Σκέφτομαι τον κύριο και την κυρία Ρόουζ. Η αλήθεια είναι ότι στην ταινία γελουσαμε, στην πραγματική ζωή όμως… δεν είναι καθόλου έτσι. Τα ζευγάρια που «πολεμάνε» μεταξύ τους υποφέρουν, δεν είναι αστείο, οι ζωές τους χαλάνε και μαζί χαλάει η ποιότητα ζωής και όσων εμπλέκονται στην διαμάχη τους: πρώτα από όλα τα παιδιά και δευτερευόντως οι οικογένειες.
Γιατί όμως τόσο μίσος (ναι, πρόκειται για μίσος!), γιατί τόση βία, τέτοιος αλληλοσπαραγμός; Είναι η δύναμη της αγάπης, η δύναμη της συνήθειας ή μήπως ένας ακραίος εγωισμός που τροφοδοτεί την αντιπαλότητα;
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο «πόλεμος» πολλές φορές ενυπάρχει και μέσα στην λειτουργία της ίδιας της οικογένειας- δεν περιμένει να ξεσπάσει μόλις το ζευγάρι χωρίσει. Συχνά μάλιστα οι διαπληκτισμοί, οι φωνές, οι βίαιες αντιδράσεις είναι εντονότερες ανάμεσα στα παντρεμένα ζευγάρια με αποτέλεσμα τα παιδιά να γίνονται σχεδόν καθημερινά μάρτυρες της ενδοοικογενειακής βίας και έτσι, να στιγματίζονται παντοτινά από εικόνες και βιώματα με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον ψυχισμό τους.
Πώς μπορεί να επικρατήσει λογική; Πώς γίνεται ένα ζευγάρι να λήξει την σχέση του ειρηνικά και πολιτισμένα χωρίς ακρότητες, χωρίς «πολέμους»;
Η ιστορία των ζευγαριών που χωρίζουν δείχνει ότι η ποιότητα του χωρισμού είναι ανάλογη της ποιότητας της σχέσης που προϋπήρχε. Αν στο ζευγάρι υπήρχε αγάπη και κατανόηση, αλληλοσεβασμός, αποδοχή και ισοτιμία, τότε ακόμη και αν αγεφύρωτες διαφορές οδήγησαν στο διαζύγιο, αυτό θα γίνει με έναν τρόπο που θα αντιστοιχεί σε όσα προηγουμένως είχαν ζήσει. Προφανώς και θα υπάρχει πόνος, το διαζύγιο είναι μια απώλεια, επιφέρει πένθος και στο πένθος πονάμε… Εν τούτοις υπάρχει η αναγνώριση του τέλους, η αποδοχή της λήξης και του αποτελέσματος. Με δυο λόγια η αναγνώριση και η αποδοχή της ατομικότητας του άλλου.
Αντίθετα στα ζευγάρια των οποίων η σχέση και πριν το διαζύγιο ήταν κακή, χωρίς συνεννόηση, χωρίς φροντίδα, χωρίς νοιάξιμο, είναι μάλλον καταδικασμένα να χωρίσουν άσχημα, συντηρώντας και τότε τις κακές συνήθειές τους… με θύματα τόσο τους ίδιους όσο και τα παιδιά τους.
Ο Κος και η Κά Ρόουζ άργησαν να μάθουν τις αξίες του σεβασμού, της αποδοχής και της εμπιστοσύνης. Έπαιξαν και έχασαν, όμως αυτοί ήταν ρόλοι σε μια ταινία. Εμείς που πρωταγωνιστούμε στο έργο της ζωής μας, ας πάρουμε τον ρόλο μας πιο σοβαρά… ας δώσουμε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας.
Ο Γιάννης Ξηντάρας, πτυχιούχος Ψυχολογίας από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, είναι ο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή». Το κέντρο «Επαφή» βρίσκεται στο Σταυρό της Αγίας Παρασκευής, λίγα μόλις λεπτά μακριά από τις περιοχές Αγία Παρασκευή, Χαλάνδρι, Γέρακας, Χολαργός και Παλλήνη.
Πηγή: http://blog.nowdoctor.gr
Τι δείχνουν οι μελέτες.
Η δημιουργία πέτρας στους νεφρούς, ή αλλιώς νεφρολιθίαση, αποτελεί μια διαταραχή του ουροποιητικού συστήματος που εμφανίζεται σε σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού.
Αίτιο της είναι ο σχηματισμός κρυστάλλων, οι οποίοι μπορεί να «φράξουν» κάποιο σημείο του ουρητήρα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου ή άλλων συμπτωμάτων.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι εν λόγω κρύσταλλοι αποτελούνται από άλατα ασβεστίου, γεγονός που προβληματίζει ορισμένους ασθενείς σχετικά με το κατά πόσο θα πρέπει να «προσέχουν» ή να περιορίσουν τη διαιτητική πρόσληψη του εν λόγω θρεπτικού συστατικού.
