Αποφύγετε την έκθεση στον καπνό των άλλων.
Το παθητικό κάπνισμα προκαλεί μεταλλαγές στο DNA των σπερματοζωαρίων, οι οποίες μπορεί να περάσουν από τους άντρες στα παιδιά τους,σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Οι άντρες που καπνίζουν είναι γνωστό ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εκδηλώσεως γενετικών μεταλλαγών στα σπερματοζωάριά τους και σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Υπηρεσίας Μελέτης του Καρκίνου (IARC) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, το κάπνισμα του πατέρα σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στα παιδιά του.
Η παρούσα μελέτη, όμως, είναι η πρώτη που υποδηλώνει ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβαίνει και με τους παθητικούς καπνιστές.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην αμερικανική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» (PNAS), πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια από ομάδα ερευνητών υπό τον δρα Φρανσέσκο Μαρτσέτι, από το Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley στην Καλιφόρνια.
Τα ευρήματα στα πειραματόζωα συχνά ισχύουν στους ανθρώπους, επειδή τα γονιδιώματά μας έχουν πολλές ομοιότητες.
Στη μελέτη του δρος Μαρτσέτι, 32 ποντίκια εκτέθηκαν στον καπνό που θα παρήγαγαν 3 έως 16 τσιγάρα, για χρονικό διάστημα έως 90 λεπτά την ημέρα και επί δύο εβδομάδες.
Τα διαφορετικά επίπεδα της έκθεσης χρησιμοποιήθηκαν για να αναπαραχθούν οι συνθήκες μεταξύ ενεργητικού και παθητικού καπνίσματος.
Κατά την έναρξη της μελέτης και έξι εβδομάδες μετά το τέλος της έκθεσης στον καπνό, οι ερευνητές εξέτασαν το DNA των σπερματοζωαρίων των ζώων. Το ίδιο έκαναν και σε μια άλλη ομάδα ποντικιών, τα οποία δεν εκτέθηκαν στον καπνό και χρησίμευσαν ως ομάδα ελέγχου.
Όπως διαπίστωσαν, οι συχνότητα των μεταλλαγών στην ομάδα ελέγχου ήταν 1,3% έως 1,5%.
Στα ποντίκια που είχαν εκτεθεί στις δόσεις του ενεργητικού καπνίσματος, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 4% έως 4,7%, ενώ σε όσα είχαν εκτεθεί στις δόσεις του παθητικού καπνίσματος ήταν 2,6% έως 4,6%.
Η διακύμανση ήταν ανάλογη με το επίπεδο της έκθεσης των ζώων στον καπνό.
«Είναι καλά γνωστές οι επιπτώσεις του ενεργητικού καπνίσματος στην υγεία των σπερματοζωαρίων, αλλά έως τώρα αυτό που είχαμε παραβλέψει ήταν πως και το παθητικό κάπνισμα μπορεί να κάνει το ίδιο, αν και σε μικρότερο βαθμό», δήλωσε ο δρ Άλαν Πέισι, ειδικός σε θέματα γονιμότητας από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ.
«Το μήνυμα της νέας μελέτης είναι σαφές: οι άντρες που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά, όχι μόνο πρέπει να κόψουν το κάπνισμα, αλλά να αποφύγουν και την έκθεση στον καπνό των άλλων».
Πότε πρέπει να γίνει αυτή η διακοπή; «Τουλάχιστον τρεις μήνες πριν αρχίσουν οι προσπάθειες της σύλληψης», κατά τον δρα Πέισι.
Μπορούν να μειώσουν την αρτηριακή πίεση.Εντάξει, συμφωνούμε, δεν είναι και το πιο λαχταριστό πιάτο… λαχανικών! Αλλά ένα πιάτο… φύκια μπορεί να σας προστατέψει από την εμφάνιση καρδιακών επεισοδίων, σύμφωνα με ερευνητές.
Επιστήμονες από το Κέντρο Μελέτης Τροφίμων του Δουβλίνου ανακάλυψαν τα συστατικά «κλειδιά» που βοηθούν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, ακριβώς όπως κάνουν τα χημικά φάρμακα.
