Πολύ συχνά ακούω ανθρώπους που με επισκέπτονται να αναρωτιούνται για ποιον λόγο δεν μπορούν να νιώσουν ευτυχισμένοι, ενώ ακόμη συχνότερα να παραπονιούνται για τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω τους που τους κάνουν δυστυχισμένους.
Άλλοι άνθρωποι πάλι προσπαθούν να "αντιγράψουν" την ευτυχία των άλλων κάνοντας παρόμοια πράγματα, ώστε να νιώσουν και εκείνοι το ίδιο ευτυχισμένοι. Υπάρχουν ακόμη και οι περιπτώσεις των ανθρώπων που είναι πεπεισμένοι από την δύναμη της συνήθειας ότι αυτό που ζουν είναι αυτό που τους αξίζει πραγματικά και ότι φυσικά οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, λέγοντας έτσι στον εαυτό τους το μεγαλύτερο ψέμα. Στην πραγματικότητα η ευτυχία είναι μία μοναδική και διαφορετική εμπειρία που ο καθένας μας την αποκαλύπτει στον ίδιο του τον εαυτό, όταν φυσικά γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό.
Πολλές φορές οι άνθρωποι νιώθουν εγκλωβισμένοι μέσα στη φυλακή τους και αυτό είναι μια σκληρή αλήθεια, που λίγο ή πολύ όλοι μας αναγνωρίζουμε, το χειρότερο όμως είναι ότι το κλειδί αυτής της φυλακής βρίσκεται από μέσα ενώ εμείς περιμένουμε κάποιος ή κάτι να μας ελευθερώσει.
Μολονότι η καθημερινότητά μας πλημμυρίζει από πολλές δραστηριότητες και ευθύνες που έχουν ως κύριο σκοπό την "ασφάλεια" αλλά και την "ελευθερία" μας, οι δραστηριότητες αυτές κάνουν τόσο θόρυβο που δεν προλαβαίνουμε να ακούσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Πιο συγκεκριμένα, έχουμε μία δουλειά που μας προσφέρει χρήματα ενώ δεν την αγαπάμε ή δεν αντέχουμε τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργαζόμαστε, όμως η ανάγκη μας για ασφάλεια οικονομική μας αφήνει στάσιμους. Από την άλλη έχουμε έναν/μία σύντροφο με τον οποίο δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε, όμως αναγκαζόμαστε να παραμείνουμε επειδή αυτή η "άρρωστη" σχέση μας προσφέρει την ασφάλεια του να μην είμαστε μόνοι μας. Έχουμε φίλους με τους οποίους δεν μπορούμε να μοιραστούμε το πραγματικό μας εαυτό όμως νιώθουμε ήρεμοι επειδή ανήκουμε κάπου και δεν ξεχωρίζουμε από τους άλλους "επιτυχημένους" ανθρώπους.
Η προδοσία όμως του εαυτού μας δεν σταματάει εδώ. Νιώθουμε ότι προσφέρουμε στους συνανθρώπους μας επειδή και μόνον λυπόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον που υποφέρει χωρίς όμως στην πραγματικότητα να κάνουμε τίποτε το ουσιαστικό για εκείνον. Ενώ λοιπόν δεν έχουμε κάνει τίποτα από τα παραπάνω με τον σωστό ή καλύτερα με ουσιαστικό τρόπο ώστε να νιώσουμε την πραγματική ευτυχία, στο τέλος δημιουργούνται όλες εκείνες οι συνθήκες ώστε οι καρποί της αυτολύπησης στον ίδιο μας τον εαυτό να βρουν έδαφος και να μας προσφέρουν τον καρπό της "ατυχίας" που τόσο συχνά επικαλούμαστε σαν να μας ξέχασε ο Θεός και σαν η μοίρα μας να γράφετε από χέρι ξένο.
