Η λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος επηρεάζεται δυσμενώς από τα αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης, σακχάρου και αρτηριακής πίεσης.
Τα υπάρχοντα ερευνητικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι η αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα αυξάνονται όταν καταναλώνουμε τρόφιμα πλούσια σε κορεσμένο λίπος (λιπαρό κρέας, λιπαρά τυριά, βούτυρο και παράγωγα αυτών), τρόφιμα πλούσια σε υδρογονωμένα φυτικά έλαια (πατατάκια, γαριδάκια, μπισκότα, ντόνατς, κρουασάν) και γλυκίσματα πλούσια σε ζωικά λιπαρά και χοληστερόλη. Επίσης, τηγανητά τρόφιμα, και κυρίως αυτά που προετοιμάζονται σε ταχυφαγεία («fast food»), προκαλούν αύξηση των επιπέδων της χοληστερόλης στο αίμα.
Αντίθετα, τα τρόφιμα φυτικής προέλευσης, όπως φρούτα, λαχανικά, όσπρια και δημητριακά, δεν περιέχουν καθόλου χοληστερόλη και κορεσμένο λίπος. Για τον λόγο αυτό, πρόσφατες επιστημονικές έρευνες υποδεικνύουν ότι οι χορτοφαγικές δίαιτες συνεισφέρουν στην πρόληψη των νοσημάτων της καρδιάς καθώς αποκλείουν από τη διατροφή τα ζωικά προϊόντα.
Φυτοφαγία ή αλλιώς χορτοφαγία.
Χορτοφαγικές δίαιτες εφαρμόζονται από ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, είτε για αρκετές ημέρες ή/και εβδομάδες τον χρόνο, όπως στην περίπτωση της νηστείας για θρησκευτικούς λόγους, είτε και για αρκετά μεγαλύτερες χρονικές περιόδους ή και εφόρου ζωής για τους εκ’ πεποιθήσεως φυτοφάγους. Ωστόσο, σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται προσεκτικός σχεδιασμός του διατροφικού πλάνου, προκειμένου να εξασφαλιστούν επαρκείς διατροφικές προσλήψεις στα διάφορα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Κύριο χαρακτηριστικό της νηστείας αλλά και της φυτοφαγίας είναι η αποχή από τρόφιμα ζωικής προέλευσης όπως είναι το κρέας, το ψάρι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά και τα παράγωγά τους. Αντίθετα, υπάρχει αυξημένη κατανάλωση τροφίμων όπως το ψωμί, τα δημητριακά, τα ζυμαρικά, τα όσπρια, τα λαδερά φαγητά και φυσικά τα φρούτα και τα λαχανικά.
Νηστεία και χορτοφαγία: Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Τόσο ο όρος νηστεία όσο και ο όρος φυτοφαγία περικλείουν ένα εύρος διατροφικών μοτίβων. Ορισμένοι καταναλώνουν πέραν των φυτικών προϊόντων, γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά, άλλοι καταναλώνουν, επιπλέον και όλα τα θαλασσινά ή/και ψάρια, ενώ οι αποκλειστικά φυτοφάγοι (vegans) δεν τρώνε κανένα είδος ζωικής προέλευσης (συμπεριλαμβανομένου και του μελιού). Όσο πιο αυστηρή είναι η δίαιτα, τόσο μεγαλύτερη φροντίδα πρέπει να δοθεί για την εξασφάλιση όλων των θρεπτικών συστατικών που χρειάζεται ο οργανισμός, ενώ στις περιπτώσεις των αποκλειστικά χορτοφάγων είναι συχνά απαραίτητη η συμπληρωματική χορήγηση σιδήρου, βιταμίνης Β12, αλλά και πιθανότατα ασβεστίου και μερικών άλλων θρεπτικών συστατικών όπως τα ω3 λιπαρά.
