«Την περασμένη εβδομάδα κι ενώ σέρφαρα στο Διαδίκτυο έπεσε το μάτι σε μια έρευνα που συνδέει τον αυτισμό με την περιτομή στα αγόρια.
Δεν συγκρατήθηκα κι έβαλα τα γέλια. Γέλια δυνατά.
Όλα αυτά τα χρόνια, κατά καιρούς, έχω διαβάσει διάφορες έρευνες, όπως:
Ο υδράργυρος προκαλεί αυτισμό.
Αυξημένος ο κίνδυνος του αυτισμού όταν αργεί το συναισθηματικό δέσιμο με τη μητέρα.
Ορισμένα φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσουν αυτισμό.
Ο αυτισμός προκαλείται από τον μόλυβδο.
Η γλουτένη επιδεινώνει τη διαταραχή του φάσματος του αυτισμού.
Τα άτομα με αυτισμό θα πρέπει να τρώνε περισσότερες φράουλες.
Η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο αυτισμού.
Οι χημικές ουσίες που βρέθηκαν σε αντικολλητικά μαγειρικά σκεύη μπορεί να προκαλέσουν αυτισμό.
Αυτό με το συναισθηματικό δέσιμο της μητέρας και του μωρού ήταν οδυνηρό για μένα. Η αλήθεια είναι ότι άργησα να δεθώ με τον Jack. Ο μικρός μου στρίγγλιζε, γκρίνιαζε και έκλαιγε για σχεδόν ένα χρόνο. Άρχισε να κοιμάται όλη τη νύχτα μόλις στις έξι εβδομάδες και σταμάτησε στους τρεις μήνες.
Ήμουν εξαντλημένη και ο Τζο κι εγώ τσακωνόμασταν συνεχώς. Για πρώτη φορά αισθάνθηκα ότι ο γάμος μου περνάει σοβαρή κρίση αλλά ένιωθα ανήμπορη να κάνω κάτι..
Και το πρώτο μου παιδί, ο Τζόι - γλυκός, απλός, πολύ εγκάρδιος - ήταν μόλις ενός έτους τότε. Ο εύκολος χαρακτήρας απλά τόνιζε τον δύσκολο χαρακτήρα του αδερφού του. Αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν υπάρχει κανένας στον κόσμο που να είναι τόσο συνδεδεμένος με τον αδερφό όσο είναι ο Τζόι με τον Jack. Και μαντέψτε. Έχει αυτισμό.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι εγώ ξέρω τι προκάλεσε τον αυτισμό του Jack.
Ο Jack έχει αυτισμό επειδή, όπως είπε και ο 5χρονος αδερφός του Henry, γεννήθηκε με αυτό.
Ναι, πιστεύω ότι ο αυτισμός είναι μια γενετική πάθηση. Πιστεύω ότι με κάποιο τρόπο το DNA του Joe αναμείχθηκε με το DNA το δικό μου και κάναμε μαζί ένα παιδί που πιστεύει ότι η Τετάρτη είναι πορτοκαλί. Ίσως ο γενετικός του κώδικας να τον κάνει πιο ευαίσθητο σε πράγματα του περιβάλλοντός μας όπως είναι ο μόλυβδος, ο υδράργυρος και το πλαστικό αλλά αυτό με τις φράουλες δεν το πιστεύω.
(Για χρόνια κατηγορούσα την οικογένεια του Joe για το γονίδιο του αυτισμού. Αλλά πριν από λίγα χρόνια πήγα σε μια κηδεία κάποιου από την οικογένειά. Κοίταξα γύρω από το δωμάτιο και ήταν όλοι σαν ΧΜΜΜΜ.)
Την περασμένη εβδομάδα πήγα να πάρω έναν καφέ από ένα μαγαζί. Με πλησίασε μια γυναίκα και μου συστήθηκε. Μου είπε ότι η κόρης της, η Lily, είναι στην πέμπτη τάξη μαζί με τον Jack. Κούνησα το κεφάλι μου και χαμογέλασα, πήρα τον καφέ μου και έκανα να φύγω.
«Περίμενε» μου είπε και μου άγγιξε το χέρι. «Ήθελα απλώς να σου πω κάτι. Η Lily μου είπε ότι ένα αγόρι είπε χτες στην τάξη ότι ο Jack είναι περίεργος.»
Μαζεύτηκα λίγο και είπα: «Ω, καλά, ναι. Συμβαίνει αυτό.»
Η Lily μου είπε ότι απάντησε σε αυτό το αγόρι ότι ο Jack δεν είναι περίεργος. Είναι έτσι ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι.
