Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Έρευνα: «Όλοι οι τύποι παχυσαρκίας είναι εξίσου κακοί»


Νέα μεγάλη διεθνής έρευνα έρχεται να αμφισβητήσει τα πορίσματα προηγούμενων μελετών ότι οι άνθρωποι που έχουν συσσωρευμένο λίπος στην μέση, κινδυνεύουν πιο πολύ να υποστούν έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο, συγκριτικά με εκείνους που συσσωρεύουν λίπος στους γοφούς και τους γλουτούς.

Οι ερευνητές (περίπου 200 από 17 χώρες), με επικεφαλής τον καθηγητή Τζον Ντάνες του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ της Βρετανίας, που δημοσίευσαν τη μελέτη στο επιστημονικό έντυπο The Lancet, μελέτησαν περίπου 220.000 ανθρώπους.

Επιβεβαίωσαν μεν ότι η παχυσαρκία (δείκτης σωματικής μάζας πάνω από 30) αποτελεί σοβαρό παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου, όμως διαπίστωσαν επίσης ότι τελικά δεν έχει σημασία η κατανομή του πάχους στο σώμα, όπως επίσης μικρή σημασία έχει με ποιο τρόπο μετράται το βάρος (με βάση το δείκτη σωματικής μάζας, την περιφέρεια της μέσης ή την αναλογία μέσης-ισχίων).
Προηγούμενες έρευνες είχαν συμπεράνει ότι οι άνθρωποι με «κεντρικού τύπου παχυσαρκία» («μήλα»), που έχουν πιο πολύ λίπος γύρω από την μέση τους, αντιμετωπίζουν κατά μέσο όρο τριπλάσιο κίνδυνο εμφράγματος σε σχέση με όσους έχουν γενικού τύπου παχυσαρκία.

Η νέα μελέτη επισημαίνει ότι αν και το βάρος και το λίπος θα έπρεπε να παρακινήσουν τους ανθρώπους σε αλλαγές στον τρόπο ζωής, τελικά οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες για ένα μελλοντικό έμφραγμα είναι η αρτηριακή πίεση του αίματος, η χοληστερόλη και το ιστορικό διαβήτη.
Η νέα έρευνα παρακολούθησε επί μια δεκαετία περίπου μια σειρά από βασικούς δείκτες (βάρος, διάμετρος ισχίων και μέσης, αρτηριακή πίεση, χοληστερόλη κ.α.) σε 220.000 άτομα χωρίς ιστορικό καρδιοπάθειας, εκ των οποίων σχεδόν 14.000 υπέστησαν έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο σε αυτό το χρονικό διάστημα.

Το συμπέρασμα ήταν, όπως είπε ο Δρ Ντάνες, ότι «κατά βάση, όλοι οι τύποι παχυσαρκίας είναι γενικά εξίσου κακοί», όσον αφορά την καρδιά. Είπε ακόμα πως «η νέα μελέτη δείχνει ξεκάθαρα ότι αν έχουν ήδη υπολογιστεί οι συμβατικοί παράγοντες κινδύνου, όπως η αρτηριακή πίεση του αίματος και η χοληστερόλη, στη συνέχεια οι μετρήσεις του επιπέδου του λίπους πολύ λίγα έχουν να προσθέσουν (από άποψη κινδύνου)».

Η παχυσαρκία έχει προσλάβει διαστάσεις παγκόσμιας επιδημίας, που πλήττει περισσότερο από μισό δισεκατομμύριο ανθρώπους, υπερδιπλάσιους σε σχέση με το 1980. Από την άλλη, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, που προκαλούν εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια, είναι η κυριότερη αιτία θανάτου διεθνώς, σκοτώνοντας περίπου 17,1 εκατ. ανθρώπους ετησίως, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. 



Διαβάστε περισσότερα...

Η Γενετική παραμένει ο πιο «καυτός» τομέας επιστημονικής έρευνας


Δέκα χρόνια μετά τη «χαρτογράφηση» του ανθρώπινου γονιδιώματος και παρά την αργή πρόοδο στην αξιοποίηση αυτού του επιτεύγματος για την εύρεση νέων θεραπειών στην ιατρική, η Γενετική παραμένει ο πιο «καυτός» τομέας επιστημονικής έρευνας διεθνώς, καθώς οι επιστήμονες αισιοδοξούν ότι, κάποια στιγμή, όλο αυτό το «τσουνάμι» γενετικών πληροφοριών, που συνεχώς συσσωρεύεται, θα αποδώσει τους αναμενόμενους καρπούς.

