Τις επιπτώσεις της δόξας και του χρήματος στον τρόπο ζωής εξετάζουν ερευνητές.
Κατά μέσον όρο 7,5 χρόνια λιγότερα ζουν οι αστέρες της τέχνης και του αθλητισμού σύμφωνα με Αυστραλούς ερευνητές.
Πρόκειται μάλιστα για μια άποψη που επιβεβαιώνεται και από την ίδια την πραγματικότητα, καθώς διάσημοι τραγουδιστές όπως η Έιμι Γουάινχαουζ, ο Τζιμ Μόρισον, ο Τζίμι Χέντριξ, η Τζάνις Τζόπλιν και ο Κερτ Κομπέιν έχουν πεθάνει στα 27 τους χρόνια, ενώ εκατοντάδες άλλοι έχουν πεθάνει πριν από την τρίτη ηλικία.
Οι Αυστραλοί ερευνητές ανέλυσαν τη ζωή και τον θάνατο σχεδόν 1.000 επιτυχημένων ανθρώπων την περίοδο 2009-2011 εξετάζοντας όλες τις νεκρολογίες της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Θεώρησαν δηλαδή ότι για να γίνει νεκρολογία σε μία από τις σημαντικότερες εφημερίδες του κόσμου, ο θανών θα είχε μία επιτυχημένη σταδιοδρομία.
Όπως γράφουν στην επιθεώρηση «QJM: An International Journal of Medicine», η ανάλυση της ηλικίας, της αιτίας θανάτου και του επαγγέλματος κάθε περίπτωσης ξεχωριστά έδειξε πως ηθοποιοί και τραγουδιστές πέθαιναν νωρίτερα απ’ όλους.
Στην πραγματικότητα, η μέση ηλικία του θανάτου τους ήταν τα 77,1 χρόνια, ενώ αντιθέτως στους στρατιωτικούς που ήταν οι μακροβιότεροι, ήταν τα 84,8 χρόνια.
Αντίστοιχα, στους αθλητές η μέση ηλικία θανάτου ήταν τα 77,5 χρόνια, στους συγγραφείς και άλλες δημιουργικές προσωπικότητας τα 78,5, ενώ στους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς πάνω από τα 80 χρόνια.
Οι πρωιμότεροι θάνατοι συσχετίσθηκαν με ατυχήματα, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και με καρκίνους. Οι θάνατοι από καρκίνο του πνεύμονος, λ.χ., οι οποίοι σύμφωνα με τους ερευνητές αποτελούν πιθανή ένδειξη μακροχρόνιου καπνίσματος, ήταν πιο συχνή σε όσους ακολούθησαν καριέρα στην τέχνη.
Οι ερευνητές λένε πως παρόλο που τα ευρήματά τους δεν υποδηλώνουν ότι η τέχνη μπορεί να μας κοστίσει πρόωρα τη ζωή, εγείρουν ορισμένα ενδιαφέροντα ερωτήματα για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν η δόξα και το χρήμα στον τρόπο ζωής.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Τι δείχνουν έρευνες των επιστημόνων.
Μια νέα έρευνα που έρχεται από τη Νορβηγία δείχνει πως ένα εκτενές πρόγραμμα γιόγκα επιδρά θετικά σε γενετικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα της έρευνας εξηγούν τα (εκτενώς καταγεγραμμένα) ευεργετικά αποτελέσματα που έχει η γιόγκα στην υγεία. «Τα δεδομένα δείχνουν πως οι ιδιότητες της γιόγκα είναι θεραπευτικές σε μοριακό επίπεδο και ξεκινούν αμέσως κατά την άσκηση», λέει ο Fahri Saatcioglu του Πανεπιστημίου του Όλο.
Πριν από πέντε χρόνια, οι ερευνητές τόνιζαν πως πρακτικές σαν τη γιόγκα, που δημιουργούν την «αντίδραση χαλάρωσης», μια κατάσταση βαθιάς ξεκούρασης, μπορούν να επηρεάσουν μακροπρόθεσμα τη γονιδιακή έκφραση. Αυτό είναι ένας επιστημονικός όρος για την «ενεργοποίηση» ενός συγκεκριμένου γονιδίου, που σημαίνει ότι το γονίδιο μεταφέρει πληροφορίες στο λειτουργικό του προϊόν (RNA). Η έρευνα δείχνει πως αυτή η διαδικασία συνδέεται με το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος και πως μπορεί να πραγματοποιείται άμεσα.
