Έρευνα αποκαλύπτει την ελλιπή γνώση για τη σοβαρότητα του επεισοδίου.
Χιλιάδες άνθρωποι κινδυνεύουν να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο επειδή αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν τα σημάδια ενός παροδικού ισχαιμικού επεισοδίου, γνωστό και ως « μίνι-εγκεφαλικό», σύμφωνα με τα ευρήματα μιας νέας επιδημιολογικής μελέτης σε 2.000 άτομα.
Η μελέτη αποκάλυψε ότι:
- Πάνω από τα δύο τρίτα (68%) όσων ρωτήθηκαν δεν αναγνώριζαν τα συμπτώματα ενός «μίνι-εγκεφαλικού», με πάνω από το ένα τέταρτο (26%) να πιστεύουν ότι επρόκειτο για συμπτώματα καρδιακής προσβολής.
- Σχεδόν εννέα στους δέκα (87%) θα ανησυχούσαν αν εμφάνιζαν συμπτώματα «μίνι-εγκεφαλικού», ωστόσο, σχεδόν τα τρία τέταρτα (74%) δεν θα σπεύδανε να πάνε στο νοσοκομείο.
- Πάνω από τα δύο τρίτα των συμμετεχόντων (68%) δεν είχαν ακούσει ποτέ για το παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο και δύο στους πέντε (40%) αγνοούσαν ότι ένα «μίνι-εγκεφαλικό» αποτελεί προειδοποιητικό σημάδι για ένα επερχόμενο σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τα συμπτώματα ενός «μίνι-εγκεφαλικού» μπορεί να περιλαμβάνουν αδυναμία και ελαφρά κατάπτωση του προσώπου, προβλήματα στην εκφορά του λόγου και αίσθηση «τσιμπήματος» από βελόνες και ακίδες στη μία πλευρά του σώματος. Συχνά, όμως, αυτά τα συμπτώματα διαρκούν για σύντομο χρονικό διάστημα.
Προηγούμενη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης είχε δείξει ότι ένα στα δέκα άτομα που περνάνε «μίνι-εγκεφαλικό» θα υποστεί σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο εντός μίας εβδομάδας, εκτός και αν λάβει προληπτικά μέτρα αμέσως μετά τα αρχικά ανησυχητικά συμπτώματα.
Όπως λέει ο Peter Rothwell, καθηγητής κλινικής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, «ένα παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο αποτελεί έκτακτο περιστατικό που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα με επείγουσα ιατρική φροντίδα. Ωστόσο, η τελευταία μελέτη δείχνει ότι τα συμπτώματα του "μίνι-εγκεφαλικού" εξακολουθούν να παραγνωρίζονται. Αυτό πρέπει να αλλάξει.»
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, καθηγητή νευρολογίας Jon Barrick, «όποιος παρουσιάζει τα ύποπτα συμπτώματα, ανεξάρτητα από το αν αυτά εξαφανιστούν εντός λίγων λεπτών, θα πρέπει να πάει στο νοσοκομείο αμέσως. Κι αυτό διότι το παροδικό ισχαιμικό επεισόδιο προκαλείται από μια προσωρινή διακοπή της ροής του αίματος στον εγκέφαλο».
Τα ύποπτα συμπτώματα
- Αδυναμία προσώπου: Το άτομο παρουσιάζει εμφανή εικόνα πτώσης του προσώπου, συνήθως στη μία πλευρά.
- Αδυναμία βραχίονα: Το άτομο δεν είναι σε θέση να σηκώσει και τα δύο του χέρια πάνω από το κεφάλι του.
- Προβλήματα λόγου: Το άτομο ψευδίζει όταν προσπαθεί να μιλήσει.
Εάν υπάρχει ένα ή περισσότερα από τα συμπτώματα αυτά, πρέπει να ζητηθεί αμέσως ιατρική βοήθεια.
Πηγή: http://www.healthpress.gr
Λειτουργεί αναλύοντας τις κινήσεις και τη συμπεριφορά των βρεφών.
Ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο της Μινεσότα ανέπτυξε ένα υπολογιστικό σύστημα που μπορεί να ανιχνεύσει δείκτες αυτιστικής συμπεριφοράς σε βρέφη έως 18 μηνών από το βάδισμα, τις κινήσεις του κεφαλιού και του σώματος, καθώς και τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους.
Το εργαλείο ανάλυσης βίντεο αναπτύχθηκε από τον Jordan Hashemi και είναι σχεδιασμένο να αξιολογεί τέσσερα θεμελιώδη πρότυπα συμπεριφοράς: την οπτική παρακολούθηση, την απόσπαση της προσοχής, την εκδήλωση ενδιαφέροντος ή έλλειψη αυτού και διαταραχές στην κινητική συμπεριφορά.
Η ανάλυση γίνεται βάζοντας τα βρέφη να εκτελέσουν έναν αριθμό απλών ασκήσεων ή πράξεων, όπως αυτές ορίζονται από τους ειδικούς.
