Καθώς έχει για τα καλά ο χειμώνας, έρχονται στο προσκήνιο διάφορα μικρόβια που μας ταλαιπωρούν με συμπτώματα όπως συνάχι, βήχα, πονόλαιμο, πυρετό κ.α. Όχι σπάνια όμως τα μικρόβια καταφέρνουν να φτάσουν μέχρι τους πνεύμονες προκαλώντας πολύ σοβαρότερες εκδηλώσεις. Μιλάμε βέβαια για την πνευμονία, τη λοίμωξη των πνευμόνων.
Τι ακριβώς είναι η πνευμονία;
Ο όρος πνευμονία αναφέρεται στη φλεγμονή των πνευμόνων από διάφορα αίτια, αλλά συνήθως χρησιμοποιείται για να περιγράψει την προσβολή των πνευμόνων από μικροβιακούς παράγοντες.
Τα μικρόβια φτάνουν στις πνευμονικές κυψελίδες, αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται και ενεργοποιούν τη διαδικασία της φλεγμονής.
Το αποτέλεσμα είναι οι κυψελίδες που φυσιολογικά περιέχουν αέρα να γεμίζουν με υγρό και πύον και να διαταράσσεται έτσι η αναπνευστική λειτουργία.
Εξαιτίας αυτού και καθώς η λοίμωξη μπορεί μέσω του αίματος να επεκταθεί και πέραν των πνευμόνων, η πνευμονία μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Πώς προκαλείται η πνευμονία;
Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι με τους οποίους τα μικρόβια εισβάλλουν στους πνεύμονες και προκαλούν λοίμωξη:
1. Εισρόφηση στοματοφαρυγγικών εκκρίσεων
Στη διάρκεια του ύπνου είναι πιθανό να συμβούν μικροεισροφήσεις στοματοφαρυγγικών εκκρίσεων, που περιέχουν μικρόβια, με αποτέλεσμα τη μεταφορά των μικροβίων αυτών στον πνευμονικό ιστό.
2. Εισπνοή μικροβίων που υπάρχουν στον αέρα
Μικρόβια είναι παρόντα στον αέρα σε πυκνότητες 15-30 ανά κυβικό μέτρο και είναι αρκετά μικρά ώστε να μπορούν να διεισδύσουν στις κυψελίδες και να αρχίσουν τον βλαβερό πολλαπλασιασμό τους.
3. Αιματογενής διασπορά μικροβίων από εξωπνευμονικές εστίες
Μικρόβια μπορούν να μεταφερθούν από κάποια άλλη εστία λοίμωξης στο σώμα μέσω του αίματος.
Ποιοί κινδυνεύουν από πνευμονία;
Όλοι, από τα νεογνά μέχρι τους υπερήλικες, μπορούν να νοσήσουν από πνευμονία, κάποιες ομάδες όμως χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου:
Οι καπνιστές και τα άτομα που εισπνέουν ερεθιστικές ουσίες.
Τα άτομα με κακή διατροφή και θρέψη.
Οι καταπονημένοι- μετεγχειρητικοί άρρωστοι.
Οι ασθενείς που πάσχουν από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) ή άλλα πνευμονικά νοσήματα.
Τα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια.
Τα άτομα με σιδηροπενική ή δρεπανοκυτταρική αναιμία.
Τα άτομα που έχουν υποστεί σπληνεκτομή.
Οι ανοσοκατασταλμένοι( π.χ. AIDS, θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα ή κορτιζόνη).
Οι πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη.
Οι αλκοολικοί και οι χρήστες ναρκωτικών ουσιών.
Οι κατακεκλιμένοι και οι ηλικιωμένοι.
Ποιά είναι τα πιο συχνά αίτια της πνευμονίας;
Οι μικροοργανισμοί που μπορούν να προκαλέσουν πνευμονία είναι πολλοί, κυρίως όμως ευθύνονται:
Τα βακτήρια, με συχνότερο τον πνευμονιόκοκκο.
Οι ιοί, από τους οποίους ο πιο επικίνδυνος είναι ο ιός της γρίππης.
