Νέα εξατομικευμένη θεραπεία βελτιώνει την επιβίωση σε μια νόσο με κακή πρόγνωση.
Νέα εξατομικευμένη θεραπεία, σε συνδυασμό με νέο διαγνωστικό τεστ, δίνει ελπίδες σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα, στοχεύοντας το γενετικό μονοπάτι που εμπλέκεται στην εξέλιξη της νόσου.
Με τις θεραπευτικές επιλογές για το μεταστατικό μελάνωμα να είναι μέχρι σήμερα ελάχιστες και περιορισμένης αποτελεσματικότητας, η βεμουραφενίμπη, ο νέος υπό διερεύνηση από του στόματος χορηγούμενος «αναστολέας του BRAF» έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό θεραπευτικό κενό. Η βεμουραφενίμπη έχει σχεδιασθεί ειδικά για να εμποδίζει τη δράση της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης BRAF που εντοπίζεται περίπου στο 50% των ασθενών. Τα ενθαρρυντικά αυτά νέα ανακοινώθηκαν στο Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO), που διεξήχθη στο Σικάγο των ΗΠΑ (3-7 Ιουνίου).
Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της BRIM3, μιας κλινικής μελέτης φάσης ΙΙΙ, στην οποία συμμετείχαν 675 ασθενείς με μη προθεραπευμένο, θετικό στη μετάλλαξη BRAF V600 μεταστατικό μελάνωμα. Κύριος ερευνητής της μελέτης είναι ο Paul Chapman, από το Memorial Sloan Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης. Η μελέτη έδειξε ότι η βεμουραφενίμπη βελτίωσε σημαντικά τη συνολική επιβίωση καθώς επίσης και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία, στους ασθενείς που έχουν τη μετάλλαξη BRAF V600.
Παράλληλα, ένα υπό διερεύνηση διαγνωστικό τεστ κατέστησε εφικτή την ταχεία και ακριβή αναγνώριση των κατάλληλων ασθενών με θετικό στη μετάλλαξη BRAF V600 μεταστατικό μελάνωμα. Ο συνδυασμός της στοχευμένης θεραπείας με το αντίστοιχο διαγνωστικό τεστ αποτελεί απτό παράδειγμα για το πώς η εξατομικευμένη θεραπεία αποτελεί πλέον πραγματικότητα για τους ασθενείς.
Ειδικότερα, η μελέτη έδειξε ότι ο κίνδυνος θανάτου μειώθηκε κατά 63% στους ασθενείς που έλαβαν βεμουραφενίμπη, σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν χημειοθεραπεία. Επιπλέον, η βεμουραφενίμπη μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου κατά 74%, σε σύγκριση με την κλασική θεραπεία.
Οι ερευνητές χαρακτήρισαν πολύ ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα της μελέτης καθώς, όπως επισήμαναν, η βεμουραφενίμπη όχι μόνο παρέτεινε τη ζωή και μείωσε τον κίνδυνο επιδείνωσης της νόσου, αλλά οδήγησε και σε σημαντική συρρίκνωση του όγκου, κάτι που συνιστά σημαντικό αποτέλεσμα για αυτόν τον ιδιαίτερα επιθετικό καρκίνο. Σύμφωνα με τα δεδομένα της μελέτης, το ποσοστό ανταπόκρισης στη θεραπεία με βεμουραφενίμπη (48,4%) στους ασθενείς, των οποίων ο όγκος συρρικνώθηκε ήταν 9 φορές υψηλότερο σε σύγκριση με όσους έλαβαν χημειοθεραπεία.
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι μετά από 6 μήνες, το 84% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με βεμουραφενίμπη ήταν εν ζωή, σε σύγκριση με το 64% της ομάδας που έλαβε χημειοθεραπεία. Με βάση τα παραπάνω, τα αποτελέσματα της μελέτης BRIM3 αξιολογήθηκαν τον Ιανουάριο του 2011 από ανεξάρτητη επιστημονική επιτροπή, η οποία συνέστησε να χορηγηθεί η θεραπεία με βεμουραφενίμπη και στην ομάδα ελέγχου, αντί της χημειοθεραπείας.
