Είναι από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως.
Η παχυσαρκία αποτελεί πλέον μία από τις κυριότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως αλλά και ένα από τα σπουδαιότερα διατροφικά προβλήματα για τις σύγχρονες κοινωνίες.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι στις ΗΠΑ περίπου το 45% του γενικού πληθυσμού και το 20% των παιδικού πληθυσμού είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενώ στην Ευρώπη τα ποσοστά της παχυσαρκίας στους άντρες είναι 10-20% και στις γυναίκες 15-25%.
H Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα της EE σε συχνότητα παχυσαρκίας ενηλίκων και δεύτερη, μετά την Ιταλία, σε συχνότητα παιδικής παχυσαρκίας, επισημαίνει επικαλούμενη αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η διαιτολόγος-διατροφολόγος Μαρία Κοκκίνου.
«Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι περίπου 7 στους 10 Έλληνες και 5 στις 10 Ελληνίδες έχουν βάρος πάνω από το φυσιολογικό. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και για τα παιδιά στη χώρα μας, καθώς εξακολουθούν να βρίσκονται στις πρώτες θέσεις των πιο παχύσαρκων παιδιών στην Ευρώπη, με το 20% των αγοριών και το 16% των κοριτσιών να είναι παχύσαρκα. Σημαντικό ρόλο παίζει η πρόληψη στις μικρές ηλικίες, καθώς το 70% των υπέρβαρων παιδιών και εφήβων θα γίνουν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι ενήλικες, με το ποσοστό αυτό να αυξάνεται στο 80% αν ένας εκ των δύο γονέων είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος» αναφέρει στο ΑΜΠΕ η κ. Κοκκίνου, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας.
Αποτελέσματα παλαιότερης έρευνας έδειξαν ότι τα νεαρά κορίτσια που κάνουν συχνά δίαιτες εμφανίζουν 12 φορές περισσότερο επεισόδια υπερφαγίας συγκριτικά με τα νεαρά κορίτσια που δεν υποβάλλουν τον εαυτό τους σε δίαιτες, υπογραμμίζει από την πλευρά της η διαιτολόγος -διατροφολόγος Κική Γούτα.
Παράλληλα, αναφέρει ότι πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το ΑΠΘ και αφορούσε τη διερεύνηση διαταραγμένων στάσεων και συμπεριφορών στην πρόσληψη τροφής μαθητών και μαθητριών λυκείων ηλικίας 17 ετών, έδειξε ότι 2 στα 3 κορίτσια και 1 στα 3 αγόρια θα ήθελαν να χάσουν βάρος, ακόμη κι όταν θεωρούν το βάρος τους κανονικό.
Σύμφωνα με την κ. Γούτα, η παχυσαρκία, εκτός από τη διατροφή, οφείλεται και σε γενετικούς, ψυχολογικούς, ορμονικούς, περιβαλλοντικούς, δημογραφικούς, και κοινωνικό-οικονομικούς παράγοντες, στη μειωμένη φυσική δραστηριότητα αλλά και στη λήψη φαρμάκων.
«Η σοβαρή παχυσαρκία κρύβει κινδύνους για την υγεία καθώς παρουσιάζει επιπλοκές. Στους άντρες εμφανίζεται με συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά, ενώ στις γυναίκες με συσσώρευση λίπους στους μηρούς και τους γλουτούς η οποία προκαλεί κυρίως αγγειακά προβλήματα από τα κάτω άκρα, (όπως φλεβική ανεπάρκεια κάτω άκρων, κιρσούς).
Οι κυριότερες επιπλοκές της παχυσαρκίας είναι ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 με ποσοστό 61%, ο καρκίνος ενδομήτριου 34%, η χολολιθίαση 30%, η οστεοαρθρίτιδα 24%, η αρτηριακή υπέρταση 17%, η στεφανιαία νόσος 17%, ο καρκίνος μαστού 11% και ο καρκίνος παχέος εντέρου, 11%» εξηγεί η κ. Γούτα.
Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας διαφοροποιείται ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, στην οποία απευθύνεται. «Ανάμεσα στις ιατρικές μεθόδους που ακολουθούνται για τη μείωση του σωματικού λίπους συμπεριλαμβάνονται ειδικές δίαιτες, σωματική άσκηση, φαρμακευτική αγωγή και χειρουργικές επεμβάσεις. Η άσκηση από μόνη της έχει μικρή επίδραση στην απώλεια βάρους, περίπου 2-3 κιλά κατά μέσον όρο. Αντίθετα, παράλληλα µε τη διατροφή, βοηθά στην απώλεια λίπους από τις κοιλιακές αποθήκες και προφυλάσσει από την απώλεια του μυϊκού ιστού. Η φαρμακευτική αγωγή της παχυσαρκίας αποτελεί το δεύτερο βήμα για την αντιμετώπισή της. Το παχύσαρκο άτομο θα πρέπει να καταφεύγει σε χρήση φαρμάκων μόνο όταν η διαιτολογική αντιμετώπιση έχει αποδεδειγμένα αποτύχει στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Τελευταίο βήμα στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορεί να αποτελεί η χειρουργική αντιμετώπιση. Το παχύσαρκο άτομο μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά, μόνο όταν όλες οι άλλες προσπάθειες θεραπείας έχουν αποτύχει ή όταν πρόκειται για νοσογόνο παχυσαρκία, όπου οι κίνδυνοι για την υγεία αλλά και τη ζωή του ατόμου είναι αυξημένοι» επισημαίνει από την πλευρά της η διαιτολόγος διατροφολόγος Γιώτα Καρακασίδου.
Ακόμη και όταν ένας παχύσαρκος έχει φτάσει στο επιθυμητό βάρος χάνοντας κιλά θα πρέπει να είναι προσεκτικός στη διατροφή του για περισσότερο από ένα χρόνο. «Όταν ο παχύσαρκος αδυνατίσει μειώνεται η έκκριση μιας ορμόνης, της λεπτίνης, η οποία συσχετίζεται με τη παχυσαρκία. Τα κύτταρά του συνεχίζουν να έχουν αντίσταση στη λεπτίνη και έτσι η λεπτίνη που εκκρίνεται δεν είναι αρκετή για να υπάρχει το αίσθημα του κορεσμού. Για τον λόγο αυτό, χρειάζεται συντήρηση και προσοχή πάνω από ένα χρόνο προκειμένου να μειωθεί η αντίσταση στη λεπτίνη, δηλαδή οι υποδοχείς των κυττάρων να γίνουν πιο ευαίσθητοι και να δημιουργούν το αίσθημα του κορεσμού» εξηγεί η κ Καρακασίδου.
Τέλος, τονίζει ότι οι επιστήμονες διαιτολόγοι-διατροφολόγοι εκπαιδεύοντας τους ανθρώπους να διατρέφονται υγιεινά και να ασκούνται μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη της παχυσαρκίας.
Η ασθένεια πλήττει μία στις τρεις γυναίκες και έναν στους οκτώ άνδρες.
Η οστεοπόρωση είναι μεταβολική διαταραχή των οστών, που χαρακτηρίζεται από απώλεια οστικής μάζας. Ονομάζεται και απασβεστοποιός οστεοπάθεια, γιατί παρατηρείται απώλεια ασβεστίου. Το αποτέλεσμα είναι τα οστά να γίνονται πιο εύθραυστα και να αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος καταγμάτων. Η οστεοπενία είναι κατά ένα τρόπο, η μειωμένη πυκνότητα των οστών, η οποία σταδιακά εξελίσσεται σε οστεοπόρωση. Η οστεοπόρωση είναι μια συνήθης ασθένεια στα κόκαλα που επηρεάζει γυναίκες και άντρες, συνήθως όσο μεγαλώνουν. Η ασθένεια πλήττει μία στις τρεις γυναίκες και έναν στους οκτώ άνδρες, συνήθως ηλικίας 50 ετών και άνω.
