Επικίνδυνο ακόμα και ένα ποτηράκι για τους άνω των 55 ετών.
Η επίδραση που έχει το αλκοόλ στην οδήγηση, ακόμη και σε μικρή ποσότητα εντός των επιτρεπόμενων ορίων, εξαρτάται από την ηλικία του οδηγού, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι για κάποιον άνω των 55 ετών μπορεί να αρκεί ένα μόνο ποτηράκι για να τον κάνει επικίνδυνο, όταν βρίσκεται στο τιμόνι, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους άλλους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Σάρα Νίξον του Τμήματος Ψυχιατρικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχοφαρμακολογίας «Psychopharmacology», έκαναν δοκιμές με δύο ομάδες οδηγών 36 ατόμων η κάθε μία, ηλικίας 25 έως 35 και 55 έως 70 ετών αντίστοιχα.
Το πείραμα που έγινε σε προσομοιωτές οδήγησης, εστίασε στην επίδραση που έχει στους οδηγούς η κατανάλωση αλκοόλ σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, που δεν παραβιάζουν τη νομοθεσία (στην περίπτωση των ΗΠΑ το όριο στα αλκοτέστ αναπνοής είναι ποσότητα αλκοόλ 0,08% στο αίμα). Η μελέτη έδειξε καθαρά ότι η οδηγητική ικανότητα των μεγαλύτερης ηλικίας οδηγών επηρεάζεται αρνητικά ακόμη και με μόνο ένα ποτό, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τους πιο νέους οδηγούς.
Η ίδια ερευνητική ομάδα έχει στο παρελθόν μελετήσει εξονυχιστικά το πώς χαμηλές έως μέτριες ποσότητες αλκοόλ επιδρούν στους οδηγούς μέσης και τρίτης ηλικίας. Με βάση και τα νέα ευρήματα, οι ερευνητές ζητούν να αναθεωρηθεί προς τα κάτω το νόμιμο όριο για την κατανάλωση αλκοόλ από τους οδηγούς.
Στο νέο πείραμα, οι οδηγοί -αφού είχαν πιεί το ποτηράκι τους (εμφανίζοντας στα αλκοτέστ ένδειξη αλκοόλ 0,065%)- έπρεπε να οδηγήσουν σε ένα προσομοιωμένο επαρχιακό δρόμο γεμάτο στροφές μήκους πέντε χιλιομέτρων. Οι ερευνητές αξιολόγησαν πόσο ικανοί ήταν οι οδηγοί να μένουν στη λωρίδα τους, να διατηρούν σταθερή την ταχύτητά τους και να στρίβουν σωστά το τιμόνι όταν έπρεπε.
Το πείραμα επαναλήφθηκε, αφότου οι οδηγοί είχαν πιεί ένα εικονικό αλκοολούχο ποτό (πλασέμπο), ώστε να γίνει καλύτερη σύγκριση της επίδρασης του αλκοόλ στην οδήγηση. Τέλος, το πείραμα έγινε μια τρίτη φορά, κατά την οποία οι οδηγοί ήταν τελείως «στεγνοί».
Η προσομοίωση της οδήγησης έγινε, αφότου είχε περάσει λίγη ώρα από την κατανάλωση του αλκοόλ, όπως θα συνέβαινε σε πραγματικές συνθήκες, αν κανείς είχε πιει ένα ποτηράκι σε μια οικογενειακή συγκέντρωση και μετά οδηγούσε για το σπίτι του.
Οι δοκιμασίες έδειξαν ότι ένα ποτήρι αλκοόλ δεν επηρεάζει αρνητικά την ικανότητα των νεότερων οδηγών - κάτι που η Σάρα Νίξον χαρακτήρισε «λίγο απρόσμενο». Όπως προειδοποίησε όμως, σε πραγματικές πιο πολύπλοκες συνθήκες οδήγησης -σε σχέση με αυτές του εργαστηρίου- μπορεί ακόμα και οι νέοι οδηγοί να έχουν χειρότερη αντίδραση την κρίσιμη στιγμή εξαιτίας έστω και του λίγου αλκοόλ που έχουν πιει.