Το πείραμα του Πανεπιστημίου του Όσλο εξέτασε 10 συμμετέχοντες που παρακολούθησαν γιόγκα σε ένα ησυχαστήριο στη Γερμανία επί 7 μέρες. Τις πρώτες 2 μέρες, οι συμμετέχοντες διέθεσαν 2 ώρες για να κατανοήσουν το εκτενές πρόγραμμα γιόγκα που περιλάμβανε γιογκικές στάσεις (ασάνες), γιογκικές ασκήσεις αναπνοής και αυτοσυγκέντρωση. Για τις επόμενες 2 μέρες, διέθεταν 2 ώρες ημερησίως για βόλτες στην εξοχή και στη συνέχεια άκουγαν κλασική μουσική ή τζαζ.
Αμέσως πριν και μετά τις 4 συνεδρίες, οι ερευνητές πήραν δείγματα από το αίμα κάθε συμμετέχοντα. Στη συνέχεια, απομόνωσαν και ανέλυσαν τα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος, που παίζουν βασικό ρόλο στο ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα. Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως οι περίπατοι στην εξοχή και η χαλάρωση λόγω μουσικής άλλαξε την «έκφραση» 38 γονιδίων στα κύτταρα αυτά. Αντίστοιχα, η γιόγκα προκάλεσε αλλαγές σε 111 γονίδια.
Οι ερευνητές σημείωσαν πως «οι δύο αγωγές επηρεάζουν παρόμοιες βιολογικές διαδικασίες ως ένα βαθμό», παρατηρώντας πως 14 από τα γονίδια επηρεάστηκαν και από τις δύο ασκήσεις. «Ωστόσο, παρατηρήθηκε πως ο αντίκτυπος της γιόγκα ήταν μακράν ευρύτερος. Αυτό σημαίνει πως η γιόγκα έχει μεγαλύτερη επίδραση στην υγεία [μέσω των αλλαγών στο μοριακό επίπεδο] σε σχέση με το συνδυασμό άσκησης-απλής χαλάρωσης».
Οπότε, αν το στρώμα γιόγκα μας μαζεύει σκόνη, η έρευνα αυτή μας δίνει ένα κίνητρο να το χρησιμοποιήσουμε ξανά. Επίσης μας ξεκαθαρίζει πως, όσον αφορά το ανοσοποιητικό σύστημα, μια βόλτα στην εξοχή είναι καλή αλλά η γιόγκα ίσως αποδειχθεί ουσιωδώς καλύτερη.
Ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την επεξεργασία αναμνήσεων.
Το δυνατό σφίξιμο των χεριών βελτιώνει τη μνήμη αναφέρουν ψυχολόγοι από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Montclair, στο Νιου Τζέρσι.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 50 δεξιόχειρες φοιτητές ανακάλυψαν πως όταν έσφιγγαν την δεξιά γροθιά τους για 90 δευτερόλεπτα διέγειραν τον σχηματισμό αναμνήσεων, ενώ όταν έσφιγγαν την αριστερή βελτίωναν την ικανότητα ανάκλησής τους.
Όπως αναφέρουν τα Νέα, οι ερευνητές εκτιμούν ότι το σφίξιμο της γροθιάς ενεργοποιεί συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες σχετίζονται με την επεξεργασία των αναμνήσεων.
Στο πλαίσιο της μελέτης τους, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PLoS One», ζήτησαν από τους φοιτητές τους να απομνημονεύσουν έναν κατάλογο με λέξεις. Στη συνέχεια τους χώρισαν σε πέντε ομάδες.
Η πρώτη έσφιγγε τη δεξιά γροθιά επί 90 δευτερόλεπτα πριν απομνημονεύσει τις λέξεις και μετά έκανε το ίδιο όταν ερχόταν η ώρα να απαγγείλει τις λέξεις. Η δεύτερη ομάδα έκανε ακριβώς τα ίδια, αλλά με την αριστερή γροθιά.
Οι επόμενες δύο ομάδες έσφιγγαν το ένα χέρι πριν απομνημονεύσουν τις λέξεις και το αντίθετο χέρι την ώρα της απαγγελίας.
Η πέμπτη ομάδα δεν έσφιγγε κανένα χέρι (ομάδα ελέγχου).
Όσοι φοιτητές έσφιγγαν την δεξιά γροθιά τους πριν από την απομνημόνευση της λίστας και την αριστερή κατά την απαγγελία, είχαν συνεχώς καλύτερες επιδόσεις απ’ όλες τις άλλες ομάδες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές το σφίξιμο της δεξιάς γροθιάς ενεργοποιεί το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου, ενώ το σφίξιμο της αριστερής ενεργοποιεί το δεξιό.
Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι το σφίξιμο της γροθιάς επηρεάζει και άλλες λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως τα συναισθήματα (λ.χ. το σφίξιμο της δεξιάς επηρεάζει την ευτυχία και το θυμό, ενώ της αριστερής τη λύπη και το άγχος).
Η επεξεργασία της μνήμης πιστεύεται ότι γίνεται και στα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου, με το αριστερό να είναι υπεύθυνο για την κωδικοποίηση των αναμνήσεων και το δεξιό για την ανάκλησή τους.
Περαιτέρω μελέτες θα εξετάσουν κατά πόσον το σφίξιμο της γροθιάς μπορεί να βελτιώσει και άλλες νοητικές διεργασίες, όπως τις λεκτικές ικανότητες, αλλά και την ανάμνηση εικόνων, τόπων και λέξεων.
Τι ισχύει για κάθε κατηγορία πληθυσμού.
Μερικά χρόνια πριν, λίγοι άνθρωποι γνώριζαν τον όρο «προβιοτικά», παρόλο που περιλαμβάνονται, φυσιολογικά, σε τρόφιμα που καταναλώνονται τακτικά, όπως για παράδειγμα το γιαούρτι.
Τώρα, ο όρος είναι περισσότερο γνωστός, ο αριθμός των προβιοτικών προϊόντων μεγαλύτερος και σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία, τα προβιοτικά μπορούν να ωφελήσουν την υγεία μας. Τι είναι, λοιπόν, τα προβιοτικά και πόσο ασφαλής είναι η κατανάλωσή τους;
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), τα προβιοτικά είναι ζωντανοί, μη παθογόνοι μικροοργανισμοί, οι οποίοι, όταν χορηγηθούν σε επαρκείς ποσότητες, επιφέρουν ευεργετικά αποτελέσματα στον ξενιστή (δηλαδή στον οργανισμό που τα λαμβάνει). Οι μικροοργανισμοί αυτοί, επιζούν κατά τη διαδικασία της πέψης και περνούν στο έντερο, όπου ασκούν την ωφέλιμή τους δράση, συμβάλλοντας στη βελτίωση της υγείας.
Tα βακτήρια που συγκαταλέγονται στα προβιοτικά προέρχονται, κυρίως, από δύο γένη: τους λακτοβακίλλους (Lactobacillus) και τα μπιφιδοβακτήρια (Bifidobacterium), τα οποία περνούν από το ανώτερο πεπτικό και αποικίζουν το παχύ έντερο όπου και πολλαπλασιάζονται. Φυσικές πηγές προβιοτικών είναι το γιαούρτι, τα ρευστά όξινα γάλατα, το κεφίρ, αλλά υπάρχουν και συμπληρώματα διατροφής (προϊόντα ειδικής διατροφής) που διατίθενται στην αγορά, κυρίως, σε μορφή σκόνης και σε κάψουλες.
Είναι τα προβιοτικά ασφαλή;
Στο γενικό πληθυσμό
Η λήψη προβιοτικών είναι ασφαλής σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA, European Food Safety Authority) και προτείνεται τόσο σε ενήλικες όσο και σε μωρά, παιδιά, εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν.
Η ασφάλεια της λήψης προβιοτικών υποστηρίζεται επιπλέον από πληθώρα επιστημονικών δεδομένων που επιβεβαιώνει ότι ο κίνδυνος εμφάνισης ανεπιθύμητων αντιδράσεων από τη χορήγηση προβιοτικών, είναι αμελητέος, αν αναλογισθεί κανείς την ευρεία τους χρήση.
Στις εγκύους και τις γυναίκες που θηλάζουν
Η χορήγηση προβιοτικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού έχει μελετηθεί και θεωρείται ιδιαίτερα ωφέλιμη, όχι μόνο για τη μείωση της δυσκοιλιότητας στην έγκυο, αλλά και για άλλους λόγους. Πιο συγκεκριμένα, έχει βρεθεί ότι ενισχύει την ανοσοπροστατευτική δράση του μητρικού γάλακτος και προστατεύει από την εμφάνιση ατοπικού εκζέματος στα μωρά.
Επιπλέον, τα προβιοτικά ενισχύουν τη μικροχλωρίδα του κόλπου, καθώς η διαταραχή στην ισορροπία του, έχει σχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού και περιγεννετικών διαταραχών. Μια πρόσφατη μελέτη σε 41 θηλάζοντα βρέφη έδειξε ότι το L.reuteri μείωσε σημαντικά τους κολικούς και το κλάμα κατά 1 ώρα και 34 λεπτά, μετά από 28 ημέρες, σε σχέση με βρέφη που έλαβαν φαρμακευτική αγωγή.
