Η έγκαιρη αναγνώριση κάνει πιο ποιοτική τη ζωή του παιδιού.
Οι γονείς θα πρέπει να ενθαρρύνονται ώστε να αναγνωρίζουν αν το παιδί τους πάσχει από δυσλεξία, όσο το δυνατόν συντομότερα. Όσο νωρίτερα ανιχνεύεται μια μαθησιακή δυσκολία, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες μελλοντικής επιτυχίας του παιδιού στο σχολείο και στη ζωή. Δώστε σημασία στα παρακάτω συμπτώματα:
1) Καθυστέρηση στην ομιλία. Τα παιδιά που πιθανόν να εκδηλώσουν δυσλεξία, πιθανόν δε θα αναπτύξουν λόγο, ακόμα και με τη μορφή απλών λέξεων, πριν από την ηλικία των 15 μηνών και συνεπώς δε θα μπορούν να μιλήσουν με φράσεις ακόμα και μετά τα δεύτερα γενέθλιά τους. Συνήθως, όμως, αυτή η καθυστέρηση είναι μέτριας μορφής και γι’ αυτό οι γονείς τείνουν να την παραβλέπουν και να την αποδίδουν σε κληρονομικότητα. (π.χ. «και εγώ άργησα να μιλήσω, αλλά δεν παρουσίασα δυσκολίες»). Ωστόσο, μια φαινομενικά αθώα καθυστέρηση στην ομιλία μπορεί να αποτελέσει το πρώτο σημάδι για μελλοντικές δυσκολίες.
2) Παρουσιάζει «μη ευαισθησία στην ομοιοκαταληξία» (insensitivity to rhyme). Συνήθως τα παιδιά προσχολικής ηλικίας διασκεδάζουν με παιδικά ποιηματάκια και είναι επίσης ικανά να επαναλάβουν αυτό που ακούνε. Ωστόσο, τα δυσλεκτικά παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν τους ήχους των λέξεων, συνεπώς είναι λιγότερο ευαίσθητα στην ομοιοκαταληξία. Η οικειότητα του παιδιού με τα παιδικά ποιηματάκια τείνει να γίνει μία από τις σημαντικότερες πρώτες ενδείξεις της μελλοντικής ή μη επιτυχίας του παιδιού στην ανάγνωση.
3) Δυσκολίες στη γραφή: δυσκολεύεται να μάθει να κρατά σωστά το μολύβι, να μάθει να γράφει το όνομά του, να προσανατολιστεί στο χαρτί, δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να αντιγράψει σχήματα, κάνει φωνολογικά λάθη κατά τη γραφή (δηλαδή αντιστρέφει, αντικαθιστά, παραλείπει, προσθέτει, αντιμεταθέτει γραφήματα, συλλαβές ή και ολόκληρες λέξεις) και επίσης δυσκολεύεται να μάθει τους τόνους και τα σημεία στίξης.
4) Δυσκολεύεται με τις προ-μαθηματικές έννοιες, π.χ. μεγάλο - μικρό, πολλά - λίγα, μέσα - έξω, και αργότερα δυσκολεύεται να μάθει τους αριθμούς και να αντιστοιχεί τις ποσοτικές έννοιες με το αριθμητικό τους σύμβολο.
5) Παρουσιάζει δυσκολίες στον προσανατολισμό στο χώρο, π.χ. μπερδεύει τις έννοιες πάνω - κάτω, μπροστά - πίσω, αριστερά - δεξιά, και στο χρόνο μπερδεύει τις έννοιες πριν - μετά, χθες - αύριο.
6) Παρουσιάζει δυσκολίες σε δραστηριότητες που απαιτούν λεπτή κινητικότητα. Δηλαδή δυσκολεύεται να μάθει να κόβει με το ψαλίδι, να ντύνεται σωστά μόνο του, να κουμπώνει τα κουμπιά του, να δένει τα κορδόνια του.
7) Εμφανίζει αδεξιότητα σε δραστηριότητες που απαιτούν συντονισμό κινήσεων, π.χ. στο πιάσιμο και στο πέταγμα της μπάλας, στο παιχνίδι με το σχοινάκι, στο κουτσό κ.ά..
8) Εμφανίζει δυσκολίες στη συγκέντρωση όταν για παράδειγμα ακούει μία ιστορία.
Η ένδειξη για δυσλεξία υπάρχει μόνο όταν το παιδί εμφανίζει πολλές από τις παραπάνω δυσκολίες μαζί ή όταν εμφανίζει μερικές οι οποίες, όμως, είναι σοβαρές και επιμένουν.
Πηγή: http://www.ygeianews.gr
Ιδίως όταν συμβαίνει μεταξύ 35-41 ετών.
