Το έγκλημα σε βάρος τους είναι τόσο εκτεταμένο που απέκτησε ξεχωριστή ονομασία - Δείτε φωτογραφίες.
Η Heydi Hernandez από την Ονδούρα μίλησε στο BBC για τη ζωή σε μια από τις πιο επικίνδυνες για τις γυναίκες χώρες στον κόσμο. Η ίδια, μητέρα δύο παιδιών, έζησε τη βία για τα καλά καθώς ο άνδρας της έκοψε τα πόδια (!) επειδή εκείνη ήθελε να τον αφήσει.
Το πιο φοβερό είναι πως η Heydi θεωρείται και τυχερή καθώς πως άλλες γυναίκες που έπεσαν θύματα επιθέσεων δεν ζουν για να περιγράψουν τι τους συνέβη…
Ο αριθμός των γυναικών που δολοφονούνται στην Ονδούρα, χώρα της κεντρικής Αμερικής που συνορεύει με τη Γουατεμάλα, το Ελ Σαλβαδόρ και τη Νικαράγουα τριπλασιάστηκε την τελευταία δεκαετία.
Ο φόνος είναι η βασική αιτία θανάτου για τις νεαρές γυναίκες και τα εγκλήματα κατά γυναικών είναι πλέον τόσο συχνά που έχουν αποκτήσει το δικό τους όνομα: «femicide» (από τις λέξεις γυναίκα και ανθρωποκτονία).
Περιγράφοντας τη φρίκη που έζησε από τα χέρια του συζύγου της- και με μάρτυρες τις δύο κόρες της, η Heydi αφηγείται: «Είχα πάει να επισκεφθώ τον πατέρα μου και όταν γύρισα σπίτι ο άνδρας μου μου είπε πως είχε κουραστεί με μένα. Του είπα: αν σε έχω κουράσει, άφησέ με να φύγω. Τότε έβγαλε ένα μαχαίρι κάτω από το κρεβάτι και μου είπε ‘δεν θα σε αφήσω να με αφήσεις’, Με άρπαξε από το χέρι και μου έκοψε τα πόδια. Εγώ ούρλιαζα, φώναζα ‘όχι’ κι εκείνος συνέχιζε».
Η γυναίκα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και αναρρώνει αλλά δεν θα μπορέσει ποτέ ξανά να περπατήσει χωρίς βοήθεια. Το ένα της πόδι είναι κομμένο από τον αστράγαλο και το άλλο στη μέση της γάμπας.
Η Heydi θέλει απεγνωσμένα να τιμωρηθεί ο σύζυγός της, αν κριθεί ένοχος μπορεί να μείνει στη φυλακή έως και 40 χρόνια. Ωστόσο η ίδια δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στο κόστος των υπηρεσιών ενός δικηγόρου.
Η τρομακτική ιστορία της Heydi δεν είναι η μοναδική σε μια χώρα όπου η βία είναι τρόπος ζωής και θεωρείται σύνηθες να βλέπει κανείς πτώματα στην άκρη του δρόμου.
Η μαρτυρία της αποδεικνύει και τη μεγάλη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίαιων επιθέσεων αλλά και οι οικογένειες των δολοφονημένων γυναικών να βρουν το δίκιο τους.
Για παράδειγμα, ο 32χρονος Plutarco Antonio Ruiz που είχε συλληφθεί για το φόνο της Miss Honduras Maria Jose Alvarado και της αδελφής της Sofia, το 2014, είναι πιθανό να αφεθεί ελεύθερος.
Η ρεπόρτερ του BBC συνάντησε τη μητέρα των κοριτσιών Theresa Munoz που δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει αφηγούμενη πώς οι κόρες της δέχθηκαν θανάσιμους πυροβολισμούς ενώ βρίσκονταν σε πάρτι.
«Αυτό ήθελα να μου πει, γιατί τις σκότωσε, δεν μου είπε ποτέ», λέει η γυναίκα για τον Plutarco, σύντροφο της Sofia, ο οποίος αρνείται πως σκότωσε τα κορίτσια.
Σύμφωνα με τον αστυνομικό Rayas που είχε ερευνήσει την υπόθεση, η Sofia χόρεψε με έναν άλλο άνδρα στο πάρτι και ο φίλος της τη σκότωσε από ζήλια. Η Maria μπήκε μπροστά για να σώσει την αδελφή της κι εκείνος την πυροβόλησε και αυτή.