Στην πραγματικότητα, το ασβέστιο που περιέχεται στα τρόφιμα, δε φαίνεται να συνδέεται με τον κίνδυνο εμφάνισης νεφρολιθίασης. Αντίθετα, η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου εξασφαλίζει σε ένα βαθμό την αποτελεσματική απομάκρυνση των οξαλικών οξέων -συστατικών που μπορεί να συμβάλλουν στη δημιουργία λίθων-, από τον πεπτικό σωλήνα. Συνεπώς, δεν απαιτείται περιορισμός της κατανάλωσης γαλακτοκομικών προϊόντων και άλλων πλούσιων πηγών ασβεστίου σε άτομα με ιστορικό νεφρολιθίασης.
Από την άλλη, ορισμένες μελέτες έχουν δείξει πως τα συμπληρώματα ασβεστίου αυξάνουν την πιθανότητα σχηματισμού λίθων στους νεφρούς, αν και η λήψη του συμπληρώματος μαζί με κάποιο γεύμα φαίνεται να μετριάζει τον κίνδυνο. Σε κάθε περίπτωση, προτείνεται άτομα που έχουν την τάση να εμφανίζουν πέτρες στους νεφρούς να ζητούν ιατρική καθοδήγηση σχετικά με τη λήψη συμπληρωμάτων διατροφής.
Πηγή: http://www.neadiatrofis.gr
Εξορθολογισμός και εξοικονόμηση πόρων.
Σημαντική μείωση του συνολικού κόστους για μισθώματα, της τάξεως των 2.273.115 ευρώ, προέκυψε από μια σειρά ενεργειών που έχουν υλοποιηθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη για τη στέγαση δομών του σε όλη τη χώρα, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας.
Η μείωση επιτεύχθηκε μετά τις οδηγίες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας προς τις διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ) για τον εξορθολογισμό και την εξοικονόμηση πόρων που διατίθενται για τη στέγαση των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ).
Οι ενέργειες αυτές αφορούν την αποδέσμευση χώρων, οι οποίοι ενοικιάζονταν χωρίς να χρησιμοποιούνται, τη μετεγκατάσταση δομών σε κτίρια ιδιοκτησίας του Δημοσίου και την επαναδιαπραγμάτευση του ύψους του μισθώματος στις περιπτώσεις δομών της ΠΦΥ, που κρίθηκε αναγκαίο να συνεχίσουν να υφίστανται ως έχουν για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η εξοικονόμηση πόρων στις πρώτες τρεις υγειονομικές περιφέρειες
Συγκεκριμένα, στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια υπήρχαν 44 Μονάδες Υγείας - Τοπικά Ιατρεία σε μισθωμένα κτίρια με συνολικό μηνιαίο κόστος 293.161 ευρώ και ετήσιο κόστος 3.517.934 ευρώ.
Έως σήμερα έχει γίνει διαπραγμάτευση σε 26 κτίρια, εκ των οποίων σε 9 έχει επιτευχθεί μείωση του ενοικίου. Επιπλέον, έχουν πραγματοποιηθεί 11 μεταστεγάσεις - συγχωνεύσεις δομών ΠΦΥ. Από τις ενέργειες αυτές, το μηνιαίο κόστος για μισθωμένα κτίρια έχει διαμορφωθεί σε 226.846 ευρώ και το ετήσιο κόστος σε 2.722.155 ευρώ.
Επίσης, διαμορφώθηκε σε ιδιόκτητο κτήριο στο Κ.Υ. Ραφήνας -Πικερμίου, κεντρική αποθήκη, στην οποία μεταφέρθηκαν τα υλικά από την κεντρική αποθήκη του ΙΚΑ στον 'Αλιμο, αποδεσμεύοντας κτήριο το οποίο κόστιζε Euro45.000 το μήνα.
Ήδη, βρίσκονται σε εξέλιξη - σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας - διαδικασίες για τη διαμόρφωση χώρων υποδοχής των υπηρεσιών της Μονάδας Υγείας Αθήνας σε ιδιόκτητα κτίρια της 1ηςΥΠΕ (Λένορμαν - Ακαδημίας 58), ενέργεια η οποία εκτιμάται ότι θα επιφέρει μηνιαίο όφελος 20.500 ευρώ και ετήσιο 246.000 ευρώ.
Εκκρεμεί ακόμα, η μεταφορά του Τοπικού Ιατρείου Αλίμου σε ιδιόκτητο κτίριο του ΕΚΑ από την οποία θα εξοικονομηθούν 14.653 ευρώ μηνιαίως και 175.836 ευρώ ετησίως.