Σημειώνεται ότι ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει θέσει τη βεμουραφενίμπη σε αξιολόγηση κατά προτεραιότητα για την έγκριση άδειας κυκλοφορίας. Η Roche ανακοίνωσε πρόσφατα την υποβολή αιτήσεων έγκρισης νέου φαρμάκου για τη βεμουραφενίμπη στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ένα Πρόγραμμα Διευρυμένης Πρόσβασης είναι διαθέσιμο για ασθενείς με μη προθεραπευμένο, θετικό στη μετάλλαξη BRAF V600 μεταστατικό μελάνωμα.
Η βεμουραφενίμπη αναπτύσσεται από τη Roche σε συνεργασία με την Plexxikon. Η διαγνωστική δοκιμασία cobas 4800 BRAF V600 Mutation Test αναπτύσσεται από τον Κλάδο Διαγνωστικών της Roche.
Ο ρόλος της BRAF
Η πρωτεΐνη BRAF είναι το βασικό στοιχείο του μονοπατιού RAS-RAF, το οποίο εμπλέκεται στη διαδικασία φυσιολογικής κυτταρικής ανάπτυξης και επιβίωσης. Ειδικότερα οι μεταλλάξεις που «κλειδώνουν» την πρωτεΐνη BRAF σε μια ενεργή κατάσταση, ενδέχεται να προκαλούν υπερβολική σηματοδότηση του μονοπατιού, οδηγώντας σε ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη και επιβίωση. Εκτιμάται ότι οι συγκεκριμένες μεταλλάξεις είναι ενεργές περίπου στις μισές περιπτώσεις μελανωμάτων και στο 8% των συμπαγών όγκων.
Το μελάνωμα
Το κακοήθες μελάνωμα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο του δέρματος διεθνώς, όντας υπεύθυνο σχεδόν για το 80% των θανάτων. Εκτιμάται ότι παγκοσμίως διαγιγνώσκονται περίπου 160.000 νέες περιπτώσεις μελανώματος κάθε χρόνο, εκ των οποίων σχεδόν το 80% είναι στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Το κακοήθες μελάνωμα είναι η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος, η οποία χαρακτηρίζεται από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη μελανοκυττάρων, των κυττάρων του δέρματος που παράγουν χρωστικές.
Όταν το μελάνωμα διαγνωσθεί νωρίς, είναι γενικά μια θεραπεύσιμη νόσος. Ωστόσο, όταν εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος, είναι η πιο θανατηφόρα και η πιο επιθετική μορφή καρκίνου του δέρματος. Ένα άτομο με μεταστατικό μελάνωμα έχει κατά μέσο όρο μικρό προσδόκιμο ζωής, το οποίο μετράται σε μήνες. Λιγότεροι από ένας στους τέσσερις ανθρώπους αναμένεται να είναι εν ζωή ένα χρόνο μετά τη διάγνωση και υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο σημειώνονται 40.000 θάνατοι παγκοσμίως από τη νόσο.
Παράγοντες κινδύνου θεωρούνται η έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία και η χρήση συσκευών μαυρίσματος (solarium). Επίσης, αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος έχουν τα άτομα με πολλούς ακανόνιστους ή μεγάλους σπίλους, με ανοιχτόχρωμο ή ερυθρόχρωμο δέρμα καθώς και όσα έχουν οικογενειακό ιστορικό μελανώματος. Το πρόωρο μελάνωμα είναι γενικά ασυμπτωματικό, αλλά ένα άτομο με μελάνωμα ενδέχεται να εκδηλώσει κνησμό. Μια μεταβολή στο μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα ή την αίσθηση ενός προϋπάρχοντος σπίλου θα μπορούσε να είναι σημάδι μελανώματος. Επιπλέον, το μελάνωμα θα μπορούσε επίσης να εμφανιστεί ως ένας νέος σπίλος.
