Τι είναι ο Ιδεοψυχαναγκασμός;
Ο Ιδεοψυχαναγκασμος, ανήκει στις αγχώδεις διαταραχές και είναι μια κατάσταση που μερικές φορές μπορεί να είναι αρκετά σοβαρή και να επιμένει για χρόνια. Το άτομο που πάσχει από ιδεοψυχαναγκασμό παγιδεύεται από μια σειρά επαναληπτικών σκέψεων (ιδεοληψίες ή επιστημονικά «ψυχαναγκασμοί»), που αν και δίχως νόημα ακόμη και για τον ίδιο τον πάσχοντα, προκαλούν μεγάλη δυσφορία και είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστούν.
Πόσες φορές δεν ακούσαμε κάποιο δυσάρεστο γεγονός και κάναμε την συνηθισμένη κίνηση να «χτυπήσουμε ξύλο». Το ότι έχουμε συνηθίσει την κίνηση αυτή, δεν είναι όμως ο βασικός λόγος που την κάνουμε, ως αντίδραση σε κάτι στενόχωρο. Αν σκεφθούμε λίγο βαθύτερα, θα προσέξουμε ότι την κίνηση αυτή την κάνουμε όταν φοβηθούμε για κάτι (για παράδειγμα κάτι δυσάρεστο που συνέβη σε κάποιον), όταν δηλαδή μία σκέψη, μας δημιουργήσει το συναίσθημα του φόβου. Αφού «χτυπήσουμε ξύλο», νιώθουμε ένα συναίσθημα σαν «να διώξαμε το κακό μακριά μας». Μία συγκεκριμένη σκέψη δηλαδή μπορεί να μας δημιουργήσει φόβο, άγχος ή και δυσφορία, και μία πράξη δική μας, το ότι «χτυπήσαμε ξύλο» μπορεί να μας διώξει το άγχος, παρότι με την λογική μας καταλαβαίνουμε ότι η κακή τύχη δεν ξορκίζεται χτυπώντας οποιοδήποτε υλικό, ξύλο ή μέταλλο, πιο συγκεκριμένα δεν την ελέγχουμε ούτε την επηρεάζουμε καθόλου. Είναι όμως εντυπωσιακό αυτό που φαίνεται σε μία τέτοια δοξασία, η οποία μαθαίνεται από γενιά σε γενιά επί αιώνες. Μία συμβολική μας κίνηση του χεριού, μπορεί να ανακουφίσει το συναίσθημα μας, του φόβου στην προκειμένη περίπτωση, που νιώσαμε από κάποια σκέψη που κάναμε. Παρόμοια η κινησιολογία του καπνίσματος και του φαγητού λειτουργούν έντονα αγχολυτικά σε πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι για τον λόγο αυτό κυρίως, δυσκολεύονται να τα περιορίσουν.
Όταν τέτοιου είδους σκέψεις, ιδέες, παρορμήσεις ή εικόνες μας έρχονται συχνότερα και επίμονα στο μυαλό, προκαλώντας μας έντονο άγχος και δυσφορία, επιστημονικά τις αποκαλούμε ψυχαναγκασμούς. Το αν οι ψυχαναγκασμοί απαιτούν την βοήθεια ειδικού εξαρτάται από ορισμένους παράγοντες. Το παράδειγμα που αναφέραμε της κίνησης «χτύπα ξύλο» είναι ένας πολύ φυσιολογικός ψυχαναγκασμός που συμβαίνει στους περισσότερους ανθρώπους.
Ποιοι είναι οι λόγοι που προκαλούν τους ψυχαναγκασμούς ;
Πρόκειται για έναν σημαντικό μηχανισμό, έμφυτο στο ανθρώπινο μυαλό, ο οποίος μας βοηθάει να «εκτονώνουμε» το άγχος, μεταθέτοντας το από άγχος για την πραγματική αιτία που μας το προκαλεί, σε άγχος για κάποιο άλλο, ακόμα και εντελώς άσχεο θέμα ή αντικείμενο. Έτσι για παράδειγμα το άγχος μας για τα οικονομικά της οικογένειας μπορεί να εκδηλώνεται σε μια συνεχή ανησυχία αν κλειδώσαμε την πόρτα φεύγοντας από το σπίτι ή αν κλείσαμε τον θερμοσίφωνα. Όσο εντυπωσιακό και αν ακούγεται, ο μηχανισμός αυτός υπάρχει και λειτουργεί σε όλους τους ανθρώπους. Με αυτό τον τρόπο το άγχος για κάποιο θέμα το οποίο δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε άμεσα, «μεταφέρεται» σε κάποιο αντικείμενο για το οποίο μπορούμε να κάνουμε κάτι, ή τουλάχιστον έτσι νιώθουμε και νομίζουμε, ανακουφίζοντας κάπως το άγχος. Αυτή την πράξη μας, την ονομάζουμε Καταναγκασμό. Μία σκέψη λοιπόν ανησυχίας, το αν κλειδώσαμε (ψυχαναγκασμός) συχνά οδηγεί, όχι απαραίτητα πάντοτε, σε μία άλλη σκέψη ή πράξη (καταναγκασμός) το να ελέγξουμε αν κλειδώσαμε πχ. η οποία έχει σκοπό να ανακουφίσει το άγχος και την δυσφορία που προκάλεσε ο ψυχαναγκασμός. Βεβαίως το παραπάνω παράδειγμα που αναφέραμε είναι πολύ συχνό και φυσιολογικό και δεν μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε παθολογικό, εκτός αν συμβαίνει πολύ συχνά και επίμονα σε σημείο που μας κουράζει, και προκαλεί δυσφορία, καθώς και αν αδυνατούμε να το περιορίσουμε και να το ελέγξουμε.
Πότε λοιπόν αναφερόμαστε σε ιδεοψυχαναγκασμούς οι οποίοι απαιτούν την βοήθεια του ειδικού για να αντιμετωπιστούν;
Οι πιο κοινοί ψυχαναγκασμοί είναι επαναλαμβανόμενες σκέψεις μόλυνσης (πχ μήπως το άτομο μολυνθεί κάνοντας χειραψία), αμφιβολίας (αν κλείδωσε την πόρτα), τάξης και τακτοποίησης (πχ το άτομο νιώθει δυσφορία αν κάποια αντικείμενα δεν είναι συμμετρικά τακτοποιημένα) παρορμήσεις επιθετικότητας ή βίας ή σεξουαλικοί. Κριτήριο βασικό είναι ότι οι σκέψεις αυτές είναι τόσο επίμονες ώστε προκαλούν δυσφορία στο άτομο και επηρεάζουν αρνητικά την καθημερινή του λειτουργικότητα.