Η ετήσια έρευνα Thomson Reuters Science Watch, μεταξύ των επιστημόνων, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, αποκάλυψε ότι το 2010 επτά στους 13 ερευνητές, που αξιολογήθηκαν ως κορυφαίοι και πιο ενδιαφέροντες, εργάζονται στο πεδίο της Γενετικής, με σημαντικότερο τον Έρικ Λάντερ του Ινστιτούτου Broad των Πανεπιστημίων Χάρβαρντ και ΜΙΤ, ο οποίος κέρδισε τον τίτλο του πιο «καυτού» ερευνητή στον κόσμο, εργαζόμενος πάνω στην ανακάλυψη γονιδίων που σχετίζονται με τις ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του πνεύμονα.

Η ετήσια έρευνα αξιολογεί τη διεξαγόμενη έρευνα σε διάφορους επιστημονικούς τομείς και χρησιμοποιεί τη βάση δεδομένων «Web of Science», για να βρει ποιες επιστημονικές εργασίες δημοσιευμένες κατά την τελευταία διετία μνημονεύονται ή παρατίθενται από άλλους επιστήμονες.

Πέρα από τη Γενετική, η επιστήμη των νέων υλικών, όπως το γραφένιο (μια μορφή άνθρακα πάχους μόλις ενός ατόμου, που, παρόλα αυτά, είναι μέχρι 100 φορές ισχυρότερη από τον χάλυβα), προσελκύει το ερευνητικό ενδιαφέρον, ως πολλά υποσχόμενη, με πρωτεργάτες τους νέους νομπελίστες Αντρέ Γκάιμ και Κονσταντίν Νοβοσέλοφ.


Διαβάστε περισσότερα...

Η «σούπερ μύτη» είναι θέμα εξάσκησης


Σύμφωνα με μια νέα γαλλική επιστημονική έρευνα, υπάρχουν ορισμένα άτομα που έχουν παγκόσμιας κλάσης «μύτη», ικανή να ξεχωρίζει και να εκτιμά και τις παραμικρές διαφορές οσμών στα αρώματα ή τα κρασιά, όμως αυτή η «σούπερ-όσφρηση» είναι αποτέλεσμα συστηματικής εκπαίδευσης για χρόνια και όχι «δώρο» της φύσης.
Κάνοντας πειράματα με 28 εθελοντές, μισούς νέους και μισούς παλαιούς αρωματοποιούς με πάνω από 35 χρόνια εμπειρία, οι Γάλλοι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροεπιστήμονα Ζαν-Πιερ Ρουαγιέ, του Πανεπιστημίου Κλοντ Μπερνάρ της Λιόν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα ανθρωπίνου εγκεφάλου «Human Brain Mapping», κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ικανότητα διάκρισης εκατοντάδων ή και χιλιάδων διαφορετικών οσμών εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την εντατική εξάσκηση σε αυτό τον τομέα.

«Για να είσαι ''μύτη'', πρέπει να εξασκείσαι, όπως ένας πιανίστας» είπε χαρακτηριστικά ο Ρουαγιέ, ο οποίος διαπίστωσε ότι, με το πέρασμα του χρόνου, όσο περισσότερο εξασκείται κανείς στην όσφρηση τόσο η εγκεφαλική δραστηριότητά του μετακινείται από την περιοχή που ελέγχει τη συνειδητή προσπάθεια σε αυτή όπου οι πράξεις εκτελούνται αυτόματα.
Έτσι, όπως οι μουσικοί μπορούν να γίνουν πιο δημιουργικοί από τη στιγμή που δεν χρειάζεται πια να προσέχουν την τεχνική τους, εφόσον πλέον την ελέγχουν αυτόματα, έτσι και οι «σούπερ- μύτες» αντιλαμβάνονται αμέσως ένα νέο άρωμα ή -αν είναι αρωματοποιοί- το φαντάζονται και μπορούν να το κατασκευάσουν στην πράξη.

Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι η συνεχής εξάσκηση φέρνει αλλαγές στον εγκέφαλο των καλλιτεχνών (ιδίως των μουσικών) και των αθλητών, αλλά είναι η πρώτη φορά που κάτι ανάλογο διαπιστώνεται και στον τομέα της όσφρησης.

Οι Γάλλοι ερευνητές ανέλυσαν την εγκεφαλική δραστηριότητα των εθελοντών, την ώρα που οι τελευταίοι κλήθηκαν να κάνουν διάφορα τεστ όσφρησης μεταξύ 300 ουσιών ή να φανταστούν νέα αρώματα με βάση τις ονομασίες διαφόρων χημικών ουσιών. Οι παλαιότεροι ήταν πιο γρήγοροι και ακριβείς σε όλα τα τεστ, σε σχέση με τους νέους, ειδικά όταν κλήθηκαν να ανακαλέσουν μυρωδιές από τη μνήμη τους. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν, προς έκπληξή τους, ότι διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνταν στους αρχάριους από ό,τι στους έμπειρους αρωματοποιούς.

