Ενθαρρύνει την ανάπτυξη νευρικών κυττάρων.
Μια ουσία που περιέχεται στο κάρυ μπορεί να ενισχύει την ικανότητα του εγκεφάλου να «αυτοθεραπεύεται», σύμφωνα με μια γερμανική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Stem Cell Research and Therapy.
Οι ερευνητές από το Ινστιτούτο Νευροεπιστημών και Ιατρικής στο Julich της Γερμανίας, υποστηρίζουν ότι μια ουσία (αρωματική τουρμερόνη) που περιέχεται στην κουρκούμη θα μπορούσε να ενθαρρύνει την ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων, τα οποία θεωρείται ότι παίζουν ρόλο στη διαδικασία «αυτοεπισκευής» του εγκεφάλου.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η έρευνα αυτή που έγινε σε ποντίκια, μπορεί να ανοίξει το δρόμο για μελλοντικά φάρμακα κατά των εγκεφαλικών και της νόσου του Αλτσχάιμερ.
Ωστόσο, επισημαίνουν ότι απαιτείται να γίνουν περαιτέρω μελέτες, για να εξεταστεί το κατά πόσο αυτό μπορεί να βρει εφαρμογή και στους ανθρώπους.
«Στους ανθρώπους και άλλα υψηλά ανεπτυγμένα ζώα οι ικανότητές τους δε φαίνεται να είναι αρκετές για να συντελεστεί “αυτοθεραπεία” του εγκεφάλου, κάτι που όμως παρατηρείται σε ψάρια και μικρότερα ζώα» εξήγησε η Dr Maria Adele Rueger, που συμμετείχε στην έρευνα, σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC.
«Παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον το γεγονός, ότι η κουρκούμη θα μπορούσε να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα των βλαστοκυττάρων. Και είναι πιθανό αυτό, με τη σειρά του, να μπορεί να ενισχύσει τις ικανότητες αυτοεπισκευής του εγκεφάλου» πρόσθεσε η ίδια.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η κουρκουμίνη (curcumin) βοηθά στη μείωση των φλεγμονών στον οργανισμό, ενώ έχει και αντικαρκινικές ιδιότητες.
Την ίδια ώρα αυξάνονται οι γυναίκες ογκολόγοι στην Ελλάδα.
Μία νέα έρευνα (με ελληνική συμμετοχή), η μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα, η οποία παρουσιάστηκε στο διεθνές συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας (ESMO 2014), που πραγματοποιείται στη Μαδρίτη, αποκαλύπτει ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη πάνω από το 70% των νέων ογκολόγων που ειδικεύονται στην αντιμετώπιση του καρκίνου, εμφανίζουν σαφή σημάδια ψυχικής εξάντλησης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Βρετανίδα ογκολόγο δρα Σουζάνα Μπάνερτζι, τόνισαν ότι «η ογκολογία είναι μια καριέρα με ιδιαίτερα πολλές ικανοποιήσεις, όμως μπορεί να αποδειχτεί επίσης πολύ απαιτητική και αγχωτική κατά καιρούς». Η Σουζάνα Μπάνερτζι επεσήμανε ότι «οι ογκολόγοι πρέπει να πάρουν πολύπλοκες αποφάσεις για τη διαχείριση του καρκίνου, να επιβλέψουν την χορήγηση των τοξικών θεραπειών, να εργαστούν πολλές ώρες και συνεχώς να αντιμετωπίζουν ασθενείς που υποφέρουν και πεθαίνουν».
Επιπλέον, οι νέοι ογκολόγοι επιβαρύνονται με ολοένα περισσότερα διοικητικά καθήκοντα, αυξημένα παράπονα και νομικά ζητήματα, συνεχώς μεγαλύτερες προσδοκίες από ασθενείς και συγγενείς και, γενικότερα, έχουν ένα φόρτο εργασίας και ευθυνών, που συχνά τους φθάνουν στα όρια του συνδρόμου της εξάντλησης. Εμφανίζουν, έτσι, συμπτώματα όπως συναισθηματικό «άδειασμα», αντιμετώπιση των ανθρώπων σαν να είναι αντικείμενα και απώλεια νοήματος ή σκοπού στη δουλειά τους.
Η μελέτη έστειλε δειγματοληπτικά ερωτηματολόγια σε σχεδόν 600 ογκολόγους κάτω των 40 ετών από 41 ευρωπαϊκές χώρες και βρήκε ότι το 71% νιώθουν ψυχική εξάντληση. «Η έρευνά μας αποκάλυψε ότι η εξάντληση αποτελεί κοινό και καθολικό πρόβλημα στους νέους ογκολόγους στην εποχή μας», τόνισε η επικεφαλής της έρευνας βρετανίδα ογκολόγος, κάτι που, όπως είπε, μπορεί να οδηγήσει τον γιατρό σε άγχος, κατάθλιψη, κατανάλωση αλκοόλ ή ναρκωτικών, ακόμη και αυτοκτονία. Επίσης, είναι πιθανό να εγκαταλείψει την ογκολογία νωρίτερα από το αναμενόμενο.