Έτσι για παράδειγμα το άτομο μπορεί να φοβάται να βγει από το σπίτι του από φόβο μήπως ακουμπήσει κάποιο αντικείμενο και μολυνθεί, ή μπορεί να πλένει επίμονα τα χέρια του σε σημείο να τα γδάρει (καταναγκασμός). Οι καταναγκασμοί «έρχονται ως απάντηση» στους ψυχαναγκασμούς, τις επίμονες αυτές ιδέες σκέψεις, και μάλιστα έρχονται ως κανόνες που πρέπει να τηρηθούν αυστηρά. Αν για παράδειγμα το άτομο ακουμπήσει κάποιο αντικείμενο που μπορεί να θεωρεί εστία μικροβίων, ακόμα και αν λογικά καταλαβαίνει ότι το αντικείμενο αυτό δεν αποτελεί κάτι τέτοιο, μπορεί για παράδειγμα να νιώσει έντονα την ανάγκη να πλύνει τα χέρια του. Αν το εμποδίσει κάποιος συγγενής να πλύνει τα χέρια του, η δυσφορία του και το άγχος του αυξάνονται ραγδαία τη στιγμή εκείνη. Πρόκειται για ένα θέμα που απαιτεί την καθοδήγηση ειδικού, προς το άτομο και την οικογένεια του επίσης. Η πράξη του πλυσίματος (ο καταναγκασμός) δεν γίνεται για ευχαρίστηση αλλά για ανακούφιση του άγχους και του φόβου που νιώθει.
Πρέπει να τονίσουμε ότι ο καταναγκασμός, δεν είναι απαραίτητο ότι θα είναι μία πράξη, το πλύσιμο των χεριών, μπορεί να είναι και μια σκέψη με τη μορφή τελετουργικού. Μπορεί το άτομο για παράδειγμα να ακουμπήσει κάποιο «βρώμικο» αντικείμενο και από μέσα του να μετρήσει πχ. έως το 10, για να διώξει την ανησυχία. Πολύ συχνοί σε θύματα βιασμού είναι οι ψυχαναγκασμοί όπου το άτομο νιώθει «βρώμικο» και όταν κάνει μπάνιο, συχνά τρίβει τόσο έντονα το σώμα του με το σφουγγάρι σε σημείο να το γδέρνει.
Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι οι σκέψεις/πράξεις αυτές είναι συνήθως ξένες προς την προσωπικότητα του ατόμου (προκαλούν με άλλα λόγια κατάπληξη ακόμη και στον ίδιο - πώς μπορώ εγώ να σκέφτομαι κάτι τέτοιο;), έχουν δυσάρεστο περιεχόμενο, και πάντα προκαλούν δυσφορία. Ωστόσο το άτομο, πάντα τις αναγνωρίζει ως προϊόν της δικιάς του σκέψης, ακόμη και αν δεν συμφωνεί μαζί τους. Τέλος, το άτομο προσπαθεί να αντισταθεί σ'αυτές τις σκέψεις και να τις διώξει από το μυαλό του, χωρίς όμως επιτυχία πάντα.
Τα άτομα συχνά προσπαθούν να αποκρύψουν αυτό που τους συμβαίνει αντί να αναζητήσουν θεραπεία. Αρκετές φορές έτσι κατορθώνουν με επιτυχία να κρύψουν τα συμπτώματά τους από την οικογένειά τους, τους φίλους τους ή τους συναδέλφους τους. Μια ατυχής συνέπεια αυτής της μυστικότητας είναι και το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς δεν παίρνουν την κατάλληλη ιατρική βοήθεια παρά αφού περάσουν πολλά χρόνια από την έναρξη της διαταραχής. Μέχρι τότε μπορεί να έχουν προσαρμόσει την ζωή τους έτσι ώστε να είναι συμβατή με την αρρώστια τους, πληρώνοντας όμως το τίμημα της χαμηλής ποιότητας και των περιορισμών.
Πώς θα καταλάβει κάποιος εάν έχει Ιδεοψυχαναγκασμό;
Ένα άτομο με ιδεοψυχαναγκασμό εμφανίζει ιδεοληψίες και καταναγκασμούς σε τέτοια έκταση που να επηρεάζεται πλέον η καθημερινή λειτουργικότητά του. Τα άτομα αυτά δεν θα πρέπει να συγχέονται με άτομα που μερικές φορές τα ονομάζουμε 'ψυχαναγκαστικά' στην καθημερινή ζωή. Ο όρος αυτός αναφέρεται σε ανθρώπους τελειομανείς με πολύ υψηλά στάνταρντς, τόσο στην εργασία τους όσο και εκτός εργασίας. Μερικές φορές αυτή η 'ψυχαναγκαστικότητα' μπορεί να βοηθάει την επίτευξη ενός στόχου και να ανεβάζει την αυτο-εκτίμηση ενός ατόμου, διαφέρει όμως από τα συμπτώματα των ασθενών με ιδεοψυχαναγκασμό.
Γιατί απαιτείται να αντιμετωπιστεί μία τέτοια κατάσταση ;
Για δυο κυρίως λόγους:
Διότι υπάρχει θεραπεία με επιστημονικά τεκμηριωμένο επιτυχημένο αποτέλεσμα.
Διότι η πιθανότητα να περάσει από μόνη της η διαταραχή είναι πολύ μικρή.
Κλείνοντας πρέπει να τονίσουμε έναν ακόμα παράγοντα, τον βαθμό ευαισθησίας του ατόμου, τον βαθμό δηλαδή στον οποίο το άτομο καταλαβαίνει ότι οι ψυχαναγκασμοί και οι καταναγκασμοί του, είναι παράλογοι. Ακόμα και όταν το καταλαβαίνει όμως αυτό, δεν πρέπει να το αδικούμε και να το κατηγορούμε που δεν μπορεί να τους αντιμετωπίσει και να τους σταματήσει από μόνο του, αλλά να του δώσουμε την δυνατότητα να το αντιμετωπίσει με την βοήθεια ειδικού.