Όσον αφορά στη 2η Υ.ΠΕ.- που έως τώρα κάθε χρόνο επιβαρυνόταν ο κρατικός προϋπολογισμός, για τη στέγαση των μονάδων ΠΕΔΥ 1.976.910 ευρώ - στο εξής το κόστος αυτό θα ανέρχεται στα 982.505 ευρώ, χωρίς να έχει υπολογιστεί η ελάφρυνση από τα λειτουργικά έξοδα, η οποία υπολογίζεται περίπου στο 1/3 της εκάστοτε δαπάνης ενοικίου.
Στην 3η Υ.ΠΕ, από τις μονάδες που μεταφέρθηκαν ή συγχωνεύτηκαν προκύπτει εξοικονόμηση δημόσιων πόρων 482. 931 ευρώ ετησίως.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Γονιδιακή μετάλλαξη αυξάνει τον κίνδυνο εμφράγματος.
Η άποψη γιατρών και ασθενών πως η «καλή» χοληστερόλη (HDL) είναι πάντα καλή για την καρδιά, φαίνεται πως δεν είναι ένα δόγμα που ισχύει σε κάθε περίπτωση. Μία νέα διεθνής επιστημονική έρευνα, με τη συμμετοχή ενός Έλληνα επιστήμονα της διασποράς, αποκάλυψε για πρώτη φορά πως σε ορισμένους ανθρώπους, στους οποίους η «λιποπρωτεϊνη υψηλής πυκνότητας» (HDL) είναι αυξημένη για γενετικούς λόγους, το υψηλό αυτό επίπεδο είναι στην πραγματικότητα κακό για την καρδιά.
Η «καλή» χοληστερόλη συνήθως αντισταθμίζει την επιζήμια παρουσία της «κακής» χοληστερόλης (LDL). Όμως ορισμένοι άνθρωποι έχουν μια συγκεκριμένη γονιδιακή μετάλλαξη, η οποία -παρά την παράλληλη παρουσία της υψηλής «καλής» χοληστερόλης- αυξάνει τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο και έμφραγμα, όσο περίπου και το κάπνισμα. Η ανακάλυψη αυτή δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες κατά πόσο τα φάρμακα που αυξάνουν την «καλή» χοληστερόλη, είναι κατάλληλα για όλους τους ασθενείς, αν δεν έχει προηγηθεί γενετικό τεστ.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ντάνιελ Ράντερ, διευθυντή του Τμήματος Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια ανέλυσαν στοιχεία από το γονιδίωμα 328 ανθρώπων με πολύ υψηλή «καλή» χοληστερόλη και έκαναν σύγκριση με 1.156 άλλα άτομα που είχαν χαμηλότερα επίπεδα στο αίμα τους, προκειμένου να εντοπίσουν τις γενετικές αιτίες της υψηλής HDL.
Προηγούμενες μελέτες είχαν δώσει ενδείξεις ότι η HDL μπορεί να μην είναι πάντα προστατευτική για την καρδιοπάθεια, όπως νομίζουν οι καρδιολόγοι. Η υποψία αυτή ενισχύθηκε μετά από αλλεπάλληλες κλινικές δοκιμές φαρμάκων που αυξάνουν μεν την HDL, αλλά τελικά μειώνουν ελάχιστα ή καθόλου τον κίνδυνο για την καρδιά.
«Η αντίληψη για την HDL τείνει να εξελιχθεί τελευταία, καθώς φαίνεται ότι μπορεί να μην προστατεύει πάντα από κάθε καρδιοπάθεια» δήλωσε ο Ράντερ. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι μερικές (γενετικές) αιτίες της αυξημένης HDL στην πραγματικότητα αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο. Είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται μια μετάλλαξη, η οποία αυξάνει την HDL και παράλληλα αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιοπάθεια» πρόσθεσε.
Η μετάλλαξη αφορά το γονίδιο SCARB1, που ρυθμίζει τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης, η οποία είναι ο βασικός υποδοχέας της HDL πάνω στην επιφάνεια των κυττάρων. Εξαιτίας της μετάλλαξης, η εν λόγω πρωτεΐνη παύει να λειτουργεί σωστά και η χοληστερόλη δεν μεταφέρεται στο ήπαρ, με συνέπεια παραδόξως να αυξάνεται ο κίνδυνος για την καρδιά, παρόλο που η «καλή» χοληστερόλη είναι σε υψηλά επίπεδα στο αίμα του ασθενούς.
Η συγκεκριμένη μετάλλαξη πάντως είναι σπάνια στον πληθυσμό και συνήθως εμφανίζεται σε άτομα εβραϊκής καταγωγής, αλλά οι ερευνητές σκοπεύουν να ελέγξουν αν υπάρχουν και άλλες μεταλλάξεις που μπορεί να έχουν ανάλογο παράδοξο αποτέλεσμα (δηλαδή υψηλή HDL και υψηλός καρδιαγγειακός κίνδυνος).