Όμως, αυτό που το πείραμα έδειξε σίγουρα, είναι ότι οι μικρές εντός νομίμων ορίων ποσότητες αλκοόλ είναι αρκετές για κάνουν χειρότερο οδηγό κάποιον άνω των 55 ετών, καθώς οι κινήσεις του στο τιμόνι γίνονται πιο αργές και λιγότερο ακριβείς.
Νιώθουμε πιο άνετα με τις διαδικτυακές γνωριμίες.
Ένα από τα πολλά οφέλη που παρέχει στους χρήστες του το Facebook είναι ότι τους επιτρέπει να συνδέονται μεταξύ τους, σε όποιο μέρος του κόσμου κι αν βρίσκονται.
Ωστόσο, φαίνεται πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (όπως είναι το Facebook) αντί να μας κάνουν πιο ανοιχτούς και πιο κοινωνικούς ως ανθρώπους, μας «κλείνουν» ακόμη περισσότερο στον εαυτό μας, κάνοντάς μας κοινωνικά… αδέξιους και αμήχανους.
Ερευνητές από την Αριζόνα μελέτησαν τις αντιδράσεις ανθρώπων, που γνωρίζονταν διαδικτυακά, όταν αυτοί συναντήθηκαν από κοντά… πρόσωπο με πρόσωπο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια των διαπροσωπικών συναντήσεων, οι συμμετέχοντες ήταν αγχωμένοι.
Στην έρευνα του πανεπιστημίου Benedictine στην πόλη Mesa της Αριζόνα, συμμετείχαν 26 φοιτήτριες. Η επικεφαλής της μελέτης Shannon Rauch μέτρησε τις μεταβολές που σημειώνονταν στη φυσιολογική τους διέγερση, με τη βοήθεια ηλεκτροδίων που καταγράφουν τη γαλβανική αντίδραση του δέρματος (GSR).
Η ερευνητική ομάδα επέλεξε να χρησιμοποιήσει γυναίκες στο πείραμα, γιατί όπως ανέφεραν οι γυναίκες είναι περισσότερο πιθανό να είναι χρήστες του Facebook και επιπλέον, εμφανίζουν μεγαλύτερα επίπεδα «κοινωνικού άγχους».
Οι ερευνητές ζήτησαν, επιπλέον, από όλες τις συμμετέχουσες να συμπληρώσουν ένα ειδικό ερωτηματολόγιο, βάσει του οποίου μέτρησαν επίπεδα του κοινωνικού τους άγχους.
Στη συνέχεια τις χώρισαν σε τέσσερις ομάδες και ζήτησαν από αυτές να μελετήσουν και να απομνημονεύσουν το πρόσωπο κάποιας άλλης φοιτήτριας, στο πλαίσιο της προετοιμασίας τους για ένα τεστ αναγνώρισης προσώπου.
Η πρώτη ομάδα έπρεπε να κοιτάξει το πρόσωπο ενός άλλου ατόμου μέσα από ένα προφίλ στο Facebook. Η δεύτερη ομάδα έπρεπε να «μελετήσει» το πρόσωπο κάποιου ατόμου ενώ βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο μαζί του. Στην τρίτη ομάδα έδειξαν φωτογραφίες από τα άτομα, προτού τα συναντήσουν ενώπιος ενωπίω. Η τελευταία ομάδα τα έκανε όλα ανάποδα: οι φοιτήτριες πρώτα συνάντησαν από κοντά κάποιες άλλες και στη συνέχεια τους έδειξαν φωτογραφίες τους στο Facebook.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσες είχαν κοιτάξει πρώτα φωτογραφίες στο Facebook και στη συνέχεια συνάντησαν από κοντά τις άλλες συμμετέχουσες, εμφάνισαν αυξημένα επίπεδα άγχους. Αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, συμβαίνει γιατί όσες κοίταξαν τα προφίλ άλλων στο Facebook είχαν χρόνο για να συγκρίνουν τον εαυτό τους με το πρόσωπο που θα συναντούσαν. Και αυτό μπορεί, για παράδειγμα, να τους προκαλεί αισθήματα κατωτερότητας.
