Αυξημένο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι μοναχικοί άνθρωποι.
Ο γάμος μακραίνει τη ζωή! Αυτό προκύπτει από έρευνα φιλανδών επιστημόνων, οι οποίοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι ανύπαντροι και οι μοναχικοί άνθρωποι έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος.
Αντίθετα, τα παντρεμένα ζευγάρια και κυρίως αυτά της μέσης ηλικίας, καθώς και όσοι έχουν μακροχρόνιες σχέσεις, έχουν μικρότερες πιθανότητες θνησιμότητας εξαιτίας ενός καρδιαγγειακού επεισοδίου.
Για την έρευνα, οι επιστήμονες μελέτησαν πάνω από 15.300 περιπτώσεις εμφραγμάτων του μυοκαρδίου σε ανθρώπους άνω των 35 ετών για μια περίοδο περίπου δέκα ετών. Περίπου τα μισά περιστατικά από αυτά, κατέληξαν στο θάνατο του ασθενούς μέσα στις επόμενες 28 μέρες μετά το έμφραγμα.
Όπως προέκυψε από την ανάλυση, τα εμφράγματα ήταν κατά 58% έως 66% συχνότερα στους ανύπαντρους άντρες, σε σχέση με τους παντρεμένους. Όσον αφορά στη θνησιμότητα μέσα στις επόμενες 28 ημέρες, από τους παντρεμένους άντρες ηλικίας 65 έως 74 ετών κατέληξαν οι 866 ανά 100.000, ενώ από τους ανύπαντρους οι 1.792 ανά 100.000. Αντίστοιχα, από τις παντρεμένες γυναίκες κατέληξαν οι 247 ανά 100.000, έναντι των 493 ανά 100.000 μεταξύ των ανύπαντρων.
Η μεγάλη έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει αντίστοιχες παλαιότερες, που έχουν δείξει ότι η μοναχική ζωή αυξάνει τη θνησιμότητα, και ειδικά εξαιτίας ενός καρδιαγγειακού προβλήματος. Σαν πιθανές αιτίες, οι φινλανδοί ερευνητές ανέφεραν τα εξής:
- Οι παντρεμένοι πιθανώς έχουν καλύτερη κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, τρέφονται πιο υγιεινά και απολαμβάνουν μεγαλύτερη κοινωνική υποστήριξη από τους ανύπαντρους, με αποτέλεσμα να έχουν γενικά καλύτερη υγεία.
- Όταν πάθουν έμφραγμα, οι παντρεμένοι συχνά μπορούν να στηριχτούν στη γυναίκα ή στα παιδιά τους για να ειδοποιήσουν έγκαιρα ένα ασθενοφόρο, με αποτέλεσμα να εισάγονται ταχύτερα στο νοσοκομείο και να ξεκινά πιο γρήγορα η διαδικασία της ανάνηψης.
- Οι παντρεμένοι και όσοι συζούν, κάνουν καλύτερη θεραπευτική αγωγή, αφότου φύγουν από το νοσοκομείο, σε σχέση με όσους μένουν μόνοι τους.
Ευκολότερη η απώλεια κιλών για όσους δεν καταναλώνουν ζωικά προϊόντα.
Η χορτοφαγία έχει αρχίσει να κατακτά ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος στις προτιμήσεις των ανθρώπων. Στις ΗΠΑ περίπου το 3% των ενηλίκων είναι χορτοφάγοι, και περίπου το 1% αυστηροί χορτοφάγοι.
Υπάρχουν 4 βασικοί τύποι χορτοφάγων:
- Οι λακτο-ωο-φάγοι (Lacto-ovo-vegetarian), που καταναλώνουν αυγά και γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά όχι κρέας, πουλερικά ή θαλασσινά.
- Οι λακτο-χορτοφάγοι (lactovegetarian), που τρώνε γαλακτοκομικά προϊόντα αλλά όχι αυγά, κρέας, πουλερικά ή θαλασσινά.
- Οι ωο-χορτοφάγοι (ovo-vegetarian), που καταναλώνουν αυγά, αλλά όχι γαλακτοκομικά προϊόντα, κρέας, πουλερικά ή θαλασσινά.
- Οι αυστηροί χορτοφάγοι (vegan), που δεν τρώνε καθόλου ζωικά προϊόντα, όπως κρέας, ψάρι, πουλερικά, αυγά και γαλακτοκομικά προϊόντα, ενώ πολλοί αποφεύγουν και το μέλι.