«Ξαναγέμισε το όπλο του και πυροβόλησε τη Maria 12 φορές… στην Ονδούρα αυτό είναι σύνηθες», λέει η μητέρα τους. Παρότι υπήρχαν τριάντα μάρτυρες στο πάρτι, πολύ λίγοι θέλησαν να δώσουν κατάθεση φοβούμενοι τα αντίποινα. Ο Plutarco είναι μεγαλέμπορος ναρκωτικών με ισχυρές διασυνδέσεις και θα μπορούσε να τη γλιτώσει.
Το γεγονός πως η υπόθεση δεν έχει ακόμα κλείσει οφείλεται εν πολλοίς στη φήμη της Maria και τη δημοσιότητα που πήρε ο φρικτός θάνατός της.
Όπως διαπίστωσε η ρεπόρτερ του βρετανικοί δικτύου, πολλές τέτοιες υποθέσεις μένουν ατιμώρητες ή δεν καταγγέλλονται καν.
Σε πολλές φτωχές περιοχές κυριαρχούν οι συμμορίες, τα εγκλήματα που συνδέονται με τα ναρκωτικά είναι πολλά. Η πόλη San Pedro Sula είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μητρόπολη της χώρας αλλά έχει «αλωθεί» από το εμπόριο ναρκωτικών και την επίλυση διαφορών με όπλα. Οι καθημερινές ανθρωποκτονίες είναι οι περισσότερες που καταγράφονται σε μη εμπόλεμη περιοχή!
Κάποτε η πόλη ζούσε από το εμπόριο μπανάνας αλλά μετά τις σοβαρές ζημιές στις φυτείες από τον τυφώνα Mitch το 1998 και η παραγωγή δεν ανέκαμψε ποτέ. Το 70% του πληθυσμού της πόλης ζει σε συνθήκες φτώχειας. Με τις εξαγωγές να συρρικνώνονται, η δράση των συμμοριών γιγαντώθηκε και το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί σοβαρό πρόβλημα.
Παράλληλα στη χώρα υπάρχει και μια «κουλτούρα macho» που γαλουχεί τους άνδρες να μην τρέφουν σεβασμό προς τις γυναίκες. Θεωρούν τις γυναίκες πολίτες δεύτερης κατηγορίας που γίνονται ιδιοκτησία των συζύγων τους όταν παντρεύονται. Ο βιασμός θεωρείται αποδεκτός και ο φόνος δικαιολογημένος αν η σύζυγός υπήρξε άπιστη ή «ανυπάκουη».
Μεταξύ 2005 και 2013 οι φόνοι γυναικών στην Ονδούρα αυξήθηκαν κατά 263,4%.
Πολλοί ένοχοι για φόνους γυναικών θεωρούν πως οι ίδιες ευθύνονται για το βίαιο τέλος τους. Ένας κρατούμενος, καταδικασμένος για το φόνο της συζύγου του, είπε στη ρεπόρτερ του BBC πως η γυναίκα του τον απατούσε και πως ενώ της είχε πει να παρατήσει τη δουλειά της εκείνη δεν ήθελε να τον υπακούσει. «Ένιωσα πληγωμένος, άρπαξα το μαχαίρι και την τελείωσα. Αν φερόταν καλύτερα δεν θα με είχε προκαλέσει να το κάνω αυτό», περιέγραψε!
Κι άλλοι κρατούμενοι στη φυλακή της San Pedro Sula είπαν πως ο φόνος ήταν δικαιολογημένος αν μια γυναίκα δεν συμπεριφερόταν με τρόπο που ήταν αποδεκτός.
«Δεν αρέσει στους άνδρες οι γυναίκες τους να τους απατούν. Εγώ μπορώ να έχω τρεις και τέσσερις γυναίκας αλλά έχω μία βασική σύντροφο, αυτή που σέβομαι περισσότερο και περιμένω να με σέβεται κι εκείνη. Όταν μια γυναίκα εντοπίζεται νεκρή είναι επειδή κάτι έχει κάνει», είπε ένας άλλος.
Πρόσθεσε πως υπάρχουν συχνά εγκλήματα πάθους επειδή «όταν αγαπάμε, αγαπάμε με όλη την καρδιά μας και αυτό μας κάνει επιθετικούς»
Άλλος κρατούμενος είπε στη ρεπόρτερ του βρετανικού δικτύου πως είναι επικίνδυνο να είναι μια γυναίκα ελκυστική. «Πολλοί άνδρες μπερδεύουν ένα σέξι κορίτσι και θεωρούν πως είναι και εύκολο. Έχω δει άνδρες να προσφέρουν σε τέτοιες γυναίκες χρήματα. Όταν εκείνες αρνούνται, οι άνδρες τις κάνουν δικές του με το ζόρι».