Το πρόβλημα φαίνεται να είναι μεγαλύτερο μεταξύ των νέων ογκολόγων της Νοτιοανατολικής και της Κεντρικής Ευρώπης (σε ποσοστό 83% περίπου) και μικρότερο στη Βόρεια Ευρώπη (52%), ενώ είναι σχετικά πιο έντονο στους άνδρες ογκολόγους από ό,τι στις γυναίκες συναδέλφους τους.
Από ελληνικής πλευράς, στην έρευνα συμμετείχε ο στρατιωτικός γιατρός ογκολόγος - παθολόγος Γιάννης Μούντζιος του 251 γενικού νοσοκομείου της Αεροπορίας.
Αυξάνονται οι γυναίκες ογκολόγοι στην Ελλάδα
Μια άλλη ελληνική έρευνα, που παρουσιάστηκε στο ίδιο ευρωπαϊκό συνέδριο, δείχνει ότι αυξάνει συνεχώς ο αριθμός των γυναικών ογκολόγων στην Ελλάδα, αλλά υποαντιπροσωπεύονται ακόμη σε ανώτερες θέσεις ευθύνης, κάτι που συμβαίνει και σε άλλες χώρες. Η έρευνα δείχνει ότι οι άνδρες ογκολόγοι στην Ελλάδα κατέχουν τη μερίδα του λέοντος (το 82%) των θέσεων ευθύνης.
«Στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη οι γυναίκες ογκολόγοι δυσκολεύονται να έχουν πρόσβαση σε ηγετικές ή ακαδημαϊκές θέσεις» δήλωσε η δρ Έλενα Λινάρδου, αναπληρώτρια διευθύντρια του 1ου Τμήματος Ογκολογίας του νοσοκομείου «Μετροπόλιταν» η οποία παρουσίασε τα ευρήματα στη Μαδρίτη.
«Οι γυναίκες πράγματι επιλέγουν ολοένα συχνότερα τις ειδικότητες της ογκολογίας στην Ελλάδα, όμως οι περισσότερες θέσεις λήψης αποφάσεων ελέγχονται ακόμη από άνδρες, τόσο ιδιώτες επαγγελματίες, όσο και στα πανεπιστήμια και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αυτό πρέπει να αλλάξει» πρόσθεσε.
Η μελέτη πραγματοποιήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Ογκολογίας στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας "Women for Oncology - W4O" («Γυναίκες στην Ογκολογία»), που ανέλαβε η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Ιατρικής Ογκολογίας το 2013 και η οποία στην χώρα μας εκπροσωπείται από το φόρουμ W4O Ελλάς. Η πρώτη δημόσια εκδήλωση της ομάδας των ελληνίδων ογκολόγων θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 12 Οκτωβρίου στο Μέγαρο Μουσικής.
Η ελληνική Εταιρεία Ιατρικής Ογκολογίας έχει 245 μέλη ογκολόγους, από τα οποία το ένα πέμπτο περίπου (19%) είναι γυναίκες. Όμως μεταξύ των νεότερης ηλικίας μελών, οι γυναίκες είναι το ένα τρίτο (33,5%). Ως κυριότερη δυσκολία (σε ποσοστό 63%), όπως έδειξαν οι απαντήσεις στα ερωτηματολόγια της έρευνας, οι ογκολόγοι στη χώρα μας ανέφεραν τη δυσκολία εξισορρόπησης των υποχρεώσεων μεταξύ εργασίας - οικογένειας.
Νέα ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο για έγκαιρη διάγνωση.
Έναν βιοδείκτη που αποκαλύπτει πρόωρα την ανάπτυξη καρκίνου του παγκρέατος, προτού η νόσος διαγνωστεί και τα πρώτα συμπτώματα εμφανιστούν, ανακάλυψαν επιστήμονες στις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων και ένας Έλληνας. Αν και είναι ακόμη νωρίς για την ανάπτυξη ενός κανονικού διαγνωστικού τεστ, η ανακάλυψη ανοίγει το δρόμο προς αυτή την ελπιδοφόρα κατεύθυνση.
