Τι δείχνουν οι έρευνες.
Τα αντιοξειδωτικά έγιναν αρχικά, γνωστά στο ευρύ κοινό ως «αντιγηραντικά στοιχεία». Αν και πρόκειται για έναν χαρακτηρισμό γενικευμένο καθώς δεν μπορεί ένας παράγοντας από μόνος του να ευθύνεται για το γήρας, ωστόσο βασίζεται στην ιδιότητα των αντιοξειδωτικών να πολεμούν το οξειδωτικό στρες ή αλλιώς να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες. Και αν σας μπερδεύουν οι επιστημονικές έννοιες κρατήστε μόνο ότι οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να βλάψουν τον οργανισμό και τα αντιοξειδωτικά αποτρέπουν κάτι τέτοιο.
Ο ανθρώπινος οργανισμός διαθέτει ενδογενείς αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς αλλά τα αντιοξειδωτικά παραλαμβάνονται και εξωγενώς από την διατροφή μας! Η βιταμίνη C, η βιταμίνη E, η βιταμίνη Α και οι φαινολικές ενώσεις που βρίσκονται σε πάρα πολλά φρούτα και λαχανικά είναι μερικά από τα αντιοξειδωτικά στοιχεία. Ένα ρόφημα που συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ημερήσια πρόσληψη αντιοξειδωτικών που πρέπει να λαμβάνει κάποιος είναι και ο καφές!
Και αυτό διότι, ο καφές αποτελεί αναπόσταστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Σκεφτείτε ότι ο στιγμιαίος καφές περιέχει, ανάλογα και με την ποικιλία του καφέ κάθε φορά, 300 – 550mg αντιοξειδωτικών συστατικών ανά 2g που είναι η συνήθης μερίδα κατανάλωσής του. Όταν πρόκειται για φραπέ τα αντιοξειδωτικά φτάνουν τα 860mg μιας και η ποσότητα του καφέ που χρησιμοποιείται είναι η διπλάσια.
Πώς όμως οι πολυφαινόλες ενισχύουν την καρδιαγγειακή υγεία; Σίγουρα θα έχετε ακούσει για την λεγόμενη «κακή» χοληστερόλη. Αυτή, καθώς κυκλοφορεί στο αίμα μπορεί να προσβληθεί από τις ελεύθερες ρίζες που αναφέραμε προηγουμένως. Το αποτέλεσμα είναι να αλλάξει μορφή και μαζί με άλλα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα, να επικαθίσει στο τοίχωμα της αρτηρίας.
Έτσι σιγά σιγά χτίζεται μια πλάκα που στενεύει την αρτηρία οδηγώντας ίσως στην απόφραξή της, που σημαίνει, στις σοβαρές περιπτώσεις, έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο. Όπως καταλαβαίνετε, λαμβάνοντας τα απαραίτητα αντιοξειδωτικά από τη διατροφή μας, η άμυνά μας είναι σε θέση να θωρακίσει καλύτερα την χοληστερόλη από την οξείδωσή της!
Τα χλωρογενικά οξέα συνιστούν μία από τις φαινολικές ενώσεις στον καφέ. Έχει βρεθεί ότι, αυτά, επιδρούν θετικά στην αρτηριακή πίεση, στην φλεγμονή αλλά και στην θρόμβωση. Καταστάσεις οι οποίες πυροδοτούν η καθεμία με διαφορετικό τρόπο την εκδήλωση καρδιακών επεισοδίων.
Αναφορικά με τη συμβολή του καφέ στην πρόκληση καρδιακών αρρυθμιών, τόσο επιδημιολογικές όσο και κλινικές μελέτες αδυνατούν να επιβεβαιώσουν κάτι τέτοιο.
Σχετική έρευνα έδειξε ότι η λήψη υψηλών δόσεων καφεΐνης (περίπου 500mg) δεν αύξησε τις κοιλιακές (καρδιακές) αρρυθμίες. Σε διαφορετική έρευνα με ασθενείς, 39-79ετών, που έπασχαν ήδη από κοιλιακή ταχυκαρδία δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στις αρρυθμίες τους, πριν και μετά τη λήψη 275mg καφεΐνης. Επίσης η καφεΐνη δε δημιούργησε σημαντική αύξηση των κατεχολαμινών (ορμονών που πιθανών να προκαλούν αρρυθμίες) και η αύξηση αυτή δε συνδέθηκε με τις αρρυθμίες.
