Ο αριθμός των νεοδιαγνωσθέντων με AIDS στην Ανατολική Ευρώπη αυξήθηκε κατά 113%.
Ανησυχητική είναι η αντιστροφή της πρόσφατης τάσης μείωσης των κρουσμάτων από τον ιό του AIDS που είχε παρατηρηθεί στη Δύση αφού σχεδόν 131.000 νέα κρούσματα της νόσου HIV, καταγράφηκαν στην Ευρώπη και σε γειτονικές της χώρες το 2012, ένα ποσοστό αυξημένο κατά 8% σε σχέση με το 2011.
Έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα από το ευρωπαϊκό παράρτημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και από το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Έλεγχο των Ασθενειών δείχνει μία σταθερή αύξηση των νέων κρουσμάτων του HIV κατά τον περασμένο χρόνο, αλλά η πλειονότητα των κρουσμάτων καταγράφεται μακράν στην ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.
«Ο υψηλός και αυξανόμενος αριθμός των κρουσμάτων του AIDS στην ανατολική Ευρώπη είναι ενδεικτικός της μη έγκαιρης διάγνωσης του HIV, της περιορισμένης κάλυψης του κόστους θεραπείας και της αργοπορημένης έναρξης της σωτήριας για τη ζωή θεραπείας για τον HIV», αναφέρουν από κοινού ο ΠΟΥ και το Κέντρο στην έκθεσή τους.
Περίπου 76.000 νέα κρούσματα μόλυνσης από τον HIV καταγράφηκαν μόνο στη Ρωσία, που αντιστοιχούν σε πάνω από τα μισά κρούσματα στην περιοχή.
Ενώ τα κρούσματα του AIDS μειώνονται σταθερά στη δυτική Ευρώπη, μειώθηκαν κατά 48% από το 2006 ως το 2012, στην ανατολική που ανήκει στη λίστα των χωρών της Ευρωπαϊκής Περιφέρειας του ΠΟΥ, η οποία περιλαμβάνει πολλές ασιατικές πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, ο αριθμός των νεοδιαγνωσθέντων με AIDS αυξήθηκε κατά 113%.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η αύξηση συνδέεται στενά με την έλλειψη προληπτικών μέτρων από άτομα που ανήκουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου.
Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν τις αποστειρωμένες βελόνες και σύριγγες για τους τοξικομανείς, τη διανομή δωρεάν προφυλακτικών και την εύκολη πρόσβαση σε εξετάσεις για τον HIV για τους εργαζόμενους στην βιομηχανία του πορνό και τις ιερόδουλες και για τους άνδρες ομοφυλόφιλους, καθώς και την έγκαιρη πρόσβαση στη θεραπεία με φάρμακα κατά του AIDS (αντιρετροϊκά φάρμακα) για όσους είναι οροθετικοί.
«Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι σχεδόν κάθε δεύτερο άτομο που διαγιγνώσκεται με HIV στην περιοχή, δηλαδή το 49%, διαγιγνώσκεται καθυστερημένα, γεγονός που σημαίνει ότι χρειάζεται αντιρετροϊκή αγωγή άμεσα γιατί το ανοσοποιητικό του σύστημα έχει ήδη αρχίσει να καταρρέει», δήλωσε ο διευθυντής του Κέντρου, ο Μαρκ Σπρένγκερ.
Παγκοσμίως, περισσότεροι από 35 εκατομμύρια είναι οι φορείς του HIV, οι περισσότεροι εκ των οποίων στην υποσαχάρια Αφρική, όπου συχνά έχουν μικρή πρόσβαση στην πρόληψη, την εξέταση και την φαρμακευτική αγωγή εξαιτίας των περιορισμένων οικονομικών πόρων.
Τα κοκτέιλ φαρμάκων κατά του AIDS μπορούν να κρατήσουν τον ιό υπό έλεγχο για πολλά χρόνια, επιτρέποντας σε εκείνους που έχουν διαγνωστεί με τον ιό κι έχουν ξεκινήσει έγκαιρα την θεραπεία, να έχουν ποιότητα ζωής και να ζήσουν πολλά χρόνια.