Δεν συμφωνούν, όμως, όλοι οι επιστήμονες. Σύμφωνα με τον Πάτρικ Μακ Λίοντ του Εργαστηρίου Αισθητηριακής Νευροβιολογίας, στις Βερσαλλίες, η ικανότητα διάκρισης των οσμών δεν είναι μόνο θέμα μάθησης, αλλά και γενετικό. Όπως επεσήμανε, «δεν υπάρχουν δύο άνθρωποι που να μυρίζουν το ίδιο πράγμα με τον ίδιο τρόπο, με συνέπεια η ακριβής φύση της αίσθησης της όσφρησης να εξαρτάται τόσο από το αντικείμενο όσο και από αυτόν που μυρίζει».

Είπε ακόμα ότι, όπως έχουν δείξει οι έρευνες, κάποια άτομα μπορούν να αντιληφθούν με την οσμή τους μια μικρή ποσότητα μιας χημικής ουσίας, αλλά μια άλλη όχι, και κάποια άλλα άτομα μπορεί να αντιληφθούν τη δεύτερη ουσία και όχι την πρώτη. Τα «κατώφλια» όσφρησης μπορεί να διαφέρουν τρομερά μεταξύ των ανθρώπων, ενώ παίζει ρόλο και το ότι το ανθρώπινο γονιδίωμα περιέχει σχεδόν 350 γονίδια σχετικά με την όσφρηση, πολύ περισσότερα σε σχέση με αυτά που αφορούν στην όραση ή την ακοή, με συνέπεια η όσφρηση να είναι μια πιο εξατομικευμένη εμπειρία.

«Δεν είναι ποτέ δυνατόν κάποιος που είναι αναίσθητος στο μόριο μιας χημικής ουσίας, να μάθει μετά να το μυρίζει καλά» τόνισε ο Μακ Λίοντ, αν και παραδέχθηκε ότι η εξάσκηση βοηθά σε γενικές γραμμές στην εκλέπτυνση της όσφρησης, αλλά μέχρι σε έναν βαθμό.



Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Ξαναχτίζοντας το σώμα

Μιλάει στο «Βήμα» ο «φούρναρης» της αναγεννητικής ιατρικής δρ Αντονι Ατάλα



Στους «φούρνους» του Ινστιτούτου Αναγεννητικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Γουέικ Φόρεστ της Βόρειας Καρολίνας... ψήνεται όχι μόνο το μέλλον αλλά και το παρόν σε ό,τι αφορά το «μαγείρεμα» οργάνων στο εργαστήριο. Η ομάδα του Ινστιτούτου με διευθυντή τον ειδικό στην Παιδιατρική Ουρολογία δρα Αντονι Ατάλα είναι πλέον γνωστή παγκοσμίως για τη δημιουργία ιστών και οργάνων που μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις έχουν μεταμοσχευθεί σε ασθενείς με μεγάλη επιτυχία. Η συγκεκριμένη ομάδα δημιούργησε την πρώτη ουροδόχο κύστη εργαστηρίου - η σχετική μελέτη δημοσιεύθηκε το 2006 και ως σήμερα 30 ασθενείς ζουν χωρίς προβλήματα με κύστη-«προϊόν» της αναγεννητικής ιατρικής. Και είναι η ίδια ομάδα που «έχτισε» στο τέλος του 2010 λειτουργικό ήπαρ-μινιατούρα στο εργαστήριο, ανοίγοντας τον δρόμο για την ημέρα όπου οι άνθρωποι με ηπατικά προβλήματα θα μπορούν να αποκτούν το δικό τους «ανταλλακτικό» για αντικατάσταση του πάσχοντος ήπατός τους.

Οι ερευνητές όμως από τη Βόρεια Καρολίνα δεν σταματούν να εκπλήσσουν ειδικούς και μη. Ετσι, την εβδομάδα που μας πέρασε, τα αποτελέσματα της δουλειάς τους έκαναν και πάλι τον γύρο του κόσμου. Ο δρ Ατάλα και οι συνεργάτες του έφτιαξαν ούτε μία, ούτε δύο αλλά πέντε ουρήθρες εργαστηρίου τις οποίες και μεταμόσχευσαν σε μικρούς ασθενείς που εμφάνιζαν σοβαρές βλάβες του συγκεκριμένου οργάνου λόγω ατυχήματος. Με δημοσίευσή τους στην έγκριτη ιατρική επιθεώρηση «Τhe Lancet» οι ειδικοί ανέφεραν ότι οι μεταμοσχεύσεις έγιναν ως και έξι χρόνια πριν και σε όλες τις περιπτώσεις τα μοσχεύματα συνεχίζουν να είναι πλήρως λειτουργικά.

