Εν μέσω «παραληρήματος» για τα διάφορα σκευάσματα με κολλαγόνο που υπόσχονται ομορφιά, υγιείς αρθρώσεις και λαμπερό δέρμα, εμείς σας προτείνουμε 5 τροφές που θα βοηθήσουν στην παραγωγή κολλαγόνου στον οργανισμό και δεν θα σας κοστίσουν ακριβά.
Αν κοιτάτε στον καθρέφτη και βλέπετε σημάδια γήρανσης στο πρόσωπό σας, ταλαιπωρημένα μαλλιά, κουρασμένο δέρμα και αδύναμα νύχια, τότε προτού κατηγορήσετε τις υποχρεώσεις που σας κουράζουν, σκεφτείτε ότι ο κύριος ένοχος είναι το κολλαγόνο.
Το κολλαγόνο είναι μια απαραίτητη πρωτεΐνη του οργανισμού, η οποία –δυστυχώς- μειώνεται αισθητά με το πέρασμα των χρόνων, ειδικά μετά τα 35, παίρνοντας μαζί της τη φρεσκάδα και νεανική μας όψη. Τα πρώτα σημάδια από τη μείωση κολλαγόνου στον οργανισμό γίνονται αισθητά στο δέρμα, τις αρθρώσεις, τα μαλλιά, τα νύχια και τα οστά, ενώ είναι κυρίως φανερά στις γυναίκες.
Ο χρόνος μπορεί να μη γυρνά πίσω, αλλά εσείς έχετε επιλογές ώστε να εξασφαλίσετε ότι το κολλαγόνο στον οργανισμό σας δεν θα πάρει την… κατιούσα τόσο εύκολα. Κι όσο κι αν οι κρέμες με κολλαγόνο ή τα συμπληρώματα σας φαίνονται ως η εύκολη λύση, πολλές φορές μπορεί να είναι ακριβή.
Τι θα λέγατε, όμως, αν κάποιες τροφές αποτελούσαν συμμάχους σας σε αυτή τη μάχη με το χρόνο –και το κολλαγόνο;
Ζωμός κόκαλου
Όταν τρώτε ζωμό από κόκαλο, τότε καταναλώνετε μαγειρεμένο κολλαγόνο. Ο ζωμός αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος να αναπληρώσετε το κολλαγόνο στο δέρμα σας και να κάνετε αυτές τις ενοχλητικές ρυτίδες στο πρόσωπό σας να απαλύνουν. Το κολλαγόνο από το ζωμό είναι ισχυρό, στέλνει κατευθείαν κολλαγόνο στα κύτταρα και η ζελατίνη που προέρχεται από αυτό κάνει καλό και στο πεπτικό και αποτελεί τον ιδανικό τρόπο να εμποδίσετε τη φλεγμονή και τη φθορά του δέρματος.
Λαχανικά
Τα σκουρόχρωμα, φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι και το κατσαρό λάχανο, προσφέρουν αντιοξειδωτικά που μας προστατεύουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες που επιτίθενται στο κολλαγόνο. Τα κόκκινα λαχανικά, όπως το παντζάρι, οι ντομάτες και η κόκκινη πιπεριά είναι πλούσια σε λυκοπένιο, το οποίο δίνει ώθηση στο κολλαγόνο και προστατεύει από τη φθορά του ήλιου. Τα πορτοκαλί λαχανικά, όπως τα καρότα και οι γλυκοπατάτες, είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, η οποία αποκαθιστά το κολλαγόνο που έχει καταστραφεί.
Ψάρι και άπαχο κρέας
Τα ωμέγα-3 από ψάρια όπως ο κολιός, ο σολομός και ο τόνος, αλλά και το κρέας από ζώο που τρεφόταν με χορτάρι, βοηθούν στην προστασία της λιπαρής μεμβράνης γύρω από τα κύτταρα του δέρματος. Τα ωμέγα 3 «φουσκώνουν» τα κύτταρα, κάνοντάς τα γεμάτα και ελαστικά, κάτι που μεταφράζεται σε πιο νεανικό δέρμα. Ακόμη, αυτές οι τροφές συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής και παρέχουν τα απαραίτητα αμινοξέα που βοηθούν στη διατήρηση της σφιχτής και ελαστικής επιδερμίδας.
