Το Blog των AμεA (Ατόμων με Αναπηρία) - Αναπηρία - Δικαιώματα, Παροχές, Ενημέρωση και Πληροφορίες για τα Άτομα με Αναπηρία... και όχι μόνο. Ανάπηροι αλλά ίσοι - Disabled but Equal
Ο διάσημος τραγουδιστής άφησε το πολυτελές τζιπ του σε μια θέση που είχε την ειδική σήμανση για άτομα με αναπηρία, με σκοπό να πάει σε μια γιορτή για το Halloween. Μια κυρία του είπε να μετακινήσει το αυτοκίνητο και ο Usher αρνήθηκε. Η γυναίκα βγήκε εκτός εαυτού και το τι ακολούθησε δείτε το στο βίντεο:
Τα τρόφιμα που προστατεύουν από καρκίνο του παγκρέατος.
Ερευνητές από το γερμανικό ίδρυμα Ανθρώπινης Διατροφής του Potsdam παρουσίασαν μια μελέτη σύμφωνα με την οποία υπάρχουν ορισμένα φρούτα και λαχανικά που μπορούν να λειτουργήσουν ως ασπίδα για τους καπνιστές.
Συγκεκριμένα, τα κρεμμύδια, τα μήλα, τα μούρα, το σπανάκι, τα λάχανα και το μπρόκολο φαίνεται πως είναι εξαιρετικά ωφέλιμα μιας και παρέχουν σημαντική προστασία κατά τον καρκίνο του παγκρέατος.
Το όφελος αποδίδεται σε μια ομάδα ουσιών που περιέχουν, τις φλαβονόλες, οι οποίες προστατεύουν τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού από τοξικές ουσίες και οξειδωτικές βλάβες.
Παρατηρήθηκε λοιπόν πως ειδικά στους καπνιστές υπάρχει πολύ μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου από τη στιγμή που αυτοί θα καταναλώσουν φλαβονόλες, δηλαδή τα συγκεκριμένα λαχανικά που τις περιέχουν.
Φαίνεται, λοιπόν, πως η φύση έχει προβλέψει για την προστασία του οργανισμού ακόμη και από «χημικές» ατασθαλίες! Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα συμπεριλάβουμε στις διατροφικές μας συνήθειες.
Κάνουν τον άνθρωπο να νιώθει πιο πεινασμένος από ποτέ.
Πολλοί άνθρωποι παιδεύονται να κάνουν μια πετυχημένη δίαιτα και συχνά τα κιλά που έχασαν με τόσο κόπο «επιστρέφουν» με τους ίδιους να αισθάνονται απογοητευμένοι.
Αυτό οφείλεται στο ότι οι ορμόνες τους, ακόμα κι ένα χρόνο μετά τη δίαιτα, τους ωθούν επίμονα να φάνε περισσότερο, σύμφωνα με μία νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα, στην οποία συμμετείχε και η ελληνικής καταγωγής ερευνήτρια Αδαμαντία Κρικέτου.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Μελβούρνης, με επικεφαλής τον Τζόζεφ Προϊέτο, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», συμπέραναν ότι όσοι έχασαν κιλά με δίαιτα, έχουν συνεχώς να αντιπαλέψουν μια υπόγεια βιολογική ώθηση να φάνε κι άλλο.
Εδώ και χρόνια, άλλες μελέτες για την παχυσαρκία έχουν δείξει ότι μόλις οι υπέρβαροι άνθρωποι χάνουν κιλά, ο μεταβολισμός τους επιβραδύνεται και μια σειρά από ορμονικές αλλαγές λαμβάνουν χώρα, με συνέπεια να αυξάνεται η όρεξή τους και έτσι να δυσκολεύονται να αντισταθούν στον πειρασμό του φαγητού. Οι αυστραλοί ερευνητές πήγαν ένα βήμα παραπέρα και διαπίστωσαν ότι αυτές οι αλλαγές διαρκούν σε βάθος χρόνου και μπορεί να κάνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα δύσκολη τη ζωή όσων κάποια στιγμή έχασαν βάρος.
Οι ερευνητές υπέβαλαν υγιείς εθελοντές, που ήσαν παχύσαρκοι ή υπέρβαροι, σε αυστηρή δίαιτα, ώστε να χάσουν κατά μέσο όρο το 14% του βάρους τους. Ένα χρόνο μετά, διαπιστώθηκε ότι ο μεταβολισμός και τα επίπεδα των ορμονών των ατόμων αυτών δεν είχαν επανέλθει στα αρχικά επίπεδά τους, πράγμα που εξηγούσε γιατί είχαν ξαναπάρει περίπου τα μισά κιλά από όσα είχαν χάσει.