Οι άνθρωποι που χωρίζουν σε μικρή ηλικία, κινδυνεύουν με μεγαλύτερα προβλήματα υγείας σε σχέση με όσους παίρνουν διαζύγιο σε μεγάλη ηλικία, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια κοινωνιολογίας Χούι Λίου του πολιτειακού πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, ανέλυσαν τις περιπτώσεις περίπου 1.300 ατόμων και συσχέτισαν την κατάσταση της υγείας τους με την κατάσταση του γάμου τους.
Η έρευνα έδειξε ότι όσοι χωρίζουν σε ηλικία 35 έως 41 ετών, έχουν περισσότερα προβλήματα υγείας, σε σχέση με όσους χωρίζουν σε ηλικία 44 έως 50 ετών. Η διαπίστωση αυτή προκάλεσε έκπληξη στους ερευνητές, που περίμεναν ότι οι νεαρότεροι θα είχαν μεγαλύτερες ψυχικές και σωματικές αντοχές.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι που παίρνουν διαζύγιο, έχουν περισσότερες εμπειρίες και ικανότητες, έτσι ώστε να τα βγάλουν πέρα με το σοκ του χωρισμού, ενώ οι μικρότεροι είναι πιο απροετοίμαστοι και υποφέρουν πιο πολύ, με συνέπεια να φθείρουν περισσότερο και την υγεία τους λόγω του αυξημένου στρες που νιώθουν.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι χωρισμένοι νεώτερης ηλικίας χρειάζονται περισσότερη κοινωνική, ψυχολογική και οικογενειακή στήριξη σε περίπτωση διαζυγίου, σε σχέση με τους ώριμους διαζευγμένους, είτε με τη μορφή επίσημης συμβουλευτικής υποστήριξης, είτε άτυπης.
Μια πιθανή αιτία για την μικρότερη επίπτωση του διαζυγίου στις μεγαλύτερες ηλικίες, σύμφωνα με τη Λίου, είναι ότι ίσως σε αρκετά ζευγάρια που έχουν μείνει παντρεμένα επί πολλά χρόνια, ο γάμος αποτελεί μεγαλύτερο ψυχικό βάρος κι έτσι, όταν χωρίζουν, αισθάνονται μεγαλύτερη ανακούφιση που έμειναν μόνοι, σε σχέση με τους πιο νέους.
Η έρευνα πάντως διαπίστωσε ότι γενικότερα όσοι χωρίζουν, βιώνουν ταχύτερη επιδείνωση της υγείας τους σε σχέση με όσους μένουν παντρεμένοι. Από την άλλη, όσοι ήταν για πολλά χρόνια ήδη χωρισμένοι, δεν παρουσίασαν -στο χρονικό διάστημα της έρευνας- χειροτέρευση της υγείας τους μεγαλύτερη από ό,τι οι παντρεμένοι, κάτι που δείχνει ότι το πρόβλημα για την υγεία παρατηρείται κυρίως κατά την μεταβατική περίοδο από το γάμο στο διαζύγιο, η οποία προκαλεί το μεγαλύτερο άγχος. Όταν πια ένας άνθρωπος προσαρμοστεί στο νέο καθεστώς του χωρισμένου, τότε η υγεία του τείνει να σταθεροποιείται.
Οι επιπτώσεις των πιο διάσημων αγχολυτικών.
Πολλά είναι τα βότανα και τα φυσικά συστατικά που διατίθενται στην αγορά για την αντιμετώπιση του στρες, όπως όμως τονίζουν πολλοί ειδικοί, αποκλείεται να αποτελούν τη λύση για τις διάφορες εντάσεις της ζωής. Γενικά, τα επιστημονικά ευρήματα που αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων σκευασμάτων/ φυτικών ουσιών είναι ελάχιστα, και πολλά από αυτά αποτελούν αποδείξεις για τις παρενέργειες που μπορεί να έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό.
Αν και τα περισσότερα από αυτά είναι φυτικά, δεν σημαίνει αυτόματα ότι είναι και ασφαλή. Μάλιστα, τα φυτικά σκευάσματα για την αντιμετώπιση του άγχους που κυκλοφορούν στην αγορά, ποικίλλουν και ως προς την ποιότητα και ως προς τα συστατικά τους. Σε περίπτωση που επιθυμείτε να λάβετε κάποιο τέτοιο συμπλήρωμα, η πιο ασφαλής και σοφή τακτική είναι να ζητήσετε τη γνώμη κάποιου ειδικού γιατρού ή κλινικού διαιτολόγου.
