Πρέπει να ιδρώσετε για να δείτε αποτελέσματα.
Λίγο τα ζορισμένα οικονομικά, λίγο οι συνεχείς προτροπές για την υιοθέτηση ενός πιο υγιεινού τρόπου ζωής, είναι πια αρκετοί εκείνοι που επιλέγουν να αφήσουν το αυτοκίνητο στην άκρη και να ξυπνήσουν λίγο νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθιζαν μέχρι τώρα προκειμένου να πάνε στη δουλειά τους με τα πόδια.
Όσοι ωστόσο επιλέγουν αυτόν τον τρόπο και ως μια μέθοδο για να… αποφεύγουν το γυμναστήριο, μάλλον απατώνται πιστεύοντας ότι θα διατηρηθούν σε φόρμα μόνο με το περπάτημα!
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα το περπάτημα και μόνο και δεν είναι αρκετό για να βελτιωθεί η κατάσταση της υγείας ενός ατόμου.
Κανείς θα πρέπει να… «την ιδρώσει τη φανέλα»!
Όπως αναφέρει έρευνα που διεξήχθη από το πανεπιστήμια Flinders στην Αδελαΐδα των ΗΠΑ και το University of South Australia, μία ώρα εντατικής γυμναστικής έχει τα ίδια οφέλη για τον οργανισμό όσο 50 ώρες περπάτημα!
Ως «εντατική άσκηση» οι ερευνητές χαρακτήρισαν εκείνη τη γυμναστική που αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς μέχρι και 75% και η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ίδια απώλεια λίπους, όση επιτυγχάνει κανείς με δύο ώρες μέτριας έντασης άσκηση.
Οι ερευνητές μέτρησαν τα οφέλη από κάθε λεπτό εντατικής άσκησης και αξιολόγησαν την επίδρασή τους στους εξής τομείς: σωματικό λίπος και βάρος, χοληστερίνη, λίπος στην περιφέρεια της κοιλιάς και στην περιφέρεια των γλουτών και αερόβια γυμναστική.
Στην έρευνα συμμετείχαν 620 ενήλικες, οι οποίοι ολοκλήρωσαν ένα πρόγραμμα έξι εβδομάδων.
Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Σε μία εξ αυτών ανατέθηκε να πραγματοποιεί ένα εντατικό πρόγραμμα γυμναστικής μιας ώρας –όπως κυκλική προπόνηση ή ασκήσεις με step- τρεις φορές την εβδομάδα.
Η άλλη ομάδα θα ακολουθούσε ένα πρόγραμμα μέτριας έντασης, διάρκειας 30 λεπτών –όπως περπάτημα- για επτά ημέρες την εβδομάδα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ενώ και οι δύο ομάδες παρατήρησαν ότι βελτιώθηκε η κατάσταση της υγείας τους, τα οφέλη ήταν πολύ μεγαλύτερα για την πρώτη ομάδα.
«Πολλοί συστήνουν 30 λεπτά άσκησης την ημέρα, όπως ένα ημερήσιο περίπατο, ωστόσο με τη μελέτη μας διαπιστώσαμε ότι χρειάζονται 50 ώρες περπάτημα, για να καταφέρει κανείς το ίδιο επίπεδο αερόβιας άσκησης που μπορεί να έχει με μόλις μία ώρα πολύ εντατικής γυμναστικής» ανέφερε στη Daily Mail η επικεφαλής της έρευνας Dr Lynda Norton.
«Όταν κοιτάξαμε τα επίπεδα χοληστερίνης, είδαμε ότι χρειάζονταν πέντε ώρες περπάτημα για να έχει κανείς τα ίδια οφέλη της μίας ώρας έντονης άσκησης, ενώ σε ό,τι αφορά το δείκτη μάζας σώματος το ισοδύναμο της μίας ώρας ήταν περίπου 8 ώρες περπάτημα!» πρόσθεσε και συνέχισε: «Γνωρίζαμε ότι όταν κάποιος δε γυμνάζεται αυτό έχει ως αποτέλεσμα κακή κατάσταση υγείας, και πως ακόμη και οι μικρές δόσεις γυμναστικής κάνουν καλό, όμως δε γνωρίζαμε πόσο καλό κάνουν».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια στην Ελλάδα πλήττει το 8-10% των καπνιστών.