Τα μυκοπλάσματα που προσβάλλουν συνήθως τα μεγαλύτερα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες.
Aλλα σπανιότερα αίτια (μύκητες, παράσιτα, μυκοβακτηρίδια).
Αξίζει να σημειώσουμε ότι σε ένα ποσοστό που κυμαίνεται από 30 ως 60% το αίτιο δεν ταυτοποιείται.
Τυπική ή άτυπη πνευμονία;
Κλασσικά η πνευμονία διακρίνεται σε τυπική και άτυπη. Ο διαχωρισμός βασίζεται σε κλινικά, ακτινολογικά και εργαστηριακά ευρήματα και σε καμία περίπτωση δεν έχει αυστηρά όρια, αφού υπάρχουν πολλές επικαλύψεις.
Η τυπική πνευμονία ειναι κατά κανόνα αυτή που προκαλείται από βακτήρια, ενώ η άτυπη προκαλείται και από άλλους μικροβιακούς παράγοντες, όπως μυκοπλάσματα, ιοί, μύκητες, παράσιτα.
Ποιά είναι τα συμπτώματα;
Η τυπική πνευμονία εισβάλλει αιφνιδίως με υψηλό πυρετό με ρίγος. Ο πυρετός βέβαια μπορεί να μέτριος ή σπάνια να απουσιάζει και τελείως σε άτομα ηλικιωμένα ή βεβαρυμένα.
Ταυτόχρονα εμφανίζεται βήχας, αρχικά ξηρός που γρήγορα γίνεται παραγωγικός με δύσκολη αποβολή των πτυέλων.
Συχνά ο βήχας συνοδεύεται από πλευριτικό πόνο και ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου μπορεί να υπάρχει δύσπνοια ποικίλου βαθμού ενώ σχεδόν πάντα συνυπάρχει ταχυκαρδία.
Η άτυπη πνευμονία χαρακτήρίζεται από βαθμιαία εισβολή και τα συμπτώματα είναι λίγο ως πολύ ανάλογα αλλά λιγότερο έντονα, ενώ προεξάρχουν εκδηλώσεις όπως κεφαλαλγία, διάρροια, μυαλγίες, εξανθήματα.
Αν δεν υπάρχουν επιπλοκές τα συμπτώματα διαρκούν επτά έως οκτώ ημέρες.
Ποιές είναι οι επιπλοκές;
Οι επιπλοκές της πνευμονίας μπορούν να είναι πολύ σοβαρές και να στοιχίσουν τη ζωή του ασθενούς. Η εμφάνιση τους εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του, καθώς επίσης από το μικρόβιο που είναι κάθε φορά υπεύθυνο και από την έγκαιρη διάγνωση και σωστή θεραπεία.
Οι επιπλοκές μπορεί να περιορίζονται στο θώρακα με συνηθέστερες την πλευριτική συλλογή που αφορά τη συλλογή υγρού ή πύου γύρω από τους πνεύμονες και το πνευμονικό απόστημα.
Μείζονος σημασίας είναι και η επέκταση της λοίμωξης στην καρδιά προκαλώντας περικαρδίτιδα (συλλογή υγρού στο σάκο που περιβάλλει το μυοκάρδιο) ή ενδοκαρδίτιδα.
Βασικής σημασίας επιπλοκή της νόσου εξάλλου είναι και η μερική ανάρρωση και η μετάβαση σε χρόνια πνευμονία.
Επιπλοκές όμως μπορεί να προκύψουν και σε απομακρυσμένα σημεία με την μεταφορά εκεί των μικροβίων μέσω του αίματος και να προκληθεί έτσι για παράδειγμα μηνιγγίτιδα ή σηπτική αρθρίτιδα.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Σε κάθε άρρωστο που υπάρχει η υποψία πνευμονίας από την κλινική εικόνα και από τα ακροαστικά ευρήματα πρέπει να γίνεται ακτινογραφία θώρακος και σε τέτοια περίπτωση αυτή είναι πάντα παθολογική, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις (AIDS, ανοσοκαταστολή κ.α.).
