Προκαρκινικά κύτταρα επανέρχονται στη μη καρκινική τους μορφή.
Ένα παράγωγο της βιταμίνης Α, γνωστό ως ρετινοϊκό οξύ, το οποίο βρίσκουμε στις γλυκοπατάτες και στα καρότα, βοηθά τα προκαρκινικά κύτταρα που θα εξελιχθούν σε καρκίνο του μαστού να επανέλθουν στη φυσιολογική τους κατάσταση, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο «International Journal of Oncology».
Η έρευνα εξηγεί, γιατί αρκετές κλινικές μελέτες μέχρι σήμερα δεν ήταν σε θέση να εντοπίσουν την αποτελεσματικότητα της βιταμίνης Α στην καταπολέμηση του καρκίνου: η βιταμίνη Α δεν αλλάζει την πορεία του καρκίνου που βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, αλλά μόνο τα προκαρκινικά κύτταρα, ενώ επίσης έχει αποτελεσματικότητα σε περιορισμένη δοσολογία.
Επειδή τα κύτταρα υφίστανται πολλές αλλαγές πριν γίνουν πλήρως επιθετικά και μεταστατικά, η δρ. Sandra V. Fernandez, Επίκουρη Καθηγήτρια Ογκολογίας στο Πανεπιστήμιο Thomas Jefferson, και οι συνεργάτες της, χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο εξέλιξης, το οποίο αποτελούνταν από 4 τύπους κυττάρων, κάθε ένας εκ των οποίων αντιπροσώπευε ένα διαφορετικό στάδιο του καρκίνου του μαστού: φυσιολογικό, προκαρκινικό, καρκινικό και πλήρως επιθετικό.
Όταν οι ερευνητές εξέθεσαν τους 4 τύπους των κυττάρων σε διαφορετικές συγκεντρώσεις ρετινοϊκού οξέως -μια από τις ουσίες τις οποίες το σώμα μετατρέπει σε βιταμίνη Α- παρατήρησαν σημαντικές αλλαγές στα προκαρκινικά κύτταρα. Τα προκαρκινικά κύτταρα όχι μόνο άρχισαν να μοιάζουν στο σχήμα στα φυσιολογικά κύτταρα, αλλά άλλαξε και η γενετική τους υπογραφή, επιστρέφοντας στη φυσιολογική της μορφή.
Όσο για τα κύτταρα που θεωρούνται πλήρως καρκινικά, αυτά δεν ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία με ρετινοϊκό οξύ. Οι ερευνητές παρατήρησαν επίσης, ότι μόνο μια συγκεκριμένη συγκέντρωση ρετινοϊκού οξέως παρουσίασε αντικαρκινική δράση. Μικρότερες συγκεντρώσεις δεν είχαν αποτέλεσμα και υψηλότερες συγκεντρώσεις είχαν μικρότερη αποτελεσματικότητα.
Πηγή: http://www.vita.gr
Σε ΜΕΘ νοσηλεύονται 38 άτομα.
Τους 115 έχουν φτάσει οι νεκροί από τον ιό της γρίπης στη χώρα μας.
Σύμφωνα, με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ, σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας νοσηλεύονται 38 άτομα, ενώ από τις αρχές του φετινού χειμώνα συνολικά έχουν νοσηλευθεί 298 ασθενείς.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Υπεύθυνη θεωρείται η νεαρή ερευνήτρια Χαρούκο Ομποκάτα.
Για ατασθαλίες στη διεξαγωγή της έρευνας για τα ολοδύναμα βλαστοκύτταρα, τα λεγόμενα STAP, κατά τρόπο μη αποδεκτό ως προς τις αρχές της επιστήμης, κατηγορείται η γιαπωνέζα ερευνήτρια Χαρούκο Ομποκάτα.
Επιτροπή έρευνας που εξέτασε τη μελέτη, σημειώνει στα συμπεράσματα της σχετικής έκθεσής της: «Αναμειγνύοντας εικόνες που προέρχονται από διαφορετικά πειράματα και χρησιμοποιώντας προηγούμενα δεδομένα, η καθηγήτρια Ομποκάτα ενήργησε κατά τρόπον που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επιτραπεί».
Στην έκθεση της επιτροπής περιγράφονται αναλυτικά όλα τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα συμπεράσματα της έρευνας για τα βλαστοκύτταρα STAP.
«Η ανωριμότητά της δεν μπορεί να είναι η μοναδική εξήγηση γι’ αυτό», αναφέρεται στα συμπεράσματα της έκθεσης.