Προλαμβάνεται η οστεοπόρωση;
Δεν υπάρχει θεραπεία ικανή να αποκαταστήσει την απώλεια της οστικής μάζας, όταν αυτή έχει ήδη επέλθει. Η καλύτερη λύση είναι η πρόληψη, εφόσον υιοθετηθεί ένας υγιεινός τρόπος ζωής, με καλή διατροφή και άσκηση, από πολύ μικρή ηλικία, οπότε και χτίζονται τα γερά οστά.
Παράγοντες Κινδύνου
Οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη οστεοπόρωσης είναι, εκτός από το γυναικείο φύλο και την πρόωρη εμμηνόπαυση, γενετικοί (λευκή και ασιατική φυλή, οικογενειακό ιστορικό κ.ά.), παράγοντες του τρόπου ζωής (κάπνισμα, κατανάλωση αλκοόλης, καθιστική ζωή), διαιτητικοί παράγοντες (δυσανεξία στο γάλα, χορτoφαγία), διάφορες χρόνιες παθήσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα, υπερθυροειδισμός) και η χρόνια λήψη κάποιων φαρμάκων.
Ασβέστιο
Η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας ασβεστίου είναι το κλειδί για ένα γερό σκελετό. Το ασβέστιο στα οστά έχει ρόλο δομικό, αφού αποτελεί κύριο συστατικό στοιχείο των οστών, αλλά και αποθηκευτικό, αφού τα οστά λειτουργούν ως «αποθήκες» του ασβεστίου. Η κορύφωση της οστική μάζας συντελείται στην ηλικία των 25-30 ετών. Η υψηλή οστική πυκνότητα αποτελεί την καλύτερη πρόληψη για παθήσεις των οστών. Η ποσότητα ασβεστίου που συνίσταται να προσλαμβάνει καθημερινά ένα άτομο εξαρτάται από την ηλικία του και την κατάσταση της υγείας του όπως φαίνεται και στον πίνακα 1. Οι απώλειες στα οστά επέρχονται φυσιολογικά στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και στους άνδρες, μετά την ηλικία των 45. Η έλλειψη ασβεστίου μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες όπως οστεοπενία, οστεοπόρωση, αυξημένο κίνδυνο κατάγματος και υπερευερεθιστότητα των μυών και των νεύρων.
Είναι ευρέως γνωστό, ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα αποτελούν την κυριότερη πηγή ασβεστίου. Το γάλα περιέχει το περισσότερο ασβέστιο, ακόμη κι όταν είναι άπαχο. Το γιαούρτι και τα τυριά, όπως η παρμεζάνα, το τσένταρ ή το μπρι είναι επίσης καλές πηγές ασβεστίου. Γενικότερα τα σκληρά τυριά είναι πληρέστερα από τα μαλακά.
Ηλικία (άνδρες & γυναίκες) Ασβέστιο (mg/ημέρα) Φλιτζάνια γάλα
4-8 έτη 800 3
9-13 έτη 1300 4-5
14-18 έτη 1300 4-5
19-50 έτη 1000 3-31/2
51+ έτη 1500 5
Έγκυοι & θηλάζουσες 1200 4
Άλλα τρόφιμα πλούσια σε ασβέστιο είναι τα μικρά ψάρια, όπως οι σαρδέλες, καθώς και τα ψάρια τα οποία παρασκευάζονται με τα κόκαλά τους, όπως η κονσέρβα σολομού. Το μπρόκολο, το λάχανο, ο μαϊντανός αποτελούν καλές πηγές βιοδιαθέσιμου ασβεστίου. Άλλα τρόφιμα, όπως μερικά πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα όσπρια και τα δημητριακά, παρέχουν ικανοποιητικές ποσότητες ασβεστίου, αλλά σε χαμηλότερες ποσότητες ανά μερίδα. Κάποια τρόφιμα περιέχουν επίσης μεγάλες ποσότητες ασβεστίου, λόγω του εμπλουτισμού τους με βιταμίνη D (π.χ. δημητριακά, γάλατα και χυμοί εμπλουτισμένοι σε ασβέστιο).
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει την περιεκτικότητα σε ασβέστιο από τα τρόφιμα.