Ο πρωινός βήχας των καπνιστών πρέπει να θεωρείται πλέον νόσος υποστηρίζει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, καθώς διαπιστώνεται δραματική αύξηση της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) μεταξύ των καπνιστών.
Η ΧΑΠ από 5η κυριότερη αιτία θανάτου το 2002 σήμερα έχει περάσει στην 4η θέση ενώ εκτιμήσεις δείχνουν ότι θα γίνει η 3η αιτία ως το 2020.
«Ο "βιασμός" του περιβάλλοντος από τον άνθρωπο και η αλόγιστη εκμετάλλευση της φύσης σε συνδυασμό με το κάπνισμα ευθύνονται για την εκτόξευση των Χρόνιων Αποφρακτικών Πνευμονοπαθειών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι πάνω από 340 εκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν από ΧΑΠ παγκοσμίως και ότι χάνονται ετησίως περίπου 30 εκατομμύρια εργάσιμες ημέρες. Το 2020 θα αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι πάνω από 500.000 Έλληνες πάσχουν από ΧΑΠ. Η πρόληψη μέσω της έγκαιρης διάγνωσης μιας τέτοιας πάθησης αποτελεί τον κύριο στόχο παγκόσμια και μπορεί να επιτευχθεί μέσω μιας απλούστατης εξέτασης, της σπιρομέτρησης. Με την σπιρομέτρηση, με ένα απλό φύσημα είναι δυνατό να διαγνωσθεί το πρόβλημα σε πρώιμα στάδια» επισημαίνει με αφορμή τις αυριανές εκδηλώσεις της Παγκόσμιας Ημέρας Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας, ο καθηγητής πνευμονολογίας – φυματιολογίας και διευθυντής της Πνευμονολογικής – Φυματιολογικής Κλινικής του νοσοκομείου «Παπανικολάου» Κωνσταντίνος Ζαρογουλίδης
Στην Ελλάδα η ΧΑΠ πλήττει το 8-10% των καπνιστών και ένα ποσοστό μικρότερο του 8% των καπνιστριών, ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η καθηγήτρια πνευμονολογίας στο ΑΠΘ και διευθύντρια της Μονάδας Αναπνευστικής Ανεπάρκειας του νοσοκομείου «Παπανικολάου», Παρασκευή Αργυροπούλου-Πατάκα. Με δεδομένο ότι στη χώρα μας καπνίζει το 40% των ανδρών και το 30% των γυναικών μέσης ηλικίας, ο αριθμός των ατόμων που παρουσιάζουν διάφορες μορφές και σε διάφορα στάδια ΧΑΠ υπολογίζεται στις 500.000.
«Από αυτούς που πάσχουν από ΧΑΠ το 90% είναι καπνιστές και το υπόλοιπο είναι άνθρωποι που ζουν ή εργάζονται σε περιοχές με ρύπους, είτε είναι γυναίκες που ζουν ανάμεσα σε καπνιστές ή κάνουν δουλειές με καύση βιομάζας. Πχ στην Ινδία πολλές γυναίκες μαγειρεύουν καίγοντας κοπριά ζώων με αποτέλεσμα να παράγονται ρύποι» συνέχισε η κ. Αργυροπούλου Πατάκα επισημαίνοντας ότι και η αύξηση των ατμοσφαιρικών ρύπων ενοχοποιείται για τη ΧΑΠ.
Παράλληλα ανέφερε ότι στις γυναίκες η ΧΑΠ εμφανίζεται μετά από 20 χρόνια καπνίσματος ενώ αν εμφανιστεί νωρίτερα θα οφείλεται είτε σε γενετικούς παράγοντες είτε σε έλλειψη ενός ενζύμου.
