Τα κατοικίδια στην ζωή των παιδιών.
Πόσο σημαντικά είναι για την συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Όλοι μας έχουμε δει μικρά παιδιά να τρέχουν να πιάσουν περιστέρια σε μία πλατεία, να αγκαλιάζουν ένα σκυλάκι, να κρατούν σφιχτά ένα γατάκι, να παρατηρούν μία χελώνα σε ένα πάρκο. Τα παιδιά αγαπούν ιδιαιτέρως τα ζώα και παρότι έχουν εντελώς διαφορετικές γλώσσες, μεταξύ τους επικοινωνούν θαυμάσια. ‘Ενα ζωάκι είναι ένας εξαιρετικά υπομονετικός ακροατής, ένας συμπαίκτης με ιδιαίτερα ευχάριστα γνωρίσματα: δεν κρίνει, δεν διακόπτει, δεν παρεμβαίνει σε καμία ιστορία που ένα παιδί του αφηγείται, δείχνει πάντα κατανόηση σε κακούς βαθμούς, σε μία στεναχώρια, σε μία δύσκολη στιγμή του παιδιού. Το προστατεύει, το συντροφεύει και συμμαχεί σιωπηλά με αυτό. Είναι ένας σπουδαίος σύμμαχος στην ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης του παιδιού, που δεν θα το προδώσει ποτέ!
Τα κίνητρα των παιδιών για την απόκτηση ενός κατοικίδιου είναι η συντροφιά στην καθημερινότητα και το παιχνίδι. Η συντροφιά του, θα οδηγήσει το παιδί σε σπουδαίες ανακαλύψεις και συνειδητοποιήσεις, ενώ η συμβίωση μαζί του θα το ωφελήσει, σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο.
Η επιστήμη έχει εμπεριστατωμένα εξετάσει τα πολλαπλά οφέλη των κατοικίδιων στην υγεία, την ψυχική ανάπτυξη και την ευεξία των παιδιών.
Οι μελέτες δείχνουν ότι τα ζώα μπορούν να λειτουργήσουν ως προστασία από στρεσογόνους παράγοντες, μετριάζοντας το αίσθημα της δυσφορίας που προκαλούν οι αγχωτικές εμπειρίες, μειώνοντας την αίσθηση του σωματικού και συναισθηματικού πόνου, ενώ η κατοχή ενός σκύλου, ειδικότερα, μπορεί να προάγει έναν πιο υγιεινό και περισσότερο δραστήριο τρόπο ζωής.
Κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη
Τα κατοικίδια παρέχουν στα παιδιά συναισθηματική υποστήριξη και ένα αίσθημα ασφάλειας. Σε σχετική μελέτη βρέθηκε ότι νήπια και βρέφη που μεγαλώνουν με ένα ζώο συντροφιάς, τείνουν να μην πιπιλούν τον αντίχειρά τους (κλασσικό παράδειγμα συναισθηματικής ανασφάλειας), καθώς τρέφουν γνωστικά τον εγκέφαλο τους από την επικοινωνία με το ζωάκι που υπάρχει στο σπίτι, όταν οι γονείς είναι απασχολημένοι .
Το κατοικίδιο μπορεί να ενδυναμώσει ουσιαστικά την κοινωνικότητα ακόμα και των πιο «δειλών» μικρών παιδιών. Μέσα στο σπίτι, το κατοικίδιο δεν συμμορφώνει το παιδί, αλλά το αποδέχεται και το αγαπά, με αποτέλεσμα το παιδί να θεμελιώνει καλύτερη εικόνα εαυτού. Έξω από το σπίτι, ένα παιδάκι που κάνει βόλτα με το κατοικίδιο του, γίνεται εύκολα πόλος έλξης από άλλα παιδιά που θα πλησιάσουν να το χαϊδέψουν ή να παίξουν μαζί του, ενδυναμώνοντας την κοινωνική εικόνα και αυτοεκτίμηση του παιδιού.
