Οι μεγαλύτεροι παράγοντες κινδύνου η υπέρταση, το κάπνισμα και το αλκοόλ.
Οι άνθρωποι στην υφήλιο ζουν περισσότερο, αλλά με υψηλότερα επίπεδα νόσων, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη έρευνα που έγινε ποτέ σχετικά με το παγκόσμια βάρος των νόσων.
Η έρευνα στο περιοδικό «Lancet» δείχνει ότι η υπέρταση, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι παράγοντες κινδύνου για κακή υγεία. Αντικαθιστούν τον υποσιτισμό που βρισκόταν στην κορυφή της λίστας το 1990.
Ωστόσο ορισμένοι ερευνητές άσκησαν κριτική στον τρόπο που τα στοιχεία συνδυάστηκαν και υπέδειξαν ότι βασίζονται σε φτωχές ενδείξεις.
Η έρευνα που διήρκεσε 5 χρόνια, σχεδόν 500 επιστημόνων, ανακάλυψε ότι οι καρδιοπάθειες και τα εγκεφαλικά επεισόδια προκάλεσαν περίπου 1 στους 4 θανάτους -σχεδόν 13 εκατ. παγκοσμίως- το 2010. Το βάρος του HIV/Aids παραμένει υψηλό-1,5 εκατ. θάνατοι τον χρόνο.
Αν και το προσδόκιμο επιβίωσης έχει αυξηθεί παγκοσμίως, το χάσμα μεταξύ χωρών που έχουν τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα στοιχεία παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό απαράλλαχτο από το 1970.
Η υποσαχάρια Αφρική εξακολουθεί να έχει υψηλό ποσοστό πρόωρης θνησιμότητας. Ο καθηγητής Christopher Murray, από το Institute for Health Metrics and Evaluation (IHME) του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, ήταν επικεφαλής της έρευνας. Δήλωσε ότι υπάρχει προοδευτική μετακίνηση από τον πρόωρο θάνατο στη χρόνια αναπηρία.
Νόσοι όπως ο διαβήτης και ο καρκίνος του πνεύμονα μετακινήθηκαν υψηλότερα στην κατάταξη, ενώ η διάρροια και η φυματίωση χαμηλότερα.
Οι ερευνητές σημείωσαν ότι οι θάνατοι από διάρροια μειώθηκαν κατά 60% τα προηγούμενα χρόνια αν και ορισμένοι επιστήμονες εκτιμούν ότι έχει υποεκτιμηθεί ο αριθμός νόσων από φτωχές συνθήκες υγιεινής.
Η καθηγήτρια Sandy Cairncross, από το London School of Hygiene and Tropical Medicine, σημειώνει σε σχόλιο στο «Lancet» ότι αν και τα ευρήματα δείχνουν την εργασία αρκετών ειδικών, οι κατατάξεις δεν δείχνουν την επιστημονική συναίνεση όσων επιστημόνων έλαβαν μέρος.
Η έρευνα έγινε αποδεκτή θετικά από τον διευθυντή του LSHTM, καθηγητή Peter Piot, που δήλωσε ότι έδειξε πόσο γρήγορα αλλάζουν τα παγκόσμια προβλήματα υγείας.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Είναι άνδρας ή γυναίκα; Αυτό το φαινομενικά απλό ερώτημα δεν επιδέχεται πάντα μια απλή απάντηση.
Συνήθως διακρίνουμε τα ανθρώπινα όντα σε αρσενικά και θηλυκά. Η διάκριση αυτή στηρίζεται σε πασιφανείς βιολογικές, ανατομικές, φυσιολογικές διαφορές. Ωστόσο, ανέκαθεν υπήρχαν άτομα που είτε δεν «χωρούσαν» είτε δεν «βολεύονταν» στην παραδοσιακή κατηγοριοποίηση σε ένα από τα δύο φύλα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, η ταυτόχρονη παρουσία ανδρικών και θηλυκών γεννητικών οργάνων στο ίδιο άτομο καθιστά αδιανόητη την ένταξή του σε ένα από τα δύο φύλα. Γεγονός που δεν θέτει απλώς σε αμφισβήτηση τις καθιερωμένες φυλετικές ταξινομήσεις μας, αλλά και δημιουργεί ανυπέρβλητα προβλήματα κοινωνικής ένταξης ή αποδοχής αυτών των «μη φυσιολογικών» ατόμων.
