Οι συνήθειες ύπνου αλλάζουν με την ηλικία και επηρεάζουν τον οργανισμό.
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Τορόντο υποστηρίζουν ότι όσοι ξυπνούν νωρίς το πρωί, δεν είναι απλά πιο χαρούμενοι από εκείνους που τους αρέσει το ξενύχτι, αλλά απολαμβάνουν και τη ζωή τους σε μεγαλύτερο βαθμό.
Οι εφηβικές τάσεις προς το… ξενύχτι και του ξυπνήματος προς το μεσημέρι, αρχίζουν να «εξασθενούν» όσο περνούν τα χρόνια.
Μάλιστα, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, αυτή ακριβώς η αλλαγή σε ένα πιο «πρωινό πρόγραμμα» μπορεί να εξηγεί το γιατί οι μεγαλύτερης ηλικίας ενήλικες είναι πιο χαρούμενοι από τους νεότερους.
«Προηγούμενη μελέτη υποστήριζε ότι οι πρωινοί τύποι δηλώνουν πιο χαρούμενοι, συγκριτικά με όσους ανέφεραν ότι προτιμούν τις ώρες που δεν έχει και πολύ φυσικό φως. Όμως αυτή η έρευνα είχε γίνει σε νεαρούς ενήλικες» δήλωσε στο LiveScience η ερευνήτρια Renee Biss από το πανεπιστήμιο του Τορόντο.
Σε αυτήν την πιο πρόσφατη έρευνα οι ερευνητές εξέτασαν δύο «πληθυσμούς»: μια ομάδα 435 ατόμων ηλικίας 17 έως 38 ετών και μία άλλη 297 ατόμων ηλικίας 59 έως 79 ετών.
Στην ηλικία των 60 οι περισσότεροι είναι πρωινοί τύποι και μόνο το 7% των νεαρών ενηλίκων προτιμά να… τεμπελιάζει το πρωί.
Καθώς όμως τα χρόνια περνούν, το ποσοστό αυτό (7%) αντιστοιχεί σε εκείνους που ξενυχτάνε.
Οι «πρωινοί τύποι» ανέφεραν μεγαλύτερα επίπεδα ευτυχίας και στις δύο ομάδες, ενώ έτειναν να νιώθουν και πιο υγιείς, σε σχέση με τους ξενύχτηδες, εξήγησε η Biss.
Σύμφωνα με τους ερευνητές αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι κοιμούνται καλύτερα, κάτι που εκτός από το να τους κρατά σε εγρήγορση κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορεί όντως να έχει θετικές επιδράσεις στο ανοσοποιητικό τους σύστημα.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Μαΐου του επιστημονικού εντύπου Emotion.
Το λαχανικό αυτό χαρακτηρίζεται από υψηλή διατροφική αξία.
Τα πράσινα φασόλια κατάγονται από το μακρινό Περού και εισήχθησαν στην Ευρώπη το 16ο αιώνα από τους Ισπανούς μετά από την επιστροφή τους από το ταξίδι τους στο Νέο Κόσμο.
Σήμερα, τα πράσινα φασόλια καλλιεργούνται και στην Ελλάδα και αποτελούν ένα κοινό πιάτο που απαντάται στο παραδοσιακό ελληνικό τραπέζι κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Το λαχανικό αυτό χαρακτηρίζεται από υψηλή διατροφική αξία με 100 g φασολιών να παρέχουν το 20% της καθημερινής απαίτησης σε βιταμίνη C, το 18% σε βιταμίνη Κ και το 13% σε βιταμίνη Α. Επίσης, τα πράσινα φασόλια είναι αξιόλογες πηγές φυτικών ινών, μαγγανίου και βιταμινών του συμπλέγματος Β όπως της Β1, της Β2, της Β6 και του φυλλικού οξέος.