Ωστόσο, ακόμη και στη σχετικά πλούσια Ευρωπαϊκή Περιφέρεια του ΠΟΥ, μόνο ένας στους τρεις φορείς του HIV λαμβάνει την απαιτούμενη αντιρετροϊκή αγωγή, αναφέρει η έκθεση που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Ο Μισέλ Καζάτσκιν, ο ειδικός απεσταλμένος στην ανατολική Ευρώπη για το Κοινό Πρόγραμμα του ΟΗΕ για τον Ιό του AIDS, δήλωσε στο Ρόιτερς σε συνέντευξή του αυτό τον μήνα ότι η επιδημία του HIV παρατηρείται περισσότερο σε ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως οι εργαζόμενοι στη βιομηχανία του πορνό, οι ιερόδουλες, οι τοξικομανείς και οι ομοφυλόφιλοι άνδρες, και ότι αυτό μπορεί να εμποδίσει τις διεθνείς προσπάθειες για την καταπολέμηση του AIDS αν δεν υπάρξει πρόοδος ώστε να αντιστραφεί η τάση.
Ο Σπρένγκερ είπε ότι για να γίνει αυτό με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα «θα πρέπει να καταστήσουμε τις εξετάσεις για τον HIV περισσότερο προσβάσιμες στην Ευρώπη για να εξασφαλιστεί η έγκαιρη διάγνωση και η αποτελεσματικότερη θεραπεία και φροντίδα».
Η Σουζάνα Τζακάμπ, περιφερειακή διευθύντρια του ΠΟΥ για την Ευρώπη, δήλωσε ότι η έγκαιρη εξασφάλιση των φαρμάκων κατά του AIDS για τους οροθετικούς θα τους επιτρέψει να ζήσουν περισσότερα χρόνια μία υγιέστερη ζωή και θα βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου μετάδοσης του ιού σε άλλους.
«Παρότι δεν βρισκόμαστε στο τέλος της επιδημίας του HIV στην Ευρώπη, ο στόχος μας να περιορίσουμε την εξάπλωση του HIV μέχρι το 2015 εξακολουθεί να είναι εφικτός σε πολλές χώρες», πρόσθεσε η ίδια.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Μεταβάλλει τον τρόπο με τον οποίο η γλώσσα αντιδρά σε αυτές.
Νέα έρευνα, που πραγματοποίησαν αμερικανοί επιστήμονες σε ποντίκια, έδειξε ότι οι υπέρβαροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται με διαφορετικό τρόπο τις γεύσεις των τροφίμων και ότι είναι λιγότερο ευαίσθητοι στις γλυκιές γεύσεις.
Στη μελέτη διαπιστώθηκε ότι στα παχύσαρκα ποντίκια τα γευστικά κύτταρα που ανταποκρίνονταν στα γλυκά ερεθίσματα ήταν λιγότερα και η αντίδρασή τους ήταν ασθενέστερη σε σχέση με άλλες γεύσεις. Με άλλα λόγια τα παχύσαρκα ποντίκια ήταν λιγότερο ικανά να γευτούν τις γλυκιές γεύσεις, αδυναμία που τα ωθούσε να φάνε περισσότερο.
Η έρευνα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η γεύση παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της όρεξης. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα βοηθήσει να κατανοηθεί ο τρόπος με τον οποίο η παχυσαρκία επηρεάζει τη σχέση μας με το φαγητό και θα οδηγήσει σε νέες θεραπείες για την αντιμετώπισή της.
Η δρ Kathryn Medler από το πανεπιστήμιο του Buffalo δήλωσε: «Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η παχυσαρκία μπορεί να οδηγήσει σε μεταβολές στον εγκέφαλο καθώς και στα νεύρα που ελέγχουν το περιφερειακό σύστημα γεύσης, ωστόσο κανείς στο παρελθόν δεν είχε εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει τα κύτταρα της γλώσσας που έρχονται σε επαφή με το φαγητό.
Αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι τα κύτταρα-δέκτες της γεύσης επηρεάζονται άμεσα από την παχυσαρκία. Αν κατανοήσουμε τον ακριβή μηχανισμό που τα επηρεάζει, ίσως εντοπίσουμε και τον τρόπο να τα επαναφέρουμε στο φυσιολογικό και επομένως να οδηγηθούμε σε νέες θεραπείες κατά της παχυσαρκίας».
Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο περιοδικό PLOS ONE.
Πηγή: http://www.vita.gr
Είχε μετρήσει μόνο τις επιβεβαιωμένες στο εργαστήριο περιπτώσεις.
Στις 400.000 υπολογίζονται οι θάνατοι από τον πανδημικό ιό της γρίπης H1N1 του 2009. Οι νέες αυτές εκτιμήσεις από μια μεγάλη διεθνή ερευνητική ομάδα είναι υπερδεκαπλάσιες από τις επίσημες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τα θύματα της τότε πανδημίας.
Οι 60 ερευνητές από 26 χώρες, με επικεφαλής την καθηγήτρια Λόουν Σίμονσεν της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Τζορτζ Ουάσιγκτον των ΗΠΑ, που έκαναν τη δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «PLoS Medicine», τόνισαν ότι «η νέα μελέτη επιβεβαιώνει πως ο ιός Η1Ν1 σκότωσε πολύ περισσότερους ανθρώπους παγκοσμίως από ό,τι αρχικά θεωρείτο».
Επίσης, όπως διαπιστώθηκε, οι περισσότεροι θάνατοι από την πανδημία αφορούσαν κυρίως ανθρώπους της νεότερης και μέσης ηλικίας και όσους ζούσαν σε μερικές χώρες της Αμερικής (Μεξικό, Αργεντινή, Βραζιλία), ενώ αντίθετα τα θύματα ήταν αναλογικά πολύ λιγότερα στην Αυστραλία, τη Ν. Ζηλανδία και τις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης.
Το 62% έως 85% των θανάτων της πανδημίας του 2009 συνέβησαν σε ανθρώπους κάτω των 65 ετών, αντίθετα με ό,τι συνήθως συμβαίνει με την εποχική γρίπη, που πλήττει πρωτίστως άτομα της τρίτης ηλικίας.
Η μεγάλη απόκλιση από τις εκτιμήσεις του ΠΟΥ, οφείλεται στο ότι ο τελευταίος βασίζεται μόνο στις περιπτώσεις μόλυνσης από τον ιό, οι οποίες έχουν επιβεβαιωθεί σε κάποιο επιστημονικό εργαστήριο, ενώ υπήρχαν και οι θάνατοι από λόγω επιπλοκών που σχετίζονται με τον ιό, όπως οι καρδιαγγειακοί.
Με βάση αυτό το κριτήριο, ο ΠΟΥ ανέφερε μόνο 18.449 θανατηφόρα κρούσματα, αριθμός που εξαρχής είχε θεωρηθεί πολύ χαμηλός σε σχέση με την πραγματικότητα. Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει τις υποψίες, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι που πέθαναν το 2009, ποτέ δεν είχαν κάνει τεστ για τον ιό Η1Ν1.
Η νέα εκτίμηση των θυμάτων δείχνει ότι άδικα ορισμένοι είχαν τότε κατηγορήσει ως υπερβολική την κινητοποίηση των εθνικών και διεθνών υπηρεσιών υγείας, καθώς μπορεί μεν ο ιός να μην ήταν θανατηφόρος όσο η ισπανική γρίπη του 1918 (που είχε σκοτώσει 50 εκατ. ανθρώπους ή το 2% του τότε παγκόσμιου πληθυσμού), παρ’ όλα αυτά αποτελούσε έναν άκρως απειλητικό και θανατηφόρο εχθρό.
Οι ερευνητές ανέλυσαν πραγματικά στοιχεία θανάτων από 21 χώρες που αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού. Με διάφορες στατιστικές και άλλες μεθόδους, επέκτειναν τους υπολογισμούς τους και στις υπόλοιπες χώρες.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι θα συνεχίσουν να μελετούν τη διαδρομή που ακολούθησε ο ιός κατά την θανατηφόρα εξάπλωσή του, μεταξύ άλλων για να κατανοήσουν γιατί μερικές χώρες επλήγησαν πολύ πιο σοβαρά από άλλες.
Ένας κίνδυνος που λίγοι γνωρίζουν.
Ένας κρυφός, υποτιμημένος έως τώρα, καρδιαγγειακός κίνδυνος απειλεί εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που καθημερινά παίρνουν φάρμακα.
