Δυσκολεύονται να αντιληφθούν πότε αρέσουν σε μία γυναίκα.
Τελικά οι άντρες δυσκολεύονται πολύ να αντιληφθούν την πραγματικότητα για τη σχέση τους με το αντίθετο φύλο. Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει πως πολλοί από αυτούς νομίζουν ότι είναι ακαταμάχητοι για κάθε γυναίκα που συναντούν στο δρόμο τους, ενώ άλλοι θεωρούν πως δεν τους κοιτάζει καμία, με συνέπεια να ανοίγουν διάπλατα τον δρόμο της αποτυχίας στο «παιχνίδι» των ερωτικών σχέσεων.
Τα ευρήματα αυτά δύσκολα θα εκπλήξουν όποια γυναίκα έχει δεινοπαθήσει για να απαλλαγεί από τον «καυτό» άντρα της παρέας, ο οποίος δεν εννοεί να καταλάβει πως δεν έχει καμία ελπίδα.
Ούτε θα εκπλήξουν όποια έχει σπάσει τα νεύρα της μέχρι να πάρει χαμπάρι το... αντικείμενο του πόθου της ότι την ελκύει ερωτικά.
Στη μελέτη συμμετείχαν 96 τελειόφοιτοι φοιτητές και 103 συνομήλικές τους φοιτήτριες, που πήραν μέρος σε μία άσκηση με ραντεβού-εξπρές, κατά την οποία έπρεπε να συνομιλήσουν με πέντε άτομα του αντίθετου φύλου, από 3 λεπτά με το καθένα.
Πριν από την άσκηση, όλοι και όλες αυτοβαθμολόγησαν την ελκυστικότητά τους και απάντησαν σε ερωτήματα που στόχο είχαν να αξιολογήσουν πόσο πρόθυμοι ήταν να κάνουν μία πρόσκαιρη ερωτική σχέση.
Μετά το τέλος κάθε ραντεβού, αγόρια και κορίτσια βαθμολογούσαν σε μία κλίμακα από 0 έως 7 την ελκυστικότητα κάθε συνομιλητή τους, αλλά και το πόσο πίστευαν ότι και οι ίδιοι τους είχαν προσελκύσει το ερωτικό ενδιαφέρον.
Η ανάλυση των απαντήσεων έδειξε ότι:
* Οι άντρες που είχαν κατά νου μια πρόσκαιρη σεξουαλική σχέση, είχαν την τάση να υπερεκτιμούν το ενδιαφέρον που επιδείκνυαν οι συνομιλήτριές τους.
* Όσοι άντρες πίστευαν ότι είναι «καυτοί» (όπως είχε προκύψει από την αυτοβαθμολόγησή τους), νόμιζαν ότι οι συνομιλήτριές τους τούς θεωρούσαν ακαταμάχητους – πράγμα που σπανίως συνέβαινε.
* Σχεδόν όλοι οι άντρες που θεωρήθηκαν από τις γυναίκες ως πραγματικά ελκυστικοί, δεν είχαν πάρει χαμπάρι ότι συνέβαινε αυτό.
* Όσο πιο ελκυστική έβρισκαν οι άντρες μία συνομιλήτριά τους, τόσο πιθανότερο ήταν να υπερεκτιμούν το δικό της ενδιαφέρον προς αυτούς.
* Οι γυναίκες είχαν την τάση να υποτιμούν το ενδιαφέρον που προκαλούσαν στους άντρες.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι «οι άντρες δεν ερμηνεύουν σωστά τα ερωτικά μηνύματα των γυναικών, διαπράττοντας δύο ουσιώδη λάθη», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Κάριν Περιλού, ψυχολόγος στο Κολέγιο Γουϊλιαμς της Μασαχουσέτης.
«Το πρώτο λάθος είναι να νομίζουν πως μία γυναίκα ενδιαφέρεται γι’ αυτούς και να παθαίνουν σοκ όταν διαπιστώνουν ότι αυτό δεν ισχύει, και το δεύτερο να μην αντιλαμβάνονται ότι μια γυναίκα ενδιαφέρεται γι’ αυτούς, οπότε χάνουν την ευκαιρία».