Τέλος ένας "καταπληκτικός" επίλογος στην προδοσία που κάνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό είναι ότι πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, μία πολύ επικίνδυνη διάδοση κάποιων ανθρώπων που απλά δεν προσπάθησαν να καταλάβουν και να βοηθήσουν τον εαυτό τους, επηρεάζοντας έτσι και τους άλλους που αντιγράφουν, όπως προαναφέρεται παραπάνω, τους "ευτυχισμένους" ανθρώπους.
Ας παραδεχτούμε λοιπόν ότι προδώσαμε τις πραγματικές μας ανάγκες όπως την ανθρώπινη επαφή, την ουσιαστική επικοινωνία με τον συνάνθρωπο μας, το μοίρασμα του εαυτού μας με ανθρώπους που εκτιμάμε, την αυτάρκεια, την αυτοδιάθεση (δηλαδή την ουσιαστική ανάγκη μας να ζούμε όπως το επιθυμούμε και όχι όπως οι άλλοι επιθυμούν για εμάς), την αυθεντικότητα μας, την πραγματική έκφραση μας, την ουσιαστική διασκέδαση που πρέπει να προσφέρουμε ως δώρο στον εαυτό μας, και φυσικά την αυτογνωσία, ένα δώρο που οφείλουμε να χαρίζουμε κάθε μέρα κάθε ώρα και κάθε λεπτό σε εμάς τους ίδιους.
Ας αφήσουμε λοιπόν πίσω όλες εκείνες τις πεποιθήσεις μας που χτίστηκαν από έλλειψη ουσιαστικής γνώσης για τον ίδιο μας τον εαυτό, και ας μην στείλουμε στην κρεμάλα της σαθρής μας "ασφάλειας" καθετί το ουσιαστικό κάθε τι που εμείς οι ίδιοι προδώσαμε....
Πηγή: http://www.boro.gr
Καθημερινά κάνουμε χιλιάδες σκέψεις, οι περισσότερες απ' αυτές τις σκέψεις επαναλαμβάνονται συνεχώς μέσα στο μυαλό μας και συνηθίζουν να είναι αρνητικές.
Παρόλο που συνειδητά δεν το καταλαβαίνουμε υποσυνείδητα επαναλαμβάνουμε σκέψεις που δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, αντιθέτως συσσωρεύουν αρνητισμό αλλά και εμπόδια στην διαύγεια μας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ενδυνάμωση του άγχους το οποίο ευθύνεται για τα περισσότερα ψυχολογικά αλλά και σωματικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Είναι σαφές λοιπόν ότι για να πετύχουμε τους στόχους, τα όνειρα αλλά και τις προσδοκίες που έχουμε για τον εαυτό μας, θα πρέπει να σταματήσουμε τον φαύλο κύκλο των επαναλαμβανόμενων σκέψεων μας.
Μία από τις κύριες ασκήσεις καθημερινής ενδυνάμωσης του οργανισμού μας είναι η αντικατάσταση των Αρνητικών σκέψεων με Θετικές. Φανταστείτε δηλαδή την ώρα που σας έρχεται μία σκέψη που έχει αρνητικό πρόσημο και μπορείτε να την συλλάβετε ότι την ανταλλάσσεται με μία θετική σκέψη, είτε με μία θετική εικόνα που σας ηρεμεί κ σας χαλαρώνει.
Ένας άλλος τρόπος για την απαλλαγή από τις αρνητικές μας σκέψεις είναι η συγκέντρωση μας στο εδώ και τώρα, που μας βοηθάει στο να μην ταξιδεύουμε ούτε στο μακρινό και αβέβαιο μέλλον αλλά ούτε και στο πολύ γνωστό και πολλές φορές αρνητικό παρελθόν μας.
Με τον τρόπο αυτό καταφέρνουμε να αντιμετωπίζουμε τους φόβους μας, να καλυτερεύουμε την ποιότητα ζωής μας, όπως για παράδειγμα τον ύπνο, την διατροφή μας κτλ, αλλά και να φέρνουμε στην ζωή μας ανθρώπους και καταστάσεις που μόνον θετικό πρόσημο έχουν για εμάς...