Τρόφιμα Μερίδα Ασβέστιο (mg)
Γάλα 1 φλιτζάνι 300
Γιαούρτι 1 φλιτζανι 274
Κίτρινο τυρί 30 γρ 250
Τυρί cottage 1/2 φλιτζάνι 70
Παγωτό 1 φλιτζάνι 188
Σπανάκι μαγειρεμένο 1/2 φλιτζάνι 122
Μπρόκολο μαγειρεμένο 1/2 φλιτζάνι 90
Σαρδέλες με κόκκαλο 90 γρ 321
Σε άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη και στους αυστηρούς χορτοφάγους κρίνεται αναγκαία η εύρεση εναλλακτικών πηγών ασβεστίου, προκειμένου να καλυφθούν οι καθημερινές διατροφικές τους ανάγκες στο συγκεκριμένο μέταλλο. Καλό είναι να χορηγηθεί και ένα συμπλήρωμα ασβεστίου, παρόλο που το μέταλλο είναι σε λιγότερο απορροφήσιμη μορφή, σε σχέση με το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.
Βιταμίνη D
Η βιταμίνη D είναι ιδιαίτερα σημαντική για την απορρόφηση του ασβεστίου. Το μεγαλύτερος μέρος της συντίθεται στο δέρμα, έπειτα από έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, ενώ τρόφιμα που την περιέχουν είναι τα αυγά, τα λιπαρά ψάρια, το κρέας και τα εμπλουτισμένα προϊόντα (π.χ. δημητριακά, γάλα).
Κάπνισμα, Αλκοόλ και Νάτριο
Το κάπνισμα και η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλης (>2 ποτά/ ημέρα για γυναίκες & >3 ποτά/ ημέρα για άνδρες) έχουν συσχετιστεί με οστεοπόρωση. Επιπλέον, η αυξημένη κατανάλωση νατρίου αποτελεί ένα από τα βασικά αίτια απώλειας νατρίου από τα ούρα.
Πρωτεΐνη & ζωικά λίπη
Η μεγάλη κατανάλωση πρωτεϊνών έχει συσχετισθεί με αυξημένη απέκκριση ασβεστίου από τα ούρα. Ενώ η αυξημένη κατανάλωση λίπους εμποδίζει την απορρόφηση ασβεστίου.
Συμπερασματικά, είναι αναγκαία η ενημέρωση του κοινού για την πρόληψη της οστεοπενίας και οστεοπόρωσης και εν συνεχεία η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής που θα περιλαμβάνει προσεγμένη διατροφή και αυξημένη φυσική δραστηριότητα.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Οι μελέτες δείχνουν ότι προστατεύει τα παιδιά από την ανάπτυξη άσθματος.
Το παιδικό άσθμα είναι μια από τις συχνότερες χρόνιες ασθένειες στα παιδιά. Επίσης, αποτελεί σημαντική αιτία περιορισμού των δραστηριοτήτων των παιδιών και είναι η κυριότερη αιτία απουσίας από το σχολείο, διπλάσια συγκριτικά με άλλες χρόνιες παιδικές ασθένειες. Το παιδικό άσθμα έχει αυξηθεί δραματικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών. Οι εισαγωγές στα νοσοκομεία αυξάνονται μεν με πιο αργό ρυθμό, την ίδια στιγμή όμως, που οι εισαγωγές από άλλες χρόνιες παιδικές ασθένειες μειώνονται.
Όπως φαίνεται, λοιπόν, το παιδικό άσθμα έχει επιπτώσεις, τόσο στο παιδί και στην οικογένειά του, όσο και στη δημόσια υγεία και στις υπηρεσίες υγείας γενικότερα. Το θετικό όμως, είναι ότι τόσο η νοσηρότητα όσο και η θνησιμότητα του παιδικού άσθματος, μπορούν να προληφθούν σε μεγάλο βαθμό.