Τα ευρήματα των ερευνητών συμφωνούν με προηγούμενες μελέτες, οι οποίες υποστηρίζουν ότι όσοι χαρακτηρίζονται από κοινωνικό άγχος, τείνουν να προτιμούν τις διαδικτυακές συναναστροφές από τις διαπροσωπικές.
Ωστόσο, όπως αναφέρει δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι ερευνητές αναγνωρίζουν και το γεγονός ότι η ψυχολογική διέγερση που προκαλείται στους ανθρώπους μπορεί να σχετίζεται όχι μόνο με αρνητικά συναισθήματα αλλά και με θετικά.
Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι μια διαδικτυακή γνωριμία, που ακολουθείται από συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο, θα μπορούσε να οδηγήσει και σε θετική διέγερση, τονίζοντας ότι χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω μελέτες επ’ αυτού.
Πρωτοποριακό τεστ δημιουργήθηκε από αμερικανική εταιρία.
Για τη διεξαγωγή του τεστ απαιτούνται λιγότερο από δέκα λεπτά και σύμφωνα με τους κατασκευαστές του θα οδηγήσει στην μείωση των μαστογραφιών που προκαλούν δυσφορία στις εξεταζόμενες. Επιπλέον εκτιμάται ότι είναι πιθανό να ωθήσει περισσότερες γυναίκες στη διενέργεια διαγνωστικών εξετάσεων.
Το τεστ ονομάζεται BreathLink και δημιουργήθηκε από μια αμερικανική εταιρία. Στο πρώτο στάδιο του τεστ η γυναίκα φυσάει για δύο λεπτά στο ειδικό στόμιο που διοχετεύει τον αέρα σε ένα μηχάνημα το οποίο τον αναλύει για τα επίπεδα των χημικών που περιέχονται σ’ αυτόν. Τα αποτελέσματα αναλύονται από έναν υπολογιστή που αποφασίζει κατά πόσο το χημικό αυτό αποτύπωμα είναι ένα σημάδι καρκίνου του μαστού.
Σύμφωνα με έρευνα σε 244 γυναίκες που χρηματοδοτήθηκε από το αμερικανικό ΥπουργείοΥγείας (NIH) και δημοσιεύθηκε στο ανοιχτής πρόσβασης ιατρικό περιοδικό PLoSONE το τεστ αναπνοής είναι τουλάχιστον εξίσου ακριβές με τις μαστογραφίες.
«Ξέρουμε ότι ένα αρνητικό αποτέλεσμα στο τεστ αναπνοής ισοδυναμεί με περισσότερες από 99,9% πιθανότητες η εξεταζόμενη γυναίκα να μην έχει καρκίνο του μαστού» δήλωσε ο Michael Phillips καθηγητής Ιατρικής στο New York Medical College και ο βασικός «εγκέφαλος» πίσω από τον σχεδιασμό του τεστ.
Ωστόσο η ακρίβεια της μεθόδου στον εντοπισμό της νόσου είναι μικρότερη (80%) συγκριτικά με την ακρίβεια των αρνητικών αποτελεσμάτων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μια γυναίκα με θετικό αποτέλεσμα θα χρειαστεί να κάνει μαστογραφία, αλλά μια γυναίκα με αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί σε συνεννόηση με τον γιατρό της να αποφασίσουν ότι δεν χρειάζεται να κάνει μαστογραφία.
Η επιστημονική κοινότητα δέχθηκε με ενδιαφέρον την ιδέα του τεστ, αλλά οι ειδικοί επισημαίνουν ότι χρειάζονται ακόμη περισσότερες έρευνες προτού το τεστ θεωρείται ασφαλής εναλλακτική της μαστογραφίας. Να σημειωθεί ότι το τεστ ήδη χρησιμοποιείται στο πλαίσιο κλινικών μελετών, αλλά δεν έχει λάβει ακόμη έγκριση από τον αμερικανικό FDA.