Μούρα
Τα βατόμουρα, οι φράουλες, τα μύρτιλα, τα σμέουρα και όλα τα μούρα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, τα οποία πολεμούν (και πάλι) τις ελεύθερες ρίζες που έχουν βάλει σκοπό να γεράσουν το δέρμα σας, ενώ ταυτόχρονα δίνουν ώθηση στο κολλαγόνο του οργανισμού.
Σκόρδο
Το σκόρδο προσφέρει λιποϊκό οξύ και ταυρίνη, δυο ουσίες που βοηθούν να «ξαναχτιστεί» το κολλαγόνο, ενώ ταυτόχρονα είναι εξαιρετική πηγή ενώσεων θείου, που αποτελούν σημαντικό κομμάτι της παραγωγής κολλαγόνου.
Την επόμενη φορά που θα μπείτε σε πειρασμό για botox ή για σπατάλη χρημάτων σε προϊόντα με κολλαγόνο, ξεκινήστε από τη διατροφή σας, με ένα μεγάλο μπολ ζωμό ή μια χούφτα μούρα.
Πηγή: http://www.boro.gr
Οι ασθενείς φτάνουν παγκοσμίως τα 350 εκατομμύρια.
Η ψιλοκυβίνη, μια παραισθησιόγονος ουσία των «μαγικών» μανιταριών, θα μπορούσε μελλοντικά να αξιοποιηθεί στη θεραπεία ασθενών με σοβαρή κατάθλιψη, οι οποίοι δεν αντιδρούν θετικά στις υπάρχουσες θεραπείες, σύμφωνα με μια νέα μικρή βρετανική επιστημονική έρευνα.
Είναι η πρώτη κλινική δοκιμή με ψιλοκυβίνη ενώ πρόκειται για μια ακόμη μελέτη που ζητά να μελετηθεί περαιτέρω το αναξιοποίητο έως τώρα δυναμικό των ψυχεδελικών ουσιών, όπως το LSD που κάποτε ήταν το σύμβολο των χίπις ή το πιο πρόσφατο MDMA («έκσταση»).
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροψυχοφαρμακολόγο Ρόμπιν Κάρχαρτ-Χάρις της Ιατρικής Σχολής του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής «The Lancet Psychiatry», πραγματοποίησαν μια κλινική δοκιμή με 12 ασθενείς (έξι άνδρες και έξι γυναίκες) ηλικίας 30 έως 64 ετών, με μέση διάρκεια κατάθλιψης 18 έτη, που είχαν επιδείξει αντίσταση στη συμβατική αντικαταθλιπτική θεραπεία.
Η ψιλοκυβίνη αποδείχθηκε ασφαλής και ήταν καλά ανεκτή, ενώ βοήθησε στην υποχώρηση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης στους μισούς περίπου ασθενείς. Οι επιστήμονες ανέφεραν ότι είναι πρόωρο να εξαχθούν σαφή συμπεράσματα για τα δυνητικά θεραπευτικά οφέλη της ψιλοκυβίνης, όμως τόνισαν ότι τα ευρήματα συνηγορούν υπέρ του να μελετηθούν περαιτέρω οι δυνατότητές της στην ψυχιατρική.
«Είναι η πρώτη φορά που η ψιλοκυβίνη ερευνήθηκε ως δυνητική θεραπεία για την μείζονα κατάθλιψη», δήλωσε ο κ. Κάρχαρτ-Χάρις. Τόνισε πως «χρειάζονται επειγόντως νέες θεραπείες για τη νόσο» και ότι η ψιλοκυβίνη φαίνεται να αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη περιοχή έρευνας. Χαρακτήρισε «ενθαρρυντική» την πρώτη κλινική δοκιμή και είπε ότι πρέπει πλέον να γίνουν μεγαλύτερες δοκιμές, οι οποίες θα συγκρίνουν την ψιλοκυβίνη με άλλες δραστικές ουσίες και με εικονικό φάρμακο (πλασίμπο).
Η κατάθλιψη έχει εξελιχθεί σε σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας διεθνώς και οι πάσχοντες φθάνουν τα 350 εκατομμύρια, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Χαρακτηριστικά συμπτώματα είναι η απώλεια ευχαρίστησης και ενδιαφέροντος για τη ζωή, η διαρκής εξάντληση, τα αισθήματα ενοχής ή απαξίωσης του εαυτού, ο διαταραγμένος ύπνος, η μειωμένη όρεξη, η αδυναμία συγκέντρωσης κ.ά.