Η απαγόρευση αμβλώσεων στη χώρα και λήψης αντισυλληπτικών έχει ως αποτέλεσμα τα θύματα βιασμών, ηλικίας ακόμα και 11 ετών, να φέρνουν στον κόσμο παιδιά- ενώ είναι κι εκείνα ακόμα παιδιά.
Πολλές γυναίκες αναζητούν διέξοδο ζητώντας άσυλο σε άλλες χώρες ενώ άλλες στρέφονται στο μόντελινγκ για να βελτιώσουν τις προοπτικές της ζωής τους.
«Προσπαθούμε να προχωρήσουμε μπροστά με όποιο τρόπο μπορούμε. Η αλήθεια είναι πως πολλά από τα κορίτσια με τα οποία είχα συνεργαστεί δεν υπάρχουν πια, είναι νεκρά», είπε μία από τις γυναίκες στο ΒBC.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Κοινή δήλωσή τους για τα νέα περιοριστικά μέτρα στα σύνορα στα Βαλκάνια.
Την αντίθεσή τους στα περιοριστικά μέτρα που έλαβαν χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας προκειμένου να εμποδίσουν την ομαλή ροή των προσφύγων προς τον ευρωπαϊκό Βορρά, εκφράζουν σε κοινή τους δήλωση, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης και η UNICEF. Με αφορμή την απόφαση χωρών των δυτικών Βαλκανίων, να επιτρέπουν τη διέλευση μόνον προσφύγων από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι τρεις διεθνείς Οργανισμοί εκφράζουν την ανησυχία τους για την επιβίωση των προσφύγων και μεταναστών – και ιδίως των παιδιών – δεδομένης της επιδείνωσης των καιρικών συνθηκών, της έλλειψης χώρων στέγασής τους καθώς και της ανυπαρξίας νόμιμων εναλλακτικών λύσεων εγκατάστασής τους σε ευρωπαϊκό έδαφος, και καλούν τις χώρες των Βαλκανίων να επανεδραιώσουν τους μηχανισμούς συντονισμού και συνεννόησης, τους οποίους έχουν συμφωνήσει.
Η Κοινή Δήλωση της Ύπατης Αρμοστείας, του Δ.Ο.Μ. και της UNICEF για τα νέα περιοριστικά μέτρα στα σύνορα στα Βαλκάνια, έχει ως εξής:
Τις τελευταίες δύο μέρες βλέπουμε τις κυβερνήσεις να θεσμοθετούν μια σειρά από περιοριστικά μέτρα κατά της μετακίνησης προσφύγων και μεταναστών από την Ελλάδα μέσω των Δυτικών Βαλκανίων προς τον βορρά. Μεταξύ άλλων, γίνεται κατηγοριοποίηση των ανθρώπων βάσει της εθνικότητάς τους, κάτι που δεν έχει βάση από κάθε άποψη – ανθρωπιστική, νομική, αλλά και όσον αφορά το θέμα της ασφάλειας, ιδίως εν όψει του χειμώνα και των κινδύνων που ελλοχεύουν για τα παιδιά και για τους πιο ευάλωτους ανθρώπους.
Τα μέτρα αυτά των κρατών δημιουργούν εντάσεις στα συνοριακά περάσματα και αλυσιδωτές αντιδράσεις, αφήνοντας απολύτως στο κενό κάποιους πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν αποκλειστεί σε διάφορα συνοριακά σημεία. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) και ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (Δ.Ο.Μ.) συνεργάζονται με τις κυβερνήσεις για να ενισχύσουν την ικανότητα υποδοχής στις χώρες που έχουν επηρεαστεί από τις ροές και να εξοπλίσουν τις δομές εν όψει του χειμώνα. Η UNICEF υποστηρίζει τους χώρους για τα παιδιά στα κέντρα υποδοχής στα συνοριακά περάσματα κατά μήκος της βαλκανικής οδού, προετοιμάζεται για τον χειμώνα και συνεργάζεται με τις κυβερνήσεις για την ενίσχυση των συστημάτων παιδικής προστασίας για όλα τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών-προσφύγων και μεταναστών.
Αλλά εξακολουθούμε να ανησυχούμε για την έλλειψη χώρων στέγασης των ανθρώπων αυτών κατά μήκος της οδού σε περίπτωση που η μετακίνηση επιβραδυνθεί και δημιουργηθεί συνωστισμός. Παρακολουθούμε και παρέχουμε βοήθεια σε συνεργασία με εταίρους στα σημεία αυτά, παρέχοντας μεταξύ άλλων κουβέρτες, χειμωνιάτικα ρούχα και βασικά είδη που καλύπτουν πρωταρχικές ανάγκες.