Μια χορτοφαγική διατροφή είναι υψηλότερης περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, βιταμίνες C και Ε, κάλιο, μαγνήσιο, και πολλά φυτοχημικά, ενώ τα λιπαρά είναι κατά κύριο λόγο ακόρεστα. Σε σύγκριση με άλλες χορτοφαγικές δίαιτες, η vegan (αυστηρή, αποκλειστικά χορτοφαγική) δίαιτα φαίνεται να περιέχει λιγότερο κορεσμένο λίπος και χοληστερόλη και περισσότερες φυτικές ίνες.
Ωστόσο, εξαλείφοντας όλα τα ζωικά προϊόντα από τη διατροφή αυξάνεται ο κίνδυνος για ορισμένες διατροφικές ελλείψεις. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν τις βιταμίνες Β-12 και D, το ασβέστιο, το σίδηρο, τον ψευδάργυρο και τα μακράς αλύσου ω-3 λιπαρά οξέα. Απαραίτητη είναι επομένως η κατανάλωση τροφίμων εμπλουτισμένων με αυτά τα θρεπτικά συστατικά ή η λήψη κατάλληλων συμπληρωμάτων.
Η βελτίωση της υγείας είναι ένας από τους λόγους που οι άνθρωποι επιλέγουν να υιοθετήσουν μία χορτοφαγική διατροφή. Οι έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι οι χορτοφάγοι έχουν χαμηλότερα ποσοστά σε μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως το υπερβολικό βάρος και η παχυσαρκία, η καρδιαγγειακή νόσος, η υπέρταση, ο διαβήτης τύπου 2, μερικοί τύποι καρκίνου, η δυσκοιλιότητα και οι εκκολπωματικές ασθένειες.
Είναι πιθανό αυτά τα οφέλη να είναι αποτέλεσμα τόσο της μειωμένης κατανάλωσης δυνητικά επιβλαβών διατροφικών συστατικών, αλλά και της αυξημένης κατανάλωσης ευεργετικών διατροφικών συστατικών.
Σε σχέση με το σωματικό βάρος, μια μελέτη σε χορτοφάγους ενήλικες, εκτίμησε ότι οι άνδρες είχαν μειωμένο βάρος κατά 7,6kg και οι γυναίκες 3,3kg σε σχέση με άτομα χωρίς αντίστοιχους περιορισμούς, οδηγώντας έτσι σε 2 μονάδες χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος (kg/m2). Ομοίως, τα παιδιά που ακολουθούν χορτοφαγική δίαιτα είναι πιο αδύνατα με το φαινόμενο να γίνεται πιο έντονο κατά τη διάρκεια της εφηβείας.
Από μελέτες φάνηκε ότι μία διατροφή βασισμένη σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης είναι μια λογική προσέγγιση για την πρόληψη της παχυσαρκίας στα παιδιά, καθώς σύμφωνα με τoν αμερικανικό σύλλογο διαιτολόγων, μία καλά σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή είναι κατάλληλη για τα άτομα σε όλα τα στάδια του κύκλου ζωής, συμπεριλαμβανομένης της παιδικής και εφηβικής ηλικίας.
Οι δίαιτες αυτές είναι χαμηλές σε ενεργειακή πυκνότητα, αλλά πλούσιες σε σύνθετους υδατάνθρακες και νερό, το οποίο μπορεί να αυξήσει το αίσθημα κορεσμού, αλλά και να κινητοποιήσει το μεταβολισμό, ενώ παρέχουν χαμηλότερες θερμίδες, οδηγώντας έτσι σε μείωση του σωματικού βάρους.
Τα άτομα που ακολουθούν χορτοφαγική δίαιτα για ηθικούς λόγους είναι πεπεισμένα για την αποτελεσματικότητά της, περιοριστικά στις επιλογές τους (αποφεύγουν περισσότερες ομάδες τροφίμων, ψάρια, αυγά, γαλακτοκομικά) και ακολουθούν αυτή τη δίαιτα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Φαίνεται λοιπόν, ότι οι συστάσεις για υγιεινή διατροφή συμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό με μία χορτοφαγική δίαιτα. Επομένως, αν ένα άτομο είναι έτοιμο να περιορίσει τη διατροφή του και να εξαλείψει τα ζωικά προϊόντα από αυτή σε κάποιον βαθμό, είναι πολύ πιθανό να καταφέρει ευκολότερα να μειώσει το βάρος του, εφόσον η διατροφή αυτή συνοδευτεί από κάποιο έλλειμμα θερμίδων.
Προσοχή απαιτείται ώστε να μην υπάρξουν διατροφικές ελλείψεις, οπότε χρήσιμη είναι η συμβουλευτική από διαιτολόγο πριν την έναρξη ενός τέτοιου προγράμματος.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Ένοχη η έλλειψη σπερματοζωαρίων.
