Οι δότες θα καταχωρούνται με βάση την ομάδα αίματός τους.
Ο Σύνδεσμος Προώθησης Εθελοντικής Αιμοδοσίας και Φίλων των Ατόμων με Μεσογειακή Αναιμία «Πηγή Ζωής» θα θέσει σε εφαρμογή ηλεκτρονικό πρόγραμμα καταγραφής και συντονισμού εθελοντών αιμοδοτών και ληπτών -ατόμων με μεσογειακή αναιμία.
«Το πρόγραμμα αυτό ολοκληρώθηκε πριν από μερικές ημέρες και δίνει τη δυνατότητα να καταχωρούνται ηλεκτρονικά οι δότες με βάση την ομάδα του αίματός τους και τον φαινότυπό τους. Επίσης παρέχει τη δυνατότητα να ειδοποιούνται τηλεφωνικά οι εθελοντές 2-3 φορές το χρόνο τις ημέρες που πρέπει να δώσουν αίμα» επισήμανε η πρόεδρος του Συνδέσμου «Πηγή Ζωής», Ηλέκτρα Γραμματικοπούλου.
Να σημειωθεί ότι ο Σύνδεσμος «Πηγή Ζωής» έχει εγγεγραμμένους 6.000 αιμοδότες εκ των οποίων οι 4.500 είναι ενεργοί και καλύπτουν μέρος μόνο των αναγκών των 300 πασχόντων από μεσογειακή αναιμία οι οποίοι υποβάλλονται ανά 15ήμερο σε μεταγγίσεις αίματος στα νοσοκομεία Ιπποκράτειο, ΑΧΕΠΑ και Άγιος Παύλος της Θεσσαλονίκη.
«Ο κάθε πάσχων από μεσογειακή αναιμία χρειάζεται 50 μονάδες αίμα ετησίως. Επομένως οι 300 πάσχοντες που υποβάλλονται σε μεταγγίσεις στη Θεσσαλονίκη χρειάζονται ετησίως 15.000 μονάδες αίματος. Σε κάθε πάσχοντα αντιστοιχούν 20-24 αιμοδότες. Η κατευθυνόμενη αυτή εθελοντική αιμοδοσία των μελών του Συνδέσμου «Πηγή Ζωής», εξασφαλίζει στον πάσχοντα την προγραμματισμένη και ασφαλή μετάγγισή του. Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι ασφαλέστερος αιμοδότης, είναι ο εθελοντής αιμοδότης, ο οποίος είναι συνειδητοποιημένος, ξέρει τι κάνει, συμπληρώνει σωστά και με ειλικρίνεια το ερωτηματολόγιο στην αιμοδοσία. Αυτό ισχύει και για κάθε μεταγγιζόμενο ασθενή» επισήμανε η πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων Παιδιών και Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία, Ελένη Μιχαλάκη.
«Στην Ελλάδα μόνο το 48% των αναγκών σε αίμα καλύπτεται από εθελοντές αιμοδότες ενώ οι υπόλοιπες ανάγκες καλύπτονται είτε με αίμα που δίνουν οι συγγενείς αυτών που έχουν ανάγκη είτε με αίμα που εισάγεται από την Ελβετία», συμπλήρωσε η κ Γραμματικοπούλου.
Ο Σύνδεσμος «Πηγή Ζωής» στο πλαίσιο της προώθησης της ιδέας της εθελοντικής αιμοδοσίας διοργανώνει στις 11 Νοεμβρίου ολοήμερο μπαζάρ (10.00πμ - 20.00μμ) την Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012 στη μεγάλη αίθουσα της ΧΑΝΘ.
«Δεκάδες φίλοι και φίλες, σχεδόν όλα τα μέλη, πρόσφεραν κάτι δικό τους. Μαρμελάδες, λικέρ, τσίπουρα, CD, βιβλία, χριστουγεννιάτικες κάρτες, χειροποίητα κοσμήματα, δωροκατασκευές, σάλτσες, σπαθόλαδα και κεραλοιφές, κρασιά, χειροποίητα παιδικά ζακετάκια, κεντήματα, εξαιρετικές πήλινες και γυάλινες δημιουργίες και πολλά άλλα ήδη κατακλύζουν τα γραφεία μας για να προσφερθούν στην εκδήλωση», ανέφερε η κ Γραμματικοπούλου.
