Η συστηματική κατανάλωση αυγών μπορεί να μειώσει τουλάχιστον κατά 30% τις πιθανότητες εκδήλωσης τύπου 2 διαβήτη, ο οποίος σχετίζεται κατά κανόνα με την παχυσαρκία.
Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας εξέτασαν τις διατροφικές συνήθειες 2.332 ανδρών ηλικίας 42 έως 60 ετών, τους οποίους παρακολούθησαν επί δύο δεκαετίες.
Έως το τέλος της περιόδου παρακολούθησης, οι 432 από τους εθελοντές είχαν αναπτύξει τύπου 2 διαβήτη.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσοι λάτρευαν τα αυγά όχι μόνο είχαν τις λιγότερες πιθανότητες απ’ όλους να αναπτύξουν τη νόσο, αλλά είχαν πιο χαμηλά επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα τους.
Στην πραγματικότητα, όσοι έτρωγαν τέσσερα βραστά αυγά την εβδομάδα είχαν κατά 38% μικρότερο κίνδυνο διαβήτη σε σύγκριση με όσους έτρωγαν μόνο ένα την εβδομάδα. Η συσχέτιση αυτή ήταν ανεξάρτητη από το σωματικό βάρος των εθελοντών, τις λοιπές διατροφικές συνήθειές τους και το αν κάπνιζαν ή γυμνάζονταν ή όχι.
Σύμφωνα με τον δρα Γίρκι Βιρτάνεν, καθηγητή Διατροφικής Επιδημιολογίας στο πανεπιστήμιο, μία πιθανή εξήγηση είναι πως τα αυγά περιέχουν ωφέλιμα συστατικά τα οποία ενδέχεται να επηρεάζουν τον μεταβολισμό της γλυκόζης και την χαμηλού βαθμού φλεγμονή, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο διαβήτη.
Ωστόσο, πάνω από 4 αυγά την εβδομάδα, δεν παρέχουν πρόσθετο όφελος, διευκρινίζουν οι ερευνητές.
Πηγή: http://www.boro.gr
Όταν βιώνουμε υπερβολικό άγχος στη ζωή μας ή οποιοδήποτε άλλο έντονο και δυσάρεστο συναίσθημα, η πρώτη μας ενστικτώδης αντίδραση είναι συνήθως η προσπάθεια να τα ξεφορτωθούμε. Θέλουμε να τα ελέγξουμε πάση θυσία, να τα βγάλουμε από τη ζωή μας, να κυριαρχήσουμε πάνω σε αυτά.
Εκ πρώτης όψεως, η ανθρώπινη αυτή τάση φαίνεται όχι μόνο λογική αλλά και ως απαραίτητη προϋπόθεση για να βελτιωθεί το πρόβλημα μας. Εξάλλου εάν δεν μάθουμε να το ελέγχουμε πως θα το αντιμετωπίσουμε;
Παράδοξα, κάθε προσπάθεια ελέγχου είναι καταδικασμένη ν’ αποτύχει κι αυτό διότι ο έλεγχος των συναισθημάτων είναι αδύνατος.
Γιατί είναι αδύνατον να ελέγξουμε τα συναισθήματα μας;
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον πιο ακριβή ανιχνευτή ψεύδους που φτιάχτηκε ποτέ και ο οποίος μπορεί να διαβάζει την παραμικρή ένδειξη άγχους που υπάρχει. Το μοναδικό πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι να μείνουμε χαλαροί καθώς σκεφτόμαστε ένα πρόσφατο επεισόδιο όπου βιώσαμε άγχος. Εάν νιώσουμε έστω και την απειροελάχιστη ένδειξη άγχους, ο ανιχνευτής θα το καταλάβει. Ας υποθέσουμε επίσης, ότι το μηχάνημα αυτό είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε εάν ανιχνεύσει το παραμικρό άγχος ή σωματικό σύμπτωμα, πρόκειται να μας δώσει ένα θανατηφόρο ηλεκτροσόκ. Βέβαια, εάν απλά μείνουμε χαλαροί, δε θα πεθάνουμε. Οπότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να χαλαρώσουμε!
Μάλλον θα ήταν αδύνατο να επιβιώσουμε στο παραπάνω υποθετικό σενάριο. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τρόπος να μείνουμε χαλαροί διότι είμαστε ήδη συνδεδεμένοι στο πιο τέλειο και στο πιο ακριβές μηχάνημα ανίχνευσης: το νευρικό μας σύστημα. Και κάθε στιγμή ανιχνεύει την παραμικρή ένδειξη διέγερσης ή άγχους.