Σύμφωνα με αποτελέσματα κλινικών ερευνών, τα περισσότερα βότανα αποδεικνύονται αναποτελεσματικά στο μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα. Μετά από μία ανασκόπηση των διαθέσιμων ερευνητικών στοιχείων, συγκεντρώσαμε κάποια από τα δημοφιλέστερα συμπληρώματα κατά του άγχους και σας τα παρουσιάζουμε:
Μελισσόχορτο: Διάφορες μελέτες μικρού μεγέθους έχουν δείξει πως το συγκεκριμένο σκεύασμα μπορεί να βελτιώσει τη διάθεση και να προκαλέσει αίσθημα ηρεμίας. Πιο συγκεκριμένα, από τα αποτελέσματα μίας εξ αυτών φάνηκε πως 1.600 mg αποξηραμένων φύλλων μελισσόχορτου σχετίζονται με αύξηση του αισθήματος της ηρεμίας μέχρι και για έξι ώρες. Μάλιστα, μελέτες ασφάλειας γενικά δείχνουν πως το μελισσόχορτο είναι γενικά ασφαλές.
Βαλεριάνα: Το συγκεκριμένο βότανο χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση του στρες και των διαταραχών ύπνου. Τα αποτελέσματα μίας σχετικής μελέτης έδειξαν πως ο συνδυασμός της βαλεριάνας με το βότανο του Αγίου Ιωάννη (St. John’s wort), ήταν πιο αποτελεσματικός στη μείωση του άγχους σε σχέση με τη διαζεπάμη, σε ασθενείς που παρακολουθήθηκαν για δύο εβδομάδες. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου βοτάνου δεν έχει πιστοποιηθεί και από περισσότερες μελέτες. Είναι γνωστό πως η λήψη της βαλεριάνας για σε χαμηλές δόσεις για χρονικό διάστημα μικρότερο του ενός μήνα είναι γενικά ασφαλής. Η λήψη της σε υψηλές δόσεις και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σχετίζεται με παρενέργειες, όπως είναι οι αρρυθμίες και η θολή όραση.
Πασιφλώρα (passionflower): Μελέτες σε ποντίκια έχουν δείξει πως η πασιφλώρα μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα του άγχους, χωρίς ωστόσο να έχει αποδειχθεί κάτι παρόμοιο και για τους ανθρώπους. Τα αποτελέσματα μιας τυχαιοποιημένης, ελεγχόμενης δοκιμής του 2001 σε ασθενείς με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή έδειξαν πως 45 σταγόνες βάμματος πασιφλώρας μπορούν να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα εξίσου αποτελεσματικά με την οξαζεπάμη. Επομένως, χρειάζονται περισσότερα στοιχεία σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου βοτάνου, προτού να είναι σε θέση οι ειδικοί να σχηματίσουν μία άποψη γι αυτό.
Βότανο του Αγίου Ιωάννη (St. John’s wort): Σε μελέτη στην οποία συμμετείχαν 40 αγοραφοβικοί ασθενείς, η λήψη του βοτάνου του Αγίου Ιωάννη για δύο εβδομάδες βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα του άγχους. Ωστόσο, οι διαφορές ανάμεσα στα άτομα της μελέτης μπορεί να έχουν επηρεάσει τα αποτελέσματά της. Και σε αυτήν την περίπτωση, είναι σημαντικό να διεξαχθούν περισσότερες μελέτες με σωστό σχεδιασμό που θα μας οδηγήσουν σε πιο ασφαλή και ισχυρά συμπεράσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου βοτάνου.
Όπως και να έχει, ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του άγχους σε μακροπρόθεσμη βάση είναι να καταλάβουμε τις αιτίες που το προκαλούν, αλλά και να διαπιστώσουμε κατά πόσο αλλαγές στον τρόπο ζωής μας μπορούν να το μετριάσουν. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να κάνουμε «βιοψία» του άγχους, μιας και αυτό πηγάζει από το νου μας. Ως εκ τούτου, οι αποτελεσματικότερη προσέγγιση αντιμετώπισής του θα πρέπει να είναι ψυχοθεραπευτικής φύσεως.
Πηγή: http://www.iator.gr
Άγνωστο πώς σχετίζεται βιολογικά η ηλικία των γονιών με τον αυτισμό.
Οι γονείς που είναι άνω των 35 ετών, αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αποκτήσουν αυτιστικό παιδί, σύμφωνα με μια νέα δανική επιστημονική έρευνα, που διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος είναι ο ίδιος είτε και οι δύο γονείς είναι κάποιας ηλικίας, είτε μόνο ο ένας από τους δύο. Η βιολογική αιτία δεν είναι σαφής ακόμα.
