Η συχνή χρήση μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα ανάπτυξης της ομιλίας.
Οι γονείς που βάζουν τα παιδιά τους σε μάρσιπο ή καρεκλάκι για πολλή ώρα ή πολύ συχνά, μπορεί να συμβάλλουν αρνητικά με τον τρόπο αυτό στην ομαλή ανάπτυξη της ομιλίας και των σωματικών ικανοτήτων του παιδιού τους.
Επίσης, ειδικοί προειδοποιούν ότι η υπερβολική χρήση καροτσιού, ιδιαίτερα αν αυτό «κοιτάει» μπροστά, μειώνει το χρόνο που τα παιδιά περνούν, αλληλεπιδρώντας με τους γονείς τους ή εξερευνώντας το περιβάλλον τους.
Παρόμοια προβλήματα φαίνεται να προκαλεί και η αυξανόμενη χρήση έξυπνων κινητών και ταμπλέτων από τους γονείς, γεγονός που στερεί τα παιδιά από ευκαιρίες επαφής μαζί τους.
Όπως εξηγεί η νευροεπιστήμονας, Sally Goddard Blythe, «η προσοχή, η ισορροπία και ο συντονισμός είναι ικανότητες που αναπτύσσονται στη διάρκεια των 36 πρώτων μηνών της ζωής των παιδιών και οι οποίες στηρίζουν τις γνωστικές λειτουργίες τους στο μέλλον».
«Με άλλα λόγια, η κοινωνική επαφή των μωρών με τους γονείς τους (ακόμα και αν πρόκειται για οπτική επαφή), βοηθά στην καλή σωματική ανάπτυξή τους και στη συνέχεια στην καλή πνευματική τους εξέλιξη», καταλήγει.
Πηγή: http://www.vita.gr
Οι ευεργετικές ιδιότητες και οι υπερβολές της χρήσης του.
Το κολλαγόνο αποτελεί μια πρωτεΐνη που υπάρχει και παράγεται από τον ανθρώπινο οργανισμό. Αποτελεί δομικό συστατικό του συνδετικού μας ιστού και βρίσκεται σε πολύ μεγάλα τμήματα του ανθρώπινου σώματος. Η επάρκειά του σχετίζεται με ομαλή λειτουργία ποικίλων δομών του σώματός μας, με κυριότερες από αυτές το δέρμα και τις αρθρώσεις μας.
Όσο μεγαλώνουμε η παραγωγή του μειώνεται, με αποτέλεσμα να πρέπει να το αναπληρώσουμε. Αυτή ωστόσο η ανάγκη έχει πλέον γίνει μόδα. Το κολλαγόνο ξαφνικά έγινε το «φάρμακο» για όλα τα δεινά του κόσμου. Αποτοξίνωση, ομορφιά, αντιγήρανση, μεγαλύτερη σεξουαλικότητα και πολλά άλλα. Όλα τα κάνει το κολλαγόνο.
Ας είμαστε λοιπόν προσεχτικοί σε όσα ακούμε και βλέπουμε να γράφονται. Το κολλαγόνο δεν είναι η λύση σε όλα τα προβλήματα. Συστήνεται από τους ειδικούς κυρίως για αποκατάσταση που αφορά το δέρμα και τις αρθρώσεις μας. Επίσης πολύ προσοχή στα «ψιλά γράμματα» Το ότι ένα συμπλήρωμα μπορεί να περιέχει ένα συστατικό μαζί με άλλα πολλά, δεν σημαίνει ότι χρήζεται και καλή πηγή αυτού και φέρει όλες τις ιδιότητές του.
Θα πρέπει πάντα κάθε συστατικό που λέμε ότι είναι δραστικό να περιέχεται στη σωστή ποσότητα και όχι απλά να περιέχεται σε ένα συμπλήρωμα διατροφής.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Οι αισιόδοξες αναρτήσεις στο Facebook «ταξιδεύουν» πιο μακριά απ' ό,τι οι δυσάρεστες.
«Χαμογελάτε είναι μεταδοτικό» έλεγε ένα παλιό τηλεοπτικό σλόγκαν και τώρα έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια υποστηρίζει ότι αυτό ισχύει και στον κόσμο του διαδικτύου.
Τα θετικά συναισθήματα περνούν από τον έναν άνθρωπο στον άλλο και οι αμερικανοί ερευνητές, που μελέτησαν τις αλληλεπιδράσεις χρηστών του κοινωνικού δικτύου Facebook, είδαν ότι τα αισιόδοξα μηνύματα διαδίδονται περισσότερο απ' ό,τι τα αρνητικά και μέσω των διαδικτυακών επαφών.