Το αλάτι, που πολλά από αυτά περιέχουν έρχεται να προστεθεί στην πρόσληψη αλατιού από τις τροφές, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα εμφράγματος ή εγκεφαλικού, ιδίως για όσους πάσχουν ήδη από υπέρταση.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανικής επιστημονικής έρευνας, που προειδοποιεί ότι αρκετοί άνθρωποι, οι οποίοι λαμβάνουν τη μέγιστη καθημερινή δοσολογία διαφόρων κοινών φαρμάκων, όπως παυσίπονων, κινδυνεύουν -χωρίς να το συνειδητοποιούν- να υπερβούν το ημερήσιο συνιστώμενο όριο για τη λήψη αλατιού, παρ’ όλο που, κατά τα άλλα, μπορεί να προσέχουν τη διατροφή τους, ώστε να μην περιέχει πολύ αλάτι.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Νταντί και University College του Λονδίνου, με επικεφαλής τον καθηγητή κλινικής φαρμακολογίας Τζέικομπ Τζορτζ, που έκαναν τη δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Reuters κάλεσαν τις αρμόδιες Αρχές να επιβάλουν πλέον την κατάλληλη και σαφή σήμανση στις συσκευασίες των φαρμάκων, που θα δείχνουν το περιεχόμενό τους σε αλάτι, όπως συμβαίνει και με τα τρόφιμα, καθώς αρκετά από αυτά τα φάρμακα με αλάτι χορηγούνται και χωρίς συνταγή γιατρού.
Όπως ανέφεραν, το κοινό «θα πρέπει να προειδοποιηθεί για τους πιθανούς κινδύνους από την υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι των συνταγογραφούμενων φαρμάκων» και πρόσθεσαν ότι ορισμένα φάρμακα «θα πρέπει να χορηγούνται με επιφύλαξη και μόνο αφού τα εκτιμώμενα οφέλη ξεπερνούν τους κινδύνους».
Αρκετές προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το πολύ αλάτι κάνει κακό στην υγεία, ιδίως στην καρδιά. Πολλά φάρμακα, κυρίως τα αεριούχα - ανθρακούχα και τα διαλυόμενα χάπια ή δισκία στο νερό (π.χ. παρακεταμόλης, ασπιρίνης, βιταμινών κ.α.), περιέχουν αλάτι σε μορφή νατρίου για να βελτιώσουν τη διάλυση και την απορρόφησή τους από τον οργανισμό του ασθενούς.
Οι Βρετανοί επιστήμονες μελέτησαν πάνω από 1,2 εκατ. ασθενείς για μια μέση περίοδο επτά ετών, στη διάρκεια των οποίων συνέβησαν περισσότερα από 61.000 καρδιαγγειακά επεισόδια. Λαμβάνοντας υπόψη και άλλους παράγοντες κινδύνου (βάρος, κάπνισμα, αλκοόλ, ιστορικό ασθενούς κ.α.), οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσοι άνθρωποι έπαιρναν φάρμακα με νάτριο (αλάτι), είχαν κατά μέσο όρο 16% αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού ή γενικότερα θανάτου από καρδιαγγειακή αιτιολογία, σε σχέση με όσους ασθενείς έπαιρναν παρόμοια φάρμακα, αλλά χωρίς νάτριο (αλάτι).
Επίσης όσοι έπαιρναν φάρμακα με αλάτι, είχαν επταπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν υπέρταση, ενώ η θνησιμότητά τους από οποιαδήποτε αιτία ήταν κατά μέσο όρο 28% υψηλότερη.
Το Βρετανικό Καρδιολογικό Ίδρυμα διευκρίνισε πως η νέα έρευνα αφορά όσους παίρνουν φάρμακα κάθε ημέρα και όχι όσους κάνουν περιστασιακή κατανάλωση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει ημερήσιο ανώτατο όριο δύο γραμμαρίων νατρίου, δηλαδή περίπου πέντε γραμμαρίων αλατιού (ένα κουταλάκι του γλυκού). Σε αυτή την ποσότητα, εκτός από το αλάτι που βάζει κανείς όταν μαγειρεύει, θα πρέπει να συνυπολογίσει -πράγμα όχι εύκολο- το αλάτι που περιέχουν ήδη τα διάφορα συσκευασμένα τρόφιμα.