Εξάλλου, με πρωτοβουλία του Συνδέσμου «Πηγή Ζωής» στις 21 Νοεμβρίου θα γίνει στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Θεσσαλονίκης (αλάνα Τούμπας, 6.30μμ-8.30μμ) παρουσίαση εκπαιδευτικού οπτικοακουστικού προγράμματος με κινούμενα σχέδια για την ευαισθητοποίηση των μικρών μαθητών στο θέμα της εθελοντικής αιμοδοσίας.
«Πρόκειται για ένα σχέδιο που το παιδέψαμε πολύ τα τελευταία χρόνια, το μεταγλωττίσαμε από τα γαλλικά, το μορφοποιήσαμε στα ελληνικά και αισθανόμαστε δικαιωμένοι, τώρα που και η εκπαίδευση είναι δίπλα μας. Η σπορά ξεκινάει σήμερα για να θερίσουμε «καρπό» αύριο. Το πρόγραμμα είναι αφιερωμένο στους μικρούς μαθητές του Δημοτικού, στους αυριανούς εθελοντές αιμοδότες» επισήμανε η κ. Γραμματικοπούλου.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Ασυνήθιστοι συνδυασμοί τροφών υψηλής διατροφικής αξίας.
Ο συνδυασμός των τροφών είναι σημαντικός για την ενίσχυση του οργανισμού με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Σε κάθε γεύμα θα πρέπει να συνδυάζετε τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη, λίπη και υδατάνθρακες ώστε τα γεύματα να είναι πλήρη και ο οργανισμός να λαμβάνει όσο το δυνατόν, τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά.
Ο πιο γνωστός συνδυασμός για το πρωινό για παράδειγμα είναι το ημιαποβουτυρωμένο γάλα με τα δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως ή το τοστ με μαύρο ψωμί, τυρί μειωμένων λιπαρών και γαλοπούλα. Όποιο από τα δύο γεύματα κι αν επιλέξετε, ενισχύετε τον οργανισμό σας με μάκρο και μικροθρεπτικά συστατικά.
Υπάρχουν όμως και άλλοι συνδυασμοί γευμάτων που μπορείτε να επιλέξετε, οι οποίοι είναι λιγότερο συνηθισμένοι, αλλά υψηλής διατροφικής αξίας, όπως για παράδειγμα ο χυμός με τα δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως. Για εκείνους που δεν καταναλώνουν γάλα ή γιαούρτι, το πρωινό τους μπορεί να περιλαμβάνει δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως, συνοδευμένα από ένα ποτήρι φυσικό χυμό.
Αν τα δημητριακά περιέχουν και αποξηραμένα φρούτα, τότε το αποτέλεσμα είναι ακόμη πιο γευστικό. Ο συνδυασμός αυτός αποτελεί επιλογή με μεγάλη διατροφική αξία, αφού προσδίδει στον οργανισμό μια πληθώρα βιταμινών και μετάλλων, ενώ περιέχει υδατάνθρακες που είναι απαραίτητοι για το ξεκίνημα της ημέρας.
Επίσης, η ολική άλεση παρέχει τις απαραίτητες φυτικές ίνες που αυξάνουν τον κορεσμό και βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου, ενώ διατηρεί και πολύτιμες βιταμίνες όπως θειαμίνη και βιταμίνη Β6 που βρίσκονται στο φλοιό. Κάποιες κατηγορίες δημητριακών πρωινού ολικής αλέσεως, που περιέχουν αποξηραμένα φρούτα είναι πιο πλούσιες σε αντιοξειδωτικά, που θωρακίζουν τον οργανισμό ενάντια στις ελεύθερες ρίζες και προστατεύουν από το οξειδωτικό στρες.
Ένας ακόμη ασυνήθιστος γευστικός συνδυασμός για το πρωινό είναι γιαούρτι με κομμένα φρέσκα φρούτα και δημητριακά πρωινού. Πολλοί συνηθίζουν να συνοδεύουν το γιαούρτι με φρούτα ή με δημητριακά, αλλά όχι και με τα δύο. Ο συνδυασμός όμως και των τριών αυτών συστατικών είναι εξαιρετικός και πάρα πολύ θρεπτικός.