Πηγή: http://www.boro.gr
Η απιστία στις μόνιμες σχέσεις είναι ένα φαινόμενο πολύ πιο συχνόαπό ό,τι οι περισσότεροι θέλουν να πιστεύουν. Παρόλο που η πλειοψηφία των ανθρώπων δηλώνει ότι η συζυγική απιστία είναι εξ ορισμού απαράδεκτη, σε πρόσφατη έρευνα το 1/4 των αντρών και το 15% των γυναικών παραδέχονται ότι έχουν απατήσει τους συζύγους τους. Αυτά τα νούμερα δείχνουν ότι οι άντρες είναι πιο πιθανό να απιστήσουν από ό,τι οι γυναίκες. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλες διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα, όσον αφορά τον τρόπο που σκέφτονται σχετικά με την απιστία…
1. Οι περισσότερες γυναίκες πιστεύουν ότι πρόκειται για «αμάρτημα»
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του GSS, το 78% των αντρών δηλώνει ότι η απιστία στο γάμο είναι ανεπίτρεπτη, ενώ στις γυναίκες το αντίστοιχο ποσοστό αγγίζει το 84%.
2. Οι άντρες απιστούν πιο εύκολα
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία από την Αμερικανική Ένωση για το Γάμο και την Οικογενειακή Θεραπεία για τα παντρεμένα ζευγάρια, το 25% των αντρών και το 15% των γυναικών έχουν κάνει σεξ εκτός γάμου. Δεδομένου, όμως, ότι οι άνθρωποι, έστω και ανώνυμα, δεν παραδέχονται εύκολα κάτι τέτοιο, υποθέτουμε ότι τα ποσοστά θα είναι πολύ υψηλότερα.
3. Οι γυναίκες σήμερα απατούν πιο εύκολα από ό,τι παλαιότερα
Σύμφωνα με έρευνα του 2010, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό κατά 40% να φτάσουν στην απιστία στις μέρες μας, συγκριτικά με 20 χρόνια πριν. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει κυρίως επειδή ο γυναικείος πληθυσμός πλέον εργάζεται, αλλά και γιατί πολλά από αυτά τα επαγγέλματα απαιτούν από τις εργαζόμενες γυναίκες να ταξιδεύουν.
4. Η απιστία δεν σχετίζεται πάντα με το σεξ
Όπως εξηγεί στο βιβλίο του «The Truth About Cheating» ο σύμβουλος γάμου M. Gary Neuman, το 92% των αντρών παραδέχεται ότι η αιτία δεν έχει να κάνει με το σεξ. Οι λόγοι που τους οδηγούν να απατήσουν τις συντρόφους τους είναι κυρίως συναισθηματικοί, όπως είναι η έλλειψη επικοινωνίας ή έλλειψη αποδοχής και εκτίμησης στο γάμο τους.
5. Επίσης, δεν αφορά απαραίτητα την εξωτερική εμφάνιση
Σύμφωνα με τον ειδικό και τη σχετική έρευνά του, το 88% των αντρών δεν απάτησαν τη σύζυγό τους με κάποια πιο ελκυστική ή πιο γυμνασμένη γυναίκα. Ωστόσο, εκείνοι που θεωρούνται γενικότερα πιο ελκυστικοί -είτε λόγω μόρφωσης είτε λόγω χρημάτων είτε λόγω εμφάνισης- είναι πολύ πιο πιθανό να φτάσουν στην απιστία.
6. Οι άπιστοι σπάνια το παραδέχονται
Το 55% των αντρών είτε εξακολουθούσαν να λένε ψέματα παρόλο που είχε αποκαλυφθεί η απιστία τους είτε υποκρίνονταν για όλη την υπόλοιπη ζωή τους ότι δεν συνέβη ποτέ.
7. Οι άντρες συγχωρούν περισσότερο
Σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Τέξας, το 50% των αντρών δήλωσαν ότι θα συγχωρούσαν τη σύντροφό τους αν τους απατούσαν με μια άλλη γυναίκα, αλλά μόνο το 22% θα έκανε το ίδιο αν επρόκειτο για κάποιον άλλον άντρα. Όσον αφορά τις γυναίκες, το 21% είπαν ότι θα συγχωρούσαν το σύζυγό τους αν ο εραστής του ήταν κάποιος άλλος άντρας, ενώ, αν επρόκειτο για άλλη γυναίκα, το ποσοστό έφτανε το 28%. Οι ειδικοί θεωρούν ότι οι διαφορές αυτές πιθανό να οφείλονται στο γεγονός ότι οι άντρες βρίσκουν απίστευτα αισθησιακή την ερωτική συνεύρεση δύο γυναικών, ενώ παράλληλα μια τέτοια σχέση δεν θα μπορούσε ποτέ να οδηγήσει σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
8. Οι περισσότεροι άντρες περνάνε καλά στο γάμο τους
Σε σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Marriage and Family», το 54% των αντρών που είχαν απιστήσει, είπαν ότι, πριν φτάσουν στην απιστία, δεν θεωρούσαν ότι ογάμος τους ήταν κακός ή απλά καλός. Όσον αφορά τις γυναίκες, μόνο το 34% δήλωσε το ίδιο. Ωστόσο, εκείνοι που χαρακτήριζαν το γάμο τους «όχι τόσο ευτυχισμένο» είχαν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να απιστήσουν, συγκριτικά με εκείνους που θεωρούσαν ότι ο γάμος τους ήταν «πολύ ευτυχισμένος», ενώ για εκείνους που έκριναν το γάμο τους «αρκετά ευτυχισμένο» υπήρχαν 2 φορές πιο πολλές πιθανότητες να καταλήξουν στην απιστία. Από την άλλη, οι γυναίκες που παραδέχτηκαν ότι οδηγήθηκαν στην απιστία επειδή ο γάμος τους είχε προβλήματα, άγγιζαν το ποσοστό του 50%, όταν μόνο το 1/3 των αντρών παραδέχτηκε κάτι αντίστοιχο.
9. Η απιστία δεν προϋποθέτει να έχει προηγηθεί σεξ
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, η πλειοψηφία αντρών και γυναικών συμφώνησε ότι η απιστία είναι το ίδιο καταστρεπτική για το γάμο ή τη σχέση, ακόμα κι αν δεν εμπεριέχει τη σεξουαλική επαφή. Το 85% των γυναικών και το 74% των αντρών δήλωσε ότι το sexting θεωρείται επίσης απιστία.
10. Οι άντρες δεν θεωρούν κακό το φιλί, αντίθετα από τις γυναίκες
Το 60% των αντρών σε σχετική δημοσκόπηση του «YouGov» δήλωσε ότι το να ανταλλάξεις ένα φιλί με μια άλλη γυναίκα δεν είναι και τόσο κακό, ενώ μόνο το 34% των γυναικών πιστεύει το ίδιο. Μάλιστα, οι πιο μικροί σε ηλικία από τους συμμετέχοντες δήλωσαν ότι το φιλί αποτελεί βασικό λόγο για να τελειώσει μια σχέση.