Επίσης, τα πράσινα φασόλια περιέχουν μια ευρεία ποικιλία καροτενοειδών όπως η λουτεΐνη, το β-καροτένιο, η βιολαξανθίνη και η νεοξανθίνη. Παράλληλα, διακρίνονται για το πλούσιο σε φαινολικά συστατικά περιεχόμενό τους καθώς περιέχουν σημαντικές ποσότητες κερκετίνης, καμπεφερόλης, κατεχίνων και προανθοκυανιδών. Τα πράσινα φασόλια έχουν ένα από τα πλουσιότερα σε καροτενοειδή και φαινολικά συστατικά περιεχόμενο σε σχέση με τρόφιμα που ανήκουν στην ίδια κατηγορία.
Το πλούσιο σε αντιοξειδωτικά περιεχόμενό τους φαίνεται να μπορεί να ασκεί αντιφλεγμονώδεις δράσεις αναστέλλοντας τη λειτουργικότητα ενζύμων που μετέχουν στη φλεγμονή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η κατανάλωση πράσινων φασολιών να έχει συσχετιστεί με τη μείωση της φλεγμονής που συνοδεύει ποικίλες παθολογικές καταστάσεις, όπως το διαβήτη και τη στεφανιαία νόσο.
Αναμφισβήτητα, η κατανάλωση πράσινων φασολιών είναι μια ιδιαίτερα υγιεινή επιλογή με ποικίλα οφέλη στην ανθρώπινη υγεία. Πρόσθετες μελέτες πρέπει να διεξαχθούν προκειμένου να ανακαλύψουν τα κρυφά μυστικά τους.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Η χρήση του είναι ευρέως διαδεδομένη στη μαγειρική.
Το δενδρολίβανο είναι ένα εγγενές βότανο της Μεσογείου, αν και σήμερα καλλιεργείται σε μεγάλες εκτάσεις τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική. Το δενδρολίβανο ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους αρχαίους χρόνους, γεγονός που οφειλόταν στις ιδιότητες που του αποδίδονταν.
Συγκεκριμένα, πίστευαν ότι μπορεί να διεγείρει και να ενισχύει τη μνήμη, με τους μαθητές στην αρχαία Ελλάδα να τοποθετούν κλωνάρια δενδρολίβανου στο κεφάλι τους στη περίοδο των εξετάσεών τους, αλλά και του πενθούντες να τοποθετούν το αρωματικό αυτό βότανο στους τάφους των νεκρών ως σύμβολο της ανάμνησης αυτών.
Σήμερα, η χρήση του είναι ευρέως διαδεδομένη στη μαγειρική όπου προστίθεται για να προσδώσει μοναδικό άρωμα και γεύση στα κρέατα, στα ψάρια, στις σαλάτες αλλά και στα διάφορα dressings.
Τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα έρχονται να επιβεβαιώσουν τα μοναδικά οφέλη του στην ανθρώπινη υγεία. Το δενδρολίβανο περιέχει συστατικά που μπορούν να επάγουν τη διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος, να βελτιώσουν την αιματική κυκλοφορία και τη διαδικασία πέψης.
Παράλληλα, περιέχει ενώσεις που ασκούν αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητες, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση της σοβαρότητας των κρίσεων του άσθματος.
Επιπλέον, το δεντρολίβανο έχει φανεί ότι αυξάνει τη ροή του αίματος στο κεφάλι και στον εγκέφαλο οδηγώντας στη βελτίωση της συγκέντρωσης, επιβεβαιώνοντας τις απόψεις που υπήρχαν για αυτό στην Αρχαία Ελλάδα.
Έτσι, επιλέγοντας δενδρολίβανο για τη βελτίωση της γεύσης των πιάτων μας ωφελούμαστε με μια όχι μόνο νόστιμη αλλά και συνάμα ευεργετική για την υγείας μας επιλογή.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Τι δείχνει έρευνα για την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τα ζώα.
Οι νέοι που ασχολούνται με τη φροντίδα αλόγων παρουσιάζουν μείωση στα επίπεδα του στρες, σύμφωνα με έρευνα.