Η χορήγηση προβιοτικών στις εγκύους και τις γυναίκες που θηλάζουν θεωρείται ασφαλής και δεν υπάρχει ιδιαίτερος κίνδυνος παρενεργειών. Άλλωστε, ως γνωστόν, τα προβιοτικά δεν περνούν στην κυκλοφορία του αίματος, άρα δεν φτάνουν στο έμβρυο και συνεπώς είναι απίθανο να προκαλέσουν βλάβες.
Σε πρόσφατη, μάλιστα, μελέτη που περιελάμβανε περισσότερες από 1.500 έγκυες γυναίκες, η χορήγηση προβιοτικών (Lactobacillus spp, μόνου του ή σε συνδυασμό με Bifidobacterium spp), δεν κατέδειξε καμία αύξηση στη συχνότητα των αποβολών ή δυσμορφιών, αποτελέσματα απόλυτα σύμφωνα με την αρχική υπόθεση ότι η χρήση προβιοτικών στο τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης είναι απίθανο να επηρεάσει την οργανογένεση.
Επιπλέον, δεν υπήρχε καμία σημαντική διαφορά στο βάρος του νεογνού, στη διάρκεια της κύησης, ή στη συχνότητα της καισαρικής τομής.
Στα βρέφη και τα παιδιά
Η ασφάλεια των προβιοτικών σε βρέφη και παιδιά, πιστοποιείται από πλήθος ερευνών, που δείχνουν ότι με την κατανάλωσή τους, υπάρχει σημαντική μείωση της σοβαρότητας και της διάρκειας της διάρροιας, καθώς και της ατοπικής δερματίτιδας.
Κάποιες έρευνες έδειξαν ακόμη και μείωση της συχνότητας των αναπνευστικών νοσημάτων και μείωση στη σοβαρότητα της πνευμονίας σε παιδιά με κυστική ίνωση.
Η χρήση των προβιοτικών στα πρόωρα νεογνά, γίνεται για την πρόληψη της νεκρωτικής εντεροκολίτιδας (ΝΕΚ), η οποία είναι νόσος του γαστρεντερικού συστήματος και έχει συχνότητα 2,6-2,8% στα νεογνά με πολύ χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης.
Οι πιο πρόσφατες μελέτες σε πρόωρα βρέφη, καταδεικνύουν ότι τα προβιοτικά μειώνουν τη συνολική θνητότητα και την ΝΕΚ περισσότερο από 50% σε βρέφη με βάρος μικρότερο από 1500 γραμμάρια. Ωστόσο, προσοχή θα πρέπει να δοθεί σε περίπτωση ενδοφλέβιας διατροφής στις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους.
Τα πρόωρα νεογνά έχουν γενικά χαμηλό αποικισμό από προστατευτικά, «καλά» βακτήρια στο έντερό τους. Δεδομένου ότι αυτά αποτρέπουν την εισχώρηση παθογόνων μικροοργανισμών στο έντερο, η χορήγηση προβιοτικών («καλών» βακτηρίων) στα νεογνά μπορεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη.
Σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό, π.χ. στους ηλικιωμένους
Τα προβιοτικά σε υγιή άτομα με ασθενές ανοσοποιητικό, που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων, όπως για παράδειγμα σε ηλικιωμένους, μπορεί να είναι εξαιρετικά ωφέλιμα. Υπάρχουν πολυάριθμες έρευνες που καταδεικνύουν ότι η συστηματική χορήγηση προβιοτικών σε αυτήν την κατηγορία ατόμων, ενισχύει, σημαντικά, την άμυνα του οργανισμού.
Για παράδειγμα, η χορήγηση προβιοτικών σε άτομα μεγαλύτερα των 69 ετών, οδήγησε όχι μόνο στην αύξηση του πληθυσμού των «καλών» βακτηρίων στο έντερο, αλλά και σε αξιοσημείωτη αύξηση της ανοσολογικής τους απόκρισης.
Προσοχή σε ειδικές περιπτώσεις, π.χ. ανοσοκατεσταλμένα άτομα
Μια θεωρητική ανησυχία που συνδέεται με τη χρήση προβιοτικών, είναι η πιθανότητα, αυτοί οι ζωντανοί μικροοργανισμοί, αν και είναι μη παθογόνοι, να προκαλέσουν συστηματικές λοιμώξεις, κυρίως σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα (π.χ. σε ασθενείς με HIV), σε ασθενείς με δυσλειτουργίες του βλενογγόνιου εντερικού φραγμού (οξεία γαστρεντερίτιδα) ή στην περίπτωση τοποθέτησης κεντρικών φλεβικών καθετήρων. Η ανησυχία, όπως προαναφέρθηκε, παραμένει θεωρητική, καθώς στις περισσότερες μελέτες, η πιθανότητα παρενεργειών, ήταν εξαιρετικά μικρή.