Μπορείτε να καταλάβετε στο δίλημμα το οποίο βρίσκομαι; Αν αρχίσω να τρέχω και να φωνάζω ότι ο αυτισμός είναι μια επιδημία και ότι πρέπει να βρούμε από πού έρχεται, ποιος το ξεκίνησε και πώς να το θεραπεύσουμε, τότε θα έρθω σε ρήξη με όλους εκείνους τους ανθρώπους που το αποδέχονται και δείχνουν κατανόηση.
Αυτό το εύθραυστο «γυάλινο σπίτι» που έχουμε εργαστεί τόσο σκληρά για να το χτίσουμε την τελευταία δεκαετία, θα εκραγεί σε χίλια μικρά κομμάτια.
Αλλά από την άλλη πλευρά, όμως είναι ένα είδος επιδημίας. Άλλες οικογένειες που έχουν μωρά ίσως θα ήθελαν να ξέρουν για το πώς μπορούν να αποτρέψουν αυτή την διαταραχή του φάσματος. Τα δικά μου παιδιά κάποια στιγμή θα αποκτήσουν και δικά τους παιδιά και αν πράγματι ο αυτισμός προκαλείται από την ατμοσφαιρική ρύπανση θα πρέπει να το ξέρουμε.
Την ίδια στιγμή όμως δεν θέλω να επικεντρωθώ τόσο πολύ στο τι και πότε και πώς και πού και να ξεχάσω το ποιος.
Επειδή δεν με νοιάζει από πού προήλθε.
Αλλά είμαι και λίγο περίεργη.
Δεν έχει όμως για μένα σημασία γιατί ο Jack έχει αυτισμό.
Αλλά ίσως να είναι καλό να έχουμε πληροφορίες.
Δεν κάνει κάτι λάθος.
Ίσως ένα μικρό λάθος που κάνει είναι ότι τα τελευταία 45 λεπτά μιλάει για όλα τα διαφορετικά είδη με τσίχλες που πουλάει το γειτονικό μας σουπερμάρκετ.
Δεν θα άλλαζα τίποτα.
Αν μπορούσα ίσως θα άλλαζα μερικά πράγματα.
Δεν με ενοχλεί που ο γιος μου έχει αυτισμό.
Μισώ τον αυτισμό επειδή ο γιος μου εξαιτίας του μιλάει επί 45 λεπτά για τσίχλες.
Δεν φταίει εκείνος όμως που έχει αυτισμό.
Ίσως θα πρέπει να σταματήσω να του δίνω ταπεράκι με τοστ και να του βάζω φράουλες, ακόμα κι αν τις μισεί ή να βάψω εκ νέου το σπίτι και να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει μόλυβδος στους τοίχους και τα περβάζια.
Ίσως θα πρέπει να πετάξω τα τηγάνια μας.
Ίσως θα έπρεπε να τον αγαπάω πιο πολύ και πιο βαθιά όταν ήταν ακόμη ένα μωράκι στην αγκαλιά μου.
Ίσως να είναι δικό μου το λάθος.
Όπως μπορείτε να δείτε, τα συναισθήματά μου για τον αυτισμό είναι περίπλοκα. Μερικές φορές οι αμφιβολίες μου είναι σαν μικροί ψίθυροι μέσα στην καρδιά μου και άλλες πάλι φορές είναι σαν να φωνάζει δυνατά κάποιος στο αυτί μου.
Δεν είμαι επιστήμονας. Δεν είμαι αρκετά έξυπνη για να αναλύσω τον αυτισμό. Όμως είμαι μια μητέρα και βλέπω τον αυτισμό από αυτή την οπτική γωνία. Γνωρίζω την απογοήτευση και το φόβο. Γνωρίζω τα συναισθήματα που προκαλούνται με το να βλέπεις το παιδί σου να είναι διαφορετικό ή παράξενο, γιατί το ζω κάθε μέρα.
Όταν ζεις με κάποιον που έχει αυτισμό, λες τη φράση «προς το παρόν» πολλές φορές μέσα στην ημέρα.
Προς το παρόν, το ραδιόφωνο είναι στο σωστό σταθμό.
Προς το παρόν, ο ίδιος δεν γκρινιάζει.
Προς το παρόν, κοιμάται.
Προς το παρόν, είναι ασφαλής.
Προς το παρόν πιστεύω ότι ο Jack έχει αυτισμό λόγω του δικού μου DNA και του άντρα μου και της κληρονομικότητας.