Πηγή: http://www.vita.gr
Θα βοηθήσει στην έγκαιρη θεραπεία των νόσων.
Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ένα νέο τεστ αίματος, που μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια τουλάχιστον 90% κατά πόσο ένας υγιής άνθρωπος θα εμφανίσει ήπια άνοια ή νόσο Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια.
Είναι το πρώτο -υπό δοκιμή ακόμη- τεστ που μπορεί να κάνει τόσο πρώιμη, καθώς επίσης μη επεμβατική, γρήγορη και φθηνή, διάγνωση του κινδύνου, προτού καν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα εγκεφαλικού και νοητικού εκφυλισμού. Μένει πάντως το νέο τεστ να επιβεβαιωθεί από άλλες επιστημονικές ομάδες και από μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές, έτσι ώστε να μπορεί να μιλήσει κανείς με βεβαιότητα για ιστορικό ορόσημο, μεταδίδει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει κάποια τεστ ή απεικονιστικές τεχνικές που, με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία, κάνουν διάγνωση της νευροεκφυλιστικής νόσου, η οποία τείνει να εξελιχτεί σε παγκόσμια επιδημία, αλλά κανένα δεν μπορεί να κάνει πρόγνωση -και μάλιστα τόσο πρόωρη- ότι η ασθένεια θα πλήξει κάποιον άνθρωπο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή νευρολογίας Χάουαρντ Φεντέροφ του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν, που έκαναν τη δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», σύμφωνα με το BBC, το «Science» και το «New Scientist», ευελπιστούν ότι το νέο προγνωστικό αιματολογικό τεστ θα βοηθήσει, ώστε να ξεκινά έγκαιρα η θεραπεία για άνοια ή Αλτσχάιμερ και έτσι να είναι πιο αποτελεσματική, καθυστερώντας ή και εμποδίζοντας την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Οι βιοχημικοί δείκτες που μετρά το τεστ, είναι δέκα μεταβολίτες (φωσφολιπίδια) στο αίμα, το επίπεδο των οποίων είναι χαμηλότερο στα άτομα που πρόκειται να εμφανίσουν άνοια. Το τεστ -αν επιβεβαιωθεί σε μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές- αναμένεται να είναι έτοιμο για χρήση μέσα στην επόμενη διετία, ενώ, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, θα διερευνηθούν και άλλες πιθανές διαγνωστικές χρήσεις του.
Η ανάπτυξη του τεστ βασίστηκε στην μελέτη 525 υγιών ατόμων ηλικίας άνω των 70 ετών, που έδιναν δείγματα αίματος κατά τακτά χρονικά διαστήματα επί μία πενταετία. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου 74 άνθρωποι διαγνώστηκαν με ήπια άνοια ή Αλτσχάιμερ. Μέσα από τη συγκριτική ανάλυση των δειγμάτων αίματος, εντοπίστηκαν τελικά οι δέκα βιοδείκτες (λιπίδια), που φαίνεται να αποκαλύπτουν πρόωρα την έναρξη της βλάβης στα εγκεφαλικά κύτταρα.
Η περαιτέρω εφαρμογή του τεστ σε μια δεύτερη ομάδα απέδειξε ότι μπορεί να προβλέψει -με ποσοστό επιτυχίας που φθάνει έως το 96%- αν ένας άνθρωπος θα εμφανίσει άνοια ή Αλτσχάιμερ μέσα στα επόμενα δύο έως τρία χρόνια ή όχι. Οι αμερικανοί ερευνητές ήδη κατέθεσαν αίτηση για τη σχετική πατέντα, καθώς θεωρούν ότι το τεστ μπορεί να έχει ευρεία εφαρμογή μελλοντικά, ενώ δεν αποκλείουν την περαιτέρω βελτίωσή του, ώστε η πρόγνωση να γίνεται πολύ νωρίτερα και από την τριετία, ίσως πριν μια δεκαετία.