Οι συνήθεις θεραπείες είναι τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα και η γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία, όμως περίπου ένας στους πέντε ασθενείς (20%) δεν ανταποκρίνεται και πολλοί υποτροπιάζουν.
Όπως δήλωσε ο καθηγητής Ντέιβιντ Νατ του Imperial College, η ψιλοκυβίνη «στοχεύει» στους υποδοχείς της σεροτονίνης στον εγκέφαλο, όπως και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα (κυρίως τους επιλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης ή SSRIs), όμως δρα με διαφορετικό χημικό τρόπο και πιο άμεσα.
Στην κλινική δοκιμή, οι ασθενείς πήραν την ψιλοκυβίνη σε δύο δόσεις (μία των 10 mg και μία των 25 mg μετά από μια εβδομάδα), ενώ ήσαν ξαπλωμένοι και υπό την παρακολούθηση δύο ψυχιάτρων. Η ψυχεδελική επίδραση εμφανίσθηκε 30 έως 60 λεπτά μετά τη χορήγηση της ουσίας, διήρκεσε περίπου τρεις ώρες και δεν προκάλεσε σοβαρές παρενέργειες. Μία εβδομάδα μετά, όλοι οι ασθενείς εμφάνιζαν κάποια βελτίωση στα συμπτώματα της κατάθλιψης, η οποία διατηρείτο στο 60% των ασθενών μετά από ένα τρίμηνο.
Τα «μαγικά» μανιτάρια φυτρώνουν σε όλο τον κόσμο και έχουν χρησιμοποιηθεί από τα πανάρχαια χρόνια, τόσο σε θρησκευτικές τελετές όσο και για «ψυχαγωγικούς» λόγους. Σήμερα τα μανιτάρια αυτά θεωρούνται παράνομα ναρκωτικά, σε ορισμένες χώρες στην ίδια κατηγορία με την ηρωίνη και την κοκαΐνη, γι' αυτό, άλλωστε, οι ερευνητές δυσκολεύθηκαν να πάρουν άδεια από ειδική επιτροπή για να κάνουν τη δοκιμή τους σε ασθενείς.
Οι Βρετανοί επιστήμονες ξεκαθάρισαν ότι «τα ψυχεδελικά φάρμακα μπορούν να δοθούν μόνο υπό ιατρική επιτήρηση και ότι δεν πρέπει ο καθένας να νομίζει ότι μόνος του μπορεί να θεραπεύσει την κατάθλιψή του παίρνοντας μαγικά μανιτάρια, καθώς κάτι τέτοιο ενέχει κινδύνους».
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Τέσσερις φορές την εβδομάδα αυξάνουν τον κίνδυνο κατά 11%.
Όσοι τρώνε τέσσερις ή περισσότερες μερίδες πατάτες μέσα στην εβδομάδα, βραστές, τηγανητές, ψητές, πουρέ ή όπως αλλιώς μαγειρεμένες, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Οι πατάτες είναι από τις τροφές με την μεγαλύτερη κατανάλωση παγκοσμίως και η σχέση τους με την υπέρταση δεν είχε έως τώρα μελετηθεί επισταμένα.
Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, καθώς και του πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Brigham and Women της Βοστόνης, με επικεφαλής τη Λέα Μπόργκι, που έκαναν τη δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 187.000 άνδρες και γυναίκες, που δεν είχαν υπέρταση στην έναρξη της 20ετούς μελέτης.
Αποδείχθηκε ότι σε σχέση με όσους τρώνε πατάτες λιγότερο από μια φορά τον μήνα, όσοι τρώνε τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα, έχουν αυξημένο κατά 11% κίνδυνο για υπέρταση αν οι πατάτες είναι βραστές ή ψητές, ενώ ο κίνδυνος είναι αυξημένος κατά 17%, αν οι πατάτες είναι τηγανητές.
Δεν διαπιστώθηκε κάποια ιδιαίτερη σχέση ανάμεσα στα πατατάκια (τσιπς) και στην υπέρταση. Όσο κανείς αντικαθιστούσε τις πατάτες με μη αμυλούχα λαχανικά, τόσο μειωνόταν ο κίνδυνος υπέρτασης. Οι πατάτες έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη και μπορούν να αυξήσουν απότομα το επίπεδο του σακχάρου στο αίμα.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας για όσους διατηρούν χαμηλό βάρος.
Νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό British Medical Journal, δείχνει ότι τα άτομα που διατηρούν μακροχρόνια χαμηλό σωματικό βάρος έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, ενώ αντίθετα, όσοι έχουν αυξημένο βάρος από την παιδική μέχρι τη μέση ηλικία έχουν τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.
Για τους σκοπούς της μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 80.266 γυναίκες και 36.622 άνδρες, τους οποίους παρακολούθησαν από την ηλικία των 60 ετών και για 15-16 χρόνια κατά μέσο όρο. Κατά το διάστημα αυτό, οι εθελοντές συμπλήρωναν ερωτηματολόγια σχετικά με το ιατρικό ιστορικό, τον τρόπο ζωής και τις διατροφικές τους συνήθειες κάθε δύο ή τέσσερα χρόνια. Επιπλέον, τους ζητήθηκε να ανακαλέσουν κατά πόσο το σωματικό τους βάρος ήταν φυσιολογικό ή αυξημένο στην ηλικία των 5, 10, 20, 30 και 40 ετών.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, φάνηκε πως όσοι είχαν διατηρήσει φυσιολογικό σωματικό βάρος σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, εμφάνιζαν τα χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας στο διάστημα των 15 ετών παρακολούθησης και συγκεκριμένα 11,8% για τις γυναίκες και 20,3% για τους άνδρες. Από την άλλη, όσοι είχαν αυξημένο βάρος κατά την παιδική ηλικία και παρέμειναν υπέρβαροι μέχρι τη μέση ηλικία είχαν τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας, τα οποία διαμορφώθηκαν στο 19,7% και 24,1% για γυναίκες και άνδρες, αντίστοιχα.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν περαιτέρω τις συστάσεις για διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους και ειδικότερα αποφυγή της αύξησής του στη μέση ηλικία, με στόχο την εξασφάλιση μακροχρόνιων οφελών για την υγεία.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Διαφοροποιείται το χρονοδιάγραμμα για τον εμβολιασμό σε παιδιά.
Τροποποιείται το χρονοδιάγραμμα του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών αναφορικά με τον αντιφυματικό εμβολιασμό σε παιδιά.
Ειδικότερα, η πρόληψη της φυματίωσης συστήνεται να γίνεται με εμβολιασμό με BCG στη γέννηση νεογνών αυξημένου κινδύνου όπως: Νεογνά μεταναστών από χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη φυματιώδους διαμόλυνσης. Νεογνά αθιγγάνων, καθώς και άλλων πληθυσμιακών ομάδων που ζουν σε συνθήκες ομαδικής διαβίωσης. Νεογνά μητέρων που έχουν μολυνθεί με τον ιό HIV (εξαιρούνται βρέφη που έχουν ήδη συμπτωματολογία βρεφικού AIDS). Νεογνά οικογενειών που πρόκειται να μετακινηθούν σε χώρες με υψηλό ή μέσο δείκτη φυματιώδους διαμόλυνσης. Νεογνά στο άμεσο περιβάλλον των οποίων υπάρχει άτομο με ενεργό φυματίωση, το οποίο δεν συμμορφώνεται στη θεραπεία ή πάσχει από πολυανθεκτική νόσο και το παιδί δεν μπορεί να απομακρυνθεί.
Ο εμβολιασμός επίσης συστήνεται σε μεγαλύτερα βρέφη και παιδιά μέχρι και την ηλικία των 5 ετών που ανήκουν στις προαναφερθείσες ομάδες αυξημένου κινδύνου και δεν έχουν εμβολιαστεί με BCG.
Δεν θα διενεργείται πλέον καθολικός αντιφυματικός εμβολιασμός στην σχολική ηλικία. Η δερμοαντίδραση Mantoux συστήνεται α) σε παιδιά που ανήκουν στις προαναφερθείσες ομάδες αυξημένου κινδύνου στις ηλικίες 12-15 μηνών, 4 έως 6 ετών και στην ηλικία 11 έως 12 ετών, αλλά και ανεξαρτήτως ηλικίας όποτε δοθεί η ευκαιρία και β) σε όλα τα παιδιά στο νηπιαγωγείο.
Επισημαίνεται, ότι η δερμοαντίδραση Mantoux δύναται να διενεργείται και σε κάθε περίπτωση κατά την κρίση του θεράποντος παιδιάτρου (ιστορικό επαφής με ενήλικο πάσχοντα από φυματίωση, χορήγηση θεραπείας με βιολογικό παράγοντα κλπ).
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