Έτσι μία μέτρια πρόσληψη καφεΐνης (5-6 φλιτζάνια των 2γρ καφέ την ημέρα, περίπου 500mg καφεΐνης) θεωρείται απίθανο να προκαλέσει αρρυθμία σε άτομα που δεν εμφανίζουν επιρρέπεια στις δράσεις της καφεΐνης. Για πιο συγκεκριμένες καταστάσεις υγείας, καλό είναι να συμβουλευτείτε το γιατρό σας ως προς την ποσότητα καφέ που μπορείτε να καταναλώνετε.
Ο καφές λοιπόν, μέσα από διάφορες μελέτες έχει φανεί ότι μπορεί να έχει μια γενικότερη ευεργετική δράση σε διάφορα θέματα που σχετίζονται με την υγεία μας. Ωστόσο, οι έρευνες συνεχίζονται προσπαθώντας να προσδιορίσουν τους μηχανισμούς πίσω από τη δράση καθώς και την ποσότητα στην οποία εκδηλώνονται αυτά τα οφέλη. Έως τότε, ο καθένας μας συνεχίζει και απολαμβάνει τον αγαπημένο του καφέ ...και η τύχη μας μπορεί να δουλεύει!
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Προσφέρουν ευεργετικά οφέλη κατά της χοληστερίνης.
Τα κράνμπερι ή αλλιώς γνωστά στη βοτανολογία ως «βακκίνια τα οξύκοκκα» είναι ένας τύπος μικροσκοπικών κόκκινων όξινων μούρων τα οποία είναι καρποί μικρών φυλλοβόλων θάμνων που καλλιεργούνται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το βοτανολογικό του όνομα «vaccinium oxycoccos» προέρχεται από το λατινικό vacca που σημαίνει αγελάδα, λόγω της αρεσκείας αυτού του ζώου σε αυτά τα φρούτα. Τα κράνμπερι χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σαν τροφή στη Νότια Αμερική. Οι ιθαγενείς Αμερικάνοι τα χρησιμοποιούσαν σε ποικιλίες φαγητών, σαν φάρμακο επούλωσης τραυμάτων και σαν βαφή.
Αυτήν την στιγμή παραπάνω από το 90% των κράνμπερι της αγοράς καλλιεργούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες και τα περισσότερα από αυτά επεξεργάζονται και χρησιμοποιούνται σε προϊόντα όπως χυμοί, σάλτσες, και αποξηραμένα φρούτα, ενώ τα εναπομείναντα πωλούνται φρέσκα στους καταναλωτές.
Θρεπτικό προφίλ
Τα κράνμπερι είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης C και ιδιαίτερα πλούσια σε φυτικές ίνες, μαγγάνιο, βιταμίνη Ε και βιταμίνη Κ. Επίσης έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε προανθοκυανίνες, μια ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία που ανήκει στην οικογένεια φλαβονοειδών.
Θρεπτική ταυτότητα
Θρεπτική αξία ανά 100 γρ.
Ενέργεια: 46 kcal
Πρωτεΐνες: 0,4 γρ
Λιπαρά: 0,1γρ.
Υδατάνθρακες: 12,2 γρ.
Φυτικές ίνες: 4,6 γρ
Βιταμίνη C: 13,3 mg
Βιταμίνη Κ:5,1 mg
Βιταμίνη Ε:1,2 mg
Μαγγάνιο:0,4 mg
Οφέλη στην υγεία
Προστασία έναντι λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος (ουρολοιμώξεις)
Τα κράνμπερι συστήνονται εδώ και εκατοντάδες χρόνια για την ικανότητα τους να θεραπεύουν και να μειώνουν το ρίσκο μολύνσεων του ουροποιητικού συστήματος.
Μια συγκεκριμένη ουσία που περιέχουν τα κράνμπερι, το ιπουρικό οξύ, σε συνδυασμό με τις προανοθοκυανίνες εμποδίζουν την προσκόλληση του βακτηρίου τής Escherichia coli (Ε. coli) (παθογόνο βακτήριο υπεύθυνο για το 80-90% των λοιμώξεων τού ουροποιητικού συστήματος) στα τοιχώματα της ουροφόρους οδούς και να προκαλέσουν λοίμωξη.
Έρευνα που έγινε σε 153 ηλικιωμένες γυναίκες έδειξε ότι οι γυναίκες που κατανάλωναν χυμό από κράνμπερι εμφάνισαν λιγότερο από το μισό αριθμό ουρολοιμώξεων σε σύγκριση με αυτές που κατανάλωναν χυμούς άλλων φρούτων.