Επιπλέον, οι ερευνητές έχουν εντοπίσει τις συναφείς μεταβολές στα γονίδια που συνδέονται με τις αλλαγές στα εν λόγω δέκα λιπίδια - κλειδιά, οπότε, όπως υποστηρίζουν, ανοίγει ένα νέο «παράθυρο», τόσο για την ακόμη πιο έγκαιρη πρόγνωση (πριν μια εικοσαετία), όσο και για τη θεραπεία της νόσου με γονιδιακά φάρμακα.
Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν είναι βέβαιοι γιατί τα συγκεκριμένα λιπίδια μεταβάλλονται στον εγκέφαλο των ασθενών, αλλά οι εν λόγω μεταβολίτες, μεταξύ άλλων, παίζουν ζωτικό ρόλο στη διατήρηση των κυτταρικών μεμβρανών γύρω από τους νευρώνες οπότε είναι πιθανό πως η μεταβολή του επιπέδου τους αντανακλά έγκαιρα την έναρξη της «σιωπηλής» βλάβης των εγκεφαλικών κυττάρων.
Από άνοια πάσχουν περίπου 44 εκατ. άνθρωποι παγκοσμίως και από τη νόσο Αλτσχάιμερ (τη πιο σοβαρή μορφή άνοιας) περίπου 36 εκατομμύρια, ενώ, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο αριθμός τους σχεδόν θα τριπλασιαστεί στα 115 εκατ. έως το 2050. Η νόσος -που χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση τοξικών πρωτεϊνών (όπως το αμυλοειδές) και τη δημιουργία «πλακών»- αρχίζει να δρα «ύπουλα» στον εγκέφαλο καταστρέφοντας τα εγκεφαλικά κύτταρα, τους νευρώνες, τουλάχιστον μία δεκαετία πριν την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, όπως η σταδιακή απώλεια της μνήμης.
Προς το παρόν, οι υπάρχουσες θεραπείες μπορούν μόνο να επιβραδύνουν την εμφάνιση των συμπτωμάτων, όμως δεν έχει βρεθεί κανένα φάρμακο που να «φρενάρει» πραγματικά την εξέλιξη της νόσου. Μια πιθανή αιτία είναι ότι η φαρμακευτική θεραπεία -λόγω ανυπαρξίας συμπτωμάτων- ξεκινά με καθυστέρηση, όταν πια η βλάβη στον εγκέφαλο έχει προχωρήσει αρκετά. Γι’ αυτό θεωρείται πολύ σημαντικό να βρεθούν τεστ έγκαιρης διάγνωσης εκείνων των ανθρώπων που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου.
Όμως ένα ζήτημα βιοηθικής φύσης που μπορεί να προκύψει, σύμφωνα με ορισμένους επιστήμονες, είναι κατά πόσο είναι ορθό να μαθαίνουν, τόσα χρόνια νωρίτερα, οι υποψήφιοι ασθενείς του Αλτσχάιμερ τι τους περιμένει, ιδίως αν στο μεταξύ δεν έχει βρεθεί μια αξιόπιστη θεραπεία. Ο αντίλογος είναι ότι «η γνώση είναι δύναμη» και ότι έτσι οι μελλοντικοί ασθενείς θα προετοιμάζονται κατάλληλα με σωστή διατροφή, σωματική και νοητική άσκηση, φαρμακοθεραπεία κτλ.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Οι βασικές αιτίες της συνεχούς αυξητικής τάσης εμφάνισης αλλεργιών.
Αλλεργία είναι η υπερβολική αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού σε κάποιον παράγοντα του περιβάλλοντος. Η έξαρση των εποχιακών συνήθως αλλεργιών συμβαίνει κυρίως τους ανοιξιάτικους μήνες και λιγότερο το καλοκαίρι και το φθινόπωρο ταλαιπωρώντας περίπου το 15-20% του παιδικού πληθυσμού. Τα τελευταία έτη παρατηρείται μία συνεχής αύξηση του ποσοστού των παιδιών που εκδηλώνουν αλλεργία. Οι βασικές αιτίες της συνεχούς αυξητικής τάσης εμφάνισης αλλεργιών είναι κυρίως οι κλιματολογικές αλλαγές, περιβαλλοντικοί παράγοντες που χαρακτηρίζουν τον λεγόμενο «δυτικό τρόπο ζωής» και σε μικρότερο βαθμό η κληρονομικότητα. Όταν ο ένας γονέας είναι αλλεργικός τότε η πιθανότητα να γεννηθεί παιδί που θα εμφανίσει αλλεργική νόσο είναι περίπου 25 με 30% (λίγο μεγαλύτερη από του γενικού πληθυσμού) ενώ όταν είναι και οι δύο γονείς αλλεργικοί τότε η πιθανότητα υπερβαίνει το 50% και στη περίπτωση που πάσχουν και οι δύο γονείς από την ίδια αλλεργική νόσο, τότε η πιθανότητα ξεπερνά το 65%.