Μόλις γεννιέται ένα παιδί, όλοι ρωτάμε: «Τι είναι; Αγόρι ή κορίτσι»; Το αθώο αυτό ερώτημα υποκρύπτει τη βαθύτερη αδυναμία μας ακόμη και να φανταστούμε ότι θα μπορούσε να υπάρξει ένα ανθρώπινο πλάσμα που δεν εντάσσεται σαφώς σε μία από τις κυρίαρχες φυσιολογικές κατηγορίες του αρσενικού ή του θηλυκού. Και όμως, αυτή η απολύτως φυσιολογική διάκριση δεν είναι πάντα ούτε προφανής ούτε εφαρμόσιμη σε όλες τις περιπτώσεις.
Προφανώς δεν αναφερόμαστε στις περιπτώσεις των ομοφυλόφιλων ανδρών ή γυναικών, ούτε στις περιπτώσεις τρανσεξουαλικών ατόμων ή τραβεστί, καταστάσεις που συνήθως αντιμετωπίζονται από την κυρίαρχη ιδεολογία ως συνειδητές επιλογές, δηλαδή ως «εκ προθέσεως σεξουαλικές παρεκκλίσεις». Πολύ συνοπτικά, στα ομοφυλοφιλικά άτομα, για διάφορους λόγους, το σαφές βιολογικό τους φύλο δεν συμφωνεί ούτε με την προσωπική τους ταυτότητα ούτε με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις.
Τι γίνεται όμως με τις σχετικά σπάνιες περιπτώσεις, όπου μας είναι αδύνατον να κατατάξουμε ένα άτομο σε μια από τις επικρατέστερες κοινωνικές κατηγορίες: στο ισχυρό φύλο (άνδρες), στο ασθενές φύλο (γυναίκες) ή έστω στο λεγόμενο τρίτο φύλο (γκέι); Μέχρι πρόσφατα αυτά τα άτομα περιγράφονταν ως «ερμαφρόδιτα» ή ως «ψευδο-ερμαφρόδιτα», άτομα δηλαδή στα οποία υπάρχει μια σαφής ασυμβατότητα ανάμεσα στα φυλετικά τους γονίδια (γονότυπος) και την εξωτερική τους εμφάνιση (φαινότυπος). Επομένως πρόκειται για «αρσενικούς» με θηλυκή εμφάνιση ή το αντίστροφο.
Η σεξουαλική απροσδιοριστία
Σήμερα οι περισσότεροι ειδικοί προτιμούν να περιγράφουν αυτές τις περιπτώσεις ως «διαταραχές της σεξουαλικής διαφοροποίησης» (Disorders of Sexual Differentiation - DSD). Η επιλογή αυτού του νέου όρου δικαιολογείται επαρκώς τόσο από την ευρύτητα των φαινομένων που επιθυμεί να περιγράψει επιστημονικά όσο και από το γεγονός ότι ο πανάρχαιος όρος «ερμαφροδιτισμός» θεωρείται πλέον κοινωνικά και ιδεολογικά βεβαρημένος.
Οι διαταραχές της σεξουαλικής διαφοροποίησης (DSD) εκδηλώνονται ποικιλοτρόπως και σε διαφορετικά στάδια της ανάπτυξης ενός ατόμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις πρόκειται για εμφανείς σε όλους ανωμαλίες στην ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων. Αλλοτε πάλι είναι πιο ανεπαίσθητες και για τη διάγνωσή τους απαιτούνται ειδικές κλινικές εξετάσεις.