Προς το παρόν, εγώ θα προσπαθήσω να προσθέσω πινελιές πράσινου και μπλε και μοβ και πορτοκαλί στο άσπρο και μαύρο της επιστήμης. Μαζί, θα γεμίσουμε τον καμβά του αυτισμού.
Δεν ξέρω με τι ακριβώς θα μοιάζει αυτή η εικόνα αλλά θα μου άρεσε να είναι η τέλεια διασταύρωση μεταξύ επιστήμης και φύσης.
Υπάρχουν ψηλά ξανθά κορίτσια που ονομάζονται Lily και αγόρια με γυαλιά με το όνομα Jack.
Και αν κοιτάξετε καλά, θα μπορέσετε να δείτε ένα γυάλινο σπίτι, σχεδόν στον ορίζοντα. Αστράφτει τόσο πολύ στο φως του ήλιου που σχεδόν κόβει την ανάσα…
Carrie»
Η Carrie Cariello, είναι μια μητέρα πέντε παιδιών από το New Hampshire. Γράφει στο blog της για τις εμπειρίες της οικογένειάς της με τον αυτισμό. Ο γιος της, Jack, ο οποίος σήμερα είναι 10 ετών, διαγνώστηκε με αυτισμό όταν ήταν 18 μηνών.
Τι δείχνει νέα μελέτη.
Όσο πιο όμορφος είναι κάποιος, τόσο πιθανότερο είναι να έχει απόψεις που προωθούν τον εγωισμό και την ανισότητα. Αλλά και οι άλλοι γύρω του τείνουν να τον θεωρούν πιο εγωιστή και επιρρεπή στον ανταγωνισμό και την ανισότητα, άσχετα με το τι πραγματικά πιστεύει ο ίδιος, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι πιο πλούσιοι άνθρωποι έχουν την τάση να νοιάζονται λιγότερο για τον αλτρουισμό και την ισότητα. Η νέα έρευνα δείχνει ότι η ομορφιά είναι, τουλάχιστον, εξίσου σημαντική με τον πλούτο στο να επηρεάζει τις απόψεις κάποιου προς τους άλλους (και αντίστροφα των άλλων ανθρώπων για κάποιον που είναι όμορφος).
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπρουνέλ του Λονδίνου, με επικεφαλής τον δρα Μάικλ Πράις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό εξελικτικής ψυχολογίας «Evolutionary Psychology», μελέτησαν 125 άτομα και των δύο φύλων.
Οι επιστήμονες κατέταξαν τους συμμετέχοντες στην έρευνα σε μία «λίστα ομορφιάς», ανάλογα με τις ανατομικές μετρήσεις του σώματος του καθενός (χαρακτηριστικά προσώπου, βάρος, αναλογία μέσης-στήθους κ.α.). Στη συνέχεια, κατέγραψαν μέσω ερωτηματολογίου τις απόψεις, την προσωπικότητα και τις συμπεριφορές κάθε ατόμου. Τέλος, τούς έβαλαν να συμμετάσχουν σε ένα οικονομικό πείραμα-παιγνίδι, στο οποίο κάθε συμμετέχων πήρε πραγματικά χρήματα και έπρεπε να αποφασίσει πόσα θα κρατούσε και πόσα θα έδινε σε κάποιον άλλο.
Όπως σημείωσε ο κ. Πράις, η μελέτη όλων των παραπάνω έδειξε ότι «οι ελκυστικοί άνδρες τείνουν να είναι λιγότερο γενναιόδωροι και λιγότερο υποστηρικτές της ισότητας. Όμως, αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση των ελκυστικών γυναικών».
Αυτή η διαπίστωση επιβεβαιώνει -τουλάχιστον όσον αφορά τους άνδρες- μία βασική θεωρία της εξελικτικής ψυχολογίας ότι όσοι είναι προικισμένοι με ομορφιά, επειδή έχουν κοινωνικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, αισθάνονται, γενικά, ότι έχουν να κερδίσουν περισσότερα από μία κοινωνία όπου διαιωνίζεται η ανισότητα.
Σε δεύτερη φάση, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές ζήτησαν από μία άλλη ομάδα ανθρώπων να βαθμολογήσουν τους 125 εθελοντές με βάση την ομορφιά τους και στη συνέχεια να κάνουν μία εκτίμηση για το πόσο αλτρουιστές και υποστηρικτές της ισότητας πίστευαν ότι είναι ο καθένας.