Τα προγράμματα που μελετούν την αλληλεπίδραση του ανθρώπου με τα ζώα (άλογα, σκύλους, γάτες κ.α.) δεν είναι κάτι νέο και έχουν συνδεθεί με τη βελτίωση των κοινωνικών δεξιοτήτων, της αυτοεκτίμησης και της συμπεριφοράς των παιδιών. Ωστόσο, έγκυρα επιστημονικά στοιχεία, που υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς αυτούς και εξηγούν γιατί οι άνθρωποι βιώνουν θετικά την εμπειρία που προσφέρουν τα συγκεκριμένα προγράμματα, είναι περιορισμένα.
Τώρα έρευνα από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Washington αποκαλύπτει πώς οι νέοι που ασχολούνται με τα άλογα παρουσιάζουν σημαντική μείωση των επιπέδων του στρες. Τα αποτελέσματά της δημοσιεύονται στο «Human-Animal Interaction Bulletin» της Αμερικανικής Ένωσης Ψυχολόγων.
Στην έρευνα συμμετείχαν 130 παιδιά, τα οποία παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα 12 εβδομάδων για την εκμάθηση της συμπεριφοράς, της φροντίδας, της περιποίησης και του χειρισμού των αλόγων.
Οι συμμετέχοντες έδωσαν 6 δείγματα σάλιου πριν και μετά το πρόγραμμα και η σύγκριση των δειγμάτων έδειξε ότι τα παιδιά που συμμετείχαν στο πρόγραμμα είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες, στη διάρκεια της ημέρας και το απόγευμα, σε σύγκριση με τα παιδιά στη λίστα αναμονής (ομάδα ελέγχου).
«Είμαστε ενθουσιασμένοι με τα αποτελέσματα, γιατί γνωρίζουμε ότι τα υψηλότερα επίπεδα βάσης της κορτιζόλης, ιδιαίτερα το απόγευμα, θεωρούνται πιθανός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της ψυχοπαθολογίας», δήλωσε η αναπτυξιακή ψυχολόγος Patricia Pendry από το Πανεπιστήμιο της Washington.
Πηγή: http://www.vita.gr
Η αποκωδικοποίηση του DNA της αναμένεται να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της νόσου.
Τον γενετικό κώδικα της μύγας τσε-τσε αποκωδικοποίησε για πρώτη φορά μια διεθνής ομάδα επιστημόνων. Το επίτευγμα δίνει πλέον αυξημένες δυνατότητες καταπολέμησης ή και οριστικής εξάλειψης της λεγόμενης «ασθένειας του ύπνου» ή αφρικανικής τρυπανοσωμίασης, που πλήττει κυρίως τους πληθυσμούς της υποσαχάριας Αφρικής.
Η χαρτογράφηση του γονιδιώματος του εντόμου κατέστη εφικτή έπειτα από σχεδόν 10 χρόνια ερευνών και χάρη στη συνεργασία 146 επιστημόνων από 78 ερευνητικά ινστιτούτα 18 χωρών. Η μύγα, ρουφώντας το αίμα των θυμάτων της, είναι το μοναδικό «όχημα» μετάδοσης της τροπικής παρασιτικής νόσου, η οποία απειλεί τη ζωή περίπου 70 εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και πολυάριθμων ζώων σε 36 χώρες. Εκτός από τις απώλειες σε ζωές, έχει προκαλέσει ζημιές πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ στην Αφρική.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τζιόφρι Ατάρντο της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Γιέηλ των ΗΠΑ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, τους New York Times και το Nature, έπρεπε να ξεπεράσουν πολυάριθμα εμπόδια, τεχνικά, βιολογικά και οικονομικά (η πολυετής έρευνα κόστισε περίπου 10 εκατ. δολάρια), για να φθάσουν στην πλήρη αποκωδικοποίηση του γονιδιώματος.