Η ακτινογραφία αποκαθίσταται σε διάστημα δύο ως τεσσάρων εβδομάδων στο 80-85% των περιπτώσεων.
Αλλες εξετάσεις που βοηθούν τη διάγνωση είναι:
Η γενική αίματος που βλέπουμε την ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος με την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων (αν ο αριθμός των λευκών είναι χαμηλός, η πρόγνωση είναι κακή).
Οι καλλιέργειες αίματος, που σκοπεύουν να απομονώσουν το μικρόβιο προκειμένου να ταυτοποιηθεί.
Η εξέταση πτυέλων που γινεται για τον ίδιο λόγο.
Θεραπεύεται;
Οι νεαροί, υγιείς κατά τα άλλα ασθενείς, που διαγιγνώσκονται νωρίς στην πορεία της νόσου έχουν άριστη πρόγνωση.
Αντίθετα οι ηλικιωμένοι, με συνυπάρχοντα προβλήματα υγείας, ή με μειωμένη ανοσολογική ισχύ ταλαιπωρούνται για μεγαλύτερο διάστημα και κινδυνεύουν από επιπλοκές της νόσου, ιδιαίτερα αν καθυστερήσει η διάγνωση και η έναρξη θεραπείας.
Τα αντιβιοτικά βρίσκονται στην πρώτη γραμμή στην αντιμετώπιση της νόσου. Η
επιλογή τους γίνεται απο τον θεράποντα ιατρό ανάλογα με την περίπτωση.
Οι ιογενείς πνευμονίες δεν έχουν κατά κανόνα αιτιολογική θεραπεία εκτός από λίγες περιπτώσεις.
Η διάρκεια θεραπείας καθορίζεται από τον ιατρό και μπορεί να είναι από δέκα ημέρες μέχρι και τρεις εβδομάδες ή και περισσότερο.
Εκτός από τα αντιβιοτικά συστήνονται κατά περίπτωση και άλλα φάρμακα ανάλογα με την κρίση του ιατρού, όπως αντιπυρετικά, αναλγητικά, αποχρεμπτικά, βρογχοδιασταλτικά.
Πρωταρχικής σημασίας είναι η ανάπαυση, η καλή διατροφή και η αποφυγή αφυδάτωσης.
Σε σοβαρές περιπτώσεις χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο και έναρξη ενδοφλέβιας αγωγής καθώς και υποστήριξη με οξυγόνο.
Ενδείξεις για εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με πνευμονία αποτελούν:
Η μεγάλη ηλικία.
Η χαμηλή αρτηριακή πίεση και η αφυδάτωση.
Εκδηλώσεις όπως ο έμετος και η διάρροια, οπότε χρειάζεται παρεντερική αγωγή.
Ο χαμηλός αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων.
Οι διαταραχές στις περιεκτικότητες στο αίμα του οξυγόνου και του διοξειδίου του άνθρακα.
Η ύπαρξη σοβαρής συνυπάρχουσας νόσου.
Η ακαθόριστη αιτιολογία της πνευμονίας.
Η εκδήλωση εξωπνευμονικών επιπλοκών.
Μπορώ να προλάβω την πνευμονία;
Το καλό πλύσιμο των χεριών, η φροντίδα της στοματικής υγιεινής, ο καλός αερισμός των κλειστών χώρων και η αποφυγή του συνωστισμού είναι κάποια γενικά μέτρα που προφυλάσσουν από την εισβολή των μικροβίων στους πνεύμονες μας.
Πέρα από αυτά όμως υπάρχει το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο και το εμβόλιο για τον ιό της γρίππης.
Τυπικά τα υποψήφια άτομα για εμβολιασμό είναι τα ηλικιωμένα (> 65 ετών), τα άτομα με χρόνια νοσήματα και αυτά που αναρρώνουν από σοβαρή νόσο ή έχουν κάποια μορφή ανοσοκαταστολής.
Αν παρά τις προφυλάξεις εκδηλώσω συμπτώματα πνευμονίας;
Αν έχετε τα συμπτώματα που περιγράψαμε νωρίτερα, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφθείτε το γιατρό σας. Η γρήγορη διάγνωση και η έναρξη θεραπείας είναι μεγίστης σημασίας για την ομαλή έκβαση της νόσου.
Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας και συνεχίστε να παίρνετε τα φάρμακα που σας συνέστησε για το διάστημα που όρισε, ακόμη και αν αισθάνεστε τελείως καλά.
Αν διακόψετε πρώιμα τη θεραπεία, η πνευμονία μπορεί να υποτροπιάσει και πολλες φορές οι υποτροπές είναι πιο σοβαρές από το πρώτο επεισόδιο.
Πηγή: http://www.boro.gr
Η αρτηριακή πίεση είναι σημαντικός δείκτης υγείας, γι' αυτό και η μέτρησή της πρέπει να γίνεται σωστά, προκειμένου να έχετε αντιπροσωπευτική εικόνα.
Η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης γίνεται με το πιεσόμετρο, είτε αυτόματο ηλεκτρονικό είτε υδραργυρικό.
Για να μετρήσετε σωστά την πίεσή σας, θα πρέπει να τοποθετήσετε την περιχειρίδα (το πανί που τυλίγει το χέρι) του πιεσόμετρου στον αριστερό ή στο δεξιό βραχίονα, περίπου στο ύψος της καρδιάς, λίγο πιο πάνω από τον αγκώνα, και το ακουστικό πάνω από την αρτηρία που βρίσκεται στη εσωτερική πλευρά της άρθρωσης του χεριού. Φουσκώνετε την περιχειρίδα ώσπου να εξαφανιστεί ο σφυγμός στον καρπό, πράγμα που σημαίνει ότι ή πίεση μέσα στην περιχειρίδα ξεπερνά την πίεση της αρτηρίας και η κυκλοφορία του αίματος έχει σταματήσει. Αφήνετε κατόπιν τον αέρα να φεύγει σιγά–σιγά. Το σημείο στο οποίο ακούγεται ο πρώτος ήχος, αντιστοιχεί στη συστολική πίεση. Συνεχίζετε να αφήνετε τον αέρα να διαφεύγει. Το επίπεδο της πίεσης στο οποίο τελικά εξαφανίζονται οι ήχοι αντιστοιχεί στη διαστολική πίεση.
Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρία Μελέτης της Υπέρτασης, για να είναι το αποτέλεσμα της μέτρησης πραγματικό, πρέπει να ακολουθείτε τις παρακάτω βασικές οδηγίες:
-Τουλάχιστον μισή ώρα πριν από τη μέτρηση της πίεσης, θα πρέπει να αποφεύγετε τον καφέ και το κάπνισμα (φυσικά, καλό είναι να μην καπνίζετε καθόλου).
-Οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται πάντα σε καθιστή θέση. Αν παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση, ο γιατρός σας μπορεί κάποιες φορές να σας ζητήσει να κάνετε μετρήσεις και σε όρθια θέση για να διαπιστώσει αν η πίεση πέφτει υπερβολικά στην ορθοστασία (ορθοστατική υπόταση).
-Για τη μέτρηση της πίεσης πρέπει πρώτα να μείνετε σε καθιστή θέση για περίπου 5 λεπτά.
-Η πλάτη σας να ακουμπά στη ράχη της καρέκλας και το μπράτσο να είναι χαλαρά ακουμπισμένο σε σταθερή επιφάνεια (π.χ. τραπέζι).
-Η περιχειρίδα τοποθετείται έτσι ώστε να εφαρμόζει καλά κατευθείαν πάνω στον βραχίονα (μπράτσο) χωρίς να παρεμβάλλεται το μανίκι.
-Αν το μανίκι σας είναι σφικτό θα πρέπει να το βγάζετε.
-Η περιχειρίδα πρέπει να βρίσκεται περίπου στο ύψος της καρδιάς.
-Η άκρη του ακουστικού τοποθετείται στην εσωτερική επιφάνεια του αγκώνα χωρίς να καλύπτεται τελείως από την περιχειρίδα.
-Βεβαιωθείτε ότι το πιεσόμετρό σας δείχνει ακριβώς 0 πριν το χρησιμοποιήσετε.