Η φροντίδα των σωματικών αναγκών του κατοικίδιου από το παιδί, με υποχρεώσεις που ταιριάζουν στην ηλικία του (π.χ. να γεμίζει το μπολ του κατοικίδιου με νερό, να το χτενίζει, να το κάνει μπάνιο ή να το πηγαίνει βόλτα με επιτήρηση), ενισχύει την κοινωνική ευθύνη αλλά και την αυτοεκτίμηση από την ικανοποίηση που παίρνει ως φροντιστής του κατοικίδιου του, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει με τις αξίες της υπευθυνότητας και της εμπιστοσύνης από την επιτυχή ανάληψη ευθυνών και αρμοδιοτήτων, αναλόγων της ηλικίας του.
Εκτός από τις σωματικές ανάγκες του ζώου, τα παιδιά μαθαίνουν να φροντίζουν και τις συναισθηματικές ανάγκες του μικρού τους φίλου (π.χ. όταν είναι κουρασμένο και δεν θέλει να παίξει ή ακόμα όταν φοβάται στην επίσκεψη στον κτηνίατρο). Με τον τρόπο αυτό διδάσκονται για τα συναισθήματα των άλλων και τα για δικά τους, μέσα από την αλληλεπίδραση. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ενσυναίσθηση», η ικανότητα δηλαδή ενός προσώπου να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί τα συναισθήματα του άλλου. Η ενσυναίσθηση βοηθά το παιδί στην αυτορρύθμιση και την οριοθέτηση της συμπεριφοράς του αναγνωρίζοντας και σεβόμενο τις ανάγκες του άλλου. Με τη βοήθεια των γονέων, ένα κατοικίδιο μπορεί να προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία για την ανάπτυξη της έννοιας της «ενσυναίσθησης».
Τα ευρήματα αναπτυξιακών ερευνών καταδεικνύουν ότι η ποιότητα της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα σε παιδιά και τα κατοικίδια τους, τα βοηθά να βιώσουν μεγαλύτερο δέσιμο σε όλη την γκάμα των σχέσεών τους, ως ενήλικες. Από άλλη έρευνα προέκυψε πως νεαροί ενήλικες που είχαν κατοικίδιο ως παιδιά, ενδιαφερόταν και συμμετείχαν περισσότερο στα κοινά, με τη μορφή προσφοράς εθελοντικών υπηρεσιών στις κοινότητές τους, βοηθούσαν περισσότερο φίλους και συγγενείς και ανέπτυσσαν ηγετικές συμπεριφορές, συγκριτικά με όσους δεν είχαν αναλάβει τη φροντίδα κάποιου κατοικίδιου.
Όσο πιο ενεργή ήταν μάλιστα, η συμμετοχή τους ως παιδιά στη φροντίδα ενός ζώου, τόσο εντονότερη ήταν και η αλληλεπίδρασή τους με άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου.
Γνωστική ανάπτυξη
Τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν, να αντιλαμβάνονται και να ανταποκρίνονται κατάλληλα στη μη λεκτική συμπεριφορά των κατοικίδιων ζώων, ενισχύοντας την επικοινωνία τους σε όλες τις μελλοντικές διαπροσωπικές τους σχέσεις. Σύμφωνα με πολλές ψυχολογικές θεωρίες, η βιωματική μέθοδος γνώσης, (εμπειρική γνώση), ενισχύει ουσιαστικά το πρόσωπο στο να αντιμετωπίσει τη ζωή περισσότερο ρεαλιστικά και να αντεπεξέλθει σε τυχόν δυσκολίες και απώλειες στον κύκλο της δικής του ζωής.
Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις, θα ενδιαφερθεί για τον φυσικό κύκλο ζωής και να θελήσει να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες γύρω από θέματα της αναπαραγωγής, της γέννησης, της ασθένειας, του θανάτου.
Η επαφή, επίσης, με το παιδί σε καθημερινές δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, ενισχύει τις εγκεφαλικές συνάψεις που συνδέουν τη γνώση με το συναίσθημα. Για παράδειγμα η κατασκευή ενός σπιτιού για το ζωάκι ή το παιχνίδι μαζί του, βάζει σε διαδικασία το παιδί να χρησιμοποιήσει συγχρόνως τη φαντασία και την επινοητικότητα του, επιτυγχάνοντας ένα σκοπό. Η γνωστική διαδικασία με τη μορφή εκτιμήσεων, σκέψεων και δράσεων, παίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό και πρόκληση των συναισθημάτων.