Πλούσιοι σε βιταμίνες, πρωτεΐνες και ακόρεστα λιπαρά.
Μπορεί να είναι μικροί αλλά είναι «θαυματουργοί». Και μπορεί κάθε φορά που νιώθετε το στομάχι σας να γουργουρίζει -όταν είστε στη δουλειά για παράδειγμα- να ονειρεύεστε ότι «βουτάτε με τα μούτρα» στο λαχταριστό χάμπουργκερ, ή πίτσα, ή σάντουιτς ή οτιδήποτε άλλο βλέπετε μπροστά σας στα διαφημιστικά φυλλάδια που κυκλοφορούν στους χώρους εργασίας, ωστόσο μήπως έχει έρθει η στιγμή να αρχίσετε να αναρωτιέστε πόσο καλό μπορεί να κάνουν όλα αυτά για την υγεία σας;
Μήπως έχει έρθει η ώρα να αλλάξετε συνήθειες διατροφικές;
Σίγουρα θα έχετε ακούσει για το πόσο ωφέλιμοι είναι οι ξηροί καρποί για την υγεία μας.
Αν ωστόσο ακόμη αμφιταλαντεύεστε στο αν θα πάρετε μαζί σας ένα σακουλάκι με καρύδια ή αμύγδαλα, ή αν θα καταφύγετε για άλλη μια φορά στο… ντελίβερι της γειτονιάς, ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω στοιχεία και ίσως να αλλάξετε γνώμη και κλείσετε το τηλέφωνο.
Σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές στους ξηρούς καρπούς «κρύβεται» ένα από τα μυστικά της μακροζωίας, καθώς είναι πλούσιοι σε πρωτεΐνες, βιταμίνες, αντιοξειδωτικά και ακόρεστα λιπαρά.
Για την ακρίβεια, όπως αναφέρει δημοσίευμα στο Time, οι ξηροί καρποί «ίσως είναι η τροφή της μακροζωίας».
Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται ερευνητές από το νοσοκομείο της Βοστόνης Brigham and Women’s Hospital και το τμήμα Ιατρικής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ στις ΗΠΑ, οι οποίοι διεξήγαγαν τη μεγαλύτερη μέχρι στιγμής μελέτη γύρω από τη σχέση της κατανάλωσης ξηρών καρπών και της μακροζωίας.
Οι ξηροί καρποί συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών ασθενειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των ερευνών που έγιναν σε 76.464 γυναίκες και 42.498 άντρες.
Οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να αναφέρουν πόσο συχνά κατανάλωναν ξηρούς καρπούς, όπως για παράδειγμα: αμύγδαλα, κάσιους, φουντούκια, μακαντέμια, πεκάν, κουκουνάρι, φιστίκια Αιγίνης και καρύδια.
Όσοι από τους συμμετέχοντες ανέφεραν ότι κατανάλωναν συχνά ξηρούς καρπούς στην καθημερινότητά τους, εμφάνιζαν μικρότερες πιθανότητες να πεθάνουν από διάφορες ασθένειες, όπως καρκίνο, καρδιακά επεισόδια και ασθένειες που συνδέονται με το αναπνευστικό.
Όσοι έτρωγαν ξηρούς καρπούς επτά ή περισσότερες φορές μέσα στην εβδομάδα, εμφάνισαν για την ακρίβεια 20% χαμηλότερο ποσοστό θανάτου μετά από τέσσερα χρόνια, σε σχέση με εκείνους που δεν έτρωγαν καθόλου. Ακόμη, έτειναν να είναι πιο λεπτοί και δραστήριοι σωματικά καθώς επίσης και μη καπνιστές.
Η σχέση των ξηρών καρπών με τη μακροζωία είχε αποδειχθεί και από προηγούμενες μελέτες, ωστόσο το ξεχωριστό αυτής της έρευνας, αναφέρει το δημοσίευμα, είναι το μεγάλο μέγεθος του δείγματος, κάτι που ενισχύει τον ισχυρισμό των επιστημόνων.