Το γιαούρτι, πέρα από το ασβέστιο, είναι σημαντικό για τη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου καθώς περιέχει προβιοτικά. Συνδυαστικά με τα φρούτα και τα δημητριακά πρωινού ολικής αλέσεως το αποτέλεσμα είναι ακόμη καλύτερο.
Ένας ακόμη, άγνωστος για πολλούς, συνδυασμός τροφών είναι τα όσπρια με δημητριακά (ψωμί, ζυμαρικά ή ρύζι), όπως π.χ. το φακόρυζο ή τα ρεβίθια με ρύζι. Η πρωτεΐνη των οσπρίων και των δημητριακών είναι χαμηλής βιολογικής αξίας, συγκριτικά με την πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης.
Ωστόσο, τα αμινοξέα της πρωτεΐνης των δημητριακών αλληλοσυμπληρώνονται με τα αμινοξεά της πρωτεΐνης των οσπρίων. Έτσι, ο συνδυασμός οσπρίων και δημητριακών αυξάνει τη βιολογική αξία της πρωτεΐνης και την κάνει ισάξια με τη ζωική. Από ένα τέτοιο γεύμα μπορούν να επωφεληθούν ιδιαίτερα οι αυστηρά φυτοφάγοι, οι οποίοι δεν προσλαμβάνουν από κάποια άλλη πηγή τη ζωική πρωτεΐνη.
Δοκιμάστε επίσης να βάλετε ρόδι σε μια σαλάτα με σπανάκι ή με φακές. Θα έχετε ακούσει ότι τόσο οι φακές όσο και το σπανάκι είναι πλούσια σε σίδηρο! Ο σίδηρος αυτός όμως είναι σε μια μορφή που δεν απορροφάται το ίδιο καλά όπως του κρέατος για παράδειγμα. Το ρόδι, όπως και άλλα φρούτα, δημιουργούν το απαραίτητο όξινο περιβάλλον για το σίδηρο φυτικής προέλευσης να απορροφηθεί σε μεγαλύτερο ποσοστό.
Γενικά φροντίστε κάθε γεύμα σας να περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων, προκειμένου να προσλάβετε όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, αποφύγετε τις μονοφαγικές δίαιτες και τον αποκλεισμό ολόκληρης ομάδας τροφίμων.
Βάλτε φαντασία για το πιάτο σας, συνδυάστε χρώματα, μυρωδιές και γεύσεις. Ο οργανισμός χρειάζεται ποικιλία για να τραφεί επαρκώς και η φαντασία μας επίσης...
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Οι ξηροί καρποί μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής.
Είναι πλέον γνωστό και αποδεκτό από όλους ότι η ένταξη των ξηρών καρπών στην καθημερινή μας διατροφή, είναι μία συνήθεια που όλοι μας πρέπει να αποκτήσουμε. Οι ξηροί καρποί μπορούν πραγματικά να αποτελέσουν μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, εάν καταναλώνονται σε μικρές ποσότητες, ως ενδιάμεσο γεύμα. Μεταξύ των ξηρών καρπών, δεσπόζουσα θέση κατέχουν τα αμύγδαλα.
Τα αμύγδαλα, αν και πρόκειται για υψηλής θερμιδικής αξίας τροφή (μία χούφτα, δηλ. 30 γρ. αμύγδαλα αποδίδουν 165 θερμίδες) αποτελούν σημαντική πηγή βιταμίνης Ε, μαγνησίου, ασβεστίου, φυτικών ινών, πρωτεΐνης, καλίου, φωσφόρου, σιδήρου και μονοακόρεστων λιπαρών οξέων.
Σύμφωνα με τον Αμερικάνικο Σύλλογο Διαιτολόγων, η κατανάλωση μιας χούφτας αμυγδάλων την ημέρα, συμβάλλει στη μείωση της κατανάλωσης των κορεσμένων λιπαρών και στην αύξηση της κατανάλωσης των απαραίτητων θρεπτικών συστατικών, όπως οι φυτικές ίνες, η πρωτεΐνη και η βιταμίνη Ε.