Επομένως, θεωρείται απαραίτητη η διερεύνηση των παραγόντων που οδηγούν στην ανάπτυξη του παιδικού άσθματος, αλλά ακόμη περισσότερο, των παραγόντων που συμβάλλουν στην πρόληψή του. Είναι προφανές ότι ο εντοπισμός των αιτίων που προκαλούν το άσθμα αποτελεί προϋπόθεση κάθε προσπάθειας επιτυχούς πρόληψής του.
Τα ακριβή αίτια του παιδικού άσθματος δεν είναι ακόμη γνωστά επομένως, η εστίαση είναι προς τους παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα, η ενδοοικιακή ρύπανση (ακάρεα), η ατμοσφαιρική ρύπανση, η διατροφή, η ωρίμανση του αναπνευστικού συστήματος και ψυχολογικοί παράγοντες.
Ένας από τους παράγοντες που εξετάζονται, είναι ο βαθμός στον οποίο ο μητρικός θηλασμός επιδρά στην ανάπτυξη του παιδικού άσθματος. Ο μητρικός θηλασμός πέραν από τα διατροφικά, ανοσολογικά, αναπτυξιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη, έχει συσχετιστεί και με την ανάπτυξη παιδικού άσθματος.
Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν ότι ο μητρικός θηλασμός μπορεί να προστατεύσει τα παιδιά από την ανάπτυξη άσθματος. Γενικά, ο μητρικός θηλασμός ενισχύει την ωρίμανση του γαστρεντερικού σωλήνα και παρέχει ανοσολογικούς παράγοντες που συμβάλλουν στη μείωση των γαστρεντερικών παθήσεων. Ο μητρικός θηλασμός βοηθά το νεογνό να αναπτύξει το ανοσοποιητικό του σύστημα και το κύριο αντίσωμα που περιέχει το μητρικό γάλα είναι το IgA. Τα βρέφη που θηλάζουν, αποκτούν ειδικά αντισώματα και κυτταρική ανοσία, που παρέχει προστασία έναντι των παθήσεων του αναπνευστικού συστήματος. Επίσης, παρέχει προστασία έναντι των λεμφωμάτων της παιδικής ηλικίας, ενισχύει την ανάπτυξη των γνωστικών λειτουργιών και η πιθανότητα του συνδρόμου αιφνίδιου βρεφικού θανάτου μειώνεται στα βρέφη που θηλάζουν.
Ο ρόλος, όμως του μητρικού θηλασμού προς την ανάπτυξη του παιδικού άσθματος, είναι αμφιλεγόμενος. Αριθμός μελετών βρήκαν κάποια συσχέτιση, ενώ άλλες όχι. Υπάρχουν δεδομένα που υποστηρίζουν ότι ο μητρικός θηλασμός προστατεύει από την ανάπτυξη άσθματος στην παιδική ηλικία. Υπάρχουν, όμως, και μελέτες που δεν βρήκαν συσχέτιση, αλλά και μελέτες που υποστηρίζουν ότι ο μητρικός θηλασμός μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη παιδικού άσθματος.
Μία απο τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν είναι η προοπτική έρευνα για την διαπίστωση της επίδρασης της βρεφικής διατροφής και συγκεκριμένα του θηλασμού στη συχνότητα εμφάνισης βρογχόσπασμου και άσθματος σε ηλικίες 2 - 6 ετών. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Παιδιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Christchuch στη Νέα Ζηλανδία. Η έρευνα αυτή δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Pediatrics το 2012.
Οι ερευνητές παρακολούθησαν ένα δείγμα 1105 παιδιών από την γέννησή τους και οι μητέρες συμπλήρωσαν ενα αναλυτικό ερωτηματολόγιο σχετικά με τον τρόπο διατροφής των βρεφών από 3 εως 15 μηνών, ενώ σε ηλικίες 2 έως 6 ετών αξιολογήθηκαν τα ίδια παιδιά, ως προς την παρουσία βρογχόσπασμου και άσθματος.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο μητρικός θηλασμός και ιδιαίτερα ο αποκλειστικός, προστατεύει από την εμφάνιση άσθματος, τουλάχιστον έως τα 6 χρόνια της ζωής του. Ενώ η μείωση του κινδύνου είναι ακομα μεγαλύτερη για παιδιά με ιστορικό ατοπίας. Επομένως, καταλήγουν, είναι σημαντικό να προτρέπουμε τις μητέρες με οικογενειακό ιστορικό ή με άλλα παιδιά με ατοπία να θηλάσουν αποκλειστικά το βρέφος τους.