Και ο έλεγχος των σκέψεων είναι αδύνατος
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος μας δίνει την εξής οδηγία:
«Μπορείς να σκεφτείς τα πάντα, εκτός από ένα λαχταριστό, αφράτο κέικ σοκολάτα. Μην σκέφτεσαι αυτό το κέικ σοκολάτα με επικάλυψη μαύρης σοκολάτας, να έχει βγει μόλις από το φούρνο σκορπίζοντας παντού το άρωμα του.»
Πώς τα πήγατε;
Δεν είναι αλήθεια πως κάθε φορά που λέμε στον εαυτό μας, «μη σκέφτεσαι το Χ» καταλήγουμε να ενοχλούμαστε από αυτή τη σκέψη ακόμη περισσότερο; Μάλιστα κάποιες φορές, εάν είμαστε εξαιρετικά πεπεισμένοι ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μια συγκεκριμένη σκέψη, αυτή καταλήγει να γίνεται εμμονή και να μας πολιορκεί ασταμάτητα.
Αποδοχή αντί Ελέγχου
Το μυαλό μας μας λέει πως θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αγχωμένοι. Ίσως μας λέει πως το να μην μπορούμε να ελέγξουμε το άγχος μας είναι αδυναμία και δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά με μας. Μας συγκρίνει με τους άλλους, που φαίνονται να είναι μια χαρά και ανησυχεί γιατί να μην είμαστε κι εμείς έτσι.
Το μυαλό μας προσπαθεί να μας πείσει πως ο έλεγχος είναι εφικτός και το άγχος, αρνητικό, ντροπιαστικό, ανεπιθύμητο.
Πόσο βοηθητική είναι αυτή η στρατηγική του μυαλού; Εάν αυτός είναι ο τρόπος για να λύσουμε το πρόβλημα γιατί δεν έχει λυθεί;
Απλώς γιατί η στρατηγική αυτή μας κάνει να αισθανόμαστε ακόμα χειρότερα για τον εαυτό μας.
Η αποδοχή είναι το αντίθετο του ελέγχου. Είναι η απόπειρα να δημιουργήσουμε έναν εσωτερικό χώρο για την εμπειρία μας, όποια και εάν είναι αυτή.
Είναι η κατανόηση πως παρόλο που έχουμε συναισθήματα δεν είμαστε αυτά τα συναισθήματα καθώς και η κατανόηση πως κάθε τι που βιώνουμε είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.
Αντί να παλεύεις ενάντια στο άγχος, κάνε ειρήνη με αυτό.
Δες το ώς κάτι που έρχεται και φεύγει όπως τα σύννεφα στον ουρανό.
Επίτρεψέ του να πιάσει το χώρο του, ως ένα από τα πολλά κομμάτια της εμπειρίας σου.
Άσε το να κυλήσει μέσα σου, χωρίς να αντιστέκεσαι αλλά και χωρίς να παρασύρεσαι από αυτό.
Δεν είσαι το άγχος σου αλλά κάτι ξέχωρο και μεγαλύτερο.
Παρατήρησε πως αυτή η απλή εξάσκηση μπορεί να επιδράσει στην ένταση του.
Πηγή: http://www.boro.gr
Απάντηση στο ερώτημα αυτό επιχείρησαν να δώσουν Βρετανοί ερευνητές μέσω της μελέτης τους, που δημοσιεύουν στην επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society B.
Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, η τάση αυτή ενδεχομένως να οφείλεται σε εξελικτικούς λόγους, ωστόσο δε φαίνεται να υπάρχει αντισταθμιστικός μηχανισμός που να προλαμβάνει τα περιττά κιλά ή την παχυσαρκία.
Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι τα περιττά κιλά δεν ήταν απειλή για την επιβίωση των προγόνων μας, ενώ η έλλειψη βάρους αντιθέτως έθετε σε κίνδυνο τη ζωή τους.
Οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, με επικεφαλής τον Δρ Άντριου Χίγκινσον, χρησιμοποίησαν ένα υπολογιστικό μοντέλο για να προβλέψουν πόσο λίπος θα πρέπει να αποθηκεύουν οι άνθρωποι και άλλα θηλαστικά. Όπως διαπίστωσαν, τόσο τα ζώα όσο και οι άνθρωποι τείνουν να παίρνουν βάρος όταν είναι δυσκολότερο να βρουν τροφή.