Οι άνδρες που δεν είναι γόνιμοι, επειδή πάσχουν από έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους (αζωοσπερμία), κινδυνεύουν περισσότερο να αναπτύξουν καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Αν μάλιστα η διάγνωση γίνει πριν την ηλικία των 30 ετών, τότε ο κίνδυνος είναι οκταπλάσιος, μεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ουρολογίας Μάικλ Άιζενμπεργκ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα γονιμότητας και στειρότητας «Fertility and Sterility», μελέτησαν τις περιπτώσεις 2.238 μη γόνιμων ανδρών με μέση ηλικία 36 ετών, από τους οποίους οι 451 εμφάνιζαν αζωοσπερμία.
Η μελέτη έδειξε ότι γενικώς οι άνδρες με πρόβλημα γονιμότητας (όχι κατ' ανάγκη με έλλειψη σπερματοζωαρίων) έχουν 1,7 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Όμως στην περίπτωση των ανδρών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος είναι σχεδόν τριπλάσιος, ενώ για τους υπογόνιμους άνδρες χωρίς αζωοσπερμία ο κίνδυνος καρκίνου είναι αυξημένος μόνο κατά 1,4 φορές. Ειδικά, για τους άνδρες κάτω των 30 ετών με αζωοσπερμία, ο κίνδυνος τουλάχιστον οκταπλασιάζεται, κάτι που δεν συμβαίνει όμως με τους στείρους άνδρες, οι οποίοι δεν έχουν έλλειψη σπερματοζωαρίων.
«Ο κίνδυνος ενός αζωοσπερμικού άνδρα να εμφανίσει καρκίνο, είναι παρόμοιος με αυτόν ενός μέσου άνδρα μεγαλύτερου κατά δέκα χρόνια», δήλωσε ο Άιζενμπεργκ. Εκτιμάται ότι περίπου το 15% των ανδρών ηλικίας 15 έως 45 ετών πάσχουν από κάποια μορφής υπογονιμότητα και από αυτούς το 1% εμφανίζουν έλλειψη σπερματοζωαρίων στο σπέρμα τους.
«Υπάρχουν στοιχεία ότι η στειρότητα μπορεί να αποτελεί βαρόμετρο για τη συνολική υγεία ενός άνδρα», δήλωσε ο αμερικανός ουρολόγος. Προηγούμενες έρευνες έχουν συσχετίσει την ανδρική στειρότητα με τον καρκίνο των όρχεων, αλλά η νέα μελέτη δείχνει ότι ο κίνδυνος καρκίνου επεκτείνεται και σε άλλα όργανα.
Η αζωοσπερμία εμφανίζεται, είτε όταν οι όρχεις δεν παράγουν αρκετά σπερματοζωάρια, πιθανώς λόγω γενετικών ανωμαλιών, είτε όταν τα παραγόμενα σπερματοζωάρια εμποδίζονται λόγω κάποιας οργανικής βλάβης να φθάσουν στο σπέρμα. Ο Άιζενμπεργκ εκτίμησε ότι είναι πιθανό η αζωοσπερμία και ο καρκίνος να μοιράζονται κοινές γενετικές αιτίες στον ίδιο άνθρωπο.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Κάθε τόπος και η δική του γεύση και η δική του ξεχωριστή κουζίνα. Μπορεί να έχουμε συνδέσει στο μυαλό μας τη Γαλλία με τις κρέπες, την Κίνα με τα noodles και τη Γερμανία με τα λουκάνικα, αλλά υπάρχουν κι άλλα λιγότερο γνωστά τοπικά εδέσματα, διάσημα σε κάθε χώρα ξεχωριστά.
Ανάλογα με το κλίμα, ανάλογα με τις συνήθειες και τις παραδόσεις, οι ανά τον κόσμο κουζίνες είναι πολλές και διαφορετικές. Το σίγουρο είναι ότι θα βρείτε γεύματα για όλα τα γούστα, πικάντικα, γλυκά, αλμυρά, λιπαρά ή θρεπτικά.
Το μενού περιλαμβάνει όλα τα είδη διατροφής και καλά κρυμμένες τοπικές λιχουδιές. Η τελική επιλογή είναι δική σας…
Χαβάη
Όλοι κάνουν… Loco Moco! Στην εξωτική χαβανέζικη κουζίνα το παραδοσιακό πιάτο τους είναι το Loco Moco. Τι ακριβώς, όμως είναι αυτό; Ένα «πλούσιο» σίγουρα, πιάτο που αποτελείται από ρύζι, μπιφτέκι, τηγανιτά αυγά και ζωμό. Χορταστικό και ιδιαίτερα παχυντικό, το συγκεκριμένο πιάτο εμφανίζεται και σε άλλες παραλλαγές, καθώς ορισμένοι προτιμούν να το συνοδεύουν με μπέικον, τσίλι ή άλλες ποικιλίες κρέατος, εκτός από το βοδινό.
