Σταματήστε τις κακές διατροφικές συνήθειες.
Στην καθημερινότητά μας δεχόμαστε πολλές πληροφορίες σχετικά με το πώς θα ήταν το ιδανικό να τρεφόμαστε.
Πληροφορίες που αφορούν τη συχνότητα των γευμάτων, την ποιότητα, την ποσότητα, ακόμη και συμβουλές για τις περιβαλλοντικές συνθήκες που θα πρέπει να επικρατούν (ήρεμο περιβάλλον με χρήση σερβίτσιου ή τουλάχιστον ειδικών δοχείων και άλλα σχετικά).
Και όμως, όλες αυτές οι συμβουλές- παραινέσεις μας είναι γνώστες γιατί τις έχουμε εφαρμόσει. Και μάλιστα πολύ πιστά και αυστηρά. Με επίμονη και φροντίδα. Θα αναρωτιέστε όμως: «Στα αλήθεια υπήρξε περίοδος της ζωής μας που τα κάναμε όλα σωστά; Με προγραμματισμό; Όταν τρώγαμε καθιστοί με σερβίτσιο φαγητού; Όταν το γεύμα γινόταν παιχνίδι και ήταν εκδήλωση φροντίδας;».
Και όμως ναι, υπήρξε μέχρι τα έξι μας χρόνια.
Πριν δηλαδή, ακόμη και ως παιδιά, φορτωθούμε με υποχρεώσεις, προτεραιότητες που φαίνονται πιο σημαντικές από άλλες και την πίεση του χρόνου που περνά και δεν πρέπει να πηγαίνει «χαμένος» σε απολαύσεις, άλλα στην εκπλήρωση των ημερήσιων στόχων.
Ας δούμε λοιπόν τα βασικά σημεία του πως τρεφόμασταν τότε
• Ημερήσιο πρόγραμμα πέντε γευμάτων. Αυτό που όλοι οι διατροφολόγοι και γιατροί συστήνουν ως βασική αρχή. Ήταν άγραφος νόμος να μη χαθεί κανένα γεύμα στη διάρκεια της ημέρας για το παιδί, πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό, απογευματινό και βραδινό. Σε αντίθεση με το «μετά», που δυστυχώς ακόμη και τα παιδιά, καταλήγουν σε δύο βασικά γεύματα. Ξεκινάμε τη μέρα μας χωρίς πρωινό και αν υπάρχει δεν είναι το σωστό. Και στην πλειοψηφία παραλείπουμε τα ενδιάμεσα.
• Ήταν ξεκάθαρη η σπουδαιότητα της τροφής για την ανάπτυξη, τη θωράκιση της υγείας, την καταστολή του στρες. Τώρα, αν και γνωρίζουμε τι πρέπει να αποφεύγουμε, τι μας ωφελεί, το παραβλέπουμε, αδιαφορούμε, πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει ο χρόνος για να τηρήσουμε ένα σωστό προγραμματισμό. Προτιμάμε το έτοιμο φαγητό από έξω, νομίζοντας ότι είναι πιο εύκολο, πιο γρήγορο, ακόμη και για τα οικογενειακά μας γεύματα.
• Υπήρχε καθαρός διαχωρισμός των ανθυγιεινών από τις «καθαρές» τροφές. Ξέρουμε τι πρέπει να τρώει ένα παιδί, τουλάχιστον μέχρι την ηλικία που μπορούμε να ελέγχουμε τι τρώει και τι δεν πρέπει να τρώει. Όμως αργότερα πολύ εύκολα υποκύπτουμε σε διατροφικούς «πειρασμούς» και ακόμη ευκολότερα εφευρίσκουμε δικαιολογίες για να εξιλεωθούμε. Ακόμη και στα παιδιά μας, πολύ πιο εύκολα θα υποκύψουμε στο γνωστό «αν διαβάσεις θα φας όσο παγωτό θες», προκειμένου να επιτευχθεί ο «στόχος». Και ας ακυρώνουμε αυτό που εμείς οι ίδιοι με επιμονή προσπαθούσαμε να επιβάλλουμε ως σωστό στην αρχή.