Υπάρχει άμεση ανάγκη να υπάρξει ενίσχυση της ικανότητας υποδοχής στα σημεία εισόδου, ώστε να παρέχεται επαρκής και αποτελεσματική στέγαση, συμμόρφωση με τα πρότυπα για την παιδική προστασία, βοήθεια, καταγραφή και ταυτοποίηση των χιλιάδων ανθρώπων που καταφτάνουν κάθε μέρα – να εντοπίζονται όσοι χρήζουν προστασίας, όσοι πρόκειται να μετεγκατασταθούν σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, και όσοι δεν πληρούν τα κριτήρια για τη χορήγηση προσφυγικού καθεστώτος και για τους οποίους πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή αποτελεσματικοί και αξιοπρεπείς μηχανισμοί επιστροφής. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι αποφάσεις που αφορούν στα παιδιά θα πρέπει να λαμβάνονται με γνώμονα το συμφέρον τους. Όσο δεν υπάρχει αυτή η ισχυρή ικανότητα υποδοχής και ταυτοποίησης, οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο της κατάστασης είναι τα δίκτυα των διακινητών, των οποίων η αδίστακτη δράση έχει ήδη κοστίσει τη ζωή σε σχεδόν 3.500 ανθρώπους στη Μεσόγειο φέτος. Η τωρινή κατάσταση, εάν δεν αντιμετωπιστεί γρήγορα και με ολοκληρωμένο τρόπο, θα οδηγήσει σε κατακερματισμό των ροών και σε επιπλέον προκλήσεις. Χρειάζεται να γίνουν πολλά περισσότερα για να καταπολεμηθεί το δίκτυο των διακινητών – αλλά με τρόπους που θα επιτρέπουν την προστασία των θυμάτων τους.
Εξίσου επείγουσα είναι η ανάγκη να δοθούν στους ανθρώπους που έχουν ξεριζωθεί λόγω των βίαιων συρράξεων νόμιμες εναλλακτικές λύσεις, όπως η επανεγκατάσταση (resettlement), η εισδοχή για ανθρωπιστικούς λόγους και η οικογενειακή επανένωση, αντί για τις χαοτικές και επικίνδυνες οδούς υπό τον έλεγχο των διακινητών που αναγκάζονται να επιλέγουν καθημερινά προκειμένου να φτάσουν στην ασφάλεια. Ως εκ τούτου, η Υ.Α., ο Δ.Ο.Μ. και η UNICEF καλούν τα εμπλεκόμενα κράτη να επανεδραιώσουν τους μηχανισμούς συντονισμού και ανταπόκρισης όπως έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της Διάσκεψης για την οδό των Δυτικών Βαλκανίων στις 8 Οκτωβρίου και της Συνόδου Κορυφής στις 25 Οκτωβρίου 2015.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
«Εκμεταλλεύονται την ατμόσφαιρα για να ξεσπάσουν».
Τα περιστατικά βίας εναντίον μουσουλμάνων, περιλαμβανομένων επιθέσεων εναντίον γυναικών, έχουν αυξηθεί σημαντικά σε όλη τη Γαλλία μετά την τρομοκρατική επίθεση της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι, όπως ανακοίνωσαν δύο οργανώσεις.
Το Εθνικό Παρατηρητήριο Ισλαμοφοβίας, μια οργάνωση που συνδέεται με το επίσημο Συμβούλιο Μουσουλμανικής Πίστης της Γαλλίας, ανέφερε 32 περιστατικά αντι-μουσουλμανικής βίας στη διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας. Υπό κανονικές συνθήκες καταγράφει 4 με 5 καταγγελίες μουσουλμάνων στη διάρκεια μίας εβδομάδας, όπως δήλωσε ο επικεφαλής του Αμπντάλα Ζέκρι.
Η Ένωση κατά της Ισλαμοφοβίας στη Γαλλία (CCIF), ένας ανεξάρτητος οργανισμός, επεσήμανε ότι κατέγραψε 29 περιστατικά.
Το Εθνικό Παρατηρητήριο είχε καταγράψει συνολικά 178 περιστατικά τον Ιανουάριο, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo και ενός εβραϊκού σούπερ-μάρκετ.
Στη Γαλλία ζουν πέντε εκατομμύρια μουσουλμάνοι, η μεγαλύτερη κοινότητα στην Ευρώπη, ενώ αποτελούν το 8% του πληθυσμού.