Η νέα μελέτη δημιουργεί αμφιβολίες για την έως τώρα υπάρχουσα θεωρία ότι ίσως το σπέρμα ή τα ωάρια ενός μεγαλύτερου γονέα, επειδή έχουν περισσότερες μεταλλάξεις λόγω ηλικίας, αυξάνουν την πιθανότητα σύλληψης παιδιού με αυτισμό. Αν αυτό συνέβαινε, κατά τους Δανούς ερευνητές, τότε η συνύπαρξη ενός ηλικιωμένου σπέρματος και ενός εξίσου ηλικιωμένου ωαρίου θα έπρεπε να αυξάνουν περισσότερο τον κίνδυνο, όμως δεν φαίνεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο.
Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία για πάνω από 9.500 παιδιά που είχαν διαγνωστεί με το φάσμα της διαταραχής του αυτισμού, η οποία περιλαμβάνει μια ευρεία γκάμα συμπτωμάτων, από την πιο ήπια περίπτωση του συνδρόμου Ασπέργκερ, μέχρι τη νοητική καθυστέρηση.
Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι τα παιδιά που γεννιούνται από πατέρες ηλικίας μεταξύ 35-40 ετών, έχουν έως 28% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού σε σχέση με τα παιδιά που γεννιούνται από πατέρες κάτω των 35 ετών. Τα παιδιά που γεννιούνται από μπαμπάδες άνω των 40 ετών, έχουν κίνδυνο μεγαλύτερο κατά 37 έως 55% για ανάπτυξη αυτισμού σε σχέση με τα παιδιά που έχουν μπαμπά κάτω των 35 ετών.
Όσον αφορά αντίστοιχα τις μητέρες, αν γεννήσουν μεταξύ των 35-40 ετών, το παιδί τους κινδυνεύει περισσότερο κατά 21 έως 37% από αυτισμό, ενώ αν γεννήσουν σε ηλικία άνω των 40 ετών, ο κίνδυνος αυτιστικού παιδιού αυξάνει από 28 έως 65% σε σχέση με όσες γυναίκες γεννάνε σε ηλικία μικρότερη των 35 ετών - και αυτό άσχετα με την ηλικία του πατέρα.
Πάντως, όπως είπε ο Πάρνερ, μολονότι και προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι πιο μεγάλης ηλικίας γονείς είναι πιθανότερο να αποκτήσουν παιδί με αυτισμό, ακόμα δεν υπάρχει ένα οριστικό συμπέρασμα εάν και γιατί η προχωρημένη ηλικία των γονέων σχετίζεται βιολογικά με τον αυτισμό του παιδιού τους.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ.
Η προσπάθεια στήριξης των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας πρέπει να γίνεται με οργανωμένο τρόπο από ανθρώπους που ακολουθούν απαρέγκλιτα τις επιβεβλημένες πρακτικές ορθής υγιεινής, θυμίζει η αντιπεριφέρεια Θεσσαλονίκης.
Επισκέψεις σε χώρους διανομής συσσιτίων ξεκίνησαν κλιμάκια ελέγχου της αντιπεριφέρειας Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα ομάδες Εποπτών Δημόσιας Υγείας.
Προηγήθηκε, πριν από λίγες μέρες, εγκύκλιος που εξέδωσε ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας, Αντώνης Δημόπουλος, στην οποία διευκρινίζεται ότι απαγορεύεται η παροχή μη οργανωμένου συσσιτίου και από μη αρμόδιους φορείς.
Παράλληλα επισημαίνεται ότι συσσίτιο μπορούν να προσφέρουν μόνο οργανωμένοι και επίσημοι φορείς, δήμοι, ενορίες και μη κυβερνητικές οργανώσεις, ώστε να προστατευθεί η δημόσια υγεία.
Όπως αναφέρει ανακοίνωση της αντιπεριφέρειας Θεσσαλονίκης, τα κλιμάκια αρμοδίων Εποπτών Δημόσιας Υγείας, έχουν ξεκινήσει να επισκέπτονται χώρους και εγκαταστάσεις όπου γίνεται διανομή συσσιτίου σε πολίτες που έχουν ανάγκη, με σκοπό την παροχή οδηγιών ορθής υγιεινής πρακτικής προς τους υπευθύνους και τους εθελοντές που συμμετέχουν στην παρασκευή τους.
Οι οδηγίες ορθής υγιεινής πρακτικής αφορούν τόσο την αποθήκευση και διαχείριση των πρώτων υλών και των βασικών ειδών τροφίμων που συγκεντρώνονται για τους πολίτες, όσο και τις διαδικασίες παρασκευής και προσφοράς έτοιμων φαγητών και συσσιτίων.
Πηγή: http://www.ethnos.gr