Σε κάθε περίπτωση εαν δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τα παραπάνω η βοήθεια ενός ειδικού θα ήταν χρήσιμη στο να μας καθοδηγήσει περαιτέρω στην ανάπτυξη ενός άλλου μοντέλου ζωής...
Πηγή: http://www.boro.gr
Το πέρασμα του χρόνου εγείρει μια ψυχολογία περισυλλογής και ανασυγκρότησης απέναντι στη ζωή, όπως και μια σειρά σημαντικών εσωτερικών ερωτημάτων: Το αν και πόσο ευτυχισμένος νιώθει ο καθένας με τον εαυτό του, το πώς αφουγκράζεται το έμμεσο και το άμεσο παρελθόν του, το πώς θα επιθυμούσε να είναι το μέλλον του, το πόσο γκρίζο, λευκό ή μαύρο βλέπει το παρόν του - ένας χρωματισμός που έγκειται στη μοναδική αντίληψη του καθενός και όχι σε μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.
Η έννοια της αλλαγής ζωντανεύει, ενώ το πέρασμα του χρόνου συνάδει και με υπόγειες αγωνίες για το πέρασμα της ηλικίας, το φάντασμα της απώλειας είναι πανταχού παρόν, αγωνία, ανασφάλεια, αίσθημα απειλής, μη δυνατότητα ελέγχου της ταχύτητας του χρόνου, φόβοι για το γήρας, για το θάνατο...
Το γήρας στο συλλογικό ασυνείδητο συνδέεται με την ανεξέλεγκτη απώλεια του εαυτού, της χαράς, των ικανοτήτων, φέρνει την άνοια, την αρρώστια, την κατάθλιψη. Σύμφωνα με τον δρα Philip Jeste, καθηγητή ψυχιατρικής και νευροεπιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια, η απαισιόδοξη αυτή πεποίθηση δυσκολεύει τον ενήλικα να κάνει επιτυχώς τη μετάβαση στην τρίτη ηλικία.
Μια διαδικασία επιτυχούς γήρανσης αποτελείται απο παράγοντες όπως είναι το υψηλό επίπεδο νοητικών λειτουργιών. Είναι σημαντικό ο ενήλικας που αγγίζει το γήρας να κρατά το μυαλό του ενεργό με το διάβασμα, το γράψιμο, τις συζητήσεις, την επίλυση προβλημάτων. Αν ένα μεγάλης ηλικίας άτομο εμπλακεί ενεργά με το μυαλό του στην εκμάθηση νέων πραγμάτων, τότε έχει περισσότερες πιθανότητες να διανύσει το γήρας επιτυχώς σε σχέση με κάποιον που απέχει από την προσπάθεια. Η φυσική άσκηση όχι μόνο βελτιώνει τη διάθεση, αλλά ενισχύει και τις νοητικές λειτουργίες, όπως άλλωστε και η συστηματική κοινωνικοποίηση αλλά και η ενίσχυση του αισθήματος ικανοποίησης από τη ζωή. Η θετική αντίληψη της γήρανσης δεν συνδέεται αρνητικά με την ύπαρξη οργανικών ασθενειών. Ακόμα κι αν κάποιος πάσχει, π.χ., από διαβήτη ή απο καρδιακή νόσο μπορεί παρ’ όλα αυτά να διανύσει το γήρας επιτυχώς. Η προσαρμοστικότητα στις αλλαγές που σχετίζονται με τη γήρανση είναι ένα θετικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας που βοηθά τη διαδικασία του χρόνου να βιώ- νεται πιο εύκολα. Η ψυχική ανθεκτικότητα είναι καθοριστική στην υγιή προσαρμογή στις οικουμενικές δυσκολίες που ενέχει το γήρας: Έκπτωση κινητικότητας, όρασης, ακοής, οικονομικό στρες από τη σύνταξη, απώλεια φίλων ή θάνατος συντρόφου. Η θετική προσαρμογή στις στρεσογόνες καταστάσεις μοιάζει να είναι και η επιτυχής λύση. Τελευταίες έρευνες αποκαλύπτουν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται ακόμα και στην τρίτη ηλικία, όταν το περιβάλλον είναι βοηθητικό και πλαισιώνεται από ενδιαφέροντα ερεθίσματα. Αξίζει όμως να αντιληφθούμε και τις θετικές πτυχές της γήρανσης, η οποία σημαίνει και συνεχή παραγωγικότητα, εκμάθηση νέων πραγμάτων, συμβολή στην κοινωνία μέσω της σοφίας που μόνο τα άτομα της τρίτης ηλικίας μοναδικά κατέχουν, ενώ η αισιοδοξία αποτελεί κλειδί για τη μακροζωία. Στο χέρι του καθενός, λοιπόν, είναι ο χρωματισμός της ίδιας της υπόθεσης της ζωής.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στο βιβλίο της Δρ Κωστοπούλου Μιλώντας για εμάς και τα προβλήματά μας εκδόσεις Καστανιώτη
Πηγή: http://www.boro.gr
Θα σας βοηθήσουν να αισθανθείτε καλύτερα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Υποφέρετε από γρίπη ή από κοινό κρυολόγημα; Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να κάνετε όταν είστε άρρωστοι είναι να αναπληρώνετε τα υγρά του σώματος σας. Η ενυδάτωση με νερό είναι απαραίτητο, αλλά τα παρακάτω φυσικά ελιξίρια θα σας πάνε ένα βήμα παραπέρα. Καθένα περιλαμβάνει υγιεινά συστατικά που ανακουφίζουν τα συμπτώματα και θα σας βοηθήσουν να αισθανθείτε καλύτερα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Μηλόξυδο
Αν ταλαιπωρήστε από συνάχι το άκρως ενοχλητικό μπούκωμα μπορεί να υποχωρήσει με εισπνοές με μηλόξυδο. Αραιώνει θαυματουργά την συσσωρευμένη βλέννα και βοηθάει στην αποσυμφόρηση της βουλωμένης μύτης.
Μια αναλογία 1:1 με το βρασμένο νερό θα δημιουργήσει ένα ισχυρό διάλυμα. Μπορείτε επίσης να προσθέσετε πιπέρι καγιέν που έχει αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ το ξύδι ενισχύει το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
Χυμός κράνμπερι
Η ηθοποιός Nikki Reed ορκίζεται ότι ο χυμός κράνμπερι αποτελεί μια μίνι καθημερινή αποτοξίνωση. Μάλιστα, επειδή είναι πλούσιο σε αντιοξειδωτικά είναι «φάρμακο» για την γρίπη. Το κράνμπερι αλλά και ο χυμός λεμονιού καθαρίζουν το ήπαρ και τα νεφρά και απομακρύνει τις τοξίνες από τον οργανισμό.
Τζίντζερ
Για τη ρινική συμφόρηση και τον πονόλαιμο, αγαπάμε το τσάι με τζίντζερ και λεμόνι. Η συνταγή αυτή είναι ό,τι πρέπει και για το αναστατωμένο στομάχι!
Ρόφημα με κουρκουμά
Αυτό το μείγμα κουρκουμά με γάλα αμυγδάλου είναι ένα αρχαίο ινδικό ρόφημα που έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες που μπορεί να σταματήσει τους ιούς (όπως τις κοινές λοιμώξεις του αναπνευστικού) πριν σπείρουν τον όλεθρο στο ανοσοποιητικό σας σύστημα. Το ρόφημα αυτό μπορεί επίσης να κάνει θαύματα αν η κοιλιά σας είναι αναστατωμένη ή υποφέρετε από ναυτίες. Τα συστατικά είναι:
3 φλιτζάνια γάλα αμυγδάλου
1 ½ κουταλάκια κουρκουμά
½ κουταλάκι τζίντζερ σε σκόνη
½ κουταλάκι κάρδαμο,
πιπέρι καγιέν
2-3 γαρίφαλα
½ κουταλάκι σκόνη κανέλα
μέλι
Βάλτε τα συστατικά σε ένα κατσαρολάκι και ζεστάνετε αργά το γάλα, χωρίς να βράσει. Προσθέστε μέλι στο φλιτζάνι και έτοιμο.