Οι πράξεις αυτές περιλαμβάνουν την παρακολούθηση των κινήσεων τους, τις αντιδράσεις τους στη θέα ή τον ήχο ενός αντικειμένου, την επίκληση και την απόσπαση της προσοχής τους καθώς και τη συμμετοχή τους σε παιχνίδια. Ανάλογα με τις αντιδράσεις τους, το σύστημα είναι ικανό να κρίνει αν πάσχουν από αυτισμό ή όχι.
Για παράδειγμα, η καθυστερημένη αντίδραση στο κούνημα μιας κουδουνίστρας μπροστά στο πρόσωπο τους, ή η παρατεταμένη προσοχή σε ένα αντικείμενο παρά τις όποιες προσπάθειες απόσπασης, συνήθως αποτελούν κάποια από τα πρώιμα σημάδια κινδύνου.
Σε μια από τις πρώτες μελέτες συμμετείχαν 15 βρέφη ηλικίας από πέντε έως 18 μηνών. Κάθε ένα από αυτά αξιολογήθηκε με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους, από έναν ειδικό ψυχολόγο, από έναν παιδοψυχίατρο, από δυο φοιτητές ψυχολογίας και από το νέο σύστημα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το σύστημα ξεπέρασε σε αποτελεσματικότητα τον παιδοψυχίατρο και τους δυο φοιτητές και έδινε στην πλειοψηφία των περιπτώσεων την ίδια εκτίμηση με τον ειδικό εμπειρογνώμονα.
Το λογισμικό ουσιαστικά έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει την δουλειά ενός ειδικού γιατρού, προσφέροντας έγκαιρη και ουσιαστική διάγνωση.
Στον αυτισμό, η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη ζωή των βρεφών στη μετέπειτα ζωή τους, όμως οι περισσότερες οικογένειες δεν έχουν άμεση πρόσβαση στους ειδικούς γιατρούς, κάτι που συνήθως οδηγεί σε καθυστερημένη διάγνωση.
Οι 8 αποδεδειγμένοι τρόποι να απαλλαγείτε από την ενοχλητική του παρουσία.
Μόνο ένα πράγμα είναι πιο ενοχλητικό από τον λόξιγκα: να ακούς τον λόξιγκα του άλλου!
Για το καλό όλων λοιπόν, να τα 8 μέτρα που μπορείτε να δοκιμάσετε για να τον κόψετε στο άψε-σβήσε.
Η επιστήμη λέει ότι το τρικ είναι να διακόψουμε τον κύκλο του λόξιγκα υπερδιεγείροντας το πνευμονογαστρικό νεύρο ή παρεμβαίνοντας με την αναπνοή για να αυξήσουμε την ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στο αίμα.
Και για να συμβεί αυτό δεν χρειάζεται φυσικά να στεκόμαστε στο ένα πόδι και να τρίβουμε το στομάχι με το χέρι!
Φάτε μέλι
Καταπιείτε μια κουταλιά της σούπας μέλι (ή ζάχαρη, αν δεν έχετε) για να καλμάρετε το πνευμονογαστρικό νεύρο. Αν η γλυκιά υπερφόρτωση δεν λύσει το πρόβλημα, δοκιμάστε την ξινή: φάτε λίγο λεμόνι.
Πιέστε με τα δάχτυλα τα αυτιά σας
Πατήστε με τα δάχτυλα το μαλακό μέρος πίσω από τα αυτιά. Η πίεση στο σημείο αυτό αναγκάζει το διάφραγμα να χαλαρώσει και να σταματήσει ο λόξιγκας. Δοκιμάστε το για 30 δευτερόλεπτα.
Κρατήστε την αναπνοή σας
Κρατήστε τη όσο περισσότερο μπορείτε, για να αναγκάσετε το σώμα να αποβάλλει το περίσσιο διοξείδιο του άνθρακα από το αίμα. Αν το παρακάνετε ωστόσο και νιώσετε ζάλη, σταματήστε επιτόπου.
Βγάλτε έξω τη γλώσσα σας
Βγάζοντας έξω τη γλώσσα όσο πιο πολύ μπορείτε, ανοίγετε τον λάρυγγα και διευκολύνετε την αναπνοή. Αυτό έχει αποδειχθεί ότι βοηθάει στο να σταματήσουν οι σπασμοί του διαφράγματος, που προκαλούν τον λόξιγκα.
Πιείτε ένα ποτήρι νερό
Η διαδικασία της κατάποσης μπορεί να κόψει τον λόξιγκα.
Αναπνεύστε μέσα σε σακούλα
Αυτό θα αυξήσει τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στο σώμα και θα μεταφραστεί από τον εγκέφαλό ως σημάδι πνιγμού, κάνοντάς τον ενστικτωδώς να πάρει βαθύτερες αναπνοές. Και βέβαια οι βαθύτερες αναπνοές θα σταματήσουν τους σπασμούς του διαφράγματος.