Αν και η μελέτη βασίστηκε σε μικρό δείγμα 50 ανθρώπων, επιβεβαιώνει τις υποψίες των επιστημόνων για ποιο λόγο είναι τόσο δύσκολο, όχι απλώς να χάσει κανείς κιλά, αλλά να μην τα ξαναπάρει σε λίγο καιρό, καθώς οι ορμόνες «δουλεύουν» ύπουλα εναντίον των αποτελεσμάτων της κάθε δίαιτας και ο άνθρωπος νοιώθει πιο πεινασμένος από ό,τι όταν την άρχισε.
Ειδικά μια ορμόνη, η λεπτίνη, έπεσε σημαντικά κατά τα δύο τρίτα μόλις οι εθελοντές έχασαν βάρος, όμως όταν η λεπτίνη μειώνεται αισθητά, αυξάνει ανάλογα και η όρεξη. Ένα χρόνο μετά, το επίπεδο της λεπτίνης ήταν περίπου κατά το ένα τρίτο χαμηλότερο από ό,τι στην αρχή της έρευνας και της δίαιτας, με συνέπεια οι εθελοντές να νιώθουν αυξημένη όρεξη και έτσι να τρώνε παραπάνω, βάζοντας ξανά ένα μέρος από τα χαμένα κιλά. Κάτι ανάλογο συνέβη και μια άλλη ορμόνη που ενεργοποιεί την όρεξη, τη γκρελίνη.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που σχεδόν εννιά στους δέκα ανθρώπους, οι οποίοι κάνουν δίαιτα, τελικά ξαναβάζουν κιλά, αφού ο οργανισμός τους αντιστέκεται στην απώλεια βάρους. Με άλλα λόγια, δεν θα έπρεπε κανείς να ενοχοποιεί πολύ αυστηρά τον εαυτό του, αν η δίαιτά του αποτύχει.
Οι συνθήκες διαβίωσης σε μικρή ηλικία επηρεάζουν την υγεία μας αργότερα.
Σύμφωνα με καναδούς και βρετανούς ερευνητές οι συνθήκες διαβίωσης τις οποίες ζήσαμε ως παιδιά συσχετίζονται με σημαντικές αλλαγές στο DNA που εξακολουθούν να ανιχνεύονται ακόμη και στη μέση ηλικία και οι οποίες ενδέχεται να επηρεάζουν την υγεία μας.
Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο McGill του Μόντρεαλ, του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολούμπια στο Βανκούβερ και του UCL ινστιτούτου για την υγεία του παιδιού στον Λονδίνο αναζήτησαν το αν και κατά πόσο ο τρόπος και οι συνθήκες ζωής μπορούν να αφήσουν το βιολογικό τους αποτύπωμα στο DNA και να συνεχίσουν να επηρεάζουν την υγεία σε μεγαλύτερη ηλικία, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο.
Πιο συγκεκριμένα, μελέτησαν δείγμα του DNA από το αίμα των συμμετεχόντων όταν εκείνοι ήταν 45 ετών. Οι ειδικοί επέλεξαν ανθρώπους με διαμετρικά αντίθετους τρόπους διαβίωσης στην παιδική τους ηλικία όσον αφορά την οικονομική και την κοινωνική τους κατάσταση.
Συνολικά έκαναν αναλύσεις σε περισσότερα από 20.000 γονίδια, επιβεβαιώνοντας την αρχική υπόθεση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες κατάφεραν να δείξουν ότι υπάρχει ένας συσχετισμός μεταξύ των συνθηκών διαβίωσης κατά την παιδική ηλικία και της βιοχημείας του DNA, ενώ ελπίζουν ότι η μελλοντική έρευνα θα δείξει πιο δίκτυο γονιδίων φέρει αλλαγές που σχετίζονται με συγκεκριμένες νόσους.
Νέα φάρμακα θα είναι διαθέσιμα σε 5-10 χρόνια.
Στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης βρίσκονται φάρμακα κατά της γήρανσης που θα βοηθούν το σώμα να «επισκευάσει» τον εαυτό του και θα αυξήσουν το προσδόκιμο ζωής στα 150 χρόνια!
«Νομίζω ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να καταφέρουμε να προσθέσουμε μερικά ακόμα χρόνια ζωής στον άνθρωπο», είπε ο Peter Smith, πρύτανης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Νέας Νότιας Ουαλίας.
«Το να ζήσουμε μέχρι τα 150, μπορεί να ακούγεται απίθανο, αλλά αυτό που αναζητούμε είναι να παραμείνουμε υγιείς μέχρι το τέλος της ζωής μας. Ο στόχος δεν είναι μόνο να επεκτείνουμε τη ζωή μας, αλλά κυρίως να επεκτείνουμε μια υγιή ζωή», είπε.
Τα πρώτα φάρμακα που θα επιβραδύνουν την διαδικασία της γήρανσης θα είναι, ενδεχομένως, διαθέσιμα σε 5-10 χρόνια και βρίσκονται στα πρώτα στάδια ανάπτυξης, ταυτόχρονα με νέες θεραπείες που χρησιμοποιούν βλαστικά κύτταρα.