Αντιοξειδωτικός χυμός
Γεμάτος βιταμίνη C, αυτός ο χυμός έχει τη δύναμη να θεραπεύσει τον πονόλαιμο και να καταπραΰνει το στομάχι. Για να δημιουργήσετε έναν αντιοξειδωτικό χυμό θα χρειαστείτε φρούτα και λαχανικά όπως παντζάρια, καρότα, μήλα, πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, αχλάδια και ρόδι.
Ρόφημα από νερό, πορτοκάλι , μέλι και κανέλα
Πέρα από το γεγονός ότι εκτός ότι ξυπνάει τον μεταβολισμό, είναι ιδανικό για το συνάχι και τον πονόλαιμο.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Η παράξενη κι απρόσμενη περίπτωση της Τόνγκα και οι συνέπειες της στρεβλής «δυτικοποίησής» της.
Ακούγοντας κάποιος πληροφορίες για μια μικρή νησιωτική χώρα στον Ειρηνικό Ωκεανό συνειρμικά -και ακολουθώντας πολλά στερεότυπα- είναι πολύ πιθανό να σκεφτεί γαλαζοπράσινα νερά, κοκοφοίνικες, ανθρώπους αδύνατους σαν γλυπτά του Τζιακομέττι, και ηλιοκαμένους από τη διαρκή καλοκαιρία και την επαφή με τη φύση. Η Τόνγκα, νησιωτική χώρα στον Ειρηνικό Ωκεανό, έρχεται να καταρρίψει σχεδόν όλα τα στερεότυπα και ολόκληρο τον παραπάνω συνειρμό...
Με έκταση σχεδόν 750 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό λίγο πάνω από 100.000, σύμφωνα με τη Wikipedia, είναι η χώρα με τα υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας στον κόσμο. Εκτιμάται πως σχεδόν τέσσερις στους δέκα κατοίκους πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 ενώ το προσδόκιμο ζωής μειώνεται.
Μία από τις βασικότερες αιτίες είναι ένα φτηνό και λιπαρό είδος αρνίσιου κρέατος που εισάγεται από τη Νέα Ζηλανδία και καταναλώνεται μαζικά στη μικρή Τόνγκα. Με ύφος βλοσυρό, η 82χρονη Papiloa Bloomfield Foliaki, ξενοδόχος στην πρωτεύουσα της Τόνγκα, Nuku A' Lofa, σπεύδει να δείξει στις δημοσιογράφους του BBC, που την επισκέφθηκαν την για χάρη του ρεπορτάζ, κάτι που, όπως λέει, θα βοηθήσει στην κατανόηση της κατάστασης. Επιστρέφει με μια μικρογραφία μιας παλιάς ξύλινης βάρκας...
«Εμείς διανύαμε χιλιάδες και χιλιάδες μίλια στη θάλασσα μέσα σε σκάφη σαν αυτό. Μετά βγαίναμε στη στεριά, τα αναποδογυρίζαμε και μετατρέπαμε τις παλιές βάρκες σε σπίτια. Αλλά κανείς δεν θέλει τέτοια σπίτια πια γιατί κάτι ο κόσμος νομίζει πως κάτι δυτικό, κάτι μοντέρνο είναι καλύτερο. Ο κόσμος συνδέει το παραδοσιακό σπίτι της Τόνγκα με τη φτώχεια. Το ίδιο συμβαίνει και με το φαγητό μας», λέει.
Όπως προκύπτει, έχει δίκιο. Η παραδοσιακή διατροφή στην Τόνγκα περιλαμβάνει ψάρια, βολβούς λαχανικών, όπως τα καρότα και τα παντζάρια, και καρύδες- όπως θα περίμενε κανείς σε ένα νησί γεμάτο κοκοφοίνικες μέσα στη μέση του Ειρηνικού Ωκεανού.