Σε εξελικτικούς όρους, πάντως, αυτοί που νομίζουν ότι είναι ακαταμάχητοι, μπορεί και να βγαίνουν κερδισμένοι κατά την δρα Περιλού.
«Όταν ένας άντρας νομίζει πως είναι ακαταμάχητος, δύσκολα σταματάει το “κυνήγι’ μιας γυναίκας – και ίσως αυτό, στην ιστορία της εξέλιξης του είδους, να σημαίνει πως έχει περισσότερες ευκαιρίες να αναπαραχθεί απ’ ό,τι εκείνος που δεν κάνει καν κίνηση», εξήγησε.
Η μελέτη θα δημοσιευθεί σε επερχόμενο τεύχος της επιθεώρησης «Psychological Science».
Θα λειτουργήσει κέντρο κατά της ασθένειας στην αραβική χώρα.
Την περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων μεταξύ της Κύπρου και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων συζήτησαν ο Πρόεδρος Χριστόφιας και ο διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου των Εμιράτων, Σουλτάν Αλ Ναχαγιάν.
Ο Αλ Ναχαγιάν δήλωσε ότι βρίσκεται στην Κύπρο ύστερα από πρόσκληση του Κέντρου Θαλασσαιμίας, για να ανταλλάξει με Κύπριους εμπειρογνώμονες ιδέες και απόψεις για την καταπολέμηση της θαλασσαιμίας.
Ανέφερε ότι στα Εμιράτα θα λειτουργήσει ίδρυμα για την καταπολέμηση της θαλασσαιμίας, το οποίο θα συνεργαστεί με την Κύπρο για να επωφεληθεί από τις εμπειρίες των Κύπριων εμπειρογνωμόνων στο θέμα.
Η θαλασσαιμία ήταν ενδημική στην Κύπρο, αλλά με σειρά μέτρων που περιλαμβάνουν προγαμιαία εξέταση για το στίγμα της θαλασσαιμίας, κατέστη δυνατή η πρόληψη νέων περιπτώσεων.
Ανακαλύφθηκε νέος μηχανισμός εκφυλισμού των νευρικών κυττάρων.
Ερευνητές του Ινστιτούτου Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) στην Κρήτη, ανακάλυψαν ένα νέο μη αναμενόμενο μηχανισμό εκφυλισμού των νευρικών κυττάρων. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο διεθνές επιστημονικό περιοδικό «EMBO Journal» του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας.
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση του ΙΤΕ, οι νευροεκφυλιστικές ασθένειες που συνδέονται με τη γήρανση, όπως η νόσοι Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και Χάντιγκτον, καθώς και τα εγκεφαλικά επεισόδια, είναι μερικές από τις πιο σοβαρές παθολογικές καταστάσεις, οι οποίες επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής του ανθρώπου και συχνά οδηγούν στο θάνατο.
Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι η σταδιακή δυσλειτουργία και τελικά η καταστροφή νευρώνων του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Εξαιτίας της απώλειας των νευρώνων οι ασθενείς εμφανίζουν φυσικές και διανοητικές βλάβες, όπως δυσκολία συντονισμού κινήσεων και προβλήματα κινητικότητας, απώλεια μνήμης και προβλήματα λόγου.
Η ολοένα αυξανόμενη συχνότητα αυτών των ασθενειών καθιστά επιτακτική την εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας, που σήμερα δεν υπάρχει.
Παρόλο που η βιο-ιατρική έρευνα προχωράει με ταχείς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν ακόμα πολλά που οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν για τον νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο, δηλαδή τον κύριο τρόπο εκφυλισμού των νευρώνων.
Αυτή είναι μία από τις αιτίες που οι πιο πολλές κλινικές δοκιμές δεν έχουν ακόμα δώσει ουσιαστικά αποτελέσματα. Η αποκάλυψη όλων των μηχανισμών που εμπλέκονται στα φαινόμενα νέκρωσης και νευροεκφυλισμού, θεωρείται απαραίτητο προαπαιτούμενο για την εύρεση νέων φαρμάκων που θα βοηθήσουν στην πρόληψη, την επιβράδυνση, ίσως ακόμα και στην θεραπεία των νευροεκφυλιστικών καταστάσεων.