Ας έχουμε λοιπόν κατά νου, ότι ο μητρικός θηλασμός, εκτός από τα οφέλη που παρέχει στο παιδί, παρέχει και στην μητέρα, στην οικογένεια και την κοινωνία γενικότερα. Για να τα παρέχει, όμως αυτά, θα πρέπει ο μητρικός θηλασμός να διαρκεί όσο το δυνατό περισσότερο.
Όπως λένε και οι Kramer & Kakuma (2002) η προτεινόμενη διάρκεια του μητρικού θηλασμού, την οποία υιοθετεί και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), είναι ο αποκλειστικός θηλασμός για τουλάχιστον 6 μήνες.
Σύμφωνα με τους στόχους του προγράμματος Υγιείς Άνθρωποι (Healthy People), το 2010, το 75% των γυναικών θα έπρεπε να ξεκινούσαν το θηλασμό από τη γέννηση, το 50% να θήλαζαν για 6 μήνες και το 25% να συνέχιζαν τον θηλασμό μέχρι το πρώτο έτος.
Πηγή: http://www.mednutrition.gr
Για ποιους λόγους η διάταξη δεν πρέπει να ενεργοποιηθεί.
Σε χωματερή ληγμένων προϊόντων επισημαίνει ο ΕΦΕΤ ότι θα μετατραπεί η χώρα μας, αν ενεργοποιηθεί η διάταξη που αφορά τα ληγμένα προϊόντα που θα πωλούνται από τα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Ο ΕΦΕΤ συναντήθηκε με ενώσεις καταναλωτών, εκπροσώπους των επιχειρήσεων τροφίμων και σούπερ μάρκετ και κατέληξε ότι η αγορανομική διάταξη για τα προϊόντα περασμένης διατηρησιμότητας πρέπει να παραμείνει ανενεργή για τους εξής λόγους:
1. Δεν μπορεί να διασφαλιστεί η ποιότητα των προϊόντων ούτε η τιμή πώλησής τους.
2. Υπάρχει κίνδυνος να βρουν ευκαιρία ορισμένοι επιτήδειοι να γεμίσουν την αγορά με προϊόντα κακής ποιότητας.
3. Υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί αθέμιτος ανταγωνισμός με τις επιχειρήσεις που δεν θα διαθέτουν ληγμένα προϊόντα.
4. Είναι λάθος ο διαχωρισμός των πολιτών – καταναλωτών σε δύο κατηγορίες.
5. Δεν έχει ολοκληρωθεί ο διάλογος στην Ευρωπαϊκή Ένωση που μετέχει ο ΕΦΕΤ.
6. Δεν υπάρχει έγκριση της αρμόδιας επιτροπής της Ε.Ε. για τις αγορανομικές διατάξεις.
7. Δεν προσδιορίζεται το ποσοστό που θα πωλούνται φθηνότερα τα συγκεκριμένα προϊόντα.
8. Είναι λάθος να ζητάμε από τους καταναλωτές να αγοράζουν ληγμένα τρόφιμα (αφού όλα τα τελευταία χρόνια τους εκπαιδεύαμε να προσέχουν τις ημερομηνίες λήξης και την ετικέτα).
9. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της χώρας δεν είναι δυνατό να διασφαλίσουν τέτοιου είδους ελέγχους.
«Για όσο διάστημα παραμείνω πρόεδρος του ΕΦΕΤ θα συνεχίσουμε την προσπάθεια προστασίας της δημόσιας υγείας των πολιτών. Το Υπουργείο πρέπει άμεσα να αναστείλει την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης διότι δεν εξυπηρετεί ούτε τους καταναλωτές ούτε την επιχειρηματικότητα» είπε ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ Γιάννης Μίχας.