Το σημείο καμπής εντοπίζεται κάποια στιγμή μέσα στον 20ο αιώνα, όταν άρχισαν να φτάνουν στα νησιά του Ειρηνικού κομμάτια κρέατος και πουλερικών που ουσιαστικά απορρίπτονταν από άλλες χώρες: ουρές γαλοπούλων από τις ΗΠΑ και αρνίσιο κρέας από τη Νέα Ζηλανδία, συγκεκριμένα οι κακής ποιότητας λιπαρές άκρες στα πλευρά του αρνιού.
Τα 100 γραμμάρια τέτοιου κρέατος περιέχουν 40 γραμμάρια λίπους και 420 θερμίδες. Ενδεικτικό της κακής ποιότητάς του είναι πως από πλευράς βάρους μπορεί να αποτελεί το 9-12% του αρνιού αλλά από πλευράς αξίας δεν ξεπερνά το 3-5%. Στις χώρες του Ειρηνικού είναι πολλές φορές το μόνο κομμάτι του ζώου που πωλείται ενώ Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία πωλούν μεγάλες ποσότητές τους στην Κίνα, το Μεξικό και χώρες της Αφρικής. Στην Ευρώπη, σύμφωνα με το BBC, χρησιμοποιούνται στα αρνίσια κεμπάμπ.
Ήταν φτηνά και η κατανάλωσή τους διαδόθηκε και γιγαντώθηκε πολύ γρήγορα. «Ο κόσμος νομίζει πως οτιδήποτε εισάγεται είναι ανώτερο», εξηγεί η Foliaki, πρώην νοσηλεύτρια, ακτιβίστρια και πολιτικός που σήμερα εργάζεται στον ξενοδοχειακό τομέα- και είναι μία από τους πολύ λίγους πολίτες της Τόνγκα που ζουν σε τέτοια ηλικία. «Κι έτσι διαμορφώνεται μια κατάσταση στην οποία οι ντόπιοι πουλούν τα ψάρια τους και πάνε και αγοράζουν αρνίσιο κρέας. Δεν έχουν την παιδεία για να γνωρίζουν πως είναι κακό για την υγεία τους», προσθέτει.
Το 1973, το 7% του πληθυσμού έπασχε από μη μεταδοτική ασθένεια, αυτή είναι η φράση που στην Τόνγκα έγινε συνώνυμο του διαβήτη. Το 2004 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 18%. Σήμερα, στοιχεία του υπουργείου Υγείας της χώρας δείχνουν πως το ποσοστό αυτό έχει εκτοξευτεί στο 34% και ορισμένοι υποστηρίζουν πως είναι πιθανό να έχει φτάσει το 40%.
«Υπάρχει μια ολόκληρη γενιά στην Τόνγκα που ανατράφηκε με αυτά τα αρνίσια απομεινάρια», λέει στο BBC ο Sunia Soakai από τις υπηρεσίες υγείας της Secretariat of the Pacific Community. «Αυτά τα κομμάτια είναι τμήματα του ζώου που πετιούνται στη Νέα Ζηλανδία ως ακατάλληλα προς βρώση. Κατάφεραν όμως να τα ξεφορτωθούν σε χώρες του Ειρηνικού». Οι ψαράδες της Τόνγκα ακόμα ψαρεύουν με τον παραδοσιακό τρόπο που διδάχθηκαν από τους προγόνους τους, με μια λόγχη, κυρίως τη νύχτα. Επιστρέφουν λίγο πριν την αυγή.
Οι πελάτες που θέλουν την καλύτερη ψαριά τους περιμένουν δίπλα στις βάρκες τους. Οι άλλοι περιμένουν στη μικρή ψαραγορά που στήνεται στο χώρο στάθμευσης του λιμανιού τα πρωινά.
Οι δημοσιογράφοι του βρετανικού δικτύου είδαν εκεί λίγους πελάτες. Τα ψάρια που αλιεύονται ουσιαστικά με τα χέρια δεν είναι φτηνά και μόνο ξένες βάρκες ψαρεύουν με δίχτυα - μια ψαριά που σε κάθε περίπτωση προωθείται κατευθείαν στην εξαγωγή. Εξάγεται επίσης ένα μέρος των ψαριών που πιάνονται με τα χέρια καθώς υπάρχει ζήτηση στη Χαβάη για τα συγκεκριμένα αλιεύματα.