Οι ερευνητές του Αντικαρκινικού Ινστιτούτου Dana-Farber, καθώς επίσης των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και ΜΙΤ (μεταξύ των οποίων ο Θαλής Παπαγιαννακόπουλος του Τμήματος Βιολογίας και του Ινστιτούτου Κοχ Ερευνών στον Καρκίνο του ΜΙΤ), με επικεφαλής τον Μπράιαν Γουόλπιν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», βρήκαν ότι, πριν τη διάγνωση της νόσου, συμβαίνει στο σώμα μια μικρή αύξηση στο επίπεδο ορισμένων αμινοξέων. Η ανακάλυψη μπορεί επίσης να φωτίσει τον μηχανισμό μέσω του οποίου ο καρκίνος του παγκρέατος «πυροδοτεί» ως παρενέργεια τη συχνά θανατηφόρα μυϊκή καχεξία.
Οι περισσότεροι ασθενείς με παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα (η πιο συχνή μορφή παγκρεατικού καρκίνου) διαγιγνώσκονται αφότου η νόσος έχει πια φθάσει σε προχωρημένο στάδιο, με συνέπεια πολλοί να πεθαίνουν μέσα σε ένα μόνο έτος μετά τη διάγνωση. Γι' αυτό, οι γιατροί αναζητούν έναν τρόπο έγκαιρης διάγνωσης της πάθησης, ώστε να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Οι ερευνητές εστίασαν στις αφανείς μεταβολικές αλλαγές που μπορεί να προκαλεί ο μη διαγνωσμένος παγκρεατικός καρκίνος. Ανέλυσαν δείγματα αίματος από 1.500 ανθρώπους ψάχνοντας για διαφορετικούς μεταβολίτες (ουσίες που παράγονται από τη διαδικασία του μεταβολισμού) σε όσους είχαν τον συγκεκριμένο καρκίνο, σε σύγκριση με όσους ήσαν υγιείς.
Έτσι, εντόπισαν ορισμένα αμινοξέα (οι θεμελιώδεις «λίθοι» των πρωτεϊνών) σε όσους πρόκειται αργότερα να διαγνωστούν με τη νόσο. Η έγκαιρη διάγνωση γίνεται τουλάχιστον δύο χρόνια πριν τη διάγνωση του καρκίνου. Όπως είπε ο Μπράιαν Γουόλπιν, «τα ευρήματα μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση αυτών των αμινοξέων οφείλεται στην παρουσία ενός πρώιμου παγκρεατικού όγκου».
Αυτό επιβεβαιώθηκε, σε επόμενο στάδιο, με πειράματα σε ποντίκια, όπου διαπιστώθηκε ότι όσα είχαν πρώιμους όγκους στο πάγκρεάς τους, εμφάνιζαν επίσης στο αίμα τους άνω του φυσιολογικού επίπεδα των συγκεκριμένων αμινοξέων. Αυτό οφείλεται στο ότι, εξαιτίας του καρκίνου, διασπάται ο μυϊκός ιστός, πράγμα που απελευθερώνει τα εν λόγω αμινοξέα στο αίμα. Θα χρειαστούν πάντως αρκετά χρόνια, έως ότου δημιουργηθεί ένα αξιόπιστο τεστ έγκαιρης διάγνωσης της νόσου, κατάλληλο για κλινική εφαρμογή.
Ο εγκέφαλός μας δείχνει την πιο «εκφραστική» μας πλευρά.
Έχετε παρατηρήσει ότι στις περισσότερες φωτογραφίες έχετε την ίδια στάση/πόζα; Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό; Έχετε προσέξει ποτέ ότι οποιαδήποτε πόζα κι αν παίρνετε το κεφάλι σας έχει την τάση να γυρίζει προς τα δεξιά; Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που πιστεύετε ότι η μία σας πλευρά είναι καλύτερη;
Αν απαντήσατε «ναι», δεν είστε οι μόνοι!
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, έρευνες που έγιναν σε πίνακες ζωγραφικής από το 14ο αιώνα, αποκάλυψαν ότι οι άνθρωποι προτιμούσαν να ποζάρουν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να φαίνεται η αριστερή πλευρά του προσώπου τους.
Αυτό ενδεχομένως να συμβαίνει επειδή πιστεύουμε ότι η αριστερή μας πλευρά είναι καλύτερη, υποστηρίζει ο ερευνητής Sam Kean, σύμφωνα με τον οποίο η αριστερή πλευρά ενός ανθρώπου είναι πιο εκφραστική από τη δεξιά, κι αυτό γιατί ελέγχεται από το τμήμα του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για τα συναισθήματα.
Ο Kean, συγγραφέας της έρευνας με τίτλο «The Tale of the Dueling Neurosurgeons», ανέφερε ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων πιστεύει ότι η αριστερή του πλευρά είναι πιο ελκυστική, κάτι που τους οδηγεί να παίρνουν συγκεκριμένες πόζες όταν βγαίνουν φωτογραφίες.
«Η μόνη εξήγηση που υπάρχει είναι, ότι δεν πιστεύουμε ότι η αριστερή και η δεξιά πλευρά των προσώπων μας είναι ακριβώς ίδιες. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να είναι πιο εκφραστικοί με το ένα μισό, κι αυτό γιατί ο εγκέφαλός μας δεν λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο στις δύο πλευρές» είπε.