Ποια είναι τα αίτια της εποχιακής αλλεργίας;
Τα συχνότερα αλλεργιογόνα της άνοιξης που προκαλούν τοπικές ή συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις στα παιδιά είναι η γύρη και οι σπόροι διαφόρων φυτών και μυκήτων, που έρχονται σε επαφή με το σώμα μέσω της εισπνοής, του δέρματος ή της κατάποσης. Τα συχνότερα φυτά που ενοχοποιούνται ως αλλεργιογόνα είναι το περδικάκι, το γρασίδι, η ελιά, τα αγρωστώδη, το κυπαρίσσι, το πεύκο και η λεύκα.
Πώς εκδηλώνεται η εποχιακή αλλεργία;
Μία αλλεργική αντίδραση μπορεί να εκδηλωθεί ποικιλοτρόπως και από διάφορα συστήματα. Συνήθως παρουσιάζεται με ρινική καταρροή, πταρμούς, ρινική συμφόρηση, κνησμό στον ρινοφάρυγγα, στη μύτη και στα μάτια, ερυθρότητα των επιπεφυκότων, δακρύρροια, εξάνθημα (κνίδωση), βήχα. Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να εκδηλωθούν μόνα τους ή σε συνδυασμό μεταξύ τους και πολλές φορές προδιαθέτουν στην εκδήλωση σοβαρότερων επιπλοκών όπως ωτίτιδα, ιγμορίτιδα, διαταραχές της όσφρησης και κεφαλαλγία.
Πώς αντιμετωπίζουμε την αλλεργία;
Για την ανακούφιση των ενοχλητικών αλλεργικών εκδηλώσεων μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά και κορτικοστεροειδή με την μορφή σιροπιών, σπρέι και κολλύριων. Τα διάφορα σκευάσματα μπορούν να χορηγηθούν μόνα τους ή σε συνδυασμό μεταξύ τους. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει η δυνατότητα ανίχνευσης του αλλεργιογόνου με την εφαρμογή ειδικών δερματικών τεστ, με σκοπό την σταδιακή απευαισθητοποίηση του οργανισμού στο αλλεργιογόνο και την οριστική θεραπεία με την απόκτηση ανοσίας σε αυτό.
Πώς γίνεται η πρόληψη της αλλεργίας;
Η πρόληψη της αλλεργίας επιτυγχάνεται με την μείωση της έκθεσης στον αλλεργιογόνο παράγοντα. Όσο δύσκολο όμως είναι να απαγορεύσεις σε ένα παιδί να παίξει σε ένα πάρκο ή στο γρασίδι τόσο δυσχερής καθίσταται και η μη εκδήλωση των εκάστοτε αλλεργικών συμπτωμάτων. Γενικοί κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται τους μήνες που κυκλοφορεί η γύρη είναι:
Τα παράθυρα και η πόρτα του σπιτιού να διατηρούνται κλειστά
Χρήση κλιματιστικών με ειδικά φίλτρα
Ολόσωμο μπάνιο μετά από πιθανή επαφή με το αλλεργιογόνο
Πολύ καλό πλύσιμο των ρούχων μετά από παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους
Οι βόλτες να περιορίζονται νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα
Η χρήση γυαλιών ηλίου για την προστασία των ματιών από διάφορους ερεθιστικούς παράγοντες.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
