Βοηθούν στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών.
Το τσάι είναι το δεύτερο πιο διαδεδομένο ρόφημα μετά το νερό, με κατανάλωση 120 mL/ημέρα/άτομο. Παράγεται από τα φύλλα του φυτού Camellia sinensis και καταναλώθηκε για πρώτη φορά το 2737 π.Χ. από τον αυτοκράτορα της Κίνας, Shen Nung.
Λόγω της χαρακτηριστικής γεύσης του και των θετικών επιδράσεών του στην υγεία, η κατανάλωση και η καλλιέργεια τσαγιού γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλον τον κόσμο.
Υπάρχουν τέσσερα είδη τσαγιού, ανάλογα με τη μορφή επεξεργασίας του φυτού, χωρίς ζύμωση (πράσινο, λευκό), μερικής ζύμωσης (Ουλόνγκ) και ζυμωμένο (μαύρο). Ωστόσο οι δύο κύριοι τύποι τσαγιού είναι το μαύρο και το πράσινο.
Οι θετικές επιδράσεις του τσαγιού στην υγεία οφείλονται κυρίως στην υψηλή περιεκτικότητά του σε αντιοξειδωτικά. Τα αντιοξειδωτικά είναι χημικές ουσίες φυτικής προέλευσης, που επιβραδύνουν την οξείδωση. Στον ανθρώπινο οργανισμό τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών που επιτίθενται στα κύτταρα και ενοχοποιούνται για συμμετοχή στην παθολογία διάφορων ασθενειών, όπως ο καρκίνος. Επιπλέον, τα φυσικά αντιοξειδωτικά έχουν αντιβακτηριακή, αντιϊκή, αντιμεταλλαξιογόνα και αντιαλλεργική δράση. Τα πιο δραστικά διαιτητικά αντιοξειδωτικά ανήκουν στην οικογένεια των πολυφαινολών.
Στις πολυφαινόλες ανήκουν και τα αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στα φύλλα του φυτού Camellia sinensis. Μάλιστα, το τσάι είναι ένα από τα λίγα τρόφιμα που έχει πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες, 36% στα φρέσκα φύλλα του φυτού. Οι κυρίαρχες πολυφαινόλες του τσαγιού είναι τα φλαβονοειδή. Ανάλογα με την προέλευση του τσαγιού και τον τρόπο παρασκευής του, ένα φλιτζάνι (235 mL) περιέχει 140-300 mg φλαβονοειδών, περίπου 4 φορές μεγαλύτερη ποσότητα από το κόκκινο κρασί. Τα φλαβονοειδή φαίνεται ότι είναι «υπεύθυνα» για πολλά από τα οφέλη του τσαγιού, λόγω των μοναδικών βιολογικών τους ιδιοτήτων. Φλαβονοειδή υπάρχουν σε όλα τα είδη τσαγιού, αλλά λόγω της διαφορετικής ζύμωσης στην οποία υπόκεινται, το μαύρο και το πράσινο τσάι περιέχουν διαφορετικά είδη φλαβονοειδών. Συγκεκριμένα, το μαύρο τσάι έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε σύνθετα φλαβονοειδή, όπως η θειορουβικίνη και η θειοφλαβίνη, ενώ στο πράσινο τσάι περιέχονται κυρίως απλά φλαβονοειδή, όπως οι κατεχίνες.
Η αντιοξειδωτική ικανότητα του πράσινου τσαγιού υπερβαίνει εκείνη του μαύρου, καθώς οι κατεχίνες είναι τα πιο σημαντικά φλαβονοειδή. Η χημική σύνθεση του πράσινου τσαγιού, παρόμοια με εκείνη των φρέσκων φύλλων του φυτού, έχει 25% περιεκτικότητα σε κατεχίνες. Κατά τη διάρκεια της παρασκευής του Ουλόνγκ και του μαύρου τσαγιού, μέρος των κατεχινών των πράσινων φύλλων τσαγιού συμπυκνώνονται και σχηματίζοντας άλλες ενώσεις (θεοφλαβίνες και θεορουβικίνες). Στη διαδικασία αυτή οφείλεται η χαμηλότερη αντιοξειδωτική ικανότητα του μαύρου τσαγιού.
Η κατανάλωση τσαγιού έχει φανεί ότι αυξάνει το αντιοξειδωτικό δυναμικό του αίματος και συγκεκριμένα τα επίπεδα κατεχινών. Ωστόσο, μεγάλη σημασία για την δράση των αντιοξειδωτικών δεν έχει μόνο η ποσότητα, αλλά και η ποιότητά τους. Έχει φανεί ότι οι γαλλικοί εστέρες επιγαλλοκατεχίνης κι επικατεχίνης που περιέχονται στο τσάι, είναι τα πιο ισχυρά αντιοξειδωτικά.