Προκαλεί μικρή αύξηση του κινδύνου καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
Οι ρυθμιστικές αρχές στη Γαλλία ανακοίνωσαν χτες ότι το Actos και το Competact της Takeda (Πιογλιταζόνη) θα αποσυρθoύν από την αγορά μετά από μια μελέτη που εκπονήθηκε από τον οργανισμό και έδειξε ότι η θεραπεία με Αctos προκαλεί μικρή αύξηση του κινδύνου καρκίνου της ουροδόχου κύστης.
Όπως αναφέρουν σε δημοσιεύματά τους η Wall Street Journal και το First Word επιτροπή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων για τα Φαρμακευτικά Προϊόντα για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP), η οποία άρχισε διαδικασία επανεξέτασης των φαρμάκων που περιέχουν πιογλιταζόνη, είπε ότι προβαίνει επί του παρόντος σε επισκόπηση όλων των σχετικών στοιχείων για να αξιολογήσει τις επιπτώσεις τους όσον αφορά το όφελος και τον κινδύνο αυτών των φαρμάκων.
Ο οργανισμός ανέφερε ότι η επανεξέταση αυτή θα περιλαμβάνει επίσης τώρα τα αποτελέσματα της μελέτης AFSSAPS, και θα συζητήσει αυτό το θέμα στην επόμενη σύνοδό τους που αρχίζει 20 Ιουνίου. Ωστόσο, ενώ η αναθεώρηση βρίσκεται σε εξέλιξη ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων δεν συνιστά αλλαγή στη χρήση των φαρμάκων που περιέχουν Πιογλιταζόνη.
Ο αντιπρόεδρος ιατρικών και επιστημονικών υποθέσεων της Τakeda (εταιρίας στην οποία ανήκει η Πιογλιταζόνη) Rombert Spanheimer είπε ότι η εταιρεία δεν είχε ακόμη χρόνο για να εξετάσει τη γαλλική μελέτη και τα συμπεράσματά της, αλλά σημείωσε ότι δύο τρέχουσες προοπτικές μελέτες που διεξάγονται έχουν δείξει μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κίνδυνος καρκίνου της ουροδόχου κύστης ή άλλων καρκίνων που συνδέονται με το Actos.
Το Actos είχε εγκριθεί στην Ευρώπη το 2000 ως επιλογή για τα άτομα με διαβήτη που δεν επωφελούνται από τη μετφορμίνη. Η ασφάλεια της Πιογλιταζόνης είναι επίσης υπό έρευνα στις ΗΠΑ, όπου ο FDA ξεκίνησε μια έρευνα για τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της ουροδόχου κύστης του το Σεπτέμβριο του περασμένου έτους.
Σε διαβούλευση το σχέδιο για μεταλλαγμένες ζωοτροφές.
Στα σκαριά βρίσκεται το νέο σχέδιο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σύμφωνα με το οποίο το κρέας, τα γαλακτοκομικά, τα αβγά και τα ψάρια στων οποίων την παραγωγή δεν χρησιμοποιούνται γενετικά τροποποιημένες ζωοτροφές θα φέρουν εθνικό σήμα πιστοποίησης.
Σε δύο μήνες αναμένεται να οριστικοποιηθεί το πρότυπο Agro7, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση και θα εφαρμόζεται προαιρετικά.
Σχετικά με αυτό η υφυπουργός Μιλένα Αποστολάκη δήλωσε σήμερα : «Σε ο,τι αφορά στον Έλληνα καταναλωτή, μετρήσεις της κοινής γνώμης δείχνουν μείζονα ευαισθητοποίηση σχετικά με τα μεταλλαγμένα».
Για τις επιχειρήσεις που εντάσσονται εθελοντικά στο σύστημα ελέγχου και πιστοποίησης αλλά δεν συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές θα υπάρχουν κυρώσεις όπως άλλωστε και για τις μη ενταγμένες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν παράνομα το σήμα πιστοποίησης.
Μικρές ποσότητες και φτωχές σε λιπαρά.