Η ταυτόχρονη παρουσία αρσενικών και θηλυκών γεννητικών οργάνων, ό,τι στο παρελθόν περιέγραφαν ως «ερμαφροδιτισμό», διαπιστώθηκε ότι είναι μια σπάνια περίπτωση DSD. Η συνηθέστερη εκδήλωση αυτής της ανωμαλίας είναι ο «θηλυκός ψευδο-ερμαφροδιτισμός». Πρόκειται για θηλυκά, από γενετικής απόψεως, άτομα τα οποία αναπτύσσουν ασαφή γεννητικά όργανα εξαιτίας της αυξημένης παραγωγής ανδρικών ορμονών.
Αρκετά συχνά παρατηρείται και ο «ανδρικός ψευδο-ερμαφροδιτισμός». Στην περίπτωση αυτή τα εξωτερικά γεννητικά όργανα των ανδρών αναπτύσσονται ανεπαρκώς εξαιτίας της απουσίας τεστοστερόνης ή της δυσλειτουργίας αυτής της σημαντικής ορμόνης. Σε κάθε περίπτωση όμως πρόκειται για εκδηλώσεις της δυσλειτουργίας συγκεκριμένων γονιδίων.
Ήδη από το 1990 ο Peter Goodfellow, στο Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ της Αγγλίας, έκανε μια θεμελιώδη ανακάλυψη: απομόνωσε το γονίδιο SRY (Sex Region of the Υ Chromosome), κατάφερε δηλαδή να ανακαλύψει το μοναδικό γονίδιο που βρίσκεται στο ανδρικό χρωμόσωμα Υ και το οποίο καθορίζει τη διαφοροποίηση του εμβρύου σε αρσενικό. Πράγματι, οι μεταλλάξεις του συγκεκριμένου γονιδίου οδηγούν στην εμφάνιση αρσενικών με έντονα θηλυκά χαρακτηριστικά μολονότι τα άτομα αυτά διαθέτουν τη σωστή ανδρική χρωμοσωμική «συνταγή», δηλαδή τα χρωμοσώματα ΧΥ.
Τα επόμενα χρόνια πλήθος ερευνητών επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση των ανθρώπινων γονιδίων που εμπλέκονται ή καθορίζουν την ανάπτυξη των δύο φύλων. Ιδιαίτερα οι έρευνες του Eric Vilain, στο Πανεπιστήμιο Καλιφόρνια των ΗΠΑ, τον οδήγησαν στον καθορισμό ενός μεγάλου αριθμού μοριακών μηχανισμών που ευθύνονται για την εμφάνιση διαταραχών στη σεξουαλική διαφοροποίηση. Κατάφερε μάλιστα να ταυτοποιήσει 50 διαφορετικά γονίδια που, με κάποιο τρόπο, εμπλέκονται στον καθορισμό της σεξουαλικής μας ταυτότητας. Πάντως, οι εντυπωσιακές ανακαλύψεις των τελευταίων χρόνων ανέδειξαν την εξαιρετική πολυπλοκότητα αυτού του μυστηριώδους βιολογικού μηχανισμού.
Η αντιμετώπιση της ανδρογυνικής σύντηξης
Το ασυνήθιστο φαινόμενο του ερμαφροδιτισμού απασχολεί τον άνθρωπο από αρχαιοτάτων χρόνων. Κάποτε η σεξουαλική αμφισημία θεωρούνταν σημάδι «θεϊκό», μια υποκειμενική ιδιαιτερότητα που ασφαλώς έχρηζε αποδοχής και σεβασμού.
Ήδη ο Πλάτων, στον περίφημο διάλογο «Συμπόσιον», βάζει τον ποιητή Αριστοφάνη να διηγηθεί τον μύθο του «ανδρόγυνου». Στις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας, διηγείται ο Αριστοφάνης, υπήρχε ένα είδος ανθρώπου όπου τα διακριτά σήμερα αρσενικά και τα θηλυκά χαρακτηριστικά ήταν ενοποιημένα σε ένα κυλινδρικό πλάσμα με τέσσερα χέρια, τέσσερα πόδια και δύο πρόσωπα που έβλεπαν περιμετρικά στις δύο αντίθετες πλευρές ενός κεφαλιού που στηριζόταν σε έναν λαιμό.
