Εισάγει νέο DNA στο «βιονικό» αυτί, αναγεννώντας τα ακουστικά νεύρα.
Ένα πρωτοποριακό ηλεκτρονικό κοχλιακό εμφύτευμα χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά Αυστραλοί επιστήμονες για να μεταφέρουν μέσω ηλεκτρονικών παλμών νέα γονίδια στο αυτί κωφών, κάτι που οδήγησε σε αναγέννηση των κατεστραμμένων ακουστικών νεύρων σε πειραματόζωα και σε βελτίωση της ακοής τους.
Το επίτευγμα δείχνει ότι πιθανώς η νέα τεχνική μελλοντικά μπορεί να αξιοποιηθεί και σε άλλες νευρολογικές και ψυχικές παθήσεις, όπως η νόσος Πάρκινσον και η κατάθλιψη, με την εισαγωγή παρόμοιων «βιονικών» εμφυτευμάτων στον εγκέφαλο αντί για το αυτί.
Όπως μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γκάρι Χούσλι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Science Translational Medicine». Σύμφωνα με το «Science» και το «Nature», οι επιστήμονες ανέφεραν ότι, σε πρώτη φάση, η νέα μέθοδος θα οδηγήσει στη δημιουργία μιας νέας γενιάς πιο αποτελεσματικών κοχλιακών εμφυτευμάτων, τα οποία ήδη χρησιμοποιούνται συχνά από τα άτομα με προβλήματα ακοής.
«Ελπίζουμε ότι, μετά από περαιτέρω έρευνες, οι άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι από τα κοχλιακά εμφυτεύματα, θα μπορούν να απολαμβάνουν μια ευρύτερη γκάμα ήχων», κάτι που θα τους επιτρέψει να ακούνε κανονικά την μουσική (αυτό συνήθως δεν συμβαίνει με τα υπάρχοντα εμφυτεύματα), ανέφερε ο Γκάρι Χούσλι.
Η νέα τεχνική εστιάζει στην αναγέννηση των ακουστικών νεύρων, που έχουν υποστεί ζημιά λόγω ηλικίας ή άλλων αιτιών. Οι δοκιμές με πειραματόζωα (ινδικά χοιρίδια) έδειξαν ότι τα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα είναι «απρόσμενα αποτελεσματικά» στο να επιτυγχάνουν μία τοπική γενετική θεραπεία. Ζώα που ήσαν σχεδόν κωφά, μπόρεσαν να ακούσουν σχεδόν σε φυσιολογικά επίπεδα..
Το «κλειδί» για την αίσθηση της ακοής είναι ο κοχλίας, όπου οι ακουστικές δονήσεις από το περιβάλλον μετατρέπονται σε νευρικά σήματα, τα οποία μετά ο εγκέφαλος μπορεί να ερμηνεύσει ως ήχους. Κοχλιακά εμφυτεύματα χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του ’70 για να ενισχύσουν την προβληματική λειτουργία των ακουστικών νεύρων (εκτιμάται ότι πάνω 320.000 παιδιά και ενήλικοι έχουν τοποθετήσει τέτοια εμφυτεύματα παγκοσμίως). Όμως συχνά οι εν λόγω συσκευές δεν κατορθώνουν να αποκαταστήσουν τη φυσιολογική ακοή, ιδίως όταν το περιβάλλον είναι θορυβώδες ή ακούγεται μουσική.
Εδώ και καιρό, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι οι απολήξεις των εν μέρει κατεστραμμένων ακουστικών νεύρων αναγεννώνται, αν χορηγηθούν στον κοχλία του έσω ωτός νευροτροφίνες (BDNF), πρωτεΐνες που είναι ζωτικές για την ανάπτυξη, λειτουργία και επιβίωση των νευρώνων. Όμως μέχρι σήμερα είχε αποδειχτεί πολύ δύσκολη η ασφαλής τοπική χορήγηση νευροτροφινών είτε μέσω φαρμάκων, είτε μέσω γονιδιακής θεραπείας με «όχημα» κάποιον ιό.