Ποια είναι τα οφέλη της αποχής από τρόφιμα ζωικής προέλευσης;
Τα οφέλη είναι πολλά, καθώς ελαχιστοποιείται η κατανάλωση ζωικού λίπους ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε φυτικά λιπαρά. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών οδηγεί σε πολλαπλά οφέλη υγείας και μπορεί, εάν γίνει σωστά, να οδηγήσει ακόμη και σε μείωση του σωματικού βάρους, σε περίπτωση που αυτό είναι επιθυμητό. Επίσης, η αυξημένη κατανάλωση τροφίμων φυτικής προέλευσης έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη πρόσληψη φυτικών ινών καθώς & άλλων συστατικών μεταξύ των οποίων οι βιταμίνες, τα μέταλλα & τα αντιοξειδωτικά στοιχεία, που παράλληλα με την μειωμένη κατανάλωση λιπαρών ζωικής προέλευσης οδηγεί στην προστασία της καρδιάς και των αγγείων και κατ’ επέκταση στην βελτίωση της λειτουργίας όλων των συστημάτων του οργανισμού.
Υπάρχουν άτομα που θα πρέπει να αποφεύγουν χορτοφαγικές δίαιτες;
Πράγματι υπάρχουν κάποιες ομάδες του πληθυσμού που δεν θα πρέπει να αποκλείουν ολοσχερώς τα ζωικά προϊόντα από τη διατροφή τους, παρά μόνο για περιορισμένα χρονικά διαστήματα και πάντα με την σύμφωνη γνώμη του γιατρού τους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το φυτοφαγικό διαιτολόγιο αδυνατεί να παρέχει επαρκή ποσότητα ορισμένων απαραίτητων θρεπτικών συστατικών για τον οργανισμό όπως οι πρωτεΐνες, το ασβέστιο, ο σίδηρος και κάποιες βιταμίνες. Τα παιδιά, οι έφηβοι, οι εγκυμονούσες, οι υπερήλικοι, άτομα με οστεοπόρωση και όσοι έχουν διαγνωσμένη σιδηροπενική αναιμία δεν θα πρέπει να αποκλείουν ολοκληρωτικά τα ζωικά προϊόντα από την διατροφή τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα λόγω των αυξημένων αναγκών τους σε αυτά τα θρεπτικά συστατικά. Επιπλέον, σε άτομα με ιδιαίτερα προβλήματα υγείας (πχ. σακχαρώδης διαβήτης, νεφρική ανεπάρκεια κλπ) τίθενται περιορισμοί στην εφαρμογή ενός χορτοφαγικού διαιτολογίου.
Τι θα πρέπει να προσέχουν όσοι τηρούν ένα χορτοφαγικό διαιτολόγιο;
Αυτό που πρέπει να τονισθεί είναι ότι όπως σε κάθε διαιτολόγιο, έτσι και στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να τηρούνται οι 3 βασικές αρχές της υγιεινής διατροφής: Ισορροπία, ποικιλία και μέτρο . Η ποικιλία αφορά στην κατανάλωση τροφίμων απ' όλες τις ομάδες, όπως είναι τα δημητριακά, τα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά, η ισορροπία αφορά στον σωστό συνδυασμό των τροφίμων αυτών στα διάφορα γεύματα και το μέτρο αναφέρεται στον περιορισμό που θα πρέπει να θέτουμε στην ποσότητα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να τίθενται περιορισμοί και να μην καταναλώνεται ανεξέλεγκτη ποσότητα τροφής με τη δικαιολογία ότι αυτά είναι φυτικής προέλευσης.
Είναι θρεπτικά επαρκείς οι χορτοφαγικές δίαιτες;
Ακόμη και υγιή άτομα που εφαρμόζουν χορτοφαγικές δίαιτες για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί να εμφανίσουν ανεπάρκειες σε ορισμένα ζωτικής σημασίας θρεπτικά συστατικά. Μεταξύ αυτών είναι οι πρωτεΐνες, τα ω-3 λιπαρά οξέα (ΕΡΑ & DHA), ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος, το ασβέστιο, η βιταμίνη D και η βιταμίνη B12.