Αυτοί οι τερατώδεις πρωτοάνθρωποι ήταν εξαιρετικά δυνατοί και αυθαδίαζαν εναντίον των θεών, γι' αυτό και ο Δίας αποφάσισε να τους τιμωρήσει χωρίζοντάς τους για πάντα.
Όμως οι γενετικές δυσμορφίες και οι φυλετικοί υβριδισμοί εξακολουθούσαν να εμφανίζονται και έτσι οι αρχαίοι Έλληνες επινόησαν τον μύθο του Ερμαφρόδιτου. Γιος του Ερμή και της Αφροδίτης, ο οποίος ενώθηκε για πάντα με τη νύφη Σαλμάκη, η οποία επειδή τον ερωτεύθηκε τρελά ζήτησε από τους θεούς να γίνουν ένα τα σώματά τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι και οι άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί, της Αιγύπτου, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής, θεωρούσαν τους ερμαφρόδιτους ιδιαίτερη και αξιοσέβαστη ανθρώπινη κατηγορία για την οποία έτρεφαν μεγάλο σεβασμό, αφού πίστευαν ότι αυτή η ενδιάμεση κατάσταση εκφράζει τη βαθύτερη ανάγκη όλων των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, για ενοποίηση και αλληλοκατανόηση.
Αιώνες μετά, αυτή η φαινομενική «ανδρογυνική σύντηξη», την οποία οι ειδικοί περιγράφουν σήμερα ως «διαταραχή της σεξουαλικής διαφοροποίησης», καταφέρνει κατά περίεργο τρόπο να διατηρεί ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του πανάρχαιου ερμαφροδιτικού μύθου. Σήμερα οι εξελικτικοί βιολόγοι αναγνωρίζουν ότι το ανδρικό φύλο υπήρξε κάποτε μια παραλλαγή και μετεξέλιξη του βασικού και πρωταρχικού θηλυκού φύλου, από το οποίο και προέκυψε σταδιακά το ανδρικό φύλο ως προϋπόθεση για την εξέλιξη της σεξουαλικής αναπαραγωγής.
Μια αναπόφευκτη αρνητική συνέπεια της επικράτησης της σεξουαλικής αναπαραγωγής είναι και η ύπαρξη αυτών των φυλετικών διαταραχών. Και θα ήταν λάθος να συμπεράνουμε ότι ο ερμαφροδιτισμός είναι ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο: στον ανθρώπινο πληθυσμό περίπου ένα στα πέντε χιλιάδες παιδιά που γεννιούνται παρουσιάζει κάποια ερμαφροδιτική διαταραχή. Όμως, ακόμη και σήμερα, υπάρχουν ελάχιστα εξειδικευμένα ερευνητικά κέντρα για τη μελέτη αυτών των διαταραχών. Όποιος γεννιέται με κάποια ανωμαλία τύπου DSD βρίσκεται αντιμέτωπος με σοβαρά και συχνά ανυπέρβλητα κοινωνικά προβλήματα. Προβλήματα που συχνά τον οδηγούν στην απόφαση να προβεί στη χειρουργική εξάλειψη του προβλήματος, δηλαδή στην οριστική αφαίρεση της σωματικής του «ανωμαλίας»!
Αν κατά την αρχαιότητα ο ερμαφροδιτισμός δεν αποτελούσε κοινωνικό ή ατομικό πρόβλημα, αλλά αντίθετα ήταν μια μάλλον αποδεκτή πραγματικότητα που αντιμετωπιζόταν με κατανόηση και σεβασμό, σήμερα έχει αναχθεί σε σοβαρό ιατρικό πρόβλημα, που υποτίθεται ότι χρήζει άμεσης και δραστικής θεραπευτικής αγωγής.