Οι Αυστραλιανοί ερευνητές για πρώτη φορά ανέπτυξαν μια νέα τεχνική που ξεπερνάει αυτές τις δυσκολίες. Ένα διάλυμα DNA εγχύνεται μέσα στον κοχλία, ενώ οι ηλεκτρικοί παλμοί 20 βολτ που δημιουργεί το κοχλιακό εμφύτευμα (το οποίο εισάγεται χειρουργικά), «πυροδοτούν» τις επιθυμητές γενετικές αλλαγές στα κύτταρα του αυτιού, έτσι ώστε αυτά στη συνέχεια να παράγουν τις αναγκαίες νευροτροφίνες, πράγμα που οδηγεί σε αναγέννηση των ακουστικών νεύρων. Τα νέα νεύρα αναπτύσσονται πιο κοντά στα ηλεκτρόδια του κοχλιακού εμφυτεύματος και έτσι το τελευταίο είναι πιο αποτελεσματικό στην μεταφορά των ακουστικών - νευρικών σημάτων προς τον εγκέφαλο.
Αν και η παραγωγή νευροτροφινών στο αυτί εμφάνισε μείωση μετά από μερικούς μήνες και τα νέα νεύρα άρχισαν να πεθαίνουν, ο Γκάρι Χούσλι δήλωσε αισιόδοξος ότι η μέθοδος θα βελτιωθεί περαιτέρω και τελικά η αναγέννηση των ακουστικών νεύρων θα είναι διατηρήσιμη. Το επόμενο βήμα θα είναι η πραγματοποίηση κλινικών δοκιμών της νέας μεθόδου σε ανθρώπους μέσα στην επόμενη διετία. Οι έρευνες χρηματοδοτούνται εν μέρει από την αυστραλιανή εταιρεία κοχλιακών εμφυτευμάτων Cochlear Ltd, ενώ οι κλινικές εφαρμογές σε ανθρώπους θα χρειαστούν αρκετά χρόνια.
Η πρώτη γονιδιακή θεραπεία για την κώφωση
Σε μια παρεμφερή και πιο προχωρημένη εξέλιξη, σε δύο μήνες από σήμερα, σύμφωνα με το «New Scientist», μια ομάδα κωφών ανθρώπων μπορεί να ακούει ξανά χάρη στην πρώτη παγκοσμίως γονιδιακή θεραπεία για την κώφωση. Οι 45 εθελοντές θα δεχτούν να εισαχθεί στα αυτιά τους -με τη βοήθεια ενός αβλαβούς ιού ως «οχήματος»- ένα γονίδιο, το Atoh1, με στόχο να «πυροδοτήσει» την αναγέννηση των τριχοειδών κυττάρων που είναι οι υποδοχείς των ήχων και τα οποία μπορεί να καταστραφούν από δυνατούς θορύβους, φάρμακα ή ασθένειες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Χίνριχ Στέκερ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Κάνσας, ελπίζουν ότι με αυτό τον τρόπο θα επαναφέρουν σε σημαντικό βαθμό την φυσική ακοή (σε αντίθεση με την ακοή που επιτυγχάνουν τα τεχνικά βοηθήματα όπως τα κοχλιακά εμφυτεύματα). «Στην ουσία θέλουμε να "επισκευάσουμε" το αυτί και όχι να μιμηθούμε τεχνητά αυτό που κάνει», δήλωσε ο Χίνριχ Στέκερ.
Η μέθοδος έχει ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία σε ποντίκια, η ακοή των οποίων βελτιώθηκε κατά 20 ντεσιμπέλ περίπου (ισοδυναμεί με τη διαφορά του να ακούς κανονικά και να ακούς έχοντας τα χέρια στα αυτιά σου).
Τι ισχύει σε πολυϊατρεία και Κέντρα Υγείας.
Δεν θα πληρώνουν το «εισιτήριο» των 5 ευρώ οι ασθενείς που θα επισκέπτονται τις μονάδες του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ).
Τη διαβεβαίωση αυτή έδωσε χθες ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης, σημειώνοντας πως ό,τι ίσχυε με τα πρώην πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ (δεν υπήρχε εξέταστρο) θα ισχύει με την ένταξη των εν λόγω μονάδων στο ΠΕΔΥ. Το «πεντάευρω«, πάντως, θα εξακολουθήσει να καταβάλλεται στα Κέντρα Υγείας, όπως συνέβαινε και πριν.
«Ο ασφαλισμένος γνωρίζει», τόνισε ο υπουργός Υγείας, για να σημειώσει: «Εκεί που πήγαινε και δεν πλήρωνε, δεν πληρώνει. Εκεί που πήγαινε και πλήρωνε, πληρώνει». Καμία αλλαγή δεν υπάρχει και στις εξαιρέσεις του εξέταστρου, όπου αυτό επιβάλλεται. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τα επείγοντα περιστατικά, οι ανασφάλιστοι και οι πάσχοντες από χρόνια νοσήματα, όπως προβλέπει η σχετική υπουργική απόφαση.
Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας, το συγκεκριμένο καθεστώς των αμοιβών είναι προσωρινό και θα αξιολογηθεί όταν θα ολοκληρωθεί το εγχείρημα του ΠΕΔΥ. Η αρχική εκτίμηση είναι ότι ο νέος φορέας πρωτοβάθμιας φροντίδας θα έχει πάρει μορφή έως το τέλος του έτους, αλλά ο υπουργός Υγείας εκτίμησε χθες ότι θα χρειαστούν δύο χρόνια.
Στο ΠΕΔΥ, σημειώνει το «Έθνος», εντάσσονται σταδιακά όλες οι δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας (Κέντρα Υγείας, περιφερειακά ιατρεία, πρώην πολυϊατρεία ΕΟΠΥΥ). Σε αυτές έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα εάν είναι ή όχι ασφαλισμένοι. Θα λειτουργεί στο πλαίσιο του ΕΣΥ, διοικούμενος από τους υποδιοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ).
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Κεντρική λύση για πάνω από 2 εκατ. πολίτες προωθεί το υπουργείο Υγείας.
Κεντρικό σύστημα για την κάλυψη της φαρμακευτικής περίθαλψης σε ανασφάλιστους ετοιμάζει το υπουργείο Υγείας.
Η πρόταση έχει ήδη τεθεί στην κυβέρνηση και αναμένονται οι σχετικές ανακοινώσεις έως τον Ιούνιο. Στην παρούσα φάση αναζητούνται πόροι προκειμένου να δημιουργηθεί ένας κεντρικός κωδικός στον προϋπολογισμό για την κάλυψη περίπου 1,9 έως 2,4 εκατομμυρίων πολιτών, οι οποίοι έχουν χάσει -λόγω κρίσης- το ασφαλιστικό τους δικαίωμα, όπως γράφει το «Έθνος».
Σχετικές ανακοινώσεις έκανε χθες ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης, κατά την ανακοίνωση παροχής δωρεάν φαρμάκων για ανασφάλιστους, αξίας 2 εκατομμυρίων ευρώ, από την εταιρεία Roche. Πρόκειται για 11.500 συσκευασίες φαρμάκων, οι οποίες θα παραδοθούν σε δημόσια νοσοκομεία ή στην «τράπεζα φαρμάκων» που έχουν δημιουργήσει για τους ανασφάλιστους ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων (ΣΦΕΕ) και ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας (ΙΣΑ).
Ο κ. Γεωργιάδης ευχαρίστησε για την προσφορά τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Αλεξάντερ Ζέντερ και τον διευθυντή εταιρικών υποθέσεων Κίμωνα Μαλαταρά.
Εκμυστηρεύτηκε, ωστόσο, ότι ο στόχος του υπουργείου είναι διαφορετικός: «Θέλουμε να βρούμε έναν τρόπο ώστε το κράτος να καλύπτει απευθείας αυτή την υποχρέωση, με ξεχωριστό κωδικό», τόνισε ο υπουργός.
Οι παρεμβάσεις θα γίνουν σε δύο χρόνους: Τις επόμενες τρεις εβδομάδες θα έχει ολοκληρωθεί η καταγραφή των ανασφάλιστων από το σύστημα «Ατλας» του υπουργείου Εργασίας. Πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου ή έχουν χάσει την ασφαλιστική τους κάλυψη, λόγω μη πληρωμής εισφορών ή ήταν προστατευόμενα μέλη εργαζομένων που έχασαν την ασφαλιστική τους κάλυψη.
Έως τον Ιούνιο θα έχουν βρεθεί οι πόροι, προκειμένου να υπάρξει ένα κεντρικό δίκτυο δωρεάν παροχής φαρμακευτικής περίθαλψης. Στους πόρους αυτούς δεν περιλαμβάνονται τα 13 εκατομμύρια ευρώ που προέρχονται από μίζες εξοπλιστικών προγραμμάτων που επιστράφηκαν στο κράτος και έχουν ήδη διατεθεί στο υπουργείο Υγείας.
Το ποσό αυτό διατίθεται για τις χειρουργικές επεμβάσεις ανασφάλιστων σε δημόσια νοσοκομεία, καθώς και για την κάλυψη του κόστους νοσηλείας τους.