Ακόμα και στην ψαραγορά ωστόσο αντί για τη μυρωδιά των ψαριών κυριαρχεί η οσμή ψημένου κρέατος! Σε απόσταση περίπου 50 μέτρων δεκάδες σούβλες περιστρέφονται φορτωμένες κοτόπουλα και τα απορρίμματα από τα αρνίσια παϊδάκια. Από μακριά τα κομμάτια αυτά μοιάζουν με μπέικον πριν κοπεί σε φέτες, το λίπος είναι περισσότερο από το κρέας.
Σύμφωνα με τον Soakai είναι σύνηθες για έναν ντόπιο να φάει ένα κιλό τέτοια αρνίσια κομμάτια στην καθισιά του. Μιλάει εξ ιδίας πείρας καθώς αυτό έκανε κάποτε κι εκείνος. «Με τα χρόνια όλο πάχαινα, είχα φτάσει τα 170 κιλά», εξομολογείται και εξηγεί πως έχασε 70 κιλά για τρεις λόγους: «Ο γιος μου είναι πέντε ετών, αν συνέχιζα έτσι θα έμενε ορφανός. Δεύτερον, εργαζόμουν στον τομέα της υγείας, η εικόνα μου και ο τρόπος ζωής μου έθεταν ζήτημα αξιοπιστίας. Και τρίτον, διαγνώστηκα με διαβήτη».
Ορισμένοι ειδικοί αποδίδουν το πρόβλημα της Τόνγκα εν μέρει και σε γενετικούς παράγοντες. Υποστηρίζουν πως οι νησιώτες του Ειρηνικού στο παρελθόν κλήθηκαν για μακρές περιόδους να επιβιώσουν χωρίς τροφή κι έτσι τα σώματά τους προσαρμόστηκαν υιοθετώντας την τάση να συγκρατούν το λίπος.
Είναι ωστόσο αναμφίβολος και ο ρόλος που παίζει η κοινωνία στην υπόθεση της Τόνγκα. «Όσο παχύτερος είσαι τόσο πιο όμορφος θεωρείσαι», λέει η Drew Havea, επικεφαλής του Society Forum of Tonga.
Τα κιλά και το στάτους συμπορεύονται συχνά στη χώρα. Ο βασιλιάς Tupou IV, που πέθανε το 2006, κατέχει το ρεκόρ Γκίνες του παχύτερου μονάρχη: ζύγιζε 200 κιλά. Το να είναι κανείς αδύνατος παραδοσιακά ερμηνευόταν ως ένδειξη κατώτερης κοινωνικής θέσης.
«Πρέπει να ξαναδιδαχθούμε πως το να είσαι αδύνατος δεν σημαίνει ότι πεινάς», τονίζει η Havea.
Στα τελευταία του χρόνια ο βασιλιάς έχασε κάποια κιλά και μάλιστα φωτογραφήθηκε να γυμνάζεται σε μια προσπάθεια να δώσει το παράδειγμα στους πολίτες της χώρας για το πώς να βελτιώσουν την υγεία τους.
«Το καλό φαγητό, με τους όρους της Τόνγκα, είναι το πολύ φαγητό», λέει ο αιδεσιμότατος Dr Ma'afu Palu, που έχει αναλάβει την αποστολή να κηρύξει τη σημασία της υγιεινής διατροφής. Είναι ανάμεσα στους πολλούς επικριτές των ηγετών του κλήρου (οι κάτοικοι της Τόνγκα είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία Χριστιανοί, κυρίως Μεθοδιστές και η κοινωνία είναι βαθιά συντηρητική, σημειώνει η Wikipedia.
Σχεδόν κάθε δραστηριότητα διακόπτεται την Κυριακή, η οποία θεωρείται ιερή από το Σύνταγμα) που δεν έχουν καταφέρει να δώσουν το καλό παράδειγμα στους ενορίτες τους. Την ώρα που στη βαθιά θρησκευόμενη κοινωνία της Τόνγκα οι ιερείς είναι πρόσωπα με εξουσία, το 85% εξ αυτών είναι παχύσαρκοι.