11. Οι γυναίκες τείνουν να μετατρέπουν τις παράνομες σχέσεις σε «νόμιμες»
Σύμφωνα με σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Sex Roles», οι γυναίκες είναι πολύ πιο πιθανό να ξεκινήσουν μια σχέση με τον άνθρωπο που αρχικά είχαν απιστήσει. Και πάλι, οι περισσότεροι άντρες δήλωσαν ότι έφτασαν στην απιστία απλά και μόνο επειδή τους δόθηκε η ευκαιρία, ενώ οι γυναίκες ανέφεραν τα υπάρχοντα προβλήματα στο γάμο τους ως το μοναδικό λόγο που έγιναν άπιστες - προφανώς, για τις γυναίκες η απιστία είναι μια διέξοδος από ένα δυστυχισμένο γάμο.
12. Και τα δύο φύλα νιώθουν ενοχές
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες αισθάνονται τύψεις όταν έχουν απατήσει το/τη σύντροφό τους - όχι, όμως, για τους ίδιους λόγους. Όπως τονίζουν οι ειδικοί, οι άντρεςνιώθουν ενοχικά κυρίως για τη σεξουαλική απιστία, ενώ οι γυναίκες αισθάνονται άσχημα κυρίως για τη συναισθηματική προδοσία, όπως το να ερωτευτείς έναν άλλον άνθρωπο.
Πηγή: http://www.boro.gr
Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ όσα μπορείς… Περηφάνεια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι…
Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν μια πορεία στην ζωή τους, επιμένοντας να ακολουθούν αξίες που μπορεί να μην εκτιμούνται πια .. κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν «μικρούς», μα μέσα τους να ζηλεύουν την δύναμή που αυτοί δείχνουν. Σαν έναν Δον Κιχώτη που τολμά να τα βάζει με ανεμόμυλους ενώ αυτοί φοβούνται.
Άλλοι όμως, κρυφά τους θαυμάζουν, και τους θυμούνται για πάντα, ως φάρους που τους ενέπνευσαν, που δεν άφησαν τις ανθρώπινες αξίες να χαθούν όταν υπήρχε τρικυμία...Έλεγε κάποτε ένας τέτοιος «άθικτος» άνθρωπος, μάρτυρας σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ότι ενώ προσπαθούσε να απεγκλωβίσει τον κόσμο από τα άμορφα σίδερα…κοίταξε για μια στιγμή γύρω του, είδε αρκετούς να παρακολουθούν διστακτικά… τον παραξένεψε γιατί απλά κοιτούσαν…ίσως να δίσταζαν, ίσως να «μάθαιναν» από το παράδειγμά του.. Μακάρι να ήταν αυτό…να «μάθαιναν»…Ο ίδιος ντρεπόταν που φαινόταν «ήρωας», δεν ήθελε να «ξεχωρίζει»… Μου είπε την φράση… «ίσως πρέπει να έχεις βιώσει τον ανθρώπινο πόνο, για να μπορείς να τον καταλάβεις και να θες να τον σταματήσεις, όπου υπάρχει…»
Οι περήφανοι άνθρωποι λοιπόν είναι αυτοί που δεν ζητούν χάρες για να διακριθούν, δεν θυσιάζουν τον εαυτό τους για να πάρουν εύκολα μία θέση που θα τους δώσει αξία, αναγνώριση των ικανοτήτων τους… Αντίθετα δίνουν οι ίδιοι αξία στην θέση που έχουν, όποια και αυτή να είναι, βοηθώντας τους γύρω τους… Οι τίτλοι ξέρουν, δεν δίνουν αξία. Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν «μέσα» στους ανθρώπους, τον πυρήνα τους, αυτός τους ενδιαφέρει.
Θέλουν ότι επιτυγχάνουν να οφείλεται στην αξία τους και μόνο και δεν τους ενδιαφέρει πόσο σπουδαίοι δείχνουν στους άλλους. Ξέρουν ότι μπορεί ποτέ να μην αναγνωριστεί το καλό που κάνουν, προσφέρουν για να βλέπουν το χαμόγελο στα πρόσωπα των άλλων, και συνήθως τους βρίσκεις μέσα στον «απλό» κόσμο…
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους δούλευε υπάλληλος μεταμεσονύχτια βάρδια σε ένα περίπτερο. Μία σοκολάτα να έτρωγε, θα άφηνε τα χρήματα στο ταμείο…Οι γνώσεις του πολλές, γενικές όχι εξειδικευμένες, καλύτερες από σαράντα πτυχία. Πάντα με το χαμόγελο, παρότι δεν προλάβαινε να δει το παιδί του… Κι ο κόσμος έκανε ουρά για να μιλήσει μαζί του όταν, νιώθοντας μοναξιά, έβγαινε να αγοράσει κάτι, ζητώντας ουσιαστικά, άνθρωπο για να μιλήσει… Κι εκείνος, αν και είχε κιβώτια να τακτοποιήσει, ντρεπόταν πάντα να τους διακόψει ενώ του μιλούσαν…
Έχουν δοκιμαστεί καιρό στα δύσκολα αυτοί οι άνθρωποι, μπορεί μέσα στην οικογένειά τους, μπορεί πιο μετά στη ζωή… Μπορεί να στηρίχτηκαν κι αυτοί από κάποιον Δον Κιχώτη να παλέψουν, και μετά αυτός έγινε το πρότυπό τους στη ζωή… Γι αυτό και ζητάνε πολύ λίγα για να περάσουν καλά στη ζωή, ανθρώπινα πράγματα, όχι υλικά, μια Δουλτσινέα ίσως...
Έχουν ισχυρή αυτοεκτίμηση γιατί δεν μετράνε τον εαυτό τους και τους άλλους με το τι έχουν στην τσέπη, μα συγκρίνονται με το χειρότερο, και νιώθουν πάντα πολύ πλούσιοι…
Κι έτσι αντέχουν πολύ καιρό σε κακουχίες γιατί είναι ολιγαρκείς, κι έτσι, πάντα ελεύθεροι στην σκέψη… Είναι πάντα ελεύθεροι γιατί δεν ασχολούνται με το τι θα μπορούσαν να κατέχουν… Αυτό τους δίνει ένα εντυπωσιακό πείσμα να παλεύουν για την αξιοπρέπεια, την δική τους ή των άλλων.