-Φουσκώνετε το πιεσόμετρο μέχρι το 200-220 mmHg. Ξεφουσκώνετε αργά (περίπου 10 mmHg κάθε 5 δευτερόλεπτα).
-Συστολική πίεση είναι το σημείο που εμφανίζεται (ακούγεται) ο ρυθμικός χτύπος, όσο αδύνατος και να είναι.
-Διαστολική πίεση είναι το σημείο όπου ο ρυθμικός ήχος παύει να ακούγεται.
-Η πίεση πρέπει να καταγράφεται σε χιλιοστά π.χ. συστολική πίεση 160 και διαστολική 90 mmHg και όχι 16 και 9.
-Το πιεσόμετρο σας έχει ενδείξεις (γραμμές) για κάθε 2 χιλιοστά πίεσης π.χ. 90, 92, 94, 96 κ.λπ. Η πίεση δεν πρέπει να στρογγυλοποιείται όπως π.χ. 160/95 mmHg αλλά να καταγράφεται με λεπτομέρεια στο τελικό ζυγό (όχι μονό) ψηφίο π.χ. 162/94 mmHg.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αρκούν δύο μετρήσεις της πίεσης κάθε φορά, με μεσοδιάστημα 1-2 λεπτά μεταξύ των μετρήσεων. Στη δεύτερη μέτρηση, η πίεση είναι συνήθως χαμηλότερη. Αν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ πρώτης και δεύτερης μέτρησης (πάνω από 10 mmHg) γίνεται και τρίτη μέτρηση. Όλες οι μετρήσεις καταγράφονται. onmed
Πηγή: http://www.boro.gr
Το τελευταίο διάστημα, η καθημερινότητα όλων μας έχει κατακλυστεί από έννοιες, λέξεις κι εντέλει μια πραγματικότητα δυσοίωνη και απειλητική: Μνημόνιο, κρίση, grexit, ανεργία, αβεβαιότητα, έλλειψη κοινωνικής συνοχής και ομόνοιας.
Σε ατομικό επίπεδο οι παραπάνω συνθήκες φυσικά και δεν ευνοούν την αισιοδοξία, ένα αίσθημα ψυχικής ανάτασης τόσο απαραίτητο για την δημιουργικότητα και την ευτυχία. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει: Νοιώθουμε απειλή και αναστάτωση σε ένα περιβάλλον χωρίς σιγουριά, σε μια κοινωνία που δονείται αδέξια και χωρίς σαφή προσανατολισμό.
Σε μια προσπάθεια να βρούμε κάποιες σταθερές θα μπορούσαμε ίσως να ανατρέξουμε σε αξίες που να αντέχουν στο χρόνο, για να αντλήσουμε δύναμη και έμπνευση ή έστω ένα σημάδι εξόδου από το τούνελ… Ας θυμηθούμε μερικές απλές συμβουλές που αφορούν τις ζωές όλων μας, έναν Οδηγό Αισιοδοξίας αντίδοτο στη μιζέρια της καθημερινότητας.
- Η ζωή είναι μία και μοναδική – και μάλιστα οι μεγαλύτεροι μας διαβεβαιώνουν ότι είναι και σύντομη… – ας τη ζήσουμε χωρίς εκπτώσεις και χωρίς περικοπές. Να μην χαρίσουμε και να μην χαραμίσουμε τις πολύτιμες στιγμές που την απαρτίζουν.
- Το γέλιο είναι ευτυχία. Το χιούμορ είναι αναζωογονητικό. Ας αφεθούμε στην αστεία πλευρά των πραγμάτων, ας αναζητήσουμε την χαλαρή πλευρά του εαυτού μας.
- Συγχωρέστε… εαυτόν και αλλήλους. Το ξέρω δεν είναι εύκολο (άλλο να το λες κι άλλο να το κάνεις) όμως είναι τόσο ανακουφιστικό που αξίζει να δοκιμάσει κανείς: Τα οφέλη είναι τόσα πολλά που δεν θα ξανακρατήσεις κακία…
- Μην συγκρίνετε τη ζωή σας με τις περιπτώσεις των άλλων. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, κάθε ιστορία επίσης. Στην πραγματικότητα πότε δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς συμβαίνει στους άλλους οπότε οι συγκρίσεις περισσεύουν.
