολύμπι
Η καλύτερη άσκηση σε ασθενείς με κιρσούς είναι, αδιαμφισβήτητα, το κολύμπι. Στο κολύμπι, «εξ’ ορισμού», υπάρχει σωστός συγχρονισμός της άσκησης με την αναπνοή! Επιπλέον, στο υγρό περιβάλλον οι πιέσεις που ασκούνται στο σώμα, όταν το σώμα βρίσκεται σε όρθια θέση, προσομοιάζουν με αυτές μιας κάλτσας διαβαθμισμένης συμπίεσης με την γνωστή ευεργετική δράση τους στους κιρσούς.
Ο περίπατος
Ο περίπατος είναι επίσης μία πολύ καλή άσκηση, αφού όταν οι μύες του ποδιού λειτουργούν, βελτιώνεται η ροή του αίματος μέσα στις φλέβες σας. Είναι καλό, να θέσετε ως στόχο, να περπατάτε 30 λεπτά την ημέρα.
Στατικό ποδήλατο και ελλειπτικό
Άλλες ασκήσεις χαμηλής έντασης, είναι το στατικό ποδήλατο και η άσκηση με ελλειπτικό. Είναι πολύ καλές ασκήσεις για τους μύες των ποδιών ενώ ταυτόχρονα βελτιώνουν τη ροή του αίματος μέσα στις φλέβες σας.
Φοράτε κάλτσες συμπίεσης μέχρι το γόνατο
Φορώντας κάλτσες διαβαθμισμένης, ελαφράς, συμπίεσης στο γυμναστήριο ή κατά το τρέξιμο, βοηθάτε στην πρόληψη των κιρσών.
Η ιδανική λύση είναι η θεραπεία
Η θεραπεία των ευρυαγγειών πραγματοποιείται με σκληροθεραπεία (μεγάλες ευρυαγγείες) και laser ή ραδιοσυχνότητες (λεπτές ευρυαγγείες).
Όσον αφορά τη θεραπεία των κιρσών, σήμερα, όλοι οι ασθενείς με κιρσούς, μπορούν να θεραπευτούν με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, ύπο τοπική αναισθησία, χωρίς τομές, χωρίς σημαδια και με άμεση επιστροφή στο σπίτι και τις καθημερινές δραστηριότητές τους.
Η διαδικασία της θεραπείας της φλεβικής ανεπάρκειας με το ενδοαυλικό laser
Αρχικά ο αγγειοχειρουργός θα χαρτογραφήσει το φλεβικό σύστημα του ποδιού σας, βρίσκοντας, έτσι, την πάσχουσα φλέβα, η οποία δημιουργεί τους κιρσούς.
Έπειτα, υπό τοπική αναισθησία και υπερηχογραφική καθοδήγηση, εισάγει μέσα στη φλέβα έναν λεπτό καθετήρα, ο οποίος οδηγείται προς την πάσχουσα περιοχή.
Τέλος, ο αγγειοχειρουργός ενεργοποιεί την ίνα του laser και καθώς την αποσύρει σταδιακά από την πάσχουσα φλέβα, την καταστρέφει, με την θερμική ενέργεια του laser, η οποία εκπέμπεται από την άκρη της οπτικής ίνας.
Τα αποτελέσματα είναι άμεσα. Μπορείτε να σταθείτε στα υγιή πλέον πόδια σας, να περπατήσετε, να φάτε και να επιστρέψετε στις καθημερινές σας δραστηριότητες, αμέσως μετά την επέμβαση.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Ο κίνδυνος θανάτου μειώνεται κατά 33%.
Οι γυναίκες που παρακολουθούν τη λειτουργία στην εκκλησία πάνω από μια φορά την εβδομάδα έχουν μειωμένο κίνδυνο κατά το ένα τρίτο (33%) να πεθάνουν πρόωρα και ζουν πέντε μήνες παραπάνω κατά μέσο όρο, σε σχέση με όσες δεν πάνε καθόλου στην εκκλησία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Είναι άλλη μια μελέτη που δείχνει ότι η ενεργή συμμετοχή στη θρησκευτική ζωή έχει ευεργετικά αποτελέσματα για τη σωματική και ψυχική υγεία, κάτι που έχουν δείξει και άλλες έρευνες στο παρελθόν.
Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας Τάιλερ Βαντερβίλε, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Internal Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 74.500 γυναίκες -κυρίως καθολικές και διαμαρτυρόμενες- για μια περίοδο 16 ετών.
Όσες γυναίκες πήγαιναν στην εκκλησία μια φορά την εβδομάδα, είχαν 26% μειωμένο κίνδυνο θανάτου μέσα στα επόμενα 16 έτη, ενώ για όσες πήγαιναν λιγότερο από μια φορά την εβδομάδα, ο κίνδυνος ήταν 13% μικρότερος σε σχέση με όσες δεν πατούσαν καθόλου το πόδι τους στην εκκλησία.
Η μελέτη επίσης βρήκε ότι για τις γυναίκες που πήγαιναν στην εκκλησία μία φορά την εβδομάδα ή περισσότερες, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου ειδικότερα από καρδιαγγειακά αίτια ήταν μειωμένος κατά 27%, ενώ από καρκίνο κατά 21%.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι πιθανώς υπάρχει κάτι σημαντικό στις θρησκευτικές λειτουργίες, πέρα από την μοναχική πνευματικότητα. Εν μέρει τα οφέλη από την εκκλησία πηγάζουν από την αύξηση της κοινωνικής υποστήριξης, την αποθάρρυνση του καπνίσματος, την μείωση της κατάθλιψης και την ανάπτυξη μιας πιο αισιόδοξης και ελπιδοφόρας οπτικής για τη ζωή, κάτι που βοηθάει τους ανθρώπους», δήλωσε ο Βαντερβίλε.
Οι ερευνητές κατέληξαν ότι «η θρησκεία και η πνευματικότητα μπορεί να συνιστούν έναν υποεκτιμημένο παράγοντα, που οι γιατροί θα μπορούσαν να συζητήσουν περισσότερο με τους ασθενείς τους, όταν το κρίνουν σωστό».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Η μεγαλύτερη μείωση είναι στο οισοφαγικό αδενοκαρκίνωμα.
Μειωμένος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης 13 μορφών καρκίνου αν υπάρχουν υψηλά επίπεδα σωματικής δραστηριότητας και φυσικής άσκησης σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον Στίβεν Μουρ του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, που έκαναν τη δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Internal Medicine» ανέλυσαν στοιχεία από αμερικανικές και ευρωπαϊκές μελέτες που αφορούσαν συνολικά 1,4 εκατομμύρια άτομα, μεταξύ των οποίων σχεδόν 187.000 καρκινοπαθείς.
Η έρευνα μελέτησε τη σχέση ανάμεσα στο επίπεδο σωματικής δραστηριότητας και σε 26 είδη καρκίνου. Διαπιστώθηκε ότι η άσκηση μειώνει αισθητά τον κίνδυνο στα μισά είδη καρκίνου, στα περισσότερα από αυτά άσχετα με άλλους παράγοντες (βάρος, κάπνισμα κ.α.). Συνολικά στο σύνολο των διαφόρων μορφών καρκίνου, η συχνότερη σωματική άσκηση μειώνει κατά 7% τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.
Ειδικότερα η μεγαλύτερη μείωση είναι στο οισοφαγικό αδενοκαρκίνωμα (42%), στον καρκίνο του ήπατος (27%), των πνευμόνων (26%), των νεφρών (23%), του στομάχου (22%), του ενδομητρίου (21%) και στη λευχαιμία (20%), ενώ σε μικρότερο βαθμό μειώνεται ο κίνδυνος για μυέλωμα (17%), καρκίνο παχέος εντέρου στον κόλον (16%), κεφαλής και λαιμού (15%), παχέος εντέρου στο ορθόν (13%), ουροδόχου κύστης (13%) και μαστού (10%).
Αντίθετα, η αυξημένη σωματική άσκηση φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη (κατά 5%) και για επιθετικό καρκίνο του δέρματος-μελάνωμα (κατά 27%), ιδίως στις περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια και αυξημένη υπεριώδη ακτινοβολία.