Στη νεότερη εποχή, η συστηματική απόκρυψη και η «εξομάλυνση» τέτοιων φυλετικών διαταραχών μέσω ευνουχιστικών χειρουργικών επεμβάσεων ήταν η κοινωνικά επιβεβλημένη πρακτική. Σήμερα, ευτυχώς, ελάχιστοι επιστήμονες δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να αποφασίζει για το τι είναι «φυσιολογικό» και τι «ωφέλιμο» για ένα ερμαφρόδιτο άτομο. Ακόμη και αν η χειρουργική αντιμετώπιση του προβλήματος αποδειχτεί επιτυχής, παραμένει πάντα το πρόβλημα της αντιμετώπισης των σοβαρών ψυχοσωματικών προβλημάτων που γεννά αυτή η επέμβαση. Εξάλλου θα έπρεπε να είναι σε όλους προφανές ότι η απόκτηση μιας νέας σεξουαλικής ταυτότητας δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Και βέβαια, καμιά ευνουχιστική χειρουργική επέμβαση δεν μπορεί να θεραπεύσει τα τραυματικά ή και αυτοκαταστροφικά συναισθήματα που η ίδια δημιουργεί. *
Άνδρας ή γυναίκα; Εξαρτάται από πλήθος παραγόντων
Του ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ
Το φύλο ενός ατόμου, δηλαδή η ανδρική ή θηλυκή ταυτότητά του, καθορίζεται από πολλούς παράγοντες, τόσο ενδογενείς όσο και εξωγενείς.
Ίσως γι' αυτό και θα ήταν μάλλον σωστότερο να μιλάμε για διαφορετικά «φύλα». Όσο για τις ποικίλες φυλετικές διαταραχές, αυτές μπορεί να εκδηλώνονται είτε με εμφανείς εξωτερικές ανωμαλίες είτε με λιγότερο φανερά εσωτερικά προβλήματα. Έτσι, σύμφωνα με τα διαθέσιμα σήμερα επιστημονικά δεδομένα, μπορούμε να διακρίνουμε σαφώς πέντε διαφορετικές, αλλά αλληλεξαρτώμενες, εκδηλώσεις της φυλετικής διαφοροποίησης:
1) Γενετικό ή χρωμοσωμικό φύλο. Καθορίζεται κατά τη στιγμή της γονιμοποίησης από την παρουσία των φυλετικών χρωμοσωμάτων (ΧΧ για τη γυναίκα, ΧΥ για τον άνδρα). Τα γονίδια που βρίσκονται στο χρωμόσωμα Υ -κληρονομείται μόνο από τον πατέρα- επάγουν την ανάπτυξη των όρχεων και την αρρενοποίηση του εμβρύου. Αντίθετα, η εκθήλυνση του εμβρύου εξαρτάται άμεσα από την παρουσία των δύο χρωμοσωμάτων ΧΧ και εμμέσως από την απουσία του ανδρικού χρωμοσώματος Υ. Το πρώτο στάδιο αυτής της σημαντικής φυλετικής διαφοροποίησης συντελείται μετά τις πέντε πρώτες εβδομάδες της κύησης και οδηγεί στη διαφοροποίηση των γονάδων του εμβρύου είτε σε όρχεις είτε σε ωοθήκες. Ανωμαλίες ή δυσλειτουργίες οδηγούν πρόωρα στην ανάπτυξη θηλυκών με ανδρικά χρωμοσώματα (ΧΥ) ή αρσενικών με θηλυκά φυλετικά χρωμοσώματα (ΧΧ).
2) Γοναδικό φύλο. Εξαρτάται από τη φυσιολογική διαφοροποίηση των αρχικά «ουδέτερων» γονάδων του εμβρύου είτε σε όρχεις είτε σε ωοθήκες που κατόπιν συνθέτουν τα οιστρογόνα που είναι απαραίτητα για την περαιτέρω εκθήλυνση. Όταν αυτή η διεργασία δεν συμφωνεί με το γενετικό φύλο, τότε το έμβρυο παρουσιάζει ανώμαλη φυλετική διαφοροποίηση.