Για τη φαρμακευτική κάλυψη η διαδικασία που θα ακολουθείται θα είναι η εξής: Οι ανασφάλιστοι θα απευθύνονται στις δομές του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (ΠΕΔΥ), όπου θα εξετάζονται δωρεάν.
Με τη συνταγή που θα τους χορηγείται θα απευθύνονται -κατά πάσα πιθανότητα- στα νοσοκομεία, όπου θα τους χορηγούνται τα φάρμακα για την πάθησή τους. Για τους πάσχοντες από ορισμένες βασικές παθήσεις, όπως υπέρταση, θα υπάρχει δωρεάν χορήγηση γενοσήμων.
Στο σύστημα μπορούν να συμμετέχουν και οι φορείς που συγκεντρώνουν σήμερα ποσότητες φαρμάκων. Ο κ. Γεωργιάδης ανέφερε ότι βρίσκεται σε επαφή με τον Σύνδεσμο Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ) και την Πανελλήνια Ενωση Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ), προκειμένου η προσπάθεια να γίνει πιο συστηματική.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Πώς αντιμετωπίζουν οι άντρες και πώς οι γυναίκες το σεξ.
Όσες γυναίκες διαβάζουν αυτές τις γραμμές ενδεχομένως να γνωρίζουν από μόνες τους, ότι οι άντρες… δύσκολα λένε «όχι» στο σεξ.
Ακόμη κι όταν υποφέρουν από έντονους πόνους!
Σύμφωνα με καναδούς ερευνητές, τα αρσενικά δεν εγκαταλείπουν το «αγαπημένο τους άθλημα» ούτε όταν υποφέρουν από κάτι, σε αντίθεση με τα θηλυκά, τα οποία προτιμούν να πάρουν «αναρρωτική»… από το κρεβάτι!
Οι ερευνητές μελέτησαν τη συμπεριφορά ποντικιών, όμως υποστηρίζουν ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να εξηγήσουν ακόμη και τη φράση που όλοι οι άντρες έχουν ακούσει κάποια στιγμή στην (ερωτική) ζωή τους: «Όχι απόψε αγάπη μου, έχω πονοκέφαλο!».
Σε ένα από τα πειράματά τους, οι ερευνητές εξέταζαν το πώς ο πόνος επηρέαζε την επιθυμία των ποντικιών για το σεξ.
Αρχικά, διαπίστωσαν ποια αρσενικά και θηλυκά ενδιαφέρονταν το ένα για το άλλο και στη συνέχεια τα τοποθέτησαν σε διαφορετικές πλευρές σε ένα χωρισμένο στη μέση κλουβί.
Ο ενδιάμεσος «τοίχος» περιείχε μικρές τρυπούλες, τόσο μικρές που τα αρσενικά δε χωρούσαν να περάσουν μέσα από αυτές, σε αντίθεση με τα θηλυκά που μπορούσαν ίσα-ίσα να περάσουν μέσα από αυτές στην πλευρά των αρσενικών και να επιστρέψουν μετά στη δική τους «γωνιά».
Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα θηλυκά περνούσαν πολύ λιγότερο χρόνο στην πλευρά των αρσενικών, όταν υπέφεραν από κάποιο πόνο.
Ακόμη κι ένας μικρός πόνος στο μάγουλο, επηρέαζε αρνητικά τη σεξουαλική τους επιθυμία.
Όταν οι ερευνητές έδωσαν «ελεύθερη είσοδο» στα αρσενικά προς την πλευρά των θηλυκών, τα θηλυκά δεν άλλαξαν τη συμπεριφορά τους.
Ακόμη και όταν τους έκαναν ενέσεις με χημικά στα γεννητικά τους όργανα, δεν άλλαζε η λίμπιντός τους, αναφέρει η έκθεση των επιστημόνων που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Neuroscience.
Οι ερευνητές, όπως αναφέρει η Daily Mail, ελπίζουν να κατανοήσουν μέσα από αυτήν την έρευνα γιατί όσοι υποφέρουν από πονοκέφαλο και ημικρανίες, αρθριτικά και άλλους χρόνιους πόνους συχνά χάνουν το ενδιαφέρον τους για το σεξ.
Πότε το «πιο πολύ» είναι απλά… αρκετό.
Ενστικτωδώς, ή επειδή έτσι έχουμε μάθει να ζούμε στην εποχή της κατανάλωσης, ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο να πιστεύει ότι όταν αποκτά «ακόμη περισσότερα» όλα πηγαίνουν καλύτερα.