Ο δρ Ατάλα είχε προαναγγείλει στο «Βήμα» αυτό το επίτευγμα όταν σε συνέντευξή του στις 22/11/2009 είχε αναφέρει ότι βρισκόταν σε διαδικασία μεταμόσχευσης ουρήθρας σε ανθρώπους, χωρίς όμως τότε να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες αφού τα αποτελέσματα ήταν αδημοσίευτα. Τώρα που η δημοσίευση για τις μεταμοσχεύσεις ουρήθρας είναι πλέον γεγονός, ο «γκουρού» της αναγεννητικής ιατρικής μιλά και πάλι στο «Βήμα» για τη νέα επιτυχία της ομάδας του, η οποία, όπως όλα δείχνουν, αποτελεί άλλο ένα σημαντικό βήμα στο δύσβατο αλλά όχι και απροσπέλαστο μονοπάτι της «γέννησης» οργάνων στο εργαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, τα ως τώρα βήματα των επιστημόνων του Γουέικ Φόρεστ αποδεικνύονται καλή «μαγιά» για την ημέρα που θα... ψηθούν τελικώς πολύπλοκα όργανα όπως η καρδιά, το ήπαρ ή ο νεφρός μέσα στους «φούρνους» του Ινστιτούτου. Η πορεία του δρος Ατάλα αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για να είμαστε αισιόδοξοι: είναι περισσότερα από... 20 χρόνια φούρναρης στον τομέα της αναγεννητικής ιατρικής και έχει ήδη «ψήσει» μεγάλες επιτυχίες.

Η κουζίνα της ζωής
Οταν κάποιος ακούει τον 52χρονο ειδικό με την περουβιανή καταγωγή δρα Ατάλα να μιλά για την αναγέννηση οργάνων, πιστεύει ότι βρίσκεται μέσα σε... κουζίνα. Ο διακεκριμένος επιστήμονας αναφέρει για παράδειγμα ότι η δημιουργία ουρήθρας στο εργαστήριο είναι τόσο απλή όσο η παρασκευή και το ψήσιμο ενός κέικ! «Βάζουμε τα διαφορετικά στρώματα ιστών στο κατάλληλο εκμαγείο, όπως βάζουμε τη ζύμη στη φόρμα του κέικ και ψήνουμεστην κατάλληλη θερμοκρασία μέσα στον φούρνο». Μπορεί ο δρ Ατάλα να παρουσιάζει τα πράγματα απλά αλλά, αν διαβάσετε τα στάδια της διαδικασίας, θα δείτε ότι η όλη υπόθεση είναι πολύ πιο πολύπλοκη από την παρασκευή και το ψήσιμο ενός γλυκού. Πώς δημιουργήθηκαν λοιπόν για πρώτη φορά ουρήθρες εργαστηρίου;

Για να καταλάβετε καλύτερα τι ακριβώς «μαγειρεύτηκε» στο Ινστιτούτο του Γουέικ Φόρεστ αξίζει να αναφέρουμε ότι η ουρήθρα είναι ένας λεπτός σωλήνας μέσω του οποίου εξέρχονται τα ούρα από την ουροδόχο κύστη. Στον άνδρα περνά διά μέσου του πέους ενώ στη γυναίκα είναι πολύ μικρότερη σε μήκος και το έξω στόμιό της βρίσκεται πάνω ακριβώς από τον κόλπο. Τα κύτταρα από τα οποία αποτελείται το σχετικώς απλό αυτό όργανο ανήκουν στον ίδιο τύπο με εκείνα της ουροδόχου κύστης. Ιδού λοιπόν πεδίον λαμπρόν για την ομάδα του δρος Ατάλα η οποία έχει ως σήμερα «παρασκευάσει» στον φούρνο δεκάδες κύστες που έχουν τοποθετηθεί σε ασθενείς με άριστα αποτελέσματα.