Η βιταμίνη Ε είναι ένα σημαντικό αντιοξειδωτικό, που προστατεύει τον οργανισμό από διάφορες εκφυλιστικές ασθένειες και συμβάλλει στην ελάττωση του ρυθμού γήρανσης των κυττάρων. Από έρευνες έχει φανεί ότι μια χούφτα αμύγδαλα παρέχει 35% της συνιστώμενης ημερησίας πρόσληψης σε βιταμίνη Ε. Το μαγνήσιο συντελεί στη διατήρηση της καλής υγείας των οστών ενώ οι φυτικές ίνες συμβάλλουν στην καλή υγεία της καρδιάς και του γαστρεντερικού συστήματος. Η πρωτεΐνη αποτελεί δομικό συστατικό των μυών, των τριχών και των νυχιών, ενώ τα μονοακόρεστα λιπαρά συμβάλλουν στη μείωση της ολικής χοληστερίνης αν αντικαταστήσουν τα κορεσμένα λιπαρά.
Τα αμύγδαλα μειώνουν επίσης τα επίπεδα της λεγόμενης «κακής» χοληστερίνης (LDL), η οποία θεωρείται υπεύθυνη για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν την «καλή» χοληστερίνη (HDL).
Σύμφωνα με μελέτη που διεξάχθηκε από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, τα αμύγδαλα μπορούν να καταναλωθούν στα πλαίσια μιας διατροφής για τη μείωση της χοληστερίνης μαζί με άλλες τροφές όπως το ψάρι, τα άπαχα κρέατα και η βρώμη. Τα άτομα που ακολούθησαν αυτή τη διατροφή κατάφεραν να ελαττώσουν την ολική τους χοληστερίνη κατά 20%.
Σε μία μελέτη του Πανεπιστημίου Queens, όπου ζητήθηκε από τα άτομα που συμμετείχαν, να καταναλώνουν 60 γραμμάρια αμύγδαλα ημερησίως, χωρίς να αλλάξουν τις υπόλοιπες διατροφικές τους συνήθειες, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα άτομα όχι μόνο δεν πήραν βάρος, αλλά μείωσαν τις ποσότητες από τις άλλες τροφές που κατανάλωναν και αύξησαν την πρόσληψή τους σε μαγνήσιο και βιταμίνη E. Tα αμύγδαλα, με το συνδυασμό πρωτεΐνης και φυτικών ινών που περιέχουν, κράτησαν τα άτομα της μελέτης περισσότερη ώρα σε κορεσμό από ότι πριν.
Συμπερασματικά, η κατανάλωση 10-20 αμυγδάλων ημερησίως ως ενδιάμεσο σνακ ή ακόμα με γιαούρτι ή θρυμματισμένα σε μια σαλάτα αποτελούν ιδανική τροφή ρύθμισης βάρους αλλά και πρόληψης των καρδιαγγειακών παθήσεων.
Η κατανάλωση αμυγδάλων έχει ευεργετική επίδραση στον οργανισμό και ειδικότερα στην πρόληψη σοβαρών παθήσεων, όπως ο διαβήτης, σύμφωνα με αμερικανούς ειδικούς.
Σε έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Ιατρικής και Οδοντιατρικής του Νιου Τζέρσι, οι οποίοι μελέτησαν τις επιπτώσεις της στον οργανισμό 65 ενηλίκων ατόμων με προδιαβήτη, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια διατροφή πλούσια σε αμύγδαλα βοηθάει τόσο στη βελτίωση των επίπεδων της ινσουλίνης όσο και στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ του ατόμου.
Σύμφωνα με μια νέα βρετανο-ιταλική επιστημονική έρευνα, η κατανάλωση αμυγδάλων βοηθά τον ανθρώπινο οργανισμό να καταπολεμήσει τις μολύνσεις από ιούς, όπως του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης. Η μελέτη ανακάλυψε ότι οι χημικές ουσίες που με φυσικό τρόπο βρίσκονται στον φλοιό των συγκεκριμένων ξηρών καρπών, ενισχύουν την άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος κατά των ιών. Αυξάνουν έτσι την φυσική ικανότητα του ανθρώπινου σώματος να παρεμποδίζει τον πολλαπλασιασμό και την εξάπλωση των παθογόνων μικροοργανισμών. Όταν όμως αφαιρεθεί από τα αμύγδαλα η φλούδα τους, τότε η προστατευτική δράση τους μειώνεται δραστικά.
Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα εντοπίσει ποιες ουσίες, ακριβώς, στον φλοιό των ξηρών καρπών είναι αυτές που έχουν την αντι-ιική δράση, υποπτεύονται όμως ότι πρόκειται για τις πολυφαινόλες.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, είναι επιτακτική η ένταξη των αμύγδαλων στην καθημερινό μας διαιτολόγιο, αν θέλουμε να είμαστε αλλά και να νιώθουμε υγιείς. Σε μικρή ποσότητα στα ενδιάμεσα γεύματα αποτελεί μια καλή και χορταστική επιλογή. Ξεκινήστε από σήμερα κιόλας!
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Πώς αντιμετωπίζεται η απειλή της ιογενούς ηπατίτιδας.
Η «σιωπηλή επιδημία» της χρόνιας ιογενούς ηπατίτιδας υπολογίζεται ότι προσβάλλει ετησίως, σε παγκόσμιο επίπεδο, περισσότερους ανθρώπους από ό,τι ο ιός HIV.
Στη χώρα μας είναι γνωστό ότι περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι πάσχουν από χρόνια ηπατίτιδα B ή C και πολλοί μάλιστα δεν το γνωρίζουν!
Μια φλεγμονή του ήπατος
Η ηπατίτιδα αποτελεί φλεγμονή του ήπατος, η οποία προκαλείται κυρίως από τους ιούς της ηπατίτιδας Α, Β, C, D και E, αλλά και από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλης.
Ως χρόνια ηπατίτιδα ορίζεται η φλεγμονή του ήπατος που παρατείνεται για περισσότερο από 6 μήνες και προκαλείται από τους ιούς B, C και D, με συχνότερες τις χρόνιες ηπατίτιδες B και C.
Η ηπατίτιδα Β προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) που ανακαλύφθηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Η ηπατίτιδα C προκαλείται από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV), ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1989.
Πώς μεταδίδεται
Η μετάδοση των δύο ιών γίνεται με την αιματογενή οδό ή με τη σεξουαλική επαφή.
Οι μεταγγίσεις αίματος ή παραγώγων του, δεν αποτελούν σήμερα τρόπο μετάδοσης λόγω του συστηματικού ελέγχου που διενεργείται στις μονάδες αιμοδοσίας.
Η κοινή χρήση συρίγγων κατά τη λήψη ναρκωτικών ουσιών, μολυσμένα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τατουάζ και η σεξουαλική επαφή με άτομο που πάσχει από ηπατίτιδα αποτελούν τους κύριους τρόπους μετάδοσης.
Στο 1/3 των ατόμων που πάσχουν από χρόνια ηπατίτιδα Β ή C δεν ανευρίσκεται κανένας παράγοντας κινδύνου.
Πώς δεν μεταδίδεται ο ιός:
Με τις συνήθεις δραστηριότητες στην εργασία και στο σπίτι.
Με το κράτημα του χεριού.
Με το φτάρνισμα ή το βήχα.
Με το αγκάλιασμα ή το φιλί.
Με την κατανάλωση τροφίμων ή ποτών.
Με την κοινή χρήση ποτηριών ή πιάτων.
Με το θηλασμό.
Με τη μετάγγιση ελεγχόμενου αίματος ή παραγώγων του.
Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της οξείας αλλά και της χρόνιας ηπατίτιδας είναι ότι η νόσος κατά κανόνα είναι ασυμπτωματική κι έτσι οι ασθενείς δε ζητούν ιατρική βοήθεια, με αποτέλεσμα η ηπατική βλάβη να προχωράει στο στάδιο της κίρρωσης και της ηπατικής ανεπάρκειας.
Επιπλέον, οι ασθενείς με κίρρωση διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου του ήπατος. Υπολογίζεται ότι το 2-5% των ασθενών με κίρρωση από ιογενή ηπατίτιδα Β ή C θα αναπτύξει επιπλοκές της κίρρωσης ή καρκίνο του ήπατος ετησίως.