«Βρήκαμε ότι οι "βαθμολογητές" αντιλαμβάνονταν τους πιο όμορφους άνδρες και τις πιο όμορφες γυναίκες ως λιγότερο αλτρουιστές και λιγότερο οπαδούς της ισότητας», δήλωσε ο κ. Πράις. Αυτό δείχνει, κατά τους επιστήμονες, ότι στην κοινωνία είναι διάχυτη η αντίληψη πως οι όμορφοι αναμένεται να συμπεριφέρονται πιο εγωιστικά και με τρόπους που δεν προάγουν την κοινωνική και οικονομική ισότητα.
Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η προκατάληψη, ότι ομορφιά και ανισότητα πάνε χέρι-χέρι, μπορεί να ξεπεραστεί εάν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν ότι ενστικτωδώς έχουν τέτοια αντίληψη. Άλλωστε, όπως είπαν οι Βρετανοί επιστήμονες, «η συσχέτιση ανάμεσα στην ομορφιά και τον εγωισμό απέχει πολύ από το να είναι τέλεια. Πολλοί, ιδιαίτερα γοητευτικοί άνδρες, είναι, επίσης, πολύ αλτρουιστές και υποστηρικτές της ισότητας».
Μεγάλα τμήματα της φαιάς ουσίας όσων διαλογίζονται είναι καλύτερα διατηρημένα.
Οι άνθρωποι που κάνουν διαλογισμό για πολλά χρόνια, εμφανίζουν πιο αργή ατροφία και φθορά του εγκεφάλου τους λόγω ηλικίας, σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που δεν διαλογίστηκαν ποτέ, σύμφωνα με μια νέα αμερικανοαυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Πρόκειται για άλλη μια μελέτη που αναδεικνύει επιστημονικά τα πιθανά οφέλη του διαλογισμού για την υγεία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας Αϊλίν Λούντερς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου UCLA της Καλιφόρνια - Λος Άντζελες, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας "Frontiers in Psychology", μελέτησαν 100 ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες ηλικίας 24 έως 77 ετών, από τους οποίους οι μισοί έκαναν διαλογισμό για αρκετά χρόνια (από τέσσερα έως 46 χρόνια, με μέσο όρο τα 20) και οι υπόλοιποι όχι.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν εξελιγμένες τεχνικές μαγνητικής νευροαπεικόνισης του εγκεφάλου για να αξιολογήσουν την κατάσταση της φαιάς ουσίας (του ιστού που περιέχει τα εγκεφαλικά κύτταρα, δηλαδή τους νευρώνες) σε κάθε άτομο που συμμετείχε στην έρευνα.
Η μελέτη έδειξε κατ' αρχήν αυτό που είναι ήδη γνωστό από παλαιότερες έρευνες: ότι όσο γερνάει κανείς, τόσο λιγοστεύει η φαιά ουσία του και ο εγκέφαλός του υφίσταται έτσι μια νευρωνική φθορά και άρα μια έκπτωση των νοητικών λειτουργιών.
Η δεύτερη -και πιο σημαντική- διαπίστωση είναι ότι αυτή η αναπότρεπτη φθορά του νευρωνικού εγκεφαλικού ιστού στην μέση και ιδίως στην τρίτη ηλικία είναι πιο αργή στην περίπτωση όσων ασχολούνται έμπρακτα με τον διαλογισμό. Στην περίπτωσή τους, η φαιά ουσία «αντιστέκεται» περισσότερο στην φθορά της με το πέρασμα του χρόνου.
Μεγάλα τμήματα της φαιάς ουσίας στον εγκέφαλο όσων διαλογίζονται, είναι καλύτερα διατηρημένα. Για «απρόσμενα μεγάλη θετική επίπτωση» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, που περίμεναν να δουν μικρότερες επιπτώσεις.
Οι ερευνητές, επεσήμαναν πάντως πως, εκτός από τον διαλογισμό, υπάρχουν και άλλες αιτίες που μπορεί να παίζουν ευεργετικό ρόλο στην καλύτερη διατήρηση του εγκεφάλου, όπως ο γενικότερος τρόπος ζωής (σωματική άσκηση, υγιεινή διατροφή κ.α.), τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, αλλά και οι γενετικές διαφορές στον εγκέφαλο.
Η συσχέτιση διαλογισμού - επιβράδυνσης εγκεφαλικής φθοράς είναι σημαντική, καθώς μετά τη δεκαετία του '70 αυξάνεται παγκοσμίως το προσδόκιμο ζωής και οι περισσότερες χώρες «γερνάνε» δημογραφικά. Μια κοινωνία με περισσότερους ηλικιωμένους, χρειάζεται μεθόδους για να τους διατηρεί σε υγιή κατάσταση χωρίς νευροεκφυλιστικές νόσους (άνοια και Αλτσχάιμερ) - και ο διαλογισμός φαίνεται πως είναι μια τέτοια χρήσιμη τεχνική.