• Το φαγητό ήταν σαν παιχνίδι. Είχε χρώματα– φρούτα, λαχανικά-σχήματα- όμορφα κομμένα και φροντισμένα, είχε το χώρο του, στο τραπέζι με το σερβίτσιο του φαγητού. Είχε λόγο και επικοινωνία, παραμύθια, ιστορίες, συζήτηση για τα νέα της ημέρας του παιδιού. Σε αντίθεση με το μετά, ακόμη και σε ό,τι αφορά τα παιδιά του δημοτικού. Τρώμε βιαστικά, πολλές φορές και τροφές που δεν έχουν διαδικασία στη κατανάλωση τους, δηλαδή σίγουρα θα προτιμηθεί το τοστ ή τις τηγανιτές πατάτες από την ετοιμασία μιας σαλάτας ή μιας ψαρόσουπας. Και αυτό γιατί δεν προλαβαίνουμε, πρέπει να πάμε φροντιστήριο, να απαντήσουμε στην αλληλογραφία μας, να πάμε για ψώνια. Τρώμε μπροστά στη τηλεόραση, στον υπολογιστή, στο γραφείο με τα έγγραφα και τα βιβλία, χωρίς να διακόπτουμε για το φαγητό μας. Με αποτέλεσμα να τρώμε λαίμαργα, αγχωτικά, χωρίς απόλαυση. Επικοινωνούμε με ένταση μεταξύ μας στο τραπέζι, μετατρέποντας το γεύμα στην ευκαιρία εκτόνωσης όλης της πίεσης της ημέρας.
• Μα πάνω από όλα, το τάισμα, από τα άτομα φροντίδας του παιδιού, γονείς, γιαγιάδες, βρεφοκόμους, ήταν δόσιμο αγάπης και φροντίδας. Με τρυφερότητα, ηρεμία (συμπεριλαμβάνουμε και τις φορές που η μαμά τρέχει πίσω από το καπρίτσιο του παιδιού που επιμένει να μη τρώει ό,τι πράσινο και πορτοκαλί) και ουσιαστική, βαθειά επικοινωνία, λεκτική και οπτική. Δυστυχώς αυτή η επικοινωνία χάνεται. Αντικαθίσταται από το «τέλειωνε να παίζεις με το φαγητό σου και πήγαινε για διάβασμα» και από τα μισόλογα μεταξύ κουρασμένων ενηλίκων που έχουν μετατρέψει το γεύμα σε άλλη μια διεκπεραίωση της ημέρας.
Δεν είναι δύσκολο να επιστρέψουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε. Να μας φροντίσουμε, να μας προσέξουμε. Δεν είναι ανέφικτο. Και έχουμε την εμπειρία είτε όταν τη δεχτήκαμε αυτή τη φροντίδα ως παιδιά είτε όταν τη δώσαμε και την οργανώσαμε ως γονείς. Αρκεί να επαναπροσδιορίσουμε τις προτεραιότητες μας.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Είναι έως και 1.000 φορές ισχυρότερο από τα υπάρχοντα.
Ένα πανίσχυρο τεστ αντι-ντόπινγκ ανέπτυξαν Αμερικανοί επιστήμονες. Όπως υποστηρίζουν, το νέο τεστ είναι έως και 1.000 φορές πιο ευαίσθητο από τα υπάρχοντα όσον αφορά την ικανότητά του να ανιχνεύει παράνομες ουσίες στο αίμα των αθλητών.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC, που μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας - Άρλινγκτον, με επικεφαλής τον δρα Ντάνιελ Άρμστρονγκ, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας (ACS). Οι επιστήμονες διενήργησαν εργαστηριακά τεστ που δείχνουν ότι το τεστ ανιχνεύει τα στεροειδή και τις διεγερτικές ουσίες, ακόμα και στις παραμικρές συγκεντρώσεις στον οργανισμό και μάλιστα για χρόνια μετά τη λήψη τους.
Η μέθοδος είναι φθηνή και δουλεύει με τον υπάρχοντα εργαστηριακό εξοπλισμό. Εφόσον, η νέα τεχνική επιβεβαιωθεί και από άλλους επιστήμονες, αναμένεται να δώσει πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες στις αρμόδιες Αρχές, ώστε να «ξετρυπώνουν» τους αθλητές που ντοπάρονται κρυφά.
Τα περισσότερα τεστ αντι-ντόπινγκ βασίζονται στην καθιερωμένη τεχνική της φασματομετρίας μαζών, η οποία όμως, παρά τις επιτυχίες της, έχει και προβλήματα, καθώς ορισμένα χημικά υποπροϊόντα των ουσιών του ντόπινγκ είναι τόσο μικρά, που δεν μπορούν να ανιχνευτούν.
Η νέα τεχνική βελτιώνει περαιτέρω τις δυνατότητες της φασματομετρίας μαζών, ώστε να «πιάνει» και τα πιο αδιόρατα χημικά «ίχνη» στον οργανισμό του ντοπαρισμένου αθλητή. Αυτό επιτυγχάνεται χάρη σε μια χημική ουσία, που προσκολλάται και στα παραμικρά υπολείμματα των στεροειδών, αμφεταμινών, αντικαταθλιπτικών και αλκοολούχων ουσιών, ώστε να τις καταστήσει πλέον ορατές στο τεστ αντι-ντόπινγκ.