Η ΧΑΠ δεν είναι μία ασθένεια, αλλά ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις χρόνιες πνευμονικές παθήσεις που περιορίζουν τη ροή του αέρα μέσα στους πνεύμονες. Οι πιο γνωστοί όροι «χρόνια βρογχίτιδα» και «εμφύσημα» δεν χρησιμοποιούνται πια και οι καταστάσεις αυτές περιλαμβάνονται στη γενική διάγνωση της ΧΑΠ. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν τη δύσπνοια ή την ανάγκη για αέρα, την υπερβολική παραγωγή πτυέλων και το χρόνιο βήχα.
Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της ΧΑΠ είναι το κάπνισμα, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ρύπανση του αέρα στους εσωτερικούς χώρους, οι επαγγελματικές σκόνες και τα χημικά.
Η ΧΑΠ αναπτύσσεται αργά γι αυτό και διαγιγνώσκεται πιο συχνά σε άτομα άνω των 40 ετών. Από τη στιγμή που θα διαγνωστεί θα πρέπει ο πάσχων να εκπαιδευτεί στη διαχείριση της ασθένειας η οποία περιλαμβάνει την παρακολούθηση, τη μείωση ή την εξάλειψη των παραγόντων κινδύνου, τη σταθεροποίηση και τη διαχείριση των εξάρσεων.
Η σπιρομέτρση πρέπει να γίνει όταν: κάποιος καπνίζει ή υπήρξε καπνιστής στο παρελθόν, υπάρχει έντονος βήχας, κόβεται η ανάσα στο γρήγορο περπάτημα, υπάρχει συριγμός (σφύριγμα κατά την αναπνοή) και η ηλικία είναι άνω των 40 ετών
Επειδή η πρώτη αιτία για την Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια είναι το κάπνισμα, η διακοπή του καπνίσματος πρέπει να είναι η μόνη επιλογή του κάθε καπνιστή. Επί πλέον η πρόληψη των συνεπειών από τη χρήση του καπνού απαιτεί προγράμματα Αγωγής Υγείας που θα βοηθήσουν τα άτομα στις επιλογές τους. Η αυστηρότερη τήρηση της νομοθεσίας ως προς τον καπνό, την υγιεινή και την ασφάλεια στους χώρους εργασίας αλλά και την ατμοσφαιρική ρύπανση θεωρούνται επίσης προληπτικά μέτρα.
Όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Ευρωπαϊκή Πνευμονολογική Εταιρεία στην προσπάθειά της να ευαισθητοποιήσει τους Ευρωπαίους πολίτες έχει καθιερώσει την Παγκόσμια Ημέρας για τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια την τρίτη Τετάρτη του Νοεμβρίου. Η Εταιρεία Μελέτης Πνευμονοπαθειών και Επαγγελματικών Παθήσεων Θώρακος, λαμβάνοντας μέρος σε αυτή την προσπάθεια έχει θέση υπό την αιγίδα της μια σειρά τέτοιων εκδηλώσεων. Στο πλαίσιο αυτών των εκδηλώσεων αύριο κάτοικοι της Θεσσαλονίκης στη συμβολή των οδών Αριστοτέλους και Βασιλέως Ηρακλείου θα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν δωρεάν σπιρομέτρηση, από τις 9 το πρωί έως τις 2 μετά το μεσημέρι.
Οι ειδικοί εστιάζουν στη διέγερση του υπογλώσσιου νεύρου.
Όταν κοιμόμαστε, οι μύες του λαιμού χαλαρώνουν, γεγονός όμως που στους περισσότερους από εμάς, δε δημιουργεί κάποιο πρόβλημα, καθώς οι αεραγωγοί παραμένουν ελαφρώς ανοιχτοί. Αντίθετα, στην περίπτωση της υπνικής άπνοιας, το ίδιο συμβάν οδηγεί σε πλήρη διακοπή της αναπνοής για τουλάχιστον δέκα δευτερόλεπτα, με αποτέλεσμα να προκαλείται ο γνωστός ήχος που κάνουν όσοι ροχαλίζουν.
Όπως, μάλιστα, προειδοποιούν οι ειδικοί, εάν η υπνική άπνοια μείνει χωρίς θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπέρτασης και καρδιακών επεισοδίων.
Μάλιστα, η παχυσαρκία αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου, καθώς το υπερβολικό λίπος γύρω από το λαιμό μπορεί να πιέσει τους χαλαρωμένους μυς, διακόπτοντας τη ροή του αέρα.