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η συμβίωση με ένα κατοικίδιο ζώο βοηθά ένα παιδί να καλλιεργήσει τις αξίες της οικολογικής συνείδησης, της ηθικής ευθύνης του αλτρουισμού, της κοινωνικής αξίας, της ενσυναίσθησης. Σε αυτή την προσπάθεια, οι γονείς έχουν έναν ενεργό και πολύ σημαντικό ρόλο, καθώς η επιλογή του ζώου, η επιτήρηση της διάδρασης μαζί του, οι συνθήκες διαμονής και διαβίωσής του, η συμφωνία στη συμμετοχή των παιδιών στην καθημερινή φροντίδα του ζώου είναι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν, πριν την απόφαση για την απόκτηση ενός ζώου συντροφιάς στο σπίτι.
Θέματα που χρήζουν Προσοχής
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από το κατοικίδιο σας ,συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν καλό εκπαιδευτή, ο οποίος θα μπορέσει να εξηγήσει τι προκαλεί τη δύσκολη συμπεριφορά του ζώου και να προτείνει λύσεις, για πως μπορείτε να χειριστείτε τη συμπεριφορά και να καλύψτε τις ανάγκες του κατοικίδιου. Πολύ συχνά, η έλλειψη βόλτας, ο περιορισμός του κατοικίδιου σε μικρούς χώρους μακριά από την οικογένεια, στρεσάρουν τα κατοικίδια και δημιουργούν αλλαγές στη συμπεριφορά. Ας θυμόμαστε, ότι το κατοικίδιο είναι ένα ακόμη μέλος της οικογένειας μας που του αξίζει η φροντίδα κι ο σεβασμός, ώστε να μας αντιμετωπίζει κι αυτό με τον ίδιο τρόπο.
Σε περίπτωση που υπάρξουν προβλήματα συμπεριφοράς, από τα παιδιά προς τα ζώα, συνιστούμε τη συζήτηση και τη συνεργασία με έναν παιδοψυχολόγο. Η παιδική βία απέναντι στα ζώα ενδέχεται να προμηνύει ενήλικη επιθετικότητα και εγκληματικότητα. Η παιδική εγκληματικότητα κατά των ζώων αποτελεί πιθανό δείκτη του πως θα εξελιχθεί το παιδί αργότερα ως ενήλικας. Μαθαίνοντας από νωρίς στο παιδί το σεβασμό και την αγάπη προς τα ζώα, του προσφέρουμε ένα πολύτιμο εφόδιο για έναν κοινωνικώς αποδεκτό και σωστό τρόπο συμπεριφοράς ενάντια στην έννοια της βίας.
Πηγή: http://www.boro.gr
Το υπερβολικό σωματικό βάρος, η έλλειψη άσκησης και το κάπνισμα συνιστούν τους κυριότερους παράγοντες που επιβαρύνουν τις αρθρώσεις. Η έγκαιρη διάγνωση αποτελεί «κλειδί» για την ίαση, η οποία επέρχεται στις περισσότερες μορφές αρθρίτιδας μέσω της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία από την οποία και μετά θα πρέπει κάποιος να προσέχει τις αρθρώσεις του. Η καλή κατάστασή τους εξαρτάται από τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες που υιοθετεί το άτομο κιόλας από την παιδική του ηλικία. Παρ' όλα αυτά, οι υγιεινές επιλογές στην καθημερινότητά μας λειτουργούν ως βασικοί παράγοντες για της πρόληψη της οστεοαρθρίτιδας. Συγκεκριμένα καταλυτικό ρόλο παίζουν:
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η παχυσαρκία προσθέτει τουλάχιστον 5 χρόνια ηλικίας. Ετσι, η πρόωρη γήρανση προκαλεί φθορά η οποία αντιμετωπίζεται με αρθροπλαστικές.