- Χαρείτε την συντροφιά των φίλων σας κι όσων εσείς αγαπάτε. Είναι δωρεάν και αξίζει πολύ περισσότερα από πολλά!
- Αναζητήστε την επαφή με την φύση. Το πράσινο και το γαλάζιο, ο αέρας, η θέα από ψηλά, οι ήχοι, το νερό και πάνω απ’όλα ο ήλιος λειτουργούν ευεργετικά στις αισθήσεις, μας χαλαρώνουν και μας ηρεμούν.
- Οργανώστε ένα ταξίδι, έστω και κάπου κοντά. Η αλλαγή παραστάσεων γεμίζει τις μπαταρίες για την συνέχεια. Κι αν δεν έχετε καθόλου χρήματα ταξιδέψτε αλλιώς: Διαβάστε ένα ωραίο βιβλίο!
- Παίξτε παιχνίδια. Μην φοβηθείτε να ξαναγίνετε παιδί, αυτά ξέρουν καλύτερα να αγνοούν την κρίση.
- Συμφιλιωθείτε με το παρελθόν και τα λάθη σας. Κανείς δεν είναι αλάνθαστος κι όλοι έχουμε δικαίωμα στην αποτυχία. Ας ξανασηκωθούμε κι ας συνεχίσουμε. Εξάλλου είπαμε πως η ζωή είναι μικρή…
- Κάντε έρωτα και απολαύστε την σαρκική ηδονή. Η ερωτική παρόρμηση είναι μέσα μας, ας την απελευθερώσουμε και μαζί ας απελευθερωθούμε και εμείς.
- Ίσως διαπιστώσετε ότι πολλά και τόσο σημαντικά πράγματα γύρω μας δεν κοστίζουν, είναι άφθονα και δεν εξαρτώνται από τους άλλους. Αρκεί να το πιστέψουμε, να το θελήσουμε και να τα αναζητήσουμε γύρω μας, μέσα μας… θα δείτε ότι θα σας δοθούν απλόχερα.
Πηγή: http://blog.nowdoctor.gr
Τι πρέπει να προσέχουν όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας.
Συμβουλές για το τι πρέπει να προσέξουν διατροφικά τις ημέρες των γιορτών διαβητικοί, καρδιοπαθείς, υπερτασικοί και άτομα με γαστρεντερολογικά προβλήματα δίνει ο κ. Χάρης Δημοσθενόπουλος, κλινικός διαιτολόγος - βιολόγος, υπεύθυνος του τμήματος Διατροφής στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Όπως επισημαίνει, οι ευάλωτες αυτές ομάδες, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής τις ημέρες αυτές, προκειμένου να μην καταλήξουν στα επείγοντα, όπου στατιστικά αυξάνεται η κίνηση από περιστατικά τέτοιων νοσημάτων.
ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΙ
Οι διαβητικοί πλέον μπορούν να ακολουθούν ένα πιο ελεύθερο διατροφολόγιο και οι απαγορεύσεις δεν είναι τόσο αυστηρές όσο παλιότερα, τονίζει ο κ. Δημοσθενόπουλος: «Βέβαια η πρόσληψη γλυκών, η πρόσληψη τροφών που είναι πολύ πλούσια σε ζάχαρα, όπως είναι τα αμυλούχα τρόφιμα που συνοδεύουν τα τραπέζια, όλα αυτά τα αρκετά εμπλουτισμένα ρύζια η ζυμαρικά με κουκουνάρια, καλαμπόκια, κάστανα, θέλουν ένα μέτρο, χωρίς να πούμε ότι απαγορεύονται. Τα άτομα με διαβήτη καλό είναι να καταναλώσουν πιο αραιά τα γλυκά των γιορτών, για αυτό λέμε να αφήσουν περιθώριο για τον εαυτό τους την παραμονή, ή την ημέρα των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς και όχι όλο το δεκαήμερο. Σίγουρα όταν κάθονται στο τραπέζι, η παρουσία της σαλάτας, των φυτικών ινών θα είναι κάτι που θα βοηθήσει, ώστε τα ζάχαρα του σώματος και του οργανισμού μετά από ένα μεγάλο γεύμα να μην πάνε πάρα πολύ ψηλά, λειτουργούν πάντα σαν ένα φρένο στην απορρόφηση της γλυκόζης από την τροφή. Όσον αφορά το αλκοόλ οι συστάσεις για τα άτομα με διαβήτη είναι οι ίδιες με τις συστάσεις που αφορούν και τον υπόλοιπο πληθυσμό. Μέχρι δύο ποτήρια κρασί η άλλο ποτό για τους άνδρες, μέχρι ένα για τις γυναίκες».