Χρησιμοποιώντας ως αντικείμενο πειραματισμού το νηματώδη Caenorhabditis elegans, οι ερευνητές του ΙΜΒΒ Κωστούλα Τρουλλινάκη και Νεκτάριος Ταβερναράκης αποκάλυψαν ότι δυο διαδικασίες, απαραίτητες για τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων, συνεισφέρουν επίσης σημαντικά στη νέκρωση τους. Πρόκειται για τους μηχανισμούς της ενδοκύττωσης και ενδοκυτταρικής μεταφοράς.
Η ενδοκύττωση είναι απαραίτητη για την πρόσληψη θρεπτικών και άλλων μορίων από τα κύτταρα. Στην περίπτωση των νευρικών κυττάρων, η διαδικασία της ενδοκύττωσης είναι επίσης μείζονος σημασίας για την επεξεργασία και την μεταφορά σημάτων ανάμεσα στους νευρώνες. Επιπλέον, η ενδοκυτταρική μεταφορά φορτίων στα κατάλληλα σημεία στο εσωτερικό του κυττάρου αποτελεί διαδικασία σημαντική για την κυτταρική σηματοδότηση και την φυσιολογική του λειτουργία.
Τα αποτελέσματα της έρευνας εμπλέκουν για πρώτη φορά την υπερ-ενεργοποίηση των διαδικασιών αυτών σε φαινόμενα εκφυλισμού νευρικών κυττάρων. Επίσης, οι ερευνητές του ΙΜΒΒ αποκάλυψαν ότι η ενδοκύττωση και ενδοκυτταρική μεταφορά συνδέονται με άλλους ήδη γνωστούς κυτταρικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στη νέκρωση, όπως η αυτοφαγία. Η παρεμπόδιση των διαδικασιών αυτών προστατεύει τους νευρώνες από καταστροφή.
Τα ευρήματα αυτά θεωρούνται εξαιρετικά σημαντικά, καθώς συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της κυτταρικής νέκρωσης και είναι πιθανό να οδηγήσουν μελλοντικά στην ανάπτυξη νέων μεθόδων για την πρόληψη ή και την θεραπεία των νευροεκφυλιστικών νόσων.
Τι να προσέξετε αν δεν αντέχετε χωρίς καφεΐνη.
Για πολλούς από εμάς, η σκέψη του πρωινού ξυπνήματος δίχως καφέ είναι αβάσταχτη.Υπολογίζεται πως περισσότεροι από ένας στους δύο ενηλίκους πίνει καθημερινά τρία φλιτζάνια καφέ κατά μέσον όρο.Ο περισσότερος κόσμος σπανίως σκέπτεται πως η συνήθεια αυτή μπορεί να έχει ανεπιθύμητες ενέργειες, πέρα από νευρικότητα ή δυσκολία στον ύπνο. Εντούτοις, τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν πως το πιο δημοφιλές ρόφημα του πλανήτη δεν «ταιριάζει» με ορισμένα φάρμακα, επειδή εμποδίζει την απορρόφησή τους ή εντείνει τη δράση τους, αναφέρει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Σε πολλές περιπτώσεις, η αλληλεπίδραση οφείλεται στην καφεΐνη, αλλά μπορεί να παίξουν ρόλο και άλλα συστατικά του καφέ. Μελέτες έχουν δείξει πως ο καφές μπορεί να επηρεάσει γύρω στα 12-15 φάρμακα – μεταξύ αυτών αντικαταθλιπτικά, οιστρογόνα, φάρμακα για τον θυρεοειδή και σκευάσματα για την οστεοπόρωση. Το 2008, λ.χ., μελέτη έδειξε πως όσοι πίνουν καφέ λίγο πριν ή λίγο μετά τη λήψη λεβοθυροξίνης (είναι φάρμακο για τον θυρεοειδή), παρουσιάζουν μείωση έως 55% στην απορρόφησή του από τον οργανισμό τους.