Η θεραπεία, που συνήθως ακολουθείται για την αντιμετώπιση του προβλήματος, ονομάζεται «Συνεχής Θετική Διαρρινική Πίεση στους Αεραγωγούς» και περιλαμβάνει μια μάσκα, την οποία ο ασθενής φοράει στη μύτη και το στόμα, όταν κοιμάται.
Η μάσκα αυτή στέλνει αέρα και στα δύο, κρατώντας έτσι τους αεραγωγούς ανοικτούς. Αν και πρόκειται για αποτελεσματική θεραπεία, μερικοί άνθρωποι τη θεωρούν δύσχρηστη και αρκετοί σταματούν να την ακολουθούν.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον των ειδικών, που ψάχνουν λύση στο πρόβλημα της υπνικής άπνοιας, έχει τραβήξει η ιδέα της διέγερσης του υπογλώσσιου νεύρου. Μάλιστα, μια νέα θεραπεία, που θα μπει στο στάδιο των κλινικών δοκίμων, εξετάζει αν ένας ειδικός αυτοκόλλητος γύψος, που φοριέται κάτω από το πηγούνι, μπορεί να βοηθήσει όσους αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Ο υψηλής τεχνολογίας γύψος διαθέτει έναν πομπό, που λειτουργεί με μπαταρία, ο οποίος στέλνει σήματα σε ένα μικροσκοπικό εμφύτευμα, το οποίο τοποθετείται κάτω από τη γλώσσα. Τα σήματα αυτά «λένε» στο εμφύτευμα να διεγείρει το υπογλώσσιο νεύρο, το οποίο συστέλλει τους μυς γύρω από το λαιμό, με αποτέλεσμα να τραβούν τη γλώσσα προς τα εμπρός, ελευθερώνοντας έτσι τους αεραγωγούς.
Πηγή: http://www.vita.gr
Τι πρέπει να προσέχουν οι γυναίκες στην εγκυμοσύνη.
Ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης είναι μια από της μορφές του Σακχαρώδη Διαβήτη. Θεωρείται ως μια ύπουλη ασθένεια, καθώς δεν μας δίνει εμφανή συμπτώματα για να την διαγνώσουμε εύκολα και έγκαιρα. Έτσι, με αργή και σιωπηλή πορεία καταστρέφονται προοδευτικά τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη, κάνοντας την παραγωγή της προβληματική. Έτσι, αυξάνεται η γλυκόζη (σάκχαρο) που κυκλοφορεί στο αίμα και αυτό έχει σοβαρές μακροπρόθεσμες επιτάσεις σε όλα τα μικρά αγγεία του οργανισμού.
Πολλές φόρες η γυναίκα ανακαλύπτει την ύπαρξη του προβλήματος όταν υποβληθεί για πρώτη φορά σε εξετάσεις, λόγω μιας εγκυμοσύνης. Επίσης, σε κάποιες γυναίκες η ανωμαλία αυτή είναι πολύ μικρή ή οριακά φυσιολογική. Όμως, με την επιβάρυνση του οργανισμού από τις ορμονικές και μεταβολικές αλλαγές στην εγκυμοσύνη, χειροτερεύει και αποκαλύπτεται. Έτσι, εκτός από τον γνωστό σακχαρώδη διαβήτη, υπάρχει και ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης που είναι ο διαβήτης που αναπτύσσεται, ή ανακαλύπτεται για πρώτη φορά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παρουσιάζεται σε ποσοστό 3-5% των εγκύων. Όπως είναι αναμενόμενο, ο διαβήτης της κύησης μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στην εγκυμοσύνη, αλλά και στον τοκετό. Τα προβλήματα αφορούν τόσο τη μητέρα όσο και το έμβρυο. Τα πιο συνηθισμένα είναι: το αυξημένο αμνιακό υγρό, οι ουρολοιμώξεις, το αυξημένο ποσοστό καισαρικής τομής λόγω μεγάλου βάρους γέννησης των νεογνών, ο πρόωρος τοκετός, η υπέρταση της εγκυμοσύνης και άλλα.