Μάλιστα το τσάι ξεπέρασε σε αντιοξειδωτική δράση τα διάφορα είδη σοκολάτας αλλά και τα περισσότερα λαχανικά που μελετήθηκαν. Απολαύστε λοιπόν το τσάι σας, ζεστό ή κρύο και συλλέξτε πολύτιμα αντιοξειδωτικά!
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Ορισμένα είδη εμφανίζονται σε φτωχές περιοχές και άλλα σε πλούσιες.
Ο καρκίνος χτυπάει εξίσου τους πλούσιους και τους φτωχούς, όμως μερικές μορφές καρκίνου δείχνουν προτίμηση στους πρώτους και άλλες μορφές στους δεύτερους, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη επιβεβαιώνει προηγούμενες ενδείξεις ότι ορισμένα είδη καρκίνου εμφανίζονται συχνότερα σε περιοχές με μεγάλη φτώχεια και άλλα είδη εκδηλώνονται πιο συχνά σε πλούσιες περιοχές.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ. Φράνσις Μπόσκοου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας «Cancer», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 3 εκατ. περιστατικά της νόσου σε 16 πολιτείες των ΗΠΑ (συνολικά το 42% του αμερικανικού πληθυσμού). Η μελέτη συσχέτισε το εισοδηματικό επίπεδο κάθε ασθενούς κατά την εποχή της διάγνωσης της πάθησής του (με βάση τη διαμονή του σε φτωχή ή πλούσια περιοχή) με το συγκεκριμένο είδος καρκίνου.
Η ανάλυση έδειξε ότι η πλειονότητα των μορφών καρκίνου (οι 32 στις 39) εμφανίζουν μια κοινωνική και οικονομική διάσταση. Συγκεκριμένα, 14 καρκίνοι σχετίζονται θετικά με τη φτώχεια και 18 αρνητικά.
Έτσι, καρκίνοι όπως το σάρκωμα Καπόζι, του λάρυγγα, του τραχήλου της μήτρας, του πέους και του ήπατος είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε ανθρώπους που ζουν σε φτωχογειτονιές και γενικότερα σε περιοχές με χαμηλότερο μέσο εισόδημα. Από την άλλη, καρκίνοι όπως του δέρματος (μελάνωμα κ.α.), του θυροειδούς και των όρχεων είναι πολύ συχνότεροι στις ευκατάστατες περιοχές σύμφωνα με δημοσίευμα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων.
«Εκ πρώτης όψεως τα αποτελέσματα φαίνεται να εξισορροπούνται. Όμως οι καρκίνοι που σχετίζονται με τη φτώχεια, είναι πιο αραιοί και πιο θανατηφόροι, ενώ οι καρκίνοι που σχετίζονται με τον πλούτο, είναι πιο συχνοί και λιγότερο θανατηφόροι. Έτσι, στην περίπτωση του καρκίνου, οι φτωχοί είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από τη νόσο, ενώ οι πλούσιοι να πεθάνουν με τη νόσο», δήλωσε ο Μπόσκοου.
Βρίσκονται ακόμη και σε προϊόντα δημητριακών.
Πόσο εντύπωση θα σας έκανε αν μαθαίνατε ότι όλα τα δημητριακά, δεν είναι μόνο πλούσια πηγή υδατανθράκων, αλλά περιέχουν και μικρές ποσότητες πρωτεϊνών αλλά και λιπαρών! Η μικρή περιεκτικότητα λιπαρών περιέχεται εκ φύσεως, κυρίως στο φύτρο του καρπού και δε σχετίζεται με προβλήματα υγείας, όπως συμβαίνει με το λίπος που βρίσκεται στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, μιας και τα δημητριακά ολικής άλεσης στη φυσική τους μορφή δεν περιέχουν ούτε χοληστερόλη, ούτε κορεσμένο λίπος.