Ευεργετικά οφέλη κατά της χοληστερίνης
Ένας μεγάλος αριθμός ερευνών δείχνει ότι συστηματική κατανάλωση κράνμπερι μπορεί μειώσει σημαντικά τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα.
Συγκεκριμένα μια έρευνα που διεξήχθη στο πανεπιστήμιο του Σκράντον στην Πενσυλβανία έδειξε ότι τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται σε αυτά μπορεί να προστατεύσουν την LDL χοληστερόλη (κακή χοληστερίνη) από οξείδωση και να μειώσουν τα επίπεδα την ολικής χοληστερόλης στο αίμα.
Μια πρόσφατη μελέτη παρατήρησε αύξηση στα επιπεδα HDL χολστερόλης (καλή χοληστερίνη) στο αίμα μετά από τακτική κατανάλωση χυμού κράνμπερι.
Άλλα οφέλη
Η κατανάλωση κράνμπερι έχει βρεθεί επίσης ότι διαθέτει αντιμικροβιακές δράσεις καθώς εμποδίζει αρκετά παθογόνα μικρόβια να έρθουν σε επαφή με υγιή κύτταρα του οργανισμού και να προσκολλήσουν σε αυτά προκαλώντας κατά αυτόν τον τρόπο λοίμωξη.
Επιπλέον εμποδίζει την ανάπτυξη πετρών στα νεφρά , πλάκας στα δόντια και προστατεύει έναντι ορισμένων μορφών καρκίνου.
Πηγή: http://www.diatrofi.gr
Τι υποστηρίζουν Βρετανοί ερευνητές.
Η παχυσαρκία συνδέεται με τεράστια αύξηση του αριθμού των περιστατικών καρκίνου των νεφρών, υποστηρίζουν Βρετανοί ερευνητές. Μάλιστα, εκτιμούν ότι η παχυσαρκία είναι πολύ πιο επιβαρρυντικός παράγοντας ακόμη και από το κάπνισμα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα, η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των νεφρών κατά 70%, συγκριτικά με τον κίνδυνο από το κάπνισμα, που υπολογίζεται στο 50%.
Ανάλογες διαπιστώσεις έχουν γίνει, στο παρελθόν, για τη σχέση παχυσαρκίας και άλλων μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, της μήτρας και του εντέρου, καθώς το περιττό βάρος συνδέεται με ορμονικές διαταραχές που πιθανόν πυροδοτούν τον μηχανισμό της καρκινογένεσης.
Πηγή: http://www.healthpress.gr
Μπορεί να αποτελέσει λύση σε άτομα με δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα.
Έδαφος κερδίζει τα τελευταία χρόνια η πεποίθηση πολλών, πως το γάλα γαϊδούρας μπορεί να αποτελέσει το πιο θρεπτικό υποκατάστατο γάλακτος μετά το μητρικό γάλα. Η δημοσιότητα που έχει πάρει οφείλεται στο γεγονός ότι διαθέτει παρόμοια σύσταση με, το θαυμαστό σε ισορροπία θρεπτικών συστατικών για τον άνθρωπο, μητρικό γάλα.
Ας δούμε λοιπόν ένα προς ένα, τα πλεονεκτήματα του γάλατος της γαϊδούρας και πώς αυτά μπορούν να επιδράσουν θετικά στον ανθρώπινο οργανισμό:
- Πρώτα απ’ όλα περιέχει 60 φορές περισσότερη βιταμίνη C από το αγελαδινό γάλα, ενώ ταυτόχρονα δεν υπολείπεται σε βιταμίνες Α, D, E και του συμπλέγματος Β.
- Η αυξημένη περιεκτικότητά του σε λακτόζη οδηγεί σε αύξηση του ποσοστού απορρόφησης του ασβεστίου από τον οργανισμό, ένα γεγονός σημαντικό για την ανάπτυξη και τη διατήρηση της φυσιολογικής οστικής πυκνότητας του οργανισμού.
- Τόσο η λακτόζη, όσο και το παράγωγό της, λακτουλόζη, ευνοούν την ανάπτυξη καλών βακτηρίων της εντερικής χλωρίδας του πεπτικού συστήματος. Οι οργανισμοί αυτοί, γνωστοί και ως προβιοτικά, είναι απαραίτητοι για την καλή λειτουργία του εντέρου. Η δημιουργία μιας φυσιολογικής χλωρίδας, ιδιαίτερα σε νεογνική ηλικία, είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αποφυγή επικίνδυνων καταστάσεων.