Ο κίνδυνος της καρκινογένεσης για τον ασθενή με HBV κίρρωση υπολογίζεται ότι είναι αυξημένος κατά 500 περίπου φορές σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό. Αν στα δεδομένα αυτά προστεθεί και το γεγονός ότι δεν υπάρχει αντίστοιχο εμβόλιο αντιμετώπισης της ηπατίτιδας C, γίνεται αντιληπτό το μέγεθος του προβλήματος που προκαλείται για τη δημόσια υγεία.
Ο φόβος μετάδοσης του ιού στα παιδιά στο πλαίσιο της οικογένειας (με το αγκάλιασμα ή το φίλημα από γιαγιάδες, παππούδες και άλλους) είναι αδικαιολόγητος.
Μια μεγάλη απειλή
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί την ιογενή ηπατίτιδα ως μια μεγάλη απειλή για τη δημόσια υγεία. Από υπολογισμούς με βάση ειδικά μοντέλα φαίνεται ότι μετά το 2010 οι θάνατοι από ηπατίτιδα C θα είναι περισσότεροι από εκείνους που οφείλονται στον ιό του AIDS.
Όπως ενημερώνουν σχετικά ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης του Ήπατος κ. Ε. Aκριβιάδης και ο γενικός γραμματέας κ. Σπ. Μανωλακόπουλος: «Τα στατιστικά στοιχεία αναφέρουν ότι περισσότερα από 500 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσβληθεί παγκοσμίως από τον ιό της ηπατίτιδας Β και C, ενώ στην Ελλάδα το 2% περίπου του πληθυσμού πάσχει από χρόνια ηπατίτιδα Β και αντίστοιχο ποσοστό πάσχει από ΗCV ηπατίτιδα».
«Το βασικό είναι ότι οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν. Πρόσφατοι υπολογισμοί στη Γαλλία και στις ΗΠΑ προβλέπουν αύξηση κατά 61% των περιπτώσεων κίρρωσης και 68% των περιπτώσεων ηπατοκυτταρικού καρκίνου, ενώ αντίστοιχη μελέτη στην Ελλάδα υπολόγισε ότι θα έχουμε αύξηση κατά 21% των κιρρωτικών ασθενών και κατά 30% των περιστατικών πρωτοπαθούς καρκίνου του ήπατος σε έδαφος χρόνιας ηπατίτιδας C».
Συμπερασματικά, η χρόνια ιογενής ηπατίτιδα, κυρίως λόγω των μακροχρόνιων σοβαρών επιπλοκών της, αποτελεί πολύ σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, η αντιμετώπιση του οποίου απαιτεί λήψη προληπτικών μέτρων για αποφυγή της μετάδοσης, αλλά και έγκαιρη διάγνωση και έναρξη της θεραπείας.
Θεραπεία
Η θεραπευτική αντιμετώπιση της χρόνιας ηπατίτιδας Β στηρίζεται στην ιντερφερόνη και στα από του στόματος νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα (λαμιβουντίνη, διπιβαλική αδεφοβίρη, εντεκαβίρη, τελμπιβουντίνη).
Για τη χρόνια ηπατίτιδα C η χορήγηση ενός συνδυασμού πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης και ριμπαβιρίνης είναι ό,τι καλύτερο.
Στόχος στην ηπατίτιδα Β είναι η καθυστέρηση ή η ακύρωση των σοβαρών συνεπειών της νόσου, ενώ στη χρόνια ηπατίτιδα C η πλήρης ίαση της νόσου, που επιτυγχάνεται με τη κάθαρση του ιού.
Προσοχή
Πρέπει να τονιστεί ότι οι ασθενείς που θα ιαθούν απαλλάσσονται πλήρως από τις μακροχρόνιες συνέπειες της νόσου. Τα αισιόδοξα μηνύματα έρχονται από τους κ. Ε. Aκριβιάδη και κ. Σπ. Μανωλακόπουλο, οι οποίοι διευκρινίζουν ότι:
«Οι χρόνιες ιογενείς ηπατίτιδες Β και C αποτελούν σήμερα νοσήματα που αντιμετωπίζονται και σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να ιαθούν πλήρως. Ο εντοπισμός των ασθενών και η έγκαιρη διάγνωση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για να μειώσουμε τις σοβαρές συνέπειες της χρόνιας ηπατοπάθειας.