Οι άθικτοι άνθρωποι λοιπόν είναι θεματοφύλακες ιδεών και ιδανικών, ακόμη και όταν αυτά κατακτηθούν, και πολλοί τα ξεχάσουν γιατί τα νόμισαν δεδομένα…Στους δύσκολους καιρούς θα είναι εκεί όταν χρειαστεί να τα ξαναθυμίσουν…και θα ξεκινήσουν πρώτοι για τους ανεμόμυλους…
Πηγή: http://www.boro.gr
Πρωτοβουλία του υπουργείου Υγείας ανακοίνωσε ο γγ Γιάννης Μπασκόζος.
Στη θέσπιση κάρτας υγείας για πρόσφυγες και μετανάστες, προχωρεί το υπουργείο Υγείας μέσα στον επόμενο μήνα, όπως δήλωσε ο γγ Δημόσιας Υγείας Γιάννης Μπασκόζος στο Πρακτορείο fm.
Ο κ. Μπασκόζος είπε ακόμη ότι συστήνεται μία επιτροπή, η οποία θα εισηγηθεί, και θα αποφασιστεί από την πολιτική ηγεσία, ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την κάλυψη υγείας προσφύγων και μεταναστών, το οποίο σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής θα μπορεί να δώσει μια λύση με πρόγραμμα.
Ο γγ Δημόσιας Υγείας παρέσχε επίσης της διαβεβαίωση ότι στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης θα υπάρχει πρόβλεψη για ψυχολογική υποστήριξη με άρτια εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό, για όλους αυτούς τους ανθρώπους, γιατί όπως είπε «η ψυχολογική στήριξη, ίσως είναι και το πιο σοβαρό μέτρο προστασίας της υγείας τους, που μπορείς να λάβεις».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Οι 19 ερωταπαντήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Σε αναμμένα κάρβουνα κάθονται οι καταναλωτές μετά το καμπανάκι που χτύπησε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος, καθώς σύμφωνα με τη σχετική έκθεση της Διεθνούς Υπηρεσίας για την Έρευνα του Καρκίνου (IARC), το μπέικον, το ζαμπόν, τα λουκάνικα και άλλα παρόμοια προϊόντα αυξάνουν κατακόρυφα τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, ενώ εκτός από τα αλλαντικά, στο στόχαστρο μπαίνει και το ίδιο το κόκκινο κρέας.
Άλλωστε εκτός από τους χορτοφάγους ή τους vegan, λίγο ή περισσότεροι, όλοι οι υπόλοιποι καταναλώνουμε κρέας και μάλιστα κόκκινο κρέας.
Να ακούει κάποιος ότι το κόκκινο κρέας, ένα τρόφιμο που υπάρχει τουλάχιστον κάθε εβδομάδα στο Κυριακάτικο τραπέζι και εντάσσεται στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα διατροφής μεγάλων και παιδιών, μπορεί να προκαλέσει καρκίνο, δεν είναι και η πιο ευχάριστη είδηση... Είναι λογικό λοιπόν να προκαλεί έκπληξη, αλλά και αντιδράσεις στη βιομηχανία κρέατος.
Μάλιστα στη Γερμανία όπου τους αρέσουν τα λουκάνικα, ο υπουργός Τροφίμων και Γεωργίας της Γερμανίας, Κρίστιαν Σμιτ κάλεσε τους Γερμανούς να τρώνε κανονικά τα λουκάνικα και είπε ότι: «Όπως πάντα, όλα είναι θέμα ποσότητας: η υπερβολική κατανάλωση οποιουδήποτε πράγματος είναι κακή για την υγεία».
Ο Γάλλος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Στεφάν Λε Φολ, αντέδρασε επίσης και δήλωσε: «Δεν θέλω μια έκθεση όπως αυτή να προκαλέσει πανικό στους ανθρώπους». Άλλωστε ωστόσο η Γερμανία, όσο και η Γαλλία έχουν αρκετά ανεπτυγμένη βιομηχανία κρέατος... Κάπως έτσι νευρίασαν και οι Ιταλοί που κάλεσαν τους πολίτες να συνεχίσουν να τρώνε προσούτο!
Βασιζόμενο σε περισσότερες από 800 μελέτες, το Διεθνές Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο (CIRC) του ΠΟΥ, άναψε φωτιές τη Δευτέρα ξεκαθαρίζοντας πως τα επεξεργασμένα κρέατα -ιδίως τα αλλαντικά- μπαίνουν στην κατηγορία των ουσιών που θεωρούνται «καρκινογόνες για τον άνθρωπο» ενώ τα κόκκινα κρέατα (χοιρινό, βοδινό, αρνάκι) χαρακτηρίστηκαν «πιθανόν καρκινογόνα».
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ουσιαστικά έβαλε το μπέικον, τα λουκάνικα και το κρέας σχεδόν στο ίδιο τσουβάλι με τον αμίαντο ή τον καπνό...
Κατέταξε το επεξεργασμένο κρέας στην ομάδα 1 των καρκινογόνων προϊόντων και υλικών, μαζί με το αλκοόλ, το αρσενικό και τα προϊόντα καπνού σε μια κίνηση που προκάλεσε αντιδράσεις.
Η καθηγήτρια καρκινικής επιδημιολογίας Σάμπινε Ρόρμαν από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης εξήγησε στο Euronews ότι: «Το κόκκινο κρέας περιέχει πολύ σίδηρο. Ο σίδηρος είναι ένα σημαντικό θρεπτικό συστατικό, αλλά εάν το ανθρώπινο σώμα δεχτεί μεγάλη ποσότητα, μπορεί να υπάρξουν ζημιές στο DNA. Αυτό είναι το πρώτο σημείο που αποτελεί κοινό τόπο για το κόκκινο και το επεξεργασμένο κρέας. Αυτό που λειτουργεί προσθετικά είναι τα βοηθητικά μέσα επεξεργασίας που αφορούν το κρέας και τα λουκάνικα. Για παράδειγμα οι συνδυασμοί νιτρωδών αλάτων, που προσθέτουμε στην επεξεργασία. Αυτές οι νιτρώδεις ενώσεις, τα νιτρώδη συστατικά σε συνδυασμό με το σίδηρο μπορούν να προκαλέσουν ζημιές στο DNA.
Από τη συνδυαστική ανάλυση επιδημιολογικών μελετών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας προέκυψε ότι υπάρχει μία αύξηση περίπου 18% του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, αν καταναλώνουμε ημερήσια 50 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος.