Οπως εξηγεί ο δρ Ατάλα στο «Βήμα» ο ίδιος και η ομάδα του αφαίρεσαν ένα πολύ μικρό τμήμα ιστού της ουροδόχου κύστης (με μέγεθος που δεν ξεπερνούσε εκείνο ενός γραμματοσήμου) από τους πέντε ασθενείς που προέρχονταν από το Μεξικό και ήταν ηλικίας 10-14 ετών. «Τα κύτταρα αυτά τοποθετήθηκαν σε μια ειδική “σούπα” στο εργαστήριο επί περίπου τέσσερις εβδομάδες ώστε να αυξηθεί ο αριθμός τους. Καλλιεργήσαμεμάλιστα ξεχωριστά δύο κυτταρικούς τύπους:λεία μυϊκά κύτταρα, τα οποία ντύνουν το εξωτερικό μέρος της ουρήθρας,καθώς και κύτταρα του ενδοθηλίου που αποτελούν τη “φόδρα” της εσωτερικής πλευράς του οργάνου». Οταν οι ερευνητές έλαβαν ικανό αριθμό κυττάρων, τα τοποθέτησαν σε ένα ειδικό «εκμαγείο» με το σχήμα της ουρήθρας το οποίο ήταν φτιαγμένο με βάση το υλικό που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία των απορροφώμενων ραμμάτων. «Τοποθετήσαμε τα κύτταρα στο “καλούπι” σε στρώματα. Βάλαμε δηλαδή από την εξωτερική πλευρά του εκμαγείου τα μυϊκά κύτταρα ενώ εκείνα του ενδοθηλίου από την εσωτερική πλευρά».

Στη συνέχεια το εκμαγείο τοποθετήθηκε σε ένα μηχάνημα που μοιάζει με «φούρνο» και το οποίο διαθέτει συνθήκες οι οποίες προσομοιάζουν με εκείνες που επικρατούν εντός του ανθρώπινου οργανισμού- για παράδειγμα η θερμοκρασία είναι στους 37 βαθμούς Κελσίου και τα επίπεδα οξυγόνου στο 95%. Το... ψήσιμο διήρκεσε περίπου δύο εβδομάδες και επέτρεψε στα κύτταρα να αλληλεπιδράσουν και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες δομές που ήταν ίδιες με εκείνες της πραγματικής ανθρώπινης ουρήθρας.

Οταν το «κέικ» ήταν έτοιμο, η «κυτταρική κατασκευή» του εργαστηρίου μεταμοσχεύθηκε στους ασθενείς, μαζί με το εκμαγείο που συγκρατούσε τα στρώματα ιστών στις κατάλληλες θέσεις. Το εκμαγείο παρέμεινε εντός του οργανισμού των ασθενών για περίπου τρεις μήνες και μετά απορροφήθηκε, όπως συμβαίνει και με τα απορροφώμενα ράμματα.

Αριστα αποτελέσματα
Ο δρ Ατάλα αναφέρει ότι σε τρεις από τις πέντε περιπτώσεις ασθενών που έλαβαν την ουρήθρα εργαστηρίου έχουν ήδη παρέλθει έξι χρόνια από τη μεταμόσχευση (στις υπόλοιπες δύο το διάστημα είναι μικρότερο). Ωστόσο στο σύνολο των ασθενών η νέα ουρήθρα είναι πλήρως λειτουργική ενώ δεν εμφανίστηκαν παρενέργειες από τη διαδικασία. «Είναι σαν να μη χρειάστηκε ποτέ να γίνει αντικατάσταση του δικού τους οργάνου».

Δεν είναι όμως μόνο αυτοί οι πέντε ασθενείς που ζουν πλέον με ουρήθρα... φουρνιστή. Ο ερευνητής μάς λέει ότι η διαδικασία έχει ήδη εφαρμοστεί και σε άλλα άτομα ωστόσο δεν θέλει να αποκαλύψει περαιτέρω λεπτομέρειες καθώς πρόκειται για αδημοσίευτα ακόμη δεδομένα. Πάντως, όπως υποστηρίζει, το νέο επίτευγμα μπορεί να αλλάξει τη ζωή πολλών ανθρώπων - όχι μόνο όσων έχουν υποστεί τραυματισμούς του οργάνου, όπως συμβαίνει στις πέντε περιπτώσεις που δημοσιεύθηκαν τώρα, αλλά και άλλων που πάσχουν από διαφορετικές μορφές στένωσης της ουρήθρας. «Δεν έχουμε ακόμη μεταμοσχεύσει ουρήθρα εργαστηρίου σε ασθενείς με στενώσεις,αλλά πιστεύουμε ότι η συγκεκριμένη στρατηγική μπορεί να αποδώσει και σε αυτήν την κατηγορία πασχόντων» .

Για ποιον λόγο όμως χρειαζόταν να δημιουργηθούν ουρήθρες στο εργαστήριο; Ως σήμερα η μόνη εναλλακτική για περιπτώσεις όπως αυτές των πέντε αγοριών είναι η μεταμόσχευση τεχνητής ουρήθρας η οποία όμως συνδέεται με πιθανότητες αποτυχίας που φθάνουν το 50% ενώ παράλληλα προκαλεί σε αρκετές περιπτώσεις ακράτεια αλλά και λοιμώξεις.