Συμπερασματικά, για την προαγωγή της ψυχικής και σωματικής ευεξίας όλων όσων αποφεύγουν τα ζωικά προϊόντα για μεγάλα χρονικά διαστήματα αλλά και των αποκλειστικά φυτοφάγων, θα πρέπει να τηρείται το τρίπτυχο: μέτρο, ποικιλία & ισορροπία, και φυσικά να γίνεται μια επιλογή τροφίμων πλούσιων σε πρωτεΐνη, ασβέστιο, σίδηρο, βιταμίνη Β12, βιταμίνη D και ω-3 λιπαρά οξέα.
Η νηστεία της σαρακοστής, αλλά και οι υπόλοιπες νηστείες κατά την διάρκεια όλου του χρόνου, μπορούν να αποτελέσουν μια καλή ευκαιρία για αποτοξίνωση του οργανισμού μας από το κρέας και τα παράγωγά του.
Ωστόσο, θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι η τήρηση ενός πλήρους και ισορροπημένου διαιτολογίου καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής μας, το οποίο θα περιλαμβάνει με μέτρο κατανάλωση ποικιλίας τροφίμων από όλες τις διατροφικές ομάδες, δύναται να εξασφαλίσει τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στον οργανισμό μας, αλλά και να μας προστατέψει από διατροφικές ελλείψεις και χρόνιες εκφυλιστικές νόσους, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουμε σε αυστηρά διαιτητικά πρότυπα.
Πηγή: http://www.boro.gr
Οι τενοντίτιδες (φλεγμονή των τενόντων από οξύ η χρόνιο τραυματισμό) και οι αρθρίτιδες (φθορά του χόνδρου σε μια άρθρωση, συνήθως λόγω ηλικίας) είναι καταστάσεις που ταλαιπωρούν πλήθος ασθενών και συνήθως για μεγάλο χρονικό διάστημα. ΟΙ παραδοσιακές θεραπείες για αυτές τις παθήσεις είναι τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα, η φυσικοθεραπεία, οι εγχύσεις (ενέσεις) κορτιζόνης ή υαλουρονικού οξέως και πλήθος άλλων λιγότερο τεκμηριωμένων θεραπειών (γλυκοζαμίνες, χονδροϊτίνη, διαιτητικά συμπληρώματα κοκ). Πολλές από αυτές τις παθήσεις σε κάποιο στάδιο θα χρειαστούν χειρουργική θεραπεία για την ανακούφιση του ασθενούς.
Τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκαν νεότερες «βιολογικές» θεραπείες που χρησιμοποιούν ουσίες που παράγονται από τον ίδιο τον οργανισμό του ασθενούς και μετά από επεξεργασία επανατοποθετούνται στον τένοντα ή την άρθρωση για να ευοδώσουν την επούλωσή του. Η χρήση του ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια σε τραυματισμούς αθλητών στην Αμερική αλλά σύντομα επεκτάθηκε σε ένα πλήθος πιο χρόνιων καταστάσεων.
Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη είναι η έγχυση αυτόλογων αιμοπεταλίων (Platelet Rich Plasma, PRP). Μια μικρή ποσότητα αίματος (20 κυβικά εκατοστά) λαμβάνεται από τον ασθενή με μια απλή αιμοληψία και στην συνέχεια επεξεργάζεται (φυγοκεντρείται) ώστε να πάρουμε σε υψηλή πυκνότητα τα αιμοπετάλια. Τα αιμοπετάλια είναι κυτταρικά στοιχεία που κυκλοφορούν στο αίμα και είναι υπεύθυνα για την πήξη του αίματος όταν έχουμε αιμορραγία. Στην επιφάνειά τους όμως, έχουν και άλλους ισχυρούς επουλωτικούς παράγοντες τους οποίους εκμεταλλευόμαστε για να βοηθήσουν την τενοντίτιδα ή την αρθρίτιδα. Μετά την φυγοκέντριση τα συμπυκνωμένα αιμοπετάλια τοποθετούνται με ένεση στον πάσχοντα τένοντα ή άρθρωση. Για την πιο ακριβή τοποθέτηση μπορεί να καθοδηγηθεί η βελόνα της ένεσης με την βοήθεια υπερήχων. Η όλη διαδικασία διαρκεί 1-2 ώρες, μπορεί να γίνει και στο ιατρείο και ο πόνος για τον ασθενή είναι παρόμοιος με δυο αιμοληψίες.