Η υγιεινή διατροφή
Οι αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως αυτές που περιέχονται στο πράσινο τσάι, λειτουργούν προληπτικά, ενώ δυναμωτικά των αρθρώσεων λειτουργούν είναι, επίσης, τα βιοφλαβονοειδή τα οποία περιέχονται σχεδόν σε όλες τις φυτικές τροφές. Σημαντικά βοηθά η μείωση της κατανάλωσης λιπαρών οξέων και η πρόσληψη ωμέγα 3 λιπαρών οξέων που περιέχονται σε τροφές όπως ο σολομός. Τέλος, η βιταμίνη C -πλούσια πηγή της οποίας είναι τα εσπεριδοειδή- υψώνει προστατευτικό τείχος έναντι των φλεγμονών.
Η διατήρηση σωστού σωματικού βάρους
Τουλάχιστον 5 χρόνια ηλικίας προσθέτει στις αρθρώσεις μας η παχυσαρκία, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η πρόωρη γήρανση προκαλεί φθορά η οποία συνήθως αντιμετωπίζεται με αρθροπλαστικές.
Η τακτική άσκηση
Η γυμναστική δυναμώνει τα οστά, αυξάνει την ευελιξία, ενισχύει τους μυς που στηρίζουν τις αρθρώσεις και χαρίζει ενέργεια. Η πιο φιλική στις αρθρώσεις άσκηση είναι η κολύμβηση. Η άσκηση βοηθά ακόμη και σε περιπτώσεις ενυπάρχουσας αρθρίτιδας, όμως οι πάσχοντες επιβάλλεται να συμβουλευτούν τον γιατρό τους σχετικά με το είδος της γυμναστικής και την ένταση που επιτρέπεται να εφαρμόσουν.
Συμπληρώματα, όπως πόσιμο κολλαγόνο, υαλουρονικό οξύ και σκευάσματα με αλόη βέρα.
Για την πρόληψη της ουρικής αρθρίτιδας οι γιατροί συνιστούν να υιοθετηθεί ο τρόπος ζωής που προτείνεται κατά των καρδιοπαθειών και του διαβήτη, καθώς οι παθήσεις αυτές αυξάνουν την πιθανότητα εκδήλωσης του συγκεκριμένου είδους αρθρίτιδας.
Πηγή: http://www.boro.gr
Πολύ συχνά διαβάζουμε για περιστατικά και συλλήψεις ατόμων σε εργαστήρια παρασκευής παράνομων αλκοολούχων ποτών, αλλά και επιχειρήσεις και γενικότερα κέντρα διασκέδασης, που διέθεταν στο κοινό τέτοια παρασκευάσματα επικίνδυνα για την υγεία.
Τέτοια περιστατικά αυτά φέρνουν στο προσκήνιο τις «μπόμπες», οι οποίες δεν απειλούν μόνο τους νέους που συχνά τις καταναλώνουν εν αγνοία τους κατά τις νυχτερινές τους εξόδους, αλλά και καταναλωτές οι οποίοι λόγω οικονομικής κρίσης αγοράζουν από οπουδήποτε κάθε φθηνό αλκοολούχο ποτό που θα τους προσφερθεί.
Σύμφωνα με τον βρετανικό οργανισμό ενημέρωσης για το αλκοόλ Drinkaware, τα παράνομα ποτά μπορεί να προκαλέσουν πολλά δεινά, από ναυτία και πονοκέφαλο έως τύφλωση ή ακόμα και θάνατο, αναλόγως με τα χημικά που χρησιμοποιήθηκαν στην παρασκευή τους.
Τα κατάλληλα για κατανάλωση, νόμιμα ποτά, παράγονται από αιθανόλη (ή αιθυλική αλκοόλη), μία αλκοόλη η οποία είναι ασφαλής όταν καταναλώνεται με μέτρο.
Τα ποτά-«μαϊμού», όμως, μπορεί να παραχθούν από φθηνά χημικά τα οποία κανονικά χρησιμοποιούνται στα καθαριστικά, τα αφαιρετικά βερνικιών για τα νύχια και τα καθαριστικά των παρμπρίζ των αυτοκινήτων.