Αφού ανέλυσαν περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο ανανεώσεις στο status χρηστών του Facebook, οι επιστήμονες είδαν ότι οι θετικές δηλώσεις οδηγούσαν σε παρόμοιες δηλώσεις μεταξύ φίλων.
Μάλιστα, κάθε αισιόδοξη ανάρτηση οδηγούσε κατά μέσο όρο στην παραγωγή 1,75 θετικών αναρτήσεων, ενώ κάθε αρνητική ανάρτηση απέφερε 1,29 αρνητικές αναρτήσεις.
Ο James Fower, καθηγητής πολιτικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, δήλωσε ότι «η έρευνά μας δείχνει πώς οι άνθρωποι επιλέγουν να συναναστρέφονται με εκείνους που τους μοιάζουν και ότι μπορούν να επηρεάσουν τη συναισθηματική κατάσταση των φίλων τους».
Πρόσθεσε, επίσης, ότι «αν η συναισθηματική αλλαγή σε ένα άτομο διαδίδεται, προκαλώντας αλλαγές σε πολλούς, τότε μπορεί να υποτιμάται δραματικά η αποτελεσματικότητα που μπορεί κάτι τέτοιο να έχει στη βελτίωση της ψυχικής και σωματικής υγείας. Πρέπει να μελετήσουμε σε βάθος τις επιδράσεις των κοινωνικών δικτύων και να μάθουμε πώς μπορούμε να τις μεγιστοποιήσουμε, ώστε να προκαλέσουμε μια επιδημία ευεξίας».
Πηγή: http://www.vita.gr
Μπορεί να προκαλέσει βλάβες στο DNA και καρκίνο, υποστηρίζει νέα επιστημονική έρευνα.
Σοβαρό κίνδυνο στην υγεία μπορεί να προκαλέσουν τα απομεινάρια από τον καπνό του τσιγάρου που έχουν προσκολληθεί στα ρούχα, στους τοίχους και στα έπιπλα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη προειδοποιεί ότι αυτού του είδους το παθητικό κάπνισμα από «τρίτο χέρι», όπου δεν χρειάζεται καν να εισπνεύσει κάποιος τον καπνό του άλλου, όπως στο παθητικό κάπνισμα («από δεύτερο χέρι»), μπορεί να αποβεί καρκινογόνο, όταν π.χ. τα παιδιά που παίζουν σε ένα δωμάτιο, όπου προηγουμένως υπήρχαν καπνιστές, βάζουν στο στόμα τους αντικείμενα, πάνω στα οποία υπάρχουν ουσίες από τον καπνό του τσιγάρου.
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μπο Χανγκ του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϊ, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας, ανέφεραν ότι ιδίως μία ουσία, η οποία σχηματίζεται όταν ο καπνός του τσιγάρου αντιδρά με τον αέρα ενός εσωτερικού χώρου, κάνει ζημιά στο DNA και προσκολλάται σε αυτό με τρόπο που είναι δυνατό να προκαλέσει καρκίνο.
Η ιδέα του «καπνίσματος από τρίτο χέρι» -μια προέκταση της έννοιας του παθητικού καπνίσματος- εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην επιστημονική έρευνα το 2009. Ήδη, όπως επισήμαναν οι ερευνητές, έχουν συγκεντρωθεί αρκετά στοιχεία που ενισχύουν τους φόβους ότι μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία, ιδίως των μωρών και των μικρών παιδιών που μπουσουλάνε και παίζουν στο πάτωμα, αγγίζοντας και βάζοντας στο στόμα διάφορα πράγματα γύρω τους. Το μικρό σωματικό μέγεθος τους και το πρώιμο στάδιο της ανάπτυξής τους καθιστούν τα παιδάκια πολύ πιο ευάλωτα σε σχέση με τους ενηλίκους στους περιβαλλοντικούς κινδύνους.
Σύμφωνα με τους Αμερικανούς ερευνητές, όπως χρειάστηκαν αρκετά χρόνια έως ότου επιβεβαιωθούν οι καρκινογόνες συνέπειες του ενεργητικού ή παθητικού καπνίσματος, ακόμη περισσότερο η επιβεβαίωση της συσχέτισης ανάμεσα στο «κάπνισμα από τρίτο χέρι» και στον καρκίνο μπορεί να πάρει πολύ χρόνο. Ήδη, όμως, έχουν συσσωρευτεί ανησυχητικές ενδείξεις. Μεταξύ άλλων, οι επιστήμονες αποσκοπούν στο να βρουν κατάλληλους βιοδείκτες, οι οποίοι θα δείχνουν ποιοί άνθρωποι έχουν εκτεθεί περισσότερο στο «κάπνισμα από τρίτο χέρι».