Ο Ράντερ πρότεινε να αναπτυχθεί τελικά ένα γενετικό τεστ που θα ελέγχει τα άτομα με υψηλή HDL κατά πόσο έχουν επικίνδυνες μεταλλάξεις στο DNA τους, οι οποίες μπορεί να μετατρέπουν σε «μπούμερανγκ» την υψηλή καλή χοληστερόλη. Σε κάθε περίπτωση, όπως είπε, «έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε για τη λειτουργία της HDL και τον κίνδυνο καρδιοπάθειας».
Στην έρευνα συμμετείχε ο ελληνικής καταγωγής Πάνος Δελούκας, καθηγητής καρδιαγγειακής γενωμικής του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου και ερευνητής του βρετανικού Ινστιτούτου Γενετικής Wellcome Trust Sanger Institute.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι όγκοι εξαφανίστηκαν σε 11 μέρες.
Ο συνδυασμός δύο φαρμάκων που χορηγήθηκαν σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού συρρίκνωσε δραστικά τους όγκους τους ή τους εξαφάνισε σε διάστημα μόνο 11 ημερών.
Οι βρετανοί γιατροί που έκαναν την κλινική δοκιμή σε νοσοκομεία του Μάντσεστερ, έκαναν λόγο για «αποτελέσματα-έκπληξη» και εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι στο μέλλον μερικές γυναίκες καρκινοπαθείς μπορεί να μην χρειάζονται καν την παραδοσιακή χημειοθεραπεία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Τζούντιθ Μπλις του Ινστιτούτου Ερευνών για τον Καρκίνο του Λονδίνου, που έκαναν την ανακοίνωση σε ευρωπαϊκό συνέδριο για τον καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με το BBC, δοκίμασαν το νέο φαρμακευτικό σχήμα σε 257 ασθενείς.
Τα φάρμακα δεν αφορούν όλους τους τύπους των όγκων, αλλά μόνο το 10% περίπου. Τα δύο φάρμακα είχαν εντυπωσιακή δράση στο σύντομο «παράθυρο» ανάμεσα στη διάγνωση του καρκίνου και στην χειρουργική αφαίρεσή του. Όταν έφθασε η στιγμή της επέμβασης, σε μερικές ασθενείς δεν υπήρχε πλέον το παραμικρό ίχνος καρκίνου.
Τα φάρμακα είναι οι ουσίες lapatinib και trastuzumab (Herceptin), που και οι δύο στοχεύουν στην πρωτεΐνη HER2, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη των όγκων σε μερικές γυναίκες. Η δοκιμή έγινε σε γυναίκες που είχαν όγκους ενός έως τριών εκατοστών. Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί τελείως στο 11% των περιπτώσεων και είχε συρρικνωθεί κάτω από τα πέντε χιλιοστά στο 17% των γυναικών.
«Μείναμε έκπληκτοι από τα ευρήματά μας, καθώς επρόκειτο για μια τόσο σύντομης διάρκειας κλινική δοκιμή. Ήταν φανερό ότι μερικές ασθενείς ανταποκρίθηκαν πλήρως στη θεραπεία. Είναι τελείως εντυπωσιακό ότι αυτό έγινε τόσο γρήγορα», είπε η Μπλις.
«Να εξαφανιστούν συμπαγείς όγκοι σε 11 μέρες, είναι κάτι ανήκουστο. Πρόκειται για πρωτοφανή αποτελέσματα», δήλωσε ο καθηγητής ογκολογικής χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ Νάϊτζελ Μπούντρεντ.
Θα ακολουθήσουν πάντως μεγαλύτερες κλινικές δοκιμές και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχει κίνδυνος υποτροπής.
Η τρέχουσα θεραπεία για τους καρκίνους που είναι θετικοί στην πρωτεΐνη HER2, είναι η χειρουργική αφαίρεση, ακολουθούμενη από την χημειοθεραπεία και τη χορήγηση του φαρμάκου Herceptin.
Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι ο καρκίνος του μαστού μπορεί να θεωρηθεί πως αποτελείται από τουλάχιστον δέκα διαφορετικές ασθένειες, η κάθε μία με ξεχωριστή αιτία, προσδόκιμο ζωής και συνιστώμενη θεραπεία. Στόχος της ολοένα πιο εξατομικευμένης ιατρικής είναι η χορήγηση φαρμάκων που να είναι κατάλληλα για τους συγκεκριμένους όγκους κάθε ασθενούς.
Πηγή: http://www.newsbeast.gr