Οι εργασίες της Χαρούκο Ομποκάτα παρουσιάστηκαν στην αρχή του χρόνου στη βρετανική επιθεώρηση Nature και θεωρήθηκαν επαναστατικές για την αναγεννητική ιατρική.
Δυστυχώς, δεδομένης της ένδειας των σημειώσεων του εργαστηρίου της, είναι απολύτως προφανές ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολο σε οποιονδήποτε άλλον να παρακολουθήσει και να κατανοήσει τα πειράματα και αυτό αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην ορθή ανταλλαγή πληροφοριών», αναφέρεται στην έκθεση.
Οι ενέργειες της κ. Ομποκάτα και η προχειρότητα με την οποία χειρίσθηκε τα δεδομένα της μάς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στερείται όχι μόνο ηθικής, αλλά επίσης σεμνότητας και ακεραιότητας», καταλήγει η έκθεση.
Η Χαρούκο Ομποκάτα είναι μία νεαρή ερευνήτρια 30 ετών, διευθύντρια εργαστηρίου του Ινστιτούτου Αναπτυξιακής Βιολογίας Riken. Τον Ιανουάριο δημοσίευσε στην επιθεώρηση Nature μελέτη επί μίας μεθόδου δημιουργίας ολοδύναμων βλαστοκυττάρων από ενήλικα κύτταρα, μέσω τους επαναπρογραμματισμού των ενηλίκων κυττάρων με την υποβολή τους σε κατάσταση στρες, ώστε να επανέλθουν σε εμβρυακή κατάσταση. Ισχυρίσθηκε τότε ότι κατόρθωσε να δημιουργήσει με απλό τρόπο ολοδύναμα βλαστοκύτταρα που θεωρητικά μπορούν να συμμετάσχουν στη δημιουργία οποιουδήποτε ιστού του σώματος.
Λίγο αργότερα όμως ένας από τους συγγραφείς ζήτησε την απόσυρση της δημοσίευσης επικαλούμενος ως αιτία ότι μέρος των στοιχείων που δημοσιεύθηκαν ήταν εσφαλμένα.
Η επιτροπή έρευνας που συστάθηκε για να εξετάσει σειρά παρατυπιών που είχαν εντοπισθεί στην έρευνα, κατέληξε στην επισήμανση ενεργειών που παραπέμπουν σε λαθροχειρία.
Ωστόσο, τα συμπεράσματα της επιτροπής έρευνας δεν σημαίνουν στο στάδιο αυτό ότι τα βλαστοκύτταρα STAP αποτελούν εφεύρημα και ότι δεν έχουν υπάρξει ποτέ.
Όσο πιο δυνατό είναι ένα παιδί σε σχέση με το βάρος του, τόσο πιο υγιές είναι.
Η μυική δύναμη ενός εφήβου αποτελεί παράγοντα προστασίας κατά της καρδιοπάθειας και του διαβήτη αργότερα στην ενήλικη ζωή του, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.
Η μελέτη δείχνει τη σημασία που έχει να γυμνάζονται οι νέοι από μικροί και να φροντίζουν ιδίως για την ενδυνάμωσή τους. Το βασικό μήνυμα είναι, σύμφωνα με τους επιστήμονες, πως «όσο πιο δυνατό είναι ένα παιδί σε σχέση με το βάρος του, τόσο πιο υγιές είναι».
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Μαρκ Πίτερσον της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό «Pediatrics» της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 1.400 παιδιά ηλικίας δέκα έως 12 ετών, σχετικά με το ποσοστό του λίπους στο σώμα τους, το επίπεδο του σακχάρου, την αρτηριακή πίεση, τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια (λιπίδια).
Η έρευνα έδειξε ότι όσο ισχυρότερο μυικό σύστημα έχει ένα παιδί, σε σχέση με τη σωματική μάζα του, τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος να εμφανίσει καρδιοπάθεια ή διαβήτη, καθώς διαθέτει καλύτερη καρδιαγγειακή και μεταβολική υγεία. Τα πιο δυνατά παιδιά έχουν μικρότερο δείκτη σωματικής μάζας (αναλογία βάρους προς ύψος), μικρότερο ποσοστό λίπους στο σώμα τους, μικρότερη περιφέρεια μέσης και γενικότερα βρίσκονται σε καλύτερη σωματική φόρμα.
«Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση πως ο μεγάλος δείκτης σωματικής μάζας, η καθιστική συμπεριφορά και η χαμηλή καρδιαγγειακή υγεία συνδέονται με τον διαβήτη, την καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό, όμως τα ευρήματά μας δείχνουν πως η μυϊκή δύναμη πιθανότατα παίζει εξίσου σημαντικό ρόλο στην καρδιομεταβολική υγεία των παιδιών», δήλωσε ο Πίτερσον.