Οι πρώτες εξορμήσεις στην παραλία έχουν ήδη ξεκινήσει. Πώς όμως πρέπει να ρυθμίζουμε τη διατροφή μας τις ημέρες εκείνες που σκοπεύουμε να περάσουμε τουλάχιστον πέντε ώρες στη θάλασσα; Είναι σημαντικό να υπάρχει σωστός προγραμματισμός έτσι ώστε να έχουμε ενέργεια και αντοχή για κολύμπι και παραθαλάσσια σπορ.
Αρχικά, 3 ώρες πριν την θάλασσα θα πρέπει να έχουμε κάνει ένα πλήρες γεύμα μεσαίας θερμιδικής αξίας (350 με 450 θερμίδες) έτσι ώστε να έχουμε ενέργεια για να αντεπεξέλθουμε στις δραστηριότητες της παραλίας.
Αυτό το γεύμα μπορεί να είναι το πρωινό μας (γάλα με δημητριακά ή τόστ με χυμό ή γάλα με ένα αυγό βραστό και 2 φρυγανιές) ή το μεσημεριανό, αν επιλέγουμε να πάμε για μπάνιο το απόγευμα.
Στην παραλία είναι απαραίτητο να έχουμε μαζί μας νερό, διότι ο κίνδυνος αφυδάτωσης είναι αυξημένος, ιδιαίτερα μεταξύ 12.00 με 15.00 που ο ήλιος έχει πιο έντονη ακτινοβολία. Χρειάζεται λοιπόν λήψη ανά ώρα 1-2 ποτηριών νερού. Αντί για νερό μπορούμε να επιλέξουμε ως μια φορά την ημέρα ένα από τα παρακάτω δροσιστικά ποτά:
Ένα ποτήρι χυμό χωρίς ζάχαρη
Ένα αναψυκτικό λάιτ
Ένα ποτήρι πράσινο τσάι με γεύσεις
Ως 2 φορές την εβδομάδα ένα μπουκάλι μπύρα.
Αν υπάρχει πλάνο για πολύωρη παραμονή στην παραλία, τότε θα πρέπει να έχουμε μαζί μας κάποια σνακ προκειμένου τα καταναλώνουμε ανά 2 με 3 ώρες. Ένα τέτοιο σνάκ θα μπορούσε να είναι:
3 κράκερ
2 κριτσίνια
Mια μπάρα δημητριακών
2 φρούτα
‘Eνα τόστ
Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υπερσιτιστείτε στην παραλία, γι΄αυτό οι ποσότητες τροφής θα πρέπει να είναι μικρές, φτωχές σε λιπαρά, έτσι ώστε να μην έχετε κίνδυνο υπνηλίας και να λαμβάντοναι ανά 2-3 ώρες.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
Ένας τραυματισμός που μας ταλαιπωρεί συχνά.
Οι κακώσεις της ποδοκνημικής άρθρωσης (αστράγαλος), αποτελούν συχνό ορθοπεδικό πρόβλημα, το οποίο εμφανίζεται τόσο κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων, όσο και στην καθημερινότητά μας. Ιδιαίτερα τώρα που μπαίνουμε στο χειμώνα και θα υπάρχουν παγετοί, το πρόβλημα θα εμφανίζεται πιο συχνά.
Περιγράφεται από τον ασθενή ως γύρισμα του ποδιού και μπορεί να προέλθει από ένα στραβοπάτημα ή σε αθλητικές δραστηριότητες με πολλές αλλαγές κατεύθυνσης και άλματα. Άμεση επίπτωση της κάκωσης είναι ο πόνος γύρω από την άρθρωση, πρήξιμο, οίδημα ή αιμάτωμα, αδυναμία του μέλους και αδυναμία φόρτισής του. Ανάλογα με τη σοβαρότητα του διαστρέμματος ποικίλουν και τα συμπτώματα (πλειονότητα αθλητικών κακώσεων ποδοκνημικής είναι η συνδεσμική κάκωση των έξω πλάγιων συνδέσμων του άκρου πόδα).