Το γονιδίωμα του είδους Glossina morsitans (υπάρχουν και άλλα είδη μύγας τσε-τσε) περιέχει περίπου 12.000 γονίδια και 366 εκατ. «γράμματα» του γενετικού «αλφαβήτου» και η αποκωδικοποίησή του έλαβε χώρα κατά κύριο λόγο στο βρετανικό Ινστιτούτο γενετικής Wellcome Trust Sanger.
Η μύγα τσε-τσε υπάρχει στη Γη πολύ περισσότερο από τους ανθρώπους, καθώς ένα απολίθωμά της, που χρονολογείται προ 34 εκατ. ετών, έχει βρεθεί στις ΗΠΑ. Δεν γεννιέται με το παράσιτο, αλλά το ρουφά μαζί με το αίμα που πίνει από τα θύματά της. Στη συνέχεια, όταν τσιμπάει άλλους ανθρώπους ή ζώα, τους μολύνει με το σάλιο της, μεταφέροντάς τους το παράσιτο.
Η νόσος του ύπνου (τρυπανοσωμίαση), της οποίας αρκετά συμπτώματα μοιάζουν με τη λύσσα, προκαλεί αλλαγή του βιολογικού «ρολογιού» (γι' αυτό επιφέρει υπνηλία τη μέρα), αλλαγές στην προσωπικότητα του ασθενούς, σύγχυση, διαταραχές λόγου, επιληπτικές κρίσεις, δυσκολία βάδισης κ.α., εωσότου το θύμα -αν δεν πάρει τα κατάλληλα φάρμακα- πέσει σε κώμα και πεθάνει.
Η συγκεκριμένη μύγα έχει αναπτύξει μοναδικές και ασυνήθιστες βιολογικές μεθόδους για να μολύνει τα θύματά της, με τη βοήθεια και του άκρως εξελιγμένου αισθητηριακού συστήματός της, που βασίζεται τόσο στην όραση, όσο και στην οσμή. Ασυνήθιστη για έντομο είναι η αναπαραγωγή της (δεν γεννά αυγά, αλλά ήδη ανεπτυγμένα μικρά), η διατροφή της (τρέφεται μόνο με αίμα) και οι χρωματικές προτιμήσεις της (το μπλε και μαύρο χρώμα).
Τώρα πλέον, οι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο θα έχουν στη διάθεσή τους τούς γενετικούς κώδικες για τις πρωτεΐνες της μύγας τσε-τσε, η οποία είναι λίγο μεγαλύτερη σε μέγεθος από μία κοινή μύγα. Η καλύτερη κατανόηση της ιδιαίτερης βιολογίας της θα βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων μεθόδων για την καταπολέμησή της.
Ένα προληπτικό εμβόλιο είναι απίθανο, επειδή το παράσιτο έχει βρει τρόπο να διαφεύγει από το ανοσοποιητικό σύστημα. Αν και υπάρχουν άλλα φάρμακα για την «ασθένεια του ύπνου», αυτά είναι ακριβά, έχουν πολλές παρενέργειες και είναι δύσκολο να χορηγηθούν σε μεγάλες απομονωμένες περιοχές της Αφρικής, όπου η νόσος ενδημεί. Όταν η ασθένεια δεν αντιμετωπιστεί με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, τότε αποβαίνει κατά 100% θανατηφόρα. Γι' αυτό, είναι σημαντικό να βρεθούν νέοι τρόποι καταπολέμησης της ίδιας της μύγας.
Πάντως, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η νόσος φαίνεται να ελέγχεται σταδιακά, καθώς το 2013 αναφέρθηκαν περίπου 6.000 κρούσματα έναντι 26.500 το 2000 (φυσικά πολλά ακόμη δεν αναφέρονται ποτέ). Η τρυπανοσωμίαση προκαλεί πολύ λιγότερες λοιμώξεις και θανάτους σε σχέση με τις δύο άλλες κοινές τροπικές ασθένειες, που μεταδίδονται μέσω των κουνουπιών, την ελονοσία και το δάγκειο πυρετό. Οι μύγες τσε-τσε θεωρούνται ευκολότερος στόχος από τα κουνούπια για την εξολόθρευση τους.