Και στο «ακόμη περισσότερα» βάλτε ό,τι νομίζετε: χρήματα, δόξα, υλικά αγαθά κ.τ.λ.
Γενικά… πιο πολλά απ’ όλα!
Τις περισσότερες φορές, μάλιστα, οι πιο πολλοί δεν ξέρουν καν τι είναι αυτό που χρειάζονται πιο πολύ.
Και μην τα πάρετε όλα αυτά ως «αντικαπιταλιστικές νουθεσίες» ή σαν «συμβουλές γηραιότερων», γράφει ο Eric Barker στο Time.
Πρόκειται απλά για ένα ακόμη παράδειγμα γύρω το γεγονός ότι «κάτι πάει στραβά με τα ένστικτά μας».
Απολαμβάνω τη ζωή μου στο έπακρο;
Δύο ερευνητές εντόπισαν πού εστιάζεται το πρόβλημα.
Στο βιβλίο τους «Just Enough» οι Howard Stevenson και Laura Nash επιχειρούν να δώσουν μια απάντηση στο ερώτημα, που όλοι έχουμε απευθύνει κάποια στιγμή στον εαυτό μας: «Απολαμβάνω τη ζωή μου στο έπακρο;».
Το ερώτημα αυτό δεν είναι το ίδιο με το «τι είναι αυτό που με κάνει να νιώθω καλύτερα;», καθώς σε αυτό οι απαντήσεις είναι μάλλον… απεριόριστες και χωρίς τελειωμό!
Ποιος όμως είναι εκείνος ο συνδυασμός πραγμάτων που μας κάνει να νιώθουμε ότι έχουμε κατακτήσει αρκετά;
Τι είναι αυτό άραγε που «σκοτώνει» την ανάγκη για «ακόμη πιο πολλά;».
Μέσα σε έναν κόσμο άπειρων επιλογών, οι οποίες ξεφυτρώνουν συνεχώς μπροστά στα μάτια μας, τι είναι αυτό που θα μας κάνει να πούμε: «Ευχαριστώ, είμαι καλά. Δε χρειάζομαι κάτι άλλο»;
Προκειμένου να δώσουν μια απάντηση στο ερώτημα που έθεσαν, οι ερευνητές ρώτησαν μερικούς πολύ επιτυχημένους ανθρώπους.
Έκαναν πάνω από 60 συνεντεύξεις με πολύ επιτυχημένους επαγγελματίες.
Απ’ ό,τι φάνηκε, ούτε αυτοί είχαν μια απάντηση!
Αυτό που προκάλεσε όμως το ενδιαφέρον των ερευνητών ήταν ότι έκαναν διαρκώς λάθη. Και μελετώντας προσεχτικά τα λάθη τους, οι ερευνητές κατάφεραν να καταλήξουν στο «τι είναι αυτό που χρειαζόμαστε στη ζωή» και τον καλύτερο τρόπο για να το αποκτήσουμε.
Λάθος Νο. 1: Δε μπορείτε να έχετε για όλα ένα μόνο κριτήριο
Όλοι ξέρουμε ότι μια καλή ζωή δε σημαίνει μόνο ακόμη περισσότερα χρήματα… αλλά κανείς από εμάς δε φαίνεται σίγουρος για το τι είναι αυτό το «επιπλέον» που θέλει ή πώς να το κατακτήσει.
Τα χρήματα φυσικά μπορούν να προσφέρουν μια σχετική ευημερία και να προκαλέσουν το αίσθημα της ευτυχίας, τουλάχιστον για κάποιο χρονικό διάστημα.
Επίσης, όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι να έχει κανείς φίλους και οικογένεια στη ζωή του…
Υπάρχουν όμως άλλα τόσα πράγματα, αρκετά πολύπλοκα, τα οποία δε μπορεί απλά να «παραγγείλει» κανείς και το επόμενο πρωί να τα έχει στην πόρτα του.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το να αξιολογεί κανείς τη ζωή του έχοντας ως σημείο αναφοράς ένα μόνο κριτήριο, αποτελεί βασικό πρόβλημα.
Το αποκαλούν «collapsing strategy» (σε ελεύθερη μετάφραση θα μπορούσαμε να πούμε ότι σημαίνει η στρατηγική της κατάρρευσης»).
Συνίσταται στο να συγκρίνει κανείς τα πάντα στη ζωή του με βάση ένα συγκεκριμένο βαρόμετρο.