Παλαιότερη έρευνα, έχει δείξει ότι ο διαλογισμός σχετίζεται με μικρότερη ατροφία και στη λευκή ουσία του εγκεφάλου (στον βοηθητικό εγκεφαλικό ιστό ανάμεσα στους νευρώνες).
Πέντε φορές μεγαλύτερες πιθανότητες το παιδί τους να γίνει παχύσαρκο.
Οι υπέρβαρες γυναίκες, ή όσες δεν ακολουθούν υγιεινό τρόπο ζωής πριν από μια εγκυμοσύνη έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες το παιδί που θα αποκτήσουν να γίνει κι αυτό παχύσαρκο, υποστηρίζει μια νέα βρετανική έρευνα.
Ακόμη και πριν από τη σύλληψη, οι επιλογές που κάνει μια γυναίκα μπορεί να έχουν αναπάντεχες επιδράσεις, με την παχυσαρκία, το κάπνισμα και την έλλειψη βιταμίνης D που εμφανίζεται λόγω κακής διατροφής να συμπεριλαμβάνονται ανάμεσα στους κινδύνους.
Σε συνδυασμό με την υπερβολική αύξηση του βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και την αποτυχία θηλασμού, η ανάπτυξη ενός παιδιού μπορεί να επηρεαστεί δραματικά.
Μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον βρήκε, ότι οι γυναίκες που παρουσίαζαν κινδύνους που σχετίζονται με τον τρόπο ζωής πριν, κατά τη διάρκεια και λίγο μετά από μια εγκυμοσύνη, είχαν 4,65 περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν υπέρβαρο παιδί –δηλαδή με 47% περισσότερο λίπος στο σώμα- μέχρι την ηλικία των 6 ετών.
Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο American Journal of Clinical Nutrition. Τα στοιχεία στα οποία βασίστηκε η έρευνα προήλθαν από 991 παιδιά και τις μητέρες τους, οι οποίες συμμετείχαν σε μία από τις μεγαλύτερες έρευνες που μελέτησαν τις γυναίκες πριν από την εγκυμοσύνη, αναφέρει δημοσίευμα της MailOnline.
Επιστήμονες υποστηρίζουν ότι «επανακαλωδιώνει» το σώμα.
Ένα απλό χάπι προβιοτικών, το οποίο έχει την ιδιότητα να «επανακαλωδιώνει» τον οργανισμό θα μπορούσε να οδηγήσει στη θεραπεία και των δύο τύπων διαβήτη, υποστηρίζουν ερευνητές.
Το νέο αυτό χάπι, το οποίο περιέχει ζωντανά βακτήρια από το ανθρώπινο έντερο, έχει βρεθεί πως μειώνει δραστικά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Το πάγκρεας είναι το όργανο, το οποίο ελέγχει τα επίπεδα γλυκόζης στον οργανισμό των υγειών ατόμων. Μια ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης ανακάλυψαν, ότι μια πρωτεΐνη που εκκρίνεται από ένα ανθρώπινο προβιοτικό, θα μπορούσε να μετατοπίσει τον έλεγχο αυτό από το πάγκρεας στο ανώτερο τμήμα του εντέρου, αναφέρει δημοσίευμα στην ιστοσελίδα express.co.uk.
Η λήψη ενός τέτοιου χαπιού προβιοτικών κάθε μέρα –ελπίζουν οι επιστήμονες- θα μπορούσε να θεραπεύσει και τους δύο τύπους διαβήτη, καθώς ανακάλυψαν ότι ένα συγκεκριμένο προβιοτικό, που υπάρχει στο ανθρώπινο έντερο, μπορεί να μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στα διαβητικά ποντίκια έως και κατά 30%.
Ο καθηγητής John March, που ηγήθηκε της μελέτης, ανέφερε ότι τα ευρήματα αυτής αποτελούν «απόδειξη της αρχής», η οποία θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο βήμα για την ανάπτυξη μιας θεραπείας για το διαβήτη.
«Αν λειτουργήσει με επιτυχία στους ανθρώπους, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι με τη λήψη απλά ενός χαπιού, ο πάσχων δε θα χρειαζόταν να κάνει τίποτε άλλο, για να διατηρεί υπό έλεγχο το διαβήτη. Είναι πιθανό όμως, να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες» σχολίασε ο ίδιος στη βρετανική εφημερίδα.
Τα συμπεράσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Diabetes.