Ειδικά όσον αφορά τα στεροειδή, το νέο τεστ έχει ευαισθησία περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από τα υπάρχοντα, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Ντάνιελ Άρμστρονγκ, να είναι εφικτό να ανιχνευθεί μια τέτοια ουσία ακόμα και μερικά χρόνια αφότου την έχει πάρει ο αθλητής.
Προς το παρόν πάντως, ούτε η Παγκόσμια Υπηρεσία Αντι-Ντόπινγκ (WADA), ούτε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή έχουν σχολιάσει τη νέα ανακάλυψη και τις προοπτικές της.
Μια παραλλαγή της νέας μεθόδου χρησιμοποιείται ήδη για την ανίχνευση αδιόρατων ποσοτήτων ρυπογόνων ουσιών από τις βιομηχανίες.
Προτίμησε ένα φρούτο από ένα χυμό.
Το φρούτο ως καρπός διατηρεί περισσότερο και καλύτερα τα σημαντικά θρεπτικά συστατικά του από το να καταναλώσεις σε χυμό. Ακόμη κι όταν πρόκειται για φυσικό!
Συνήθως βέβαια ο φυσικός χυμός που θα επιλέξουμε να καταναλώσουμε, είναι συσκευασμένος άρα και με κάποια επιπλέον συντηρητικά για να διατηρηθεί.
Επιπλέον το ήξερες ότι για να κάψεις τις θερμίδες ενός φυσικού χυμού πορτοκάλι, για παράδειγμα, χρειάζεσαι περίπου δεκαπέντε λεπτά περπάτημα;
Για πολλά υποσχόμενο εύρημα μιλάνε οι επιστήμονες.
Μια νέα βρετανική έρευνα δείχνει ότι η χρήση των στατίνων, των πιο διαδεδομένων φαρμάκων κατά της χοληστερίνης, μπορεί να βοηθήσει στην επιβράδυνση της εξέλιξης της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν βρεθεί φάρμακα που να «φρενάρουν» τη νόσο, όταν βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τους Ρίτσαρντ Νίκολας του Τμήματος Ιατρικής του Imperial College και Τζέρεμι Τσαταγουέι του University College του Λονδίνου, που έκαναν τη δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Lancet», σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, πραγματοποίησαν μια διετή κλινική δοκιμή με 140 ασθενείς ηλικίας 18 έως 65 ετών, που βρίσκονταν στο στάδιο της λεγόμενης «δευτεροπαθούς προϊούσας πολλαπλής σκλήρυνσης».
Στους ασθενείς χορηγήθηκε συμβαστατίνη σε καθημερινές υψηλές δόσεις της τάξης των 80 μιλιγκράμ, οι οποίες αποδείχτηκαν ασφαλείς, καλά ανεκτές και επιβράδυναν κατά 47% τη συρρίκνωση (ατροφία) του εγκεφάλου και την παρεπόμενη εκδήλωση των κινητικών και άλλων νευρολογικών προβλημάτων (π.χ. όρασης). Μετά τη θεραπεία, οι ασθενείς εμφάνισαν καλύτερες επιδόσεις στα κινητικά και άλλα τεστ, σε σχέση με όσους είχαν πάρει απλώς εικονικό φάρμακο (πλασέμπο).
Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ή πολλαπλή σκλήρυνση) είναι μια αυτοάνοση νευρολογική πάθηση, από την οποία πάσχουν περίπου 2,3 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως. Η νόσος καταστρέφει την μυελίνη, το προστατευτικό περίβλημα των νεύρων, με συνέπεια να μην μπορούν να μεταδοθούν σωστά τα μηνύματα από και προς τον εγκέφαλο. Αρχικά, οι περισσότεροι ασθενείς διαγιγνώσκονται με την μορφή της «υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας σκλήρυνσης», που εμφανίζει περιοδικές φάσεις έξαρσης και ύφεσης.