Η λιγότερο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος είναι η έγχυση αυτόλογων μεσεγχυματικών κυττάρων (stem cells). Αφού πάρουμε με ένεση λίγο από το υγρό που φυσιολογικά υπάρχει σε μια άρθρωση (αρθρικό υγρό) αυτό στέλνεται σε ειδικά εργαστήρια που ξεχωρίζουν κάποια κύτταρα με μεγάλη επουλωτική ικανότητα (stem cells), τα πολλαπλασιάζουν και μας τα παραδίδουν μετά από λίγες εβδομάδες, για να τα τοποθετήσουμε με ένεση στην πάσχουσα άρθρωση όπως και στην προηγούμενη μέθοδο.
Οι συνηθέστερες ενδείξεις των μεθόδων αυτών είναι τενοντίτιδες ή οξείς τραυματισμοί τενόντων στον ώμο (τενοντίτιδα του στροφικού πετάλου) στον αγκώνα (επικονδυλίτιδες) στο γόνατο (τενοντίτιδα του επιγονατιδικού τένοντα ",jumper’s knee") και στην πτέρνα (τενοντίτις του αχιλλείου). Επίσης χρησιμοποιούνται για την ταχύτερη αποκατάσταση σε θλάσεις μυών σε αθλητές. Η χρήση τους στην οστεοαρθρίτιδα (την φθορά δηλαδή της άρθρωσης-κυρίως του γόνατος) είναι πιο αμφιλεγόμενη.
Τα πλεονεκτήματα των μεθόδων αυτών είναι ότι είναι ασφαλείς (αφού χρησιμοποιούνται παράγοντες από τον ίδιο τον ασθενή) και ότι στοχεύουν να πυροδοτήσουν μια επουλωτική διαδικασία στον οργανισμό αντί να καταστείλουν απλώς την φλεγμονή (όπως κάνει η κορτιζόνη). Στα μειονεκτήματά τους συμπεριλαμβάνεται το κόστος το οποίο έχει σημαντικά περιοριστεί τα τελευταία χρόνια για τα αυτόλογα αιμοπετάλια (PRPs), ενώ πρόσφατα άρχισε να δραστηριοποιείται μια ελληνική εταιρεία στο χώρο των μεσεγχυματικών κυττάρων (stem cells) γεγονός που αναμένεται να περιορίσει το κόστος και σε αυτή την κατηγορία.
Οι βιολογικές θεραπείες δεν είναι πανάκεια ούτε είναι κατάλληλες για όλους τους ασθενείς και όλα τα στάδια μιας τενοντίτιδας ή αρθρίτιδας. Ανοίγουν όμως ένα νέο κεφάλαιο στην συντηρητική αντιμετώπιση πλήθους παθήσεων και είναι κάτι που θα βλέπουμε όλο και συχνότερα στο μέλλον.
Ο θυμός και η διαχείρισή του.
Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να εκφραστεί με μέτρια ευερεθιστότητα αλλά και με έντονη οργή. Είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε καταστάσεις που το άτομο αναγνωρίζει κάποιον κίνδυνο ή απειλή, καθώς και όταν αισθάνεται αδικία από την πλευρά των άλλων. Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που μας δείχνει ότι οι ανάγκες μας, οι επιθυμίες και οι στόχοι μας για κάποιο λόγο δεν εκπληρώνονται, και για αυτό μπορεί να δράσουμε παρορμητικά, επιθετικά ή βίαια.