Νέα Ορλεάνη
Στη Νέα Ορλεάνη μην παραλείψετε να δοκιμάσετε Beignets, είναι κάτι αντίστοιχο με τα δικά μας ντόνατς. Παρασκευάζονται από τηγανισμένη ζύμη και πασπαλίζονται με ζάχαρη άχνη, ενδέχεται όμως, να τα συναντήσετε και αλμυρά. Για αυτό να είστε προσεκτικοί πριν τη δοκιμή.
Αλάσκα
Αν βρεθείτε στα ψυχρά κλίματα της Αλάσκας, δοκιμάστε… μπριζόλα ταράνδου. Μπορείτε να την προμηθευτείτε από το σούπερ μάρκετ, αφού χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα hot dog σε μορφή καπνιστού λουκάνικου. Εδώ θα βρείτε επίσης το παγωτό των Εσκιμώων. Δε μοιάζει ιδιαίτερα με τη συνηθισμένη σ’ εμάς εικόνα του παγωτού. Μούρα, ζάχαρη και γύρω γύρω… χιόνι είναι το πραγματικό παγωτό της περιοχής.
Ιταλία
Στη γειτονική Ιταλία, με το μεσογειακό κλίμα, δεν θα πάτε μόνο για τα ζυμαρικά και την πίτσα της. Δοκιμάστε τα περίφημα gelato, κάτι ανάλογο με τo γνωστό μας παγωτό, με περισσότερο κρεμώδη υφή. Άλλοι συνηθίζουν να λένε ότι το gelato είναι πιο υγιεινό από το κοινό παγωτό, αλλά υπάρχει και ο αντίλογος απ’ όσους πιστεύουν το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα νόστιμο.
Νότια Αμερική
Αν βρεθείτε σε κάποια από τις νότιες Πολιτείες, εφοδιαστείτε με λίγα… βραστά φιστίκια. Βράζονται για περίπου τέσσερις ώρες και είναι κάτι ανάλογο με τα αλμυρά βραστά… φασόλια. Μπορείτε να φάτε τόσο τον εσωτερικό καρπό όσο και το κέλυφος τους.
Νέα Υόρκη
Εάν βρεθείτε στην πόλη που ποτέ δεν ησυχάζει, μπορείτε σίγουρα να ενδώσετε χωρίς ενοχές, στις πλούσιες σε υδατάνθρακες τροφές, όπως η πίτσα και τα hot dog. Αν θέλετε να είστε όμως, λίγο πιο εναλλακτικοί, στα βόρεια της μεγαλούπολης μπορείτε να δοκιμάσετε το «Garbage Plate». Ουσιαστικά, σημαίνει το πιάτο των σκουπιδιών, αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι, καθώς πρόκειται για ένα πιάτο που περιλαμβάνει λίγο απ’ όλα -από τηγανιτές πατάτες, μακαρόνια, φασόλια και ό,τι κρέας τραβάει η όρεξή σας.
Τέξας
Κροταλίας ψητός ή τηγανητός; Κι όμως, στο Τέξας μπορείτε να γευθείτε κάποια από τις ποικιλίες κροταλία. Είναι ιδιαίτερα γευστικός, όταν είναι καλοτηγανισμένος.
Πενσιλβάνια
Στην μακρινή Πενσιλβάνια, φημισμένο είναι το Scrapple. Παραδοσιακά, θεωρείται το γεύμα της εργατικής τάξης. Είναι ένα είδος μεγάλου μπιφτεκιού, που παρασκευάζεται με την μίξη πολλών ειδών κρέατος και την προσθήκη σιτηρών στο μίγμα τους.
Νιού Τζέρσεϊ
Ζαχαρωτά με αλάτι και νερό; Δεν είναι κακή ιδέα. Κατευθυνθείτε προς την πλησιέστερη παραλία και μπορείτε να σταθείτε τυχεροί και να εξασφαλίστε λίγα από τα αλμυρά αυτά… ζαχαρωτά.
Γαλλία
Αξίζει τον κόπο να δοκιμάσετε, κρουασάν γαλλικής κατασκευής. Σίγουρα διαφέρουν από τα συνηθισμένα, είναι περισσότερο αφράτα και πιο γευστικά, φτιαγμένα με αληθινό βούτυρο- και όχι με μαργαρίνη που αφαιρεί πολλή από τη γεύση τους.
Πηγή: http://www.enikos.gr