Τα φύκια είναι μια πλούσια πηγή πρωτεϊνών, γνωστές ως βιοενεργά πεπτίδια, που υπάρχουν και στο γάλα.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Agricultural and Food Chemistry» και περιείχε στοιχεία από 100 άλλες ανάλογες έρευνες.
Τα φύκια έχουν πολύ λίγες θερμίδες και οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι βοηθούν στην απώλεια βάρους, εμποδίζοντας την απορρόφηση του λίπους.
Ιάπωνες ερευνητές ανακοίνωσαν πρόσφατα ότι ποντίκια που τρέφονταν με συγκεκριμένο είδος από φύκια έχασαν το 10% του βάρους τους.
Μην το αποχωρίζεσαι ποτέ!Το κράνος μπορεί την κατάλληλη στιγμή να γίνει ο φύλακας άγγελός σου...
Μύθος 1: Τα κράνη προκαλούν τραυματισμούς στον αυχένα και το κρανίο.
Πραγματικότητα 1: Έρευνες δείχνουν ότι τα κράνη μειώνουν τους τραυματισμούς στο κρανίο και τη συχνότητα σοβαρών τραυματισμών του αυχένα. Τα κράνη ευθύνονται μόνο για τους 4 στους 100 τραυματισμούς κρανίου και αυχένα που είναι συνήθως μικρής βαρύτητας. Η ανάλυση αυτών των τραυματισμών δείχνει ότι η χρήση του κράνους είχε ως αποτέλεσμα την προστασία από ένα θανατηφόρο ατύχημα με μόνο αντάλλαγμα μια απλή θλάση ή μωλωπισμό.
Μύθος 2: Τα κράνη μειώνουν την ορατότητα.
Πραγματικότητα 2: Τα κράνη που τηρούν τις προδιαγραφές παρέχουν 2100 ορατότητα, ποσοστό που ισοδυναμεί με τη φυσιολογική περιφερική όραση. Στην πραγματικότητα, λιγότερο από 3% της περιφερική όρασης περιορίζεται από ένα κράνος. Ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση οι περισσότεροι μοτοσυκλετιστές απλά στρέφουν το κεφάλι τους λίγο παραπάνω αν χρειαστεί, για να ελέγξουν την κίνηση.
Μύθος 3: Τα κράνη μειώνουν την ακουστική οξύτητα.
Πραγματικότητα 3: Ένας μοτοσυκλετιστής που φοράει κράνος ακούει το ίδιο καλά ή ακόμα καλύτερα από κάποιον που δεν φοράει. Ο θόρυβος του ανέμου ή της μηχανής είναι ισχυρός και άλλα σημαντικά ηχητικά μηνύματα πρέπει να είναι πιο δυνατά για να ακουστούν από κάποιον που δεν φοράει κράνος. Αυτό σημαίνει ότι, οποιοδήποτε ήχος μπορεί να ακουστεί πάνω από τον αέρα και τη μηχανή χωρίς το κράνος, μπορεί να ακουστεί και αν φοράει κράνος.
Μύθος 4: Τα κράνη προστατεύουν μόνο μέχρι την ταχύτητα των 20 χλμ/ώρα, αφού σε αυτή την ταχύτητα γίνονται οι δοκιμασίες σύγκρουσης.
Πραγματικότητα 4: Τα κράνη δοκιμάζονται σε αυτή την ταχύτητα, αλλά σχεδιάζονται για να αντέχουν σε μεγαλύτερες ταχύτητες. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα αυτοκίνητα. Οι δοκιμασίες σύγκρουσης γίνονται με ταχύτητα 50 χλμ/ώρα, οι ζώνες ασφαλείας όμως μας προστατεύουν και σε ατυχήματα με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Μύθος 5: Τα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες αντιπροσωπεύουν το μικρότερο ποσοστό των ατυχημάτων, αφού οι μοτοσυκλέτες αποτελούν το μικρότερο ποσοστό των οχημάτων.