Παραδείγματος χάρη, ακόμη και στην περίπτωση ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση (μεταμόσχευση ήπατος, επέμβαση στο πάγκρεας), όπως βρέθηκε σε σχετικές μελέτες, η χορήγηση προβιοτικών δεν οδήγησε σε επιπλοκές. Αντιθέτως, βρέθηκε ότι μπόρεσε να μειώσει, σε ποσοστό έως και 93%, την πιθανότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών λοιμώξεων.
Επιπρόσθετα, σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, που συχνά αντιμετωπίζουν βακτηριακή υπερανάπτυξη στο λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα υψηλές συγκεντρώσεις διμεθυλαμίνης και νιτρωδοδιμεθυλαμίνης στο αίμα, έχει φανεί ότι, λαμβάνοντας θεραπεία με 2 στελέχη του Lactobacillus acidophilus, αυτές οι τοξικές ενώσεις είναι σημαντικά χαμηλότερες. Η λήψη προβιοτικών στις παραπάνω περιπτώσεις, προτείνεται να γίνεται κατόπιν σύστασης του θεράποντα ιατρού.
Συμπερασματικά
Πολλά μπορεί να παραμένουν άγνωστα όσον αφορά τους μηχανισμούς της δράσης των προβιοτικών, ωστόσο, είναι σαφές, ότι είναι απόλυτα ασφαλή και ότι η συστηματική χορήγησή τους μπορεί να επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Τι διαπίστωσαν βρετανοί επιστήμονες.
Οι μαθησιακές δυσκολίες, όπως η δυσλεξία, η δυσαριθμησία, η έλλειψη συγκέντρωσης, η υπερδραστηριότητα και ο αυτισμός, επηρεάζουν το 10% του πληθυσμού, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 2-3 μαθητές σε κάθε τάξη, υποστηρίζουν οι επιστήμονες από το University College του Λονδίνου (UCL).
Οι δυσκολίες αυτές αναφέρονται σε ένα σύνολο διαταραχών, οι οποίες εκδηλώνονται με προβλήματα στην ομιλία, στην ανάγνωση, στη γραφή, στην κατανόηση του προφορικού και γραπτού λόγου, στην αναγνώριση αριθμών και μαθηματικών συμβόλων, στην εκτέλεση αριθμητικών πράξεων και σε πολλά άλλα. Οφείλονται σε λάθη στη δομή του εγκεφάλου συχνά τροφοδοτούνται και από άλλες αιτίες, όπως το οικογενειακό περιβάλλον., ωστόσο φαίνεται πως έχουν ισχυρή γενετική βάση (κληρονομική).
Σύμφωνα με την έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, πολλά παιδιά επηρεάζονται τουλάχιστον από μία μαθησιακή δυσκολία. Έχει διαπιστωθεί ότι οι μαθητές που είναι υπερκινητικοί ή που υποφέρουν από έλλειψη συγκέντρωσης, αντιμετωπίζουν παράλληλα πρόβλημα δυσλεξίας σε ποσοστό 33-45% ή δυσαριθμησίας σε ποσοστό 11%.
Ο καθηγητής Μπράιαν Μπάτεργουορθ από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Νευροεπιστήμης του UCL και επικεφαλής της έρευνας, δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλές διαταραχές που σχετίζονται με τη νευρολογική ανάπτυξη και οι οποίες ενδέχεται να προκαλέσουν μαθησιακές δυσκολίες ακόμη και σε παιδιά με φυσιολογικό ή και υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Επίσης, γνωρίζουμε ότι συμβαίνουν πιο συχνά από ότι θα περίμενε κανείς. Πλέον, είμαστε σε θέση να βρούμε αποτελεσματικούς τρόπους, ώστε να βοηθήσουμε τους μαθητές που υποφέρουν από αυτού του είδους τις δυσκολίες».
Στη μελέτη αναφέρονται τα μέχρι στιγμής επιστημονικά δεδομένα, που μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των μεθόδων διδασκαλίας και στην κατάρτιση των σχολικών ψυχολόγων και των καθηγητών. Μάλιστα, εξετάζεται η χρήση ειδικών εφαρμογών στον υπολογιστή, όπως τα παιχνίδια, που θα διευκολύνουν τη διαδικασία της μάθησης.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