Οι ερευνητικές προσπάθειες συνεχίζονται με πολλά νέα φάρμακα να βρίσκονται σε φάση δοκιμών, ελπίζοντας ότι στο μέλλον θα βοηθήσουν να αυξηθεί το ποσοστό των ασθενών που θα απαλλαχθούν από τον ιό με μικρότερης διάρκειας θεραπείες».
Ελληνική Εταιρεία Μελέτης του Ήπατος
Απαρτίζεται από εξειδικευμένους ηπατολόγους και δραστηριοποιείται έντονα στο χώρο της ηπατίτιδας με συνεχή προσφορά στην πρόληψη, τη θεραπεία, καθώς και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.
Η ανάπτυξη της επικοινωνίας και ενημέρωσης με τους επαγγελματίες υγείας, τους ασθενείς, αλλά και εκείνους που ενδιαφέρονται να ενημερωθούν γενικότερα, είτε ανήκουν στο χώρο της υγείας είτε όχι, αποτέλεσε και θα αποτελεί πρωταρχική μέριμνά της (τηλ.: 210-6748561, www.eemh.gr).
Πηγή: http://www.belife.gr
Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη.
Αν είστε απ' αυτούς που φοβούνται τον οδοντίατρο, καιρός να αναθεωρήσετε. Η φροντίδα της στοματικής υγιεινής είναι δείγμα πολιτισμού. Αποτελεί επίσης αντικείμενο μελέτης της οδοντιατρικής επιστήμης.
Σύμφωνα, μάλιστα, με διεθνείς έρευνες, τα υγιή και φροντισμένα δόντια αποτελούν σημαντικό κριτήριο επιλογής συντρόφου και φίλων και μερικές φορές γίνονται διαβατήριο για την επαγγελματική μας ζωή. Εντούτοις τα παραμελούμε, σχεδόν συστηματικά, ξεχνώντας ότι η καλύτερη -και πιο οικονομική- θεραπεία είναι η πρόληψη.
Ειδικά στη χώρα μας, οι επισκέψεις στον οδοντίατρο γίνονται εκ των υστέρων, όταν έχει εκδηλωθεί το πρόβλημα, όταν έχουμε ήδη «χρεωθεί» με δόντια DMFT (συντομογραφία με την οποία ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει τα χαλασμένα, χαμένα ή σφραγισμένα δόντια).
Την επόμενη, λοιπόν, φορά που ένας πονόδοντος θα σας χαλάσει τη μέρα, μην τον παραμελήσετε επειδή ένα παυσίπονο το μείωσε.
Όμως πόσο κοστίζει το «δόντι»; Γεγονός παραμένει ότι ο οδοντίατρος κοστίζει ακριβά στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει κάποιος τιμοκατάλογος, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία καλύπτουν ελάχιστα έξοδα ορισμένων θεραπειών. Μια απόπειρα που έκανε ο Οδοντιατρικός Σύλλογος Αθηνών να εκδώσει ένα κατάλογο με ενδεικτικές τιμές βρήκε εμπόδιο από την επιτροπή ανταγωνισμού γιατί στον κλάδο αυτό ισχύει ο νόμος της ελεύθερης αγοράς.
Αυτό πάντως που θα πρέπει να θυμάστε είναι ότι το καθημερινό βούρτσισμα και οι τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο σώζουν τα δόντια (αλλά και την τσέπη μας).
Ουλίτιδα
Τι είναι: Φλεγμονή των ούλων.
Πού οφείλεται: Στην οδοντική πλάκα. Αυτή περιέχει πολλά μικρόβια που παράγουν οξέα και ερεθίζουν τα ούλα. Άλλοι παράγοντες που οδηγούν σε ουλίτιδα είναι η κακή στοματική υγιεινή, τα στραβά δόντια, τα κακότεχνα σφραγίσματα, οι θήκες κ.ά.