Στη συνέχεια, δέκα έως 15 χρόνια μετά την αρχική διάγνωση, περίπου το 65% των ασθενών περνάνε στη φάση της «δευτεροπαθούς προϊούσας (εξελισσόμενης) σκλήρυνσης», όπου εμφανίζεται σταδιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Στο προχωρημένο στάδιο παρατηρείται συρρίκνωση του εγκεφάλου με ρυθμό περίπου 0,6% το χρόνο, ενώ με τις στατίνες αυτή περιορίστηκε στο 0,3%. Παραμένει ακόμα ασαφές σε ποιο βαθμό η μειωμένη συρρίκνωση του εγκεφάλου «μεταφράζεται» στην πράξη σε βελτίωση των συμπτωμάτων των ασθενών μεταδίδει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Οι ερευνητές πάντως χαρακτήρισαν ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα, δήλωσαν όμως ότι θα πρέπει να επαναληφθούν σε μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή στο μέλλον, αυτή τη φορά ξεκινώντας από πιο πρώιμο στάδιο εμφάνισης της νόσου, για να διαπιστωθεί πόσο αποτελεσματικές μπορεί να είναι οι στατίνες εξ αρχής.
«Προς το παρόν, δεν έχουμε κάτι που να εμποδίζει τους ασθενείς να εμφανίσουν επιδείνωση, όταν η πάθηση φθάσει στο στάδιο της προϊούσας εξέλιξής της», δήλωσε ο Νίκολας. «Η ανακάλυψη ότι οι στατίνες βοηθάνε να επιβραδυνθεί αυτή η επιδείνωση, αποτελεί έκπληξη. Πρόκειται για ένα πολλά υποσχόμενο εύρημα, ιδίως με δεδομένο ότι οι στατίνες είναι φθηνές και ευρέως χρησιμοποιούμενες», πρόσθεσε.
Οι στατίνες συνταγογραφούνται σε όλο τον κόσμο για τη μείωση της χοληστερόλης και ως προληπτική προστασία από τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, ενώ δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο μέσω ποιου μηχανισμού έχουν ευεργετική δράση στην πολύ διαφορετική περίπτωση της σκλήρυνσης. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι στατίνες έχουν αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές ιδιότητες, που σε ένα βαθμό μειώνουν τις βλάβες των νεύρων.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ένα μικρό όφελος από τις στατίνες στην περίπτωση της υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας σκλήρυνσης, η οποία θεωρείται πιο εύκολη στην αντιμετώπισή της. Αντίθετα, για τη δευτεροπαθή προϊούσα σκλήρυνση υπάρχουν πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες και, το 2013, η φαρμακευτική κάνναβη ήταν το πιο πρόσφατο φάρμακο που δοκιμάστηκε χωρίς επιτυχία, σε μια κλινική δοκιμή σε ασθενείς προχωρημένου σταδίου.
Οι διατροφικές ανάγκες των αθλουμένων.
Η φυσική δραστηριότητα, η αθλητική απόδοση – επίδοση, καθώς και η ανάνηψη μετά από την άσκηση βελτιώνονται με τη βέλτιστη δυνατή διατροφική υποστήριξη.
Επιπλέον η κατάλληλη επιλογή τροφίμων και υγρών και η χρονική στιγμή της κατανάλωσής τους εξασφαλίζουν στο βαθμό που τους αναλογεί υψηλά επίπεδα υγείας, αντοχής και απόδοσης.
H σωστή διατροφή παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη των αναγκών ενός αθλητή κατά τη διάρκεια της προπόνησης και του αγώνα σε επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό επίπεδο, σε οποιοδήποτε άθλημα. Οι κατάλληλες διατροφικές επιλογές, στη σωστή ποσότητα πρόσληψης, εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ενεργειακή επάρκεια τόσο στη φάση της άσκησης όσο και κατά τη διάρκεια της ανάνηψης.
Το πρώτο συστατικό διασφάλισης της διατροφικής συμβολής στην αθλητική απόδοση και αντοχή είναι η πλήρης κάλυψη των ενεργειακών του αναγκών, ώστε να μπορεί με τη σειρά του να ανταποκρίνεται με επάρκεια στις ανάγκες της προπόνησης ή του αγωνίσματος.
Για ένα μέσο άνθρωπο που περπατάει ή γυμνάζεται κατά μέσο όρο 2- 3 φορές την εβδομάδα, για 30 – 40 λεπτά την ημέρα, οι ημερήσιες θερμίδες που χρειάζεται κυμαίνονται στις 25 – 35 ανά κιλό σωματικού του βάρους. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για άτομα 50 – 80 κιλών μια διατροφή από 1800 – 2400 θερμίδες ημερησίως τα καλύπτει.
Όταν όμως μιλάμε για έναν αθλητή, έντονη άσκηση 5 – 6 φορές την εβδομάδα, πάνω από δύο ώρες την ημέρα, τότε οι θερμίδες που χρειάζεται κάθε ημέρα είναι 50 – 80 ανά κιλό σωματικού βάρους. Ξεκινούν δηλαδή από 2500 την ημέρα και μπορεί να φτάσουν μέχρι και 8000!