Αυτό όμως δεν ισχύει για όλα τα προϊόντα δημητριακών που κυκλοφορούν στην αγορά! Αρκεί μια πιο προσεκτική ματιά στις διατροφικές ετικέτες και μπορεί να ξαφνιαστεί κανείς διαπιστώνοντας ότι τα λιπαρά που περιέχονται σε κάποια από αυτά μπορεί να διαφέρουν σημαντικά! Υπάρχουν για παράδειγμα δημητριακά, που η ποσότητα των λιπαρών τους φτάνει έως και τα 20g λιπαρά ανά 100g προϊόντος. Σε μια τέτοια περίπτωση, αυξάνει κανείς την ποσότητα των λιπαρών που λαμβάνει μέσα στην ημέρα και αυτό μπορεί πρακτικά να σημαίνει τα εξής:
Λόγω του ότι πρόκειται για συστατικά (τα λιπαρά) που περιέχουν τις πιο πολλές θερμίδες, 9kcal ανά γραμμάριο, η καθημερινή πρόσληψη από ένα προϊόν δημητριακών, μπορεί να προσθέσει υπολογίσιμη ποσότητα θερμίδων και ίσως να συντελέσει μακροπρόθεσμα και σε αύξηση βάρους.
Αν τα εν λόγω λιπαρά είναι ζωικής προέλευσης, όπως συμβαίνει συνήθως σε γλυκίσματα για παράδειγμα, τότε είναι ακόμη πιο επιβαρυντικά για την υγεία και συγκεκριμένα την υγεία της καρδιάς.
Πώς μπορούμε να αποφύγουμε τέτοιες «κρυφές» παγίδες;
Η απάντηση βρίσκεται στη διατροφική ετικέτα! Εκεί μπορεί να βρει κανείς αρχικά την ολική περιεκτικότητα σε λιπαρά, αλλά και συγκεκριμένα την περιεκτικότητα σε λιπαρά ζωικής προέλευσης με τον όρο «κορεσμένα» λιπαρά. Τα κορεσμένα λιπαρά ενός τροφίμου, έχουν συσχετιστεί ερευνητικά και με αυξημένη πιθανότητα διαβήτη τύπου 2 αλλά και με αυξημένο κίνδυνο για νόσους της καρδιάς. Είναι σημαντικό λοιπόν, να ελέγχεται η περιεκτικότητα σε λιπαρά και κορεσμένο λίπος ενός προϊόντος και να επιλέγεται πάντα αυτό με τη χαμηλότερη περιεκτικότητα.
Τα λιπαρά όμως δεν είναι το μοναδικό συστατικό που μπορεί να ελέγξει κάποιος στην διατροφική ετικέτα. Η χαμηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και η υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες είναι επίσης σημαντικά. Όπως σημαντικό είναι να διασφαλίσετε ότι τα δημητριακά είναι, όντως, ολικής άλεσης καθώς το γεγονός ότι κάποιο προϊόν περιέχει σιτάρι, κριθάρι ή βρώμη δεν σημαίνει ότι είναι και ολικής αλέσεως.
Από την ανάγνωση της λίστας των συστατικών, πάντα το συστατικό που αναγράφεται πρώτο είναι και αυτό που περιέχεται σε μεγαλύτερη ποσότητα στο προϊόν ενώ αν αυτό είναι δημητριακό ολικής άλεσης, αναγράφει και ένα ποσοστό που δηλώνει αυτό ακριβώς- το ποσοστό στο οποίο το προϊόν είναι ολικής άλεσης! Δεν υφίσταται, λοιπόν δημητριακό ολικής άλεσης αν αυτό δεν αναγράφεται στις πρώτες θέσεις των συστατικών.
Την σύσταση ενός γεύματος σε λιπαρά την καθορίζετε όμως και με όσα προσθέτετε σε αυτό. Καλό είναι να μην παρασύρεται κανείς, από τη γεύση ή τις ευφάνταστες προσθήκες υλικών για να κάνει πιο γευστικά τα δημητριακά του, αν δεν είναι σίγουρος για τη συνολική θρεπτική αξία αυτού που καταναλώνει. Καλύτερα να επιλέγει, γευστικά προϊόντα που μπορεί να ελέγξει τη σύστασή τους και να τα προσαρμόζει πάντα στη διατροφή του με βάση τις προσωπικές του ανάγκες και την κινητικότητά του.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, για να εξασφαλίσει κανείς τα οφέλη της ολικής άλεσης για την υγεία του αρκεί απλά να επιλέγει προϊόντα που συνδυάζουν χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και κορεσμένο λίπος, χαμηλή αναλογία ζάχαρης ανά γραμμάριο προϊόντος, μικρή περιεκτικότητα σε νάτριο και σίγουρα υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Μήπως ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που νιώθουν άβολα όταν χαμογελούν, που βάζουν το χέρι τους όταν γελάνε για να κρύψουν κίτρινα, στραβά, άσχημα δόντια που τους γεμίζουν ανασφάλεια;
Μήπως συμφωνείτε ότι ένα όμορφο, γοητευτικό, υγιές χαμόγελο είναι το καλύτερο κόσμημα του προσώπου; Ότι μπορεί να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή σας και μπορεί να είναι το διαβατήριο για την προσωπική και επαγγελματική σας επιτυχία; Μήπως ονειρεύεστε λευκά, αστραφτερά δόντια και ένα αξέχαστο στόμα αλλά δεν ξέρετε πώς να το αποκτήσετε; Η αισθητική οδοντιατρική, σας δίνει τις λύσεις...