Αλλες μελέτες έχουν δείξει πως ο καφές μπορεί να μειώσει έως 60% την απορρόφηση του φαρμάκου αλενδρονάτη που χορηγείται για την οστεοπόρωση. Υπάρχουν επίσης συνταγογραφούμενα φάρμακα που μπορεί να αυξήσουν τη δράση του καφέ. Αυτή είναι η περίπτωση ορισμένων αντικαταθλιπτικών, αντιβιοτικών και αντισυλληπτικών φαρμάκων, τα οποία δεσμεύουν ένα ένζυμο (λέγεται CYP1A2) που μετέχει στον μεταβολισμό της καφεΐνης. Συμπέρασμα: αν παίρνετε φάρμακα, ελέγξτε στο φύλλο οδηγιών χρήσης αν επηρεάζονται από τον καφέ – ειδάλλως, συμβουλευθείτε τον γιατρό σας.
Πηγή: http://www.omorfamystika.gr
Επιφέρει συγκέντρωση και χαλάρωση.
Όταν εργάζεστε σε έναν τομέα όπως η ψυχολογία, όπου καμία θεραπεία δεν ταιριάζει σε όλους τους ασθενείς, ένα ανοιχτό μυαλό είναι σημαντικό να εξασφαλίσει ότι μπορείτε να προτείνετε τις παραδοσιακές επιλογές σε εκείνους που μπορεί να τους ωφελήσουν. Για παράδειγμα, τα αντικαταθλιπτικά σε κάποιους κάνουν καλό και σε κάποιους όχι. Το ίδιο πράγμα μπορεί να συμβεί και με την φροϋδική ανάλυση και την μετέπειτα θεραπεία. Ακόμη και να συνδυαστεί η θεραπεία με τα φάρμακα, αυτή δεν πετυχαίνει πάντα. Με άλλα λόγια οι ειδικοί στο χώρο της υγείας, έχουν ανάγκη να βρίσκουν νέες θεραπείες που να ταιριάζουν σε όλους τους ασθενείς.
Η μουσικοθεραπεία είναι ένας αναδυόμενος τομέας, που ίσως δεν έχει πάρει την απαραίτητη προσοχή, που αξίζει, ενώ θα μπορούσε να ωφελήσει πολλούς ασθενείς. Μιλώντας γενικά, υπάρχουν δύο τύποι της θεραπείας.
Πρώτον, ο παθητικός. Ο ασθενής σε αυτήν την περίπτωση, ακούει τη μουσική με τον θεράποντα ιατρό του, χαλαρώνει και έτσι μπορεί να υπάρξει κίνητρο για να γνωρίσει τον εαυτό του καλύτερα και να έρθει αντιμέτωπος με τα προβλήματα. Αυτή η διαδικασία είναι παρόμοια με τις ανοιχτές συζητήσεις μεταξύ φίλων για το πώς η μουσική κάνει τους ανθρώπους να σκεφθούν και να αισθανθούν.
Δεύτερον, ο ενεργητικός. Σε αυτή τη μορφή θεραπείας, ο ασθενής και ο θεράπων ιατρός δημιουργούν τη μουσική από κοινού. Μία κοινή παρερμηνεία είναι ότι ο ασθενής πρέπει να είναι ειδικευμένος μουσικός. Η πραγματικότητα είναι ότι ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει τη διαδικασία. Βαθμιαία ο θεράπων ιατρός, βοηθά τον ασθενή να χτίσει ένα κομμάτι της μουσικής. Αυτό χρησιμοποιείται στη συνέχεια ως βάση για την συζήτηση.
Δυστυχώς μόνο ένας μικρός αριθμός μελετών έχει γίνει, αλλά τα αποτελέσματα είναι ελπιδοφόρα. Μία τελευταία μελέτη που έχει γίνει, έδειξε ότι η μουσική μπορεί να επιφέρει βελτιωμένη συγκέντρωση, αυξανόμενη χαλάρωση και καλύτερη ασυλία. Με άλλα λόγια η μουσικοθεραπεία μπορεί να βελτιώσει όχι μόνο την πνευματική υγεία, αλλά και ορισμένους τομείς της φυσικής.
Στην πραγματικότητα όλοι μας έχουμε χρησιμοποιήσει τη μουσική για να φύγει η σκέψη μας μακριά από κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Η μουσική μπορεί τελικά να δώσει αφορμή για μια θετικότερη νοοτροπία, κάτι που είναι απαραίτητο στη δύσκολη εποχή που περνάμε.