3) Φαινοτυπικό φύλο. Καθορίζεται από τη φυσιολογική διαμόρφωση των έξω γεννητικών οργάνων του κάθε φύλου (πέος, όρχεις, αιδοίο, κλειτορίδα κ.ο.κ.). Σε ορισμένες περιπτώσεις διαταραχών της σεξουαλικής διαφοροποίησης η ανάπτυξη αυτών των γεννητικών οργάνων δεν αντιστοιχεί στο γοναδικό φύλο.
4) Παιδαγωγικό φύλο. Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει κανείς συνδιαμορφώνει τη φυσιολογική ανάπτυξη και εκδήλωση των εγγενών φυλετικών του δυνατοτήτων. Με άλλα λόγια, το περιβάλλον επηρεάζει, είτε θετικά είτε αρνητικά, την σεξουαλική μας ταυτότητα, δηλαδή ό,τι συνήθως περιγράφουμε ως ψυχικό φύλο.
5) Νομικό φύλο. Είναι αυτό που αναγράφεται στη ληξιαρχική πράξη γέννησης που εκδίδεται από το Ληξιαρχείο. Μια γραφειοκρατική πράξη που επιβάλλεται ήδη από τις πρώτες ημέρες ζωής του παιδιού, πριν δηλαδή πραγματοποιηθούν οι σχετικές εργαστηριακές εξετάσεις που θα διευκρινίσουν την ακριβή φυλετική ταυτότητα του παιδιού!
Έδωσε εντολή στο χέρι της να μετακινήσει αντικείμενα.
Η Jan Scheuermann είναι 53 ετών και εδώ και μερικά χρόνια, είναι παράλυτη από το λαιμό και κάτω. Σήμερα, κατάφερε να δώσει εντολή με τον εγκέφαλό της σε ρομποτικό βραχίονα και να μετακινήσει αντικείμενα, όπως τονίζεται σε μελέτη αμερικανών επιστημόνων.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό «Lancet».
Ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η συγκεκριμένη τεχνολογική εξέλιξη αποτελεί «αξιομνημόνευτο κατόρθωμα».
Πριν από 13 χρόνια, η Jan Scheuermann διαγνώστηκε με παρεγκεφαλιδονωτιαία εκφύλιση. Σταδιακά, έχασε τον έλεγχο του σώματός της. Τώρα, είναι ανίκανη να κινήσει τα χέρια και τα πόδια της.
Της έγινε εμφύτευση δύο αισθητήρων στο φλοιό τού εγκεφάλου.
Κάθε ένας από αυτούς έχει διαστάσεις 4 Χ 4 χιλιοστά. Εκατό μικροσκοπικές βελόνες, τοποθετημένες πάνω σε κάθε αισθητήρα, δέχονται την ηλεκτρική δραστηριότητα από περίπου 200 εγκεφαλικά κύτταρα. Οι ηλεκτρικοί παλμοί που εκπέμπονται από τον εγκέφαλο «μεταφράζονται» στη συνέχεια σε εντολές από το ρομποτικό βραχίονα.
«Δεν ξέρω πως να το περιγράψω. Η κίνηση ήταν το καλύτερο πράγμα που έχουμε δει έως τώρα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής Andrew Schwartz, από το πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Και πρόσθεσε: « Εκτιμώ ότι αυτή η τεχνολογία θα βοηθήσει σημαντικά ανθρώπους που έχουν τραυματιστεί στο νωτιαίο μυελό».
Η Scheuermann ήταν σε θέση να ελέγξει το βραχίονα από τη δεύτερη ημέρα της εκπαίδευσης. Έπειτα από δύο εβδομάδες, είχε εξοικειωθεί σε τέτοιο βαθμό, που με τον ρομποτικό βραχίονα μπορούσε να κάνει σχεδόν τις ίδιες κινήσεις που πραγματοποιεί το ανθρώπινο χέρι.
Γιατί οι εθισμένοι στις ερωτικές ιστοσελίδες είναι... ξεχασιάρηδες.
Όσοι συνηθίζουν να βλέπουν ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου κινδυνεύουν από παροδική απώλεια μνήμης, κάτι που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη ζωή τους, αναφέρει νέα έρευνα.