Μπορεί επίσης να παραχθούν από φθηνές αλκοόλες, όπως η μεθανόλη και η ισοπροπανόλη, που κανονικά χρησιμοποιούνται σε αντιψυκτικά και σε ορισμένα καύσιμα, κατά τον επιστημονικό σύμβουλο του Drinkaware δρα Πωλ Ουάλλας, ομότιμο καθηγητή Πρωτοβάθμιας Φροντίδας της Υγείας στο University College του Λονδίνου (UCL).
«Τα “υποκατάστατα” της αιθανόλης μπορεί φαινομενικά να ασκούν παρόμοια δράση στον καταναλωτή όσον αφορά λ.χ. την ζαλάδα, αλλά μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνα», λέει.
Στις δυνητικές συνέπειες συμπεριλαμβάνονται ναυτία, έμετος, πόνος στην κοιλιά, υπνηλία και ίλιγγος, αλλά ακόμα και νεφρικά ή ηπατολογικά προβλήματα ή και κώμα.
Ειδικά η μεθανόλη, που συχνά ανευρίσκεται σε βότκες-«μαϊμού», μπορεί να προκαλέσει τύφλωση.
«Ο κόσμος πρέπει να αποφεύγει πάση θυσία την κατανάλωση παράνομων ποτών», τονίζει ο δρ Ουάλλας. «Δεν μπορεί να ξέρει τι περιέχουν, ούτε πόσο “δυνατά” είναι, από τη στιγμή που δεν παράγονται με τις απαιτούμενες προδιαγραφές».
Τι να κάνετε
Για να προστατευθείτε από τα κακά «συναπαντήματα», ακολουθήστε τις συμβουλές του Drinkaware:
* Να προμηθεύεστε αλκοόλ μόνο από αξιόπιστα καταστήματα (π.χ. σούπερ μάρκετ, κάβες)
* Να αποφεύγετε τα υπερβολικά φθηνά ποτά, ιδίως όταν σας τα προσφέρουν πλανόδιοι πωλητές ή δεν βρίσκονται σε κοινή θέα σε ένα κατάστημα αλλά προσφέρονται «ειδικά» σε εσάς.
* Να μάθετε τις ετικέτες των ποτών που πίνετε. Διαβάστε τες προσεκτικά (ακόμα και τα ψιλά γράμματα) και ψηλαφίστε τες ώστε, αν σας προσφερθεί μπουκάλι με ποτό, να ξέρετε κατά πόσον φέρει γνήσια ετικέτα (τα ορθογραφικά λάθη, λ.χ., είναι πολύ ύποπτη ένδειξη στα παράνομα ποτά, το ίδιο και η κακή ποιότητα του χαρτιού της ετικέτας).
* Στα μπαρ μην πίνετε ποτέ ποτό από μπουκάλι που ήδη είναι ανοιγμένο. Να ζητάτε να σας σερβίρεται το ποτό σας από κλειστό μπουκάλι που θα είναι σφραγισμένο και θα το ανοίξουν μπροστά σας, αφού πρώτα το ελέγξετε εσείς.
* Αν έχετε app στο κινητό που σκανάρει τους γραμμωτούς κώδικες (barcodes), σκανάρετε τον κωδικό του μπουκαλιού για να βεβαιωθείτε ότι είναι γνήσιος.
* Βεβαιωθείτε ότι το μπουκάλι δεν έχει «κατακάθια» (θα τα δείτε εύκολα σε μία βότκα, η οποία είναι το ποτό που συχνότερα παρασκευάζεται παράνομα).
* Να μυρίζετε και να δοκιμάζετε το ποτό σας, πριν το πιείτε όλο. Αν μυρίζει περίεργα ή δεν έχει κανονική γεύση, μην το καταναλώσετε. Εξαιρετικά ύποπτη είναι η μυρωδιά του βερνικιού ή του ασετόν.