Μέχρι στιγμής, ο καλύτερος τρόπος για να μειώσει κανείς τον κίνδυνο του «καπνίσματος από τρίτο χέρι», είναι να καθαρίζει καλά (ή και να απομακρύνει από τους κλειστούς χώρους) τα αντικείμενα που έχουν εκτεθεί περισσότερο στον καπνό των τσιγάρων, όπως ρούχα, κουρτίνες, σκεπάσματα, έπιπλα και χαλιά, καθώς επίσης -σε περίπτωση μετακόμισης σε σπίτι όπου έμεναν καπνιστές- να ξαναβάψει τους τοίχους.
Η καθιστική ζωή επηρεάζει το σχήμα των γλουτών.
Τον κώδωνα του κινδύνου στους λάτρεις του καθισιού κρούουν οι επιστήμονες, προειδοποιώντας τους πως κινδυνεύουν να δουν τους γλουτούς τους, να... διευρύνονται.
Μάλιστα, φαίνεται πως κινδυνεύουν όχι μόνο οι εκ πεποιθήσεως καθιστικοί τύποι, αλλά και όσοι κάθονται μόνο εν ώρα εργασίας.
Ομάδα επιστημόνων υπό τον δρα Αμίτ Γκέφεν, καθηγητή Βιοϊατρικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, μελέτησε τα έλκη κατάκλισης, τις πληγές δηλαδή που αναπτύσσονται στους γλουτούς ή την πλάτη των ασθενών, που είναι παράλυτοι ή χρειάζεται να παραμείνουν στα κρεβάτια τους για αρκετό διάστημα.
Αφού έκαναν μαγνητικές τομογραφίες στους γλουτούς παράλυτων εθελοντών, διαπίστωσαν ότι οι μύες της περιοχής συρρικνώνονταν και διασπώνταν, εξαιτίας της ακινησίας, ενώ παρατήρησαν πως τα λιπώδη κύτταρα ευημερούν σε συνθήκες ακινησίας.
Κατόπιν, επαλήθευσαν εργαστηριακά τα ευρήματά τους, τοποθετώντας σε ένα κομμάτι ελαστικού προλιπώδη ή προλιποκύτταρα, ομάδα κυττάρων που αποτελούν πρόδρομες μορφές των λιπωδών κυττάρων.
Στη συνέχεια, τέντωσαν το ελαστικό μαζί με τα κύτταρα, ώστε να μιμηθούν την συνεχή πίεση που ασκείται στους γλουτούς όταν αυτοί είναι καθηλωμένοι σε μια καρέκλα ή κρεβάτι.
Σε ένα άλλο κομμάτι ελαστικού, τοποθέτησαν μία δεύτερη στοιβάδα προλιποκυττάρων, χωρίς όμως να το τεντώσουν, παρατηρώντας ότι και οι δύο στοιβάδες άρχισαν στη συνέχεια να τροφοδοτούνται με τα ίδια ακριβώς θρεπτικά συστατικά (με γλυκόζη ή ινσουλίνη), για να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν σε λιπώδη κύτταρα.
Δύο εβδομάδες αργότερα, τα κύτταρα που είχαν τεντωθεί μαζί με το ελαστικό περιείχαν εμφανώς περισσότερο λίπος, ενώ μετά από τέσσερις εβδομάδες, όταν πια τα κύτταρα είχαν φτάσει στο σημείο της ωρίμανσης, τα επίπεδα λίπους σε αυτά ήταν κατά 50% υψηλότερα.
Όπως σημείωσε ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, «οι παρατεταμένες περίοδοι μηχανικού φορτίου και πίεσης, είτε οφείλονται στην κατάκλιση είτε στο κάθισμα, έχουν ως συνέπεια αυξημένη παραγωγή λίπους». Παρότι η έρευνα έγινε σε ανθρώπους που κατ’ ανάγκην ζουν καθισμένοι σε αναπηρική καρέκλα ή στο κρεβάτι, η ακινησία αποτελεί ίδιον και πολλών άλλων, δίχως κινητικά προβλήματα – συνεπώς και σε αυτούς παρατηρούνται οι ίδιες συνέπειες.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην Αμερικανική Επιθεώρηση Φυσιολογίας-Κυτταρικής Φυσιολογίας (AJPCP).