ΥΠΕΡΤΑΣΙΚΟΙ
Προσοχή στην παρουσία του αλατιού, όσο περνάει από το χέρι μας, γιατί συνήθως τρώμε έξω ή σε άλλα σπίτια, οπότε είναι δύσκολο κανείς να ελέγξει την ποσότητα λέει ο κ. Δημοσθενόπουλος στους υπερτασικούς: «Οι υπερτασικοί μπορούν κυρίως να αποφύγουν τρόφιμα με εμπλουτισμένο αλάτι, τις κρυφές πηγές αλατιού, όπως είναι τα τυριά, οι ξηροί καρποί, όπως είναι και τα ίδια τα αμυλούχα π.χ το ψωμί είναι μια αλμυρή τροφή. Οπότε αν δεν μπορούν να μειώσουν το αλάτι σε αυτό που τρώνε , σίγουρα μπορούν να μειώσουν την προσθήκη αλατιού στην τροφή τους μέσα από τις πηγές αυτές. Όσον αφορά το ποτό σαφώς και θέλει μέτρο που αναφέραμε για τους διαβητικούς, αν και για αυτή την ομάδα καλύτερα θα ήταν η αποφυγή της αλκοόλης».
ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΣ
Άτομα που έχουν ένα ιστορικό μιας καρδιαγγειακής νόσου , άτομα που έχουν περάσει κάποιο έμφραγμα ή άτομα που έχουν υψηλά λιπίδια σίγουρα θέλουν μία προσοχή αυτές τις μέρες, καθότι είναι μία περίοδος που έχει πολλούς πειρασμούς τονίζει ο κ. Δημοσθενόπουλος: «Τα τρόφιμα είναι πολύ πλούσια συνήθως σε προστιθέμενα λιπαρά, άρα εκεί πρέπει προστατεύοντας τον εαυτό τους, όσο γίνεται πιο άπαχη επιλογή πρωτείνης, δηλαδή να διαλέγουν το πιο άπαχο έστω και φαινομενικά κομμάτι του κρέατος, όσο μπορούν αποχή από το τυρί που είναι πλούσιο σε λιπαρά και αλάτια και βεβαίως και αυτή η ομάδα όπως οι διαβητικοί, καλόν είναι να τρώνε άφθονη σαλάτα».
ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Όσοι έχουν ιστορικό έλκους ή κάποια προβλήματα με το έντερο τους όπως εγκολπώματα η άλλα, έχουν ιδιαίτερα προβλήματα αυτή την περίοδο, τονίζει ο κ. Δημοσθενόπουλος: «Ωστόσο γνωρίζουν από το γιατρό τους η το διατροφολόγο τους ποιες τροφές πρέπει να αποφεύγουν. Είναι κυρίως οι τροφές που είναι εμπλουτισμένες με ξηρούς καρπούς, η με μικρά σποράκια, η χοντρές φλούδες που είναι δύσπεπτες και τους ενοχλούν. Αν αυτά τα άτομα δεν φάνε ότι πιο λιπαρό ή ότι πιο τηγανητό και βάλουν στο πιάτο τους μία κανονική ποσότητα, δεν θα βάλουν σε κίνδυνο τον οργανισμό τους, από τρόφιμα που ξέρουν ότι τους ενοχλούν. Το ποτό καλόν είναι σε κάθε περίπτωση να το αποφεύγουν, γιατί είναι ερεθιστικό για όλα αυτά τα γαστρεντερολογικά προβλήματα»
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Χάθηκαν 47.000 άνθρωποι.