«Η αποθήκευση λίπους είναι μια ασφαλιστική δικλείδα έναντι του κινδύνου της αποτυχίας εύρεσης τροφής, που για τους ανθρώπους της προ-βιομηχανικής εποχής ήταν πιθανότερο τον χειμώνα. Συνεπώς, η δίαιτα τον χειμώνα είναι η χειρότερη επιλογή», αναφέρεται στο σχετικό άρθρο.
Από την πλευρά του, ο Δρ Χίγκινσον εξηγεί: «Θα περιμέναμε η διαδικασία της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους να μας έχει χαρίσει την ικανότητα να συνειδητοποιούμε πότε έχουμε φάει αρκετά, αλλά αντιθέτως έχουμε κακό έλεγχο στη θέα του φαγητού. Επειδή το φαγητό σήμερα έχει τόση ζάχαρη και βελτιωτικά γεύσης, που το δέλεαρ για τον άνθρωπο να το φάει είναι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε αδύναμο εξελικτικό μηχανισμό ελέγχου της επιθυμίας για φαγητό».
Κανείς δεν πετάει από την χαρά του μετά από έναν χωρισμό, ακόμη κι αν οι λόγοι είναι προφανείς. Όσο και να σας στηρίζει το περιβάλλον σας και να σας λέει ότι πήρατε τη σωστή απόφαση, ένας χωρισμός είναι δύσκολος.
Σε κάθε περίπτωση όμως και αφού περάσου οι πρώτες δύσκολες μέρες, θα είναι εύκολο να καταλάβετε τους λόγους που σας οδήγησαν στον χωρισμό και θα είναι ευκολότερο να προχωρήσετε μπροστά. Αυτά είναι τα 17 σημάδια που φανερώνουν ότι πήρατε την σωστή απόφαση και χωρίσατε.
- Φοβόσασταν πάντα ότι ο εκάστοτε σύντροφός θα σας χωρίσει.
- Θαυμάζατε πάντα περισσότερο τα άλλα ζευγάρια από τον εαυτό σας και τον σύντροφό σας.
- Κάθε φορά που σκέφτεστε την προηγούμενή σας σχέση, οι κακές αναμνήσεις έρχονται πρώτες.
- Η ζήλια ήταν μια σημαντική δυναμική μεταξύ των δυο σας.
- Σας έκανε να αισθάνεστε άσχημα για πράγματα που σας ενδιέφεραν.
- Δεν σας στήριζε στην επαγγελματική σας σταδιοδρομία.
- Χάσατε φίλους εξαιτίας αυτής της σχέσης.
- Υπήρχε μια διαρκής πάλη για την ανωτερότητα. Οι δυο σας ποτέ δεν ήσασταν ίσοι.
- Ποτέ δεν νιώσατε άνετα με την οικογένειά του και το αντίστροφο.
- Κάθε φορά που ήσασταν χώρια ανησυχούσατε για το τι μπορεί να έκανε.
- Ακόμη και οι μικρές αντιπαραθέσεις κατέληγαν σε μεγάλους καυγάδες.
- Ένας από τους δύο απειλούσε να διακόψει αυτή τη σχέση.
- Ο σύντροφός σας δεν ήταν ενθαρρυντικός.
- Η οικογένεια και οι φίλοι σας χάρηκαν με την απόφαση του χωρισμού.
- Κάθε φορά που είχατε κάποιο πρόβλημα αναζητούσατε συναισθηματική στήριξη περισσότερο από τους άλλους παρά από τον σύντροφό σας.
- Ουσιαστικά ποτέ δεν είχατε κοινούς στόχους ή κοινή ζωή.
- Κάθε φορά που σκεφτόσασταν το κοινό σας μέλλον, συναιθήματα άγχους σας πλημμύριζαν και όχι χαράς και ενθουσιασμού.
Πηγή: http://www.baby.gr
Οι γιορτές πέρασαν και μπορεί να σκέφεστε και τώρα τι κάνω για τα δύο κιλά που πήρα. Σας πιάνει πανικός και ξεκινάτε δίαιτα. Αλλά η δίαιτα αυτή τελειώνει και ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας το πρόβλημα σας είναι πως δεν ξέρετε πως να τρώτε έτσι ώστε το σώμα σας να καίει λίπος και όχι γλυκόζη για ενέργεια. Δεν ξέρετε πώς μπορείτε να έχετε ένα υγιή μεταβολισμό. Είναι παράλογο να συνεχίζετε να κάνετε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά και να περιμένετε διαφορετικό αποτέλεσμα.