Πώς θα καταλάβω ότι έχω διαβήτη κύησης;
Όλες οι έγκυες γυναίκες θα πρέπει να ελέγχονται για σακχαρώδη διαβήτη της κύησης, μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας, ή και νωρίτερα σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου. Η διάγνωση του βασίζεται στο αποτέλεσμα της εξέτασης καμπύλης σακχάρου, που είναι απλή διαδικασία, αλλά πρέπει να γίνεται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και συνθήκες για να είναι αξιόπιστη.
Πώς πρέπει να παρακολουθώ την εγκυμοσύνη μου; Τι πρέπει να κάνω;
Σε γυναίκες με διαβήτη κύησης, η μέτρηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα πρέπει να γίνεται σε καθημερινή βάση. Ιδιαίτερη σημασία έχει η κατάλληλη διατροφή, καθώς με την κατάλληλη δίαιτα μπορούμε να αποφύγουμε την ανάγκη επιπλέον θεραπείας. Επίσης, η έγκυος πρέπει να ελέγχει το βάρος της και να το κρατά σε χαμηλά επίπεδα. Το βάρος που πρέπει να πάρει η έγκυος, συνολικά κατά τη διάρκεια της κύησης, δεν πρέπει να ξεπερνά τα 10-12 κιλά. Όταν, παρά τη δίαιτα, τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα ανεβαίνουν, η φαρμακευτική αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη της κύησης γίνεται με τη χορήγηση ινσουλίνης. Επίσης, είναι σημαντικό να ελέγχουμε συστηματικά και την αρτηριακή πίεση της μητέρας, αλλά και την καλή λειτουργία των νεφρών της.
Το υπερηχογράφημα και το καρδιογράφημα είναι σημαντικοί τρόποι παρακολούθησης της υγείας του εμβρύου, η οποία πρέπει να ξεκινά από νωρίς. Όσο η κύηση προχώρα, τόσο πιο συχνά πρέπει η έγκυος να ελέγχεται. Περίπου το 35% των εγκύων με αυτό το πρόβλημα, θα γεννήσει μωρό με βάρος πάνω από 4000 γρ. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μωρό και τη μητέρα, κατά τη διάρκεια του τοκετού. Μπορεί να μας υποχρεώσει να καταφύγουμε σε καισαρική τομή, να δημιουργηθούν τραυματισμοί και πολλά άλλα προβλήματα. Με το υπερηχογράφημα ελέγχουμε και άλλες παραμέτρους, εκτός από το βάρος του εμβρύου, όπως την ποσότητα του αμνιακού υγρού αλλά και τη ροή του αίματος στα αγγεία του πλακούντα και του ομφαλίου λώρου (Doppler), ιδιαίτερα στο τελευταίο τρίμηνο της κύησης.
Πότε πρέπει να γεννήσω; Με ποιο τρόπο;
Όταν ο σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης, ρυθμίζεται καλά και δεν υπάρχουν επιπλοκές, δεν χρειάζεται να γίνει πρόωρος τοκετός, ούτε καισαρική τομή. Η γυναίκα μπορεί άνετα να γεννήσει με φυσιολογικό τοκετό, εκτός από τις περιπτώσεις που εμφανίζονται επιπλοκές, όπως υπέρταση, μεγάλο βάρος νεογνών, μεγάλη ηλικία της γυναίκας και άλλα. Τότε μπορεί να χρειαστεί πρόκληση τοκετού, πριν από την αυτόματη έναρξη του, ή καισαρική τομή.
Συμπερασματικά, πρέπει να θυμόμαστε ότι ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης είναι μια σιωπηλή πάθηση που πρέπει να ελέγχεται και να αντιμετωπίζεται. Σήμερα, έχουμε όλα τα μέσα για τη σωστή ρύθμιση του σακχάρου και την αποφυγή όλων των πιθανών επιπλοκών. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε στην έγκυο μια κύηση χωρίς προβλήματα και να πάρει στην αγκαλιά της ένα υγιές παιδί.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
H χώρα μας παραμένει πρώτη στην εξωνοσοκομειακή κατανάλωση αντιβιοτικών.