Όταν είμαστε θυμωμένοι, δεν θέλουμε απαραίτητα να βλάψουμε κάποιον. Η πρώτη πρόταση αφορά το φυσιολογικό συναίσθημα και η δεύτερη τη δυσλειτουργική συμπεριφορά. Το πρώτο μπορεί να οδηγήσει στο δεύτερο, αν και όχι απαραίτητα. Το συναίσθημα του θυμού μπορεί να μας δημιουργήσει προβλήματα όταν εκφράζεται με υπερβολική ένταση, υπερβολικά συχνά ή με ακατάλληλο τρόπο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το σώμα μας σχεδόν καταπονείται από τη συνεχόμενη ένταση, καθώς η πίεση του αίματος και ο καρδιακός ρυθμός αυξάνονται και διατηρούνται σε αυτά τα επίπεδα για αρκετή ώρα. Επιπλέον, η μη σωστή έκφραση του θυμού μπορεί να οδηγήσει σε πολλές αρνητικές συνέπειες, όπως τη σύλληψη ή τη φυλάκιση, τις αντεκδικήσεις, την απώλεια αγαπημένων προσώπων, το αίσθημα ενοχής, ντροπής, ή λύπης.
Το πρώτο βήμα για τη διαχείριση του θυμού είναι η αναγνώριση της ύπαρξης και της έντασης του συναισθήματος. Εάν εξασκηθείτε στο να αναγνωρίζετε την ένταση του συναισθήματος, τότε θα μπορείτε και να παρεμβαίνετε εγκαίρως ώστε να το διαχειριστείτε. Φτιάξτε ή φανταστείτε μια σκάλα ή μεζούρα από το 1 έως το 10, όπου το 1 εκφράζει την απόλυτη έλλειψη του θυμού και το 10 τη βίωση πολύ έντονου συναισθήματος σε βαθμό απώλειας του ελέγχου που οδηγεί σε αρνητικές συνέπειες. Σκοπός είναι να αποφύγετε να φτάσετε στο 10, μέσα από κατάλληλες στρατηγικές.
Παρατηρήστε και κρατήστε σημειώσεις για το πότε και υπό ποιες συνθήκες βιώνετε το εν λόγω συναίσθημα. Με άλλα λόγια, καταγράψτε ποιες καταστάσεις το πυροδοτούν. Για παράδειγμα, μια παρατήρηση από το αφεντικό ή ένα ατακτοποίητο δωμάτιο. Ταυτόχρονα, προσπαθήστε να εστιάσετε στις σωματικές ενδείξεις (αύξηση του ρυθμού της καρδιάς, σφίξιμο στο στήθος, αίσθημα ζέστης και κοκκίνισμα), τις συμπεριφορικές ενδείξεις (σφίγγω τις γροθιές μου, χτυπάω μια πόρτα δυνατά, υψώνω τον τόνο της φωνής), τα τυχόν άλλα συνυπάρχοντα συναισθήματα (φόβος, ενοχή, ζήλεια, ανασφάλεια κοκ), καθώς και τις γνωστικές ενδείξεις. Οι τελευταίες αναφέρονται στην τάση που έχουμε να ερμηνεύουμε καταστάσεις και γεγονότα με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Για παράδειγμα, μπορεί το σχόλιο ενός φίλου να το εκλάβουμε ως κριτική ή να θεωρήσουμε ότι οι άλλοι έχουν σκοπό να μας ταπεινώσουν ή να μας ελέγξουν.
Στη συνέχεια, προσπαθήστε να αναγνωρίσετε εκείνες τις στρατηγικές που ακολουθείτε προκειμένου να ελέγξετε τον θυμό σας. Είναι οι κατάλληλες; Ένας πρώτος τρόπος για να διαχειριστείτε ένα πολύ έντονο συναίσθημα θυμού είναι να το συζητήσετε με κάποιο αγαπημένο πρόσωπο ή πρόσωπο εμπιστοσύνης που πιστεύετε ότι μπορεί να σας καταλάβει. Εκφράστε το συναίσθημά σας και ακούστε τις εναλλακτικές ερμηνείες που μπορεί να σας δώσει.