Η αριστερή πλευρά του εγκεφάλου ελέγχει για παράδειγμα την ομιλία, ενώ η δεξιά τη χωρική συνειδητοποίηση και την αναγνώριση προσώπων. Η δεξιά πλευρά του εγκεφάλου ελέγχει ακόμη την αριστερή πλευρά του σώματος, κάνοντας την αριστερή πιο «εκφραστική».
Ερευνητές από το Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστήμιου Saskatchewan στον Καναδά, το 2011 είχαν υποστηρίξει σε μια έρευνά τους ότι οι άνθρωποι προτιμούν να κοιτούν έργα τέχνης τα οποία είναι φωτισμένα από την αριστερή πλευρά.
Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν αναφέρει ότι ήταν αισθητικά πιο ευχάριστοι, σε σχέση με το όταν φωτίζονταν από τη δεξιά πλευρά.
Ωστόσο, δε φαίνεται να ισχύει η ίδια «τάση» όταν οι καλλιτέχνες κάνουν αυτοπροσωπογραφίες.
Πριν από ένα περίπου χρόνο ο καθηγητής Marco Bertamini από το πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ πειραματίστηκε με τη θεωρία της «δεξιάς και αριστερής πλευράς».
Παρότι τα στοιχεία ανέφεραν ότι οι άνθρωποι τείνουν να ποζάρουν για φωτογραφίες ή σε ζωγράφους με την αριστερή τους πλευρά να κοιτάζει το φακό/καλλιτέχνη, όταν πρόκειται για αυτοπροσωπογραφίες, οι καλλιτέχνες παραδοσιακά αποτυπώνουν τους εαυτούς τους από τη δεξιά πλευρά.
Για να εξετάσει αν αυτό συνέβαινε μόνο με όσους είχαν καλλιτεχνική εκπαίδευση, ο καθηγητής ζήτησε από ανθρώπους χωρίς καλλιτεχνικές γνώσεις να πάρουν φωτογραφίες τον εαυτό τους (selfies) χρησιμοποιώντας την κάμερα στα κινητά τους τηλέφωνα.
Κάθε ένας μπορούσε να επιλέξει να φωτογραφήσει την πλευρά του που πίστευε ότι ήταν καλύτερη.
Αυτό που διαπίστωσε ο καθηγητής ήταν ότι η τάση ήταν η ίδια, και πως το αποτέλεσμα που είχαν οι φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί από τη δεξιά πλευρά, ήταν να φαίνεται η αριστερή πλευρά των συμμετεχόντων.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι αυτοπροσωπογραφίες συνήθως γίνονται με τη βοήθεια ενός καθρέφτη, κάτι που επηρεάζει την άποψη του καλλιτέχνη. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα selfies: οι κάμερες στις κινητές συσκευές αντικατοπτρίζουν αυτό που έχουν απέναντί τους, έτσι όταν αποθηκεύεται μια φωτογραφία φαίνεται σαν να την έχει τραβήξει κάποιος άλλος, με αποτέλεσμα οι περισσότερες να δείχνουν την αριστερή πλευρά του ατόμου, επιβεβαιώνοντας τη θεωρία του, καταλήγει το δημοσίευμα.
Τι δείχνουν στοιχεία από νοσοκομεία της Αγγλίας.
Μεγάλη αύξηση στα ποσοστά των ασθενών που μεταφέρουν βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά, δείχνουν επίσημα στοιχεία από νοσοκομεία της Αγγλίας.
Ο αριθμός των εργαστηριακά επιβεβαιωμένων κρουσμάτων από ένα στέλεχος βακτηρίων του εντέρου, που δεν καταστρέφεται από αντιβιοτικά, αυξήθηκε από μόλις 5 το 2006, σε πάνω από 600 το 2013.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, αξιωματούχοι από το χώρο της Υγείας αναφέρουν, ότι η αύξηση αυτή καταδεικνύει πόσο επείγουσα ανάγκη είναι για τα νοσοκομεία να εφαρμόσουν τα κατάλληλα σχέδια και τις διαδικασίες εκείνες, για να σταματήσει η εξάπλωση της ανθεκτικότητας/αντίστασης στα αντιβιοτικά.
Ειδικοί σε θέματα υγείας προειδοποιούν για την «καταστροφική απειλή» οι άνθρωποι να γίνουν ανθεκτικοί στα αντιβιοτικά, λέγοντας ότι σε 20 χρόνια «οι επεμβάσεις ρουτίνας θα μπορούσαν να είναι και θανατηφόρες, αν χάσουμε την ικανότητά μας να καταπολεμούμε τις λοιμώξεις».