Το 2014 περισσότεροι από 47.000 άνθρωποι πέθαναν εξαιτίας υπερβολικής δόσης στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αριθμός-ρεκόρ που οφείλεται στην ταχύτατα αυξανόμενη χρήση ηρωίνης και αναλγητικών, σύμφωνα με έκθεση των Ομοσπονδιακών Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών (CDC).
Ο αριθμός των ανθρώπων που πέθαναν από υπερβολική δόση ήταν μιάμιση φορά υψηλότερος σε σύγκριση με τον απολογισμό των ανθρώπων που πέθαναν σε τροχαία δυστυχήματα το 2014, τονίζουν τα CDC- υπηρεσία που υπάγεται στο υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ.
Οι θάνατοι από υπερβολική δόση οπιοειδών αυξήθηκε κατά 14% μέσα σε μόλις έναν χρόνο και οι ουσίες αυτές ενοχοποιούνται για τους 6 θανάτους στους 10 από υπερβολική δόση.
Στα οπιοειδή κατατάσσονται τόσο η ηρωίνη όσο και τα αναλγητικά.
Οι αριθμοί αυτοί προκαλούν «συναγερμό», υπογράμμισε ο διευθυντής των CDC Τομ Φρίντεν.
«Η επιδημία των οπιοειδών αποδεκατίζει αμερικανικές οικογένειες και κοινότητες. Για να μειώσουμε αυτές τις τάσεις και να σώσουμε ζωές, πρέπει να κάνουμε περισσότερα στο πεδίο της πρόληψης και να προσφέρουμε υποστήριξη και θεραπεία» στα πρόσωπα που είναι εξαρτημένα, συνέχισε ο Φρίντεν.
Από το 2000 ως το 2014 οι θάνατοι από υπερβολική δόση στις ΗΠΑ ανήλθαν σε σχεδόν μισό εκατομμύριο, ενώ το ποσοστό των θανάτων από υπερβολική δόση οπιοειδών τριπλασιάστηκε.
Τα αναλγητικά και η ηρωίνη έχουν παρόμοια δράση. Όταν εξαρτημένοι ασθενείς δεν μπορούν να προμηθευτούν επαρκή δόση αναλγητικών, στρέφονται συχνά στην ηρωίνη, που είναι λιγότερο ακριβή και πιο εύκολο να βρεθεί.
Φάρμακα όπως η οξυκωδόνη και η υδροκωδόνη είναι τα οπιοειδή αναλγητικά που συνταγογραφούνται περισσότερο και «συνεχίζουν να προκαλούν περισσότερους θανάτους από υπερβολική δόση σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο οπιοειδές», σύμφωνα με τα CDC.
Τα δύο αναλγητικά αυτά προκάλεσαν 9% περισσότερους θανάτους το 2014 σε σύγκριση με το 2013. Η αύξηση των θανάτων σε ενηλίκους όλων των ηλικιακών φασμάτων, ανεξαρτήτως φύλου.
Από υπερβολική δόση ηρωίνης πέθαναν 10.574 άνθρωποι στις ΗΠΑ το 2014, αριθμός αυξημένος κατά 26% εν σχέσει με την αμέσως προηγούμενη χρονιά.
Η χρήση φαιντανύλης, ενός ισχυρού αναλγητικού το οποίο συνταγογραφείται κυρίως για τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο, εμπλουτισμένης με ηρωίνη για να γίνει πιο ισχυρή, είναι η αιτία πολλών χιλιάδων θανάτων κάθε χρόνο.
Πέρα από τις εκστρατείες πρόληψης, οι οποίες απευθύνονται και στους γιατρούς, όλο και περισσότερο οι υπηρεσίες επιβολής του νόμου καταφεύγουν στη χρήση ναλοξόνης, μιας ουσίας που μπορεί να αποτελέσει κατά συνθήκη αντίδοτο για την υπερβολική δόση.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