Ο Ζέκρι εκτίμησε ότι θα υπάρξουν και άλλα περιστατικά στο μέλλον διότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου ενθάρρυναν «υπερεθνικιστικές ομάδες, την άκρα δεξιά και ρατσιστές» να βάλουν στο στόχαστρό τους μουσουλμάνους.
«Εκμεταλλεύονται την ατμόσφαιρα για να ξεσπάσουν», είπε χαρακτηριστικά.
Ο εκπρόσωπος του CCIF Γιάσερ Λουάτι σημείωσε ότι έχει λάβει αμέτρητες καταγγελίες και παράπονα από μουσουλμάνους, καθώς και τηλεφωνήματα με τα οποία του ζητούν τη γνώμη του σχετικά με το αν είναι ασφαλές να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο.
«Οι μουσουλμάνοι έχουν γίνει ο εσωτερικός εχθρός», είπε ο Λουάτι, προσθέτοντας ότι η παρουσίαση των περιστατικών από τα μέσα δεν είναι πλήρης.
Για παράδειγμα ένα συμβάν που ήρθε στο φως της δημοσιότητας αφορούσε έναν άνδρα που γρονθοκόπησε μια νεαρή γυναίκα η οποία φορούσε ισλαμική μαντήλα στη Μασσαλία την Τετάρτη και της έσκισε τα ρούχα με χαρτοκόπτη, λέγοντάς της ότι είναι τρομοκράτης.
Αντίθετα δεν έγινε γνωστό το γεγονός ότι σε προάστιο της Λυών την ίδια ημέρα ένας άνδρας έριξε το καροτσάκι του σούπερ-μάρκετ πάνω σε μια άλλη γυναίκα που φορούσε μαντήλα και στη συνέχεια την κλώτσησε.
Επίσης μία ημέρα μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι έξι διαδηλωτές αποσπάστηκαν από μια πορεία κατά των μεταναστών στο Ποντιβί της Βρετάνης και ξυλοκόπησαν έναν νεαρό περαστικό με καταγωγή από τη βόρειο Αφρική, πρόσθεσε ο Λουάτι.
Ο ίδιος αναφέρθηκε και σε ένα άλλο περιστατικό που σημειώθηκε την προηγούμενη Κυριακή το πρωί κατά το οποίο ένας Τούρκος που στεκόταν έξω από ένα εστιατόριο με κεμπάπ στο Καμπρέ της βόρειας Γαλλίας δέχθηκε έναν πυροβολισμό στην πλάτη, ο οποίος προήλθε από ένα αυτοκίνητο στο οποίο είχαν τοποθετήσει τη γαλλική σημαία. Ευτυχώς τα τραύματά του δεν ήταν σοβαρά.
«Αναζητούν σκουρόχρωμους ανθρώπους», τόνισε ο Λουάτι.
Επίσης τις τελευταίες ημέρες έχουν αυξηθεί και τα γκραφίτι εναντίον των μουσουλμάνων.
Στο Εβρέ της νότιας Γαλλία άγνωστοι έγραψαν στο δημαρχείο της πόλης και σε άλλα κτίρια «Θάνατος στους μουσουλμάνους» και «(με μια) βαλίτσα ή (μέσα σε) φέρετρο», μια αναφορά στο πώς θέλουν να δουν τους μουσουλμάνους να φεύγουν από την πόλη τους.
Παράλληλα υπάρχουν αρκετές αναφορές για σβάστικες που εμφανίστηκαν στους εξωτερικούς τοίχους τεμενών στην περιοχή του Παρισιού και στο Πονταρλιέ κοντά στα ελβετικά σύνορα.
Εξάλλου η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει κηρυχθεί στη Γαλλία έχει οδηγήσει σε αύξηση των παραπόνων για υπερβολική χρήση βίας από την αστυνομία, καθώς αστυνομικοί εισβάλλουν σε σπίτια για να τα ερευνήσουν και θέτουν ανθρώπους σε κατ’ οίκον περιορισμό, σημείωσε ο Λουάτι.
Στη Νίκαια υπήρξε καταγγελία ότι η αστυνομία τραυμάτισε ένα μικρό κορίτσι την ώρα που κοιμόταν στο διαμέρισμά όπου διέμενε κατά τη διάρκεια έρευνας.
Μια επιδρομή σε ένα τέμενος σε προάστιο του Παρισιού άφησε το κτίριο γεμάτο τρύπες στο ταβάνι, με τα παράθυρα και τις πόρτες σπασμένες και ιερά βιβλία πεταμένα στο πάτωμα.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