Η μυϊκή κατάσταση των παιδιών μετρήθηκε με βάση μία δοκιμασία ελέγχου της δύναμης της λαβής των χεριών τους. Με μια άλλη δοκιμασία, αξιολογήθηκε η καρδιοαναπνευστική κατάστασή τους, δηλαδή πόσο καλά μπορούσε το σώμα τους να μεταφέρει οξυγόνο στους μυς τους στη διάρκεια μιας άσκησης, καθώς επίσης πόσο καλά μπορούσαν οι μύες να απορροφήσουν αυτό το οξυγόνο και να το χρησιμοποιήσουν για να έχουν περισσότερη δύναμη.
Η έρευνα είναι μία από τις πρώτες διεθνώς που δείχνουν ξεκάθαρα πως υπάρχει σαφής σχέση ανάμεσα στη μυϊκή δύναμη ενός εφήβου και στον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών προβλημάτων στην ενήλικη ζωή του. Προηγούμενες μελέτες σε εφήβους είχαν επίσης δείξει ότι η μυϊκή αδυναμία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για πρόωρο θάνατο, ιδίως από καρδιά.
Συστέλλεται τόσο δυνατά όσο ένας φυσικός.
Ένα ζωντανό σκελετικό μυ, που μοιάζει πολύ με πραγματικό και ο οποίος, εκτός του ότι συστέλλεται γρήγορα και με δύναμη, μπορεί να αυτό-θεραπευτεί, σε περίπτωση που τραυματιστεί, έφτιαξαν αμερικανοί βιοϊοατρικοί μηχανικοί.
Το επίτευγμα, που δεν έχει ακόμα δοκιμαστεί σε ανθρώπους, αλλα μόνο σε πειραματόζωα, ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία μυών καλλιεργημένων στο εργαστήριο, οι οποίοι θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση τραυμάτων.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Ντιουκ, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή βιοϊατρικής μηχανικής Νενάντ Μπουρσάκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), τοποθέτησαν τον καλλιεργημένο μυ σε ζωντανό ποντίκι και παρακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο την ενσωμάτωσή του μυός στο σώμα του ζώου, την ωρίμανση και, τελικά, την ομαλή λειτουργικότητά του.
«Ο μυς που δημιουργήσαμε, αντιπροσωπεύει μια σημαντική πρόοδο. Είναι η πρώτη φορά που ένας δημιουργημένος στο εργαστήριο μυς συστέλλεται τόσο δυνατά, όσο ένας φυσικός σκελετικός μυς» δήλωσε ο Μπουρσάκ. Όπως έδειξαν οι εργαστηριακές δοκιμασίες, ο νέος μυς είναι τουλάχιστον δέκα φορές πιο δυνατός από οποιονδήποτε άλλο μυ έχει δημιουργηθεί εργαστηριακά στο παρελθόν.
Η δημιουργία του μυός βασίζεται σε εξελιγμένες μυϊκές ίνες και σε μυϊκά βλαστικά κύτταρα. Κάθε ‘τεχνητός' μυς διαθέτει μια εφεδρεία από δορυφορικά βλαστικά κύτταρα, τα οποία βρίσκονται σε ετοιμότητα για να αναλάβουν την αποκατάσταση τυχόν βλάβης στον μυ, «πυροδοτώντας» τη διαδικασία της αναγέννησης του κατεστραμμένου μυϊκού ιστού.
Αρχικά στο εργαστήριο, οι επιστήμονες προκάλεσαν ζημιά στον μυ με ισχυρή τοξίνη από δηλητήριο φιδιού και επιβεβαίωσαν ότι τα εφεδρικά βλαστικά κύτταρα «έπιασαν» δουλειά αμέσως, αποκαθιστώντας τη ζημιά. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εμφύτευσαν τον μυ σε ζωντανό ποντίκι και επιβεβαίωσαν ότι τα αιμοφόρα αγγεία αναπτύχθηκαν σε αυτόν, ώσπου τελικά απέκτησε την ίδια δύναμη με τους κανονικούς μυς του πειραματόζωου.
Το επόμενο βήμα θα είναι να διεξαχθούν πειράματα για να διαπιστωθεί αν ο βιομιμητικός μυς, όταν βρίσκεται τοποθετημένος σε ένα ζώο, μπορεί να αποκαταστήσει μόνος του τις τυχόν μυϊκές βλάβες και ασθένειες, όπως έχει ήδη αποδειχτεί ότι είναι σε θέση να κάνει σε συνθήκες εργαστηρίου.