Πώς θα το καταλάβουμε: Τα ούλα είναι πρησμένα και αιμορραγούν ακόμα και με ήπιο βούρτσισμα.
Πώς προλαμβάνεται: Με σωστή στοματική υγιεινή.
Πώς αντιμετωπίζεται: Ευτυχώς είναι μια αναστρέψιμη νόσος. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει η δυνατότητα θεραπείας και επιστροφής των ούλων σε υγιή κατάσταση.
Η θεραπεία περιλαμβάνει καθαρισμό (αποτρύγωση), δηλαδή αφαίρεση της πέτρας από τα δόντια. Επισκεφθείτε τον οδοντογιατρό σας εγκαίρως για να την αντιμετωπίσετε σε αρχικό στάδιο.
Περιοδοντίτιδα
Τι είναι: Μόλυνση των ιστών των δοντιών.
Πώς θα το καταλάβουμε: Δυστυχώς η νόσος μπορεί να εξελίσσεται χωρίς πόνο και να δίνει ελάχιστα ορατά συμπτώματα, ακόμη και στα τελευταία στάδια. Τα σημάδια που πρέπει να σας ανησυχήσουν είναι:
- Ούλα που ματώνουν κατά το βούρτσισμα ή μετά.
- Κόκκινα, πρησμένα ή ευαίσθητα ούλα.
- Κακοσμία του στόματος ή άσχημη γεύση.
- Υποχώρηση ούλων.
- Δημιουργία μεγάλων διάκενων ανάμεσα στα δόντια και τα ούλα.
- Χαλάρωση, κούνημα ή μετατόπιση των δοντιών.
- Αλλαγές στη σύγκλιση των δοντιών ή στην εφαρμογή κάποιας γέφυρας.
Πώς προκαλείται: Κυρίως από την πλάκα. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνισή της, όπως:
- Κάποιες ασθένειες, όπως ο διαβήτης.
- Οι ορμονικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στην εφηβεία, στην εμμηνόπαυση.
- Μερικά φάρμακα (αντιεπιληπτικά και για τη στηθάγχη) μπορεί να προκαλέσουν αφύσικη ανάπτυξη του ιστού των ούλων.
- Το κάπνισμα.
- Η παραμέληση της στοματικής υγιεινής.
- Το οικογενειακό ιστορικό ουλίτιδας.
Πώς προλαμβάνεται
Φροντίστε να:
- Κόψετε το κάπνισμα. Οι καπνιστές έχουν 7 φορές περισσότερες πιθανότητες να πάθουν περιοδοντίτιδα από τους μη καπνιστές.
- Μειώστε το στρες.
- Καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε βιταμίνες E (φυτικά έλαια, ξηροί καρποί, πράσινα λαχανικά) και C (εσπεριδοειδή, μπρόκολα, πατάτες). Έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες και βοηθούν τον οργανισμό να αποκαταστήσει τους ιστούς.
Πώς αντιμετωπίζεται: Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, από το πώς ανταποκρίθηκε ο ασθενής σε τυχόν προηγούμενη θεραπεία και από τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του.
Οι θεραπευτικές επιλογές ποικίλλουν, από τη μη χειρουργική αντιμετώπιση για τον έλεγχο της ανάπτυξης των βακτηρίων μέχρι τη χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση των συνδετικών ιστών.
Επιπλέον, σε περίπτωση που η περιοδοντίτιδα οδηγήσει στην απώλεια δοντιού, μπορεί να χρησιμοποιηθούν εμφυτεύματα.
Πρόκειται για κατασκευές που είναι «ίδιες» με τα δόντια μας, φτιαγμένες από ειδικό τύπο τιτάνιου. Το συγκεκριμένο υλικό είναι ανεκτό στο 95% των ασθενών, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό το απορρίπτει ως ξένο σώμα (ακριβώς όπως σε μια μεταμόσχευση).
Πάνω στο εμφύτευμα στηρίζεται η προσθετική εργασία που είναι μια στεφάνη ή γέφυρα. Πρόκειται για μόνιμη αντικατάσταση του δοντιού/ών που έχουν χαθεί.
Πηγή: http://www.myself.gr