Η Ελλάδα εξακολουθεί να συγκαταλέγεται στις χώρες με τα υψηλότερα επίπεδα μικροβιακής αντοχής στην Ευρώπη. Η ανάπτυξη της μικροβιακής αντοχής, δηλαδή η δημιουργία ανθεκτικών μικροβίων στα αντιβιοτικά, τόσο στο νοσοκομειακό χώρο όσο και στην κοινότητα συνδέεται άμεσα με τη χρήση των αντιβιοτικών.
Η χώρα μας συμμετέχει από το 2002 στο Ευρωπαϊκό δίκτυο καταγραφής της κατανάλωσης αντιβιοτικών ESAC-NET του ECDC και από το 2004 παραμένει σταθερά πρώτη στην εξωνοσοκομειακή κατανάλωση αντιβιοτικών μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τη μικρή ετήσια μείωση στην κατανάλωση που έχει αρχίσει να καταγράφεται από το 2010. Με έρευνες κοινής γνώμης ανά διετία από το 2007 διερευνάται η στάση του κοινού όσον αφορά τη χρήση των αντιβιοτικών. Από την τελευταία έρευνα που έγινε στο τέλος Οκτωβρίου 2013, παρατηρείται μείωση στην ατομική χρήση αντιβιοτικών, παρόλο που στο ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον (ειδικά όπου υπάρχουν παιδιά) εξακολουθεί 1 στους 2 από κάθε νοικοκυριό κάθε χρόνο να χρησιμοποιεί αντιβιοτικά.
Αυτά τα στοιχεία μεταξύ άλλων, παρουσιάστηκαν στη πρόσφατη συνέντευξη τύπου, η οποία δόθηκε στο Υπουργείο Υγείας στις 13/11/2013 με αφορμή τον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Ημέρας Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για την Ορθολογική Χρήση των Αντιβιοτικών, που έχει ορισθεί ως η 18η Νοεμβρίου κάθε έτους.
Τα σημαντικότερα στοιχεία που ανακοινώθηκαν είναι τα ακόλουθα:
1. Από την ίδια έρευνα κοινής γνώμης που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα προβληματίζει η αύξηση της χωρίς ιατρικής συνταγής λήψης αντιβιοτικών (από 10 το 2007 σε 15.6% το 2013), της ύπαρξης αντιβιοτικών στο σπίτι για ώρα ανάγκης (36% το 2013), ενώ ενθαρρυντικά στοιχεία είναι η αύξηση του ποσοστού που δηλώνει ότι, αν τους επόμενους μήνες παρουσιάσει κρυολόγημα ή γρίπη, δε θα πάρει αντιβιοτικά (από 20% το 2009 σε 45% το 2013), καθώς και το ποσοστό 88% που δηλώνει ότι στο προηγούμενο επεισόδιο κοινού κρυολογήματος δεν πήρε αντιβιοτικά.
2. Η υπερκατανάλωση των αντιβιοτικών στην κοινότητα έχει ως αποτέλεσμα βακτήρια (όπως το Κολοβακτηρίδιο, το οποίο αποτελεί το συχνότερο αίτιο ουρολοιμώξεων στην κοινότητα) να γίνονται όλο και πιο ανθεκτικά, όχι μόνο στα αντιβιοτικά πρώτης γραμμής, αλλά και στα αντιβιοτικά, των οποίων η χορήγηση ενδείκνυται για την αντιμετώπιση σοβαρών λοιμώξεων όπως είναι οι κινολόνες (αύξηση αντοχής από 5,2% το 2005 σε 10,2% το 2012).
3.Τα συχνότερα αίτια νοσοκομειακών λοιμώξεων (Αcinetobacter, Klebsiella και Pseudomonas) στο μεγαλύτερο ποσοστό τους (>50%) είναι ανθεκτικά στα δραστικότερα αντιβιοτικά που διαθέτουμε για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων που προκαλούν, ενώ παράλληλα αυξάνεται συνεχώς η αντοχή ακόμα και στις τελευταίες διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Υψηλά επίπεδα αντοχής χαρακτηρίζουν και τα υπόλοιπα νοσοκομειακά μικρόβια.
Πηγή: http://www.vita.gr