Οι περισσότεροι, για παράδειγμα, εστιάζουν στο πώς θα καταφέρουν να βγάλουν περισσότερα χρήματα.
Το πρόβλημα όμως ξεκινά από το γεγονός, ότι τα χρήματα είναι ένα κακό μέτρο σύγκρισης, ενώ υπάρχουν περισσότερα από ένα που θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη κανείς.
Αν το σκεφτεί κανείς καλά, θα μπορέσει να καταλάβει τι σημαίνει αυτό.
Πολλοί άνθρωποι στις μέρες μας φοβούνται αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν ως «FOMO» (Fear Of Missing Out), δηλαδή το ότι «χάνουν» κάτι από τη ζωή τους.
Ακόμη και οι απίστευτα επιτυχημένοι άνθρωποι, νιώθουν ότι όταν κάνουν κάτι, χάνουν κάτι άλλο από τη ζωή τους.
Το να προσπαθούμε να τα «χωρέσουμε» όλα και να τα συγκρίνουμε με τον ίδιο τρόπο, μας προκαλεί άγχος και στρες.
Οι ερευνητές κατέληξαν λοιπόν στο συμπέρασμα, πως για να νιώσει κανείς καλύτερα με τη ζωή του και να την απολαμβάνει περισσότερο, θα πρέπει να θέσει περισσότερα κριτήρια και στόχους.
Για παράδειγμα, είναι σημαντικό να περνά κανείς χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους του. Έτσι, όταν το κάνει αυτό δεν πρέπει να σκέφτεται «πόσα χρήματα» θα μπορούσε να βγάζει την ίδια ώρα, αλλά να αξιολογεί σωστά τις ώρες που πρέπει να περνά μαζί τους και να διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στην ποιότητα και την ποσότητα.
Ποια είναι λοιπόν τα τέσσερα κριτήρια, στα οποία κατέληξαν οι ερευνητές;
1. Ευτυχία: Το αίσθημα της χαράς, της ικανοποίησης και της ευτυχίας που νιώθει κανείς από τη ζωή του.
2. Κατορθώματα/επιτεύγματα: Κατορθώματα που συγκρίνονται με παρόμοιους στόχους, στους οποίους έχουν διακριθεί κάποιοι άλλοι.
3. Σημαντικότητα: Ο θετικός αντίκτυπος στους ανθρώπους, για τους οποίους ενδιαφερόμαστε.
4. Κληρονομιά: Ο τρόπος με τον οποίο ορίζουμε τις αξίες και τα επιτεύγματά μας και τα «κληροδοτούμε» στους άλλους.
Λάθος Νο. 2: Δε μπορείτε να βάλετε τη ζωή σας σε «αναμονή»
«Πρώτα θα αφοσιωθώ σε μια δουλειά, ακόμη κι αν δε μου αρέσει, για να βγάλω πολλά λεφτά και μετά θα κάνω οικογένεια και ό,τι άλλο θέλω για να είμαι χαρούμενος».
Η φράση αυτή εμπεριέχει την ουσία αυτού που οι ερευνητές αποκαλούν ως «στρατηγική της κατάρρευσης».
Ειδικά, σε ό,τι αφορά τα παιδιά βρίσκει το «απώτερο» νόημά της, αναφέρει ο αρθρογράφος.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι πιο ευτυχείς είναι αυτοί που καταφέρνουν να βρουν μια ισορροπία ανάμεσα και στις τέσσερις κατηγορίες που προαναφέρθηκαν.
Αν κοιτάξουμε γύρω μας όλοι μπορούμε να βρούμε ένα παράδειγμα «υπεραφοσίωσης» σε έναν τομέα και «παραμέλησης» σε κάποιον άλλον.
Ο πανέξυπνος προγραμματιστής υπολογιστών, με καθόλου κοινωνικές δεξιότητες. Η σκληρά εργαζόμενη και επιτυχημένη επαγγελματίας που περιμένει πολύ καιρό μέχρι τελικά να αποκτήσει παιδιά. Ο άντρας που σκέφτεται μόνο την καριέρα του και δεν περνά πολύ χρόνο με τα παιδιά του.
Όταν συμβαίνει αυτό, κινδυνεύουμε να γίνουμε μονοδιάστατοι, μια «μηχανή» που έχει «σχεδιαστεί» για να κάνει μόνο ένα πράγμα.