«Είναι γεγονός βέβαια ότι όλοι όσοι τρώνε χοτ ντογκ καθημερινά δεν εμφανίζουν καρκίνο του παχέος εντέρου. Το ίδιο ισχύει και με τους καπνιστές. Δεν εμφανίζουν όλοι υποχρεωτικά καρκίνο του πνεύμονα. Ωστόσο, αυτό που είδαμε είναι ότι τα συγκεκριμένα άτομα που τρώνε ψωμί με λουκάνικο καθημερινά έχουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο του εντέρου» επισημαίνει η Σαμπίνε Ρόρμαν.
Ο δρ. Κουρτ Στράιφ του Διεθνούς Κέντρου για την Έρευνα του Καρκίνο, από τους ανθρώπους που έκαναν την αξιολόγηση, ξεκαθαρίζει ότι δεν τίθεται θέμα κινδυνολογίας. «Εμείς ανακοινώσαμε τα αποτελέσματα των αξιολογήσεών μας και βεβαίως ποσοτικοποιήσαμε τον κίνδυνο. Μετά από αυτό είναι η κυβέρνηση και ο καθένας προσωπικά που πρέπει να αποφασίσουν τι θα κάνουν με αυτά τα δεδομένα».
Αν και η μελέτη του επικεντρώνεται στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, οι πραγματικοί κίνδυνοι οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, όπως έγραψε η Le Monde.
«Υπάρχουν προστατευτικοί παράγοντες, όπως η λήψη πολλών φρούτων, λαχανικών και γαλακτοκομικών. Υπάρχουν όμως κι επιβαρυντικοί παράγοντες όπως η παχυσαρκία, η μειωμένη κινητικότητα, και γενετικοί παράγοντες, διευκρινίζει ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Παστέρ, Lecerf. Αλλά και ο τρόπος παρασκευής: Είναι λιγότερο επικίνδυνο το να σιγοβράζουμε το κρέας σε νερό, παρά να το ψήνουμε στην σχάρα.
Και αυτό, διότι το ψήσιμο σε υψηλή θερμοκρασία ή σε απευθείας επαφή με την φλόγα ή με μια ζεστή επιφάνεια, παράγει πράγματι καρκινογόνες χημικές ουσίες.
Μην πανικοβάλλεστε για το κόκκινο κρέας ή το μπέικον
Το θέμα με το κόκκινο κρέας και τα επεξεργασμένα αλλαντικά έχει προκαλέσει σειρά αναλύσεων και καταιγισμό σχολίων στα media. Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα του Economist ο οποίος άφησε για λίγο τα... οικονομικά και μπήκε στην ανάλυση για το μπέικον, το σαλάμι, τα λουκάνικα και το κρέας. Ο Economist υπογραμμίζει ότι το 1980 στην Αμερική υπήρξαν προειδοποιήσεις για τους κινδύνους του κορεσμένου λίπους, συμπεριλαμβανομένου του κόκκινου κρέατος. Οι Αμερικανοί έτρωγαν λοιπόν περισσότερο από ότι θα έπρεπε τα ζυμαρικά, το ψωμί και τα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και ζάχαρη σνακ.
Έτσι οι Αμερικανοί κατανάλωναν σχεδόν 25% περισσότερους υδατάνθρακες το 2000 από το 1971 και το αποτέλεσμα ήταν τα ποσοστά παχυσαρκίας να εκτιναχθούν στα ύψη. Πιο πρόσφατα, ορισμένοι ερευνητές εικάζουν ότι τα κορεσμένα λιπαρά δεν είναι τόσο κακά τελικά. Παρ'όλα αυτά, το κόκκινο κρέας εγκυμονεί κινδύνους.
Ωστόσο, όπως γράφει ο Economist, δεν υπάρχει λόγος για πανικό. Η ανησυχία για το μπέικον, τη μπριζόλα και τον καρκίνο δεν είναι κάτι καινούργιο. Το 2007, για παράδειγμα, το Παγκόσμιο Ταμείο Έρευνας για τον Καρκίνο δημοσίευσε ένα τόμο σχετικά με τις πηγές κινδύνου για καρκίνο. Η ομάδα συμβούλεψε τότε τους πολίτες να μην τρώνε πάνω από 300g κόκκινου κρέατος κάθε εβδομάδα και να αποφεύγουν τα επεξεργασμένα κρέατα, όπως το μπέικον και το ζαμπόν.
Οι 22 εμπειρογνώμονες του ΠΟΥ δεν ανέτρεψαν εκείνα τα δεδομένα. Απλά τα αναθεώρησαν. Πιο αξιοσημείωτο είναι το συμπέρασμα ότι υπάρχουν «επαρκείς αποδείξεις» ότι «η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος προκαλεί καρκίνο του παχέος εντέρου». Αυτό, σύμφωνα με τον Economist, δεν φέρνει στην ίδια θέση το μπέικον με τα τσιγάρα. Τα επεξεργασμένα κρέατα είναι υπεύθυνα για 34.000 θανάτους από καρκίνο κάθε χρόνο, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις. Το κάπνισμα ευθύνεται για 1 εκατομμύριο και η ατμοσφαιρική ρύπανση για 200.000.
Όπως εξηγεί ο Economist, το συμπέρασμα είναι απλό. Το κόκκινο κρέας θα πρέπει να το καταναλώνουμε με μέτρο. Μια μπριζόλα περιστασικά είναι απόλυτα ασφαλές φαγητό. Πράγματι περιέχει σίδηρο, βιταμίνη Β12, ψευδάργυρο και πρωτεΐνες. Λουκάνικα, ζαμπόν και προσούτο πρέπει να τρώγονται πιο σπάνια.
Διαβάστε τις ερωταπαντήσεις του ΠΟΥ για το κρέας και τον καρκίνο
1. Τι θεωρείται ως το κόκκινο κρέας;
Κόκκινο κρέας θεωρείται το κρέας των μυών των θηλαστικών, και σε αυτό περιλαμβάνεται: βοδινό, μοσχάρι, χοιρινό, αρνί, αρνίσιο κρέας, το άλογο, και οι αίγες.
2. Τι θεωρείται ως επεξεργασμένο κρέας;
Ο όρος επεξεργασμένο κρέας αναφέρεται στο κρέας που έχει μετασχηματιστεί μέσω των διαφόρων παρεμβάσεων όπως το αλάτισμα, η ωρίμανση, η ζύμωση, το κάπνισμα, ή άλλες διαδικασίες προκειμένου να ενισχυθεί η γεύση ή να βελτιωθεί η συντήρησή του. Τα περισσότερα επεξεργασμένα κρέατα περιέχουν χοιρινό ή μοσχάρι, μπορούν επίσης να περιέχουν και άλλα κόκκινα κρέατα όπως πουλερικά, εντόσθια ή παραπροϊόντων κρέατος όπως το αίμα.