- Η λυσοζύμη που περιέχει διαθέτει αντιβακτηριδιακές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Έτσι, ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα και μειώνονται οι πιθανότητες γαστρεντερολογικών φλεγμονών, ακόμη και στα βρέφη.
- Το υψηλό επίπεδο πολυακόρεστων προς κορεσμένων λιπαρών και η περιεκτικότητα σε ω-3, το καθιστά ένα λειτουργικό τρόφιμο για την ανθρώπινη διατροφή, πολύ περισσότερο δε για τους ενήλικες, όπου ο κίνδυνος για καρδιαγγειακά νοσήματα αυξάνεται. Σε σχέση με το μητρικό γάλα, το γάλα γαϊδούρας περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα απαραίτητων λιπαρών οξέων για τον οργανισμό. Επιπλέον, παρουσιάζει χαμηλό ποσοστό λίπους, μόλις 1%, παράγοντας ο οποίος ευνοεί την ένταξή του στο πρόγραμμα διατροφής του ανθρώπου. Το αγελαδινό γάλα έχει ποσοστό λίπους 3,9%, το αίγειο 3,5% και το πρόβειο 6%. Σε μια εποχή που ο μοντέρνος τρόπος διαβίωσης εύκολα οδηγεί στην αύξηση του σωματικού βάρους, προτιμώνται τρόφιμα με χαμηλά ποσοστά λίπους.
- Θετική επίδραση του γαϊδουρινού γάλακτος έχει παρατηρηθεί κατά την οστεογένεση, δηλαδή τη δημιουργία οστών, τη θεραπεία της αθηροσκλήρωσης και κατά την ανάρρωση ασθενών με καρδιακά προβλήματα.
Αξίζει να σημειωθεί, ότι το γάλα γαϊδούρας μπορεί να αποτελέσει λύση σε άτομα με δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα. Μάλιστα, φαίνεται να είναι πιο καλά ανεκτό από φόρμουλες σόγιας ή φόρμουλες με υδρογονωμένες πρωτεΐνες αγελαδινού γάλατος. Αυτό οφείλεται στο μειωμένο ποσοστό καζεΐνης και β- λακτοβουλίνης, ουσίες που δεν υπάρχουν μεν στο μητρικό γάλα, αλλά υπάρχουν στα υποκατάστατα γάλατος. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλα τα παραπάνω, θα μπορούσε κανείς να πει ότι το γάλα γαϊδούρας είναι ένα πιο θρεπτικό και ωφέλιμο γάλα για τον οργανισμό απ’ ότι το γάλα της κατσίκας ή το αγελαδινό.
Είναι ωστόσο το ίδιο ανθεκτικό σε παθογόνους μικροοργανισμούς ή αποτελεί ένα τρόφιμο πιο ευπαθές; Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα ήρθαν να δώσουν τελευταία ερευνητικά δεδομένα, τα οποία επιβεβαίωσαν την ασφάλεια της κατανάλωσης του συγκεκριμένου γάλακτος, όταν αυτό προέρχεται από ζώα ελεγμένα με υγιείς μαστικούς αδένες και υπό την προϋπόθεση ότι αυτά αρμέγονται σε κατάλληλες συνθήκες.
Πρόκειται για ένα γάλα με πολύ χαμηλό μικροβιακό φορτίο που μπορεί να καταναλωθεί χωρίς να έχει υποστεί κάποια θερμική επεξεργασία, όπως παστερίωση. Γι’ αυτό, κατά την Ευρωπαϊκή Κοινοτική νομοθεσία (853/2004), το γάλα της όνου, επιτρέπεται να πωλείται και να συγκαταλέγεται στα «άλλα είδη γάλακτος». Η έλλειψη παστερίωσης του γάλακτος συνιστά την ψύξη του στην κατάψυξη αμέσως μετά το άρμεγμα, ενώ η διαδικασία μεταφοράς του από τον παραγωγό στον καταναλωτή, αλλά και η αποθήκευσή του θέλει ιδιαίτερη προσοχή, προς αποφυγή επιμολύνσεων.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Η λήψη έξτρα ποσότητας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη.
Οι παχύσαρκοι άνδρες θα μπορούσαν να χάσουν αρκετά παραπανίσια κιλά, αν έπαιρναν συμπληρώματα της ορμόνης τεστοστερόνης, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.
Όμως, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι το όφελος θα το έχουν οι άνδρες εκείνοι που έχουν ήδη στον οργανισμό τους έλλειψη τεστοστερόνης, ενώ η λήψη έξτρα ποσότητας της εν λόγω ορμόνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη και για καρδιοπάθεια.