Επιλέξτε να φύγετε προσωρινά από την κατάσταση ή το άτομο που κλιμακώνει το θυμό σας, προκειμένου να κάνετε μια βόλτα ή κάτι άλλο που μπορεί να σας χαλαρώσει, και επιστρέψτε αργότερα για να συνεχίσετε την κουβέντα ή τη διαπραγμάτευση. Τέλος, εκπαιδευτείτε και εφαρμόστε τη χαλάρωση μέσω της σωστής αναπνοής. Θα ρυθμίσει την ένταση των σωματικών αντιδράσεων που προαναφέρθηκαν και θα εξουδετερώσει την αντίδραση του θυμού ή του στρες.
Ένα σημαντικό στοιχείο της διαδικασίας διαχείρισης του θυμού είναι να αναγνωρίσουμε ότι δεν είναι τα ίδια τα γεγονότα που μας θυμώνουν αλλά οι ερμηνείες που δίνουμε σε αυτά. Για παράδειγμα, φανταστείτε ότι προσπαθείτε να επιβιβαστείτε σε ένα αστικό λεωφορείο και ότι πολύ κόσμος σας σπρώχνει από αριστερά και δεξιά. Εάν σκεφτείτε «Πως είναι δυνατόν να είναι όλοι τόσο αναίσθητοι. Θα έπρεπε να προσέχουν περισσότερο», ο θυμός σας θα κλιμακωθεί. Όλοι συμφωνούμε ότι ο σεβασμός και η προσοχή προς τον άλλον είναι σημαντικό στοιχείο της καθημερινής κοινωνικής μας διαβίωσης. Η αλήθεια είναι όμως ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντα και εμείς επιλέγουμε να δούμε την κατάσταση πιο ρεαλιστικά ως ένα ατυχές ελάττωμα των ανθρώπων, ή να αφήσουμε τον θυμό μας να κλιμακωθεί κάθε φορά που αυτό συμβαίνει.
Πεποιθήσεις και κανόνες ζωής με πολλά «πρέπει» εύκολα μας οδηγούν σε συνθήκες όπου ο έντονος θυμός θα βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Η ισορροπία μπορεί να γίνει λεπτή ανάμεσα στην έκφραση διεκδικητικής συμπεριφοράς και στην υπερβολική έκφραση του θυμού. Προσπαθήστε να αναθεωρήσετε κάποιες πεποιθήσεις, που ίσως εσείς ή κάποιοι στενοί σας άνθρωποι να έχουν αναγνωρίσει ως άκαμπτες ή δυσλειτουργικές.
Τέλος, εξασκηθείτε στη διεκδικητική συμπεριφορά, όπου οι ανάγκες και τα θέλω τα δικά σας έχουν την ίδια αξία και σημασία με τα θέλω των άλλων. Υπερασπιστείτε τον εαυτό σας, χωρίς όμως να υποτιμήσετε ή να επιτεθείτε στον συνομιλητή σας. Ο θυμός άλλωστε είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα και η λειτουργική έκφρασή του το επικυρώνει.
Πηγή: http://www.boro.gr
Για τις μέλλουσες μητέρες, που μπορεί να αναρωτιούνται ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα του φυσιολογικού τοκετού ή της καισαρικής τομής, έρχεται μια μελέτη του Henry Ford Hospital, που δείχνει ότι η καισαρική τομή κάνει τα μωρά ευαίσθητα στην ανάπτυξη αλλεργιών από την ηλικία των δύο ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα μωρά, που γεννιούνται με καισαρική τομή, έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αλλεργίες σε σύγκριση με εκείνα, που γεννιούνται με φυσικό τρόπο, όταν εκτίθενται στο ίδιο υψηλά επίπεδα αλλεργιογόνων στο σπίτι, όπως εκείνων που προέρχονται από σκύλους, γάτες και τα ακάρεα της σκόνης.
Η μελέτη παρουσιάστηκε στην Αμερικανική Ακαδημία Αλλεργίας, Άσθματος και Ανοσολογίας σε ετήσια συνάντηση στο Σαν Αντόνιο.