Το θέμα είναι ότι μια επίσκεψη σε έναν ειδικευμένο γιατρό θα σας λύσει τις απορίες και θα σας κατευθύνει ώστε να βρείτε την κατάλληλη λύση στο δικό σας πρόβλημα, πολλές φορές πολύ πιο οικονομικά από ότι φαντάζεστε.
Λεύκανση, μια ασφαλής θεραπεία
Είναι η πιο συντηρητική θεραπεία της αισθητικής οδοντιατρικής. Αποτελεί μια απόλυτα ασφαλή διαδικασία που δεν χαλάει τα δόντια, δεν προκαλεί καρκίνο του στόματος, ούτε ερεθίζει τα ούλα. Για αυτούς που είναι ενημερωμένοι από τη σύγχρονη βιβλιογραφία, είναι ουσιαστικά μια εφαρμογή ενός εξειδικευμένου λευκαντικού παράγοντα στην οδοντική επιφάνεια, την οποία διαπερνά χωρίς να την καταστρέφει.
Ο λευκαντικός παράγοντας αποχρωματίζει τις χρωστικές που βρίσκονται στο εσωτερικό του δοντιού. Μπορεί να γίνει υπό ιατρική παρακολούθηση στο σπίτι με εξειδικευμένα ναρθηκάκια ή και στο ιατρείο παράλληλα με τη χρήση φωτεινής ενέργειας. Χρειάζεται μια μικρή επανάληψη κάθε χρόνο περίπου για την αμείωτη διατήρηση του λευκού αποτελέσματος.
Όψεις Ρητίνης
Οι όψεις ρητίνης είναι στην ουσία μια τεχνική μικρογλυπτικής που συντελείται άμεσα πάνω στην επιφάνεια του δοντιού. Απόλυτα συντηρητική μέθοδος χωρίς σχεδόν να πειραχτεί η οδοντική επιφάνεια. Χρησιμοποιούνται τελευταίας τεχνολογίας οδοντιατρικά υλικά (σύνθετες ρητίνες) που είναι εύπλαστα, πάνω στην οδοντική επιφάνεια έτσι ώστε να της δώσουν το χρώμα και το σχήμα που θέλουμε. Γίνονται άμεσα στο στόμα από τον οδοντίατρο (δεν απαιτούν τη συνεργασία του οδοντοτεχνίτη) για αυτό και γίνονται σε ένα ραντεβού, γρήγορα, ανώδυνα και με πολύ χαμηλό κόστος.
Όψεις Πορσελάνης
Είναι η επιτομή της αισθητικής οδοντιατρικής. Είναι πολύ λεπτές φλούδες πορσελάνης που καλύπτουν μόνιμα τα δόντια, προστατεύοντάς τα και δίνοντας τους το χρώμα και το σχήμα που επιθυμούμε. Αποφεύγοντας οποιαδήποτε χρήση μετάλλου, το χρώμα και η υφή είναι ίδιο με αυτό του υγιούς, πανέμορφου δοντιού. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τόσο φυσικό ώστε να είναι μη ανιχνεύσιμο! Μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα ή περισσότερα δόντια. Με τις τελευταίες τεχνικές, ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να μην πειραχτεί καθόλου το φυσικό δόντι (όψεις δίχως τρόχισμα).
Smile Make Over
Χρησιμοποιώντας τις τεχνικές της αισθητικής οδοντιατρικής, λεύκανση, όψεις ρητίνης ή πορσελάνης, αποκατάσταση παλιών μαύρων σφραγισμάτων, εμφυτεύματα για αποκατάσταση των δοντιών που λείπουν, αντικατάσταση θηκών με μεταλλικά τελειώματα, μπορούμε σχεδόν να μεταμορφώσουμε ένα στόμα. Να επαναφέρουμε τη λάμψη ενός νεανικού χαμόγελου. Να καλύψουμε τα σημάδια και τη φθορά του χρόνου δίνοντας στα δόντια το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα που επιθυμούμε κ μας ταιριάζει. Να δημιουργήσουμε εκ νέου το χαμόγελο που ονειρευόμαστε και που μας αξίζει!
Πότε εμφανίζονται και πώς μπορείτε να τα καθυστερήσετε.