Οι ερευνητές, μ’ επικεφαλής τον δρ. Φαρίντ Σαάντ, που παρουσίασαν τη μελέτη τους στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Παχυσαρκίας, σύμφωνα με το BBC, έκαναν δοκιμές με 115 παχύσαρκους άνδρες, ηλικίας 38 έως 83 ετών, που είχαν χαμηλό επίπεδο τεστοστερόνης και οι οποίοι έπαιρναν έξτρα ποσότητες της ορμόνης κάθε 12 εβδομάδες. Οι άνδρες αυτοί έχασαν κατά μέσο όρο 16 κιλά μέσα σε μία πενταετία, διάστημα που χρειάστηκε για να επανέλθει η συγκεκριμένη ορμόνη τους σε φυσιολογικό επίπεδο.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι η ανδρική ορμονοθεραπεία, ανάλογη με αυτή που κάνουν οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση, μπορεί να επιφέρει μείωση της περιφέρειας στη μέση και υποχώρηση της πίεσης του αίματος. Όπως παραδέχτηκε ο Φαρίντ Σαάντ, οι ερευνητές τυχαία ανακάλυψαν ότι η τεστοστερόνη βοηθά στο αδυνάτισμα, καθώς πραγματοποιούσαν άσχετη έρευνα για την θεραπεία στους άνδρες άλλων προβλημάτων (στυτική δυσλειτουργία, κόπωση κ.α.), που προκαλούνται από το χαμηλό επίπεδο της τεστοστερόνης.
«Όταν αναλύσαμε τα στοιχεία, διαπιστώσαμε ότι αυτοί (σ.σ. οι παχύσαρκοι άνδρες με την χαμηλή τεστοστερόνη) κάθε χρόνο, επί πέντε χρόνια, έχαναν βάρος. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι η σταδιακή αύξηση της ορμόνης αποκαθιστά το επίπεδο της ενέργειάς τους και οδηγεί σε αλλαγή συμπεριφοράς, κάνοντάς τους να είναι σωματικά πιο δραστήριοι», όπως ανέφερε ο Σαάντ.
‘Αλλοι όμως επιστήμονες εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Σαρπ του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου δήλωσε ότι «είναι απλουστευτικό να πιστέψει κανείς ότι η αύξηση της τεστοστερόνης αποτελεί μία γρήγορη λύση για τους παχύσαρκους άνδρες. Είναι πολύ πιο λογικό και ασφαλές για τους άνδρες να τρώνε λιγότερο, ώστε να μειώσουν την παχυσαρκία τους, πράγμα που στη συνέχεια θα αυξήσει την τεστοστερόνη τους».
Ο καθηγητής ενδοκρινολογίας του πανεπιστημίου της Οξφόρδης ‘Ασλεϊ Γκρόσμαν χαρακτήρισε τη νέα έρευνα «ενδιαφέρουσα, αλλά όχι απολύτως πειστική. Δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η απώλεια βάρους οφείλεται στην ορμόνη. Θα παραμείνω σκεπτικιστής ωσότου δω μια μεγαλύτερης κλίμακας μελέτη με πιο αξιόπιστη μεθοδολογία».
Ορισμένοι επιστήμονες, αλλά όχι όλοι, υποστηρίζουν ότι η μείωση της τεστοστερόνης με το πέρασμα του χρόνου οδηγεί σε ένα είδος ανδρικής «εμμηνόπαυσης», με συμπτώματα όπως η διαταραχή του ύπνου, η έλλειψη συγκέντρωσης, το άγχος κ.α.
Ανάμεσα στην εν λόγω ορμόνη και στην παχυσαρκία φαίνεται να υπάρχει ένα είδος φαύλου κύκλου, καθώς, σύμφωνα με προηγούμενες έρευνες, η παχυσαρκία, ιδίως όταν τα κιλά είναι συσσωρευμένα γύρω από τη μέση, σχετίζεται με μειωμένα επίπεδα τεστοστερόνης στους άνδρες και με μείωση της μυϊκής μάζας τους. Από την άλλη, όσο οι άνδρες μεγαλώνουν, ιδίως ανάμεσα στα 40 – 50 έτη τους, το επίπεδο της τεστοστερόνης τους αρχίζει να μειώνεται αργά, πράγμα που δημιουργεί προδιάθεση για…κοιλίτσα, η οποία με την σειρά της τροφοδοτεί περαιτέρω μείωση της ορμόνης κοκ.
Πηγή: http://www.healthpress.gr