Η μακρά σε χρόνο ακινητοποίηση με γύψο ή σκληρό νάρθηκα συνήθως είναι αντένδειξη, κυρίως σε διαστρέμματα πρώτου και δεύτερου βαθμού, που είναι και τα συνηθέστερα. Ακτινολογική εξέταση θεωρείται απαραίτητη σε βαριά διαστρέμματα, λόγω πιθανότητας ρογμώδους ή αποσπαστικού κατάγματος. Η εφαρμογή περίδεσης πάγου και θέση ανάρροπης (θέση όπου το πόδι να αναπαύεται στο ύψος της καρδιάς και κυκλοφορεί καλύτερα το αίμα και αποκρίνει το οίδημα), κατά την πρώτη εβδομάδα θεωρούνται απαραίτητα.
Μετά τις πρώτες ημέρες του τραυματισμού είναι απαραίτητη η άσκηση του ποδιού με απλές και ελεύθερες κινήσεις της ποδοκνημικής (κίνηση άνω κάτω, κύκλοι, καθώς και διατάσεις όλων των μυών που βρίσκονται γύρω από την άρθρωση). Το κύριο μέλημα σε κάθε διάστρεμμα είναι η αποφυγή εκ νέου τραυματισμού της άρθρωσης και η εμφάνιση λειτουργικής αστάθειας, δηλαδή ο ασθενής να μην αισθάνεται ότι πατάει ή ελέγχει σωστά το πέλμα του. Μέσω της άσκησης προλαμβάνεται ο φόβος χρόνιας αστάθειας και δυσλειτουργίας του πέλματος. Ο μόνος τρόπος αποφυγής τέτοιων συμπτωμάτων είναι με την επανεκπαίδευση του ποδιού σε κινήσεις και ασκήσεις ισορροπίας με τη βοήθεια του φυσικοθεραπευτή και κατάλληλων μέσων (δίσκοι ισορροπίας, λάστιχα, power plate).
Σε πολλές περιπτώσεις, ένα απλό διάστρεμμα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί λάθος πρότυπο βάδισης, με συνέπεια αυξανόμενα φορτία στους μυς και τένοντες τις περιοχής και τη δημιουργία τενοντίτιδων, με συνέπεια το χρόνιο πόνο, κυρίως κατά τις ώρες ανάπαυσης.
Η συχνότερη κάκωση γίνεται στην έξω πλευρά του ποδιού (στους συνδέσμους), καθώς είναι η πιο ασταθής περιοχή και μπορεί εύκολα το πόδι να γυρίσει, και ειδικά στις γυναίκες που φορούν τακούνια. Σε όλους τους μυς και συνδέσμους της περιοχής υπάρχουν υποδοχείς που πληροφορούν τον εγκέφαλο για τα φορτία, τη γωνία, καθώς και τον πιθανό κίνδυνο στον οποίο υποβάλλεται η άρθρωση. Σε περίπτωση διαστρέμματος έχει βρεθεί ότι χάνεται μέρος των υποδοχέων, με αποτέλεσμα την πιο αργή χρονικά ενημέρωση του εγκεφάλου για πιθανούς κινδύνους, με συνέπεια τον επανατραυματισμό της περιοχής.
Όπως αναφέρθηκε, μετά από κάθε κάκωση - έστω και πρώτου βαθμού - δημιουργείται:
-χαλαρότητα στους συνδέσμους της περιοχής
-μυϊκή αδυναμία, ειδικά των περονιαίων μυών (βρίσκονται στην έξω μεριά του ποδιού και ελέγχουν τη στροφική κίνησή του)
-αίσθημα έλλειψης ελέγχου του άκρου πόδα
-διαταραχές βάδισης και ισορροπίας
Στη φυσικοθεραπευτική αποκατάσταση ενός διαστρέμματος είναι σημαντική:
-ενδυνάμωση όλων των μυών του πέλματος και της γάμπας, και κυρίως των περονιαίων μυών
-διάταση των μυών της περιοχής που έχουν τραυματιστεί μέχρι το σημείο του πόνου
-ασκήσεις ισορροπίας – ιδιοδεκτικότητας και επανεκπαίδευσης των μυών που είναι απαραίτητη για το στατικό και -δυναμικό έλεγχο της ποδοκνημικής και του ποδιού.
Πηγή: http://www.iatronet.gr