Γαργαλίστε τον ουρανίσκο σας
Όχι με το δάχτυλο, με μια μπατονέτα. Ο ερεθισμός του ουρανίσκου έχει βρεθεί ότι σταματά τον λόξιγκα.
Κάντε ένα κρύο μπάνιο
Αν όλα τα παραπάνω δεν δουλέψουν, έρχεται το σοκ του κρύου μπάνιου. Σοκ κυριολεκτικό για τον οργανισμό, θα προκαλέσει σοβαρή διαταραχή στον ρυθμό της αναπνοής και ο λόξιγκας θα γίνει παρελθόν.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Τι δείχνουν τα αποτελέσματα νέας έρευνας.
To περιοδικό Popular Science αφιέρωσε μια εκτενή μελέτη για να απαντήσει στο ερώτημα «τελικά πόση καφεΐνη μπορεί να μας σκοτώσει»;
Εν συντομία: κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι χρειάζεται περίπου 6 γαλόνια καφέ, δηλαδή 26,5 λίτρα καφέ για να αποβούν μοιραία!
Όμως, όπως αναφέρεται στη μελέτη, το νούμερο αυτό δεν είναι και τόσο ενδεικτικό καθώς τα ανεκτά όρια κάθε οργανισμού στην καφεΐνη ποικίλουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πολλαπλοί παράγοντες όπως θέματα υγείας, νοσήματα, διατροφικές συνήθειες, κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλ κλπ παίζουν ρόλο.
Η επιθεώρηση Journal of Caffeine Research αναφέρει ότι 10 γραμμάρια καφεΐνης μπορούν να αποδειχτούν θανάσιμη δόση.
Η ασφαλής ποσότητα καφέ που μπορεί να καταναλώσει ο μέσος ενήλικος είναι 2 έως 4 κούπες ημερησίως, δηλαδή περίπου 200-300 mg (μιλιγραμμάρια).
Από τα 500 mg και πάνω όμως, η κατανάλωση της ουσίας μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες όπως αϋπνία, ταχυπαλμία, τρέμουλο. Οι θάνατοι που αναφέρονται από τοξική δηλητηρίαση από καφεΐνη δεν είναι τόσο συχνή(δυο περιστατικά το χρόνο), όμως, και πάλι αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεται κατάχρηση.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Τι δείχνουν οι έρευνες για τη ψυχική και σωματική τους υγεία.
Η ποιότητα ζωής επιζώντων από τον καρκίνο μπορεί να ποικίλλει ευρέως βάσει του είδους του καρκίνου, ενώ εκατομμύρια Αμερικανοί που επιβιώνουν από τη συγκεκριμένη νόσο έχουν χαμηλότερη από τη φυσιολογική ποιότητα ζωής, αναφέρει νέα έρευνα.
Οι ερευνητές εστίασαν σε περισσότερους από 1.800 ενήλικες επιζώντες από τον καρκίνο και περισσότερους από 24.000 ενήλικες χωρίς ιστορικό καρκίνου και ανακάλυψαν ότι οι επιζώντες από μελάνωμα, καρκίνο μαστού και προστάτη είχαν ποιότητα ζωής συνδεόμενη με την ψυχική και σωματική υγεία παρόμοια με αυτούς που δεν εμφάνισαν ποτέ καρκίνο.
Επιζήσαντες από καρκίνο τραχήλου, αίματος και παχέος εντέρου, καθώς και καρκίνων με χαμηλότερο του 25% ποσοστό επιβίωσης στην πενταετία (ήπατος, πνεύμονα και παγκρέατος), ωστόσο, είχαν χειρότερη ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με τη σωματική υγεία.
Οι επιζώντες από καρκίνο τραχήλου και καρκίνους με χαμηλό ποσοστό επιβίωσης στην πενταετία, επίσης είχαν χειρότερη ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με τη σωματική και την ψυχική υγεία.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ποσοστό 25% των επιζησάντων από καρκίνο είχαν χαμηλότερη από το φυσιολογικό ποιότητα ζωής σχετιζόμενης με τη σωματική υγεία και 10% είχαν χαμηλότερη ποιότητα ζωής σε σχέση με την ψυχική υγεία.
Συνολικά περίπου 3,3 εκατ. Αμερικανοί επιζώντες από καρκίνο έχουν κάτω του μέσου όρου ποιότητα ζωής σχετική με τη σωματική υγεία και σχεδόν 1,4 εκατ. κάτω του μέσου όρου όσον αφορά την ποιότητα ζωής σχετιζόμενη με την ψυχική υγεία, υπολογίζουν οι ερευνητές.
Η ερευνήτρια Kathryn Weaver, του Wake Forest Baptist Medical Center στο Winston-Salem, δήλωσε ότι είναι πολύ ανησυχητικό ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός επιζησάντων από καρκίνο που εμφανίζουν φτωχή ψυχική ή σωματική υγεία, χρόνια μετά τον καρκίνο. Η έρευνα δημοσιεύεται στο περιοδικό «Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention».
Πηγή: http://www.iatronet.gr