Πραγματικότητα 5: Οι μοτοσυκλέτες αποτελούν στη χώρα μας το 37% όλων των κυκλοφορούντων οχημάτων (επιβατικά, λεωφορεία, φορτηγά κλπ), ενώ τα θανατηφόρα ατυχήματα με μοτοσυκλέτες ξεπερνούν το 20% ποσοστό κατά πολύ μεγαλύτερο σε σύγκριση με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, ο κίνδυνος θανατηφόρου ατυχήματος υπολογίζεται ότι είναι 20 φορές μεγαλύτερος στους μοτοσυκλετιστές από ότι στους επιβάτες αυτοκινήτων.
Μύθος 6: Ο νόμος για τη χρήση του κράνους είναι παρέμβαση στην ελευθερία του ατόμου.
Πραγματικότητα 6: Στην πραγματικότητα η μη χρήση κράνους δίνει την ελευθερία στο μοτοσυκλετιστή να ρισκάρει και να παίζει με το θάνατο και την αναπηρία. Μπορούν όμως οι οικογένειες των τραυματισμένων και η κοινωνία να αντέξουν το τεράστιο οικονομικό, ψυχολογικό και ιατροκοινωνικό κόστος; Πως μπορούμε να ανακουφιστούμε από την αιμορραγία που προκαλεί η απώλεια τόσων ζωών; Από τη στιγμή του ατυχήματος η κοινωνία του παρέχει ιατρική περίθαλψη, του δίνει άδεια από την εργασία για το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης και αν ο τραυματισμός του προκαλέσει μόνιμη αναπηρία, έχει ισόβια την ευθύνη. Είναι αδιανόητο λοιπόν να κατανοούμε κάποιον που σκέφτεται ότι ένας τέτοιος νόμος αφορά μόνο αυτόν.
Γνωρίζετε ότι:
Η κρανιοεγκεφαλική κάκωση είναι η κύρια αιτία θανάτου σε ατυχήματα με μοτοσυκλέτες. 80% των μοτοσυκλετιστών που σκοτώνονται σε τροχαίο ατύχημα υπολογίζεται ότι έχουν υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
Μοτοσυκλετιστές που δε φορούν κράνος έχουν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν κρανιοεγκεφαλική κάκωση σε μια σύγκρουση σε σχέση με όσους το χρησιμοποιούν.
Περισσότερα από 4 στα 5 ατυχήματα με μοτοσυκλέτα καταλήγουν σε τραυματισμό ή θάνατο του μοτοσυκλετιστή.
Ο πιο πρόσφατος νόμος για τη χρήση του κράνους είναι ο 2696 και ισχύει από το 1999.
Όταν οι νόμοι για τα κράνη δεν εφαρμόζονται, οι θάνατοι από ατυχήματα με μοτοσυκλέτα αυξάνονται κατά 20-30%.
Για κάθε 1,5 χλμ. οδήγησης, ένας μοτοσυκλετιστής κινδυνεύει 16 φορές περισσότερο να πεθάνει σε μια σύγκρουση από ότι ο οδηγός ενός άλλου οχήματος.
Όποιος χρησιμοποιεί το κράνος, μειώνει τον κίνδυνο στο 1/3.
Οι μοτοσυκλέτες το 1997 ήταν οι διπλάσιες από ότι το 1987, ενώ τα αυτοκίνητα είχαν αυξηθεί μόνο στο μισό.
Όταν αγοράζετε κράνος αναζητείστε πάντοτε το αυτοκόλλητο DOT ή SNELL.
Ριχτείτε στη… μάχη κατά της ελονοσίαςΟι επιστήμονες θεωρούν ότι ανακάλυψαν μια χρήση για το «μυρωδάτο πόδι»- την καταπολέμηση της θανατηφόρου ελονοσίας. Τώρα διατίθενται κεφάλαια για να υλοποιηθεί η εργασία τους.