Οι ερευνητές διευκρίνισαν πως δεν μπορούν να αποκλείσουν ότι, εκτός από την άσκηση, άλλοι παράγοντες, όπως η διατροφή, το κάπνισμα κ.α., μπορεί να επηρεάζουν τα ευρήματα. Το τελικό συμπέρασμά τους πάντως είναι ότι και η νέα μελέτη «υποστηρίζει τη σωματική δραστηριότητα ως παράγοντα-κλειδί για την πρόληψη και τον έλεγχο του καρκίνου στον πληθυσμό».
Όμως περίπου ένας στους τρεις ανθρώπους παγκοσμίως (το 31%) εκτιμάται ότι δεν ασκείται όσο πρέπει, δηλαδή τουλάχιστον 150 λεπτά την εβδομάδα με μέτρια ένταση ή 75 λεπτά με μεγάλη ένταση.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Συμβαίνουν συχνότερα σε άνδρες, αλλά είναι πιθανότερο να σκοτώσουν τις γυναίκες.
ωρίς εμφανή συμπτώματα και προειδοποιητικά σημάδια, όπως πόνο στο στήθος, δύσπνοια και κρύο ιδρώτα είναι τα μισά εμφράγματα όπως δείχνει αμερικανική έρευνα. Τα αφανή εμφράγματα, που αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου, είναι συχνότερα στους άνδρες (όπως άλλωστε και τα «κανονικά» εμφράγματα), αλλά πιο θανατηφόρα στις γυναίκες.
Oι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή επιδημιολογίας Ελσαγιέντ Σολιμάν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γουείκ Φόρεστ της Β.Καρολίνα, που έκαναν τη δημοσίευση στο αμερικανικό καρδιολογικό περιοδικό «Circulation», ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 9.500 μεσήλικες.
Στη διάρκεια εννέα ετών 386 είχαν πάθει έμφραγμα με κλινικά συμπτώματα και άλλοι 317 έμφραγμα χωρίς συμπτώματα. Διαπιστώθηκε ότι τα «σιωπηλά» εμφράγματα αποτελούν περίπου το 45% των συνολικών, τριπλασιάζουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και αυξάνουν κατά 34% τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Τα σιωπηλά εμφράγματα συμβαίνουν συχνότερα σε άνδρες αλλά είναι πιθανότερο να σκοτώσουν τις γυναίκες (58%) από ό,τι τους άνδρες (23%). Τον αυξημένο κίνδυνο των γυναικών έχουν δείξει και προηγούμενες μελέτες.
Τα σιωπηλά εμφράγματα έχουν ανεπαίσθητα συμπτώματα που σπάνια τα προσέχει κανείς (ένας μικρό πόνο ή κάψιμο στο στήθος, μια μικρή δύσπνια κ.α,). Ανιχνεύονται αργότερα, συνήθως όταν οι ασθενείς κάνουν κάποιο ηλεκτροκαρδιογράφημα. Οι επιστήμονες δεν έχουν κατανοήσει καλά γιατί άλλα εμφράγματα γίνονται αμέσως αντιληπτά και άλλα όχι, αν και αμφότερα είναι επικίνδυνα.
«Η έκβαση ενός σιωπηλού εμφράγματος μπορεί να είναι εξίσου σοβαρή με ενός εμφράγματος που αναγνωρίζεται, ενόσω αυτό συμβαίνει. Και επειδή οι ασθενείς δεν γνωρίζουν ότι έχουν πάθει έμφραγμα, μπορεί να μην λάβουν την αναγκαία θεραπεία για να προλάβουν το επόμενο» δήλωσε ο Σολιμάν. Όπως είπε, από τη στιγμή που ανακαλύπτονται, τα σιωπηλά εμφράγματα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται εξίσου επιθετικά με αυτά που είχαν ορατά συμπτώματα. Αυτό πρακτικά σημαίνει, όταν κανείς έχει πάθει σιωπηλό έμφραγμα, πρέπει πλέον να σταματήσει να καπνίζει, πρέπει να μειώσει το βάρος του, να ελέγξει τη χοληστερόλη και την πίεσή του, να ασκείται περισσότερο κ.α.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