Προς εκτύπωση...
Ουροδόχος κύστη εργαστηρίου έτοιμη, ουρήθρα έτοιμη- δύο από τα βασικά... συστατικά δηλαδή μιας πολύπλοκης «συνταγής» που ονομάζεται ουροποιητικό σύστημα. Αυτή η «συνταγή» όμως δεν θα πετύχει ποτέ χωρίς την κύρια... πρώτη ύλη που δεν είναι άλλη από τους νεφρούς. Πριν από μερικές ημέρες μάλιστα ορισμένοι εκπρόσωποι αμερικανικών ΜΜΕ «έψησαν» πριν την ώρα του ανθρώπινο νεφρό στο Γουέικ Φόρεστ, με αποτέλεσμα ο διευθυντής του Ινστιτούτου να αναγκαστεί να διαψεύσει την είδηση.

Τι ακριβώς συνέβη; Ο δρ Ατάλα εμφανίστηκε στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνιας σε ένα γνωστό συνέδριο (ΤΕD conference) στο οποίο συγκεντρώνονται προσωπικότητες που καινοτομούν σε διαφορετικούς τομείς όπως αυτοί της τεχνολογίας και του design. Εκεί έκανε λόγο για ένα πρότυπο εκμαγείο που δημιούργησε με την ομάδα του μέσα στο οποίο κάποια ημέρα θα μπορούσε να «γεννηθεί» νεφρός εργαστηρίου. Ωστόσο ο... υπερβάλλων ζήλος ορισμένων δημοσιογράφων τούς έσπρωξε στο να μεταδώσουν ότι ο νεφρός εργαστηρίου αποτελεί γεγονός. Και όχι μόνο αυτό: στο συνέδριο είχε κληθεί ένας νεαρός ο οποίος είχε λάβει πριν από 10 χρόνια ουροδόχο κύστη που έφτιαξε ο δρ Ατάλα. Το... δημοσιογραφικό δαιμόνιο όμως μετέτρεψε την ουροδόχο κύστη σε νεφρό και έτσι έκανε τον γύρο του κόσμου η είδηση ότι ένας ασθενής με νεφρό που είχε «γεννηθεί» στο Ινστιτούτο ευχαρίστησε δημοσίως στο συνέδριο τον «ευεργέτη» του.

Στο ερώτημά μας σχετικά με αυτό το θέμα ο δρ Ατάλα απαντά με χιούμορ: «Καταλαβαίνω ότι θα ήταν μια πολύ καλή είδηση,αν ήταν αληθινή. Βρισκόμαστε όμως τουλάχιστον δέκα χρόνια μακριά από τη δημιουργία λειτουργικού ανθρώπινου νεφρού στο εργαστήριο και έτσι έπρεπε να βάλουμε ένα τέλος στην παραπληροφόρηση». Ο ειδικός διευκρινίζει ότι στο συνέδριο περιέγραψε μια τεχνολογία «εκτύπωσης» οργάνων η οποία θα μπορούσε μελλοντικά να οδηγήσει πράγματι και στη δημιουργία νεφρού στο εργαστήριο. «Η λογική είναι να “ψεκάζονται” κύτταρα διαφορετικών ειδών ανάλογα με τη δομή του κάθε οργάνου, όπως συμβαίνει με τα μελάνια του εκτυπωτή,σε ένα εκμαγείο με το κατάλληλο σχήμα. Ετσι θα επιτύχουμε μελλοντικά να “εκτυπώσουμε” τρισδιάσταταπολύπλοκα όργανα. Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας “τυπώνουμε” στρώμα- στρώμα τα διαφορετικά είδη κυττάρων». Ωστόσο ο δρόμος ως τη «γέννηση» του νεφρού εργαστηρίου είναι μακρός, παραδέχεται ο δρ Ατάλα. «Πρόκειται για ένα μεγάλο και πολύπλοκο όργανο. Απαιτούνται η καλλιέργεια και η δημιουργία πολλών και διαφορετικών ιστών,με το κατάλληλο δίκτυο αιμοφόρων αγγείων για την αιμάτωση του συστήματος. Πρέπει να καταφέρουμε να φτιάξουμε τα διαφορετικά στρώματα ιστών, να τα “εκτυπώσουμε” με τον σωστό τρόπο και να δούμε αν το όργανο που θα παραχθεί θα είναι λειτουργικό.Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του νεφρούκαι της σχετικώς “εύκολης” στην κατασκευή της ουρήθρας». 
Χρονοβόρες εγκρίσεις