Το σώμα μας είναι κι αυτό μια «μηχανή», που έχει ανάγκη από… συντήρηση! Το πέρασμα του χρόνου αφήνει πίσω του πολλές φορές ανεξίτηλα σημάδια, ωστόσο με την κατάλληλη φροντίδα μπορεί ο καθένας να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του και (γιατί όχι;) την εμφάνισή του.
Αρκεί να γνωρίζει μερικές σημαντικές ηλικίες-σταθμούς:
Στα 27: αρχίζει να μειώνεται η μυϊκή μάζα
Σύμφωνα με πορτογάλους ερευνητές, μετά από αυτή την ηλικία, οι άντρες μπορούν να χάσουν μέχρι και 1,5 κιλό μυϊκής μάζας κάθε δεκαετία που περνά.
Τι μπορείτε να κάνετε: Είκοσι γραμμάρια από πρωτεΐνη ορού γάλακτος μετά από άσκηση με βάρη μπορεί να αυξήσει τους μύες έως και κατά 49%, υποστηρίζουν βρετανοί επιστήμονες.
Στα 35: εμφανίζονται οι πρώτες ρυτίδες έκφρασης στα μάτια
Το κολλαγόνο της επιδερμίδας «σπάει» από τις εκφράσεις του προσώπου, αναφέρει δημοσίευμα στο Time.
Τι μπορείτε να κάνετε: Να φοράτε πάντα γυαλιά ηλίου, όταν βρίσκεστε έξω ή ασχολείστε με δραστηριότητες που απαιτούν να εργάζεστε στον ήλιο. Επίσης, μην ξεχνάτε να βάζετε αντηλιακό, ακόμη και μέσα στην πόλη.
Στα 43: αρχίζετε να μην ξεχωρίζετε καλά τα γράμματα από πολύ κοντά
Κρατήστε ένα έγγραφο στο ύψος των ματιών σας σε απόσταση ίση με αυτή των χεριών σας. Αν είστε άνω των 40 και χρειάζεται να σουφρώνετε τα μάτια σας για να ξεχωρίσετε τις λέξεις, ίσως σας έχει «χτυπήσει την πόρτα» η… πρεσβυωπία.
Τι μπορείτε να κάνετε: Επισκεφθείτε έναν οφθαλμίατρο, αλλά μην ξεχνάτε να φοράτε πάντα γυαλιά ηλίου όταν βρίσκεστε έξω, καθώς μπλοκάρουν τις βλαβερές ακτίνες του ήλιου, προστατεύοντας τα μάτια σας.
Στα 45: εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια γήρανσης στο δέρμα
Παρατηρήστε το «χέρι του οδηγού»… δηλαδή το αριστερό σας χέρι. Είναι αυτό που δέχεται περισσότερο ήλιο όταν οδηγείτε. Μήπως βλέπετε τίποτε άσπρες ή μαύρες κηλίδες; Αυτές είναι ενδείξεις κατεστραμμένων κυττάρων που παράγουν χρωστικές ουσίες, σύμφωνα με το δερματολόγο Adnan Nasir.
Τι μπορείτε να κάνετε: Είτε παρατηρήσετε τέτοιου είδος σημάδια γήρανσης ή όχι, να φοράτε πάντα αντηλιακό στα σημεία του σώματος που εκτίθενται στο ήλιο.
Στα 65: αρχίζουν οι πόνοι στις αρθρώσεις
Αν σας πονάνε τα χέρια, τα γόνατα ή οι γοφοί μετά από τη γυμναστική, ίσως πάσχετε από οστεοαρθρίτιδα.
Τι μπορείτε να κάνετε: Ξεκινήστε τη γυμναστική, ακόμη κι αν νομίζετε ότι είναι πια αργά… Οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα, που είναι η πιο κοινή πάθηση για τους ηλικιωμένους.
Στα 69: αρχίζει να σας «εγκαταλείπει» η ακοή σας
Πρώτα αρχίζουν να σας «εγκαταλείπουν» οι υψηλές συχνότητες, «με αποτέλεσμα όσοι πάσχουν από προβλήματα ακοής να τείνουν να πιστεύουν ότι οι άλλοι δε μιλούν και πολύ καθαρά» ανέφερε η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Northwestern, Pamela Souza.
Τι μπορείτε να κάνετε: Μην ακούτε πολύ δυνατά μουσική στα ακουστικά σας. Ακόμη και μία ώρα στο 50% του ορίου αντοχής των αυτιών σας μπορεί να προκαλέσει προσωρινή βλάβη, υποστηρίζουν ερευνητές από το Βέλγιο.