Πώς η μυρωδιά των ποδιών έγινε πρώτος υποψήφιος για την πρόληψη της ελονοσίας;
Ο ολλανδός επιστήμονας, Dr. Bart Knols, ανακάλυψε ότι τα κουνούπια ελκύονταν από τη μυρωδιά του ποδιού όταν βρέθηκε σε σκοτεινό δωμάτιο κοιτάζοντας το γυμνό του πόδι για τσιμπήματα κουνουπιών, δήλωσε ο Dr. Fredros Okumu, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος στο Ifakara Health Institute της Τανζανίας.
Δεκαπέντε χρόνια πριν, οι ερευνητές δεν ήξεραν πώς να χρησιμοποιήσουν τη γνώση, αλλά ο Okumu αναπαρήγαγε τη μυρωδιά χρησιμοποιώντας οκτώ χημικές ουσίες και τις τοποθέτησε σε παγίδα κουνουπιών όπου μπορούσαν να δηλητηριαστούν τα έντομα. Οι παγίδες προσέλκυσαν τετραπλάσιο αριθμό κουνουπιών σε σχέση με αυτόν που προσελκύει ο άνθρωπος και το δηλητήριο σκότωσε μέχρι το 95% αυτών.
Κάθε χρόνο υπάρχουν περισσότερα από 220 εκατ. νέα περιστατικά ελονοσίας και σχεδόν 800.000 από τους ασθενείς πεθαίνουν, κυρίως παιδιά στις αφρικανικές χώρες.
Ο Okumu, δήλωσε ότι είναι η πρώτη φορά που εστιάζει στον έλεγχο των κουνουπιών σε εξωτερικούς χώρους. Πρόσθεσε ότι ο παγκόσμιος στόχος εξολόθρευσης της ελονοσίας δεν θα είναι εφικτός χωρίς τις νέες τεχνολογίες.
Ο ερευνητής έλαβε αρχική δωρεά 100.000 δολαρίων για την έρευνά του 2 χρόνια πριν και επιπλέον 775.000 δολάρια στη συνέχεια από το Bill and Melinda Gates Foundation και το Grand Challenges Canada, για τη διενέργεια περαιτέρω έρευνας στις παγίδες, καθώς και την προσπάθεια να τις κάνει προσιτές στην τιμή.
Ο Okumu δήλωσε ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να εντοπιστεί το σωστό μέρος για να τοποθετηθούν οι παγίδες-πολύ κοντά θα προσέλκυαν τα κουνούπια κοντά σε ανθρώπους και θα τους εξέθεταν σε κίνδυνο τσιμπημάτων, αλλά πολύ μακριά θα ήταν άχρηστες οι συσκευές.
Οι υπάρχουσες παγίδες είναι ακριβά πρωτότυπα, αλλά ο Okumu ελπίζει να κατασκευάσει φτηνές παγίδες.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Μπορείτε να το μάθετε από τα πρώτα πέντε λεπτά της ζωής του.
Η επίδοση των παιδιών στα μαθήματα μπορεί να προβλεφθεί πέντε μόλις λεπτά από τη γέννησή τους, αποκαλύπτει μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Obstetrics & Gynecology.
Συγκεκριμένα, η εν λόγω έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε σε 877.000 εφήβους από τη Σουηδία, επισημαίνει ότι το τεστ Apgar, το οποίο είναι γνωστό ήδη από το 1952, μπορεί να εξετάσει όχι μόνο τη σωματική υγεία του νεογνού αλλά και να προβλέψει τις σχολικές του επιδόσεις.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συγκεκριμένο συμπέρασμα συγκρίνοντας τις αποδόσεις των εθελοντών στο τεστ Apgar με τις σχολικές τους επιδόσεις. Έτσι, συνειδητοποίησαν ότι όσο πιο ψηλά είναι τα επίπεδα στο Apgar ανάλογα τόσο καλύτερες είναι και οι επιδόσεις τους στο σχολείο.
Ωστόσο, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι πάντα υπάρχουν εξαιρέσεις κι ότι οι συγκεκριμένες προβλέψεις θα μπορούσαν να ωθήσουν κάποιος γονείς να λάβουν κάποια παραπάνω μέτρα για να μπορέσει και το δικό τους παιδί να γίνει αριστούχος.