Ο μακρός επιστημονικός δρόμος γίνεται όμως ακόμη μακρύτερος για τους ειδικούς εξαιτίας του άκρως χρονοβόρου συστήματος εγκρίσεων τέτοιου είδους μελετών από τις αρμόδιες αρχές, σημειώνει ο επιστήμονας. «Μετά τα πειράματα σε ζώα που διαρκούν χρόνια φθάνουμε στον άνθρωπο και πρέπει αρχικώς, αφού δημιουργήσουμε τα όργανα,να αποδείξουμε στους αρμοδίους ότι είναι λειτουργικά μακροπρόθεσμα. Τώρα πλέον που αυτό το αποδείξαμε με όργανα όπως η ουροδόχος κύστη και η ουρήθρα, χρειάζεται να περάσουμετο μεγάλο μονοπάτι των εγκρίσεων που θα μας επιτρέψουν να μεταμοσχεύσουμε όργανα εργαστηρίου σε μεγαλύτερους αριθμούς ασθενών. Φανταστείτε ότι ο μέσος χρόνος ακροάσεων στην αρμόδια αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDΑ) προκειμένου να εγκριθεί τελικώς ένα “προϊόν” βιοτεχνολογίας είναι 14 χρόνια- σε κάθε φάση της διαδικασίας γίνεται νέα ακρόαση.Απαιτείται λοιπόν μεγάλη υπομονή από τους ασθενείς».
Αυτές τις ημέρες, όπως είναι επόμενο, ο δρ Ατάλα είναι ο πιο περιζήτητος «μάγειρας» οργάνων στους ιατρικούς και επιστημονικούς συντάκτες. Κλείνοντας τη συζήτησή μας δεν μπορούσαμε λοιπόν να μην τον ρωτήσουμε για πότε μας ετοιμάζει καινούργια πρωτοσέλιδα, εκτελώντας με επιτυχία την επόμενη νέα... συνταγή ζωής για εκατομμύρια ασθενείς. Εκείνος απάντησε ότι συνεχίζει ακάθεκτος με την ομάδα του τη δουλειά στο εργαστήριο σε καθημερινή βάση σε ό,τι αφορά τη δημιουργία δεκάδων διαφορετικών ιστών. «Οραματίζομαι ένα μέλλον κατά το οποίο θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη βιοτεχνολογία για την παραγωγή πολλών ιστών στο εργαστήριο και θα εφαρμόζουμε τα αποτελέσματα σε μεγάλους αριθμούς ασθενών». Ο ειδικός εμφανίστηκε άκρως φειδωλός στο να δώσει λεπτομέρειες των μελετών που έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή ή που σχεδιάζει να ξεκινήσει (ο ανταγωνισμός γαρ και κυρίως ο επιστημονικός είναι αδυσώπητος, πρέπει να σας πληροφορήσουμε), ωστόσο, όπως είπε, θα παρέλθει κάποιο διάστημα προτού «ξεφουρνίσουν» οι ειδικοί του Γουέικ Φόρεστ κάποιο νέο όργανο. Εμείς θα ευχηθούμε πάντως το «μενού» να εμπλουτιστεί με νέα... ζωντανά πιάτα το συντομότερο δυνατόν προς όφελος πολλών ανθρώπων που έχουν απόλυτη ανάγκη από όργανα και ιστούς... la carte. 


Baby boom νέων ιστών

Στο Ινστιτούτο του Γουέικ Φόρεστ «γεννιούνται» νυχθημερόν νέοι ιστοί όπως του οισοφάγου,του χόνδρου,των αιμοφόρων αγγείων,των σιελογόνων αδένων,της τραχείας,των οστών,του μαστού,των σκελετικών μυών,του πνεύμονος,της μήτρας,της καρδιάς,του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού,του ήπατος,του παγκρέατος και των ανδρικών και γυναικείων γεννητικών οργάνων.Ο δρ Ατάλα αναφέρει ότι μπορεί η ημέρα δημιουργίας ενός ολόκληρου πολύπλοκου οργάνου στο εργαστήριο να αργεί ακόμη,ωστόσο τμήματα ιστών μπορούν να μεταμοσχεύονται μέσα στα επόμενα χρόνια σε πάσχοντα όργανα χαρίζοντας μια ζωή με μεγαλύτερη ποιότητα αλλά και...ποσότητα σε ασθενείς.

Μια από τις πρόσφατες επιτυχίες των ειδικών του Ινστιτούτου που είδε το φως της δημοσιότητας στα τέλη Οκτωβρίου του 2010 αφορούσε την ανάπτυξη μικροσκοπικού ήπατος στους...φούρνους του Ινστιτούτου.Ηταν η πρώτη φορά που επιστήμονες επέτυχαν να χρησιμοποιήσουν ανθρώπινα ηπατικά κύτταρα και να δημιουργήσουν έστω και μίνι ήπαρ το οποίο ήταν λειτουργικό.