«Τα αποτελέσματα της έρευνας προωθούν περαιτέρω την υπόθεση ότι η πρώιμη παιδική έκθεση σε μικροοργανισμούς επηρεάζει την ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος και την εμφάνιση των αλλεργιών», λέει η Cole Johnson , πρόεδρος στο Τμήμα Επιστημών Δημόσιας Υγείας του Henry Ford και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Πιστεύουμε ότι η έκθεση ενός μωρού σε βακτήρια στο κανάλι γέννησης επηρεάζει σημαντικά το ανοσοποιητικό τους σύστημα».
Ο Δρ Johnson λέει ότι κατά την καισαρική τομή τα μωρά έχουν ένα μοτίβο των «επικίνδυνων» μικροοργανισμών στο γαστρεντερικό σωλήνα τους, που μπορεί να τα κάνει πιο ευαίσθητα στην ανάπτυξη του αντισώματος ανοσοσφαιρίνη E ή IgE , όταν εκτίθενται σε αλλεργιογόνα . Η ουσία IgE συνδέεται με την ανάπτυξη των αλλεργιών και του άσθματος.
Για τη μελέτη του Henry Ford οι ερευνητές προσπάθησαν να αξιολογήσουν το ρόλο της πρώιμης έκθεσης σε αλλεργιογόνα και πώς επηρεάζεται αυτή η έκθεση από την καισαρική τομή.
Στην έρευνα εξέτασαν 1.258 νεογνά την περίοδο 2003-2007, και οι επιστήμονες αξιολόγησαν σε διαστήματα ενός μήνα, έξι μηνών, ενός χρόνου και δύο χρόνων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από διάφορα αντικείμενα, από δείγματα αίματος ομφάλιου του μωρού από τη μητέρα, το μητρικό γάλα και την οικιακή σκόνη, ενώ συνυπολόγισαν οικογενειακό ιστορικό αλλεργιών ή άσθματος, τις μεταβλητές της εγκυμοσύνης, την ύπαρξη κατοικίδιων ζώων, την έκθεση στον καπνό τσιγάρου, τις ασθένειες του μωρού και τα φάρμακα, που του χορηγήθηκαν.
Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια οι εκπαιδευμένοι σκύλοι μπορούν να εντοπίσουν τη νόσο του καρκίνου του προστάτη με ακρίβεια κατά 90%, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές εξετάσεις που είναι πιθανό να δώσουν ψευδή αποτελέσματα. «Η μελέτη μας αποδεικνύει ότι η χρήση σκύλων μπορεί να αποτελέσει στο μέλλον μία πραγματική κλινική ευκαιρία αν προστεθούν σε αυτή τα κοινά διαγνωστικά μέσα», δήλωσε ο γιατρός Τζαν Λουίτζι Ταβέρνα, επικεφαλής έρευνας για τον καρκίνο του προστάτη στην Αμερικανική Ουρολογική Ένωση της Βοστόνης. Σύμφωνα με τον Ταβέρνα, δύο εκπαιδευμένοι σκύλοι, Ζωή και Λιου, ήταν ακριβείς στις διαγνώσεις τους σε 677 περιπτώσεις, ενώ όπως εξήγησε οι σκύλοι μυρίζουν μία χημική ουσία που εντοπίζεται σε καρκινοπαθείς και εκπέμπεται από την ανάσα του ασθενούς που πάσχει από καρκίνο του πνεύμονα, αλλά και από τα ούρα του σε περίπτωση καρκίνου του προστάτη. Μιλώντας στο δίκτυο Bloomberg η εκπαιδεύτρια σκύλων Ντίνα Ζαφίρις, δήλωσε πως λαμβάνει καθημερινά ηλεκτρονικά μηνύματα ανθρώπων που ζητούν να «εξεταστούν» από τους σκύλους της, ώστε να διαπιστώσουν αν έχουν καρκίνο ή όχι, καθώς οι εξετάσεις τους δε είναι σαφείς. Στόχος των ειδικών είναι να κατασκευάσουν σε συνεργασία με χημικούς και γιατρούς μία «ηλεκτρονική μύτη» που θα μπορεί να αντικαταστήσει το έργο των σκύλων στον εντοπισμό του καρκίνου.