Παραδείγματα επεξεργασμένου κρέατος είναι τα hot dogs (λουκάνικα), ζαμπόν, κορν μπιφ, καθώς και κονσέρβες κρέατος και παρασκευασμάτων με βάση το κρέας και τις σάλτσες.
3. Γιατί ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο επιλέγει να αξιολογήσει το κόκκινο και το επεξεργασμένο κρέας;
Μια διεθνής συμβουλευτική επιτροπή που συνεδρίασε το 2014 συνέστησε την έρευνα για το κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας ως υψηλή προτεραιότητα για την αξιολόγηση του Προγράμματος της IARC. Αυτή η σύσταση βασίζεται σε επιδημιολογικές μελέτες που κατέδειξαν ότι μικρές αυξήσεις στον κίνδυνο πολλών καρκίνων μπορεί να συνδέονται με την υψηλή κατανάλωση κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος. Παρά το γεγονός ότι οι κίνδυνοι αυτοί είναι μικροί, θα μπορούσαν να είναι σημαντικοί για τη δημόσια υγεία, επειδή πολλοί άνθρωποι τρώνε κρέας σε όλο τον κόσμο και η κατανάλωση κρέατος αυξάνεται στις χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος χώρες.
4. Μπορούν οι μέθοδοι μαγειρέματος του κρέατος να αποτρέψουν τον κίνδυνο;
Μέθοδοι μαγειρέματος υψηλής θερμοκρασίας παράγουν ενώσεις οι οποίες μπορεί να συμβάλλουν στην κίνδυνο καρκινογένεσης, αλλά ο ρόλος τους δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητός.
5. Ποιες είναι οι πιο ασφαλείς μέθοδοι για το μαγείρεμα του κρέατος (π.χ. σοτάρισμα, βραστό, ψήσιμο, ή μπάρμπεκιου);
Μαγείρεμα σε υψηλές θερμοκρασίες ή φαγητό σε άμεση επαφή με φλόγα ή μια θερμή επιφάνεια, όπως μπάρμπεκιου ή τηγάνισμα, παράγει τους περισσότερους τύπους καρκινογόνων χημικών ουσιών (όπως οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες και ετεροκυκλικές αρωματικές αμίνες). Ωστόσο, δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία από την ομάδα εργασίας του IARC για να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα σχετικά με το αν ο τρόπος με κρέας μαγειρεύεται επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.
6. Είναι η κατανάλωση ωμού κρέατος ασφαλέστερη;
Δεν υπήρχαν στοιχεία για να ελεγχθεί αυτή η πρόταση σε σχέση με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, από την άλλη, υπάρχει το μεγάλο ζήτημα του κινδύνου μόλυνσης από την κατανάλωση ωμού κρέατος, και το οποίο πρέπει να έχουμε κατά νου.
7. Το κόκκινο κρέας έχει ταξινομηθεί ως ομάδα 2Α, πιθανώς καρκινογόνος για τον άνθρωπο.Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Στην περίπτωση του κόκκινου κρέατος, η κατάταξη αυτή βασίζεται σε περιορισμένα στοιχεία από επιδημιολογικές μελέτες που δείχνουν θετική συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και την ανάπτυξη καρκίνου του παχέος εντέρου, καθώς και ισχυρή μηχανιστική απόδειξη.
Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία που σημαίνει ότι μια σχέση έχει παρατηρηθεί μεταξύ της έκθεσης στον παράγοντα και του καρκίνου, αλλά ότι άλλες εξηγήσεις για τις παρατηρήσεις (τεχνικά ονομάζεται τύχη, η προκατάληψη, ή η σύγχυση) δεν θα μπορούσαν να αποκλειστούν.
8. Το επεξεργασμένο κρέας έχει ταξινομηθεί ως ομάδα 1, καρκινογόνο για τον άνθρωπο. Τι σημαίνει αυτό;
Η κατηγορία αυτή χρησιμοποιείται όταν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις καρκινογένεσης στον άνθρωπο. Με άλλα λόγια, υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι ο παράγοντας αυτός προκαλεί καρκίνο. Η αξιολόγηση βασίζεται συνήθως σε επιδημιολογικές μελέτες που αποδεικνύουν την ανάπτυξη του καρκίνου στους εκτιθέμενους.
Στην περίπτωση του επεξεργασμένου κρέατος, αυτή η ταξινόμηση βασίζεται σε επαρκή στοιχεία από επιδημιολογικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος προκαλεί καρκίνο του παχέος εντέρου.
9. Το επεξεργασμένο κρέας έχει ταξινομηθεί ως καρκινογόνο για τον άνθρωπο (Ομάδα 1). Το κάπνισμα και ο αμίαντος έχουν ταξινομηθεί ως καρκινογόνα για τον άνθρωπο (Ομάδα 1). Μήπως αυτό σημαίνει ότι η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος είναι το ίδιο καρκινογόνος, όπως το κάπνισμα και ο αμίαντος;
Όχι, το επεξεργασμένο κρέας έχει ταξινομηθεί στην ίδια κατηγορία με άλλες αιτίες του καρκίνου, όπως το κάπνισμα και ο αμίαντος (IARC Ομάδα 1, καρκινογόνο για τον άνθρωπο), αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλες είναι εξίσου επικίνδυνο. Οι ταξινομήσεις του IARC περιγράφουν την ισχύ των επιστημονικών στοιχείων σχετικά με ένα παράγοντα που αποτελεί μια αιτία του καρκίνου, αντί να αξιολογεί το επίπεδο του κινδύνου.
10. Ποιοι τύποι καρκίνων συνδέονται ή σχετίζονται με την κατανάλωση κόκκινου κρέατος;
Η ισχυρότερη, αν και εξακολουθεί να είναι περιορισμένη, είναι συσχέτιση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και της εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου. Υπάρχει επίσης απόδειξη της σχέσης κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και εμφάνισης παγκρεατικού καρκίνου και καρκίνου του προστάτη.
11. Ποιοι τύποι καρκίνων συνδέονται ή σχετίζονται με την κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος;
Η ομάδα εργασίας του IARC συμπέρανε ότι η κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος προκαλεί καρκίνο του παχέος εντέρου. Μια σχέση επίσης με τον καρκίνο του στομάχου παρατηρήθηκε επίσης, αλλά τα στοιχεία δεν είναι πειστικά και επαρκή.