Το επόμενο βήμα για την ομάδα του δρος Ατάλα είναι να διερευνήσει αν τα μικρά αυτά όργανα συνεχίζουν να είναι λειτουργικά μετά τη μεταμόσχευσή τους σε μοντέλα ζώων. Ενα άλλο από τα σημαντικά προγράμματα του Ινστιτούτου αφορά τη δημιουργία ινσουλινοπαραγωγών κυττάρων του παγκρέατος από βλαστικά κύτταρα που προέρχονται από το αμνιακό υγρό.

Οι ειδικοί του Γουέικ Φόρεστ ανακάλυψαν έναν μικρό αριθμό βλαστικών κυττάρων στο αμνιακό υγρό και στον πλακούντα- της τάξεως του 1%- τα οποία μπορούν να διαφοροποιηθούν σε πολλούς εξειδικευμένους κυτταρικούς τύπους του σώματος.Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι τα βλαστικά κύτταρα του αμνιακού υγρού τα οποία μπορούν να ληφθούν είτε κατά την αμνιοπαρακέντηση είτε στη γέννα θα αποτελέσουν μια πολύτιμη πηγή για την αναγέννηση ιστών και οργάνων.Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα το πάγκρεας, ο στόχος είναι η μετατροπή των κυττάρων σε β-κύτταρα τα οποία θα ρυθμίζουν τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα με βάση την ποσότητα γλυκόζης στην οποία εκτίθενται.Σε αυτή τη φάση η ερευνητική ομάδα εγχέει τα κύτταρα σε ποντίκια με διαβήτη. 



Διαβάστε περισσότερα...

Δωρεάν εξετάσεις για γλαύκωμα


Στις 15 και 16 του μηνός

Το Ιατρικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας Athens Vision για 3η συνεχή χρονιά συμμετέχει στην Παγκόσμια Ημέρα Γλαυκώματος και προσφέρει έναν δωρεάν πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο σε όλους τους νέους ασθενείς στις 15 και 16 Μαρτίου. Σκοπός του κέντρου είναι να συμβάλλει στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση τυχόν υπάρχοντος γλαυκώματος.

ΓΛΑΥΚΩΜΑ, Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε…
Τι είναι το Γλαύκωμα;

Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου. Είναι, δηλαδή, μια χρόνια εξελικτική νευροπάθεια που συνήθως συνοδεύεται από αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης.

Σημεία-Κλειδιά για την κατανόηση του Γλαυκώματος

1. Το γλαύκωμα είναι μια ομάδα παθήσεων που προκαλούν βλάβη του οπτικού νεύρου συνήθως λόγω αύξησης της ενδοφθάλμια πίεσης.
2. Στο γλαύκωμα καταστρέφονται οι οπτικές νευρικές ίνες.
3. Η καταστροφή των οπτικών ινών είναι μη αναστρέψιμη.
4. Η αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης είναι η μόνη γνωστή αλλά όχι μοναδική αιτία καταστροφής του οπτικού νεύρου.
5. Η θεραπεία πρέπει να ξεκινάει έγκαιρα και η αποτελεσματικότητά της (καθορισμός πίεσης στόχος) ν’ αξιολογείται τακτικά.
6. Η συνεχής αξιολόγηση του γλαυκώματος προκύπτει από την τακτική εξέταση του οπτικού νεύρου και των οπτικών πεδίων παράλληλα με τη μέτρηση της πίεσης.
7. Ο ρυθμός εξέλιξης της γλαυκωματικής βλάβης είναι καθοριστικός για την πρόγνωση της πάθησης.
8. Ο κάθε ασθενής αποτελεί μία ξεχωριστή οντότητα και η φροντίδα του πρέπει να εξατομικεύεται.
9. Τελικός στόχος είναι η διαφύλαξη της οπτικής λειτουργίας, η πρόληψη της οπτικής δυσλειτουργίας και η διατήρηση της ποιότητας ζωής του κάθε ασθενούς.

Αλήθειες για το Γλαύκωμα


1. Το γλαύκωμα είναι μια από τις συχνότερες οφθαλμικές παθήσεις στους ηλικιωμένους. Περίπου 2% του πληθυσμού πάνω από την ηλικία των 40 θα παρουσιάσει κάποιο τύπο γλαυκώματος και η συχνότητα αυτή αυξάνεται με την ηλικία.
2. Υπολογίζεται ότι στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα πάσχουν 9,25 εκατομμύρια άνθρωποι από γλαύκωμα αριθμός που θα φτάσει στα 12,4 εκατομμύρια την επόμενη δεκαετία.
3. Αν μείνει χωρίς θεραπεία το γλαύκωμα μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση.
4. Παρ’ όλα αυτά η βλάβη μπορεί να περιοριστεί αν το γλαύκωμα διαγνωστεί έγκαιρα

Για ραντεβού καλέστε στο 210 95.95.215.



Διαβάστε περισσότερα...