Η επιδημία της παχυσαρκίας δεν οφείλεται μόνο στα κακής ποιότητας αρνίσια κρέατα και τις ουρές γαλοπούλων. Στην Τόνγκα καταναλώνονται τεράστιες ποσότητες πολύ λιπαρού κονσερβοποιημένου κρέατος. Οι κονσέρβες αυτές φτάνουν μέχρι και τα 2,7 κιλά!
Στον κατάλογο των επιβαρυντικών παραγόντων μπαίνουν και τα ανθρακούχα ποτά. «Πρέπει να καταλάβετε πως στην Τόνγκα ευθυγραμμιζόμαστε με άλλες χώρες με κάποια καθυστέρηση», λέει η Lepaola Vaea, αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών και Τελωνείων. «Παλιά βλέπαμε αμερικανικές ταινίες και εκπομπές και όλοι έπιναν αναψυκτικά. Καθόμαστε και σκεφτόμαστε "ουάου, θα μου άρεσε πολύ να πίνω αναψυκτικό, είμαστε φτωχοί επειδή πίνουμε νερό". Αλλά σήμερα που όλοι πίνουν νερό, εμείς πίνουμε αναψυκτικά!».
Το 2008 η Vaea επιχείρησε να αυξήσει το φόρο στα αρνίσια παϊδάκια, όπως είχαν κάνει με επιτυχία τα νησιά Φίτζι. Το αποτέλεσμα ήταν η δημόσια κατακραυγή! «Ο κόσμος είναι εθισμένος», εξηγεί. Ενδεικτικό των διατροφικών συνηθειών των κατοίκων είναι πως ένα εστιατόριο υγιεινής διατροφής στη χώρα σερβίρει τηγανητό ψάρι και τηγανητές πατάτες. Κι όμως, ακόμα κι αυτό είναι πιο υγιεινό από τα περισσότερα φαγητά που μπαίνουν στο τραπέζι των ντόπιων.
Οι συνέπειες αυτής της διατροφής είναι εμφανείς. Το προσδόκιμο ζωής έφτασε τα 64 χρόνια σύμφωνα με το BBC - αν και σύμφωνα με τη Wikipedia το 2015 ήταν στα 75 χρόνια. «Νιώθω πάντα σαν να πνίγομαι», είναι η γλαφυρή περιγραφή μιας γιατρού στο Εθνικό Κέντρο Διαβήτη, η οποία βλέπει τον κόσμο να συνωστίζεται σε ουρές έξω από την κλινική.
Χαρακτηριστική είναι και μια οικογένεια που επισκέφθηκαν οι δημοσιογράφοι του βρετανικού δικτύου, της οποίας όλα τα μέλη - πατέρας, μητέρα, τρεις κόρες, γιαγιά- πάσχουν από διαβήτη τύπου 2.
Ένα από τα κορίτσια αρρώστησε στα 14 και για σχεδόν τέσσερα χρόνια είχε στο πόδι μια πληγή που δεν κατάφερνε να επουλωθεί. Τελικά αναγκάστηκε να προχωρήσει σε ακρωτηριασμό του ποδιού και φέτος έλαβε προσθετικό πόδι, προσφορά από την εκκλησία των μορμόνων.
Παρά τις κυβερνητικές προσπάθειες οι πολίτες να είναι πιο ευαισθητοποιημένοι για τους κινδύνους του διαβήτη και της παχυσαρκίας, η χώρα έχει ακόμα πολύ δρόμο να διανύσει. Πολλοί από τους πολίτες της Τόνγκα δεν είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν ούτε τον τρόπο ζωής τους ούτε τη διατροφή τους.
Η αντιμετώπιση του διαβήτη και ο περιορισμός του αριθμού των πασχόντων θα χρειαστεί πολλές γενιές, διαβεβαιώνει γιατρός της Τόνγκα, προειδοποιώντας πως πριν γίνουν καλύτερα, τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