Γερμανοί ερευνητές μελέτησαν το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που ευθύνεται για τη «συγκράτηση» των πληροφοριών εκείνων που χρειάζονται για να ολοκληρώσει ο άνθρωπος μια εργασία, για την κατανόηση, για την επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων.
Πρόκειται για την πρώτη έρευνα του είδους, στην οποία συμμετείχαν 28 ετεροφυλόφιλοι άντρες με μέσο όρο ηλικίας τα 26 έτη. Οι ερευνητές τους έδωσαν να δουν εικόνες στον υπολογιστή, πορνογραφικού περιεχομένου και μη.
Όσες δεν είχαν «ερωτικό περιεχόμενο» απεικόνιζαν ανθρώπους σε διάφορες δραστηριότητες, όπως να κάνουν αθλήματα, να κουβαλούν όπλα ή να γελάνε.
Την ίδια ώρα οι εθελοντές έπρεπε να πιέζουν ένα κουμπί «ναι ή όχι» για να δείξουν αν η εικόνα που έβλεπαν ήταν ίδια με εκείνη που είχαν δει πριν από 4 εικόνες.
Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι όταν οι άντρες κοιτούσαν εικόνες πορνογραφικού περιεχομένου έδιναν περισσότερες λάθος απαντήσεις, συγκριτικά με αυτό που συνέβαινε όταν κοιτούσαν τις υπόλοιπες εικόνες.
Κατά μέσο όρο οι απαντήσεις τους ήταν σωστές σε ποσοστό 67% όταν έβλεπαν τις εικόνες ερωτικού περιεχομένου και 80% όταν έβλεπαν τις υπόλοιπες.
Σύμφωνα με τους ερευνητές από το πανεπιστήμιο Duisburg-Essen, τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν του ψυχολόγους να καταλάβουν γιατί ορισμένοι άνθρωποι που είναι εθισμένοι στις ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου ξεχνούν να… κοιμηθούν, τα ραντεβού τους, αποποιούνται τις ευθύνες τους στο χώρο εργασίας ή παραμελούν τις σχέσεις τους.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε τον περασμένο Νοέμβρη στην επιθεώρηση Sex Research.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Αιτία θανάτου περισσότερων από εννιά εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως.
Η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι η αιτία θανάτου περισσότερων από εννιά εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως το 2010 γεγονός που την καθιστά την μεγαλύτερη απειλή για την υγεία.
Ακολουθούν το κάπνισμα και το αλκοόλ, σύμφωνα με την έρευνα που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό The Lancet.
Όσο για τον Δείκτη Μάζας Σώματος που αποτελεί δείκτη παχυσαρκίας, αυτός αναρριχήθηκε από την δέκατη θέση το 1990 στην έκτη το 2010, όπου σημειώθηκαν τρία εκατομμύρια θάνατοι που αποδόθηκαν στην παχυσαρκία.
Στην πενταετή έρευνα στην οποία συμμετείχαν περίπου 500 ειδικοί διαπιστώθηκε ότι τα καρδιαγγειακά και τα εγκεφαλικά ήταν η αιτία για τον έναν στους τέσσερις θανάτους – σχεδόν 13 εκατομμύρια σε πραγματικούς αριθμούς – παγκοσμίως για το 2010.
Επίσης από τον ιό HIV/AIDS προκλήθηκαν 1,5 εκατομμύρια θάνατοι το 2010. Σύμφωνα με τους ερευνητές η τάση που αποκαλύπτεται είναι ότι οι άνθρωποι ζουν περισσότερο αλλά με υψηλότερη συχνότητα ασθενειών και χρόνιων παθήσεων.
«Υπάρχει μια προοδευτική μετατόπιση από τους θανάτους σε νεαρή ηλικία προς την χρόνια ανικανότητα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής καθηγητής Christopher Murray από το Πανεπιστήμιο της Washington. Από την άλλη μεριά όμως στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής εξακολουθεί να υπάρχει υψηλό ποσοστό θανάτων σε μικρή ηλικία.
Πηγή: http://www.vita.gr