Θα μου πείτε «εγώ δεν κάνω δίαιτα ακολουθώ υγιεινή, χωρίς γλουτένη, διατροφή». Το πρωί τρώτε μια μπάρα χωρίς γλουτένη με αποξηραμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς. Το μεσημέρι ενδεχομένως να παραγγείλετε μια σαλάτα με κινόα και παντζάρι και ένα φρέσκο χυμό. Η δουλειά σας κρατά μέχρι αργά στο γραφείο, οπότε τρώτε μια μπανάνα μέχρι να φάτε βραδινό. Δεν είχατε χρόνο να μαγειρέψετε βραδινό και αγοράζετε ένα ψητό κοτόπουλο με πατάτες φούρνου από το σουπερμάρκετ. Τρώτε υγιεινά, αλλά η ζυγαριά δεν λέει να πέσει.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Γιατί το σώμα σας μεταβολίζει γλυκόζη για ενέργεια.
«Μα δεν υπάρχει ζάχαρη στη διατροφή μου». Αν όμως κοιτάξετε πιο προσεκτικά θα δείτε πως η διατροφή σας είναι πλούσια σε ζάχαρη. Και αυτό γιατί οι σύνθετοι υδατάνθρακες, όπως τα ολικής άλεσης δημητριακά και τα αμυλούχα λαχανικά απλά αποτελούν μόρια γλυκόζης δεμένα μεταξύ τους σε μια μακριά αλυσίδα. Το πεπτικό σας σύστημα τα διασπά σε γλυκόζη!
Τα αποξηραμένα φρούτα και η μπάρα δημητριακών (με ή χωρίς γλουτένη) δεν είναι τίποτα άλλο από ζάχαρη. Η κινόα στη σαλάτα είναι ένα άμυλο. Ένα φλιτζάνι κινόα μετατρέπεται σε 9 κουταλάκια του γλυκού γλυκόζη στο αίμα σας. Και το πιο πιθανό είναι πως δεν θα φάτε μόνο ένα φλιτζάνι. Το παντζάρι επίσης έχει ζάχαρη. Ένα φλιτζάνι βρασμένα παντζάρια μετατρέπονται σε 3 κουταλάκια του γλυκού γλυκόζη στο αίμα σας.
Θα μου πείτε «μα εγώ δεν τρώω έτσι, αποφεύγω τους υδατάνθρακες». Για πρωινό τρώτε μια ομελέτα με μόνο ασπράδια. Για δεκατιανό τρώτε φρυγανιές με λίγους υδατάνθρακες. Για μεσημεριανό μια τονοσαλάτα χωρίς λάδι. Το βράδυ τρώτε άπαχο φιλέτο κοτόπουλου με άφθονα μη αμυλούχα λαχανικά.
Το πρόβλημα, όμως, με αυτού του τύπου τη διατροφή είναι πως τρώτε υπερβολική πρωτεΐνη για τις ανάγκες του σώματος σας με αποτέλεσμα το σώμα σας να συνεχίζει να μεταβολίζει γλυκόζη για ενέργεια. Δεν τρώτε επαρκή ποσότητα καλού λίπους και αυτό οδηγεί στο έχετε συχνά «κακές» ημέρες επειδή οι έντονες επιθυμίες δεν έχουν εξαλειφθεί. Οι περισσότεροι όταν κόβουν τους υδατάνθρακες αντικαθιστούν αυτές τις θερμίδες με πρωτεΐνη. Ακούγεται τρελό αλλά δεν μπορείτε να αποθηκεύσετε πρωτεΐνη. Όταν τρώτε υπερβολική πρωτεΐνη, μετατρέπεται σε γλυκόζη μέσω γλυκονεογένεσης.
Αυτό που έχω συνειδητοποιήσει μετά από πολλά χρόνια συμβουλευτικών συνεδριών είναι πως η λύση είναι η διόρθωση των ορμονικών ανισορροπιών με την υιοθέτηση ενός σωστά διαμορφωμένου κετο-προσαρμοσμένο τρόπο ζωής.
Με αυτό το τρόπο διατροφής επειδή το σώμα αντί να «καίει» γλυκόζη για ενέργεια «καίει» λίπος χάνετε βάρος χωρίς να πεινάτε, ενώ ενεργοποιείτε τα γονίδια της νεότητας και αντιστρέφτε τη γήρανση και όλες τις ασθένειες που προκύπτουν από αυτή. Γιατί η τροφή δεν είναι θερμίδες, είναι πληροφορία στα γονίδια σας!
Πηγή: http://www.boro.gr