12. Πόσες περιπτώσεις καρκίνου κάθε χρόνο μπορεί να αποδοθούν στην κατανάλωση επεξεργασμένου και κόκκινου κρέατος;
Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες εκτιμήσεις του ανεξάρτητου ακαδημαϊκού ερευνητικού οργανισμού Global Burden of Disease Project, περίπου 34.000 θάνατοι από καρκίνο κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο μπορούν να αποδοθούν σε δίαιτες υψηλές σε επεξεργασμένο κρέας.
Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος δεν έχει ακόμη καθιερωθεί ως αιτία καρκίνου. Ωστόσο, εάν η συσχέτιση αυτή αποδειχθεί , η συνολική επιβάρυνση από την διατροφή που είναι πλούσια σε κόκκινο κρέας έχει εκτιμηθεί ότι θα μπορούσε να είναι υπεύθυνη για 50.000 θανάτους από καρκίνο κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.
Αυτοί οι αριθμοί έρχονται σε αντίθεση με περίπου 1 εκατομμύριο θάνατους από καρκίνο ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο που οφείλονται στο κάπνισμα καπνού, 600.000 ετησίως που οφείλονται στην κατανάλωση οινοπνεύματος, και πάνω από 200.000 ανά έτος, λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
13. Θα μπορούσε να ποσοτικοποιηθεί ο κίνδυνος από την κατανάλωση κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος;
Η κατανάλωση του επεξεργασμένου κρέατος που συνδέθηκε με μικρές αυξήσεις στον κίνδυνο καρκίνου στις νέες μελέτες έχει αναθεωρηθεί. Σε αυτές τις μελέτες, ο κίνδυνος γενικά αυξήθηκε σε σχέση με την ποσότητα του κρέατος που καταναλώνεται. Από την ανάλυση των δεδομένων από 10 μελέτες εκτιμάται ότι: κάθε μερίδα 50 γραμμαρίων επεξεργασμένου κρέατος που καταναλώνονται καθημερινά αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου κατά περίπου 18%.
Ο κίνδυνος του καρκίνου που σχετίζεται με την κατανάλωση κόκκινου κρέατος είναι πιο δύσκολο να εκτιμηθεί επειδή η απόδειξη ότι το κόκκινο κρέας προκαλεί καρκίνο δεν είναι τόσο ισχυρή. Ωστόσο, εάν η σχέση του κόκκινου κρέατος και του καρκίνου του παχέος εντέρου αποδείχθηκαν ως βάσιμες, δεδομένα από τις ίδιες μελέτες δείχνουν ότι ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου μπορεί να αυξηθεί κατά 17% για κάθε μερίδα 100 γραμμαρίων κόκκινου κρέατος που καταναλώνονται καθημερινά.
14. Είναι ο κίνδυνος υψηλότερος σε παιδιά, σε ηλικιωμένους, σε γυναίκες ή σε άνδρες;Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που κινδυνεύουν περισσότερο;
Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επιτρέπουν την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με το αν οι κίνδυνοι διαφέρουν σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων.
15. Τι γίνεται με τους ανθρώπους που είχαν καρκίνο του παχέος εντέρου; Σε περίπτωση που σταματήσουν να καταναλώνουν κόκκινο κρέας;
Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιτρέπουν την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τους κινδύνους για τους ανθρώπους που έχουν ήδη ή είχαν καρκίνο.
16. Θα πρέπει να σταματήσουμε να τρώμε κρέας;
Είναι γνωστό ότι η κατανάλωση κρέατος έχει οφέλη για την υγεία του ανθρώπου. Υπάρχουν όμως ήδη πολλές εθνικές διατροφικές συστάσεις για την υγεία που συμβουλεύουν τους ανθρώπους να περιορίσουν την πρόσληψη του επεξεργασμένου και κόκκινου κρέατος. Οι συστάσεις συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή νόσο, διαβήτη και άλλες ασθένειες.
17. Πόσο κρέας είναι ασφαλές να τρώμε;
Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ποσότητα του κρέατος, αλλά τα διαθέσιμα στοιχεία για την αξιολόγηση δεν επιτρέπουν το συμπέρασμα σχετικά με το αν υπάρχει ασφαλές επίπεδο.
18. Τι κάνει το κόκκινο κρέας να αυξάνει τον κίνδυνο του καρκίνου;
Το κρέας αποτελείται από πολλαπλές συνιστώσες, όπως σιδήρου του αίματος . Το κρέας μπορεί επίσης να περιέχει χημικές ουσίες που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια επεξεργασίας του κρέατος ή το μαγειρέματος .
Για παράδειγμα, καρκινογόνες χημικές ουσίες σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας κρέατος και περιλαμβάνουν ενώσεις όπως τις νιτρικές ενώσεις και τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Η μαγειρική κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος παράγει επίσης ετεροκυκλικές αρωματικές αμίνες καθώς και άλλες χημικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων, τα οποία βρίσκονται επίσης σε άλλα τρόφιμα και στον ρυπασμένο ατμοσφαιρικό αέρα. Ορισμένες από αυτές τις χημικές ουσίες είναι γνωστές καρκινογόνες ουσίες ή ύποπτες, και διάφορες μελέτες παρείχαν στοιχεία σχετικά με το κόκκινο κρέας και περισσότερες από 400 επιδημιολογικές μελέτες παρείχαν στοιχεία σχετικά με το επεξεργασμένο κρέας.
19. Θα πρέπει να είμαστε χορτοφάγοι;
Οι χορτοφαγικές δίαιτες και δίαιτες που περιλαμβάνουν κρέας έχουν διαφορετικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα για την υγεία. Ωστόσο, η αξιολόγηση αυτή δεν συνέκρινε άμεσα κινδύνους για την υγεία στους χορτοφάγους και τους ανθρώπους που τρώνε κρέας. Αυτό το είδος της σύγκρισης είναι δύσκολο, επειδή αυτές οι ομάδες μπορούν να είναι διαφορετικές και με άλλους τρόπους εκτός από την κατανάλωση κρέατος.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι από τη μία υπάρχουν οι προειδοποιήσεις και από την άλλη η λογική. Όλα είναι θέμα ποσότητας, αλλά και κατά πόσο μπορεί κάποιος να νικήσει τη θέλησή του να καταναλώνει καθημερινά μπέικον, λουκάνικα ή μπέργκερ...
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