Πηγή: http://www.boro.gr
Ο μέσος ορός IQ σχετίζεται άμεσα με τις συνήθειες του ύπνου μας, αποδεικνύοντας ότι αυτοί που δεν κοιμούνται πολύ νωρίς το βράδυ είναι πράγματι πιο έξυπνοι, αναφέρει στο «Study Magazine» ένας ψυχολόγος του London School of Economics and Politics Science, ο Satoshi Kazanawa. «Το φεγγάρι προσφέρει ενέργεια και κάνει τον άνθρωπο να βρίσκεται σε εγρήγορση οπότε το μυαλό παίρνει περισσότερες στροφές από εκείνον που αδρανοποιείται από τις 10 το βράδυ και μπαίνει νωρίς στην αγκαλιά του Μορφέα», επισημαίνει ο ίδιος. Ο Kazanawa υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι από τα αρχαία χρόνια έπεφταν για ύπνο με τη δύση του ηλίου και ξυπνούσαν με την ανατολή του.
Ο μέσος εγκέφαλος προσαρμόστηκε στο να ακολουθεί αυτήν τη συνήθεια ύπνου ενώ οι πιο «περίεργοι» και διανοούμενοι αψήφησαν αυτό τον κανόνα και δημιούργησαν έναν δικό τους για να διαφοροποιηθούν από τη μάζα. Τα ευρήματα της ερευνάς που έγινε ανάμεσα σε νεαρούς Αμερικανούς μάς δίνουν τα έξης αποτελέσματα: Οι νέοι στην Αμερική που κοιμούνται τις καθημερινές στις 11:41 π.μ. και ξυπνάνε 07:20 μ.μ. είχαν IQ λιγότερο από 75 ενώ αυτοί που έπεφταν για ύπνο καθημερινά στις 12:29 π.μ. και ξύπναγαν στις 7:52 μ.μ. είχαν IQ περισσότερο από 125. Υπάρχουν βέβαια και οι κανονικοί άνθρωποι οι οποίοι κοιμούνται καθημερινά 12:10 π.μ. και ξυπνάνε στις 7:32 μ.μ. και είχαν IQ μεταξύ 90 και 110. Σύμφωνα με τα δεδομένα της ερευνάς οι «νυχτερινοί τύποι» είναι πιο δραστήριοι, αντισυμβατικοί, ανοιχτόμυαλοι και έχουν καλλιτεχνικές τάσεις, ενώ είναι περισσότερο κοινωνικοί, ομιλητικοί και ευχάριστοι στην παρέα.
Πηγή: http://www.enikos.gr
Η κατάθλιψη και ο διαβήτης τύπου 2 σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης άνοιας.
Αυτός ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα αυξημένος για όσους ανθρώπους έχουν διαγνωστεί τόσο με κατάθλιψη, όσο και με διαβήτη, σύμφωνα με μια νέα αμερικανο-δανική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντιμίτρι Νταβίντοφ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής "JAMA Psychiatry", ανέλυσαν στοιχεία για 2,4 εκατομμύρια άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών.
Από αυτούς, το 19,4% είχαν κατάθλιψη, το 9,1% διαβήτη τύπου 2 και το 4% τόσο κατάθλιψη, όσο και διαβήτη. Η μέση ηλικία για την αρχική διάγνωση της κατάθλιψης ήταν τα 58,5 έτη και του διαβήτη τα 63 έτη.
Στη διάρκεια της εξαετούς μελέτης (2007-2013) το 2,4% των συμμετεχόντων εμφάνισε άνοια σε μέση ηλικία 81 ετών. Από αυτούς, το 26,4% είχαν προηγουμένως διαγνωστεί με κατάθλιψη, το 10,8% με διαβήτη, ενώ το 6,7% και με τις δύο παθήσεις.
Η ανάλυση έδειξε ότι η ύπαρξη διαβήτη τύπου 2 σχετίζεται με 20% μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης άνοιας, ενώ η διάγνωση κατάθλιψης αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας κατά 83%. Όταν συνυπάρχουν κατάθλιψη και διαβήτης σε έναν άνθρωπο, αυτός έχει 117% μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης άνοιας στην τρίτη ηλικία (άνω των 65 ετών).
Ο διαβήτης, η κατάθλιψη και η άνοια γίνονται όλο και πιο συχνές στις ανεπτυγμένες χώρες. Υπολογίζεται ότι το 20% των διαβητικών έχουν και κατάθλιψη.
Πηγή: http://www.enikos.gr
